ngork05_續部現觀寶樹莊嚴論前行廣釋智者極喜.g2.0f
哦堪布巴登敦珠教言集NPD6རྒྱུད་ཀྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རིན་པོ་ཆེའི་ལྗོན་ཤིང་མཛེས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱན་ཞེས་བྱ་བའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་སྔོན་འགྲོ་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་བློ་གསལ་རབ་དགའ་ཞེས་བྱ་བ། 1-139 ༄༅། །རྒྱུད་ཀྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རིན་པོ་ཆེའི་ལྗོན་ཤིང་མཛེས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱན་ཞེས་བྱ་བའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་སྔོན་འགྲོ་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་བློ་གསལ་རབ་དགའ་ཞེས་བྱ་བ། ༄། །བསྟན་བཅོས་ལ་འཇུག་པའི་སྔོན་འགྲོ་སྤྱི་དོན་ལ། མཆོད་བརྗོད་བཤད་པ། ༄༅། །རྒྱུད་ཀྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རིན་པོ་ཆེའི་ལྗོན་ཤིང་མཛེས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱན་ཞེས་བྱ་བའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་སྔོན་འགྲོ་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་བློ་གསལ་རབ་དགའ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། །སྭསྟི་པྲ་ ཛཱ་བྷྱཿ རྣམ་དག་ཚོགས་གཉིས་མཐར་ཕྱིན་འགྲོ་བའི་མགོན། །རྡུལ་བྲལ་ཡང་དག་བརྩེགས་པའི་ཞིང་གི་དཔལ། །རྣམ་འདྲེན་ཀུན་ཏུ་གཟིགས་དང་དབྱེར་མེད་པའི། །རྗེ་བཙུན་བླ་མའི་ཞབས་པད་གུས་མཆོད་ནས། །རྒྱ་ཆེར་ སྤེལ་ལོ་ཕུན་ཚོགས་འབྱུང་བའི་གནས། །རིན་ཆེན་ལྗོན་ཤིང་མཛེས་བྱེད་བརྒྱན་མཆོག་གིས། །སྔོན་འགྲོ་བཤད་པས་བསྟན་ལ་ཕན་པ་དང་། །བློ་གསལ་ཚོགས་ལ་ལེགས་བཤད་དགའ་སྟོན་ཏོ། །འདིར་ཚུལ་བཞི་པ་རྒྱུད་ཀྱི་ མངོན་པར་རྟོགས་པ་རིན་པོ་ཆེའི་ལྗོན་ཤིང་མཛེས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱན་ཞེས་བྱ་བའི་བསྟན་བཅོས་འཆད་པར་བྱེད་པ་ལ་དོན་གསུམ་སྟེ། བསྟན་བཅོས་ལ་འཇུག་པའི་སྔོན་འགྲོ། འཇུག་བྱ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རང་ བཞིན། བསྟན་བཅོས་མཐར་ཕྱིན་འཇུག་གི་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ལ་སྤྱི་དོན་དང་། གཞུང་དོན་གཉིས་ལས། དང་པོ་ཡོངས་སུ་གྲགས་པའི་སྔོན་འགྲོ་ལྔ་བཤད་པ། གཞན་དུ་བཤད་པ་འདིར་འདུས་ཚུལ། དེ་དག་ལ་ དོགས་པ་བཅད་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ། མཆོད་བརྗོད་དམ་བཅའ་ཁེངས་སྐྱུང་དང་། །རྣམ་གཞག་དགོས་འབྲེལ་བཤད་པ་འོ། །ཞེས་པ་ལྟར་ལྔ་ལས། དང་པོ་མཆོད་བརྗོད་ལ། བརྩོམ་པའི་ཐོག་མར་མཆོད་བརྗོད་དགོས་ཚུལ། 1-140 མཆོད་བརྗོད་རང་གི་ངོ་བོ་དེ་ཇི་ལྟར་འཆད་པའི་ཚུལ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། བསྟན་བཅོས་བརྩོམ་པའི་སྔོན་དུ་རང་གི་བླ་མའམ། སློབ་དཔོན་ནམ། འདོད་ལྷ་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གསལ་བར་བསྟན་པའི་ སྒོ་ནས། ཕྱག་འཚལ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཆོད་བརྗོད་བྱ་དགོས་ཏེ། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས། བསྟན་བཅོས་སྦྱོར་བར་འདོད་པས་གཉིས་ལ་ཕྱག་བྱ་སྟེ། ཆོས་ལ་གུས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བསྟན་བཅོས་མཛད་པའི་ སྟོན་པ་དང་། དོན་ལ་གུས་པ་ལས་དེ་སྟོན་པའི་སློབ་དཔོན་ལའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །གཉིས་པ་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་བ་དང་། དཔེར་བརྗོད་ཀྱི་སྒོ་ནས་དེའི་རྣམ་གྲངས་བསྟན་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ ནི། བླ་མ་ལ་སོགས་པའི་མཆོད་ཡུལ་གྱི་ཡོན་ཏན་རྒྱས་བསྡུས་ཇི་ལྟར་རིགས་པ་བཀོད་ནས། དེ་ལ་གུས་པའི་ཚུལ་གྱིས། མཆོད་དོ་བ
【現代漢語翻譯】 哦堪布·巴登敦珠教言集NPD6：《使續部證悟寶樹增輝之莊嚴論》之廣釋前行——《智者極喜》。 《使續部證悟寶樹增輝之莊嚴論》之廣釋前行——《智者極喜》。 進入論著之前行總義： 禮讚之闡釋。 《使續部證悟寶樹增輝之莊嚴論》之廣釋前行——《智者極喜》。 斯瓦斯諦（藏文：སྭསྟི་，梵文天城體：स्वस्ति，梵文羅馬擬音：svasti，漢語字面意思：吉祥）！ 圓滿清凈二資糧，利益有情之怙主， 遠離塵垢莊嚴剎，導師與普賢無別。 恭敬頂禮上師尊，廣弘增上諸圓滿， 珍寶之樹妙莊嚴，前行闡釋饒益教， 智者雲集生歡喜，善說妙語如盛宴。 此處將闡釋四法理之《使續部證悟寶樹增輝之莊嚴論》，包含三個要點：進入論著之前行、所入論著之自性、論著究竟之入行。 首先是總義，分為講述廣為人知之五前行、其他講述與此之關聯、以及斷除對這些前行的疑惑三部分。第一部分包括：禮讚、立誓、謙遜、分類、必要與關聯之闡釋，共五點。首先是禮讚，分為著述之初需禮讚之原因、以及如何闡釋禮讚之自性兩部分。第一點是：在著述論著之前，需以闡明自身上師、導師或本尊等之功德的方式，進行頂禮等禮讚。如聖無著菩薩所說：『欲著論者當禮敬二者：敬法故，禮敬造論之導師；敬義故，禮敬闡釋之論師。』 第二點分為：確定自性，以及通過舉例說明其類別兩部分。第一點是：根據上師等禮敬之境的功德，或詳或略地陳述，然後以恭敬的態度進行禮讚。
【English Translation】 Oh, Khenpo Paden Dhondup's Teachings NPD6: A Detailed Explanation of the Preliminary Practices for the Treatise 'The Ornament that Beautifies the Precious Tree of Tantric Realization' - 'Joy for the Wise'. A Detailed Explanation of the Preliminary Practices for the Treatise 'The Ornament that Beautifies the Precious Tree of Tantric Realization' - 'Joy for the Wise'. General Meaning of the Preliminary Practices for Entering the Treatise: Explanation of Homage. A Detailed Explanation of the Preliminary Practices for the Treatise 'The Ornament that Beautifies the Precious Tree of Tantric Realization' - 'Joy for the Wise'. Svasti (藏文：སྭསྟི་，梵文天城體：स्वस्ति，梵文羅馬擬音：svasti，漢語字面意思：May there be well-being!) Perfectly complete the two pure accumulations, be the protector of sentient beings, Adorn the pure lands, free from dust, the guide is inseparable from Samantabhadra. With reverence, I prostrate to the lotus feet of the venerable Guru, widely spreading the source of abundant perfections, The supreme ornament that beautifies the precious tree, the explanation of the preliminary practices benefits the teachings, A gathering of wise ones brings joy, eloquent speech is like a grand feast. Here, the explanation of the fourfold principle, 'The Ornament that Beautifies the Precious Tree of Tantric Realization,' will be given, containing three points: the preliminary practices for entering the treatise, the nature of the treatise to be entered, and the activity of entering the treatise to its completion. First, the general meaning, divided into three parts: explaining the five well-known preliminary practices, how other explanations are included here, and resolving doubts about these practices. The first part includes: homage, vow, humility, classification, and explanation of necessity and connection, a total of five points. First is homage, divided into the reason why homage is needed at the beginning of a composition, and how to explain the nature of homage itself. The first point is: before composing a treatise, one must pay homage, such as prostrations, by clearly showing the qualities of one's own Guru, teacher, or chosen deity. As the noble Asanga said: 'Those who wish to compose a treatise should pay homage to two: out of respect for the Dharma, to the teacher who composed the treatise; and out of respect for the meaning, to the teacher who explains it.' The second point is divided into: determining the nature, and showing its categories through examples. The first point is: according to the qualities of the object of homage, such as the Guru, stating them in detail or briefly as appropriate, and then paying homage with an attitude of reverence.
སྟོད་དོ། །ཞེས་སོགས་མཆོད་པའི་ངག་དངོས་སུ་ཡོད་པ་དང་། ཡོན་ ཏན་དེ་དམིགས་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས། དེ་ཉིད་ཀྱིས་དགེས་པར་མཛོད། ཤིས་པར་ཤོག་ཅེས་སོགས་ཇི་སྙེད་འབྱུང་བ་རྣམས་མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ཅིང་། དེ་དག་ཚིག་ཐ་དད་ཀྱང་དོན་ལ་འགལ་བ་ མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡུལ་དེའི་ཡོན་ཏན་རྗོད་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་འཇམ་དབྱངས་སྤྲུལ་པས། མཆོད་བསྟོད་བསྡུད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན། །ཤིས་པ་བརྗོད་སོགས་མི་འགལ་ཏེ། །ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་སྟོན་པ་ཡིན། ། 1-141 ཆེ་བ་འབའ་ཞིག་སྟོན་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་དཔེར་བརྗོད་ཀྱི་སྒོ་ནས་དོའི་རྣམ་གྲངས་བསྟན་པ་ནི། མཆོད་པར་བརྗོད་པའི་ཚིགས་བཅད་ཀྱི་མཐར་མི་འདྲ་བ་ལས་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་ལ། དེ་ ལ་མཆོད་པའི་མཐའ་ཅན་ནི། སློབ་དཔོན་དཔའ་བོས། དཔལ་ལྡན་ཡོན་ཏན་དམ་པས་ཡོངས་བཟུང་བཀྲ་ཤིས་པས། །གྲགས་པའི་གཞི་གྱུར་མ་སྨད་ཤིན་ཏུ་ཡིད་འོང་བ། །ཐུབ་པའི་སྐུ་ཚེ་སྔ་མའི་སྤྱོད་པ་ སྨད་བྱུང་རྣམས། །བདག་གི་སྙན་ངག་མེ་ཏོག་སྙིམ་མ་རབ་ཏུ་མཆོད། །ཅེས་གསུང་པ་ལྟ་བུའོ། །བསྟོད་པའི་ནི། སྒྲ་ཅན་ཟིན་གྱིས། གང་ཁྱོད་སྐུ་ཀུན་ཉེས་མེད་ལ། །ཉེས་མེད་རྣམས་ཀྱི་གསུང་མཛད་པ། ། དཔག་མེད་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། །ཅེས་སོ། །འདུད་པའི་ནི། ཀླུ་གྲུབ་ཞབས་ཀྱིས། གང་ཞིག་ཀུན་ཏུ་མ་ཤེས་ནས། །སྲིད་པ་ཀུན་ཏུ་རྣམ་འཁོར་ལ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ ལ་ངེས་གནས་པའི། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ཕྱག་འཚལ་འདུད། །ཅེས་སོ། །ཤིས་པ་བརྗོད་པ་ལ་ཡང་རྣམ་གྲངས་མང་སྟེ། རྒྱལ་བའི་མཐའ་ཅན་ནི། ཇཻ་ཏཱ་རིས། ས་གསུམ་དབང་ཕྱུག་སྐྱེས་དགུ་ཆོས་ཀྱིས་སྐྱོང་ མཛད་པ། །ལྷ་མའི་བླ་མ་འཕགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱི་ཡབ། །རྒོལ་བ་ཚར་གཅོད་རང་གི་འཁོར་གྱིས་དགའ་བསྐྱེད་པ། །ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་གཅིག་པུ་དེ་ནི་རྒྱལ་གྱུར་ཅིག །ཅེས་པ་ལྟ་བུའོ། །དགེས་པའི་ནི། 1-142 འཇམ་དཔལ་གྲགས་པས། གང་ཞིག་འདྲེན་པའི་རྡོ་རྗེ་ཡིས། །སྐྲག་ལས་རྒུད་པའི་བྲག་རི་རྣམས། །འཇིགས་པའི་རྒྱ་མཚོར་རབ་འཇུག་པ། །སྒྲོལ་མ་དེ་ཁྱོད་ལ་དགྱེས་ཤོག །ཅེས་སོ། །དགེ་ལེགས་ལ་སྨོན་པའི་ནི། དགེ་བའི་དབང་པོས། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་འདིས་ཁྱོད་ལ་དགེ་ལེགས་གཡོ་བ་མེད་པར་བྱེད་གྱུར་ཅིག །ཅེས་སོ། །ཞི་བའི་ནི། བཙུན་པ་ཟླ་བས། བུང་བའི་ཚོགས་རྣམས་མི་གསལ་སྒྲ་སྒྲོགས་རྐང་པ་འདབ་མ་ རྣམས་བསྐྱེད་པས། གེ་སར་ཁ་འབུས་རོ་བཅུད་དང་བཅས་རྡུལ་ཕྲན་ཚོགས་པས་ཁྱབ་གྱུར་ཅིག །སྦྲང་རྩི་རྒྱ་ཆེན་ཐིག་ལེས་རྣམ་ཁེངས་མེ་ཏོག་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་འདིས། །བདག་གི་རྒྱལ་བའི་ཞབས་ལ་མཆོད་ པས་ཁྱེད་རྣམས་ལ་ནི་ཞི་བར་མཛོད། །ཅེས་སོ། །བསྲུང་བའི་ནི། དཔལ་དགའ་བའི་ལྷས། དགའ་མ་དགའ་བའི་ཟོལ་ལས་སྐྱེས་པའི་སྤ
【現代漢語翻譯】 此外，還有實際存在的供養之語，如『頂禮』等，以及將功德作為目標，祈願『以此令您歡喜，吉祥如意』等等，這些都屬於供讚的範疇。雖然這些詞語各不相同，但意義上並不矛盾，因為它們都表達了對所供養對象的功德的讚頌。正如妙音化身所說：『供養與讚頌的本質，吉祥之語等並不矛盾，因為一切都指向，彰顯偉大的導師。』 第二，通過舉例來說明『朵』（མཆོད་བརྗོད།，mchod brjod，供贊）的各種型別：供讚的類別需要從供贊詩句的結尾來區分。其中，以供養結尾的，如大學者英雄所說：『吉祥功德圓滿者，以吉祥完全攝持，成為名聲的基礎，無瑕疵且極其悅意，佛陀往昔的行持，所有殊勝之處，我以詩歌之花敬獻。』 以讚頌結尾的，如聲論師所說：『您的身體毫無過失，從無過失中發出妙音，擁有無量智慧波羅蜜多，對無分別者頂禮讚頌。』 以敬禮結尾的，如龍樹菩薩所說：『對於未能完全瞭解，在輪迴中流轉的一切眾生，以及安住在眾生心中的法界，我頂禮敬拜。』 吉祥之語也有多種型別，以勝利結尾的，如杰達日所說：『三界自在，以正法統治眾生，天女的上師，聖者的父親，降伏敵對者，以眷屬帶來喜悅，唯一的正法之王，愿您勝利！』 以歡喜結尾的，如妙吉祥稱所說：『以引導的金剛杵，將恐懼中衰敗的巖石，引入恐怖的海洋，度母，愿您歡喜！』 以祈願吉祥結尾的，如善功德所說：『愿一切智者賜予您無動搖的吉祥！』 以寂靜結尾的，如比丘月稱所說：『蜂群發出嗡嗡聲，花瓣舒展，花蕊綻放，充滿花粉，廣闊的蜂蜜滴落，雙手合十敬獻鮮花，以此供養我的導師，愿您們寂靜！』 以守護結尾的，如吉祥喜天所說：『從喜悅和不喜悅的偽裝中誕生的...』
【English Translation】 Furthermore, there are actual words of offering, such as 'Homage,' and by taking merit as the object, praying 'May this please you, may there be auspiciousness,' etc. All these are the essence of offering and praise. Although these words are different, they are not contradictory in meaning, because they all express praise for the qualities of the object of offering. As the emanation of Manjushri said: 'The essence of gathering offerings and praises, auspicious words, etc., are not contradictory, because everything points to, and shows the greatness of the teacher.' Secondly, illustrating the types of 'Do' (མཆོད་བརྗོད།，mchod brjod，offering and praise) through examples: The types of offering and praise need to be distinguished by the endings of the verses. Among them, those ending with offering, such as what was said by the scholar Hero: 'The glorious one possessed of perfect qualities, completely held by auspiciousness, becoming the basis of fame, flawless and extremely pleasing, the past deeds of the Buddha, all the excellent qualities, I offer with a handful of poetic flowers.' Those ending with praise, such as what was said by the sound theorist: 'Your body is without fault, from the faultless comes forth melodious speech, possessing immeasurable wisdom, gone beyond, I prostrate and praise the non-conceptual.' Those ending with reverence, such as what was said by Nagarjuna: 'To those who have not fully understood, wandering in all realms of existence, and to the Dharmadhatu residing in the minds of sentient beings, I prostrate and pay homage.' There are also many types of auspicious words, those ending with victory, such as what was said by Jetari: 'The lord of the three realms, ruling beings with Dharma, the guru of goddesses, the father of noble beings, subduing opponents, bringing joy with his retinue, the sole king of Dharma, may you be victorious!' Those ending with joy, such as what was said by Manjushri Kirti: 'With the vajra of guidance, turning the rocks ruined by fear, leading them into the terrifying ocean, Tara, may you be pleased!' Those ending with wishing for auspiciousness, such as what was said by Virtue Power: 'May the all-knowing one grant you unwavering auspiciousness!' Those ending with peace, such as what was said by Bhikshu Chandra: 'The buzzing of bees, the unfolding of petals, the blossoming of stamens, filled with pollen, the vast honey dripping, offering flowers with folded hands, with this offering to my teacher, may you be at peace!' Those ending with protection, such as what was said by Shri Gawa Lha: 'Born from the guise of joy and displeasure...'
ུ་ལོང་དག་གིས་སྒྲིབ་པའི་གཟུགས་འཛིན་ཅིང་། །འཛུམ་དང་ལྡན་པས་རྒྱལ་བའི་ བྱང་ཆུབ་དག་ལ་དཀོད་པ་མེ་ཏོག་སྙིམ་པ་ནི། །གཤོག་བརྩལ་རབ་སྐྱོད་སྒྲ་སྒྲོག་སྦྲང་རྩི་བྱེད་རྣམས་སྦྲང་རྩི་རེ་བས་བརྟེན་ཅིང་དེའི། །རྐང་པས་བསྣུན་པས་ཁ་ཟུམ་ཚོགས་ཕྱེ་གེ་སར་གསར་པར་ གྱུར་པས་ཁྱེད་ལ་བསྲུངས། །ཞེས་སོ། །དྭངས་བར་མཛོད་ཅེས་དང་། དྲང་བར་མཛོད་ཅེས་པའི་ནི། དཔལ་འཛིན་སྡེས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་དེའི་ཆོས་རྒྱལ་བར་གྱུར་ཅིག་དབྱངས་ཅན་རབ་ཏུ་དང་བར་མཛོད། །སྐྱེ་འགྲོ་རྣམས་ལ་བདེ་བར་འབྱུང་ཞིང་དྲེག་དང་མི་དགེ་བ་ལས་དྲངས་བར་མཛོད། ། 1-143 ཅེས་སོ། །རིང་དུ་གནས་པར་མཛོད་ཅེས་པའི་མཐའ་ཅན་ནི། སློབ་དཔོན་དན་ཊིས། གདོང་བཞི་གདོང་གི་པད་ཚལ་གྱིས། །ངང་པའི་བུ་མོ་ཐམས་ཅད་དཀར། །དབྱངས་ཅན་མ་ནི་ཁོ་བོ་ཡི། །ཡིད་ལ་རིང་ དུ་གནས་པར་མཛོད། །ཅེས་པ་ལྟ་བུའོ། ། སྔར་གྱི་ལུང་ལས་ཤིས་པ་བརྗོད་སོགས་ཞེས་པའི་སོགས་ཀྱིས་སྒྲས་བསྟན་པ་ཕྱག་འཚལ་བའི་མཐའ་ཅན་ནི། མགོན་པོ་ཀླུ་གྲུབ་ཀྱིས། གང་གི་སེམས་འབྱུང་དྲ་བ་ རྣམས། །སེམས་ཉིད་ཀྱིས་ནི་དྲལ་མཛད་དེ། །སེམས་ཀྱི་རྨོངས་པ་སེལ་བ་ཡི། །རང་སེམས་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ་སྔོན་འགྲོ་ཕྱག་འཚལ་བ་འདི་ནི། གཞུང་ལུགས་རྣམས་ཀྱི་དང་པོར་ ཤིན་ཏུ་མང་བར་ཡོད་ཅིང་། འདིས་མཚོན་ཏེ་ཕྱག་བགྱིའོ། །ཕྱག་བྱར་འོས། ཕྱག་གི་གནས་ཞེས་སོགས་མང་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་སློབ་དཔོན་ཤཱཀྱ་འོད་ཀྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སྡུག་བསྔལ་སྤངས། ། འཇིག་ཚོགས་ལྟ་བའི་གདོན་གྱི་རྩ་བ་འཇོམས། །དཔལ་འབྱོར་ས་དང་མེ་ཏོག་མདའ་ཅན་འཇོམས། །སངས་རྒྱས་ཞབས་ལ་མགོས་བཏུད་བཤད་པར་བྱ། །ཞེས་མགོ་བོས་གཏུག་པ་དང་། ཆོས་དང་ཆོས་མིན་རྣམས་འབྱེད་ལས། བདེ་གཤེགས་བསྟན་པའི་གསུང་རབ་སེངྒེའི་སྒྲ། །ལྟ་ངན་རི་དྭགས་མཐའ་དག་སྐྲག་པར་མཛད། །སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་ཇི་བཞིན་ལེགས་སྒྲུབ་པའི། །མཚུངས་མེད་བླ་མ་དེ་ལ་བདག་བཅག་དད། །ཅེས་གསུང་པ། དད་པའི་མཐའ་ཅན་གཉིས་ཀྱང་ཕྱག་འཚལ་བའི་དོན་ཅན་གྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་ཤིང་། 1-144 སློབ་དཔོན་འཆི་མེད་སེངྒེས། གང་གི་མཁྱེན་དང་བརྩེ་བའི་མཚོ། །སྡིག་བྲལ་ཡོན་ཏན་གཏིང་མཐའ་མེད། །དེ་ནི་དཔལ་དང་བདུད་རྩིའི་ཆེད། །མི་ཟད་བློ་དང་ལྡན་པས་བརྟེན། །ཞེས་པ་དང་། མེ་ཏོག་ཆུན་པོར། བློ་གཏེར་དབང་པོ་བློ་ཡི་ཁ་འབྱེད་རྒྱལ་བ་ཉིན་མོར་བྱེད་པའི་གསུང་འོད་རབ་གསལ་རྒྱུན་དུ་བདག་གི་སྤྱི་བོར་ལེན། །ཞེས་པ་འདི་གཉིས་ཀྱང་མཆོད་པའི་མཐའ་ཅན་དུ་གཏོགས་ལ། འདིས་མཚོན་ནས། ཁྱོད་ཞབས་བདག་གི་སྤྱི་བོར་ཞོག ཞབས་རྡུལ་སྤྱི་བོས་ལེན། སྤྱི་བོས་མཆོད། སྤྱི་བོས་བརྟེན་ཞེས་སོགས་ཇི་སྙེད་པ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། མཆ
【現代漢語翻譯】 被愚昧遮蔽的感官執取外相，面帶微笑，將勝者的菩提供奉，花朵的合攏，羽翼舞動，發出嗡鳴，採集花蜜的蜜蜂們，爲了花蜜而依附，它們的足碰觸，花朵閉合，花蕊綻放，以此守護您。 『使之清澈』和『使之正直』的意思是，吉祥持（Dpal 'dzin sde）說：『愿薄伽梵（Bcom ldan 'das，Bhagavan，世尊）和他的教法獲得勝利，愿辯才天女（Dbyangs can，Sarasvati，辯才天女）完全清澈。愿眾生獲得安樂，並從污垢和不善中解脫。』 以『長久住世』結尾的祈願，如導師丹迪（Dan.ti）所說：『四面之蓮花面龐，所有天鵝之女皆潔白。愿辯才天女長久住於我的心中。』 先前引文中的『吉祥』等，『等』字所暗示的以頂禮結尾的祈願，如怙主龍樹（Klu grub，Nagarjuna，龍樹）所說：『誰的心識之網，被心識自身所斬斷，驅散心之愚昧，我向那自心頂禮。』這類的開頭頂禮，在論典中非常常見，以此為例，頂禮，應頂禮者，頂禮之處等等，應多加了解。 此外，導師釋迦光（Shakya 'od）說：『以出離之戒律，捨棄痛苦，摧毀有身見之魔根，摧毀財富、土地和花箭（指愛慾），我以頭頂觸碰佛陀之足，宣說此理。』以頭觸碰（佛足），以及在區分正法與非法中： 『善逝（Bde gshegs，Sugata，如來）教法的經典，如獅子吼，使所有邪見之鹿驚恐。如實成就佛陀之意，我以虔誠之心敬奉無與倫比的上師。』這兩種以虔誠結尾的祈願，也屬於頂禮的範疇。 導師不死獅子（'Chi med seng+ge）說：『誰的智慧和慈悲之海，遠離罪惡，功德深不可測，爲了吉祥和甘露，以無盡的智慧為依憑。』以及在《花束》中： 『智慧寶藏，開啟智慧之門的自在者（dbang po，Indra，帝釋天），勝者（rgyal ba，Jina，勝利者）如日光般，光明普照，愿其光芒永遠照耀我的頭頂。』這兩者也屬於供養的範疇，以此為例： 『愿您的足安放在我的頭頂，以頭頂承接您的足塵，以頭頂供養，以頭頂依憑』等等，應儘可能多地理解。第三是...
【English Translation】 The senses, obscured by ignorance, grasp at appearances, and with a smile, offer the enlightenment of the victors. The gathering of flowers, the fluttering wings, the buzzing, the nectar-gathering bees, relying on the hope of nectar, their feet touching, the flowers close, the stamens bloom, thus protecting you. The meaning of 'make it clear' and 'make it upright' is, Dpal 'dzin sde said: 'May the Bhagavan (Bcom ldan 'das) and his Dharma be victorious, may Sarasvati (Dbyangs can) be completely clear. May beings attain happiness, and be liberated from defilements and non-virtue.' The prayer ending with 'may it remain long', as the teacher Danti said: 'The lotus face with four faces, all the swan daughters are white. May Sarasvati remain long in my heart.' In the previous quotation, 'auspicious' etc., the 'etc.' implies prayers ending with prostration, as the protector Nagarjuna (Klu grub) said: 'Whose net of mental events, is cut by the mind itself, dispelling the ignorance of the mind, I prostrate to that self-mind.' Such initial prostrations are very common in treatises, and taking this as an example, prostration, those worthy of prostration, the place of prostration, etc., should be understood more. Furthermore, the teacher Shakya 'od said: 'With the discipline of renunciation, abandon suffering, destroy the root of the demon of the view of the aggregates, destroy wealth, land, and the flower arrow (referring to desire), I touch the feet of the Buddha with my head, and declare this truth.' Touching (the Buddha's feet) with the head, and in distinguishing Dharma from non-Dharma: 'The scriptures of the Sugata's (Bde gshegs) teachings, like a lion's roar, frighten all the deer of wrong views. Perfectly accomplishing the Buddha's intention, I reverently bow to the incomparable guru.' These two prayers ending with reverence also belong to the category of prostration. The teacher Immortal Lion ('Chi med seng+ge) said: 'Whose ocean of wisdom and compassion, is free from sin, and whose virtues are immeasurable, for the sake of auspiciousness and nectar, relying on endless wisdom.' And in the Garland of Flowers: 'Treasure of wisdom, the自在者(dbang po) who opens the door of wisdom, the victor (rgyal ba) like the sun, radiating light, may its light always shine on the crown of my head.' These two also belong to the category of offerings, taking this as an example: 'May your feet be placed on the crown of my head, may I receive the dust of your feet with the crown of my head, may I offer with the crown of my head, may I rely on the crown of my head' etc., should be understood as much as possible. The third is...
ོད་པ་དང་། བསྟོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གི་མཐའ་ ཅན་གྱིས་མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་དོན་འཆད་པ་ལ་བཤད་ཐབས་ཀྱི་མན་ངག་མི་འདྲ་བ་མང་ཡང་ཐམས་ཅད་ལ་གཟུག་པ་དགོས་དོན། བསྡུས་དོན། ཚིག་དོན་གསུམ་ལས་དང་པོ་ནི། བསྟན་བཅོས་བརྩོམ་པའི་ཐོག་ མར་ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་མཆོད་པར་བརྗོད་པས་རྩོམ་པ་པོ་རང་གི་རྒྱུད་ལ་བསོད་ནམས་ཐོབ་ཅིང་། སྐྱེས་བུ་དམ་པའི་གྲངས་སུ་བགྲང་བ་དང་། གཞན་གྱིས་ཀྱང་དམ་པ་དེའི་ཚིག་དོན་ལ་འཆད་ ཉན་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས། ཉམས་སུ་བླངས་པས་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་བདེ་བ་འགྲུབ་པའི་དགོས་པ་ཡོད་དེ། འཇམ་དབྱངས་སྤྲུལ་པས། བསྟན་བཅོས་བྱེད་པའི་དམ་པ་ཡི། །སྟོན་པ་ལ་ནི་མཆོད་བརྗོད་བྱ། ། 1-145 བསྟན་པ་སྤེལ་ཕྱིར་དག་པའི་ཚིག །འདི་ལས་འཐད་པ་བཟང་པོ་མཐོང་། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་བསྡུས་དོན་ནི། གང་ཟག་གང་གིས་ཡུལ་གང་ལ། ཚུལ་ཇི་ལྟར་མཆོད་པ་བརྗོད་པ་སོགས་པའོ། །གསུམ་པ་ཚིག་ གི་དོན་ནི། མཆོད་ཡུལ་གྱི་ཡོན་ཏན་གཙོ་བོར་བྱས་པ་ལ་སོགས་པ་སྐབས་དོན་ངེས་པར་བྱས་ནས་དེའི་དོན་བྱེད་པ་ལ། སཻངྒའི་ལྟ་སྟངས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་གཞི་བླངས་བ། སྦལ་བའི་འཕར་བས་ སྐབས་དོན་སོ་སོར་དབྱེ་བ། རུས་སྦལ་གྱི་འགྲོས་ཀྱི་ཚིག་དོན་འཇེབས་པར་བཤད་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། སེངྒེ་གཟེངས་བསྟོད་པའི་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས་འོག་གཞི་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་བྱེད་བཞིན། མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་ ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་བཤད་པའི་གཞི་བླངས་ནས་ཐོག་མར་བཀོད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྦལ་པ་འཕར་བས་ས་གཞི་དུམ་བུར་གཅོད་པ་ལྟར། མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་དོན་རྣམས་སྐབས་སོ་སོར་ཕྱེ་ ནས་ངེས་པར་བྱེད་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། རུས་སྦལ་གྱི་འགྲོས་ཞིབ་མོས་རང་གིས་ཇི་ལྟར་བགྲོད་པའི་ས་ལ་བུམ་བུར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་ལུས་པར་འགྲོ་བ་བཞིན། མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་གཞུང་ཚིག་གཅིག་ཀྱང་ མ་ལུས་པ་ཤིན་ཏུ་ཞིབ་པར་འཆད་དགོས་པའོ། །བསྡུས་དོན་དང་འདི་གཉིས་ནི་གཞུང་སོ་སོའི་མཆོད་བསྟོད་གང་ཡིན་དང་སྦྱར་བས་བྱ་བ་ཉིད་དོ། ། ༄། །བཤད་པར་དམ་བཅའ་བ་བཤད་པ། གཉིས་པ་བཤད་པར་དམ་བཅའ་བ་ལས། དམ་བཅའི་རང་བཞིན་དང་། 1-146 ཞར་ལ་མཚན་དོན་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་དམ་བཅའ་དངོས་དང་། དེའི་རྣམ་གྲངས་བསྟན་པ། དེའི་འཆད་པའི་ཐབས་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། བསྟན་བཅོས་བཤད་པར་བྱ། བྲི་བར་བྱ། མཉན་པར་གྱི་ ཞེས་སོགས་ཀྱིས་འཆད་པར་ཁས་བླངས་པས་ནང་གི་ཀུན་སློངས་འཆད་པར་བསྒྲོལ་བ་ཡོད་པར་སྟོན་པ་སྟེ། འཇམ་དབྱངས་སྤྲུལ་པས། དམ་བཅའ་བ་དང་། བསྐུལ་ཚིག་སོགས་འཆད་ཕྱིར་སྤྲོ་བ་སྟོན་པ་སྟེ། ཞེས་ སོ། །གཉིས་པ་དེའི་རྣམ་གྲངས་བསྟན་པ་ནི། །བཤད་པར་དམ་བཅའ་ཚུལ་གྱི་ཚིག་གི་མཐའི་ཁྱད་པར་ལས་རྟོགས་པར་བྱ་དགོས་ལ། དེ་ལ་དབྱེ་བར་བྱ་ཞེས་པའི་མཐའ་ཅན་ནི། སོ་ཐར་གྱི་མད
【現代漢語翻譯】 對於讚頌等結尾的詞語，解釋供養讚頌的意義，雖然有許多不同的解釋方法，但都需要包含目的、概要和詞義這三點。首先，關於目的：在撰寫論著之初，對特殊的對境進行供養讚頌，這能使作者自身獲得福德，被列入聖賢之列，並且他人也能通過對聖賢的詞義進行講授、聽聞等方式，進行修持，從而獲得暫時和究竟的安樂。正如文殊化身所說：『撰寫論著的聖賢，應對導師進行供養讚頌，爲了弘揚教法，使用清凈的語言，從中可以看到美好的意義。』其次，關於概要：是指任何人以何種方式對何種對境進行供養讚頌等。第三，關於詞義：是指以供養對境的功德為主，根據具體情況確定其意義。對此，可以採取三種方法：像獅子一樣審視，像青蛙一樣跳躍，像烏龜一樣行動。首先，像獅子一樣審視，是指像獅子一樣以讚賞的眼光審視一切基礎，然後開始供養讚頌，例如『頂禮』等。其次，像青蛙一樣跳躍，是指像青蛙跳躍一樣將地面分割成塊，將供養讚頌的意義根據不同情況進行劃分和確定。第三，像烏龜一樣行動，是指像烏龜一樣以細緻的步伐在自己行進的道路上不遺漏任何東西，需要非常細緻地解釋供養讚頌的每一句話，不遺漏任何一個字。概要和這兩種方法需要結合各自的供養讚頌來運用。 接下來是關於承諾講解的部分。 第二部分是關於承諾講解，包括承諾的性質和順帶解釋名稱的意義兩部分。首先是關於承諾本身、展示其名稱以及講解的方法三部分。首先，關於承諾本身：通過『將要講解』、『將要書寫』、『將要聽聞』等語句，表明承諾講解，從而顯示出內心具有講解的意願。正如文殊化身所說：『承諾和勸請等是爲了講解而展現喜悅。』其次，展示其名稱：需要通過講解承諾的方式來理解詞語結尾的差異。其中，以『需要區分』結尾的詞語，例如《別解脫經》等。
【English Translation】 Regarding words ending with praise and so on, explaining the meaning of offering and praise, although there are many different methods of explanation, all need to include three points: purpose, summary, and meaning of words. First, regarding the purpose: at the beginning of writing a treatise, offering praise to a special object can enable the author to obtain merit, be listed among the sages, and others can also cultivate through teaching, listening, and other methods of the sages' words and meanings, so as to obtain temporary and ultimate happiness. As Manjushri's incarnation said: 'The sages who write treatises should offer praise to the teacher, in order to promote the Dharma, use pure language, from which beautiful meanings can be seen.' Secondly, regarding the summary: it refers to how anyone offers praise to any object in what way. Thirdly, regarding the meaning of words: it refers to focusing on the merits of the object of offering, and determining its meaning according to the specific situation. For this, three methods can be adopted: examining like a lion, jumping like a frog, and moving like a turtle. First, examining like a lion means examining all the foundations with an appreciative eye like a lion, and then starting to offer praise, such as 'I prostrate' and so on. Secondly, jumping like a frog means dividing the ground into pieces like a frog jumping, and dividing and determining the meaning of offering and praise according to different situations. Thirdly, moving like a turtle means that, like a turtle, one should not leave anything behind on the road one is walking on with meticulous steps, and one needs to explain every sentence of offering and praise very carefully, without leaving out a single word. The summary and these two methods need to be combined with their respective offerings and praises to apply. Next is the part about promising to explain. The second part is about promising to explain, including two parts: the nature of the promise and the incidental explanation of the meaning of the name. The first part includes three parts: the promise itself, the display of its names, and the method of explanation. First, regarding the promise itself: by saying 'will explain', 'will write', 'will listen', etc., it shows the promise to explain, thus showing that there is an intention to explain in the heart. As Manjushri's incarnation said: 'Promises and exhortations are to show joy for the sake of explanation.' Secondly, displaying its names: it is necessary to understand the differences in the endings of words by explaining the way of promising. Among them, words ending with 'need to distinguish', such as the Vinaya Sutra, etc.
