greatsixsutras0203_辨法法性論.g2.0f
六大冊之根本教言Ztsa18ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་བཞུགས་སོ།། 2-124 ༄༅། །ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་བཞུགས་སོ།། ༄༅། །ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་བཞུགས་སོ།། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། དྷརྨ་དྷརྨ་ཏཱ་བི་བྷཾ་ག་ཏ། བོད་སྐད་དུ། ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་འབྱེད་པ། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་ པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གང་ཕྱིར་ཤེས་ནས་འགའ་ཞིག་སྤང་བྱ་ཞིང་། །གཞན་དག་འགའ་ཞིག་མངོན་སུམ་བྱ་བའི་ཕྱིར། །དེས་ན་དེ་དག་མཚན་ཉིད་ལས་རྣམ་དབྱེ། །བྱེད་པར་འདོད་ནས་བསྟན་བཅོས་འདི་མཛད་ དོ། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་ཏེ། ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཆོས་ཀྱིས་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ནི་འཁོར་བའོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་མྱ་ངན་ལས་ འདས་པའོ། །གཉིས་དང་བརྗོད་པ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ། མེད་པ་སྣང་བ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའོ། །ཀུན་ཏུ་རྟོག་ པ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་དོན་མེད་པར་རྟོག་པ་ཙམ་མོ། །གཟུང་བ་དང་། འཛིན་པ་དང་། རྗོད་པ་དང་། བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །མེད་ པ་སྣང་བའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་སྟེ། སྒྱུ་མའི་གླང་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ། །ཡོད་པ་མི་མཐོང་བས་ཀྱང་ངོ་། །མེད་པ་དང་སྣང་བ་དག་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་མེད་ན་འཁྲུལ་བ་དང་མ་འཁྲུལ་བ་དང་། 2-125 ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པོ་དག་གཅིག་པ་དང་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ཁྱད་པར་དང་ཁྱད་པར་མེད་ པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་དྲུག་གིས་ཆོས་རྟོགས་པ་གོང་ན་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། མཚན་ཉིད་དང་གྲུབ་པ་དང་། གཅིག་པ་དང་། ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། ཀུན་ཏུ་གནས་པ་དང་། ཐུན་མོང་དང་ ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དང་། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་སྣང་བ་དངོས་པོ་མེད་པར་འཇུག་པའོ། །མཚན་ཉིད་དང་། གྲུབ་པ་དང་། གཅིག་པ་དང་། ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ནི་ཇི་ལྟར་མདོར་བསྟན་ པ་བཞིན་ནོ། །གང་གང་ན་འཁོར་བར་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཀུན་ཏུ་གནས་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་དང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ནོ། །སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ནི་ཐུན་མོང་བ་བཞིན་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་རིག་པའོ། ། སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་ནི་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའོ། །སྐྱེ་བ་དང་། ཐ་སྙད་དང་། རྗེས་སུ་གཟུང་བ་དང་། ཚར་གཅད་པ་དང་། ཡོན་ཏན་དང་། སྐྱོན་ཕན་ཚུན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་ བདག་པོ་ཉིད་ཀྱི་ནི་ཐུན་མོང་བའོ། །གནས་དང་། རྣམ་པར་རིག་པ་དང་། ལས་དང་བདེ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། འཆི་འཕོ་དང་། སྐྱེ་བ་དང་། བཅིངས་པ་དང་། གྲོལ་བ་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི
【現代漢語翻譯】 六大冊之根本教言Ztsa18《辨別法與法性》 《辨別法與法性》 《辨別法與法性》 在印度語中，稱為Dharma Dharmatā Vibhaṅga。在藏語中，稱為《辨別法與法性》。 頂禮聖者妙吉祥童子！ 因為認識到有些應該捨棄，有些應該顯現，因此，爲了區分它們的特徵，而造這部論典。 所有這些都歸納為二者：法與法性。 法所近似代表的是輪迴。 法性所近似代表的是三乘的涅槃。 二者以及顯現的方式，即非真實的遍計所執是法的特徵。不存在而顯現是非真實的。 遍計所執僅僅是在一切中無意義地執著。 能取、所取、言說和所言說的無差別真如是法性的特徵。 因為不存在而顯現，所以迷惑是普遍煩惱的根源，就像看到幻象的大象等等一樣。因為存在而不見也是如此。 如果不存在和顯現中任何一個，就不會有迷惑與不迷惑，普遍煩惱和清凈的隨之而來。 二者不是一體，也不是他體，因為存在和不存在的差別以及無差別。 以六種方式證悟法是無上的：特徵、成立、一體、非他體、普遍存在、共同與不共同，以及能取和所取顯現為無實有。 特徵、成立、一體和非他體如前簡要所述。 在何處造作輪迴，那就是普遍存在，即有情和器世間。 器世間是共同的如所有性之分別。 有情世間是共同與不共同的。 因為出生、名言、隨取、懲罰、功德和過失相互作用，所以相互主宰是共同的。 處所、分別、業、安樂、痛苦、死亡、轉生、出生、束縛和解脫是不共同的。