ོར། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་བསླབ་གཞི་དཀོན་མཆོག་སྣོད། །འཕགས་པའི་ཚོགས་ཀྱི་དབུས་སུ་དབྱེ་བར་བྱ། །ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །འདི་བྱས་སོ་ནི་འཕགས་པ་བྱམས་པས། གང་ཞིག་ཤེས་ནས་འགའ་ཞིག་སྤང་བྱ་ལ། །གཞན་ གང་ཞིག་ནི་མངོན་དུ་བྱ་བ་ཡིན། །དེས་ན་དེ་དག་མཚན་ཉིད་སྒོ་ནས་ནི། །རྣམ་དབྱེ་འདོད་པས་བསྟན་བཅོས་འདི་བཅོས་སོ། །ཞེས་སོ། །བསྟོད་པར་བགྱིའོ། །ཀླུ་གྲུབ་ཞབས་ཀྱིས། བླ་མེད་ལམ་ནས་གཤེགས་ པ་ཡིས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བསྟོད་འདོད་ཀྱང་། །གུས་ཤིང་སྤྲོ་བའི་སེམས་ཀྱིས་ནི། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བསྟོད་བགྱི་འོ། །ཞེས་སོ། །བཤད་པར་བྱ་བ་ནི། ཛཻ་ཏཱ་རིས། ལས་ནི་དང་པོ་པ་ཡི་ས། ། 1-147 སྦྱངས་བ་འདིར་ནི་བཤད་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི། པདྨའི་ངང་ཚུལ་གྱིས། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མདོ་སྡེ་ཡིས། །ཚུལ་སྤྱོད་ལས་ནི་དང་པོ་པ། །དེ་ལས་བརྩོམ་སྟེ་དགེ་བ་ཡིས། །རིམ་ པ་མདོ་ཙམ་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །བྲི་བར་བྱ་ནི། ཛཻ་ཏཱ་རིས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བཤད་པ་ནི། །བདག་གི་དད་པས་བྲི་བར་བྱ། །ཞེས་སོ། །བརྩམ་པ་ནི། རྟ་དབྱངས་ཀྱིས། འཇིག་རྟེན་མཆོག་ གི་སྤྱོད་པ་དམ་པའི་ཕྱོགས་ཙམ་གྱིས། །བདག་གི་སྙན་ངག་མཉན་དུ་རུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །ལུང་དང་གཙུག་ལག་རིག་པས་མི་འགལ་ལམ་དག་གིས། །དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་དོན་འགྱུར་སྙམ་ནས་འདི་བརྩམ་ མོ། །ཞེས་སོ། །འདི་བསྐྱེད་ནི། མེ་ཏོག་ཆུན་པོར། གངས་རིའི་ཁྲོད་འདིར་སྔོན་ཆད་མཁས་རྣམས་ཀྱིས། སྣ་ཡི་སྣོད་དུ་ཉེ་བར་མ་ལྷུང་ཞིང་། །ལྕེ་ཡི་དབང་པོས་ཀུན་ནས་མ་མྱོང་པའི། །རོ་བརྒྱའི་འབྱུང་ གནས་དཔག་བསམ་ཤིང་འདི་བསྐྱེད། །ཅེས་པ་འདི་རྣམས་ནི་བཤད་པར་དམ་བཅའ་དངོས་སུ་བརྗོད་པའི་ཚིག་ཡིན་ལ། ཚུལ་འདིས་དམ་བཅའ་དངོས་སུ་བརྗོད་པ་གཞན་ཡང་རྟོགས་པར་བྱའོ། །ཡང་དངོས་སུ་གཞན་ལ་ བསྐུལ་བའི་ཚིག་བརྗོད། དེའི་ཤུགས་ལས་དམ་བཅའ་སྟོན་པའི་རྣམ་གྲངས་ལ། གསན་པར་རིགས་ཞེས་པའི་མཐའ་ཅན་ནི། འཕགས་པ་ཀླུ་གྲུབ་ཀྱིས། ཡོན་ཏན་རང་བཞིན་དགེ་འོས་བདག་གི་ནི། །བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གསུང་སྙད་ལས་བྱུང་བའི། ། 1-148 བསོད་ནམས་འདུན་སླད་འཕགས་པའི་དབྱངས་འདི་དག །ཅུང་ཟད་གཅིག་སྡེབ་ཁྱོད་ཀྱིས་གསན་པར་རིགས། །ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཁྱོད་ལ་བསྐུལ་ནི། ཛཻ་ཏཱ་རིས། བློ་གཞན་བདག་འདྲས་གཞན་ལ་བསྐུལ་བར་མི་ནུས་ཤིང་། ། བསྐུལ་བས་ཕན་པར་འགྱུར་བ་འང་དེ་ལ་དྲན་པ་ཉུང་མེད་ཀྱིས། །འོན་ཀྱང་ས་ཡི་བདག་པོ་ཁྱོད་ཀྱི་ནོངས་པ་ཡལ་བོར་ན། །འགྲོ་མང་དེ་འདྲར་འགྱུར་འདི་མ་ཟད་ཁྱོད་བསྐུལ་ལོ། །ཞེས་སོ། ། མཉན་པའི་ཕྱིར་ཤོག་ཅིག་ནི། ཞི་བ་ལྷས། ཁམས་གསུམ་ཕན་མཛད་གཅིག་པུ་དེ་ཡི་གསུང་མཉན་ཕྱིར། །ལྷ་དང་ཀླུ་དང་གྲུབ་པོ་དྲི་ཟ་གནོད་སྦྱིན་དང་། །མཁའ་ལྡིང་ལྷ་མིན་མི་འམ་ཅ
【現代漢語翻譯】 如是說：『爲了成為遍知的教法之器，將在聖者集會中進行區分。』就像這樣。造此論者乃是聖者慈氏菩薩，他說：『爲了知曉哪些應該捨棄，哪些應該證得，因此，爲了從體性的角度區分這些，我撰寫了這部論典。』如是說。我將讚頌。龍樹菩薩說：『雖然想讚頌從無上道而去的如來，但以恭敬和歡喜之心，我將讚頌如來。』如是說。將要解釋的是，智足說：『業是最初的階段，在此修行中將要解釋。』如是說。將要陳述的是，蓮花戒說：『以大乘經藏，行為是最初的業。從那開始，以善行，將簡要地陳述次第。』如是說。將要書寫的是，智足說：『菩薩的教言，我將以我的信心來書寫。』如是說。創作是，馬鳴說：『爲了使我的詩歌能夠被聽取，僅以世間至尊的行為的少許方面，以不違背教證和論理的方式，爲了使之成為利益世間之舉，我創作了此論。』如是說。生起此論是，花束論師說：『在這雪山之中，以前賢者們，未曾落入鼻子的容器中，也未曾被舌頭品嚐過的，百味之源的如意樹，我生起了它。』這些都是直接陳述承諾的語句，通過這種方式，也應理解其他直接陳述承諾的方式。此外，直接表達勸請他人的語句，從其含義中顯示承諾的方式有，以『值得聆聽』結尾的語句，如聖者龍樹所說：『爲了積累功德，從善妙自性中產生的，如來所說的，這些聖妙之音，請您稍微組合一下，值得聆聽。』就像這樣。勸請您是，智足說：『像我這樣智慧淺薄的人無法勸請他人，即使勸請，如果那人沒有少許的記憶力，也不會有益處。然而，如果大地之主您能忘記過失，那麼許多眾生也會變成那樣，不僅如此，我還勸請您。』如是說。 爲了聽聞而來，寂天說：『爲了聽聞利益三界唯一怙主的教言，天、龍、成就者、乾闥婆、夜叉、迦樓羅、阿修羅、緊那羅……』
【English Translation】 Like this: 'In order to become a vessel for the teachings of omniscience, it will be distinguished in the assembly of the noble ones.' It is like this. The one who made this treatise is the noble Maitreya, he said: 'In order to know what should be abandoned and what should be attained, therefore, in order to distinguish these from the perspective of characteristics, I composed this treatise.' Thus it is said. I will praise. Nagarjuna said: 'Although I want to praise the Tathagata who has gone from the supreme path, with a respectful and joyful heart, I will praise the Tathagata.' Thus it is said. What is to be explained is, Jetari said: 'Karma is the first stage, it will be explained in this practice.' Thus it is said. What is to be stated is, Padmakara said: 'With the Mahayana Sutra Pitaka, behavior is the first karma. From that beginning, with virtuous deeds, the order will be briefly stated.' Thus it is said. What is to be written is, Jetari said: 'The teachings of the Bodhisattva, I will write with my faith.' Thus it is said. Composition is, Ashvaghosa said: 'In order to make my poetry able to be heard, only with a few aspects of the behavior of the world's supreme, in a way that does not contradict the scriptures and logic, in order to make it an act of benefiting the world, I composed this treatise.' Thus it is said. Generating this is, Flower Garland said: 'In this snowy mountain, previously the wise ones, have not fallen into the container of the nose, nor have they been tasted by the tongue, the wish-fulfilling tree of the source of hundreds of flavors, I have generated it.' These are all statements directly stating the commitment, through this way, other ways of directly stating the commitment should also be understood. In addition, directly expressing words of urging others, from its meaning, the ways of showing commitment include, statements ending with 'worthy of listening', such as the noble Nagarjuna said: 'In order to accumulate merit, arising from the good nature, the words of the Tathagata, these noble sounds, please combine them slightly, worthy of listening.' It is like this. Urging you is, Jetari said: 'A person with shallow wisdom like me cannot urge others, even if urging, if that person does not have a little memory, it will not be beneficial. However, if you, the lord of the earth, can forget the faults, then many beings will become like that, not only that, I also urge you.' Thus it is said. Come for listening, Shantideva said: 'In order to listen to the teachings of the only protector who benefits the three realms, gods, nagas, accomplished ones, gandharvas, yakshas, garudas, asuras, kinnaras...'
ི་དང་འདྲེ་ ལ་སོགས། །དགར་བཅས་མཉན་པར་མོས་དང་ཡིད་དང་འདིར་ཤོག་ཅིག །ཅེས་སོ། འཇུག་པར་མཛོད་ནི། དཔལ་འཛིན་སྡེས། བདག་གིས་གང་ཞིག་ལེགས་པར་སྦྱར་བའི་བུམ་པ་མཆོག་ལས་བྱུང་བའི་ཆུ་འདིར་ཡང་། །གཅེས་ ཞེས་ལྷག་པར་བྱེད་པ་དོར་ལ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་འཇུག་པར་མཛོད། །ཅེས་སོ། །དེ་དག་མཚོན་ནས་བཞུགས་ཤིག འཇུག་པར་གྱིས། ཉོན་གཅིག གུས་པས་ཉོན་ཞེས་སོགས་པར་མཐའ་ཡས་པ་ཤེས་པར་ བྱའོ། །གསུམ་པ་དེ་བཤད་པའི་ཐབས་ལ་དགོས་སོགས་ཆོས་གསུམ་ལས། དགོས་དོན་ནི། བཤད་པར་བྱ་ཞེས་ཁས་བླངས་པས་རང་ཉིད་འཆད་མཁས་སྐྱེས་བུ་མཆོག་ཏུ་གཏོགས་ཤིང་། དེ་ལྟར་རྟོགས་པས་བློ་གྲོས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་དེའི་བསྟན་བཅོས་ལ་འཇུག་པ་དང་། 1-149 ཁས་བླངས་པ་དེ་སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་མི་འདོར་ཞིང་། དམ་བཅས་པ་དེ་མྱུར་དུ་འགྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་དགོས་པ་ཡོད་དེ། འཇམ་དབྱངས་སྤྲུལ་པས། མཆོག་རྟོགས་འགྲུབ་པ་རྒྱུར་འགྱུར་བས། །ཁས་ལེན་པ་ ལ་འགལ་བ་མེད། །ཅེས་དང་། ཀླུ་གྲུབ་ཞབས་ཀྱིས། ཡ་རབས་རྣམས་ནི་སྲོག་ནི་སྟོང་གི་དམ་བཅའ་མིན། །ཞེས་དང་། ཤེས་རབ་སྟེང་བུས། དམ་པ་མང་པོ་ཁས་ཆེ་མི་བྱེད་པ། །གལ་ཏེ་དཀའ་བ་ ཁས་ནི་བླངས་འགྱུར་ན། །རྡོ་ལ་རི་མོ་བྲིས་པ་ལྟ་བུར་ནི། །ཤི་ཡང་གཞན་དུ་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །བསྡུས་དོན་ནི། གང་ཞིག་གང་གིས་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཚིག་ དོན་ནི། སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་སེང་གེའི་ལྟ་སྟངས་ལ་སོགས་པས་འཆད་པ་སྟེ། སོ་སོའི་གཞུང་དང་སྦྱར་དང་། གཉིས་པ་མཚན་དོན་བཤད་པ་ལ། མཚན་དོན་གྱི་ངོ་བོ། དེའི་རྣམ་གྲངས། དེ་བཤད་ཐབས་ གསུམ་ལས་དང་པོ་ལ། མཚན་དོན་གྱི་བཤད་པ་གཞུང་གི་དངོས་བསྟན་ལ་ཡོད་པ་དང་། དངོས་སུ་མེད་པའི་མཚན་དོན་འཆད་ཚུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་བཤད་པར་དམ་བཅས་པའི་བསྟན་བཅོས་ དེ་ལ་མཚན་ཇི་སྐད་བྱ་ཞེ་ན། དེ་ནི་བརྗོད་བྱ་དང་བྱེད་ལས་སོགས་ལ་བཏགས་པའི་མཚན་འདི་དང་འདྲའོ། །ཞེས་གཞུང་གི་ཐོག་མར་བཀོད་པས་བསྟན་བཅོས་གང་ཡིན་དེ་ངོས་ཟིན་པར་བྱེད་ལ། 1-150 དེ་ཡང་བརྗོད་བྱ་འདི་དང་འདི། བྱེད་ལས་སོགས་འདི་ལྟར་བུ་ལས་བཏགས་སོ་ཞེས་བསྟན་པས་མཚན་དེ་དང་། བརྗོད་བྱ་སོགས་འབྲེལ་པ་ཅན་དུ་རྟོགས་པའི་མཆེད་དུ་སྟེ། དཔེར་ན་མངོན་པ་མཛོད་ཅེས་ པའི་མཚན་དོན་ལ། དོན་དམ་པའི་ཆོས་མངོན་པ་ཟག་མེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པ་དང་། དེ་ཐོབ་བྱེད་བརྡར་བཏགས་པའི་ཆོས་མངོན་པ་སྐྱེས་ཐོབ་དང་། ཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་དང་། དེ་དག་སྟོན་པའི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པ་སྡེ་བདུན་ལ་སོགས་པའི་དོན་རྣམས་ནི་གང་བཞག་པར་བྱ་ཞེས་པའི་ནོར་བུ་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ། དེ་གང་དུ་བཞག་པའི་མཛོད་ལྟ་བུ་ནི། བསྟན་བཅོས་འདི་ ཡིན་པས་མངོན་པ་མཛོད་ཅེས་བཏགས་པ་སྟེ། འདི་
【現代漢語翻譯】 以及鬼等。請以恭敬心和信心前來此處聆聽！』如此說。關於『進入』：Dpal dzin sde說：『我等已善加調配，從殊勝寶瓶中流出的此水中，』應捨棄『珍愛』等執著，智者應普遍進入。』如此說。以彼等為代表安住。請進入。請聽一次。請以恭敬心聽』等等，應知其無邊。 第三，關於講述的方法，需要功德等三種法。關於功德：因為承諾了要講述，所以自己屬於善於講解的殊勝之人。如此領悟，則具足智慧之人會進入此論典，並且承諾之事即使爲了生命也不會放棄，誓言也會迅速實現等等，具有這些必要。蔣揚化身說：『殊勝證悟成為因，承諾不會有違背。』龍樹菩薩說：『賢士不以生命為輕，誓言不輕許。』 智者頂髻說：『賢人不輕易承諾，一旦艱難之事已承諾，猶如石上刻畫，至死也不會改變。』 總而言之，講述什麼、由誰講述、如何講述等等。詞義是：如前所示，以獅子的姿態等來講解，與各自的論典相結合。第二，關於解釋名稱的含義，名稱含義的本體、名稱的分類、解釋的方法有三種，首先是名稱含義的解釋存在於論典的直接闡述中，以及沒有直接闡述的名稱含義的解釋方法兩種。第一種是：如果有人問，對於如此承諾講述的論典，應該如何稱呼？那麼，這個名稱類似於根據所詮釋的內容和作用等而命名的名稱。在論典的開頭列出，是爲了識別論典是什麼。並且，通過展示這個和這個所詮釋的內容，以及這個和這個作用等是如何命名的，從而理解名稱與所詮釋的內容等之間的關聯，從而產生理解。例如，《俱舍論》（Abhidharmakośa）這個名稱的含義是： 勝義諦的法，即無漏的智慧及其隨行，以及獲得它的方便，即名言諦的法，包括生得慧、聞思修慧，以及闡述這些的論典《阿毗達磨七論》等，這些內容就像是要放置的珍寶一樣。而放置這些珍寶的倉庫，就是這部論典，因此命名為《俱舍論》。這...
【English Translation】 and ghosts, etc. Please come here with reverence and faith to listen! ' Thus said. Regarding 'entering': Dpal dzin sde said, 'We have well prepared, from the supreme vase, this water that flows out,' one should abandon attachments such as 'cherishing,' and the wise should universally enter. ' Thus said. Representing them, abide. Please enter. Please listen once. Please listen with reverence,' etc., one should know its boundlessness. Third, regarding the method of explanation, three dharmas such as merit are needed. Regarding merit: Because one has promised to explain, one belongs to the supreme person who is good at explaining. Understanding this, those with wisdom will enter this treatise, and the promised matter will not be abandoned even for the sake of life, and the vow will be quickly fulfilled, etc., having these necessities. Jamyang incarnation said: 'Supreme realization becomes the cause, there will be no violation of the promise.' Nagarjuna said: 'The virtuous do not take life lightly, vows are not lightly given.' Wise Topknot said: 'The virtuous do not easily make promises, once a difficult matter has been promised, it is like drawing on stone, and will not change even in death.' In short, what is explained, by whom it is explained, how it is explained, etc. The meaning of the words is: as shown before, explaining with the posture of a lion, etc., combining with their respective treatises. Second, regarding explaining the meaning of the name, there are three things: the essence of the meaning of the name, the classification of the name, and the method of explanation. First, the explanation of the meaning of the name exists in the direct explanation of the treatise, and the method of explaining the meaning of the name without direct explanation. The first is: If someone asks, what should be the name of the treatise that has promised to explain in this way? Then, this name is similar to the name named according to the content and function, etc., that is explained. It is listed at the beginning of the treatise in order to identify what the treatise is. And, by showing this and this content that is explained, and how this and this function, etc., are named, the connection between the name and the content that is explained, etc., is understood, thereby generating understanding. For example, the meaning of the name 'Abhidharmakośa' is: The dharma of the ultimate truth, that is, the wisdom without outflows and its followers, and the means to obtain it, that is, the dharma of the conventional truth, including innate wisdom, wisdom of hearing, thinking, and meditating, and the treatises that explain these, such as the Seven Treatises on Abhidharma, these contents are like the jewels to be placed. And the storehouse where these jewels are placed is this treatise, hence the name 'Abhidharmakośa'. This...
ཉིད་ལས། ཆོས་མངོན་ཤེས་རབ་དྲི་མེད་རྗེས་འབྲང་བཅས། །དེ་ཐོབ་བྱ་ཕྱིར་གང་དང་བསྟན་བཅོས་གང་། །འདིར་དེ་དོན་དུ་ཡང་དག་ཆུད་ཕྱིར་རོ། །འདི་ ཡི་གནས་དེ་ཡིན་པས་ཆོས་མངོན་མཛོད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ནི། གཞུགས་ཕལ་ཆེར་ལ་མཚན་དོན་གྱི་བཤད་གཞུང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཐོག་མར་དངོས་སུ་བཀོད་མེད་པས། མཚན་གང་ཡིན་དེ་ལ་ དོན་ཐོབ་ཀྱི་བཤད་པ་ཁ་བསྐང་བའི་ཚུལ་དུ་སྦྱར་ནས་བཤད་དགོས་པ་རྣམས་སོ། ། གཉིས་པ་དེའི་རྣམ་གྲངས་བསྟན་པ་ལ། ཀླུ་གྲུབ་ཞབས་ཀྱིས་བཤེས་སྤྲིང་གི་མཚན་དོན་ནི། གང་ལ་གཏད་པའི་ཡུལ་མཛའ་བཤེས་རྒྱལ་པོ་བདེ་སྤྱོད་ལ་ཕྲིན་དུ་བྱ་བའི་ཡི་གེ་ལ་བཤེས་སྤྲིངས་ཞེས་པ་སྟེ། 1-151 དེ་ཉིད་ལས། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་མི་ཤེས་པས་སྒྲིབས་པར། །ཤེས་ནས་དེ་ལ་ཕན་པའི་སྙིང་རྗེ་ཡིས། །བཙུན་པ་ཀླུ་གྲུབ་ཀྱིས་ནི་བདེ་སྤྱོད་ལ། །གཏད་ནས་སྤྲིངས་ཡིག་འདི་ནི་རྫངས་པ་ཡིན། །ཞེས་ སོ། །དེ་བཞིན་དུ་དཔལ་འཛིན་སྡེས། མུ་ཏིག་འཕྲེང་བའི་མཚན་དོན་ནི། ཀླུ་ཡི་དབང་པོས་ཡང་དག་གནས་པའི་མཛོད་གྱུར་རྒྱ་མཚོའི་དབུས། །སྣ་ཚོགས་སྙན་ངག་མཁའ་དབྱིངས་མཁའ་ཡི་ཉ་ཕྱིས་ལས་བྱུང་བས། ། མཁས་པ་འཆི་མེད་ཀྱིས་སྤྲུལ་དར་གྱི་སྲད་བུ་ལ་བརྒྱུས་ནས། །མུ་ཏིག་འཕྲེང་བ་བཀོད་འདི་སྙིང་ལ་ཡང་དག་གཞག་པར་མཛོད། །ཅེས་སོ། །ལེགས་པར་བཤད་པ་རིན་པོ་ཆེའི་གཏེར་གྱི་མཚན་དོན་ནི། རིག་པས་དཔྱད་ན་ཆོས་ལུགས་མི་འགལ་ཞིང་། །འཇིག་རྟེན་བྱ་བ་ཀུན་ནས་ལེགས་སྒྲུབ་པ། །དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཚུལ་ཅི་འདྲ་ཞིག །བཤད་པ་འདི་ནི་ལེགས་བཤད་རིན་ཆེན་གཏེར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ དག་གིས་ནི་མཚན་དོན་དངོས་སུ་བཀོད་པ་གཞན་ཡང་རྟོགས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་དེ་འཆད་ཚུལ་ལ། དགོས་དོན་ནི། དེ་ལྟར་མཚན་གྱི་དོན་བསྟན་པས་རང་ཉིད་མཁས་པར་ཤེས་ཤིང་། གཞན་སྤྲོ་བ་སྐྱེ་ བ་ལ་སོགས་པ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་མཚན་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་རྟོགས་པས་རྨོངས་པ་མཐའ་དག་སེལ་བའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །ལངས་དཀར་གཤེགས་པ་ལས། མིང་དུ་གདགས་པར་མ་མཛད་ན། །འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་རྨོངས་པར་འགྱུར། ། 1-152 དེ་བས་རྨོངས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར། །མགོན་པོས་མིང་དུ་གདགས་པར་མཛད། །ཅེས་སོ། །བསྡུས་དོན་ནི། མཚན་དེ་གང་གིས་གང་ལས་བརྩམ་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་བཏགས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཚིག་དོན་འཆད་ཚུལ་ནི། སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ༄། །ཁེངས་བསྐྱུང་དང་། དགོས་འབྲེལ་བཤད་པ། གསུམ་པ་ཁེངས་བསྐྱུང་ལ་ཁེངས་བསྐྱུང་བ་དངོས་དང་། དེའི་རྣམ་གྲངས། དེའི་འཆད་ཚུལ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། རིང་ཉིན་རྩོམ་བྱེད་ཚད་མའི་ས་ལ་གནས་ཀྱང་དགོས་ པ་ལ་ལྟོས་ནས་གཞན་གྱི་ངོ་བོར་ཁོ་བོ་ནི་བློ་དམན་པའོ། །སྦྱངས་པ་ཆུང་བའོ། །ནུས་པ་མེད་པའོ། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་དམན་ཆ་འཛིན་པར་སྟ
【現代漢語翻譯】 關於『您』（指上師或佛陀）的著作，包括《阿毗達磨·智慧無垢隨行》等，爲了獲得這些著作，需要依靠什麼以及學習什麼論典？爲了正確理解這些內容，需要依靠什麼？因為此論是這些內容的根本，所以稱為《阿毗達磨俱舍論》。就像這樣。 第二種情況是，大多數著作並沒有在開頭直接說明標題的含義，因此需要補充解釋標題的含義。 第二種情況的例子是，龍樹菩薩解釋《親友書》的標題時說：『此書是寫給親密朋友，幸福國王樂行（梵文：Devasukha）的信，所以稱為《親友書》。』 如《親友書》中所說：『眾生為無明所障蔽，知曉此理后，以慈悲之心利益他們。尊者龍樹將此書信託付給樂行國王。』 同樣，吉祥持（梵文：Śrīdhara）解釋《摩尼寶鬘》的標題時說：『龍王安住的寶藏，是廣闊海洋的中心。從各種詩歌的天空中，如天空的魚尾紋般產生。智者不死（梵文：Amrita）用絲線串起，製成摩尼寶鬘，請將此珍藏於心。』 解釋《善說寶藏》的標題時說：『以智慧觀察，不違背佛法，又能圓滿完成世間事務。聖者們的行為是怎樣的呢？這樣的解說是善說寶藏。』這些例子可以幫助理解其他著作的標題含義。 第三，關於解釋標題的方法，其必要性在於：通過解釋標題的含義，可以使自己瞭解成為智者，並使他人產生興趣。特別是，依靠標題來理解內容，可以消除一切愚昧。如《楞伽經》中所說：『如果不賦予名稱，世間一切都將陷入愚昧。因此，爲了消除愚昧，怙主（佛陀）才賦予名稱。』 簡而言之，標題是由誰、從何處創作的？是如何命名的等等。解釋詞義的方法應如前所述。 謙遜和解釋必要性 第三部分是謙遜，包括謙遜本身、謙遜的種類和謙遜的解釋方法。首先是謙遜本身：即使作者在衡量標準的地位上，但考慮到必要性，仍然認為自己在他人面前是愚鈍的、學識淺薄的、沒有能力的等等，以此來表達自己的不足。
【English Translation】 Regarding the works of 'Yourself' (referring to the Guru or Buddha), including 'Abhidharma - Immaculate Wisdom Following,' etc., what is needed to obtain these works, and which treatises should be studied? What is needed to correctly understand these contents? Because this treatise is the root of these contents, it is called 'Abhidharma-kośa.' It is like this. The second situation is that most works do not directly state the meaning of the title at the beginning, so it is necessary to supplement the explanation of the meaning of the title. An example of the second situation is when Nāgārjuna explained the title of 'Letter to a Friend': 'This letter is to be sent to a close friend, the happy king Devasukha, so it is called 'Letter to a Friend.' As it says in 'Letter to a Friend': 'Beings are obscured by ignorance. Knowing this, with compassion, benefit them. The venerable Nāgārjuna entrusted this letter to King Devasukha.' Similarly, Śrīdhara explained the title of 'Pearl Garland': 'The treasure where the Dragon King dwells is the center of the vast ocean. From the sky of various poems, like the sky's fish tail, it arises. The wise Amrita strung it with silk threads, creating a pearl garland. Please keep this treasured in your heart.' Explaining the title of 'Well-Spoken Treasure': 'Observing with wisdom, it does not contradict the Dharma, and it can also perfectly accomplish worldly affairs. What is the behavior of the holy ones like? This explanation is the Well-Spoken Treasure.' These examples can help understand the meaning of the titles of other works. Third, regarding the method of explaining the title, the necessity is that by explaining the meaning of the title, one can understand oneself to become wise and make others interested. In particular, relying on the title to understand the content can eliminate all ignorance. As it says in the 'Laṅkāvatāra Sūtra': 'If names are not given, all the world will fall into ignorance. Therefore, in order to eliminate ignorance, the Protector (Buddha) gave names.' In short, who created the title and from where? How was it named, and so on? The method of explaining the meaning of the words should be known as before. Humility and Explanation of Necessity The third part is humility, including humility itself, the types of humility, and the method of explaining humility. First is humility itself: Even if the author is in a position to measure standards, but considering the necessity, he still thinks that he is dull, has little knowledge, and is incapable in front of others, and so on, to express his shortcomings.
ོན་པ་དེ། དཱི་པཾ་ཀ་རས། མཁྱེན་པ་མཐོ་ཞིང་ ཐུགས་དགོངས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བའི་གྲོགས་དག་ལ། །རང་ལ་ཁོས་མེད་བློ་དམན་བདག་གིས་མཆིད་གྲོས་གསོལ་བར་མི་རིགས་ཀྱང་། །སྙིང་བས་གཅེས་པའི་གྲོགས་པོ་དམ་པ་ཁྱེད་ལ་བདག་གིས་བསྐུལ་བས་ན། །བྱིས་ པ་བློ་ཆུང་བདག་གི་གྲོགས་ཀྱི་ཐུགས་ལ་མཆིད་གྲོས་འདི་འདེབས་སོ། །ཞེས་གསུང་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་དེའི་རྣམ་གྲངས་བསྟན་པ་ནི། ལྟོས་ས་གང་ལ་བལྟོས་ནས་ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཁེངས་སྐྱུང་བའི་རྣམ་ གཞག་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་བརྗོད་བྱའི་དོན་སྔོན་མ་བྱུང་བ་དང་། རྗོད་བྱེད་སྡེབ་སྦྱོར་ཁྱད་པར་ཅན་མཁས་པ་རྣམས་དགའ་བར་བྱ་བའི་ཆོས་ཡིན་ལ། བདག་གི་གཞུང་འདིར་དེ་གཉིས་མེད་པས་གཞན་དག་མགུ་དཀའ་བའི་ཕྱིར། 1-153 གཞན་གྱི་དོན་དུ་བདག་གིས་འདི་མ་བྱས་སོ་ཞེས་བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་ལས་བརྩམས་ཏེ། ཁེངས་བསྐྱུངས་པ་ནི། ཞི་བ་ལྷས། སྔོན་ཆད་མ་བྱུང་བ་ཡང་འདིར་བརྗོད་མེད། །སྡེབ་སྦྱོར་མཁས་པའང་བདག་ལ་ ཡོད་མིན་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་གཞན་དོན་བདག་གིས་འདི་མ་བྱས། །ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཤིན་ཏུ་ཟབ་པའི་འཁོར་བའི་ནི། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། ། ཞེས་སོ། །ཡང་བཤད་བྱའི་དོན་དཔེའི་སྒོ་ནས་བསྔགས་པ་བརྗོད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནི། བསྐལ་བཟང་སྒྲོན་མེ་ལྔ་པས། གསེར་ལས་བརྡུངས་བྱས་འདྲ་ཞིང་པདྨ་རྒྱས་པ་བཞིན། །བཀྲེས་པའི་ཉེན་པ་གཡོས་ལེགས་ཁ་ཟས་ ཟ་བ་འདྲ། །ཕྲིན་ཡིག་ལེགས་པར་ཐོས་འདྲ་རིན་ཆེན་སྒྲོན་ཕྱེ་ལྟར། །ཆོས་དེ་འདིར་བཤད་པས་ཀྱང་དགའ་བའི་མཆོག་བསྐྱེད་དོ། །ཞེས་སོ། །གཞུང་གི་བརྗོད་བྱ་སོ་སོའི་མཚན་བསྡུས་པ་ནི། དེ་ཉིད་ཀྱིས། སངས་རྒྱས་ཆོས་རྫོགས་ཁམས་དང་བྱང་ཆུབ་དང་། །ཡོན་ཏན་སངས་རྒྱས་འཕྲིན་ལས་ཐ་མ་སྟེ། །བསྟན་བཅོས་ཀུན་གྱི་ལུས་འདི་མདོར་བསྡུ་ན། །རྡོ་རྗེ་ཡི་ནི་གནས་བདུན་འདི་དག་གོ །ཞེས་སོ། །གཞུང་གི་ ཚིག་སྐབས་ལ་སོགས་པའི་ངེས་པ་མེད་པར་ཅི་རིག་བསྡུས་པའི། འཕགས་པ་ཐོག་མེད་ཀྱིས། དུ་དང་ཅིའི་ཕྱིར་ཉེར་ལེན་དང་། །མཚན་ཉིད་དེ་ཡི་རྣམ་གཞག་དང་། །གོ་རིམ་དོན་དང་དཔེ་དབྱེ་དང་། །བསྡུས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བཞི། ། 1-154 ཞེས་སོགས་ལྟ་བུ། འདི་ལྟར་གཞན་ཡང་རྟོགས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་དེ་འཆད་ཚུལ་གསུམ་ལས། དགོས་དོན་ནི། ལུས་རྣམ་གཞག་ཐོག་མར་བཀོད་པས་འཆད་པ་པོས་བཤད་སླ་བའི་དགོས་པ་གསུམ། ཉན་པ་པོས་ གཟུང་བདེ་བའི་དགོས་པ་གསུམ། བསྟན་བཅོས་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེ་བའི་དགོས་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་གསུམ་ནི། ལུས་རྣམ་གཞག་ཤེས་པས་འོག་ནས་འབྱུང་བའི་བརྗོད་བྱ་ངོས་ཟིན། གོ་རིམ་མི་འཁྲུགས། མགོ་སྨོས་ པས་དོན་འབད་མེད་དུ་རྟོགས་པའོ། །བར་པའི་གསུམ་ནི། ཐོས་པའི་དུས་སུ་བརྗོད་བྱ་བདེ་བླག་ཏུ་ངོས་ཟིན། བསམ་པའ
【現代漢語翻譯】 如是，底倉嘎惹（藏文：དཱི་པཾ་ཀ་ར།，梵文天城體：दीपांकरा，梵文羅馬擬音：Dīpaṃkara，漢語字面意思：燃燈），對於那些智慧高超、心意清明的同伴們說道：『我這樣無能且智慧低下的人，本不應該向你們請教商議。但是，因為你們是我心中珍視的摯友，所以我懇請你們，將這些話語傾注於我這幼稚無知的同伴心中。』就像這樣。 第二，闡述謙遜的方式：要了解依據什麼來謙遜，以及如何謙遜。也就是說，所要表達的內容是前所未有的，表達方式和修辭是特別的，是能讓智者們感到愉悅的。因為我的作品不具備這兩點，所以很難讓其他人滿意。因此，爲了他人，我沒有創作這部作品。』這是從所表達的內容和表達方式出發，進行謙遜的例子。如寂天菩薩所說：『前所未有的內容，這裡沒有表達；精妙的修辭，我也不具備。因此，爲了他人，我沒有創作此書。』 極其深奧的輪迴的法性之差別，就是三乘的涅槃。 此外，以比喻的方式讚美所要講述的內容：如賢劫第五佛所說：『如同黃金錘鍊，蓮花盛開；如同解除飢餓，品嚐佳餚；如同聽到佳音，開啟珍寶之門。在此講述佛法，帶來無上的喜悅。』 簡要概括作品中各個主題的名稱：如其所說：『佛、法、圓滿、界、菩提、功德、佛行事業，這些是所有論著的精髓，簡而言之，就是金剛七處。』 對於作品中詞語的章節等沒有確定，而是隨意收集的。如聖者無著所說：『「于」和「為何」的近取，「體性」的相，「次第、意義和比喻的分類」，以及「簡略」等四種方式。』 像這樣，其他的也應該理解。第三，關於三種講解方式，其必要性在於：首先闡述主體結構，對於講解者來說，有三個容易講解的必要，對於聽眾來說，有三個容易理解的必要，對於論著來說，有三個產生定解的必要。首先是前三個必要：瞭解主體結構，就能理解接下來要講的內容，順序不會錯亂，開頭已經說明，就能毫不費力地理解意義。 中間的三個必要是：在聽聞時，能輕易地理解所要表達的內容，在思考時，能毫不費力地憶持，在修行時，能迅速地獲得證悟。
【English Translation】 Thus, Dīpaṃkara (藏文：དཱི་པཾ་ཀ་ར།，梵文天城體：दीपांकरा，梵文羅馬擬音：Dīpaṃkara，漢語字面意思：Lamp Bearer), to those companions who are highly intelligent and have very clear minds, said: 'I, who am so incapable and of such low intelligence, should not be asking you for advice. However, because you are my cherished and esteemed friends, I implore you to instill these words into the heart of my childish and ignorant companion.' It is like that. Second, explaining the ways of humility: One must understand based on what one is being humble, and how to be humble. That is to say, what is to be expressed has never occurred before, and the expression and rhetoric are special, being a dharma that pleases the wise. Because my work does not possess these two qualities, it is difficult to please others. Therefore, for the sake of others, I have not created this work.' This is an example of being humble based on what is expressed and the way it is expressed. As Śāntideva said: 'What has never occurred before is not expressed here; I do not possess exquisite rhetoric either. Therefore, for the sake of others, I have not created this book.' The differentiation of the extremely profound nature of samsara is the nirvāṇa of the three vehicles. Furthermore, praising the content to be explained through similes: As the fifth of the Bhadrakalpa Buddhas said: 'Like gold being hammered, like lotuses blooming; like relieving hunger, tasting delicious food; like hearing good news, opening a treasure door. Explaining the Dharma here brings supreme joy.' Briefly summarizing the names of the individual topics of the work: As it says: 'Buddha, Dharma, perfection, realm, bodhi, qualities, and Buddha's activities—these are the essence of all treatises, briefly, these are the seven vajra places.' There is no certainty regarding the words, chapters, etc., of the work, but rather a collection of whatever is known. As the noble Asaṅga said: 'The proximate taking of "to" and "why", the aspects of "nature", and the "order, meaning, and classification of metaphors", as well as the four ways of "briefness", etc.' Like this, others should also be understood. Third, regarding the three ways of explaining, the necessity is: First, explaining the structure of the body, there are three necessities for the explainer to explain easily, three necessities for the listener to understand easily, and three necessities for the treatise to generate certainty. First, the first three necessities: Knowing the structure of the body allows one to recognize the content that will appear below, the order will not be confused, and since the beginning has been mentioned, the meaning will be understood effortlessly. The middle three necessities are: At the time of hearing, the content to be expressed is easily recognized, at the time of thinking, it is effortlessly remembered, and at the time of practice, enlightenment is quickly attained.
ི་དུས་སུ་དོན་གོ་རིམ་མི་འཁྲུགས་པས་རྟོགས་སླ། བསྒོམ་པའི་དུས་སུ་དེའི་དྲིལ་ ནས་ཉམས་སུ་ལེན་ཤེས་པས་བསྒོམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཕྱི་མའི་གསུམ་ནི། ལུས་དང་ཡན་ལག་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བས་ལྷག་པ། ཆད་པ། འཁྲུལ་པའི་སྐྱོན་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་བསྟན་ བཅོས་ཡང་དག་པའོ། །ཞེས་ངེས་ཤེས་སྐྱེ་བའོ། །དེ་སྐད་དུ་འཇམ་དབྱངས་སྤྲུལ་པས། བཤད་སླ་བ་དང་གཟུང་བདེ་ཞིང་། །བསྟན་བཅོས་ལ་ཡང་རྩོད་བྲལ་ཕྱིར། །མཁས་པ་ལ་ལས་བསྟན་བཅོས་ལུས། །བསྡུས་ཏེ་ཐོག་ མར་འགོད་མཛད་པ། །ཞེས་སོ། །འདིའི་བསྡུས་དོན་དང་ཚིག་དོན་གཉིས་ནི། ཡན་ལག་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་བསྡུས་ཚིག་གཉིས་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དང་། བཟློས་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་བར་དོགས་པས་བཞག་གོ །ཞེས་སེངྒེ་བཟང་པོས་གསུངས་ལ། 1-155 འགའ་ཞིག་གིས་དེ་གཉིས་ལས་བསྡུས་ཚིག་གི་བཤད་པ་བྱས་པ་ཡང་སྣང་ངོ་། ། ལྔ་པ་དགོས་འབྲེལ་བཤད་པ་ལ། དགོས་འབྲེལ་གྱི་དོན་བདག་གི་བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དོན་ཟབ་མོ་ལ་ བལྟོས་ཏེ་ཁེངས་བསྐྱུངས་བ་ནི། སློབ་དཔོན་སེངྒེ་བཟང་པོས། རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་བདག་གི་ནི། །སྤྱོད་ཡུལ་མིན་ཡང་བསོད་ནམས་དག །སྒྲུབ་དང་མཐུན་ཕྱིར་གཞན་དག་ལ། །འཕན་གདགས་འདོད་པས་སྤྲོ་བ་སྐྱེས། །ཞེས་ སོ། །ཡང་སྐྱེ་བོ་ཕལ་ཆེར་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་དབང་དུ་གྱུར་ནས་གདམས་པའི་སྣོད་དུ་མི་རུང་བས། དེ་དག་ལ་ཕན་པའི་རེ་བ་མེད་ཅིང་། རང་ཉིད་དྲན་པ་འབའ་ཞིག་གི་ཕྱིར་བྱས་སོ་ ཞེས་གཞན་ལ་ཕན་པའི་རེ་བ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཁེངས་བསྐྱུངས་པ་ནི། སློད་དཔོན་བྱང་ཆུབ་བཟང་པོས། དེའི་ཕྱིར་འདི་རང་ཉིད་འདི་མན་ཆད་དྲན་ཕྱིར་སྔར་གྱི་དཔག་བསམ་འཁྲི་ཤིང་གི་མཆོད་བརྗོད་ དང་། མེ་ཏོག་ཆུན་པོའི་མཆོད་བརྗོད་དང་། འདི་དང་གསུང་ཚིག་ཤིན་ཏུ་རིང་བས་སྒང་མེ་ཕྱི་མ།རྣ་འདི་མཆན་བུ་ཡིན་པས་མ་དྲངས་སོ། །བྱས་ཀྱིས་གཞན་ལ་ཕན་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་ ལྟ་བུའོ། །འདི་བཞིན་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱའོ། །གསུང་དེའི་འཆད་ཚུལ་ལ་དགོས་དོན་ནི། དེ་ལྟར་བདག་ཉིད་ཁེངས་པ་དོར་ནས་བསྟན་བཅོས་བརྩོམ་པ་སོགས་ལ་འཇུག་གོ །ཞེས་བརྗོད་པས་བསྟན་བཅོས་དང་། བརྩོམ་ཇི་གཉིས་ཀ་དམ་པས་དགོས་པ་ཡོད་དེ། 1-156 འཇམ་དབྱངས་སྤྲུལ་པས། ནུས་པ་མེད་ཀྱང་འབད་བཞིན་བསྟན་བཅོས་ལ་ཡང་འཇུག་པའི་ཚིག །བསྟན་བཅོས་དང་ནི་སྟོན་བྱེད་པ་གཉིས་དམ་པར་སྟོན་ཕྱིར་ཡིན། །ཞེས་སོ། །བསྡུས་དོན་ནི། གང་ཟག་གང་གིས། ཡུལ་ གང་ལ། དགོས་པ་ཅིའི་ཕྱིར། ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཁེངས་སྐྱུང་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཚིག་དོན་འཆད་ཚུལ་སྔ་མ་བཞིན་སྦྱོར། ༄། །ལུས་རྣམ་གཞག་བཤད་པ། བཞི་པ་ལུས་རྣམ་གཞག་ལ། ལུས་རྣམ་གཞག་གི་རང་བཞིན། དེའི་རྣམ་གྲངས། དེ་འཆད་ ཚུལ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། རང་གི་བརྗོད་བྱ་
【現代漢語翻譯】 在（聽聞正法）之時，因為次第不紊亂，所以容易理解。在禪修之時，因為能夠將（所聞之法）融會貫通並付諸實踐，所以能夠生起禪修智慧等等。後面的三種殊勝是指：正論的身體和各個部分前後連貫，沒有錯謬、殘缺和顛倒這三種過失。因此，要生起確定的認識。正如文殊菩薩化身所說：『容易講解且容易理解，對於論典也沒有諍論，因此，智者們將論典的身體，簡略地首先進行編纂。』這裡所說的簡略意義和詞義是指：爲了通過對各個部分詳細講解的簡略詞語來理解，並且爲了避免重複的過失而設定的。這是僧伽賢所說的。有些人也對這兩個（簡略意義和詞義）中的簡略詞語進行了解釋。第五，解釋必要性和關聯性。對於必要性和關聯性的意義，不是我的智慧所能達到的境界。』這是相對於甚深意義而言的謙遜之語。正如導師僧伽賢所說：『在任何情況下，都不是我的境界，但爲了積累福德，並且爲了與他人行善相符，我樂於增益。』此外，大多數人受到與正法相違背的因素的影響，不適合成為接受教誨的法器，因此，對他們沒有利益的期望，只是爲了自己憶念而做。』這是以不期望利益他人之方式來表達謙遜。正如導師菩提賢所說：『因此，爲了自己憶念，我做了這個，以及之前的如意樹的讚頌，和花束的讚頌，以及這個，因為語句非常長，所以沒有引用後面的火絨。』做了（這些）對他人沒有利益。』就像這樣。其他也應如此理解。對於該論的講解方式，必要性是：像這樣，捨棄自滿，開始撰寫論典等等。』這樣說，論典和作者兩者都是聖者，因此有必要。正如文殊菩薩化身所說：『即使沒有能力，也努力投入到論典中，因為論典和作者都顯示為殊勝。』簡略意義是：誰，在何處，爲了什麼目的，以何種方式謙遜等等。詞義的解釋方式與之前相同。 第四，論典的組織結構。關於論典的組織結構，分為三個方面：論典組織結構的自性、論典組織結構的名稱、論典組織結構的解釋方法。首先是論典組織結構的自性，也就是論典所要表達的內容。
【English Translation】 At the time of (hearing the Dharma), it is easy to understand because the order is not confusing. At the time of meditation, because one can integrate (what has been heard) and put it into practice, one can generate meditative wisdom, etc. The latter three superiorities refer to: the body and parts of the treatise are coherent, without the three faults of error, incompleteness, and inversion. Therefore, one should generate definite knowledge. Just as the emanation of Manjushri said: 'Easy to explain and easy to understand, and there is no dispute about the treatise, therefore, the wise ones compile the body of the treatise briefly at the beginning.' The abbreviated meaning and lexical meaning mentioned here refer to: in order to understand through the abbreviated words that explain each part in detail, and to avoid the fault of repetition. This is what Singhabhadra said. Some people also explain the abbreviated words in these two (abbreviated meaning and lexical meaning). Fifth, explain the necessity and relevance. Regarding the meaning of necessity and relevance, it is not the realm that my wisdom can reach.' This is a humble statement relative to the profound meaning. Just as the teacher Singhabhadra said: 'In any case, it is not my realm, but in order to accumulate merit, and in order to be in line with others doing good, I am happy to increase it.' In addition, most people are influenced by factors that contradict the Dharma and are not suitable to be vessels for receiving teachings, therefore, there is no expectation of benefiting them, but it is done for one's own remembrance.' This is to express humility in a way that does not expect to benefit others. Just as the teacher Bodhibhadra said: 'Therefore, for my own remembrance, I did this, as well as the previous praise of the wish-fulfilling tree, and the praise of the bouquet, and this, because the sentences are very long, the tinder behind was not quoted.' Doing (these) does not benefit others.' Like this. Others should also understand it in this way. Regarding the way of explaining the teaching, the necessity is: like this, abandoning complacency, starting to write treatises, etc.' Saying this, both the treatise and the author are saints, so it is necessary. Just as the emanation of Manjushri said: 'Even if there is no ability, one should strive to engage in the treatise, because both the treatise and the author are shown to be superior.' The abbreviated meaning is: who, where, for what purpose, in what way is humility, etc. The method of explaining the lexical meaning is the same as before. Fourth, the organizational structure of the treatise. Regarding the organizational structure of the treatise, it is divided into three aspects: the nature of the organizational structure of the treatise, the names of the organizational structure of the treatise, and the explanation method of the organizational structure of the treatise. The first is the nature of the organizational structure of the treatise, which is the content that the treatise wants to express.
འམ། རྗོད་བྱེད་ཀྱི་ཚིག་ཟུར་རགས་པའི་རྣམ་གཞག་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ནས་ཐོག་མར་དཀོད་པ་སྟེ། མགོན་པོ་བྱམས་པས། དབུས་མཐའ་རྣམ་འབྱེད་ཀྱི་ ཐོག་མར། མཚན་ཉིད་སྒྲིབ་པ་དེ་ཁོ་ན། །གཉེན་པོ་དང་ནི་བསྒོམ་པ་དང་། །དེ་ཡི་གནས་དང་འབྲས་བུ་ཐོབ། །ཐེག་པ་བླ་ན་མེད་པ་འོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་དེའི་རྣམ་གྲངས་ བསྟན་པ་ལ། དེས་གཙོ་བོར་བྱས་པའི་ལུས་རྣམ་གཞག་ནི། རྒྱལ་བ་མི་ཕམ་པས། འདི་ཐམས་ཅད་ནི་གཉིས་ཏེ། ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་རབ་ཏུ་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཀྱི་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ནི། ངོ་བོ། དེའི་གྲངས་ངེས་ཏེ། དངོས་ཤུགས་ལས་ཇི་ལྟར་བསྟན་ཚུལ། དེ་འཆད་ཚུལ་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། བསྟན་བཅོས་འདི་མངོན་མཐོའམ། ངེས་ལེགས་སམ། འཁོར་བའམ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་བསྟན་ལ་འབེབས་སོ། ། 1-157 ཞེས་དོན་ངོས་ཟིན་པ་ནི། དེའི་བརྗོད་བྱ། དེ་ཉམས་སུ་བླངས་པས་གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འགྲུབ་དགོས་པ། དེ་ལས་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པ་དགོས་པའི་དགོས་པའམ་ཉིང་དགོས། དེ་དག་ཐབས་ དང་ཐབས་བྱུང་ངམ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཚུལ་དུ་གནས་པ་འབྲེལ་བ་སྟེ་དགོས་འབྲེལ་གྱི་ཆོས་བཞིའོ། །གཉིས་པ་ནི། བསྟན་བཅོས་ལ་འཇུག་པའི་གེགས་བྱ་མེད་དོགས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིར་ངེས་པས་དེའི་ གཉེན་པོ་ཡང་ཆོས་བཞིར་ངེས་སོ། །དེ་ཡང་གཞུང་འདི་ནི་བྱ་རོག་གི་སོ་རྟོགས་པའི་བསྟན་བཅོས་ལྟར་བརྗོད་བྱས་སྟོང་པའོ། །སྙམ་དུ་དགོས་པའི་བློ་ཅན་ལ། འདིའི་བརྗོད་བྱ་ནི་འདིའོ་ཞེས་བསྟན་པས་ སེལ། དེ་བཞིན་དུ་དགོས་པ་མེད་པར་རྟོགས་པ་ལ་བརྗོད་བྱ་དེས་དགོས་པ་འདི་འགྲུབ་བོ་ཞེས་བསྟན་པས་དགོས་པ་ཡོད་པར་ཤེས། ཡོད་ཀྱང་འཇོག་པོའི་གཙུག་རྒྱན་ལེན་པ་ལྟར་བསྒྲུབ་མི་ནུས་སོ། ། སྙམ་པ་ལ་བརྗོད་བྱ་དེ་དགོས་པ་འདིས་ངེས་པར་འགྲུབ་བོ་ཞེས་བཤད་པས་དེ་སྒྲུབ་ནུས་པར་བསྟན། ནུས་ཀྱང་པར་སིག་པའི་བསྟན་བཅོས་ལྟར་འདོད་བྱ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་ལ། དགོས་པ་དེ་ ལས་ཉིང་དགོས་འདི་ལྟ་བུ་འགྲུབ་བོ་ཞེས་བཤད་པས་དེ་འདོད་བྱའི་མཆོག་ཏུ་རྟོགས། མཐོ་རིས་འདོད་པས་ཕྱུགས་ཀྱི་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་པ་ལྟར་བརྗོད་བྱ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་མ་འབྲེལ་ལམ་སྙམ་པ་ལ། 1-158 དེ་དག་རྒྱུ་འབྲས་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འབྲེལ་ལོ། །ཞེས་བཤད་པས་འབྲེལ་མེད་དུ་དོགས་པ་སེལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དགོས་སོགས་ཆོས་བཞིར་ངེས་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཆོས་མཆོག་གི་བསྟན་བཅོས་འདི་ལ་དགོས་ པ་མེད་པ་ཉིད་དམ། ཡོད་ཀྱང་བསྒྲུབ་མི་ནུས་པ་ཉིད་དམ། ནུས་ཀྱང་འདོད་བྱ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དམ། འདོད་བྱ་ཡོད་ཀྱང་མ་འབྲེལ་ལམ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་བཟློག་ཕྱིར་བརྗོད་བྱ་ལ་སོགས་པ་ བཞི་ཁོ་ན་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེའི་འབྲེལ་པ་དངོས་སུ་ཡོད་པ་དངོས་སུ་གསུམ་
【現代漢語翻譯】 或者，將表達方式粗略的論述彙集在一起，首先進行陳述。正如怙主慈氏（彌勒菩薩）在《辨中邊論》的開篇所說：『體性障蔽唯是彼，對治以及修習與，彼之處所及果位得，是為無上之大乘。』 第二，闡述其分類。以其為主的體系是，勝者彌旁巴（無垢友）說：『此一切二者，以法與法性而善攝故。』法的善分別有：本體、其數量確定，即從直接或間接方面如何闡述的方式，以及如何講解的方式這四種。第一種是：這部論典是爲了闡述增上生、決定勝，還是輪迴或涅槃等等而著述的。 1-157 認識到意義，是其所詮釋的內容。通過修習它，必須成就暫時的果，並且必須從它那裡成就究竟的果，這就是必要或究竟目的。它們以方法和方法所生，或者原因和結果的方式存在，這就是關係，即四種必要關係的法。第二種是：爲了確定進入論典的障礙等四種情況，其對治也確定為四種法。也就是說，對於那些認為這部論典就像烏鴉辨認牙齒的論典一樣，內容空洞的人，通過指出『這部論典的所詮釋內容是這個』來消除他們的疑慮。同樣，對於那些認為沒有必要的人，通過指出『所詮釋的內容能夠成就這個必要』，讓他們知道是有必要的。對於那些認為即使有必要，也像摘取寶頂上的裝飾一樣無法實現的人，通過說明『這個所詮釋的內容必定能夠成就這個必要』，來表明它是能夠實現的。對於那些認為即使能夠實現，也像腐爛的論典一樣不是所希望的目標的人，通過說明『從這個必要中能夠成就這樣的究竟目的』，讓他們認識到那是所希望的至高目標。對於那些像爲了獲得天界而進行牲畜祭祀的人一樣，認為所詮釋的內容等等是不相關的， 1-158 通過說明『它們以因果等方式相關聯』，來消除認為不相關的疑慮，因此確定有必要等四種法。正如論師法勝所說：『爲了遣除對於這部論典沒有必要，或者即使有必要也無法實現，或者即使能夠實現也不是所希望的目標，或者即使有所希望的目標也是不相關的疑慮，才僅僅闡述了所詮釋的內容等四種。』 它的關係實際上存在，實際上有三種。
【English Translation】 Or, to compile the rough outlines of expression into one place and state them initially. As Lord Maitreya said at the beginning of Distinguishing the Middle from the Extremes: 'The characteristic obscuration is only that, the antidote and also the cultivation, its location and the fruit attained, is the unsurpassed vehicle.' Second, to show its categories. The system that it mainly focuses on is: Victorious Mipham said, 'All of this is twofold, because it is well gathered by Dharma and Dharmata.' The good divisions of Dharma are: the essence, its definite number, that is, how it is shown from direct or indirect aspects, and how it is explained, these four. The first is: this treatise is written to explain higher realms, definite goodness, or samsara or nirvana, and so on. 1-157 Recognizing the meaning is its subject matter. By practicing it, one must accomplish the temporary fruit, and one must accomplish the ultimate fruit from it, which is the necessity or ultimate purpose. These exist as method and method-born, or as cause and effect, which is the relationship, that is, the four dharmas of necessary relationship. The second is: to determine the four obstacles to entering the treatise, etc., its antidote is also determined as four dharmas. That is, for those who think that this treatise is like a treatise that recognizes the teeth of a crow, the content is empty, by pointing out 'the subject matter of this is this' to dispel their doubts. Similarly, for those who realize that there is no need, by pointing out 'the subject matter accomplishes this need', they know that it is necessary. For those who think that even if there is a need, it is like taking the ornament on the crown of a king, it cannot be accomplished, by explaining 'this subject matter will surely accomplish this need', it is shown that it can be accomplished. For those who think that even if it can be accomplished, it is not a desired object like a rotten treatise, by explaining 'from this need, such an ultimate purpose can be accomplished', they realize that it is the supreme object of desire. For those who think that the subject matter and so on are unrelated, like those who perform animal sacrifices desiring heaven, 1-158 by explaining 'they are related by way of cause and effect, etc.', to dispel the doubt that they are unrelated, therefore it is determined that there are four dharmas such as necessity. As the teacher Dharmakirti said, 'In order to dispel the doubts that this treatise has no necessity, or even if it has necessity it cannot be accomplished, or even if it can be accomplished it is not a desired object, or even if there is a desired object it is unrelated, only the four, such as the subject matter, are explained.' Its relationship actually exists, actually there are three.