【English Translation】 The Root Teachings of the Six Great Volumes Ztsa18 Distinguishing Dharma and Dharmata Distinguishing Dharma and Dharmata Distinguishing Dharma and Dharmata In Indian language, it is called Dharma Dharmatā Vibhaṅga. In Tibetan, it is called Distinguishing Dharma and Dharmata. Homage to the noble Mañjuśrīkumārabhūta! Because knowing some should be abandoned and others should be manifested, therefore, in order to distinguish their characteristics, this treatise is composed. All these are summarized by two: Dharma and Dharmata. What Dharma closely represents is saṃsāra (cyclic existence). What Dharmata closely represents is the nirvāṇa of the three vehicles. The two and the way they appear, the non-veridical conceptualization is the characteristic of Dharma. Appearing as non-existent is non-veridical. Conceptualization is merely conceiving everything as meaningless. The suchness without the distinction of grasper, grasped, expression, and expressible is the characteristic of Dharmata. Because of appearing as non-existent, delusion is the cause of universal affliction, just like seeing an illusory elephant and so on. It is also because of not seeing what exists. If either non-existence or appearance is absent, there will be no following of delusion and non-delusion, universal affliction and purification. The two are neither one nor different, because of the difference and non-difference of existence and non-existence. Realizing Dharma in six ways is unsurpassed: characteristic, establishment, oneness, non-otherness, universal presence, common and uncommon, and the appearance of grasper and grasped as non-substantial. Characteristic, establishment, oneness, and non-otherness are as briefly stated before. Wherever saṃsāra is created, that is universal presence, namely sentient beings and the vessel world. The vessel world is the differentiation of common suchness. The sentient being world is both common and uncommon. Because of birth, designation, appropriation, punishment, merit, and faults interacting, mutual lordship is common. Location, differentiation, karma, happiness, suffering, death, transmigration, birth, bondage, and liberation are uncommon.
ས་ན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའོ། ། 2-126 ཐུན་མོང་དུ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གཟུང་བར་སྣང་བ་ཉིད་ན་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི། ཤེས་པ་ལས་ལོགས་ཤིག་ན་དོན་མེད་དེ། ཐུན་མོང་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གཟུང་ བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དོན་གཞན་གྱི་སེམས་ལ་སོགས་པ་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པ་དང་། མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རིག་པའི་ཡང་ཕན་ཚུན་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། མཉམ་པར་མ་བཞག་ པ་ལ་ནི་རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རབ་ཏུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མཉམ་པར་བཞག་པ་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་དེའི་གཟུགས་བརྙན་རབ་ཏུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུང་བར་སྣང་བ་ མེད་ན་འཛིན་པར་སྣང་བ་མེད་པར་ཡང་རབ་ཏུ་གྲུབ་བོ། །དེས་ན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་སྣང་བ་མེད་པར་རྟོག་པར་རབ་ཏུ་གྲུབ་བོ། །ཐོག་མ་མེད་པའི་ཀུན་ནས་སློང་བ་རབ་ཏུ་ གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་མ་གྲུབ་པར་རབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་དྲུག་གིས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྟོགས་པ་གོང་ན་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། མཚན་ཉིད་དང་། ཀུན་ཏུ་གནས་པ་དང་། ངེས་པར་འབྱེད་ པ་དང་། རེག་པ་དང་། རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་། དེའི་བདག་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བར་དེ་རབ་ཏུ་རྟོགས་པའོ། །མཚན་ཉིད་ནི་མདོར་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །ཀུན་ཏུ་གནས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་། མདོ་སྡེ་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚིག་གི་ཚོགས་སོ། ། 2-127 ངེས་པར་འབྱེད་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་བསྡུས་པའི་སྦྱོར་བའི་ལམ་ཐམས་ཅད་དོ། །རེག་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་མཐོང་ བའི་ལམ་གྱིས་དེ་བཞིན་ཉིད་རབ་ཏུ་རྟོགས་ཤིང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྟེ། མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་སྦྱོར་བས་སོ། །རྗེས་སུ་དྲན་པ་ནི་ཇི་ལྟར་རེག་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་དེའི་དྲི་ མ་སེལ་བའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཐམས་ཅད་དོ། །དེའི་བདག་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དྲི་མ་མེད་པར་གྱུར་པ་ལས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཙམ་སྣང་བ་སྟེ། དེ་ནི་གནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་བའོ། །རྣམ་པ་བཅུ་རྣམས་ཀྱིས་གནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་རྟོགས་པ་ནི་གོང་ན་མེད་པ་སྟེ། ངོ་བོ་དང་། དངོས་པོ་དང་། གང་ཟག་དང་། ཁྱད་པར་ དང་། དགོས་པ་དང་། གནས་དང་། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། སྦྱོར་བ་དང་། ཉེས་དམིགས་དང་། ཕན་ཡོན་ལ་རབ་ཏུ་རྟོགས་པའོ། །ངོ་བོ་རྟོགས་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དྲི་མ་མེད་པ་ལ་གློ་བུར་གྱི་ ཉོན་མོངས་པ་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་མི་སྣང་བ་དང་སྣང་བའོ། །དངོས་པོ་རྟོགས་པ་ནི་ཐུན་མོང་གི་སྣོད་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དང་། མདོ་སྡེའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དང་། 2-128 ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་
【現代漢語翻譯】 是無與倫比的。 2-126 在共同顯現為外境的境象中，存在著能執的意識。離開了意識，就不存在外境，因為它是共同的。對於非共同的所取境的識，如他人的心等，無論是處於等持還是非等持狀態，彼此都不是對象，因為在非等持狀態下，自相的顯現非常明顯。即使在等持狀態下，也因為禪定的行境中，其影像非常明顯。如果所取境不存在，那麼能取境也不存在，這一點也得到了證實。因此，能取和所取境都不存在，這一點得到了證實。因為無始以來的普遍發起得到了證實，所以二元對立的不成立也得到了證實。通過六種方式可以獲得對法性的無上證悟：體性、普遍存在、決斷、觸及、隨念和趨近於它的自性，這些都得到了充分的理解。體性就像概要的指示一樣。普遍存在是指所有的法，以及所有十二部經的詞句集合。 2-127 決斷是指依靠大乘經，通過如理作意所攝持的所有加行道。觸及是指爲了獲得正確的見地，通過見道證悟並體驗真如，這是通過現量來實現的。隨念是指如何觸及的菩提分所攝持的，所有清除其垢染的修道。趨近於它的自性是指從無垢的真如中，在各種方面都只顯現真如，這就是轉依的圓成實性。通過十種方式可以證悟無上的轉依：對本體、事物、補特伽羅（藏文：གང་ཟག，梵文天城體：पुद्गल，梵文羅馬擬音：pudgala，漢語字面意思：人）、差別、必要、處所、作意、加行、過患和利益的充分理解。證悟本體是指無垢真如中的客塵煩惱，以及真如的隱沒和顯現。證悟事物是指共同的器世界識轉變為真如，以及經部的法界轉變為真如。 2-128 以及非共同的有情界識
【English Translation】 It is unparalleled. 2-126 In the very appearance of commonly perceived external objects, there exists the consciousness of the grasper. Apart from consciousness, there is no object, because it is common. For the non-common object of the grasped, such as the minds of others, whether in meditative equipoise or not, they are not objects to each other, because in the non-equipoise state, the appearance of self-aspects is very clear. Even in meditative equipoise, its image is very clear in the domain of samadhi. If the object of the grasped does not exist, then the appearance of the grasper also does not exist, which is also proven. Therefore, the non-existence of the appearance of the grasper and the grasped is proven. Because the beginningless universal arising is proven, the non-establishment of duality is also proven. Through six aspects, the unsurpassed realization of the nature of reality is achieved: nature, omnipresence, discernment, touching, recollection, and approaching its essence, all of which are fully understood. Nature is like a summary indication. Omnipresence refers to all dharmas and the collection of words from all twelve categories of scriptures. 