བཀོད་པ་ནི། བརྗོད་བྱ་དང་། དགོས་པ། དེ་དག་འདི་འདི་ལྟར་འབྲེལ་ལོ་ཞེས་ཤུགས་ལ་རྟོགས་པར་བྱ་ བའི་ཕྱིར་ཏེ། དབྱིག་གཉེན་ཞབས་ཀྱིས། འབྲེལ་པ་བརྗོད་པར་བྱེད་པའི་སྒྲ། །དངོས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་མོད། །འོན་ཀྱང་དེ་ནི་རྣམ་འབྱེད་ལས། །དོན་གྱིས་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟ་བུའི་དགོས་སོགས་ཀྱི་ཚུལ་ལ། དགོས་སོགས་ཆོས་གསུམ་གཞུང་གི་ཐོག་མར་ཚིག་ཟིན་ལ་དངོས་སུ་བཀོད་པ་དང་། དངོས་སུ་མེད་པ་རྣམས་ལ་དོན་ཐོབ་ཀྱི་བཤད་པའི་ཚུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ ནི། གཞུང་ལུགས་ཆེན་པོ་འགའ་ཞིག་སྣང་སྟེ། དེ་ཡང་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ལས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ལམ་ནི་བརྗོད་བྱ། དེ་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པ་དགོས་པ། བློ་ལྡན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་ཉིང་དགོས་རྣམས་དངོས་སུ་གསུངས་ཏེ། 1-159 དེ་ཉིད་ལས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་ལམ། །སྟོན་པས་འདི་ལས་བཤད་པ་གང་། །གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་མ་ཡིན་སྟེ། །མཆོད་བརྗོད་བཅུ་ཡི་བདག་ཉིད་ཀྱིས། །མོད་དོན་དྲན་པ་ལ་བཞག་ནས། །བློ་དང་ ལྡན་པས་མཐོང་གྱུར་ཕྱིར། །བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པ་ཞེས། །བྱ་བ་བརྩོམ་པའི་དགོས་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དངོས་སུ་ཡོད་པ་བཞིན། གཞན་ཡང་ཤེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། དགོས་སོགས་ཆོས་གསུམ་རྩ་བའི་ཐོག་ མར་ཚིག་ཟིན་ལ་མེད་པ་རྣམས་ལ། སྔར་བཤད་པའི་དོགས་པ་བཞི་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དོན་གྱིས་ཐོབ་པ་གཞུང་འབྲེལ་རྣམས་སུ་ཁ་བསྐང་ནས་བཤད་པ་སྟེ། འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་མང་བར་ཡོད་ དོ། །བཞི་པ་དེ་འཆད་ཚུལ་ལ་དགོས་དོན་ནི། དགོས་འབྲེལ་གྱི་ངག་ཐོག་མར་བཀོད་པས། ཚོང་པ་ཚོང་གི་ཁེ་མཐོང་ནས་དེ་ལ་འཇུག་པ་ལྟར་ཤེས་ལྡན་དག་གིས་བརྗོད་བྱ་སོགས་ཀྱི་དོན་ཕྱིན་ ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་ནས་བསྟན་བཅོས་འདི་ནི་དམ་པའོ། །ཞེས་གུས་པ་སྐྱེས་ནས་དེ་ལ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་དགོས་པ་ཡོད་དེ། དབྱིག་གཉེན་ཞབས་ཀྱིས། མདོ་དོན་ཆེ་བ་ཉིད་ཐོས་ནས། །ཉན་པ་ དང་ནི་འཛིན་པ་ལ། །ཉན་པ་པོ་དེ་གུས་བྱེད་པས། །ཐོག་མར་དགོས་པ་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། འཇམ་དབྱངས་སྤྲུལ་པས། བསྟན་བཅོས་དམ་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །སྟོན་པས་ཐོག་མར་དགོས་པ་བསྟན། །ཡོངས་སུ་རྟོགས་པས་དེ་མཐོང་ནས། ། 1-160 དཔྱད་པ་ལ་ཡང་ཅིས་མི་འཇུག །ཅེས་སོ། །བསྡུས་དོན་ནི། བརྗོད་བྱའི་རྣམ་གྲངས་དགོས་པ་གྲུབ་ཚུལ་སོགས་ལ་དཔག་ནས་ཤེས་དགོས་ཤིང་། ཚིག་དོན་འཆད་ཚུལ་སྔར་བཞིན་སྦྱར་བའོ། ། ༄། །གཞན་དུ་བཤད་པ་འདིར་འདུས་ཚུལ་དང་། དེ་དག་ལ་དོགས་པ་བཅད་པ། གཉིས་པ་གཞན་དུ་བཤད་ པ་འདིར་འདུས་ཚུལ་ནི། གང་དག་དཎྜའི་ཚིག་རྒྱན་ལས། ཤིས་པ་བརྗོད་པ་ཕྱག་འཚལ་བའི། །དངོས་པོ་མེད་པས་བསྟན་པའི་སྒོ་སྟེ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་མངོན་དུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་གསུམ་བཤད་དེ། དེ་ཉ
【現代漢語翻譯】 關於編排：爲了使人能夠領會主題、目的以及它們之間的關聯，彌勒菩薩的《現觀莊嚴論》中，世親論師說：『關聯是通過語言來表達的，雖然它不是實際存在的，但它可以通過區分，從意義上獲得。』 第三，關於目的等的方式，有目的等三種法在論著開頭以文字形式明確列出，以及對於未明確列出的內容，通過意義推導進行解釋這兩種方式。第一種情況在一些偉大的論典中可見。例如，《現觀莊嚴論》中，所有相智之道（一切種智之道）是主題，容易理解它是目的，具有智慧的菩薩能夠見到是究竟目的，這些都被明確地說明了。 正如該論所說：『通過宣說一切種智之道，以及由此所說的內容，他人無法體驗，通過十種供養的自性，將重點放在記憶上，有智慧者能夠見到，因此，容易理解是開始行動的目的。』正如明確存在的一樣，其他也應瞭解。第二種情況是，對於根本論著開頭沒有明確列出的目的等三種法，爲了消除之前所說的四種疑惑，通過意義推導，在論的關聯中補充說明。這種情況非常普遍。 第四，關於解釋的方式，目的是：通過首先列出目的和關聯，就像商人看到貿易的利潤而投入一樣，有智慧的人能夠正確理解主題等，從而對這部論典產生敬意，並投入其中等等，這就是目的。世親論師說：『聽到經文的偉大意義后，聽者和執持者會因此產生敬意，因此首先要說明目的。』文殊菩薩化身說：『爲了表明論典的殊勝，導師首先說明目的，通過完全理解而見到它，為何不投入研究呢？』 總結：需要根據主題的類別、目的的實現方式等來了解，詞句的解釋方式與之前相同。 其他解釋的包含方式，以及對它們的疑問的消除：第二，其他解釋的包含方式是：在Danda的詩學修辭中，吉祥語、禮敬，以及通過非實在之物來指示，這三種是論著的顯現之門。正如它所說：
【English Translation】 Regarding the arrangement: It is for the sake of understanding the subject matter, purpose, and how they are related. In Maitreya's Ornament for Clear Realization, Vasubandhu says: 'The connection is expressed through language, although it is not actually existent, it can be obtained from meaning through distinction.' Third, regarding the manner of purpose, etc., there are two ways: the three dharmas of purpose, etc., are explicitly stated in the beginning of the treatise in words, and for those that are not explicitly stated, they are explained through inference of meaning. The first case is seen in some great treatises. For example, in the Ornament for Clear Realization, the path of all aspects of knowledge (sarvākārajñatā) is the subject matter, easily understanding it is the purpose, and the wise Bodhisattva being able to see it is the ultimate purpose, all of which are explicitly stated. As the treatise says: 'By explaining the path of all aspects of knowledge, and what is said from this, others cannot experience, through the nature of the ten offerings, focusing on memory, the wise can see, therefore, easily understanding is the purpose of starting the action.' Just as it is explicitly existent, others should also be understood. The second case is that for the three dharmas of purpose, etc., which are not explicitly stated at the beginning of the root treatise, in order to eliminate the four doubts mentioned earlier, they are supplemented and explained in the connection of the treatise through inference of meaning. This is very common. Fourth, regarding the manner of explanation, the purpose is: by first listing the purpose and connection, just as a merchant sees the profit of trade and invests in it, wise people can correctly understand the subject matter, etc., and thus generate respect for this treatise and invest in it, etc., which is the purpose. Vasubandhu says: 'After hearing the great meaning of the sutra, the listener and the holder will generate respect, therefore the purpose should be stated first.' An emanation of Manjushri says: 'In order to show the excellence of the treatise, the teacher first states the purpose, by fully understanding and seeing it, why not invest in research?' In summary: It is necessary to understand based on the categories of the subject matter, the way the purpose is achieved, etc., and the manner of explaining the words and meanings is the same as before. How other explanations are included here, and the elimination of doubts about them: Second, the way other explanations are included is: In Danda's poetics, auspicious words, reverence, and indicating through non-existent things, these three are the doors of manifestation of the treatise. As it says:
ིད་ལས། ཤིས་བརྗོད་ཕྱག་བྱ་དངོས་པོ་ནི། །ངེས་པར་བསྟན་པ་དེ་ཡི་སྒོ། །ཞེས་པ་འདི་རྣམས་སྔོན་འགྲོའི་བཤད་ཚུལ་གཞན་ཡིན་པས་སྔར་གྱི་ལྔ་པོ་དེར་མ་ངེས་སོ་སྙམ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཤིས་པ་ བརྗོད་པ་དང་། ཕྱག་འཚལ་བའི་སྒོ་གཉིས་ནི་མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཡིན་ལ། དངོས་པོ་ཉེས་བསྟན་གྱི་སྒོ་ནི་ལུས་རྣམ་གཞག་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་དག་ཏུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཞི་བ་ལྷས། བསླབ་བཏུས་ཀྱི་ཐོག་མར། གང་ལ་ཐོས་པས་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་གཡང་སར་ནི། །བསྲེག་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་མི་ཟད་མཐའ་ཡས་དག །སེམས་མ་ཞི་བ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཡང་ཡང་མྱོང་འགྱུར་བ། །དེ་ནི་ མཉན་ཕྱིར་གུས་པ་ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེར་བསྟེན། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་དང་པོར་མཉེན་པར་བསྐུལ་ནས། དེའི་རྗེས་སུ་མཆོད་བརྗོད་ལ་སོགས་པ་བཤད་པས་སྔོན་འགྲོ་ལྟར་མ་ངེས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་བཤད་པར་དམ་བཅའ་བསྐུལ་ཚིག་ཅན་ཡིན་པས་དེས་འདུས་པ་ཡིན་ནོ། ། 1-161 དེ་བཞིན་དུ་གཞུང་ལུགས་རབ་འབྱམས་ཀྱི་སྔོན་འགྲོ་རྣམས་ལ་ལེགས་པར་བརྟགས་ནས་འདིར་ལྔར་འདུས་ཚུལ་ཤེས་བྱའོ། ། གསུམ་པ་དེ་དག་ལ་དོགས་པ་དཔྱད་པ་ནི། དེ་ལྟར་བཤད་པའི་སྔོན་འགྲོ་རྣམས་གཞུང་ རེ་རེའི་ཐོག་མར་ཚང་བར་དགོས་སམ་མི་དགོས། དགོས་ན་ཕལ་ཆེར་ལ་མི་སྣང་ལ། མི་དགོས་ན་ལྔ་ཀ་སྔོན་འགྲོ་ཡོད་པར་བཤད་པར་དོན་མེད་དུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། བསྟན་བཅོས་རེ་རེ་ ལ་སྔོན་འགྲོ་ལྔ་ཀ་ཚང་བར་དགོས་ཞེས་མ་སྨྲས་པས་སྐྱོན་ལྔ་པོའི་ནང་ནས་རེ་རེ་འམ། གཉིས་དང་གསུམ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་སྔོན་འགྲོའི་ཡིན་པས་སྐྱོན་ཕྱི་མ་མེད་དོ། ། དེ་ཡང་རེ་རེ་བ་ལ་སོགས་པའི་དཔེ་ནི། མཆོད་བརྗོད་རྐྱང་པ་མཛད་ནས་གཞན་མེད་པ་ནི། མགོན་པོ་ཀླུ་གྲུབ་ཀྱིས་རིག་པ་དྲུག་ཅུ་པར། གང་གི་སྐྱེ་དང་འཇིག་པ་དག །ཚུལ་འདི་ཡི་ ནི་སྤང་གྱུར་པ། །རྟེན་ཅིང་འབྱུང་བ་གསུང་བ་ཡི། །ཐུབ་དབང་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་པའི་རྗེས་སུ་བསྟན་བཅོས་དངོས་གསུང་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། འདི་ནི་སློབ་དཔོན་འདིའི་དབུ་མའི་བསྟོད་ཚོགས་ལ་ སོགས་པ་མང་པོར་སྣང་ངོ་། །དམ་བཅའ་ཡོད་གཞན་མེད་པ་ནི། སློབ་དཔོན་གསང་བྱིན་གྱིས། ཆགས་བྲལ་དང་ལྡན་ལེགས་པར་བཤད་པ་དང་། །ངོ་ཚར་དང་ནི་དེ་ཉིད་དོན་ངེས་དང་། །དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཅིག་ཏུ་མཉན་བྱ་བའི། ། 1-162 རྟོག་པ་བརྗོད་པ་བདག་གིས་བཤད་ཀྱིས་ཉོན། །ཞེས་པའི་རྗེས་སུ་རྟོག་བརྗོད་དངོས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་སྐྱུང་བ་བཀོད་ནས་གཞན་མེད་པ་ནི། ཨཱ་ཏི་ཤས། ལྷ་བཙུན་བྱང་ཆུབ་འོད་ལ་གདམས་པ་ ལས། སྔར་བཤད་པའི་ཚིག་བཅད་ཀྱིས་ཁེངས་སྐྱུང་ནས། དེ་ནས་གདམས་པ་དངོས་གསུང་པ་ལྟ་བུའོ། ལུས་རྣམས་གཞག་ཡོད་ལ་གཞན་མེད་པ་ནི། གོང་དུ་དྲངས་པ་རྒྱུད་བླ་མ་དང་དབུ་མཐའ་རྣམ་འབྱེད་ ཀྱི་ལུས་རྣམ་གཞག་གི་རྗེས་སུ་ཡན་ལག
【現代漢語翻譯】 再者說， 『讚頌、禮敬與事物，是明確指示的入門。』如果認為這些是其他的開場白，不一定屬於之前的五種，那是不對的。因為讚頌和禮敬是供養讚頌的類別，而事物（指正法）的指示是正文的結構本身，因此它們都包含在之前的五種之中。此外，寂天菩薩在《學集論》的開頭說：『聽聞此法能使你從地獄等懸崖，焚燒等無盡的痛苦中解脫，因為你那未調伏的心將反覆體驗這些。因此，爲了聽聞此法，要以極其廣大的恭敬心來依止。』等等，首先勸請聽聞，然後在之後講述供養讚頌等，如果認為這不像開場白，那也是不對的。因為這是帶有承諾的勸請之詞，所以包含在其中。 同樣，對於各種論典的開場白進行仔細研究后，應該瞭解它們是如何包含在這五種之中的。 第三，對這些開場白進行疑問和辨析：這樣講述的開場白，是否需要在每個論典的開頭都完整具備？如果需要，那麼在大多數情況下都看不到；如果不需要，那麼說五種都是開場白就沒有意義了。如果這樣認為，那是不對的。因為並沒有說每個論典都需要完整具備五種開場白，所以五種中的任何一種，或者兩種、三種等等，只要存在，就是開場白，因此沒有後面的過失。 關於每一種的例子：只有供養讚頌而沒有其他的，比如龍樹菩薩在《六十正理論》中說：『對於生滅，已經斷除這種方式，宣說緣起的，向那位導師頂禮。』之後直接講述論典的正文。這在龍樹菩薩的許多中觀讚頌集中都可以看到。只有立宗而沒有其他的，比如靜命論師說：『具有離貪且善說，奇妙以及確定其義，聖者們應一心聽聞，我將講述思擇，請諦聽。』之後直接講述思擇的正文。只有謙遜而沒有其他的，比如阿底峽尊者在對拉尊菩提光（lha btsun byang chub 'od，天王菩提光）的教誨中，先用之前所說的偈頌來表達謙遜，然後直接講述教誨的正文。只有正文結構而沒有其他的，比如上面引用的《寶性論》和《辨中邊論》，在正文結構之後直接進入正文。
【English Translation】 Furthermore, 'Praise, homage, and subject matter are the means of definitely indicating the entrance.' If one thinks that these are other preliminaries and not necessarily included in the previous five, that is not correct. Because praise and homage are categories of offering praise, and the indication of the subject matter (i.e., the Dharma) is the structure of the text itself, therefore they are all included in the previous five. Moreover, Shantideva says at the beginning of the Compendium of Trainings: 'Hearing this Dharma can liberate you from the precipice of hells, etc., and the endless suffering of burning, etc., because your untamed mind will repeatedly experience these. Therefore, in order to hear this Dharma, rely on it with extremely vast reverence.' etc., first urging to listen, and then afterwards explaining offering praise, etc., if one thinks that this is not like a preliminary, that is also not correct. Because this is a word of urging with a promise, so it is included in it. Similarly, after carefully examining the preliminaries of various treatises, one should understand how they are included in these five. Third, questioning and analyzing these preliminaries: Are the preliminaries explained in this way required to be fully present at the beginning of each treatise? If so, then they are mostly not seen; if not, then saying that all five are preliminaries becomes meaningless. If one thinks like this, that is not correct. Because it is not said that each treatise needs to fully possess all five preliminaries, so any one of the five, or two, three, etc., whichever is present, is the preliminary, therefore there is no later fault. Regarding the examples of each one: Only offering praise and no others, such as Nagarjuna saying in the Sixty Stanzas on Reasoning: 'To that one who has abandoned this way of arising and ceasing, who teaches dependent origination, to that Sage I pay homage.' After that, he directly explains the main text of the treatise. This can be seen in many of Nagarjuna's collections of Madhyamaka praises. Only stating the commitment and no others, such as Shantarakshita saying: 'Possessing detachment and well-spoken, wonderful and certain of its meaning, the noble ones should listen with one mind, I will explain the contemplation, please listen.' After that, he directly explains the main text of the contemplation. Only expressing humility and no others, such as Atisha's advice to Lha-tsun Jangchub Ö (lha btsun byang chub 'od, Royal Prince Bodhichitta): first expressing humility with the verses mentioned earlier, and then directly explaining the main text of the advice. Only the structure of the text and no others, such as the Uttaratantra and Madhyantavibhaga cited above, after the structure of the text, directly entering the main text.
་རྒྱས་བཤད་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །འདི་ལ་སྔོན་གྱི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་བརྗོད་མེད་པའི་བསྟན་བཅོས་རྒྱུད་བླ་མ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལ། ཕྱི་མ་ ཁ་ཅིག་གིས། དེ་ནི་དཎྜིའི་ཚིག་རྒྱན་ལས། བསྟན་བཅོས་བརྩོམ་པའི་སྒོ་གསུམ་གསུངས་པ་མ་ངེས་པའི་སྐྱོན་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མ་བརྩམ་པའི་སྔོན་འགྲོ་དངོས་པོ་ངེས་བསྟན་གྱི་སྒོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ པའི་སྐྱོན་བརྗོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནི་ཁྱོད་རང་གི་མཆོད་བརྗོད་དང་། དངོས་པོ་ངེས་བསྟན་གྱི་ཁྱད་པར་མི་ཤེས་བཞིན་དུ་དགག་པ་ལ་དགའ་བ་ཙམ་དུ་ཟད་པས་ལེགས་པར་རྟོགས་པའི་མཁས་པ་ རྣམས་བདེ་བར་བཞུགས་སུ་ཆུག་ཅིག དེས་ན་འདིར་བཤད་པའི་ལུས་རྣམ་གཞག་ནི། འདི་ཡོད་ན་མཆོད་བརྗོད་སོགས་གཞན་མེད་ཀྱང་བསྟན་བཅོས་བརྩོམ་པའི་སྔོན་འགྲོ་ཡོད་པར་ཤེས་པའི་ཆེད་དུ་ཡིན་ལ། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ལ་སོགས་པ་གཞུང་ལུགས་ཆེན་པོ་འགའ་ཞིག་ལས་ནི་ལུས་དང་ཡན་ལག་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་བཤད་པ་དང་། 1-163 རྟོགས་སླ་བར་དགོངས་ནས་རྣམ་གཞག་འདི་བསྟན་བཅོས་དངོས་གཞིའི་ཁོངས་སུ་བསྡུས་པ་ཡང་ཡོད་པས་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་ཞེན་པར་མི་བྱའོ། །དགོས་འབྲེལ་བསྟན་ནས་གཞན་མེད་པ་ནི། འཕགས་པ་ཡོན་ཏན་འོད་ཀྱི་ འདུལ་བའི་མདོར། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས། ཞེས་གསུངས་པའི་ངེས་པར་འབྱུང་བས་དགོས་པ་གཉིས་དང་། ཚུལ་ཁྲིམ་ཞེས་པས། བརྗོད་བྱ་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་ངག་བཀོད་ནས། དེའི་རྗེས་ ཐོག་སུ། བསྟན་བཅོས་དངོས་གསུང་པ་ལྟ་བུའོ། །མཆོད་བརྗོད་དང་བཤད་པར་དམ་བཅའ་གཉིས་ལྡན་གྱི་ཚུལ་ནི། སློབ་དཔོན་པུནྱ་ཤྲཱིས་སྡོམ་བརྒྱད་འགྲེལ་པར། བསླབ་གསུམ་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་བྱོན། །བདེ་བར་གཤེགས་ལ་ ཕྱག་འཚལ་ནས། །བསླབ་པ་ལྔ་ཡི་གོ་འཕང་གནས། །ཡངས་ཤིང་གསལ་བར་བཤད་པར་བྱ། །ཞེས་པའི་རྗེས་སུ་བཤད་པ་དངོས་ལ་འཇུག་པར་མཛད་པ་ལྟ་བུའོ། །མཆོད་བརྗོད་དང་དམ་བཅའ་ཁེངས་སྐྱུང་གསུམ་ལྡན་ གྱི་ཚུལ་ནི། སློབ་དཔོན་བྱང་ཆུབ་བཟང་པོས། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆོག་གི་ལེའུར། སྲིད་པ་ཇི་སྲིད་བར་དུ་བཞུགས་པ་ཡིས། །ཐུབ་དབང་སྲས་བཅས་རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། །གསང་སྔགས་མདོ་སྡེ་རྗེས་འགྲོ་ཕ་ རོལ་ཕྱིན་པ་ཡིས། །མདོ་སྡེ་རྗེས་འགྲོ་ཏིང་འཛིན་ཚོགས་ཀྱི་ལེའུར་བརྗོད། །ཅེས་པའི་རྗེས་སུ་སྔར་དྲངས་པའི་ཁེངས་སྐྱུང་དང་གསུམ་བཤད་པའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཚོགས་ཀྱི་ལེའུ་དངོས་གསུང་བ་ལྟ་བུའོ། ། 1-164 དང་པོ་གསུམ་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པ་བཞི་ལྡན་གྱི་ཚུལ་ནི། ཞི་བ་ལྷས་བསླབ་སྤྱོད་གཉིས་སུ། བདེ་གཤེགས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མངའ་སྲས་བཅས་དང་། །ཕྱག་འོས་ཀུན་ལའང་གུས་པས་ཕྱག་འཚལ་ནས། །ཞེས་པས་ མཆོད་བསྟོད་ནས། བདེ་གཤེགས་སྲས་ཀྱི་སྡོམ་ལ་འཇུག་པ་ནི། །ལུང་བཞིན་མདོར་བསྡུས
【現代漢語翻譯】 就像詳細解釋一樣。對此，以前的學者們說，『沒有禮讚的論著就像《寶性論》』。但有些後來的學者批評說，『那是丹丁的詩學中說的，論著創作的三個門徑不確定的過失。因為《寶性論》創作之前有明確指示的門徑。』 那是因為你不知道禮讚和明確指示的區別，只是喜歡反駁而已。所以，請充分理解的學者們安住吧。因此，這裡所說的身體結構，是爲了知道即使沒有禮讚等其他，也有論著創作的前提。在《現觀莊嚴論》等一些偉大的論典中，身體和肢體一起存在，考慮到容易理解，也有將這種結構納入論著正文的情況，所以不要執著於一方面。 說明必要關聯而沒有其他的是，在聖功德光（梵：Ārya-guṇa-prabha）的《律經》中，『以決定出離的戒律為主』，這裡所說的『決定出離』是必要，『戒律』是直接說明所要表達的內容，然後直接講述論著正文。 具備禮讚和承諾兩種方式的是，學匠功德賢（梵：Puṇya-śrī）在《律藏八品釋》中，『到達三學大海的彼岸，向善逝頂禮后，爲了安住於五種學處的地位，將廣闊而清晰地解說。』之後直接進入解說正文。 具備禮讚、承諾和謙遜三種方式的是，學匠菩提賢（梵：Bodhi-bhadra）在《三摩地儀軌品》中，『盡未來際安住者，向能仁及其眷屬頂禮，以密咒、經部、隨行波羅蜜多，講述經部隨行三摩地品。』之後緊接著講述之前引用的謙遜和三種解釋，然後直接講述三摩地品正文。 具備前三種以及註釋四種方式的是，寂天（梵：Śāntideva）在《入行論》中，『向具有如來法身及其眷屬，以及一切應敬者，恭敬頂禮。』以禮讚開始，『進入善逝之子的律儀，如經中所說簡略』
【English Translation】 It is like giving a detailed explanation. Regarding this, previous scholars said, 'A treatise without homage is like the Uttaratantra Shastra (Ratnagotravibhāga).' However, some later scholars criticized, 'That is a fault of not being certain about the three entrances to composing a treatise, as stated in Daṇḍin's poetics. Because there is an entrance of definitely indicating the subject matter prior to composing the Uttaratantra Shastra.' That is because you do not know the difference between homage and definite indication, and you only like to refute. Therefore, may the scholars who fully understand abide in peace. Therefore, the structure of the body explained here is to know that even if there is no homage or other things, there is a prerequisite for composing a treatise. In some great treatises such as the Abhisamayalankara, the body and limbs exist together, and considering it is easy to understand, there are also cases where this structure is included in the main text of the treatise, so do not be attached to one aspect. Stating the necessity and connection without anything else is, in the Vinaya Sutra of Arya-guna-prabha, 'Mainly based on the discipline of definitely arising,' the 'definitely arising' mentioned here is the necessity, and 'discipline' is the direct statement of what is to be expressed, and then directly speaking the main text of the treatise. The way of having both homage and promise is that Acharya Punyashri in the commentary on the Eight Vows, 'Having crossed to the other shore of the ocean of the three trainings, after prostrating to the Sugata, in order to abide in the position of the five trainings, I will explain widely and clearly.' After that, he directly enters the main text of the explanation. The way of having three aspects of homage, promise, and humility is that Acharya Bodhibhadra in the chapter of Samadhi Ritual, 'Those who abide as long as existence lasts, prostrating to the Thubwang (Buddha) and his retinue, with mantra, sutra, following the Paramita, I will speak of the chapter of the Samadhi assembly following the sutra.' Immediately after that, he speaks of the previously quoted humility and the three explanations, and then directly speaks the main text of the Samadhi assembly chapter. The way of having the first three and the commentary, which is four aspects, is that Shantideva in Bodhicaryavatara, 'To the Sugata who possesses the Dharmakaya and his retinue, and to all those who deserve homage, I respectfully prostrate.' Starting with homage, 'Entering the discipline of the Sugata's sons, briefly as said in the sutras.'
་ནས་ནི་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་པས་དམ་བཅའ་དང་། སྔོན་ཆད་མ་བྱུང་བ་ཡང་འདིར་བརྗོད་མེད། །ཅེས་སོ། །གོང་དུ་དྲངས་ པའི་ཁེངས་སྐྱུང་དང་། དགེ་བ་བསྒོམ་ཕྱིར་བདག་གི་དད་པའི་ཤུགས། །འདི་བདག་གིས་ཀྱང་རེ་ཞིག་འཕེལ་འགྱུར་ལ། །ཞེས་སོགས་དགོས་འབྲེལ་ཏེ། འདིས་དགེ་བ་ཞེས་པས་བརྗོད་བྱ་དང་། བསྒོམ་ཕྱིར་བདག་གི་དད་ པའི་ཤུགས་བཅས་ཞེས་པས་དགོངས་པ་དངོས་སུ་བསྟན། མཆན་བུ་རྙིང་པ་ལས་བཤད་ཅིང་། དེ་ནས་བསྟན་བཅོས་དངོས་ལ་འཇུག་པར་མཛད་པ་ལྟ་བུའོ། །ལྔ་ཀ་ཚང་བའི་ཚུལ་ནི། མ་མཐོང་ཕྱིར་ན་མེད་ པ་མིན་པས་གཞན་དུ་བརྩལ་བར་བྱའོ།། །། ༄། །གཞུང་གི་དོན་ལ། མཆོད་བརྗོད་བཤད་པ། སྤྱི་དོན་གཉིས་པ་གཞུང་གི་དོན་ལ། མཆོད་བརྗོད་དང་། བཤད་པར་དམ་བཅའ་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། དགོས་བསྡུས་ཚིག་གསུམ་ལས། དགོས་དོན་དོན་ནི། གོང་ སྤྱི་དོན་དུ་བཤད་པ་བཞིན། སྤྱི་གསལ་མ་འདྲེས་པར་བྱས་ལ་སྦྱོར། བསྡུས་དོན་ནི། གང་ཟག་གང་གིས། དོན་གྱི་ཐོབ་པ་རྩོམ་པ་པོས་སོ། །ཡུལ་གང་ལ་ན། རིགས་བདག་དང་དབྱེར་མེད་པའི་རྩ་བའི་བླ་མ་བརྒྱུད་པ་དང་བཅས་པའོ། ། 1-165 ཚུལ་ནི་གུས་པས་སོ། །ལས་སུ་བྱ་བ་ནི། ཕྱག་འཚལ་བའོ། །ཚིག་གི་དོན་ལ། གང་ལས་བརྩམ་པའི་བརྗོད་བྱ་ངོས་བཟུང་བ། དེ་ལས་བརྩམ་པའི་གཞུང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་མཚན་ཉིད་དེ་ལྡན་གྱི་ མཆོད་བརྗོད་ནི། ཞིབ་ཏུ་བཤད་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། བརྟན་གཡོ་ཀུན་ཁྱབ་ལ་སོགས་པའི་མཆོད་བརྗོད་འདི་བརྗོད་བྱའི་དོན་ཇི་ལྟ་བུའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་བརྩམ་ཞེ་ན། འདིའི་བརྗོད་བྱ་ནི། འཇིགས་ བྲལ་རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་གི་བཞེད་པས་ལམ་གྱི་སྒྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་སྐུའི་མཚན་ཉིད་ལ། སྤྱི་དང་མཐུན་པ་དང་། རྒྱུད་འདི་ཉིད་དུ་གྲགས་པའི་སྐུའི་མཚན་ཉིད་གཉིས་གསུང་པ་ལས། འདིར་ཕྱི་མ་འོ། དེ་ལ་བཤད་གཞི་སྐུ། འཆད་བྱེད་ཡན་ལག སྐུ་དང་ཡན་ལག་བསྲེ་བ་གསུམ་ལས། འདི་ནི་འཆད་བྱེད་ཡན་ལག་གི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །དེ་ལ། གནས་ཡོངས་གྱུར་དང་ཡེ་ཤེས་སྐུ། །མི་གནས་མྱ་ ངན་འདས་ཉིད་དང་། །གཉིས་སུ་མེད་པ་ཉིད་དང་ནི། །མཛད་པར་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་འདུས། །ཞེས་པ་ལྟར་ལྔ་ལས། བཞི་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡན་ལག་གི་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་མཆོད་པར་ བརྗོད་པ་སྟེ། འོག་ཏུ་ཚིག་དོན་བཤད་གསལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། སྤྱིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ལུགས་ལ་གྲགས་པ་དང་། སྡེབ་སྦྱོར་མཁན་ལ་གྲགས་པ་གཉིས་ལས། འདི་ནི་ཕྱི་མ་དང་མཐུན་པར་གཙོ་ཆེ་ལ། 1-166 དེ་ལྟ་བུའི་ཚིགས་བཅད་རེ་རེ་འམ། ཚོགས་པས་དོན་སྟོན་ཚུལ་གྱི་དབྱེ་བ་ནི་གྲོལ་བ་དང་། རིགས་དང་། མཛོད་དང་། འདུས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བཞི་སྟེ། དཎྜིའི་ཚིག་རྒྱན་ལས། གྲོལ་བ་དང་ནི་རིགས་ དང་མཛོད། །འདུས་པ་ཞེས་བྱ་དེ་འདྲ་ཡི
【現代漢語翻譯】 從……開始講述。』這意味著承諾，並且以前從未發生過的事情在這裡也沒有提及。』這是因為上面引用的謙遜和修善是爲了冥想的緣故，我的信仰力量。』這也會暫時增加我的力量。』等等，這是必要的關係。通過『修善』這個詞，表達了所要表達的內容，而通過『爲了冥想的緣故，我的信仰力量』，直接顯示了意圖。正如舊的註釋中所說的那樣，然後開始實際的論述。五者都齊全的方式是：因為沒有看到，所以並非不存在，因此必須在其他地方努力。 正文的意義：解釋讚頌 第二個總義是正文的意義，包括讚頌和解釋承諾。首先是三個必要的總結詞。必要的意義與前面總義中解釋的四點相同。將普遍性和清晰性結合起來應用。總結的意義是：由誰來獲得意義呢？由作者來獲得。在什麼地方呢？在與種姓之主無二無別的根本上師及其傳承。方式是恭敬。要做的事情是頂禮。詞的意義是：從哪裡開始識別所要表達的內容呢？從那開始，論述的特徵是具備該特徵的讚頌。 詳細解釋讚頌分為三部分。第一部分是：像『遍佈穩定和運動』這樣的讚頌，是根據什麼樣的意義來創作的呢？這個的表達內容是：根據無畏瑜伽自在的觀點，道路的修行成果是身的特徵，與普遍相同，並且在這個續部中著名的身的兩個特徵。這裡指的是後者。對於它，有解釋的基礎身，解釋的肢體，以及身和肢體的混合三種。這指的是解釋肢體的觀點。對於它，有『處所完全轉變和智慧身』，『不住涅槃本身』，『無二本身』，『事業持續不斷』。如是五者，第四個是無二肢體的意義，以此來讚頌。下面會清楚地解釋詞的意義。第二部分是：一般來說，偈頌分為佛陀的傳統和詩人的傳統兩種。這個主要與後者一致。 像這樣的每一個偈頌或集合，顯示意義的方式有四種，即解脫、種姓、寶藏和集合。正如檀丁的詩歌裝飾中所說：『解脫、種姓和寶藏，以及被稱為集合的那些。』
【English Translation】 From... to be spoken.』 This means a commitment, and what has never happened before is not mentioned here either.』 This is because of the humility quoted above and the cultivation of virtue for the sake of meditation, the strength of my faith.』 This will also temporarily increase my strength.』 And so on, this is a necessary relationship. Through the word 『virtue,』 the content to be expressed is expressed, and through 『for the sake of meditation, the strength of my faith,』 the intention is directly shown. As stated in the old commentary, and then begins the actual discourse. The way in which all five are complete is: because it is not seen, it is not that it does not exist, therefore it must be strived for elsewhere. The meaning of the text: Explanation of Praise The second general meaning is the meaning of the text, including praise and explanation of the commitment. The first is three necessary summary words. The necessary meaning is the same as the four points explained in the previous general meaning. Combine universality and clarity to apply. The meaning of the summary is: by whom is the meaning obtained? By the author. Where is it? In the root guru and his lineage, who are inseparable from the lord of the family. The manner is respectful. The thing to do is prostration. The meaning of the word is: from where to start identifying what is to be expressed? From that, the characteristic of the treatise is the praise that possesses that characteristic. The detailed explanation of praise is divided into three parts. The first part is: like 『pervading stability and movement,』 what kind of meaning is this praise based on? The content of this is: according to the view of the fearless yoga empowerment, the result of the practice of the path is the characteristic of the body, which is the same as the universal, and the two characteristics of the body that are famous in this tantra. This refers to the latter. For it, there are the basis of explanation, the body, the limbs of explanation, and the mixture of body and limbs. This refers to the view of the limbs of explanation. For it, there are 『the complete transformation of place and the wisdom body,』 『the non-abiding nirvana itself,』 『the non-duality itself,』 『the continuous activity.』 Like these five, the fourth is the meaning of the non-dual limb, with which to praise. The meaning of the words will be clearly explained below. The second part is: generally speaking, verses are divided into the tradition of the Buddhas and the tradition of the poets. This is mainly consistent with the latter. Each such verse or collection has four ways of showing meaning, namely liberation, lineage, treasure, and collection. As Dandin's poetry decoration says: 『Liberation, lineage, and treasure, and those called collections.』
ས། །ཞེས་བཤད་པའི་གྲོལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་གིས་བརྗོད་བྱའི་དོན་གཅིག་རྫོགས་པར་རང་དབང་ཅན་དུ་རྟོགས་པའོ། །རིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་བྱའི་ དོན་བྱེད་ཚིགས་བཅད་དུ་མ་དང་། བྱ་ཚིག་གཅིག་གིས་བསྡུས་པའོ། །མཛོད་ཀྱི་མཚན་ཉིད། བརྗོད་བྱའི་དོན་རྣམས་གཅོད་མཚམས་སྣ་ཚོགས་དང་། བྱ་ཚིག་སྣ་ཚོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཚིགས་བཅད་ངེས་གཟུང་མེད་པ་སྟོན་ པའོ། །འདུས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། བརྗོད་བྱའི་དོན་གཅིག་ལ་བརྗོད་བྱ་ཚིགས་བཅད་མང་པོ་དང་། བྱ་ཚིག་མང་པོ་འདུས་ནས་སྟོན་པའོ། །དེ་ལྟར་འདི་ལས་འདི་ནི་མཛོད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་སྟེ་ གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ལྔ་ལ་སོགས་པ་དང་རྩ་བརྒྱུད་བླ་མའི་ཆེ་བརྗོད་ལ་སོགས་བརྗོད་བྱ་སྣ་ཚོགས་དང་། ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་བཅོད་མཚམས་འདྲ་བ་གསུམ་དང་། ཕྱག་བགྱིའོ་སླར་ཡང་བདག་ལ་སྲུངས་ ཞེས་པའི་བྱ་ཚིག་མི་འདྲ་བ་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། བརྟན་གཡོ་ཞེས་སོགས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུམ་སྟེ། འདིའི་དོན་ལ་ཕྱག་བགྱིའོ་ཞེས་པས་སེངྒེའི་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས་བཤད་པས་གཞི་གཟུང་སྟེ། 1-167 ཡུལ་གང་ལ་ཞེ་ན། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན་འཁོར་ལོའི་མགོན་པོ་དང་དབྱེར་མེད་པའི་རྩ་བའི་བླ་མ་ལ་དང་། དེ་ནས་མཐུ་སྟོབས་མགོན་པོ་བརྩེ་བ་ཆེན་པོ། རྡོ་རྗེ་ འཆང་བཟང་པོའི་མཐའ་ཅན་རྣམས་དངོས་སུ་སྨོས་ནས། དེ་དག་གི་མཚོན་པའི་བརྒྱུད་པ་རིན་པོ་ཆེའི་འཕྲེང་བ་བར་མ་ཆད་པའི་བླ་མའི་ཚོགས་རྣམས་ལའོ། །ཞེས་སྦལ་པའི་འཕར་བས། ཕྱག་གི་ཡུལ་རྣམས་ སོ་སོར་ངེས་པར་བྱས་ནས། དེ་རུས་སྦལ་གྱི་འགྲོས་ལྟར་ཞིབ་ཏུ་བཤད་པ་ནི། འཁོར་ལོའི་མགོན་པོ་དེའི་ཡོན་ཏན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པ་ལས། ཁྱབ་བདག་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ཉིད་ དང་། །འགྱུར་བ་མེད་པ་ཉིད་དང་ནི། །ཡང་དག་ཡེ་ཤེས་རིག་པ་ལ། །ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ནི་དེ་བས་འདོད། །ཅེས་པ་ལྟར་ཁྱད་ཆོས་ལྔ་དང་ལྡན་ནོ། དེའི་དང་པོ་ཁྱབ་པ་ནི། རྟན་གཡོ་ཀུན་ ཁྱབ་ཅེས་པ་སྟེ། འདིའི་དོན་གང་ལ། གང་གིས། ཇི་ལྟར་ཁྱབ་ཚུལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། རྩ་རྒྱུད་ལས། བརྟན་དང་གཡོ་བའི་དངོས་པོ་གང་། །ཞེས་པ་ལྟར། སེམས་རྒྱུད་ཀྱི་མ་བསྡུས་པའི་རི་དང་ ཁང་ཁྱིམ་ལ་སོགས་པ་སྣོད་དུ་གཏོགས་པ་རྣམས་ནི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཕྲལ་དུ་མི་གཡོ་བར་གནས་པ་ན། དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རི་རབ་ལ་སོགས་པ་བསྐལ་པའི་བར་དུ་མི་འཇིག་པས་བརྟན་པའོ། 1-168 སེམས་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ལྷ་མི་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ནི་གནས་སྐབས་དང་དུས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་མི་གནས་པའི་གཡོ་བ་དེ་ཀུན་ལའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་དབྱེར་ མེད་པས། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ཡེ་ཤེས་ཞེས་སུ་བསྟན། །ཞེས་པ་ལྟར། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཤིན་
【現代漢語翻譯】 薩（sa）。如是宣說的解脫之相，以一個偈頌圓滿表達一個所詮釋的意義，並能自主領悟。 種姓之相，以多個偈頌表達所詮釋的意義，並以一個動詞概括。 藏（mdzod）之相，以多種斷句和多種動詞的方式，無須固定偈頌來闡釋所詮釋的意義。 積聚之相，對於一個所詮釋的意義，彙集多個偈頌和多個動詞來闡釋。 如是，此（文字）具有藏之相，即以無二之五法等，以及根本傳承上師的讚頌等多種所詮釋的事物，以及三種相似的偈頌斷句，和『敬禮』、『再次護佑我』這兩種不同的動詞來闡釋。 第三，『堅固與動搖』等三個偈頌，對此意義，以『敬禮』之語，如獅子般直視而宣說，是為基礎。 於何處敬禮呢？對與無二之五法自性之轉輪之主無別的根本上師，以及具大力慈悲怙主，持金剛者賢善之邊際者等真實宣說，以及彼等所象徵的珍寶傳承不間斷的上師眾。 如青蛙之跳躍，對禮敬之境各自確定后，如烏龜之行般詳細闡述，轉輪之主的功德如何呢？如智慧成就中所說：『遍主金剛身，不變之體性，真實智慧明，一切智勝彼。』如是具有五種殊勝功德。 其第一，周遍，即『堅固動搖皆周遍』，此之意義為何？以何周遍？如何周遍？於此三者中，第一，如根本續部所說：『堅固與動搖之事物，』如是，未被心續所攝之山和房屋等屬於器之物，于暫時之差別中不搖動而安住，於時間之差別中，須彌山等直至劫末亦不壞滅，是為堅固。 被心續所攝之天人等眾生，於一切時處皆不住之動搖，即周遍于彼等。第二，與智慧法界無別，『法界即是智慧』如是宣說。
【English Translation】 Sa. The characteristic of liberation as explained is that one verse completely expresses one meaning to be expressed, and one realizes it independently. The characteristic of lineage is that multiple verses express the meaning to be expressed, and are summarized by one verb. The characteristic of a treasury (mdzod) is that it shows the meanings to be expressed with various breaks and various verbs, without fixed verses. The characteristic of aggregation is that for one meaning to be expressed, many verses and many verbs are gathered to show it. Thus, this (text) has the characteristic of a treasury, that is, it shows various things to be expressed such as the five non-dual dharmas and the praise of the root and lineage gurus, three similar verse breaks, and two different verbs 'I prostrate' and 'Protect me again'. The third is the three verses 'stable and moving' etc. For this meaning, 'I prostrate' is explained with the lion's stance, which is the basis. To whom? To the root guru who is inseparable from the Lord of the Wheel, the essence of the five non-dual dharmas, and then explicitly mentioning the powerful protector, the great compassionate one, the good Vajradhara, and the unbroken lineage of precious gurus represented by them. Like a frog's leap, after determining the objects of prostration separately, it is explained in detail like a turtle's walk. What are the qualities of the Lord of the Wheel? As it says in Yeshe Drubpa: 'The pervasive Vajra body, the immutable nature, the true wisdom awareness, the omniscient one is desired above all.' Thus, it possesses five special qualities. The first of these, pervasiveness, is 'stable and moving, all-pervasive'. What is the meaning of this? By what is it pervasive? How is it pervasive? Of these three, the first is, as the root tantra says, 'Whatever is stable and moving.' Thus, mountains and houses that are not included in the mindstream, which belong to the vessel, remain unmoving in the temporary difference, and Mount Meru and others do not perish until the end of the kalpa in the difference of time, so they are stable. The beings such as gods and humans who are included in the mindstream are all moving without abiding at all times and places. The second is inseparable from the wisdom dharmadhatu, 'Dharmadhatu is called wisdom' as it is taught.
ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་རྣམ་སྣང་ཆེན་པོ། དོན་དམ་བྱང་སེམས། ངེས་དོན་གྱི་རྡོ་རྗེ་ སེམས་དཔའ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་དང་ལྡན་པ་ངེས་སོ། །གསུམ་པ་རྒྱུའི་དང་། གནས་པའི་དང་། རྟོག་པའི་སྒོ་ནི་ཁྱབ་པའི་ཚུལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ཆོས་དབྱིངས་ དེ་འཁོར་འདས་ཀུན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པ་སྟེ། དེ་མེད་ན་ཁམས་སུམ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མི་འབྱུང་བས། འཕྲུལ་ངོར་འཁོར་བར་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཡང་དེ་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་རྩེ་ མོ་ལས། འདི་ནི་ཁམས་དང་རྒྱུ་དང་དོན། །ཁམས་སུམ་གྱི་ནི་རྒྱུ་སེམས་དཔའ། །སྟོང་དང་མཚན་མ་མེད་བཤད་ཅིང་། །སྨོན་པ་མེད་པ་ང་ཉིད་བཤད། །ཅེས་སོ། །དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་ཐམས་ ཅད་ཀྱང་དེ་ལས་འབྱུང་བས། མྱང་འདས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡང་དེ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་འདུས་པའི་རྒྱུད་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ལས། གང་ཕྱིར་ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཁྱོད་ཡིན་ཏེ། །ཁྱོད་ལ་བརྟེན་ནས་རྒྱལ་བ་དང་། ། 1-169 དཔའ་བོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀུན། །འབྱུང་གཞི་ཡང་དག་འབྱུང་འགྱུར་ལས། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་རྒྱུ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཁྱོད་ཕྱག་འཚལ། །ཞེས་སོ། དེས་ཐེག་ཆེན་མྱང་འདས་ཀྱི་རྒྱུར་བསྟན་ཡང་། ཐེག་ དམན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པར་མ་བསྟན་ནོ་སྙམ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་ཀའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་དེ་ལ་ཁམས་གསུམ་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྩེ་མོར། རྒྱུ་ནི་ཁམས་ཞེས་རབ་ཏུ་བརྗོད། །བྱང་ ཆུབ་སེམས་ཞེས་བྱ་བར་བཤད། །ད་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་འཛིན་པས། །ད་ནི་ཁམས་གསུམ་པ་རུ་བཤད། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ ཁྱབ་སྟེ། དབྱིངས་དེ་བློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་སྒྲིབ་པའི་གནས་སྐབས་སུ་སེམས་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་ཞེས་བྱ་སྟེ། དཔལ་མཆོག་ དང་པོ་ལས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཆེན་པོ། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། ། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་མྱང་ འདས་ཀྱི་དེ་ཉིད་སྒྲིབ་པ་དག་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་དམན་འབྲིང་མཆོག་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཁྱབ་སྟེ། རྩེ་མོར། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རྣམ་པ་དུ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་རྣམ་གསུམ་སྟེ། ། 1-170 དམན་དང་མཆོག་དང་བར་མ་འོ། །དམན་པ་ཉན་ཐོས་སེམས་ཡིན་ཏེ། །བར་མ་རང་རྒྱལ་བྱང་ཆུབ་བོ། །མཆོག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཡིན་ཏེ། །དེ་ནི་མི་འགྱུར་རྡོ་རྗེ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །ཐེག་པ་གསུམ་ མྱང་འདས་ལ་ཁྱབ་པ་བདེན་མོད་འཁོར་བ་ལ་ཁྱབ་པ་མི་འཐད་དེ། འཁོར་འདས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏ
【現代漢語翻譯】 被稱為『完全清凈的原始佛 普賢王如來（梵文：Samantabhadra，意為普賢）』、『勝義菩提心』、『究竟意義的金剛薩埵（梵文：Vajrasattva，意為金剛薩埵）』、『無二智慧』等等，這是確定的。第三，關於作為因、作為住處、作為分別之門的周遍之理有三種。第一種是，法界（梵文：Dharmadhatu，意為法界）作為輪迴與涅槃一切之因的方式周遍一切，因為如果沒有它，三界（梵文：Trailokya，意為三界）的一切都不會產生。因此，在顯現上，它也是輪迴產生的因。《金剛頂經》中說：『此為界、為因、為義，三界之因菩薩心。說為空性與無相，說為無愿即是我。』 三世（梵文：Trikala，意為三世）一切諸佛菩薩也由此產生，因此，它也是涅槃之因。《總集續》中說：『何以故，無始亦無終，菩提心即是汝。依汝而有諸佛，勇士菩薩眾。從真實生起之本源，佛陀菩提之勝因，金剛薩埵汝敬禮。』雖然這表明它是大乘涅槃之因，但如果認為它沒有表明是小乘之因，那是不對的。因為它是一切三乘之因，所以被稱為三界。《金剛頂經》中說：『因即名為界，名為菩提心。今持三乘故，今說為三界。』 第二種是，法界以作為輪迴與涅槃一切自性的方式周遍，因為當法界被突如其來的垢染遮蔽時，是眾生的自性。因此，一切眾生被稱為具有如來藏（梵文：Tathagatagarbha，意為如來藏）。《首要極密經》中說：『大菩提心，是普賢一切之自性，因此一切眾生皆具有如來藏。』 以三乘涅槃之本體，因其遮障凈化的差別，而以劣、中、勝三種自性安住的方式周遍。《金剛頂經》中說：『圓滿菩提有四種，其中菩提有三種，即劣、勝、中。劣者為聲聞心，中者為緣覺菩提，勝者為菩提心，此乃不變金剛。』如果說三乘周遍涅槃是真實的，但周遍輪迴是不合理的，因為輪迴與涅槃是相違的，那是不對的。
【English Translation】 It is certain that it is called 'Perfectly pure primordial Buddha Samantabhadra (普賢王如來，梵文：Samantabhadra，meaning Universal Worthy)', 'Ultimate Bodhicitta', 'Definitive meaning Vajrasattva (金剛薩埵，梵文：Vajrasattva，meaning Diamond Being)', 'Non-dual wisdom', and so on. Third, regarding the three ways of pervasion as the cause, as the dwelling place, and as the door of conceptualization, the first is: Dharmadhatu (法界，梵文：Dharmadhatu，meaning the realm of phenomena) pervades everything as the cause of all samsara and nirvana, because without it, all three realms (三界，梵文：Trailokya，meaning three realms) would not arise. Therefore, in manifestation, it is also the cause of the arising of samsara. The Vajrasekhara Sutra says: 'This is the realm, the cause, and the meaning; the Bodhisattva heart is the cause of the three realms. It is said to be emptiness and without characteristics; it is said that I am without wishes.' All Buddhas and Bodhisattvas of the three times (三世，梵文：Trikala，meaning three times) also arise from it, therefore, it is also the cause of nirvana. The Condensed Tantra says: 'Because there is no beginning and no end, the Bodhicitta is you. Relying on you, there are all the Buddhas, the heroic Bodhisattvas. From the source of true arising, the supreme cause of Buddha's enlightenment, Vajrasattva, I prostrate to you.' Although this shows that it is the cause of the Mahayana nirvana, it is not correct to think that it does not show that it is the cause of the Hinayana. Because it is the cause of all three vehicles, it is called the three realms. The Vajrasekhara Sutra says: 'The cause is said to be the realm, called the Bodhicitta. Now holding the three vehicles, now it is said to be the three realms.' The second is that the Dharmadhatu pervades as the nature of all samsara and nirvana, because when the Dharmadhatu is obscured by sudden defilements, it is the nature of sentient beings. Therefore, all sentient beings are said to have the Tathagatagarbha (如來藏，梵文：Tathagatagarbha，meaning Buddha-nature). The Supreme First says: 'The great Bodhicitta is the nature of all Samantabhadra (普賢王如來，梵文：Samantabhadra，meaning Universal Worthy), therefore all sentient beings have the Tathagatagarbha.' It pervades in the way that the very nature of the three vehicles of nirvana abides in the nature of the inferior, intermediate, and supreme, due to the differences in the purification of obscurations. The Vajrasekhara Sutra says: 'Perfect enlightenment has four aspects, among which enlightenment has three aspects, namely inferior, supreme, and intermediate. The inferior is the Hearer's mind, the intermediate is the Pratyekabuddha's enlightenment, and the supreme is the Bodhicitta, which is the unchanging Vajra.' If it is said that the three vehicles pervading nirvana is true, but pervading samsara is unreasonable, because samsara and nirvana are contradictory, that is not correct.
ེ་རྒྱུད་ལས། ང་ལས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་། །ང་ལས་གནས་གསུམ་པོ་ ཡང་འབྱུང་། །ང་ཡི་འདི་ཀུན་ཁྱབ་པ་སྟེ། །འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་གཞན་མ་མཐོང་། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཡེ་ཤེས་དེ་འཁོར་འདས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་ལ་མཁྱེན་ཅིང་། ཐམས་ཅད་ལ་ རང་བཞིན་ཤེས་པས་ཅི་དགར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཁྱབ་སྟེ། རྩེ་མོར། ང་ནི་ཀུན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ཆེ། །ཐམས་ཅད་རིག་ཅིང་ཐམས་ཅད་སྟེར། །རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་དང་པོ་སྟེ། །བདེ་བ་ཡི་ནི་ རྒྱུ་འདི་ཡིན། །དེ་བཞིན་ང་ནི་འཇིག་རྟེན་གསུམ། །ཁམས་གསུམ་རྣལ་འབྱོར་རིག་པའི་མཆོག །དེ་བཞིན་འཁོར་བ་མྱ་ངན་འདས། །བདེ་འགྲོ་དང་ནི་ངན་འགྲོ་དང་། །འདོད་ལྔ་ལ་ཡང་ལོངས་སྤྱོད་ཡིན། །ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ནི། གཞོམ་མེད་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ཞེས་པ་སྟེ། འདི་ལ་དཔེ་བཤད་པ་དང་། དོན་ལ་སྦྱར་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རིན་པོ་ཆེ་རྡོ་རྗེ་ཕ་ལམ་སྟེ། དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་བསྲ་ཞིང་ནང་དང་ཁོང་སྟོང་མེད་པ་སྟེ་གཞོམ་བྱའོ། ། 1-171 འཇོམ་བྱེད་རིན་པོ་ཆེ་གཞན་གྱིས་གཅད་པ་དང་གཞོམ་དུ་མེད་པ་མེས་མི་ཚིག ཆུས་མི་འཇིགས་པ་ཡིན་ལ། དེས་ཕར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་འཇོམ་པར་ནུས་ཏེ། མདོ་ལས། འཇམ་དཔལ་ནོར་བུ་རིན་ ཆེན་རྡོ་རྗེ་ནི། རྡོ་རྗེ་ཉིད་མ་གཏོགས་པ་གཞན་གང་གིས་ཀྱང་བཅག་པར་མི་ནུས་སོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ནི་ཁམས་བཞི་ལས་སའི་ཁམས་སོ། །དེ་ལ་འཕགས་པ་ཐོག་མེད་ཀྱིས། ས་ནི་གཉིས་ཏེ། ས་དང་རྡོའོ། །ཞེས་པ་ལྟར་པའི་ཁམས་ཤིན་ཏུ་འཁྲེགས་པར་གྱུར་པ་ནི་རྡོའོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོར་གྱུར་པས་ན་རྗེའོ། །དེ་ན་རྡོ་རྣམས་ཀྱི་རྗེ་ཞེས་པ་རྫས་དེའི་དངོས་མིང་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་དོན་བཤད་པ་ལ་ངོ་བོ་ནི། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། ། དེའི་ཡོན་ཏན་ནི། རྡོ་རྗེའི་ཁྱད་ཆོས་རྣམས་དང་མཚུངས་ཏེ། དེའི་རང་བཞིན་ཆ་དུ་མར་དབྱེ་བར་མི་ནུས་པས་བསྲ་ ཞིང་ཁོང་སྟོང་མེད་པ་སྟེ་གཞོམ་བྱའོ། །དེ་ནི་འཇོམ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་གཞན་གྱིས་གཅད་པ་དང་གཞོམ་དུ་མེད་པ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་མེས་མི་ཚིག་ཅིང་། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཆུས་མི་འཇིག་པ་ ཡིན་ལ། ཕར་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་འཇོམས་ནུས། དེས་ཀུན་ནས་བླངས་པའི་ལས་ཀྱི་ཀུན་ཉོན་སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་བྲལ་བར་བྱེད་ནུས། དེ་གཉིས་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་ཀུན་ཉོན་འགྲོ་དྲུག་གི་འཁོར་ལོ་སྤོང་ནུས་ཏེ། 1-172 འདོར་ན་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་འཇོམས་ལ་རྡོ་རྗེ་དང་འདྲ་བས། འདི་ལ་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་དཔའ་བོའི་མིང་དོན་ལ་བཏགས་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོར། རྡོ་རྗེ་ཞེས་ བརྗོད་པ། ཅི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་བརྗོད་པར་བགྱི། །བསྲ་ཞིང་སྙིང་པོ་ཁོང་སྟོང་མེད། །གཅད་དང་གཞིག་པར་བྱ་བ་མེད། །བསྲེག་པར་བྱ་མེད་འཇིགས་མ
【現代漢語翻譯】 《密集續》中說：『一切眾生皆由我而生，三處（指身、語、意）亦由我而生，我之此身遍及一切，不見眾生之自性。』因此之故。 第三，智慧剎那間了知輪迴與涅槃的一切法，並且通曉一切法的自性，以隨心所欲享用的方式遍及一切。《頂續》中說：『我乃一切之大王，盡知一切且施予一切，是最初之大金剛持（Vajradhara），是安樂之因。』同樣，『我乃三界之主，是三界瑜伽智慧之至尊，亦是輪迴與涅槃之主，享用樂道與惡道，以及五欲。』 第二，金剛身，即堅不可摧之金剛身。對此有譬喻說明和意義結合兩種。 首先是譬喻說明：珍貴的金剛石，極其堅硬，內部沒有空隙，不可摧毀，其他珍寶無法切割和摧毀它，火不能焚燒，水不能浸泡。它能摧毀一切事物。《經部》中說：『文殊，珍寶金剛，唯有金剛本身才能摧毀。』這是地界中的精華。如聖無著所說：『地有兩種，地和石。』地界極其堅硬者為石。它是所有石頭的首領，故稱石王。石王是該物質的真實名稱。 第二是意義解釋，其本體是：無二之智慧。其功德與金剛的特性相同：其自性無法分割成多部分，因此堅硬且無空隙，不可摧毀。它是摧毀者，其他法無法切割和摧毀它，執著于相的火焰無法焚燒它，分別念之水無法浸泡它，能摧毀一切煩惱。它能使一切由業所生的染污罪業遠離，能捨棄由二者所生的輪迴六道之果。總而言之，它能摧毀一切不相容之物，與金剛相似，故稱之為金剛。這是以勇士之名賦予其意義。如《金剛頂續》所說：『何謂金剛？為何稱其為金剛？堅硬且具精華，無空隙，不可切割與摧毀，不可焚燒亦不可懼怕。』
【English Translation】 From the 《Guhyasamāja Tantra》: 'All beings arise from me. The three places (body, speech, and mind) also arise from me. My being pervades all this. I do not see the self-nature of beings.' Therefore. Third, wisdom instantly knows all dharmas of samsara and nirvana, and understands the nature of all things, pervading everything in a way that enjoys them at will. In the 《Tantra of the Summit》: 'I am the great king of all, knowing all and giving all. I am the first great Vajradhara (持金剛), the cause of bliss.' Likewise, 'I am the three realms, the supreme of the three realms' yoga wisdom. Likewise, I am the lord of samsara and nirvana, enjoying the happy and evil paths, and the five desires.' Second, the Vajra Body, which is the indestructible Vajra Body. There are two aspects to this: explanation by example and application to meaning. First is the explanation by example: the precious diamond is extremely hard, with no interior space, and cannot be destroyed. Other jewels cannot cut or destroy it. Fire cannot burn it, and water cannot soak it. It can destroy all things. The 《Sutra》 says: 'Manjushri, the precious diamond jewel, only the diamond itself can destroy.' This is the essence of the earth element. As the noble Asanga said: 'There are two kinds of earth: earth and stone.' The extremely hard part of the earth element is stone. It is the leader of all stones, hence it is called the King of Stones. The King of Stones is the real name of that substance. Second is the explanation of meaning, its essence is: non-dual wisdom. Its merits are the same as the characteristics of the vajra: its nature cannot be divided into many parts, so it is hard and without emptiness, and cannot be destroyed. It is the destroyer, other dharmas cannot cut and destroy it, the fire of clinging to characteristics cannot burn it, and the water of discriminating thought cannot soak it. It can destroy all afflictions. It can remove all defiled sins arising from karma, and can abandon the fruit of the six realms of samsara arising from both. In short, it can destroy all incompatible things, and is similar to the vajra, hence it is called vajra. This is giving meaning to it with the name of a hero. As the 《Vajrasekhara Sutra》 says: 'What is vajra? Why is it called vajra? It is hard and has essence, without emptiness, cannot be cut and destroyed, cannot be burned and cannot be feared.'
ེད་པས། །སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེར་བརྗོད་པར་བྱ། །འགྲོ་དྲུག་འཁོར་ ལོ་སྤོངས་བྱེད་ཅིང་། །སྡིག་པ་བྲལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་གང་དེ་རྡོ་རྗེ། །ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་བསེལ་བར་བྱེད། །ཅེས་སོ། །འདིར་རྗེའི་ཞེས་པའི་ནི་འབྲེལ་པའི་སྒྲ་སྟེ་འོག་མ་རྣམས་ལའང་ ཤེས་པར་བྱའོ། །སྐུའི་དོན་ནི། ཀཱ་ཡ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལུས་དང་། བསགས་པ་དང་། སྒྲོགས་པ་གསུམ་ལ་འཇུག་སྟེ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྡོ་རྗེ་དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་དབྱེར་མེད་པས་ལུས་དང་། ཟག་མེད་ ཀྱི་ཆོས་རྣམས་བསགས་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྐྱེ་མེད་དུ་སྒྲོགས་པའི་ཕྱིར་སྐུ་སྟེ། བདེན་གཉིས་ལས། ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་ལུས་ཡིན་ཕྱིར། །ཡོན་ཏན་བསམ་ཡས་ཀུན་བརྟེན་ཕྱིར། །རིག་པའི་རྗེས་ འབྲང་ངོ་བོའི་ཕྱིར། །སྐྱོབ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་འགྱུར་བ་མེད་པ་ནི། ཐོགས་མཐའ་དབུས་བྲལ་འགྱུར་མེད་བདེ་བ་ཆེ། །ཞེས་པ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་དེའི་རང་བཞིན་ལ་དཔྱད་ན་ཐོག་མར་སྐྱེ་བ་དང་། 1-173 མཐར་འཇིགས་པ་དང་། དེ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་སུ་གནས་པའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་གིས། འདིར་ནི་ཐོག་མ་བུས་མཐའ་མེད། །ཅེས་དང་། གསང་འདུས་རྩ་བརྒྱུད་ལས། ཐོག་མ་ཐ་ མ་མེད་ཞི་བ། །ཞེས་དང་། དེའི་དོན་ཨིནྡྲ་བྷུ་ཏིས་ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པར། ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། སྐྱེ་བ་མེད་དང་། འཇིགས་པ་མེད་པ་སྟེ། འདི་ནི་ཁྱབ་པ་ཉིད་དང་། གཟུགས་ ཅན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དང་། མི་འགྱུར་བ་ཉིད་དང་། དུས་ཐམས་ཅད་པ་ཉིད་དུ་ཡང་སྟོན་ཏོ། །ཞེས་དོན་དམ་པའི་མཚན་བརྗོད་ལས། སངས་རྒྱས་ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད། །དང་པོའི་སངས་རྒྱས་རྒྱུ་མེད་ པ། །ཞེས་དང་། དེའི་འགྲེལ་པར་འཇམ་དཔལ་གྲགས་པས་མཛད་པར། ཐོག་མ་ཐ་མ་ནི། ཐོག་མ་དང་ཐ་མའོ། གང་ལ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་དེ་ནི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་ སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །དེ་ཉིད་དོན་དམ་པའི་སངས་རྒྱས་ཏེ་ཞེས་དང་། ཐོག་མ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པས་ན། དང་པོའི་སངས་རྒྱས་སོ། །གང་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་མེད་པས་ན་རྒྱུ་ མེད་པ་སྟེ། རྒྱུ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་དང་། སོ་སོར་འབྲེལ་པ་དང་། གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཐོག་ཐ་བར་གསུམ་དུ་སྐྱེ་འཇིགས་གནས་པ་དང་བྲལ་བས་རང་གི་རང་བཞིན་ནམ། 1-174 ངོ་བོ་གཞན་དུ་མི་འཕོ་བས། དེ་ལ་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མཆོག་གི་དང་པོ་མི་གཡོ་བ། །ཞེས་པའི་འགྲེལ་པར། མཆོག་གི་དང་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་ཀྱང་གལ་སྟེ་རང་ གི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་རྟོགས་པ་ལ། མི་གཡོ་བ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་གཞན་དུ་འགྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་གཡོ་བ་མེད་པས་མི་གཡོ་བ་ཞེས་ བྱའི། རི
【現代漢語翻譯】 因此，空性被認為是慈悲。它能消除六道輪迴，並使人遠離罪惡。菩提心即是金剛，能驅散一切煩惱。』在此，『的』字是關聯詞，下面的內容也應如此理解。 身的意義：『迦耶』（梵文：Kāya）這個詞有身體、積聚和宣說三種含義。無二的金剛與一切法無別，因此是身；積聚無漏之法；宣說一切法無生之自性，因此是身。如《真實二諦論》所說：『諸法皆是身之故，一切功德所依故，智慧隨行本體故，是諸救護之法身。』 第三，不變性：即『無始無終無中不變大樂』。如果考察智慧的自性，則遠離最初的生、最終的滅以及二者之間的住。如瑜伽自在者所說：『此處無始亦無終。』《秘密集會根本續》中說：『無始無終寂滅。』其意義在因陀羅菩提的《智慧成就》中說：『無始無終』是指無生無滅，這同時也表示普遍性、非物質性、不變性和永恒性。《真實名經》中說：『佛陀無始亦無終，最初之佛無因生。』 《真實名經釋》中，妙音（梵文：Mañjuśrī）名稱所著中說：『無始無終』即是無始和無終。無始無終者，即是無始無終，是法身。彼即是真實義之佛陀。』因為最初即是法身的自性，所以是最初之佛。因為不從任何事物而生，所以是無因生。因是隨行之因，是各自關聯，是從一到一的傳遞。 因此，遠離了始、終、中三者的生、滅、住，其自性或本體不會改變，因此稱為不變。在《勝樂根本續》的解釋中說：『即使成為至高無上之本體，如果從自己的本體中退失，』就被稱為『不搖動』。因為不具有自身本體改變的性質，所以稱為不搖動。
【English Translation】 Therefore, emptiness is said to be compassion. It eliminates the cycle of the six realms and keeps one away from sin. The Bodhicitta is Vajra, which dispels all afflictions.' Here, '的' is a connecting word, and the following content should be understood in the same way. The meaning of Body: The word 'Kāya' (Sanskrit) has three meanings: body, accumulation, and proclamation. The non-dual Vajra is inseparable from all dharmas, therefore it is the body; it accumulates uncontaminated dharmas; it proclaims the unborn nature of all dharmas, therefore it is the body. As stated in the 'Treatise on the Two Truths': 'Because all dharmas are the body, because it relies on all immeasurable qualities, because wisdom follows its essence, it is the Dharmakāya of all protectors.' Third, immutability: That is, 'Without beginning, without end, without middle, immutable great bliss.' If we examine the nature of wisdom, it is free from the initial birth, the final destruction, and the dwelling between the two. As the Lord of Yoga said: 'Here there is no beginning and no end.' The 'Root Tantra of Guhyasamāja' says: 'Without beginning, without end, peaceful.' Its meaning is explained in Indrabhuti's 'Achievement of Wisdom': 'Without beginning and without end' means without birth and without death, which also indicates universality, immateriality, immutability, and eternity. The 'True Name Sutra' says: 'Buddha has no beginning and no end, the first Buddha is born without cause.' In the commentary on the 'True Name Sutra', written by Mañjuśrī-nāma, it says: 'Without beginning and without end' means without beginning and without end. That which is without beginning and without end is without beginning and without end, it is the Dharmakāya. That itself is the Buddha of true meaning.' Because the beginning itself is the nature of the Dharmakāya, it is the first Buddha. Because it is not born from anything, it is born without cause. Cause is the cause that follows, is the respective connection, and is the transmission from one to another. Therefore, being free from birth, destruction, and dwelling in the three—beginning, end, and middle—its nature or essence does not change, therefore it is called immutable. In the explanation of the 'Supreme First Unmoving Tantra', it says: 'Even if it becomes the nature of the supreme first, if it retreats from its own nature,' it is called 'unmoving'. Because it does not have the nature of changing its own essence, it is called unmoving.