2-127 Discernment refers to all the paths of joining gathered by proper attention based on the sutras of the Great Vehicle. Touching refers to the realization and experience of suchness through the path of seeing, having obtained the correct view, which is achieved through direct perception. Recollection refers to all the paths of meditation that eliminate the impurities of how the aspects of enlightenment are touched. Approaching its essence refers to the appearance of only suchness in all aspects from the stainless suchness, which is the perfectly established transformed basis. Through ten aspects, the unsurpassed realization of the transformed basis is achieved: fully understanding the essence, entity, person (藏文：གང་ཟག，梵文天城體：पुद्गल，梵文羅馬擬音：pudgala，漢語字面意思：person), distinction, necessity, place, attention, application, faults, and benefits. Realizing the essence refers to adventitious afflictions in stainless suchness, and the disappearance and appearance of suchness. Realizing the entity refers to the transformation of the common vessel consciousness into suchness, and the transformation of the realm of dharma of the sutras into suchness. 2-128 and the non-common sentient being realm consciousness
པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གྱུར་པའོ། །གང་ཟག་རྟོགས་པ་ནི་དང་པོ་གཉིས་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་ཉིད་ཀྱིའོ། །ཕྱི་མ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ངོ་། །ཁྱད་པར་རྟོགས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཁྱད་ པར་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་ཁྱད་པར་དང་། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཐོབ་པའི་ཁྱད་པར་ཡང་ཡིན་ཏེ། མཐོང་བ་དང་། སྟོན་པ་དང་། འབྱོར་བ་བརྙེས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཕྱིར་རོ། །དགོས་པ་ རྟོགས་པ་ནི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྟོན་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་དང་། ས་བཅུ་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཕྱིར་རོ། །གནས་རྟོགས་པ་ནི། རྣམ་པ་དྲུག་གིས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། རྣམ་པ་དྲུག་གིས་རྟོགས་པ་ཉིད་ནི་དམིགས་པ་ལས་དང་། མཚན་མ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ལས་དང་། ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་ ལས་དང་། མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་། ཕན་ཡོན་གྱི་ཕྱིར་དང་། ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་བཞིས་དམིགས་པ་རྟོགས་པ་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྟོན་པ་དང་། དེ་ལ་མོས་པ་དང་། ངེས་པ་དང་། 2-129 ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །རྣམ་པ་བཞིས་མཚན་མ་སྤོང་བ་རྟོགས་པ་སྟེ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། རྟོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་མ་ཡོངས་སུ་སྤོང་ བ་ལས་ཏེ། རགས་པ་དང་། འབྲིང་པོ་དང་། ཕྲ་བ་དང་། རིང་དུ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་མཚན་མ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་རྣམ་གྲངས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འདིས་ཡང་དག་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ དག་པར་སྦྱོར་བ་རྟོགས་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། དམིགས་པའི་སྦྱོར་བ་ལས་དང་། མི་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བ་ལས་དང་། དམིགས་པ་མི་དམིགས་པ་ཉིད་དུ་སྦྱོར་བ་ལས་དང་། མི་དམིགས་པ་དམིགས་ པར་སྦྱོར་བ་ལས་སོ། །མཚན་ཉིད་རྟོགས་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པའི་ཕྱིར་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་བརྗོད་པ་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པའི་ ཕྱིར་རོ། །སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ནི་གཉིས་དང་། ཇི་ལྟར་བརྗོད་པ་དང་། དབང་པོ་དང་། ཡུལ་དང་། རྣམ་པར་རིག་པ་དང་། སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་རྣམས་སུ་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་ ནི་གཟུགས་མེད་པ། བསྟན་དུ་མེད་པ། གནས་མེད་པ། སྣང་བ་མེད་པ། རྣམ་པར་རིག་པ་མེད་པ། རྟེན་མེད་པ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ་ཞེས་ཇི་ལྟར་མདོ་ལས་གསུངས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་གསལ་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། ། 2-130 སྣང་བའི་ཕྱིར་ནི་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དང་། སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་མཐོང་བའི་ཕྱིར་