་བྲག་ལྟར་གནས་ནས་རྟག་པ་ཉིད་དུ་མི་གཡོ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། སམྦུ་ཊ་ལས། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་འགྱུར་མེད་དེ། ། ཞེས་སོ། །ཁྱད་ཆོས་དེ་དག་དང་ལྡན་པའི་ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་ལྟར་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མེད་པས། བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། །གཤིན་རྗེ་གཤེད་ ཀྱི་རྒྱུད་ལས། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་བདག་མེད་པའི། །ཆོས་འདི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་འོ། །ཞེས་དང་། དེའི་འགྲེལ་པ་དཔལ་འཛིན་ཀྱིས་མཛད་པར། ནམ་མཁའ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟ་བུར་བདག་མེད་པ་སྟེ། འདས་ ཤིང་དྲག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་ནས། འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ཉིད་དོ། །ཆོས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཆོས་རྣམས་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་སྟེ། 1-175 རྟོག་པ་མ་ལུས་པ་ཟད་པའི་ཕྱིར་བདེ་བའོ། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་འགྱུར་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་ཆེན་པོར་འདི་གསུངས་པ་དང་། དབང་གོང་མ་དག་གི་ཉམས་སུ་ བླང་བྱའི་འགྱུར་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་གཉིས་འཁྲུལ་པར་མི་བྱའོ། །བཞི་པ་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པ་ནི། སྒྲིབ་བྲལ་ཡང་དག་ཡེ་ཤེས་ལམ་རིགས་པའི། །ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ལ་སྒྲིབ་བྱ་ ནི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །སྒྲིབ་བྱེད་ནི། དོན་དམ་པའི་མཚན་བརྗོད་ལས། སྒྲིབ་པ་ཀུན་ལས་ཞེས་པའི་འགྲེལ་པ་སྔགས་དོན་རྣམས་གཟིགས་ལས། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡིན། སྒྲིབ་པ་ཡང་ཡིན་པས། སྒྲིབ་ པ་ཐམས་ཅད་དེ་ཉོན་མོངས་པ་དང་། ལས་དང་། ཤེས་བྱ་དང་། རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་། སྙོམ་པར་འཇུག་པའི་སྒྲིབ་པའི་དབྱེ་བས་དབང་པོ་ལྔ་རྣམས་ནི་སྒྲིབ་པ་ལྔ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ རྣམས་སོ། །དེ་དག་བསྡུ་ན། ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་སྦྱངས་བྱ། །ཞེས་པ་ལྟར་ཐར་པ་ལ་སྒྲིབ་བྱེད་ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་སྒྲིབ་བྱེད་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་གཉིས་སོ། །སྒྲིབ་པའི་ ཚུལ་ནི། དམུས་ལོང་གི་ཉི་མའི་འོད་མ་མཐོང་བ་ལྟར་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་དེ་མ་མཐོང་བའོ། །དེ་དང་བྲལ་བའི་ཚུལ་ནི། ཞི་བ་ལྷས། ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཡིས། །མུན་པའི་སྙིང་པོ་སྟོང་པ་ཉིད། ། 1-176 ཅེས་པ་ལྟར་སྒྲིབ་པ་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ནི། གདོད་མ་ནས་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་འདི་དང་དབྱེར་མེད་པར་ཤེས་པས་ལམ་གྱི་སྐབས་སུ་སྤང་གཉེན་གཞན་མེད་པས་བགྲོད་བྱའི་ལམ་ཡང་འདི་ ཁོ་ནར་རིག་པ་དང་། འབྲས་བུའི་སྐབས་སུ་ཡེ་ཤེས་འདི་ལས་ཐོབ་བྱ་གཞན་མེད་པར་རིག་པ་སྟེ། བྱམས་མགོན་ཞབས་ཀྱིས། ཇི་ལྟར་སྔར་བཞིན་ཕྱིས་དེ་བཞིན། །འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཞེས་ དང་། དོན་དམ་པའི་མཚན་བརྗོད་ལས། ཡང་དག་བདག་མེད་ཅེས་པའི་འགྲེལ་པ་སྔགས་དོན་རྣམས་གཟིགས་ལས། ཡང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་ཡ
【現代漢語翻譯】 『如磐石般安住，不會變成常恒』，以及《桑布扎經》中說：『心之自性光明，猶如虛空般不變』。具備這些特點的智慧，如虛空般遠離戲論，因此沒有一切痛苦的形態，被稱為大樂。如《閻魔敵續》中說：『如虛空般無我之法，即是大樂』。其註釋，由吉祥持所著中說：『如虛空一般無我，超越且強大者，即是如此稱呼』。等等，『此』指的是此本身。被稱為『法大樂』，法即是大樂，因為一切分別念都已止息，故為安樂。』因此，這裡說遠離戲論的智慧是無變的安樂，不應將上等灌頂者所修持的無變大樂二者混淆。第四，證悟真實智慧：『遠離遮蔽，真實智慧，道之理』。其中，所遮蔽的是真實智慧。遮蔽者，如《勝義名句》中，『從一切遮蔽』的註釋《密咒義總覽》中說：『一切都是遮蔽，也是遮蔽者，一切遮蔽即是煩惱、業、所知、異熟、入定之遮蔽，五根是五種遮蔽』。總而言之，如『凈除煩惱所知障』所說，解脫的遮蔽是煩惱障，全知的遮蔽是所知障。遮蔽的方式是：如同盲人無法看見太陽的光芒，孩童們也無法看見智慧。遠離遮蔽的方式是，如寂天菩薩所說：『煩惱所知障，黑暗之心空性』。如同這些遮蔽的自性，從初始就與真實智慧無別，因此在道位時，沒有其他需要斷除或修習的對治，唯一要認知的就是這個；在果位時，要認知到除了這個智慧之外，沒有其他需要獲得的。慈氏怙主說：『如初如終，不變之法性』。以及《勝義名句》中，『真實無我』的註釋《密咒義總覽》中說：『真實』指的是
【English Translation】 'Remaining like a rock, it does not become permanent,' and in the Sambhuta Sutra it says, 'The nature of mind is clear light, like the sky, it is immutable.' The wisdom that possesses these qualities, like the sky, is free from elaboration, and therefore has no form of suffering, and is called great bliss. As it says in the Yamantaka Tantra, 'Like the sky, the selflessness of Dharma is great bliss.' In its commentary, written by Shri Dhara, it says, 'Like the sky, selflessness, that which is past and powerful, is called that.' And so on, 'This' refers to this very thing. What is called 'Dharma Great Bliss' is that the Dharmas are Great Bliss, because all conceptualizations have ceased, hence it is bliss.' Therefore, it is said here that wisdom free from elaboration is immutable great bliss, and the immutable great bliss practiced by the higher empowerments should not be confused. Fourth, the attainment of true wisdom: 'Free from obscurations, true wisdom, the path of reason.' Here, what is obscured is true wisdom. The obscurer is, as stated in the Meaningful Names of Ultimate Truth, in the commentary on 'From all obscurations' in the Overview of Mantra Meanings: 'All of them are obscurations and also obscurers, all obscurations are the afflictions, actions, knowable objects, maturation, and the divisions of the obscurations of meditative absorption, the five senses are said to be the five obscurations.' These are summarized as: 'Purify the obscurations of afflictions and knowable objects,' as it says, the obscuration to liberation is the obscuration of afflictions, and the obscuration to omniscience is the obscuration of knowable objects. The manner of obscuration is: just as a blind person does not see the light of the sun, children do not see that wisdom. The manner of being free from it is: as Shantideva says, 'The obscurations of afflictions and knowable objects, the essence of darkness is emptiness.' Like the nature of these obscurations, from the beginning, it is known to be inseparable from this true wisdom, therefore, in the stage of the path, there is no other antidote to be abandoned or cultivated, and only this is to be recognized as the path to be traversed; in the stage of the result, it is to be recognized that there is nothing else to be attained other than this wisdom. Lord Maitreya says: 'As in the beginning, so in the end, the unchanging nature of Dharma.' And in the Meaningful Names of Ultimate Truth, in the commentary on 'True Selflessness' in the Overview of Mantra Meanings: 'True' refers to
ང་དག་པའི་བདེན་པ་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། རྣམ་པར་མི་རྟོག་ པ་ཙམ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་བདག་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་མེད་ན་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅི་ཡིན། འབྲས་བུ་ཡང་ཅི་ཡིན་ཞེས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་བྱ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་འདི་ཁོ་ན་ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པར་དབེན་པའི་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་སོ་སོར་སྣང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁམས་སུ་གྱུར་པ། དོན་དམ་པར་མི་གཡོ་བའི་རང་བཞིན་ནོ། །སྟོབས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་འབྲས་བུའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཡང་རྒྱུ་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། དེ་ལམ་གྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཡང་རྒྱུ་དང་ཁམས་ཏེ། དེས་ན་བདག་མེད་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་བཤད་དོ། ། 1-177 ཞེས་སོ། །འདི་ནི་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་གནས་ཚུལ་བླ་ན་མེད་པའོ། །སྐབས་འདིའི་བྲལ་ཚུལ་དང་། ལམ་གཞན་གྱི་སྤང་བར་བྱ་སྟེ། སྤང་བའི་བྲལ་བ་དང་། རྣལ་འབྱོར་བླ་ མེད་ཀྱི་རིམ་པ་དང་པོའི་ཚེ་ལྷར་བསྒྱུར་ནས། ལོགས་སུ་མི་དམིགས་པ་ལ་བྲལ་བར་བྱས་པ་ནི་བདེན་པ་དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་བྲལ་ཚུལ་ཡིན་པས་འདི་དང་བསྲེ་བར་མི་བྱའོ། ། ལྔ་ པ་ཀུན་མཁྱེན་ནི། རྣམ་མཁྱེན་ཞེས་པ་སྟེ། གུར་ལས། སངས་རྒྱས་ཉིད་དེ་ཅི་ལགས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུང་ཏེ། འདི་ལ་མཁྱེན་པ་པོ་ནི་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ དོ། །མཁྱེན་བྱ་ནི་ཇི་སྙེད་པ་དང་། ཇི་ལྟ་བ་རྣམས་སོ། །མཁྱེན་ཚུལ་ནི་སྒྲ་ཅན་ཟིན་གྱིས། རྨ་བྱའི་མདོངས་ནི་ཅིག་པུ་ལ། །རྒྱུ་ཡི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ནི། །ཀུན་མཁྱེན་མིན་པས་ཤེས་བྱ་ མིན། །དེ་ཤེས་ཀུན་མཁྱེན་སྟོབས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ལྟར། ཤེས་བྱའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་རྣམས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ནི་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པ་སྟེ། བདེན་གཉིས་ ལས། བརྟགས་པའི་དོན་གྱིས་དབེན་པ་ཡིས། །ཇི་ལྟར་སྣང་བ་འདི་ཁོ་ན། །བསྟན་ཏེ་སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མངོན་སུམ་གཟིགས། །ཞེས་སོ། །ཇི་སྙེད་པ་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་དང་ཡེ་ཤེས་རང་གི་ངོ་བོ་ཆ་ཤས་སོ་སོར་དབྱེར་མེད་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ནི་ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པ་སྟེ། 1-178 ང་ཡིས་འདི་ཀུན་ཁྱབ་པ་སྟེ། །ཞེས་དང་། སྐད་ཅིག་གཅིག་གི་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །ཞེས་པའི་དོན། འཇམ་དཔལ་གྲགས་པས། ཆ་ཤས་མེད་ཅིང་དུམ་བུ་མེད་པར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ལ་ ནི་རིམ་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ལྔ་པོ་འདི་ལ་མདོ་རྒྱུད་དྲི་མ་མེད་པའི་ལུང་དང་། ཁྱད་པར་འཁྲུལ་ཟད་གོང་མའི་གསུང་དྲི་མ་མེད་པ་མཐའ་ཡས་པ་ ལ་སྦྱར་དུ་ཡོད་ཅིང་། སྦྱོར་བར་ནུས་མོད་ཀྱིས། ཧ་ཅང་མང་པའི་འཇིགས་པའི་ཉེ་བར་མཁོ་བ་དེ་ཙམ་མོ། །འདི་དག་ལ་ཁ་ཅིག་གིས་འགྱ
【現代漢語翻譯】 因為我是清凈的真諦、如是和無分別的緣故。如果像我等這樣的事物不存在，那麼諸法的自性是什麼？果又是什麼？不應該有這樣的疑惑。因為只有這個遠離了法和人等的單一自性，是分別的自性，是顯現為各種不同事物的諸法的界，是真實不動的自性。因為力量等的自性也是果的諸法的因。它也是道的諸法的因和界，因此，無我被說為法的法界。 這就是從意義的角度來說，基、道、果的無上狀態。這個場合的脫離方式，要與其他的道的斷除區分開來。斷除的脫離，以及無上瑜伽第一階段時轉化為本尊，不執著于其他事物而脫離，這是從第一真諦的角度來說的脫離方式，不要與此混淆。第五個是全知，也就是一切智。古如（Gur）中說：『什麼是佛？就是知曉一切事物。』這裡，知者是無二智慧本身。所知是所有事物和如所有。知曉的方式如聲論（Sgra can zin）所說：『孔雀的羽毛只有一種顏色，不是全知就無法知曉所有的因的形態。知曉它就是全知的力量。』就像這樣，完全理解了作為所知的一切事物的因和緣，沒有顛倒，這就是知曉所有事物。在二諦中說：『遠離了考察的意義，僅僅是顯現的樣子，顯示給所有眾生，全知者親眼見到。』像這樣，完全理解了所有事物的自性和智慧，以及自性的各個部分，沒有分別，這就是知曉如所有。 我說這個是普遍的。』以及『一瞬間成佛。』的意思。文殊名稱（Jam dpal grags pa）說：『對於理解了沒有部分和片段的真如，是沒有次第的。』像這樣的五種法，可以與清凈的經續教證，特別是與無謬的上師之語無謬的教證相結合，並且能夠結合。但是，因為害怕內容過多，所以只需要這些。對於這些，有些人會……
【English Translation】 Because I am the pure truth, suchness, and non-discrimination. If things like 'I' do not exist, then what is the nature of all phenomena? And what is the fruit? There should be no doubt about this. Because this alone, which is devoid of characteristics such as dharma and person, is the single characteristic of differentiation, the nature of differentiation, the realm of all phenomena that appear separately, and the nature of truly immutable. Because the nature of power and so on is also the cause of the phenomena of fruit. It is also the cause and realm of the phenomena of the path, therefore, selflessness is said to be the dharma realm of phenomena. This is the supreme state of the ground, path, and fruit from the perspective of meaning. The method of separation in this context should be distinguished from the abandonment of other paths. The separation of abandonment, and the transformation into a deity at the time of the first stage of Anuttarayoga, separating without focusing on other things, is the method of separation from the perspective of the first truth, and should not be mixed with this. The fifth is omniscience, which is all-knowing. It is said in Gur: 'What is Buddha? It is knowing all aspects.' Here, the knower is the non-dual wisdom itself. The knowable is all that exists and how it exists. The way of knowing is as stated in Sgra can zin: 'The peacock's feathers have only one color, and without omniscience, one cannot know all the forms of the cause. Knowing it is the power of omniscience.' Like this, completely understanding the causes and conditions of all phenomena as knowable, without reversing them, is knowing all that exists. In the Two Truths, it says: 'Away from the meaning of examination, only this appearance is shown to all beings, the omniscient sees directly.' Like this, completely understanding the nature and wisdom of all things, and the individual parts of one's own nature, without distinction, is knowing how it exists. 'I say this is universal.' And the meaning of 'Enlightenment in a single moment.' Manjushri Kirti says: 'For understanding the suchness without parts or fragments, there is no order.' These five dharmas can be combined with the pure sutra and tantra teachings, especially with the infallible words of the supreme gurus. However, because of the fear of too much content, only these are needed. Some people will...
ུར་མེད་བདེ་བ་ཆེ་ཞེས་པས་ལོངས་སྐུའི་ཡན་ལག་ གསུམ་བསྟན་ཅིང་། ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཡན་ལག་གཞན་རྣམས་བསྟན་པས་ཡན་ལག་བདུན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཟེར་བ་ནི། གང་ལས་བརྩམ་པའི་བརྗོད་བྱ་མ་ངེས་པའི་འཁྲུལ་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ལྟར་ཁྱབ་པ་ལ་ སོགས་པའི་ཆོས་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན་ལྷག་པའི་ལྷ་དང་། གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྩ་བའི་བླ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ནི། །འདྲེན་མཆོག་བླ་མ་འཁོར་ལོའི་མགོན་པོ་དང་། །མཚུངས་མེད་རིགས་བརྒྱའི་གཙོ་བོ་རྡོ་ རྗེ་སེམས། །ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ལ་འདྲེན་པ་ནི། འགྲོ་བ་རྣམས་འཁོར་བའི་འདམ་དུ་བྱིངས་པ་ལས་རང་རང་སྐལ་བ་དང་འཚམས་པའི་ཐབས་ཀྱི་རྣམ་པར་འདྲེན་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་འཕགས་པ་དང་། 1-179 གཅིག་ཤོས་ཕན་བདེའི་དགོངས་པ་ཅན་རྣམས་ཏེ། རབ་འབྱོར་ཟླ་བས་སེམས་ཅན་རྣམས་འདུལ་བར་མཛད་ཅིང་ཕན་པ་རྗེས་སུ་སྟོན་པར་མཛད་པས་རྣམ་འདྲེན་ཏེ། ཞེས་སོ། །མཆོག་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་ རབ་ཏུ་གྱུར་པ་སྟེ། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཕྲིན་ལས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ནས་སྙིགས་དུས་ཀྱི་འགྲོ་བ་རྣམས་འདུལ་བར་མཛད་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། ཀུན་གྱི་མཛད་པ་བླ་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །བླ་ མ་ནི། ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཁུར་གྱིས་བརྗིད་ཅིང་། རྩོམ་བྱེད་བདག་དང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པ་ལ་སོགས་པར་མཁྱེན་ནས། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཐབས་སྟོན་པ་སྟེ། དོན་དམ་པའི་མཚན་བརྗོད་ ལས། བླ་མ་གསང་སྔགས་ཆེ་བའི་མཆོག །ཅེས་པའི་དོན་སྒེག་པའི་རྡོ་རྗེས། བླ་མ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསམ་པ་དང་། བག་ལ་ཉལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཁྱེན་ནས། མངོན་པར་རྟོགས་པ་ ཉེ་བར་སྟོན་པས་སོ། །ཞེས་སོ། །འཁོར་ལོ་ནི། མང་པོ་ལ་འཇུག་ཀྱང་། འདིར་དོན་དམ་པར་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལས་གཡོ་བ་མེད་བཞིན་དུ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གང་ལ་གང་འདུལ་དེ་དང་ དེ་ལ་སྤྲུལ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་མཐའ་ཡས་པར་སྟོན་པ་སྟེ། དོན་དམ་པའི་མཚན་བརྗོད་ལས། སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་སྣ་ཚོགས་འཆང་། །ཞེས་པའི་དོན་འཇམ་དཔལ་གྲགས་པས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་འཛིན་པར་མཛད་པས་ན། 1-180 སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་སྣ་ཚོགས་འཆང་། །ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་དང་། སྒེག་པའི་རྡོ་རྗེས། སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་སྣ་ཚོགས་འཆང་། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྣ་ཚོགས་པ་ནི། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའོ། །འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ ལས་འདས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཡང་དག་པར་སྟོན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་ནི། སྣ་ཚོགས་སྤྲུལ་པའོ། །དེའི་འཁོར་ལོ་ནི། སྣ་ཚོགས་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་སྟེ་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །དེ་འཛིན་པར་བྱེད་པས་ན་ སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་སྣ་ཚོགས་འཆང་ངོ་། །ཞེས་སོ། །མགོན་གྱིས་དེ་ལ་དབུས་སུ་ང་ཡོད་དེ། །ཞེས་པ་ལྟར་དེ་རྣམས་ཀྱི་དབུས་སུ་བཞུགས་པའི་གཙོ
【現代漢語翻譯】 有人說，'無苦大樂'一句顯示了報身的三個特徵，其餘部分顯示了其他特徵，因此共有七個特徵。這種說法完全是基於對主題不確定的錯誤理解。因此，頂禮具有普遍性等五種法性的殊勝本尊，以及無二根本上師：'引導之尊上師輪之主，無與倫比百族之主金剛薩埵'。 其中，'引導'指的是引導眾生從輪迴泥潭中解脫出來，以適合他們各自根器的方式。如《三戒論》所說：'三乘聖者與，一心利樂者，善巧調伏眾生，利益后示導。' '殊勝'指的是在這些引導者中最為殊勝者，他們將所有事業匯聚在一起，調伏末法時代的眾生。如經中所說：'一切事業皆上師。' '上師'指的是具備無量功德，知曉作者和眾生的想法，並能展示證悟之道的尊者。如《真實名經》所說：'上師密咒大殊勝。' 莊嚴金剛解釋說：'上師，如實知曉一切眾生的想法和習氣，並能清晰地展示證悟之道。' 「輪」字有多種含義，但在這裡指的是，在勝義諦中，從無二智慧中不動的狀態中，在世俗諦中，爲了調伏不同的對象，示現無量變化的壇城之輪。如《真實名經》所說：'示現種種幻化輪。' 文殊稱解釋說：'如來示現無量壇城，故名示現種種幻化輪。' 莊嚴金剛說：'示現種種幻化輪，種種即是多種，示現清凈世間和出世間諸神的自性，即是種種幻化，其輪即是種種幻化輪，執持此輪，故名示現種種幻化輪。' '主'指的是如經中所說：'我位於其中央'，即安住于上述一切的中央的主尊。
【English Translation】 It is said that 'great bliss without suffering' shows the three characteristics of the Sambhogakaya (enjoyment body), and the rest show the other characteristics, so there are seven characteristics. This statement is completely based on a misunderstanding of the subject matter. Therefore, I prostrate to the supreme deity who possesses the five qualities of pervasiveness, etc., and to the non-dual root guru: 'Guide, supreme guru, lord of the wheel, unequaled lord of a hundred families, Vajrasattva.' Among them, 'guide' refers to guiding beings out of the mire of samsara (cyclic existence), in a way that is appropriate to their individual capacities. As it says in the 'Compendium of Trainings': 'The noble ones of the three vehicles, those who have the intention of benefiting and bringing happiness, skillfully tame beings and subsequently show the benefit.' 'Supreme' refers to the most supreme among these guides, who gather all activities together and tame beings in the degenerate age. As it says in the sutra: 'All activities are the guru.' 'Guru' refers to the one who is majestic with the burden of immeasurable qualities, knows the thoughts of the author and sentient beings, and shows the path to realization. As it says in the 'True Name Sutra': 'Guru, great supreme mantra.' Shobhava Vajra explains: 'Guru, knowing the thoughts and latent tendencies of all sentient beings as they are, and clearly showing the path to realization.' The word 'wheel' has many meanings, but here it refers to the fact that, in the ultimate truth, while remaining unmoved from the non-dual wisdom, in the relative truth, in order to tame different objects, he shows infinite wheels of mandalas of emanations. As it says in the 'True Name Sutra': 'Holding various wheels of emanation.' Manjushri Kirti explains: 'Because the Tathagata (one thus gone) holds immeasurable mandalas, he is called holding various wheels of emanation.' Shobhava Vajra says: 'Holding various wheels of emanation, various means diverse. The emanation that shows the nature of the pure worldly and transmundane deities is the various emanation. Its wheel is the wheel of various emanations, that is, the mandala. Because he holds it, he is called holding various wheels of emanation.' 'Lord' refers to the main deity who resides in the center of all of the above, as it says in the sutra: 'I am in the center of it.'
་བོ་སྟེ། དེས་མགོན་མེད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ ཕན་པར་མཛད་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། དོན་དམ་པའི་མཚན་བརྗོད་ལས། མགོན་སྐྱབས་ཅེས་པའི་དོན་སྒེག་པའི་རྡོ་རྗེས། དེ་ལ་མགོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སེམས་ཅན་མགོན་མེད་པ་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོར་ བྱིངས་པ་རྣམས་ཀྱི་མགོན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཡོན་ཏན་ནི། རང་ལས་གཞན་པའི་འཕགས་པ་འོག་མ་དག་དང་། ཆོས་གཞན་གང་གིས་ཀྱང་དཔེ་དང་ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་པས་འགྲན་པར་ མི་ཟོད་པས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅིང་མཚུངས་པ་མེད་པ་སྟེ། སྡོང་པོ་བཀོད་པར། ཤིན་ཏུ་བརྟགས་ན་རང་བྱུང་གིས། །ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་མཐའ། །མི་རྟོགས་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་ནི། །ཆོས་རྣམས་བསམ་གྱི་མི་ཁྱབ་བོ། ། 1-181 ཞེས་དང་། བསྔགས་འོས་བསྔགས་པ་ལས། ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོ་ཁྱོད་ཡོན་ཏན། །མཐར་ཐུག་བདག་གི་མི་རྟོགས་སྟེ། །ནམ་མཁའ་མགོན་མེད་བཻཌཱུཪྻ་སྔོན་མདོག །བྱ་ཡིས་མཐའ་རྟོགས་མི་འགྱུར་མཚུངས། །ཞེས་སོ། །རིགས་བརྒྱ་ནི། རིགས་གང་ལ་གྲངས་ཀྱི་ངེས་པ་བརྒྱ་དང་ལྡན་པའོ། །འདི་ལ་རྒྱུད་སྡེ་རྣམས་ལས་བཤད་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་མང་ཡང་རྒྱུད་འདིའི་དགོངས་པ་ནི། གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་རིགས་བརྒྱ་ཕྲག་གསུམ་ལས། འདི་ནི་ འབྲས་དུས་ཀྱི་རིགས་བརྒྱའི་དབང་དུ་མཛད་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་ལྔ་ལ། མི་བསྐྱོད་པའི་མི་བསྐྱོད་པ་ནས་མི་བསྐྱོད་པའི་དོན་གྲུབ་ཀྱི་བར་ ལྔ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་སྣང་སོགས་ལ་ལྔ་ལྔར་ཕྱེ་བས་ཉེར་ལྔ། དེ་རྣམས་རེ་རེ་ལ་ཚད་མེད་བཞི་བཞི་སྦྱར་བས་བྱམས་པ་ཚད་མེད་དང་ལྡན་པ་ཉེར་ལྔ་ནས། བཏང་སྙོམས་ཚད་མེད་ དང་ལྡན་པ་ཉེར་ལྔ་སྟེ་བརྒྱའོ། །དེ་ཡང་རྩ་རྒྱུད་ལས། དེ་རྣམས་རིགས་ལ་རིགས་ནི་རྣམ་པ་བརྒྱ། ཞེས་སོ། །གཙོ་བོ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་དབྱེ་གཞི་འམ་ཁྱབ་བྱེད་དུ་གྱུར་པ་ཐུགས་ཀྱི་རིགས་ གཅིག་པུ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། ཐུགས་ཀྱི་བདག་པོ་རིགས་གཅིག་ཉིད། །ཅེས་སོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནི་དེའི་མཚན་ཏེ། མཚན་མ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པས་མི་ཕྱེད་ཅིང་། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་རྡོ་རྗེ། 1-182 སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་སེམས་དཔའ་འམ། སྲིད་པ་གསུམ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པ་ནི་སེམས་དཔའ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། རྡོ་རྗེ་མི་ཕྱེད་ཅེས་བྱར་བརྗོད། །སེམས་དཔའ་སྲིད་པ་གསུམ་གཅིག་པ། །ཞེས་ སོ། ། དེ་དག་གིས་འདི་སྐད་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱབ་བྱ་བརྟན་པ་སྣོད་དང་། གཡོ་བ་བཅུད་ཀྱི་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་བྱེད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཁྱབ་ཚུལ་དེ་དག་གི་རང་ བཞིན་དང་རང་གི་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཁྱབ་པ་ནི། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཞོམ་དུ་མེད་པའི་རྡོ་རྗེའི་སྐུའོ། །དེ་ནི་ཐོག་མཐའ་དབུས་སོགས་སུ་སྐ
【現代漢語翻譯】 因此，他利益無依的眾生，故被稱為『怙主』。在《真實名經》中，『怙主』之義為：『優雅金剛（སྒེག་པའི་རྡོ་རྗེ།）』，所謂『怙主』，乃因其成為沉溺於輪迴苦海中無依眾生的怙主。』其功德，是其他低階的聖者，以及任何其他法門，都無法在譬喻、功德等方面與之相比，是不可思議且無與倫比的。《華嚴經》云：『若能善加觀察，自生者（རང་བྱུང་།）之一切功德，乃至諸佛與一切法，皆不可思議。』 《讚歎應讚》中亦云：『功德如海，汝之功德，我亦無法窮盡。如虛空、無依、青琉璃色，鳥亦無法測其邊際。』所謂『百族』，是指具足一百種數量的種族。對此，各續部有不同的解釋，但此續的意旨是，在基、道、果三種百族中，此處是指果位的百族。其中，五種智慧的自性，即不動如來等五族，又分為不動如來之不動如來，乃至不動如來之義成就如來，共有五種。同樣地，毗盧遮那佛等也各分為五種，共有二十五種。這些各自與四無量心相應，從具足慈無量心之二十五種，到具足捨無量心之二十五種，總共一百種。如根本續云：『彼等種族中，各有百種相。』所謂『主尊』，是指彼等之分類依據或遍及者，即唯一的心之種族。如彼經云：『心之主宰，唯一種族。』所謂『金剛薩埵（རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ།）』，是其名稱，不為表相和分別所動搖，無二智慧即是金剛，為利益眾生而發心，或三有與真如一味，即是薩埵。如彼經云：『金剛名為不可分，薩埵三有一味者。』 這些顯示了，所遍及的堅固器世間和變動有情世間所包含的一切法，以無二智慧遍及的方式，以及其自性和本質無別的方式遍及，是不可摧毀的金剛身。那是無始無終、無中...
【English Translation】 Therefore, he benefits helpless sentient beings, hence he is called 'Protector'. In the 'Tathatā-nāma-saṃgīti' (དོན་དམ་པའི་མཚན་བརྗོད་), the meaning of 'Protector' is: 'Elegant Vajra (སྒེག་པའི་རྡོ་རྗེ།)', the so-called 'Protector' is because he becomes the protector of helpless sentient beings who are drowning in the ocean of samsara.' His merits are such that other lower-ranking noble ones, and any other Dharma, cannot compare with him in terms of metaphors, merits, etc. He is inconceivable and unparalleled. The 'Gaṇḍavyūha Sūtra' says: 'If one can observe well, all the merits of the self-born (རང་བྱུང་།), even the Buddhas and all the Dharmas, are inconceivable.' The 'Stotra Worthy of Praise' also says: 'Merits like the ocean, your merits, I cannot exhaust. Like the sky, helpless, blue lapis lazuli color, birds cannot measure its boundaries.' The so-called 'Hundred Families' refers to having a hundred kinds of numbers. Regarding this, there are many different explanations in the various tantras, but the intention of this tantra is that among the three hundred families of base, path, and fruit, this refers to the hundred families of the fruit stage. Among them, the nature of the five wisdoms, that is, the five families such as Akṣobhya, are further divided into Akṣobhya's Akṣobhya, and even Akṣobhya's Amoghasiddhi, there are five kinds. Similarly, Vairocana and others are also divided into five kinds each, totaling twenty-five kinds. These each correspond to the four immeasurables, from the twenty-five kinds with loving-kindness immeasurable, to the twenty-five kinds with equanimity immeasurable, totaling one hundred kinds. As the root tantra says: 'Among those families, each has a hundred aspects.' The so-called 'Main Deity' refers to the basis of their classification or the pervader, that is, the only family of mind. As that sutra says: 'The master of the mind, the only family.' The so-called 'Vajrasattva (རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ།)' is his name, unshaken by appearances and distinctions, non-dual wisdom is Vajra, generating the mind for the benefit of sentient beings, or the three realms and Suchness being of one taste, is Sattva. As that sutra says: 'Vajra is called indivisible, Sattva is the one taste of the three realms.' These show that all the dharmas contained in the pervaded, solid container world and the changing sentient world, pervade in the way of non-dual wisdom, and pervade in the way that their nature and essence are inseparable, is the indestructible Vajra body. That is without beginning, end, or middle...