【現代漢語翻譯】 成為真如。認識補特伽羅（梵文：Pudgala，指個體或人）最初的兩種是成為真如，這是佛和菩薩（梵文：Bodhisattva，覺有情）的境界。後者也是聲聞（梵文：Śrāvaka，指聽聞佛法而證悟者）和獨覺佛（梵文：Pratyekabuddha，指不依賴他人教導而獨自證悟者）的境界。認識差別在於佛和菩薩們具有清凈佛土的殊勝之處，以及法身（梵文：Dharmakāya，指佛的法性身）的殊勝之處，以及圓滿報身（梵文：Saṃbhogakāya，指佛的受用身）的殊勝之處，以及獲得化身（梵文：Nirmāṇakāya，指佛的應化身）的殊勝之處，因為他們具有見、示、得的殊勝之處。認識必要在於往昔願力的殊勝之處，以及以宣說大乘（梵文：Mahāyāna，佛教宗派，意為『大 Vehicle』）為目標的殊勝之處，以及與十地（梵文：Bhūmi，菩薩修行的十個階段）相結合的殊勝之處。認識處所，是爲了以六種方式認識不分別的智慧（梵文：Jñāna）。 以六種方式認識本身，即從所緣（梵文：Ālambana，指認識的對象或條件）而來，從完全捨棄相（梵文：Nimitta，指事物的外在特徵或標誌）而來，從正確結合而來，爲了體性（梵文：Lakṣaṇa，指事物的本質特徵），爲了利益，以及爲了完全瞭解。以四種方式認識所緣，即通過宣說大乘，以及對它生起信心，以及確定，以及圓滿具足資糧（梵文：Saṃbhāra，指積累功德和智慧）。以四種方式認識捨棄相，即從不相順的方面，以及對治的方面，以及真如的方面，以及捨棄認識之法的相而來，即粗大的、中等的、細微的、長久隨逐的相，正如這些名相一樣，這已經正確地顯示了。認識正確結合也有四種方式，即從有相的結合而來，從無相的結合而來，從有相與無相結合本身而來，以及從無相與有相結合而來。認識體性也有三種方式，即爲了安住於法性（梵文：Dharmatā，指事物的本性或規律），即安住于不可分割、離言語的法性；爲了無顯現，即在二取（能取和所取）中，以及如何言說，以及根（梵文：Indriya，指感覺器官），以及境（梵文：Viṣaya，指感覺對像），以及識（梵文：Vijñāna，指意識），以及器世間（指物質世界）中沒有顯現。通過這些，無色、不可見、無處所、無顯現、無識、無所依，這就是不分別的智慧，正如經中所說的體性，這已經清楚地顯示了。 爲了顯現，如同虛空的中心一樣，爲了見到一切法（梵文：Dharma，指宇宙間一切事物和規律），如同幻術等一樣，爲了見到一切行（梵文：Saṃskāra，指一切有為法）。
【English Translation】 Becoming Suchness. Recognizing the individual (Pudgala): the first two becoming Suchness are those of the Buddha and Bodhisattva. The latter is also that of the Śrāvakas and Pratyekabuddhas. Recognizing the distinction lies in the Buddhas and Bodhisattvas having the distinction of pure Buddha-fields, as well as the distinction of the Dharmakāya, the distinction of the Saṃbhogakāya, and the distinction of obtaining the Nirmāṇakāya, because they have the distinction of seeing, showing, and attaining. Recognizing the necessity lies in the distinction of past aspirations, as well as the distinction of aiming to teach the Mahāyāna, and the distinction of thoroughly engaging with the ten Bhūmis. Recognizing the place is in order to recognize the non-conceptual Jñāna in six ways. Recognizing itself in six ways is from the Ālambana, from completely abandoning the Nimitta, from correct engagement, for the sake of Lakṣaṇa, for the sake of benefit, and for the sake of complete understanding. Recognizing the Ālambana in four ways is through teaching the Mahāyāna, as well as generating faith in it, as well as certainty, and completely perfecting the Saṃbhāras. Recognizing abandoning the Nimitta in four ways is from the unfavorable side, as well as the opposing side, as well as the side of Suchness, and from abandoning the Nimitta of the Dharma of recognition, that is, the gross, the medium, the subtle, and the long-following Nimitta, just as these terms are, this has been correctly shown. Recognizing correct engagement also has four ways, that is, from engagement with the Nimitta, from engagement without the Nimitta, from engagement of the Nimitta and non-Nimitta themselves, and from engagement of the non-Nimitta with the Nimitta. Recognizing the Lakṣaṇa also has three ways, that is, for abiding in the Dharmatā, that is, abiding in the Dharmatā that is indivisible and beyond expression; for the sake of non-appearance, that is, in the two (subject and object), and how it is expressed, and the Indriyas, and the Viṣayas, and the Vijñāna, and the world of vessels (the material world) there is no appearance. Through these, without form, invisible, without place, without appearance, without Vijñāna, without support, this is the non-conceptual Jñāna, as the Lakṣaṇa spoken of in the Sutras, this has been clearly shown. For the sake of appearance, like the center of the sky, for seeing all Dharmas, like illusion and so on, for seeing all Saṃskāras.
རོ། །ཕན་ཡོན་རྟོགས་པ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་ སྐུ་རྫོགས་པར་རབ་ཏུ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དང་། གོང་ན་མེད་པའི་བདེ་བའི་གནས་པ་རབ་ཏུ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དང་། སྟོན་པའི་འབྱོར་པ་རབ་ཏུ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལས་རྟོགས་པ་ ཡང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། གཉེན་པོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དང་། མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཁྱད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དང་། ལས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གཉེན་པོ་ ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། ཆོས་དང་། གང་ཟག་དང་། གྱུར་པ་དང་། ཐ་དད་པ་དང་། སྐུར་པ་ལྔ་མི་བདེ་བའི་ངོ་བོ་ལས་ཞེན་པའི་གཉེན་པོའོ། །མཚན་ཉིད་ ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་དང་། །ཡང་དག་པར་འདས་པ་དང་། ཉེ་བར་ཞི་བ་དང་། ངོ་བོའི་དོན་དང་། བཀྲ་བར་འཛིན་པ་ལྔ་སྤངས་པ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། ། ཁྱད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་རྟོག་པ་མེད་པ་དང་། ཕྱོགས་གཅིག་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དང་། གནས་པ་མེད་པ་ཉིད་དང་། གཏན་དུ་བ་ཉིད་དང་གཏན་མེད་པ་རྣམ་པ་ལྔའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཕྱིར་རོ། ། 2-131 ལས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི། རྣམ་པར་རྟོག་པ་རིང་དུ་བྱེད་པ་དང་། བླ་ན་མེད་པའི་བདེ་བའི་སྦྱིན་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བར་སྦྱོར་བ་དང་། དེའི་རྗེས་ ལས་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཤེས་བྱའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་སྟེར་ བར་བྱེད་པའི་རྣམ་པ་ལྔ་ནི་ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྟོགས་པ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་རྟོགས་པར་འདོད་པ་དེ་འདི་ ལྟར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ། དེ་བཞིན་ཉིད་མི་ཤེས་པ་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཅན་ལས་ཏེ། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་སྟེ། མི་བདེན་པ་གཉིས་སུ་ སྣང་བའི་རྒྱུ་དང་། དེ་ལ་རྟེན་པ་ཐ་དད་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་བཅས་པ་སྣང་དུ་ཟིན་ཀྱང་མི་བདེན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྣང་བས་ཀྱང་དེའི་ཆོས་ཉིད་ནི་ སྣང་བ་མེད་ལ། དེ་སྣང་བ་མེད་པ་ལས་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། ། 2-132 དེ་ལྟར་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ལས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ལ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ལ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ལས་དོན་ཐམས་ཅད་དམིགས་པ་མེད་པར་རྟོགས་ པར་བྱེད་དོ། །དོན་ཐམས་ཅད་དམིགས་པ་མེད་པ་ལས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཡང་མི་དམིགས་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་མི་དམིགས་པ་ལས་གཉི་ག་ཁྱད་པར་དམིགས་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡ
【現代漢語翻譯】 若！（藏文：རོ།）利益的證悟有四種：爲了圓滿獲得法身（藏文：ཆོས་ཀྱི་སྐུ་），爲了圓滿獲得無上安樂的住處，爲了圓滿獲得導師的富饒。 從完全了知而來的證悟也有四種：爲了完全了知對治，爲了完全了知體性，爲了完全了知差別，爲了完全了知作用。其中，完全了知對治是不分別的智慧，是對治於五種不適之本性，即對法、補特伽羅、轉變、差別和誹謗的執著。 完全了知體性是：斷除不作意、真實已逝、寂靜、本體之義和執持顯現這五者，是其自性。 完全了知差別是：因為不分別、非單一性、無住性、常恒性和斷滅性這五種差別。 完全了知作用是：遠離分別，給予無上安樂，與遠離煩惱和所知障相結合，以從其後獲得的智慧進入一切所知之相，清凈佛土，成熟有情，給予一切種智，這五種相是作用的差別。 作意證悟是：如是說，菩薩若欲證悟不分別智，應如是作意：如是性（梵文天城體：तथाता，羅馬擬音：tathātā，漢語字面意思：如是性）從無始時來不被了知，非真實的遍計所執是一切種子的根本，是虛妄二取顯現之因，也是所依的差別，因此，雖然因和果都已顯現，但卻是虛妄的。雖然如此顯現，但其法性卻不顯現，從不顯現中，法性卻顯現。如是如理作意時，菩薩便能證悟不分別智。 如是，從趨近所緣境，能證悟唯識（藏文：རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་）的趨近所緣境。從唯識的趨近所緣境，能證悟一切事物無所緣境。從一切事物無所緣境，能證悟唯識亦無所緣境。從彼無所緣境，能證悟二者差別所緣境。