ྱེ་སོགས་དང་བྲལ་བས་རང་གི་ངོ་ བོ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་ཅིང་། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པའི་དྲི་མ་མེད་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཡིན་ལ། དེའི་གེགས་སུ་གྱུར་པའི་སྒྲིབ་གཉིས་གདོད་མ་ནས་ཡོད་མ་མྱོང་བའི་ཚུལ་གྱིས་ བྲལ་བ་ནི། ཡང་དག་ཡེ་ཤེས་ལམ་རིག་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཤེས་བྱའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའོ། །དེའི་བདག་ཉིད་འདྲེན་མཆོག་བླ་མ་རཏྣ་ཝརྡྷ་ནི་འཁོར་ལོའི་མགོན་པོ་མཚུངས་པ་མེད་པ། རིགས་ ཀྱི་དབྱེ་བ་བརྒྱ་དང་ལྡན་པའི་ལྷའི་གཙོ་བོ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་གཉིས་སུ་མེད་པའོ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །ཕྱག་གི་ཡུལ་གཉིས་པ་ནི། བརྟུལ་ཞུགས་གྲུབ་པ་དཔལ་ལྡན་ཆོས་སྐྱོང་ཞབས། །ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་རྗེ་བཙུན་ས་སྐྱ་པ། ། 1-183 བརྒྱུད་པར་བཅས་ལ་ཞེས་པ་སྟེ། བརྟུལ་ཞུགས་ནི་ནང་དུ་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་བརྙེས་པས། ཇི་ལྟར་བཞེད་པའི་དོན་སྒྲུབ་པ་ལ། ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བཟློག་པར་མི་ནུས་པའོ། །གྲུབ་ པ་ནི་དེ་ལ་དབང་འབྱོར་པ་སྟེ། ང་བདག་རྩད་ནས་འཐོན་པས་བདུད་ཀྱི་གཡུལ་ལས་རྒྱལ། དངོས་འཛིན་རང་སར་ཞིག་པས་འཁོར་འདས་ཀུན་ལས་སྒྲོལ་ཅེས་རང་གི་དོ་ཧ་ལས་གསུངས་སོ། །དེ་གང་ ལ་ལྡན་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་དཔལ་ལྡན་ཆོས་སྐྱོང་ངོ་། །ཞབས་ནི་བོད་སྤྱི་ལ་གྲགས་ཆེ་བས་རུང་མོད། སྐད་དོད་ལ་པཱ་ད་སྟེ། དེ་ཞབས་དང་། ཞལ་སྔ་དང་། བཞི་ཆ་རྣམས་ལ་འཇུག་པ་ལས། ། འདིར་ཞལ་སྔའི་དོན་ཏེ། ཚིགས་བཅད་ལྔ་བཅུ་པར། དེའི་མཚན་སྨོས་བརྗོད་ན་ནི། །མི་མཐར་ཞལ་སྔ་ལྡན་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ལྟར་དཔལ་ལྡན་ཆོས་སྐྱོང་གི་ཞལ་སྔ་ནས་དང་ཞེས་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་ པོ་ནི། འདུལ་བར་འོས་པ་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་གསལ་བར་མཛད་པ་སྟེ། རབ་འབྱོར་ཟླ་བས། ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ནི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རབ་ཏུ་བསྐོར་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའོ། །ཞེས་ སོ། །རྗེ་བཙུན་ནི་གུས་པ་ཅན་རྣམས་སྲིད་པ་ལས་སྒྲོལ་བར་མཛད་པ་སྟེ། རྩ་རྒྱུད་ལས། རྗེ་བཙུན་ཞེས་པའི་དོན་ནག་པོ་སྤྱོད་པས་རྗེ་བཙུན་ནི། དེ་ལ་གུས་པ་རྣམས་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། 1-184 ཞེས་སོ། །ས་སྐྱ་ཞེས་པའི་ས་ནི་དགེ་བའི་ལོ་ཏོག་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང་། སྐྱ་པ་ནི་སྡིག་པའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བར་མཚོན་པས་དཀར་བའི་དོན་ཏེ། འཇམ་དབྱངས་སྤྲུལ་པས། དགེ་ལེགས་ཡོན་ ཏན་བསྐྱེད་ཕྱིར་ས། །སྡིག་པའི་དྲི་མ་སྤངས་ཕྱིར་སྐྱ། །ཞེས་སོ། །ས་ཞེས་པ་ནི་ལྡན་པའི་དོན་ཏེ། རྟ་དང་ལྡན་པ་ལ་རྟ་པ་ཞེས་པ་བཞིན། ཡུལ་གྱི་མིང་བདག་པོ་ལ་ལྡན་པས། དེ་ སྐད་དུ་གྲགས་པ་ལ་དངོས་ཀྱི་མཚན་ནི་ཨཱ་ནནྡྷ་གརྦྷའོ། །བརྒྱུད་པར་བཅས་ཞེས་པ་ལ། བརྒྱུད་པ་ནི་བར་མ་ཆད་པའི་དོན་ཏེ། སྔ་མའི་ཞལ་གྱི་དྲོད་མ་ཡལ་བའི་གདམས་པ་ཕྱི་མའི་སྙན་ དུ་དངོས་སུ་གནང་བར་མཛད་པ་པོ་ཤར་ཕྱོགས་ཀརྞ་པ་དང་། ཌོཾ་
{ "translations": [ "遠離生滅等，其自性不變異，無有痛苦等戲論垢染，乃是大樂。斷絕成為其障礙的二障，以本來未曾存在之方式而斷絕，是為真實智慧道。因此，遍知一切所知之相。其自性乃引導之至尊，上師Ratnavardhana（寶增），無與倫比之輪之怙主，具足百種姓氏之天主，與金剛薩埵無二無別。如是說。第二個禮敬之境是：『成就苦行之吉祥護法足，法王至尊薩迦派，及其傳承。』苦行是指內心獲得真實智慧，對於想要成就之事，天神等世間眾生亦無法阻擋。成就則是指對此獲得自在。『我』從根本上斷除，戰勝魔軍。實執于自性中消融，從輪迴與涅槃中解脫。如是其自證道歌中所說。何者具有此等功德之相呢？即吉祥護法。『足』在藏地普遍使用尚可，但梵語為『pāda』，意為足、尊顏、四分之一等。此處指尊顏之意。如《五十偈頌》中所說：『若說其名號，應於人前具尊顏。』如是，吉祥護法尊顏前。法王是指：為應調伏者開示法輪。如Rabjor Zla所說：『法王乃因轉法輪故，是為法王。』至尊是指：救度恭敬者脫離輪迴。如根本續中所說：『至尊之義，黑行者是至尊，因其救度恭敬者故。』薩迦，『薩』指生起善妙功德之田地，『迦』指遠離罪業垢染，象徵白色。如文殊化身所說：『為生善妙功德故為薩，為離罪業垢染故為迦。』『薩』是指具有之義，如具有馬者稱為馬伕。以地名與所有者相連，因此得名。其真實名稱為Anandagarbha（喜藏）。『及其傳承』，傳承是指不間斷之意，前者的口訣之熱度尚未消退，便親自傳授於後者耳中之人，即東方Karṇapa（耳傳者）和Ḍom。」 ], "english_translations": [ "Free from arising and ceasing, its own nature does not change, without the defilement of suffering and other elaborations, it is great bliss. Severing the two obscurations that become its obstacles, severing in a way that has never existed from the beginning, is the true wisdom path. Therefore, it knows all aspects of knowable things. Its essence is the supreme guide, the master Ratnavardhana (Jewel Increase), the incomparable protector of the wheel, the lord of gods with a hundred lineages, inseparable from Vajrasattva. Thus it is said. The second object of prostration is: 'The glorious Dharma protector who has accomplished asceticism, the Dharma king Jetsun Sakya (Venerable Sakya), and its lineage.' Asceticism refers to the attainment of true wisdom within, so that whatever one wishes to accomplish, the world, including gods, cannot prevent it. Accomplishment refers to having power over it. 'I' is cut off from the root, defeating the army of demons. Grasping at reality dissolves in its own place, liberating from samsara and nirvana.' As said in his self-realization song. What possesses these qualities? It is the glorious Dharma protector. 'Foot' is commonly used in Tibet, which is acceptable, but in Sanskrit it is 'pāda', which means foot, face, one-fourth, etc. Here it means face. As the 'Fifty Verses' says: 'If one mentions his name, one should have his face before people.' Thus, before the face of the glorious Dharma protector. Dharma king refers to: clearly turning the wheel of Dharma for those who should be tamed. As Rabjor Zla said: 'Dharma king is the Dharma king because he turns the wheel of Dharma.' Jetsun (Venerable) refers to: liberating those who are respectful from samsara. As the root tantra says: 'The meaning of Jetsun, the black practitioner is Jetsun, because he liberates those who are respectful to him.' Sakya, 'Sa' refers to the field that generates virtuous qualities, 'Kya' refers to being free from the defilement of sins, symbolizing white. As the emanation of Manjushri said: 'Sa is for generating good qualities, Kya is for abandoning the defilement of sins.' 'Sa' refers to having, just as having a horse is called a horseman. The name of the place is connected to the owner, hence the name. Its real name is Anandagarbha (Joy Womb). 'And its lineage', lineage refers to the meaning of uninterrupted, the warmth of the former's words has not yet faded, and the teachings are personally given to the latter's ears, namely the eastern Karṇapa (Ear Transmission) and Ḍom." ] }
བྷི་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བཅས་པ་ནི་འདི་རྣམས་དང་དངོས་སུ་སྨོས་པའི་མཐུ་སྟོབས་མགོན་པོ་སོགས་པ་རྣམས་ལྷན་ཅིག་ཕྱག་གི་ ཡུལ་དུ་བཀོད་པའོ། །ལ་ཞེས་པ་ནི། དེ་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་ཞེས་པའི་དོན་ཅན་ནོ། །གུས་པས་ཕྱག་བགྱིའོ། །ཞེས་པ་ནི་ཚུལ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཡང་ཚུལ་ནི་གུས་པས་ཞེས་པའོ། །གུས་པའི་ངོ་ བོ་སྒོ་གསུམ་གྱི་ལས་ལུས་ཀྱིས་གནས་ལྔ་ས་ལ་བཏུགས་པ། ངག་གིས་བསྟོད་པ་དང་ཞེས་ས་བརྗོད་པ། ཡིད་ཀྱིས་མཆོད་པ་འབའ་ཞིག་སེམས་ཤིང་འདུད་པའོ། །ལས་སུ་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་བགྱིའོ་ཞེས་པ་སྟེ། 1-185 ཕྱག་ནི་བྷནྡྷ་ན་ཞེས་པའི་དོན་འཆིང་བའམ། འདུ་པར་འགྱུར་བས་བཤད་མ་ཐག་པའི་འདུད་ཚུལ་དེ་ཉིད་ནི་སྟེ། ཀུན་ནས་དྭངས་བས་བླ་མ་ཡིས། །ཞབས་ཀྱི་པདྨར་བཏུད་བྱས་ཏེ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། ། བགྱིའོ་ནི་འོས་པའི་བྱ་བ་རང་གིས་བྱེད་པར་ཁས་ལེན་པའོ། །གཞན་ཡང་བརྒྱུད་པར་བཅས་ཞེས་པའི་སྒྲས་བསྡུས་པ་ནི། སྲས་བཅས་རྒྱལ་བ་དགེས་པའི་བཤེས་གཉེན་མཆོག །མཁས་ཀུན་དགའ་མཛད་འཕྲིན་ལས་བཟང་ པོ་དང་། །ཞེས་པ་སྟེ། འདི་ལ་སྲས་ནི། སློབ་དཔོན་ཟླ་བས། ཐུབ་དབང་གསུང་སྐྱེས་རྣམས་དང་། ཞེས་པ་ལྟར། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གསུང་ལས་སྐྱེས་པའི་སྲས་ཉན་ཐོས་དང་། མགོན་པོ་བྱམས་པས། རྒྱལ་སྲས་ རྒྱལ་བའི་གཞི་དང་ནི། །ཞེས་པ་ལྟར། རྒྱལ་པའི་ཐུགས་ལས་སྐྱེས་ཤིང་གདུང་སོབ་པར་ནུས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་ཐུགས་ཀྱི་སྲས་སོ། །བཅས་པ་ནི་གསུང་སྲས་དང་། ཐུགས་སྲས་དེ་རྣམས་འཁོར་ དུ་ལྡན་པའོ། །དེ་གང་ཞེ་ན། རྒྱལ་བ་སྟེ་ཚོགས་གཉིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བདུད་བཞིའི་གཡུལ་ལས་རྒྱལ་བས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། རབ་འབྱོར་ཟླ་བས། བདུད་འདུལ་བས་རྒྱལ་བའོ། །ཞེས་སོ། ། དགེས་པ་ནི། དེ་རྣམས་ཐུགས་ཤིན་ཏུ་རངས་པར་གྱུར་པའོ། །བཤེས་གཉེན་སོགས་ནི་དགེས་པའི་ཡུལ་ཏེ། བཤེས་གཉེན་ནི་རང་གི་རྒྱུད་ཡོན་ཏན་གྱི་གཏམས་ཤིང་། སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ཉེས་པ་ལས་བཟློག་ནས་དགེ་བ་ལ་སྦྱོར་བའི་གྲོགས་ཏེ། 1-186 གདེངས་ཅན་མགོན་པོས། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དེ་དག་གིས། །མཚན་ཉིད་མདོར་བསྡུས་མཁྱེན་པར་མཛོད། །ཆོག་ཤེས་སྙིང་རྗེ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན། །ཉོན་མོངས་སེལ་བའི་ཤེས་རབ་ཅན། །ཞེས་སོ། །མཆོག་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་གཙོ་ བོར་གྱུར་པའོ། །དེ་སུ་ཞིག་ཅེ་ན། མཁས་ཀུན་སོགས་སྟེ། མཁས་པ་ནི་རིག་པའི་གནས་རྣམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཁྱེན་པའི་མཁས་པ་ཆེན་པོ་དང་། ཤེས་བྱ་ཕྱོགས་རེ་ཙམ་ཤེས་པ་ཆུང་ངུ་ སྟེ། འཇམ་དབྱངས་སྤྲུལ་པས། མཁས་གང་ཤེས་བྱའི་དེ་ཁོ་ན། །ཇི་བཞིན་རྟོགས་པ་ཡིན་པར་འདོད། །བྱེ་བྲག་སྦྱངས་པའི་དོན་ཤེས་པ། །དེ་ཡང་དེ་ལ་མཁས་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །ཀུན་གྱི་མང་ཚིག་སྟེ། མཁས་པའི་ཚོགས་སོ། །དགའ་མཛད་ནི། སོ་སོའི་བློ་དང་
{ "translations": [ "'Bhi ba la' 等等。'Bcas pa ni' 是指將這些以及明確提到的力量、能力、怙主等一起置於手中的範圍。'La' 這個詞的意思是'爲了他們'。'恭敬地頂禮'，指的是行為等。其中，行為指的是恭敬。恭敬的本質是身口意三門的活動：身體觸及五處，語言讚頌並表達願望，內心只想著供養和敬禮。要做的行為是'頂禮'，'頂禮'的意思是'bhandhana'，即束縛或聚集。正如前面所說的敬禮方式，即：'完全清凈，上師以足蓮接受頂禮。' 'Bgyi'o' 是指承諾自己去做適合做的事情。此外，'與傳承一起' 這個詞組概括了：'具足佛子，令諸佛歡喜的殊勝善知識，令一切智者喜悅，事業賢善。' 在這裡，'佛子' 如同導師月稱所說：'由佛陀之語所生者'，指的是從善逝之語所生的聲聞；如同怙主彌勒所說：'佛子乃是成佛之基'，指的是從國王的心中產生，能夠繼承血統的菩薩，他們是佛陀的心子。'Bcas pa ni' 是指具足語子和心子的眷屬。那是什麼呢？是'རྒྱལ་བ་'（藏文，梵文 देवाजया，梵文羅馬擬音 devajaya，漢語字面意思：勝利者），即以圓滿二資糧的力量戰勝四魔，因此得名。如饒迥月稱所說：'調伏魔者即為勝利者。' 'Dges pa ni' 是指他們內心非常歡喜。'善知識' 等是歡喜的對象。'善知識' 是指以功德充滿自身，使眾生遠離罪惡，趨向善行的朋友。格西袞波說：'這些善知識，請簡要了解其特點：知足、慈悲、具戒律，擁有消除煩惱的智慧。' '殊勝' 是指他們之中的主要者。那是誰呢？是'智者' 等。'智者' 是指如實通達各門學問的大智者，以及只瞭解部分知識的小智者。如蔣揚化身所說：'智者是指如實通達所知事物本身的人。通曉各別學問的意義，這樣的人也是智者。' 'Kun gyi' 是多數詞，指智者的集合。'Dga' mdzad ni' 是指各自的智慧……", "English translations": [ "'Bhi ba la' and so on. 'Bcas pa ni' refers to placing these, along with the explicitly mentioned power, ability, protectors, etc., within the scope of one's hand. 'La' means 'for them.' 'Respectfully prostrate' refers to conduct, etc. Among these, conduct refers to respect. The essence of respect is the activity of the three doors: the body touching the five places, the speech praising and expressing wishes, and the mind only thinking of offering and bowing. The action to be done is 'prostration,' and 'prostration' means 'bhandhana,' which is binding or gathering. As the aforementioned way of prostration, it is: 'Completely pure, the guru accepts the prostration with lotus feet.' 'Bgyi'o' refers to committing oneself to doing what is appropriate to do. Furthermore, the phrase 'together with the lineage' summarizes: 'Endowed with sons, the excellent spiritual friend who pleases all Buddhas, delights all wise ones, and whose actions are virtuous.' Here, 'sons' are, as the teacher Chandrakirti said: 'Those born from the words of the Buddha,' referring to the Shravakas born from the words of the Sugata; as the protector Maitreya said: 'The sons of the Buddhas are the basis of Buddhahood,' referring to the Bodhisattvas born from the heart of the king, capable of inheriting the lineage, they are the heart-sons of the Buddha. 'Bcas pa ni' refers to having the retinue of speech-sons and heart-sons. What is that? It is 'རྒྱལ་བ་' (Tibetan, Sanskrit देवाजया, Romanized Sanskrit devajaya, literal meaning: Victorious One), which is so-called because of overcoming the four maras with the power of perfecting the two accumulations. As Rabjor Dawa said: 'The one who subdues the maras is the Victorious One.' 'Dges pa ni' refers to their minds being very pleased. 'Spiritual friend' etc. are the objects of joy. 'Spiritual friend' refers to a friend who fills one's own being with qualities, turns beings away from evil, and leads them to virtue. Geshe Gonpo said: 'These spiritual friends, please briefly understand their characteristics: content, compassionate, possessing discipline, and having the wisdom to eliminate afflictions.' 'Supreme' refers to the chief among them. Who is that? It is 'wise ones' etc. 'Wise one' refers to the great wise one who knows the subjects of knowledge as they are, and the small one who only knows some aspects of knowledge. As Jamyang Tulpa said: 'The wise one is considered to be the one who truly understands the knowable itself. Knowing the meaning of separate studies, that person is also wise.' 'Kun gyi' is a plural word, referring to the assembly of wise ones. 'Dga' mdzad ni' refers to the respective wisdoms..." ] }
མཚུངས་པའི་ལེགས་བཤད་ཀྱི་ཚིམ་པར་མཛད་པ་སྟེ། འཇམ་དབྱངས་སྤྲུལ་པས། བློ་ཆེན་རྣམས་ལ་ཟབ་རྒྱ་ཆེ། །བློ་ཆུང་གཟུང་བདེ་གོ་སླ་བ། །ཞེས་ པ་ལྟར་རོ། །འཕྲིན་ལས་ནི། མཛད་པའི་ཚོགས་ཏེ། གདུལ་བྱའི་བྱེ་བྲག་གི་མཐའ་ཡས་པའོ། །བཟང་པོ་ནི། དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ལེགས་པར་བཤད་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རྣམ་གྲོལ་ གསུམ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་མཚན་གྱི་སྒོ་ནས་སྨད་དུ་བྱུང་བའི་འཕྲིན་ལས་བསྟན་ཏོ། །དང་ཞེས་པ་འབྱེད་སྡུད་གཉིས་ཀ་ལ་འཇུག་པ་ལས། འདིར་འོག་མ་བསྡུ་བའི་དོན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་གསུམ་དངོས་སུ་སྨོས་པའོ། ། 1-187 ཤུགས་ཀྱིས་བརྒྱུད་པའི་བླ་མ་ཐམས་ཅད་ཕྱག་གི་ཡུལ་དུ་བསྟན་ནས། སླར་ཡང་རྩ་བའི་བླ་མ་ལ་བཀའ་དྲིན་ལྷག་པར་དྲན་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཆོད་པ་ནི། དཔལ་ལྡན་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་ དངོས། །འདྲེན་པ་མཆོག་དེས་སླར་ཡང་བདག་ལ་སྲུངས། །ཞེས་པ་སྟེ། དཔལ་ནི་ཐབས་ཀྱི་ཆ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་མཐར་ཕྱིན་པས་དེ་དག་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ གཉིས་སུ་མེད་བའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། རྩ་རྒྱུད་ལས། ཤྲཱི་ནི་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །ཞེས་སོགས་ལྡན་པ་ནི་དེ་གང་ལ་ཡོད་པ་སྟེ། ཚིག་ཕྱི་མ་དང་སྦྱར་རོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་ཀུན་ རྫོབ་དང་། དོན་དམ་གྱིས་བསྡུས་པ་གཉིས་ལས་འདིར་ཕྱི་མ་གཙོ་བོར་གཟུང་ངོ་། །དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་མཚན་གྱི་སྣམ་གྲངས་ཏེ། གསང་འདུས་རྩ་རྒྱུད་དུ། གསང་བ་འདུས་པ་ལས། དབང་བསྐུར་ བའི་སློབ་དཔོན་ལ་ཇི་ལྟར་བ་ལྟ་བར་བགྱི་ཞེས་ཞུས་པའི་ལན་དུ། རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། བྱང་ཆུབ་སེམས་བཞིན་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སློབ་དཔོན་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་མཉམ་ཞིང་། རྣམ་པ་གཉིས་སུ་དབྱེར་མེད་དོ། །ཞེས་སོ། །རྡོ་རྗེ་ནི་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ཏེ། དེས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རྡོ་རྗེའོ། །དངོས་ཞེས་པ་ནི། 1-188 བླ་མ་དམ་པའི་ངོ་བོ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཡིན་པར་སྟོན་པ་སྟེ། བཤད་རྒྱུད་རྡོ་རྗེ་འཕྲེང་བར། བླ་མའི་ངོ་བོ་རྡོ་རྗེ་འཆང་། །ཞེས་སོ། །འདྲེན་པ་མཆོག་ནི་བཤད་ཟིན་ལ། །དེས་སླར་ཡང་ཞེས་ པ་ནི། དགོས་པ་ཤིན་ཏུ་དད་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཆེ་བརྗོད་ཀྱི་མཚན་ནས་སྨོས་ཏེ་མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་ཚིག་ལན་གཉིས་བྱུང་བ་སྟེ། ངོ་ཚར་དང་ནི་རྩོད་པ་དང་། །ཁྲོ་དང་ཞུམ་དང་ངེས་བཟུང་ དང་། །དད་དང་དགའ་བ་རྣམས་ལ་ནི། །ཚིག་གཅིག་ལན་གཉིས་འབྱུང་བ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །བདག་ནི་གང་ཞིག་བསྲུང་བའི་ཡུལ་དེ་རྩོམ་པ་པོ་དག་ལའོ། །སྲུངས་ཞེས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་བསྲུང་ཚུལ་ ཏེ། བརྩོམ་པ་མཐར་མ་ཕྱིན་གྱི་བར་དང་། ཕྱི་ནས་གཞན་དོན་དུ
【現代漢語翻譯】 以相應的善說使之滿足，如妙音化身所說：『對於智慧廣大者，深奧而廣博；對於智慧狹小者，易於理解且簡單明瞭。』 事業：即所作之事，是無量無邊的調伏對象。 殊勝：即在這些之中，最傑出的是善說，因為它是三種解脫之因。 這通過名稱的方式，揭示了事業的殊勝。 『和』字既可以用於區分，也可以用於集合，此處是集合後面的內容。 如此，瑜伽自在等三者被如實提及。 通過暗示的方式，所有傳承上師都被視為禮敬的對象，然後再次以憶念根本上師恩德的方式進行供養：『具德菩提心金剛之真實，至尊引導者再次守護我。』 『具德』是指方法方面的福德資糧和智慧方面的智慧資糧都達到圓滿，因此是二者結合的無二智慧，如根本續部所說：『Śrī（藏文，梵文天城體，श्री，梵文羅馬擬音，śrī，吉祥）是無二智慧。』 『具』是指擁有這些，與後面的詞語連線。 『菩提心』是指世俗和勝義菩提心，此處主要指後者。 那是金剛持大尊的名稱之一，如《密集根本續》所說：『秘密集會中，被問及如何看待灌頂的導師時，回答說：種姓之子，所有如來和菩薩都應視其為菩提心。』 『為什麼呢？因為導師與菩提心相同，且二者不可分割。』 『金剛』如前所述，因此是菩提心金剛。 『真實』是指，顯示上師的本體是金剛持，如《釋續金剛鬘》所說：『上師的本體是金剛持。』 『引導至尊』已如前述。 『再次』是指，因為需要極大的信心，所以以尊稱提及，出現了兩次供養讚頌之詞，如雲：『驚奇與爭論，憤怒與沮喪，確定與把握，信心與喜悅，這些情況下，一個詞會出現兩次。』 『我』是指被守護的對象，即作者。 『守護』是指如何守護，直到著作完成，以及之後爲了利益他人。
【English Translation】 Satisfying them with corresponding excellent explanations, as said by an emanation of Mañjuśrī: 'For those with great intellect, it is profound and vast; for those with small intellect, it is easy to grasp and simple to understand.' Activity: This refers to the collection of deeds, which are the infinite varieties of beings to be tamed. Excellent: Among these, the most outstanding is the well-explained, as it is the cause of the three liberations. This reveals the excellence of activity through the aspect of names. The word 'and' can be used for both distinguishing and collecting, here it is for collecting what follows. Thus, the three, such as the Lord of Yoga, are explicitly mentioned. By implication, all lineage lamas are shown as objects of prostration, and then again, with a manner of remembering the kindness of the root lama, offering is made: 'The very embodiment of glorious Bodhicitta Vajra, may that supreme guide protect me once more.' 'Glorious' refers to the completion of both the accumulation of merit in terms of method and the accumulation of wisdom in terms of wisdom, thus it is the non-dual wisdom that combines the two, as stated in the root tantra: 'Śrī (藏文，梵文天城體，श्री，梵文羅馬擬音，śrī，auspiciousness) is non-dual wisdom.' 'Possessing' means having these, connecting with the following words. 'Bodhicitta' refers to both relative and ultimate bodhicitta, here the latter is mainly emphasized. That is one of the names of the Great Vajradhara, as stated in the Guhyasamāja Root Tantra: 'In the Secret Assembly, when asked how to view the initiation master, the answer is: 'Son of the lineage, all Tathāgatas and Bodhisattvas should view him as Bodhicitta.' 'Why is that? Because the master is the same as Bodhicitta, and the two are inseparable.' 'Vajra' is as previously explained, therefore it is Bodhicitta Vajra. 'Very embodiment' means showing that the essence of the holy lama is Vajradhara, as stated in the Explanatory Tantra Vajra Garland: 'The essence of the lama is Vajradhara.' 'Supreme Guide' has been explained before. 'Once more' means that because great faith is needed, it is mentioned with honorific terms, and the words of offering and praise appear twice, as it is said: 'In wonder and debate, anger and dejection, certainty and grasping, faith and joy, in these cases, a word appears twice.' 'Me' refers to the object to be protected, which is the author. 'Protect' refers to how to protect, until the completion of the work, and afterwards for the benefit of others.
་མི་འགྱུར་བའི་གེགས་རྣམས་ལས་སྲུངས་ཤིག་ཅེས་པ་སྟེ། མཆོད་པར་བརྗོད་པ་ཤིས་བརྗོད་ཀྱི་མཐའ་ཅན་ནོ། ། ༄། །བཤད་པར་དམ་བཅའ་བཤད་པ། གཉིས་པ་བཤད་པར་དམ་ བཅའ་བ་ལ་དམ་བཅའ་དངོས་དང་། ཞར་བྱུང་མཚན་དོན་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། གང་དེའི་དྲིན་ལས་རྟོག་གེའི་ཡུལ་མིན་པའི། །གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་གསང་བ་ཟླ་མེད་པ། །ཆ་ཙམ་རྟོགས་ནས་ གཞན་ལ་ཕན་པའི་བློས། །འཆད་པར་འགྱུར་གྱིས་མཁའ་འགྲོས་སྐབས་ཕྱེས་ཤིག །ཅེས་པ་སྟེ། འདི་ལ་ཕྱེས་ཤིག་ཅེས་པ་གཞིར་བཟུང་ནས། ཡུལ་གང་ལ། དགོས་པ་ཅིའི་ཕྱིར། སུ་ཞིག་གིས་སྐབས་འབྱེད་པ་ལས། 1-189 ཡུལ་ནི་གང་དེའི་སོགས་ཏེ། གང་དང་གང་ཞིག་ནི་སྤྱི་སྒྲ་ཡིན་ཀྱང་། དེའི་ཞེས་པ་དང་འབྲེལ་པས་སྔར་གྱི་འདྲེན་པ་མཆོག་ལ་སྙེགས་པས་བྱེ་བྲག་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་དྲིན་ནི་ཤིན་ཏུ་མང་ ཡང་། འདིར་རྒྱུད་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཐབས་ལ་སྦྱོར་བར་མཛད་པའོ། ལས་ཞེས་པ་འབྱུང་ཁུངས་སྟོན་པའི་སྒྲའོ། །དྲིན་དེ་ལས་གང་བྱུང་ན། རྟོག་གེའི་ཡུལ་མིན་པའི་གཞི་ལམ་འབྲུས་བུའི་གསང་བ་ རྟོགས་པའོ། །དེ་ལ་རྟོག་གེ་ནི། རྒྱལ་བ་བྱམས་པས། རྟོག་གེ་བརྟེན་ཅིང་མ་ངེས་པ། །མ་ཁྱབ་ཀུན་རྫོབ་སྐྱེ་བ་ཅན། །ཞེས་དང་། དབྱིག་གཉེན་གྱིས། ལུང་ལ་མི་བརྟེན་ཉིད་ཕྱིར་དང་། །ཞེས་གསུངས་པ་ ལྟར་གཏན་ཚིགས་རིགས་པའི་བསྟན་བཅོས་གཙོ་བོར་བྱེད་པའོ། །ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ནི། དེ་དག་གི་བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས། རྟོག་གེ་པ་དང་རྒན་པོ་དང་། །དགེ་སློང་ མོས་པར་གནས་པ་ལ། །ཡང་དག་དོན་ཤེས་སློབ་དཔོན་གྱིས། །དེ་རྣམས་དེ་ཉིད་བཤད་མི་བྱ། །ཞེས་སོ། །གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་གསང་བ་ནི། །རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་རྟོགས་པར་བྱ་རྒྱུ་སྟེ། གཞི་དུས་ཀྱི་ གནས་ཚུལ། ལམ་གྱི་བགྲོད་ཚུལ། འབྲུས་བུའི་ཐོབ་ཚུལ་གྱི་རྣམ་གཞག་གོ །གསང་བ་ནི་དེ་གསུམ་རྟོགས་པ་དང་སྐལ་བ་དམན་པ་རྣམས་ལ་སྦ་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས་སོ། །ཟླ་མེད་པ་ནི། གསང་བ་དེ་ཐེག་པ་གཞན་གྱིས་བསྒྲོད་བྱ་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་ལས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པས་དཔེ་ཟླ་མེད་པ་སྟེ། 1-190 ཌོམྦྷི་བས། འདིར་ནི་སྣོད་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་། །སྣོད་དུ་བྱ་བའི་ཆོས་དང་ནི། །འབྲས་བུ་དག་གི་ཁྱད་པར་གྱིས། །སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཁྱད་པར་འཕགས། །ཞེས་སོ། ཡང་ཆ་ཙམ་རྟོགས་ཞེས་པས་ནི། དེའི་ དོན་ཁོ་བོས་ཆ་ཤས་ཙམ་རྟོགས་ཀྱིས་རྫོགས་པར་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བསྟན་པས་རྟོག་གེ་པས་མི་རྟོགས་པ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བྱས་པའོ། །མདོར་ན་འདྲེན་པ་མཆོག་དེའི་དྲིན་ལས་རྟོགས་གེའི་ཡུལ་མིན་ པས་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་གསང་བ་ཟླ་མེད་པའི་དོན་ཆ་ཙམ་རྟོགས་ནས་གཞན་ལ་འཆད་པར་འདོད་པ་བདག་ལ་ཞེས་པའོ། །ནས་ཞེས་པ་ནི། བྱེད་པ་པོ་ནས་ཞེས་པའི་ཚིག་གཅིག་པུ་འདིས་དུས་ སྔ་མའ
【現代漢語翻譯】 『請守護我們免受無常的障礙』，這是以讚頌和吉祥祝願結尾的供養文。 第二，關於承諾講解： 承諾講解分為兩個部分：實際的承諾和附帶的名稱意義解釋。首先是： 『憑藉他的恩德，我略微領悟了非思辨範疇的、無與倫比的基道果之秘密，懷著利益他人的心，我將進行講解，空行母請開啟機緣！』 這裡，以『請開啟機緣』為基礎，可以提問：在何處？爲了什麼目的？由誰來開啟機緣？ 『在何處』等，指的是『憑藉他的...』。雖然『何』和『何處』是泛指，但由於與『他的』相關聯，指的是先前的引導者，因此變成了特指。他的恩德非常多，但這裡指的是不顛倒地運用傳承意義的方法。『憑藉』這個詞表示來源。 憑藉恩德獲得了什麼呢？領悟了非思辨範疇的基道果之秘密。其中，思辨（藏文：རྟོག་གེ，梵文天城體： तर्क，梵文羅馬擬音：tarka，漢語字面意思：思辨）指的是彌勒菩薩所說的：『思辨是依賴性的、不確定的、非普遍的、虛假的、生滅性的。』以及世親菩薩所說的：『不依賴於聖言。』正如他們所說，思辨主要指的是以推理邏輯為主的論著。 『非思辨範疇』指的是，這些思辨不是智慧的對境。《金剛空行母續》中說：『思辨者、老人和執著于表象的比丘，通達真實意義的上師，不應為他們講解真諦。』 『基道果之秘密』指的是金剛乘需要證悟的內容，即基位的狀態、道的行進方式、果位的獲得方式的分類。 『秘密』指的是這三者對於沒有證悟和沒有資格的人需要保密。 『無與倫比』指的是，這個秘密超越了其他乘的基道果，是最殊勝的，因此是無與倫比的。如 Dombi 所說：『在此，憑藉容器的殊勝、作為容器的法和果的殊勝，密咒乘是卓越的。』 此外，『略微領悟』表示我只是領悟了其中的一部分，並非完全領悟，這清楚地表明瞭思辨者無法領悟。 總而言之，憑藉引導者的恩德，我略微領悟了非思辨範疇的、無與倫比的基道果之秘密，現在我希望為他人講解。 『從...』這個詞，『從作者』這個詞單獨表示了先前的時間。
【English Translation】 『Protect us from the obstacles of impermanence,』 which is an offering text ending with praise and auspicious wishes. Second, regarding the commitment to explain: The commitment to explain is divided into two parts: the actual commitment and the incidental explanation of the meaning of the name. The first is: 『Through his kindness, I have slightly understood the secrets of the ground, path, and fruition, which are beyond the realm of speculation and unparalleled. With a mind to benefit others, I will explain; may the dakinis open the occasion!』 Here, based on 『may [they] open the occasion,』 one can ask: Where? For what purpose? By whom is the occasion opened? 『Where』 etc., refers to 『through his...』. Although 『where』 and 『what』 are general terms, because they are related to 『his,』 referring to the previous guide, they become specific. His kindness is very great, but here it refers to the method of applying the meaning of the tantra without distortion. The word 『through』 indicates the source. What arises from that kindness? Understanding the secrets of the ground, path, and fruition, which are beyond the realm of speculation. Among these, speculation (藏文：རྟོག་གེ，梵文天城體： तर्क，梵文羅馬擬音：tarka，漢語字面意思：speculation) refers to what Maitreya said: 『Speculation is dependent, uncertain, non-pervasive, false, and subject to arising and ceasing.』 And what Vasubandhu said: 『Not relying on scripture.』 As they said, speculation mainly refers to treatises that primarily use logical reasoning. 『Beyond the realm of speculation』 means that these speculations are not the objects of wisdom. The Vajra Dakini Tantra says: 『To speculators, the elderly, and monks attached to appearances, the teacher who understands the true meaning should not explain the truth.』 『The secrets of the ground, path, and fruition』 refers to what needs to be realized in Vajrayana, namely the classification of the state of the ground, the way of progressing on the path, and the way of attaining the fruition. 『Secret』 means that these three need to be kept hidden from those who have not realized them and are not qualified. 『Unparalleled』 means that this secret surpasses the ground, path, and fruition of other vehicles and is the most supreme, therefore it is unparalleled. As Dombi said: 『Here, through the distinction of the vessel, the dharma that is the vessel, and the distinction of the fruit, the mantra vehicle is superior.』 Furthermore, 『slightly understood』 indicates that I have only understood a part of it, not completely, which clearly shows that speculators cannot understand it. In short, through the kindness of the guide, I have slightly understood the secrets of the ground, path, and fruition, which are beyond the realm of speculation and unparalleled, and now I wish to explain it to others. The word 『from...』, the word 『from the author』 alone indicates the previous time.