【English Translation】 Ro! The realization of benefits is fourfold: for the sake of fully attaining the Dharmakaya (chos kyi sku), for the sake of fully attaining the abode of unsurpassed bliss, and for the sake of fully attaining the wealth of the Teacher. The realization from complete knowledge is also fourfold: for the sake of completely knowing the antidote, for the sake of completely knowing the characteristics, for the sake of completely knowing the distinctions, and for the sake of completely knowing the functions. Among these, completely knowing the antidote is non-discriminating wisdom, which is the antidote to attachment to the nature of five discomforts: Dharma, person, transformation, difference, and slander. Completely knowing the characteristics is: abandoning non-attention, truly passed, pacified, the meaning of essence, and holding to appearance—these five are its own characteristics. Completely knowing the distinctions is: because of the five distinctions of non-discrimination, non-singularity, non-abiding, permanence, and annihilation. Completely knowing the function is: distancing from discrimination, giving unsurpassed bliss, combining with freedom from afflictions and cognitive obscurations, entering into all aspects of knowable objects with the wisdom obtained from it, purifying the Buddha-field, maturing sentient beings, and giving omniscience—these five aspects are the distinctions of function. The realization of attention is: as it is said, if a Bodhisattva wishes to realize non-discriminating wisdom, he should attend in this way: Suchness (梵文天城體：तथाता，羅馬擬音：tathātā，漢語字面意思：如是性) is not known from beginningless time, and the unreal, completely imputed is the root of all seeds, the cause of the false appearance of duality, and also the difference of the support. Therefore, although cause and effect have appeared, they are false. Although it appears in this way, its Dharma-nature does not appear, and from the non-appearance, the Dharma-nature appears. When one attends in this way, the Bodhisattva realizes non-discriminating wisdom. Thus, from approaching the object of focus, one realizes the approaching of the object of focus on mere consciousness (Tibetan: rnam par rig pa tsam). From the approaching of the object of focus on mere consciousness, one realizes that all things have no object of focus. From all things having no object of focus, one realizes that even mere consciousness has no object of focus. From that having no object of focus, one realizes the object of focus on the distinction between the two.
ིན་ ནོ། །དེར་གང་ཡང་གཉིས་དམིགས་པ་མེད་པ་དེ་ནི། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། ཡུལ་མེད་ཅིང་། དམིགས་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། མཚན་མ་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པས་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཉིད་ ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱོར་བས་རྟོགས་པ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་མོས་པས་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ཉིད་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་གནས་སྐབས་སོ། །ས་དང་པོ་ལ་སོ་སོར་རིག་ པར་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ཉིད་ནི་རེག་པའི་གནས་སྐབས་སོ། །རྣམ་པར་མ་དག་པའི་ས་དྲུག་ལ་སྒོམ་པ་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་དང་། ཡོངས་སུ་དག་པ་གསུམ་པོ་ལ་ཡང་ངོ་། །དེ་ ཉིད་ནི་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་གནས་སྐབས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་མཐར་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་ཡང་ཕྱིར་ཏེ། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བའི་གནས་སྐབས་སོ། ། 2-133 ཉེས་དམིགས་རྟོགས་པ་ནི། གནས་སྐབས་སུ་གྱུར་པ་མེད་ནའོ། །ཉེས་དམིགས་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་མི་འཇུག་པའི་རྟེན་མེད་པའི་ཉེས་དམིགས་དང་། ལམ་འཇུག་པའི་རྟེན་མེད་པའི་ཉེས་དམིགས་དང་། གང་ ཟག་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཐ་སྙད་གཞག་པའི་རྟེན་མེད་པའི་ཉེས་དམིགས་དང་། བྱང་ཆུབ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་ཁྱད་པར་གྱི་ཐ་སྙད་གཞག་པའི་རྟེན་མེད་པའི་ཉེས་དམིགས་སོ། །དེ་དག་ལས་བཟློག་པ་ ལ་བརྟེན་ནས་གནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ཡོད་པ་ལ། ཕན་ཡོན་རྣམ་པ་བཞི་ཉིད་དུ་རིག་འོ། །དེ་དག་ཉིད་ནི་གནས་གྱུར་པ་ཇི་ལྟ་བར་རྟོགས་པ་རྣམ་པ་བཅུར་རིག་པར་བྱའོ། །མེད་པའི་ ཆོས་སྣང་བ་ནི། དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གནས་གྱུར་པའི་དཔེ་ནི། ནམ་མཁའ་དང་གསེར་དང་ཆུ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ འཕགས་པ་བྱམས་པས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །། རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་པཎྜི་ཏ་ཤཱནྟི་བྷ་དྲ་དང་། ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་ཚུལ་ཁྲིམས་རྒྱལ་བས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ལས། སླད་ཀྱིས་ཁ་ཆེའི་མཁན་པོ་པཎྜི་ཏ་པ་ར་ཧེ་ཏ་དང་། ཞུན་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་དགའ་རྡོར་གྱིས་ཐུགས་དམས་ཐོ་ལིང་གི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་བཅོས་ཤིང་གཏན་ལ་ཕབ་པ།། །།མངྒ་ལཾ།། །།
【現代漢語翻譯】 不！在那裡，沒有任何二元對立的執著，那是無分別智（梵文： निर्विकल्पज्ञान，羅馬轉寫：nirvikalpajñāna，字面意思：無分別的智慧），沒有所緣境，也沒有執著，因為不執著於一切相，所以是如實顯現的緣故。通過加行而證悟有四種：在勝解行地，因為通過勝解而加行；那是決定的階段。在初地，因為通過個別地證悟而加行；那是觸證的階段。在六個不凈地，因為精進修習禪定而加行；在三個清凈地也是如此。那是隨唸的階段。在佛地，因為達到究竟而加行；因為任運成就的佛陀事業永不間斷。那是趨近於彼之自性的階段。 即使沒有轉依的階段，也會有缺失的證悟。缺失有四種：沒有不生起煩惱的所依的缺失，沒有趣入道的所依的缺失，沒有安立補特伽羅（梵文：पुद्गल，羅馬轉寫：pudgala，字面意思：人）入于寂滅的所依的缺失，以及沒有安立三種菩提差別的所依的缺失。從這些的相反方面來說，依賴於存在完全轉依的，應當了知有四種功德。應當了知，這些本身就是了知轉依的方式，有十種。顯現不存在的法，譬如幻術和夢境等。轉依的譬喻，譬如虛空、黃金和水等。法與法性之辨——聖彌勒菩薩（梵文：मैत्रेयनाथ，羅馬轉寫：Maitreya-nātha，字面意思：慈氏怙主）所著，至此圓滿。印度堪布班智達寂護（梵文：Śāntibhadra，羅馬轉寫：Śāntibhadra）和校勘譯師比丘戒護（梵文：Śīlārakṣita，羅馬轉寫：Śīlārakṣita）翻譯、校訂並最終確定。之後，克什米爾堪布班智達波羅赫塔（梵文：Paraheta，羅馬轉寫：Paraheta）和校勘譯師比丘噶多（梵文：Gādora，羅馬轉寫：Gādora）在托林寺（藏文：ཐོལ་གླིང་དགོན་པ，羅馬轉寫：Tholing Gonpa）的靜修處修訂並最終確定。吉祥圓滿！
【English Translation】 No! There, there is no dualistic fixation whatsoever; that is non-conceptual wisdom (Sanskrit: निर्विकल्पज्ञान, Romanization: nirvikalpajñāna, literal meaning: non-discriminating wisdom), without an object and without fixation, because all characteristics are not fixated upon, and therefore it is the very expression of reality. There are four types of realization through application: In the stage of aspiring conduct, because of applying through aspiration; that is the stage of determination. In the first ground, because of applying through individual realization; that is the stage of touching. In the six impure grounds, because of thoroughly applying meditation; and also in the three pure grounds. That is the stage of recollection. In the Buddha ground, because of applying to the ultimate completion; because the spontaneously accomplished Buddha activity is continuous. That is the stage of approaching its very nature. The realization of faults is present even when there is no stage of transformation. There are four types of faults: the fault of not having a basis for non-arising afflictions, the fault of not having a basis for entering the path, the fault of not having a basis for designating a person (Sanskrit: पुद्गल, Romanization: pudgala, literal meaning: person) as having passed into nirvana, and the fault of not having a basis for designating the distinctions of the three enlightenments. From the opposite of these, relying on the existence of complete transformation, one should know that there are four benefits. One should know that these themselves are the ten ways of understanding how transformation occurs. The appearance of non-existent phenomena is like illusion and dreams, and so forth. The examples of transformation are like space, gold, and water, and so forth. The Differentiation of Dharma and Dharmata—Composed by the noble Maitreya (Sanskrit: मैत्रेयनाथ, Romanization: Maitreya-nātha, literal meaning: Loving Protector), is complete. Translated, edited, and finalized by the Indian Abbot Paṇḍita Śāntibhadra (Sanskrit: Śāntibhadra, Romanization: Śāntibhadra) and the revising translator Bhikṣu Śīlārakṣita (Sanskrit: Śīlārakṣita, Romanization: Śīlārakṣita). Later, revised and finalized by the Kashmiri Abbot Paṇḍita Paraheta (Sanskrit: Paraheta, Romanization: Paraheta) and the revising translator Bhikṣu Gādora (Sanskrit: Gādora, Romanization: Gādora) in the retreat of Tholing Monastery (Tibetan: ཐོལ་གླིང་དགོན་པ, Romanization: Tholing Gonpa). May there be auspiciousness!