ི་བྱ་བ་གསང་བ་རྟོགས་པ་དང་། ཕྱི་མར་གཞན་ལ་འཆད་པའི་ལས་གཉིས་བྱེད་པའི་ཚིག་ཡིན་ཞིང་། དེ་ཉིད་བྱ་བའི་དུས་སྔ་མའི་རྗེས་སུ་སྦྱར་བ་སྟེ། ཀ་ལཱ་པར། བྱེད་པོ་གཅིག་ དག་གི་སྔ་མའི་དུས་ལའོ། །ཞེས་སོ། །དོན་འདི་སྟོན་པའི་ཚིག་གི་རྣམ་གྲངས་ནི། ཕྱག་བྱས་ཏེ་བཤད་པར་བྱ། ཞབས་ལ་བཏུད་དེ་བྲི་བར་བྱ། ཞེས་སོ། །མང་དུ་འབྱུང་ངོ་། །འདི་དག་འབྱུང་ཁུངས་ སོ། །འདི་དག་འབྱུང་ཁུངས་ཀྱི་ཚིག་ཏུ་འདོད་པ་ནི་བརྡའ་སྤྲོད་པའི་གཞུང་མི་ཤེས་པའི་རྟགས་སོ། །དགོས་པ་ནི། གཞན་ལ་སོགས་སྟེ། གཞན་ནི་བདག་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པ་དང་། བདག་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཐམས་ཅད་དོ། ། 1-191 ལ་ནི་བཞི་པའི་དོན་ལ་འདུན་པ་སྟེ། ཡུལ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་ཞེས་པའོ། ། ཕན་པའི་བློ་ནི་ཀུན་སློང་སྟེ། དེ་དག་ལ་ཕན་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འཆད་པ་ནི་སྤྱིར་ཚིག་ དོན་གཞན་ལ་སྟོན་པ་ཡིན་ལ། འདིར་ཚིག་དོན་ཡི་གེར་བཀོད་པ་ལ་འཆད་པའི་སྒྲ་སྦྱར་བའོ། །འགྱུར་གྱིས་ནི་མ་འོངས་པའི་ཚིག་སྟེ། འདི་སྔོན་འགྲོའི་སྐབས་ཡིན་པས་གཞུང་དངོས་ཕྱིས་ནས་འབྱུང་ཞེས་ པའོ། །སུ་ཞིག་གི་འབྱེད་པ་ནི། མཁའ་འགྲོ་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ལ་མཁའ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། ཆོས་གཞན་གྱི་གོ་འབྱེད་པས་སོ། །འགྲོ་བ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་དེ་སྤྱོད་ ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་སྟེ། རཏྣ་རཀྵི་ཏས་སྡོམ་འབྱུང་འགྲེལ་བར། རྡོ་རྗེ་ནི་མི་ཕྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཌ་ནི་མཁའ་ལ་འགྲོ་བ་ལ་ཌའོ། །ཨ་ཀ་ནི་འཁྱོག་པོར་འགྲོ་བ་ལ་ཨ་ཀའོ། །མི་ ཕྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་མཁའ་ལ་འགྲོ་བ་དང་། ཕྱོགས་བཅུར་འགྲོ་བ་ཡང་སྟེ། གང་གི་ཡིན་པ་དེ་དེ་བཞིན་དུའོ། །ཞེས་སོ། །འདི་དག་ནི་གསང་བའི་ཆོས་ཀྱི་བདག་པོ་ཡིན་པས་དེ་ དག་གིས་སོ། །སྐབས་ཞེས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་འབྱེད་ཚུལ་ལོ། དེ་ལ་སྐབས་ནི་ཚེ་སྐབས་སོགས་དུ་མ་ལ་འཇུག་ཀྱང་། འདིར་གོ་སྐབས་ཏེ། གསང་བའི་དོན་ཡི་གེར་བྲིས་པ་ལ་འཁུ་བཟློག་ལ་སོགས་པའི་འགལ་རྐྱེན་མི་མཛད་ཅིང་། 1-192 མཐུན་རྐྱེན་བསྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྟན་བཅོས་བརྩོམ་པའི་གོ་སྐབས་འབྱེད་པར་ཞུ་བའོ། །ཕྱེས་ཤིག་ནི་བསྐུལ་བའི་ཚིག་སྟེ། དམ་བཅའི་མཐའི་བྱེ་བྲག་གོ །གཉིས་པ་ཞར་བྱུང་མཚན་དོན་བཤད་པ་ནི། །སྤེལ་ལེགས་ ཚིག་གི་མེ་ཏོག་ལས་འོང་པའི། །ཡིད་འཕྲོག་དོན་གྱི་འབྲས་བུ་ང་ཉིད་ཅེས། །འཁྲུལ་མེད་རང་ཞལ་སྟོན་པའི་རོ་བརྒྱ་པ། །གང་འདི་ལྗོན་ཤིང་མཛེས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱན། །ཞེས་པ་སྟེ། འདི་ནི་ཀླགས་ པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པར་ནུས་མོད། ཅུང་ཟད་བཤད་ན། རྒྱན་ཞེས་པ་བཤད་པའི་གཞིར་བཞག་ནས། གང་གིས། གང་ལ། ཇི་ལྟར་རྒྱན་བྱེད་པ་ལས། དང་པོ་ནི། གང་གིས་ཞེ་ན། སྤེལ་ལེགས་སོགས་ཏེ། སྤེལ་བ་ནི། བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་མང་པོ
【現代漢語翻譯】 『གསང་བ་རྟོགས་པ་』（揭示秘密）和『གཞན་ལ་འཆད་པ་』（向他人闡述）這兩種行為的詞語，是將其置於行為發生之前的時態之後。正如《卡拉帕文法》所說：『對於同一個施事者來說，是之前的時態。』 這句話所表達的含義的例子有：『ཕྱག་བྱས་ཏེ་བཤད་པར་བྱ།』（頂禮之後宣說），『ཞབས་ལ་བཏུད་དེ་བྲི་བར་བྱ།』（于足下致敬之後書寫）。這樣的例子有很多。這些是（此類用法的）來源。認為這些是（此類用法的）來源的說法，是不懂語法規則的表現。這樣做的必要性是爲了『གཞན་ལ་སོགས་』（他人等等），這裡的『གཞན་』（他人）指的是與自己地位相同或追隨自己的人。『ལ་』（對於）在這裡表示第四格的意義，即渴望，指的是爲了那些地方或對象。『ཕན་པའི་བློ་』（利益之心）指的是動機，意思是『以利益他們的心』。『འཆད་པ་』（闡述）一般是指向他人解釋詞語的含義，而在這裡，『འཆད་པ་』（闡述）這個詞被用來指將詞語的含義記錄下來。『འགྱུར་གྱིས་』（將要）是表示未來的詞語，因為這是前行的階段，所以正文將在之後出現。『སུ་ཞིག་གི་འབྱེད་པ་』（誰的開啟）指的是『མཁའ་འགྲོ་』（空行母），其中『མཁའ་』（空）指的是二元對立的智慧，因為它能區分其他法。『འགྲོ་བ་』（行）指的是通過各種神通來利用它。如རཏྣ་རཀྵི་ཏ་（寶護）在《སྡོམ་འབྱུང་འགྲེལ་བ་》（律生釋）中說：『རྡོ་རྗེ་（金剛）是不變的智慧。ཌ་指的是在空中行走。ཨ་ཀ་指的是彎曲地行走。在不變的智慧的金剛空中行走，也指在十方行走。誰擁有它，它就如是。』 這些是秘密之法的擁有者，所以是由他們來（開啟）。『སྐབས་』（時機）指的是如何開啟的方式。『སྐབས་』（時機）可以指時間等多種含義，但在這裡指的是機會，即在將秘密之義寫成文字時，不製造阻礙和反駁等違緣，而是創造順緣，請求開啟撰寫論著的機會。『ཕྱེས་ཤིག་』（請開啟）是祈使句，是誓言的最後部分。 第二，解釋附帶的名稱含義： 『詞妙花叢生， 意悅果我即。 無謬示真容， 百味此樹飾。』 這首詩僅憑閱讀就能理解，但還是稍微解釋一下。以『རྒྱན་』（裝飾）作為解釋的基礎，從『誰』、『對誰』、『如何』進行裝飾。首先，『誰』指的是『སྤེལ་ལེགས་སོགས་』（善妙增長等），『སྤེལ་བ་』（增長）指的是繁衍等多種含義。
【English Translation】 The words 'གསང་བ་རྟོགས་པ་' (revealing secrets) and 'གཞན་ལ་འཆད་པ་' (explaining to others) are used by placing them after the tense preceding the action. As stated in the Kalapa Grammar: 'For the same agent, it is the previous tense.' Examples illustrating the meaning of this phrase include: 'ཕྱག་བྱས་ཏེ་བཤད་པར་བྱ།' (after prostrating, explain), 'ཞབས་ལ་བཏུད་དེ་བྲི་བར་བྱ།' (after bowing at the feet, write). There are many such examples. These are the sources (of such usage). The assertion that these are the sources (of such usage) is a sign of not understanding grammatical rules. The necessity of doing so is for 'གཞན་ལ་སོགས་' (others, etc.), where 'གཞན་' (others) refers to those who are equal in status to oneself or who follow oneself. 'ལ་' (to) here indicates the meaning of the dative case, i.e., desire, referring to for those places or objects. 'ཕན་པའི་བློ་' (mind of benefit) refers to motivation, meaning 'with a mind to benefit them.' 'འཆད་པ་' (explanation) generally refers to explaining the meaning of words to others, but here, the word 'འཆད་པ་' (explanation) is used to refer to recording the meaning of words in writing. 'འགྱུར་གྱིས་' (will) is a word indicating the future tense, because this is the preliminary stage, so the actual text will appear later. 'སུ་ཞིག་གི་འབྱེད་པ་' (whose opening) refers to 'མཁའ་འགྲོ་' (Dakini), where 'མཁའ་' (sky) refers to non-dual wisdom, because it distinguishes other dharmas. 'འགྲོ་བ་' (going) refers to utilizing it through various siddhis. As Ratna Rakshita said in the 'སྡོམ་འབྱུང་འགྲེལ་བ་' (Commentary on the Source of Discipline): 'རྡོ་རྗེ་ (Vajra) is immutable wisdom. ཌ་ refers to walking in the sky. ཨ་ཀ་ refers to walking crookedly. Walking in the Vajra sky of immutable wisdom also refers to walking in the ten directions. Whoever possesses it, it is as such.' These are the owners of secret Dharma, so it is by them (that it is opened). 'སྐབས་' (occasion) refers to how to open it. 'སྐབས་' (occasion) can refer to time and various other meanings, but here it refers to the opportunity, i.e., when writing the meaning of secrets into words, not creating obstacles and refutations, but creating favorable conditions, requesting the opportunity to compose the treatise. 'ཕྱེས་ཤིག་' (please open) is an imperative sentence, the final part of the vow. Second, explaining the meaning of the incidental name: 'From the flower garden of excellent words, The delightful fruit of meaning, I am. Without error, showing the true face, A hundred flavors, this tree adorns.' This verse can be understood by reading it, but let me explain it a little. Taking 'རྒྱན་' (adornment) as the basis of explanation, from 'who', 'to whom', 'how' to adorn. First, 'who' refers to 'སྤེལ་ལེགས་སོགས་' (excellent increase, etc.), 'སྤེལ་བ་' (increase) refers to proliferation and various other meanings.
་ལ་འཇུག་ཀྱང་། འདིར་སྒྲིབ་པའི་དོན་དང་། ལེགས་པ་ནི། མཁས་པས་དཔྱད་པ་མེད་ཅིང་བསྔགས་པར་འོས་པའོ། །ཚིག་ནི་བརྡ་སྤྲོད་པ་ལ་གྲགས་པ་རྣམ་ དབྱེའི་མཐའ་ཅན་དང་། གཞན་དུ་གྲགས་པ་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་སྟོན་པའི་རྗོད་བྱེད་དེ། གཉིས་ཀ་བཟུང་ངོ་། །གི་ཞེས་པ་འགྲེལ་པའི་སྒྲ་སྟེ་ཕྱི་མ་དང་སྦྱོར་བའི་དོན་ནོ། །དངོས་སུ་ན་སྒྲིགས་ལེགས་ པའི་ཚིག་ཅེས་བྱའོ། །མེ་ཏོག་ནི་མཛེས་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་སྟེ། དེས་ན་སྤེལ་ལེགས་པའི་ཚིག་དེ་ཉིད་མེ་ཏོག་གི་གཟུགས་སུ་བཀོད་པའོ། །ལས་ནི་འབྱུང་ཁུངས་སྟོན་པ་དང་། འོངས་པ་ནི་འབྱུང་བའི་དོན་ཏེ། 1-193 རྒྱ་མཚོ་ལས་ནོར་བུ་ཞེས་པ་ལྟར། ཚིག་ལས་དོན་ཞེས་སོགས་འོག་མ་དང་སྦྱོར། ཡིད་ནི་མ་ན་ཤེས་པ་ལའོ། །ཞེས་འདོན་པས་དོན་ཤེས་པའི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་བློའོ། །འཕྲོག་པ་ནི་མཐུ་དང་ འཇབ་བུ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ཀྱིས་མ་ཡིན་པར་ཁབ་ལེན་གྱི་ལྕགས་ལྟར་ཡོན་ཏན་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་རང་དབང་དུ་བྱེད་པའོ། །དེ་ནི་ཡོན་ཏན་དེ་གང་ལ་ལྡན་པའི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ དེ། །བརྗོད་བྱེད་ཀྱི་ཚིག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དེ་ལས་བྱུང་བའི་བརྗོད་བྱའི་དོན་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བའོ། །གྱི་ནི་སྔ་ཕྱི་འབྲེལ་བྱེད་དོ། །འབྲས་བུ་ནི་མོ་ཏོག་གི་གནས་སྐབས་འཕེས་ཤིང་དེའི་ནུས་ པ་ཤིན་ཏུ་སྨིན་པའོ། ང་ནི་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་སྨོས་པ་དང་། ཉིད་ནི་དངོས་པོའི་རྐྱེན་ཏེ། ཁོ་ན་དང་། ངེས་པ་དང་། འབའ་ཞིག་ལ་སོགས་པ་དང་དོན་གཅིག་པས་གཞན་མ་ཡིན་པར་སྟོན་ པའི་ཚིག་གོ །ཅེས་དང་། ཞེས་དང་། ཤེས་རྣམས་བོད་ཀྱི་ཚིག་མཐའ་ལ་ལྟོས་ནས་སྦྱར་དགོས་པ་ལས། འདིར་ད་ཡིག་གི་མཐར་ཅེས་ཐོབ་པ་སྟེ། དེའི་དོན་སྟོན་ཚུལ་ནི། ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ང་ ཉིད་ཅེས་བྱའི། གཞན་ནི་མེད་དོ་ཞེས་པའི་དོན་ཅན་ནོ། །འཁྲུལ་པ་ནི་འོལ་ཅི་ཙམ་དུ་འདྲ་བའི་ཆོས་མང་པོ་ཚོགས་པས་ངེས་པ་མ་རྙེད་པའོ། །མེད་པ་ནི་དེ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། དོན་འདི་དང་འཁྲུལ་གཞིར་གྱུར་པའི་ཆོས་གང་ཡང་མ་དམིགས་པས་སོ། ། 1-194 རང་ཞལ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་ལ། སྟོན་པ་ནི་དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཆོས་སོ། །རོ་བརྒྱ་ནི་འདུལ་བར་ཟས་རོ་བརྒྱ་པ་དང་། ཞེས་པའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་དུ། ཟས་གང་ལ་རོའི་ རྣམ་པ་བརྒྱ་ཡོད་པ་ནི། ཟས་རོ་བརྒྱ་པའོ། །ཞེས་རོའི་རྣམ་པ་མང་བའི་དཔེ་ཙམ་དུ་བསྟན་ཀྱང་རེ་རེ་ནས་བགྲང་ཚུལ་མ་གསུངས་སོ། ། འདིའི་བགྲང་ཚུལ་ནི། གསོ་རིག་ལ་མཁས་པ་དག་འདི་ ལྟར་བཞེད་དེ། རང་གི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་རྩ་བའི་རོ་མངར་སྐྱུར་ལན་ཚྭ་ཚ་བ་ཁ་བ་དཀའ་བ་དྲུག་ལ། མངར་བའི་མངར་བ་སོགས་ལའང་དྲུག་དྲུག་ཏུ་ཕྱེ་བས་སོ་དྲུག དེ་དག་སོ་ སོའི་རོ་ནི་ལྕེའི་ཡུལ་དུ་གསལ་བར་མྱོང་བས་སོ་དྲུག ལྟོ་བའི་གནས་སུ་ནུས་པ་སྨིན་པ་སོ་དྲུག་སྟེ་བརྒྱ་དང་བརྒྱད་ཡ
【現代漢語翻譯】 雖然進入，這裡是遮蔽的意思。美好是指沒有被智者評判且值得讚美的。詞語在語法中是著名的，具有格的結尾；另一種著名的是指顯示意義差別的表達，兩者都包括。'གི་'（藏文，無對應梵文，無對應梵文羅馬擬音，的）是解釋的語氣詞，意思是與後面的連線。實際上應該說是'組織良好的詞語'。花具有美麗的性質，因此，組織良好的詞語被塑造成花的形狀。'ལས་'（藏文，無對應梵文，無對應梵文羅馬擬音，從）表示來源，'འོངས་པ་'（藏文，無對應梵文，無對應梵文羅馬擬音，來）是出現的意思，就像'從大海中得到珍寶'一樣。'詞語產生意義'等與下文連線。'ཡིད་'（藏文，梵文：manas，梵文羅馬擬音：manas，意）是指意識。'ཞེས་'（藏文，無對應梵文，無對應梵文羅馬擬音，說）的發出是那些理解意義的智者的智慧。 奪取不是通過力量、潛伏等手段，而是像磁鐵吸引鐵一樣，通過看到優點本身而使其成為自己的。那是具有優點的法（事物）的自性。從那豐富的表達詞語中產生的意義既深刻又廣闊。'གྱི་'（藏文，無對應梵文，無對應梵文羅馬擬音，的）連線前後。果實是花朵生長到極致，其能力完全成熟的狀態。'ང་'（藏文，無對應梵文，無對應梵文羅馬擬音，我）是果實的自性的陳述，'ཉིད་'（藏文，無對應梵文，無對應梵文羅馬擬音，本身）是事物的條件，與'ཁོ་ན་'（藏文，無對應梵文，無對應梵文羅馬擬音，僅僅），'ངེས་པ་'（藏文，無對應梵文，無對應梵文羅馬擬音，確定），'འབའ་ཞིག་'（藏文，無對應梵文，無對應梵文羅馬擬音，唯一）等意義相同，是指示不是其他的詞語。'ཅེས་'（藏文，無對應梵文，無對應梵文羅馬擬音，說），'ཞེས་'（藏文，無對應梵文，無對應梵文羅馬擬音，說），'ཤེས་'（藏文，無對應梵文，無對應梵文羅馬擬音，知道）等需要根據藏語的詞尾來連線，這裡在'ད་'（藏文，無對應梵文，無對應梵文羅馬擬音，現在）字的後面加上'ཅེས་'（藏文，無對應梵文，無對應梵文羅馬擬音，說）。其指示意義的方式是：與衆不同，我是最優秀的，沒有其他的。 迷惑是指聚集了許多相似的性質，以至於無法確定。沒有是指與此分離，因為沒有觀察到與此意義混淆的任何事物。自己的面容是自己的本性，顯示是指使之清晰的性質。百味是指在《律藏》中，'具有百味的食物'，在廣釋中說：'任何具有一百種味道的食物，就是百味食物'。雖然只是展示了味道眾多的例子，但沒有說明如何逐一計數。這裡的計數方式是：精通醫學的人士這樣認為：從自身性質的角度來看，根本的味道有甜、酸、咸、辣、苦、澀六種。甜味又分為六種，等等，所以是三十六種。這些味道在舌頭上清晰地體驗到，所以是三十六種。在胃中成熟的力量是三十六種，總共是一百零八種。
【English Translation】 Although entering, here it means obscuration. Goodness refers to that which is not judged by the wise and is worthy of praise. Words are famous in grammar, having case endings; another famous one is the expression that shows the difference in meaning, both are included. 'གི་' (Tibetan, no Sanskrit equivalent, no Romanized Sanskrit, of) is an explanatory particle, meaning to connect with what follows. In reality, it should be said 'well-organized words'. Flowers have the nature of beauty, therefore, well-organized words are shaped into the form of flowers. 'ལས་' (Tibetan, no Sanskrit equivalent, no Romanized Sanskrit, from) indicates the source, 'འོངས་པ་' (Tibetan, no Sanskrit equivalent, no Romanized Sanskrit, coming) is the meaning of arising, just like 'obtaining jewels from the ocean'. 'Words produce meaning' etc. are connected with the following. 'ཡིད་' (Tibetan, Sanskrit: manas, Romanized Sanskrit: manas, mind) refers to consciousness. The utterance of 'ཞེས་' (Tibetan, no Sanskrit equivalent, no Romanized Sanskrit, saying) is the wisdom of those wise ones who understand the meaning. Seizing is not through means such as force, lurking, etc., but like a magnet attracting iron, by seeing the merit itself, making it one's own. That is the nature of the Dharma (thing) that possesses merit. The meaning arising from that rich expression of words is both profound and vast. 'གྱི་' (Tibetan, no Sanskrit equivalent, no Romanized Sanskrit, of) connects the before and after. The fruit is the state of the flower growing to the extreme, its power fully matured. 'ང་' (Tibetan, no Sanskrit equivalent, no Romanized Sanskrit, I) is the statement of the nature of the fruit, 'ཉིད་' (Tibetan, no Sanskrit equivalent, no Romanized Sanskrit, self) is the condition of things, with 'ཁོ་ན་' (Tibetan, no Sanskrit equivalent, no Romanized Sanskrit, only), 'ངེས་པ་' (Tibetan, no Sanskrit equivalent, no Romanized Sanskrit, certain), 'འབའ་ཞིག་' (Tibetan, no Sanskrit equivalent, no Romanized Sanskrit, unique) etc. having the same meaning, it is a word indicating that it is not other. Confusion refers to the gathering of many similar qualities, so that it cannot be determined. Absence is separation from this, because nothing that is confused with this meaning is observed. One's own face is one's own nature, and showing is the quality that makes it clear. Hundred tastes refers to in the Vinaya, 'food with a hundred tastes', in the extensive commentary it says: 'Any food that has a hundred kinds of tastes is food with a hundred tastes'. Although it only shows examples of many tastes, it does not say how to count them one by one. The way of counting here is: those who are proficient in medicine think like this: from the perspective of one's own nature, the fundamental tastes are six: sweet, sour, salty, spicy, bitter, and astringent. Sweetness is divided into six kinds, and so on, so there are thirty-six kinds. These tastes are clearly experienced in the realm of the tongue, so there are thirty-six kinds. The power that matures in the stomach is thirty-six kinds, totaling one hundred and eight kinds.
ིན་པ་ལ། བརྗོད་པ་བདེ་བའི་ཕྱིར་བརྒྱ་ཞེས་སྨོས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་ སོ། །ས་ཞེས་པ་ལྡན་པའི་དོན་ཅན་དང་། གང་ནི་སྤྱི་སྒྲ་ཡིན་པར་གོང་དུ་བཤད་དོ། །དེ་ནི་འདི་ཞེས་པའི་ཚིག་དང་འབྲེལ་པས་སྤྱི་ལས་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཕྱེ་བ་རོ་བརྒྱ་པ་འདི་ཞེས་ པའི་དོན་ནོ། དེ་དག་ནི་གང་གིས་མཛེས་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་སོ། གང་ལ་ཞེ་ན། ལྗོན་ཤིང་ལ་སྟེ། ལྗོན་ཤིང་ནི་རྒྱུད་ཀྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རིན་པོ་ཆེའི་ལྗོན་ཤིང་ཞེས་པའི་ཚིག་གི་ཟུར་བསྡུས་པ་སྟེ། 1-195 བརྗོད་བྱ་དོན་གྱི་རྒྱུད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་དཔེའི་སྒོ་ནས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རིན་པོ་ཆེའི་ལྗོན་ཤིང་ཞེས་བཏགས་པ་སྟེ། མདོ་ལས་བཤད་པ་ ལྟར། རྒྱུ་རིན་པོ་ཆེ་ལས་གྲུབ་པ། རྣམ་པ་རྩ་བ། སྡོང་བུ། ཡལ་ག འདབ་མ། མེ་ཏོག འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་ཤིང་སྡོང་ཆེན་པོ་ལ། ཇི་ལྟར་ཡོད་པའི་ཆོས་རྣམས་དང་མཚུངས་ཤིང་། བྱེད་ ལས་དགོས་འདོད་ཐམས་ཅད་ཡིད་བཞིན་དུ་འབྱུང་བས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལའོ། །ཇི་ལྟར་ན་མཛེས་ཞེས་པའོ། །མཛེས་པ་ནི་གསལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། དཔེར་ན་གསེར་གྱི་རྒྱན་རིན་པོ་ཆེས་སྤྲས་ པས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ལྟར་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རིན་པོ་ཆེའི་ལྗོན་ཤིང་གི་ཚིག་དོན་རྣམས་བསྟན་བཅོས་འདིས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པའོ། །རྒྱན་གྱིས་ཆགས་པར་བྱེད་པ་དང་། །མཛེས་པར་བྱེད་ པའི་རྒྱན་གཉིས་ལས། །འདིར་དངོས་སུ་སྨོས་པས་མཛེས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱན་ཡིན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་བསྟན་བཅོས་ཆེན་པོའི་སྔོན་འགྲོའི་ཚིག་དོན་ལེགས་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འདིའི་དངོས་གཞི་དང་འཇུག་གཉིས་ཀྱི་ རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་གཞན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཨ་ཧོཿ དོན་འདི་འཆད་ལ་ཁ་ཅིག་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས། །ལ་ལ་ནེ་ཙོའི་འདོན་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས། །འགའ་ཞིག་གྲེས་ངན་གཏམ་ལ་གཅེས་པར་འཛིན། །ཕལ་ཆེར་ངལ་འབྲས་གཉིས་འཐུང་འཁྲུས་བཞིན་གྱུར། ། 1-196 བདག་གིས་མཁས་པའི་སྲོལ་གྱི་རྗེས་སུ་ཞུགས། །སྦྱངས་འོས་རིག་གནས་ཅི་ནུས་གོམས་པར་བྱས། །གཟུ་བོར་མི་གནས་སྨྲ་བ་རིང་དུ་སྤངས། །དེ་ཕྱིར་འདི་ལ་ཉེས་པའི་ཆ་འགའ་མེད། །འདིར་བཤད་ལེགས་རྟོགས་ མདོ་རྒྱུད་དགོངས་འགྲེལ་ཆེ། །རབ་འབྱམས་གཞུང་གི་སྔོན་འགྲོ་གང་དང་གང་། །དེ་དེའི་དོན་ལ་ཟབ་ཡངས་བློ་གྲོས་མཆོག །འཆི་མེད་ལམ་གྱི་རྗེས་འགྲོ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །མཚེའུ་ཆུང་རྙོག་ཆུང་ཁེངས་ལ་མི་ཆགས་ པ། །རབ་འབྱམས་གདེངས་ཅན་གནས་ལ་མངོན་དགའ་བའི། །མཁྱེན་བཟང་ངང་པའི་དེད་དཔོན་འདིར་སྤྱོན་ལ། །གཏིང་མཐའ་ཇི་བཞིན་རྟོགས་པའི་འཕྲིན་ལས་མཛོད། །རབ་མཆོག་ཀུན་མཁྱེན་ལེགས་གསུང་བདུད་རྩིའི་རྒྱུན། །རབ་དགའི་རིན་ ཆེན་སྣོད་དུ་གསོལ་མཁས་པ། །དཔལ་ལྡན་སྐལ་པ་བཟང་པོ་དེའི་གསུང་བཞིན། །དཔ
【現代漢語翻譯】 如是宣說。『地』是指具有之義，『何』是共同之義，如前所述。它與『此』這個詞相關聯，因此是從共同中區分出來的，意思是『這百味』。這些是莊嚴的法。莊嚴什麼呢？莊嚴樹。樹是『現觀寶樹』這個詞的縮寫， 1-195 闡明所詮釋之義的根本是現觀，爲了通過比喻來卓越地展示它，所以命名為『寶樹』。如經中所說，由珍寶所成，形狀如根、莖、枝、葉、花、果等大樹，具備所有樹木的特徵，並且能如意滿足一切需求，所以才這樣稱呼它。就是指這個。如何莊嚴呢？莊嚴就是使之顯明。例如，用黃金珍寶裝飾會使其非常顯明，同樣，這部論典也使現觀寶樹的詞義非常顯明。在莊嚴和使之莊嚴兩種中，這裡實際提到的是使之莊嚴。 這樣，大論的前行詞義就圓滿解釋完畢。此論的正文和結尾的廣釋應在其他地方瞭解。啊！在解釋這個意義時，有些人背道而馳，有些人追隨鸚鵡的叫聲，有些人珍視惡友的言論，大多數人像喝洗腳水一樣徒勞無功。 1-196 我追隨智者的傳統，盡力學習應學的知識，遠離不公正的言論。因此，這其中沒有任何過失。這裡所說的，能很好地理解經、續、論的深廣意義，無論學習哪個論典的前行，都能獲得深刻廣大的智慧，最終走向不死之道。不要像小水洼一樣淺薄自滿，要在廣闊的知識海洋中感到快樂。智慧卓越的天鵝導師請到這裡來，展現您徹底理解深奧的才能。最殊勝的遍知者所說的甘露之流，請博學的賢士們盛入喜悅的珍寶容器中。如吉祥賢善者所說，
【English Translation】 Thus it is said. 'Ground' means having, and 'what' is a common term, as mentioned before. It is related to the word 'this', so it is distinguished from the common, meaning 'these hundred tastes'. These are the qualities that adorn. What do they adorn? They adorn the tree. The tree is an abbreviation of the term 'Manifest Realization Jewel Tree', 1-195 Clarifying the root of the meaning to be explained is manifest realization. In order to excellently demonstrate it through metaphor, it is named 'Jewel Tree'. As stated in the sutras, it is made of precious jewels, and its shape is like a large tree with roots, stems, branches, leaves, flowers, fruits, etc., possessing all the characteristics of trees, and it fulfills all needs as desired, so it is called that. It refers to this. How does it adorn? Adorning is making it clear. For example, decorating with gold and jewels makes it very clear. Similarly, this treatise makes the words and meanings of the Manifest Realization Jewel Tree very clear. Among adorning and making it adorn, what is actually mentioned here is making it adorn. Thus, the preliminary words and meanings of the great treatise have been completely explained. The extensive explanations of the main body and conclusion of this treatise should be understood elsewhere. Ah! When explaining this meaning, some turn their backs, some follow the sounds of parrots, some cherish the words of bad friends, and most are like drinking foot-washing water, achieving nothing. 1-196 I follow the tradition of the wise, strive to learn the knowledge that should be learned, and stay away from unjust speech. Therefore, there is no fault in this. What is said here can well understand the profound and vast meanings of the sutras, tantras, and treatises. No matter which treatise's preliminary is studied, one can obtain profound and vast wisdom, and ultimately go to the path of immortality. Do not be shallow and complacent like a small puddle, but be happy in the vast ocean of knowledge. The wise swan mentor with excellent wisdom, please come here and show your talent for thoroughly understanding the profound. The nectar stream spoken by the most supreme omniscient one, please learned scholars pour into the joyful jewel container. As said by the auspicious and virtuous one,
ལ་ལྡན་མིང་གི་དོན་གྲུབ་བདག་གིས་སྦྱར། །དེས་བསྐྱེད་སྡིག་སེལ་ལྗོན་པའི་གྲུ་ཆེན་གྱིས། །སྡུག་བསྔལ་མཚོར་བྱིངས་མཐའ་ཡས་འགྲོ་ བའི་ཚོགས། །ཕན་དང་བདེ་བའི་གླིང་དུ་ལེགས་བསྒྲལ་ཏེ། །ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོའི་བླ་མ་མྱུར་ཐོབ་ཤོག །དཔལ་ཀྱཻ་རྡོ་རྗེའི་རྒྱུད་ཀྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རིན་པོ་ཆེའི་ལྗོན་ཤིང་མཛེས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱན་ ཞེས་བྱ་བའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་སྔོན་འགྲོ་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་བློ་གསལ་རབ་དགའ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི། དགེ་སློང་དཔལ་ལྡན་དོན་འགྲུབ་ཀྱིས་འོག་མིན་གཉིས་པ་ཨེ་ཝཾ་ཆོས་ལྡན་དུ་སྦྱར་བའོ། །མངྒ་ལཾ།། །།
【現代漢語翻譯】 拉丹·明義東珠（Ladan Mingyi Dongzhu）我所著。 愿以此所生之功德，如巨舟般摧毀罪惡之樹， 將沉溺於痛苦之海的無邊眾生， 善渡至利益與安樂之洲。 愿速得功德海之上師果位！ 吉祥《喜金剛》（kyཻ་རྡོ་རྗེ，Hevajra）續之現觀，名為『莊嚴寶樹』之論著的前行廣釋，此名為『智者極喜』，乃比丘華丹·頓珠（dge slong dpal ldan don 'grub）于第二兜率天（'og min gnyis pa）埃旺·曲丹（e waṃ chos ldan）所著。吉祥！吉祥！
【English Translation】 Composed by me, Ladan Mingyi Dongzhu. May this merit generated, like a great ship destroying the tree of sins, Well ferry the infinite beings drowning in the ocean of suffering, To the continent of benefit and happiness. May I quickly attain the state of the Guru, the ocean of qualities! The extensive preliminary explanation of the commentary called 'Adornment Beautifying the Jewel Tree of Realization' of the glorious Hevajra Tantra, called 'Utter Joy for the Intelligent,' was composed by the monk Palden Dondrup at Ewam Choden, the second Akanishta. Mangalam! Mangalam!