ludru0308_再答智者明目開眼儀軌.g2.0f
如竹嘉措教言集LG38ཡང་ལན་མཁས་པའི་མིག་ཐུར་སྤྱན་དབྱེའི་ཆོ་ག། 3-331 ༄༅། །ཡང་ལན་མཁས་པའི་མིག་ཐུར་སྤྱན་དབྱེའི་ཆོ་ག། ༄༅། །ཡང་ལན་མཁས་པའི་མིག་ཐུར་སྤྱན་དབྱེའི་ཆོ་ག་བཞུགས།། དྲང་དང་ཇི་བཞིན་དོན་མིན་ལྡེམ་པོའི་ངག །འདོམས་མཛད་བཤེས་གཉེན་གཞན་ལས་ཆེས་ལྷག་པ། །ངེས་གསང་བདུད་རྩིའི་བཅུད་ཀྱིས་པད་དཀར་སྙིང་། །ཚིམས་ མཛད་འདྲེན་པ་རྣམ་གསུམ་འདིར་ཕྱག་ཡིན། །བརྩད་ཅིང་དྲིས་པ་ངག་གི་དབྱུག་པ་ཡིས། །བསྣུན་ཡང་ལྡབ་ལྡིབ་དབྱར་དུས་རྔ་ཟླུམ་སྒྲས། །སྙན་པ་བསྲིངས་ཚེ་མ་བརྡུངས་ལྷ་ཡི་རྔ། །སྟོང་གསུམ་ཁྱབ་པའི་སྒྲ་ ལ་སུས་མི་ཉན། །ཨེ་མ་ས་ལོའི་གསུང་དབྱངས་སའི་ཟླ་བ། །ལུང་རིགས་རྟོག་སྦྱོར་བསྲེག་བཅད་ཅི་བདར་ཡང་། །ཉམས་མིན་ངོ་མཚར་ཆེད་དུ་གསལ་བ་ཁྱོད། །སྙིང་ནས་དྲན་ནོ་འདིར་བྱོན་དགེ་ལེགས་མཛོད། ། རབ་དབྱེར་བརྒལ་བའི་རྔ་ལ་བརྒལ་ལན་གྱི། །དབྱུག་པ་འཕངས་ཚེ་མ་འབྲལ་ཅ་ཅོའི་འཁུན། །ཆན་བུའི་ཕོ་ཉ་འཁོར་ཞིང་འདིར་སོན་པ། །ཡང་ལན་ཟས་སྐོམ་འདི་སྦྱིན་ཚིམ་པར་བྱོས། །ཞེས་བརྗོད་ནས། སྐབས་ ཀྱི་གླེང་བསླང་བ་ནི། ཕྱག་ཆེན་གན་མཛོད་ལས། ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པའི་ལུང་དྲངས་ནས་བྱིན་རླབས་ཙམ་གྱིས་སྨིན་བྱེད་དབང་གི་གོ་ཆོད་ཚུལ་གནང་འདུག་པ་ལ། ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པའི་ལུང་ལ་ཞིབ་ཏུ་ དཔྱད་པས། དེ་སྐབས་དབང་གི་མིང་ཅན་དེ། ལས་དང་པོ་བ་མ་སྨིན་པ་ཞིག་ལ་བསྐུར་ཆོག་པ་མ་ཡིན་པར། སྔར་དབང་གིས་སྨིན་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་ཟིན་པ་ཞིག་ལ་རྟོགས་པ་བོགས་དབྱུང་གི་ཆེད་དུ། 3-332 དབང་གོང་མ་དངོས་སམ་དེ་བྱིན་རླབས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་བསྐྱར་ནས་བསྐུར་བ་ཞིག་ཡིན་ཚུལ། ཁོ་རང་གི་དབང་གི་གསོལ་བཏབ་ཏུ་ཡང་། ཐུགས་རྗེའི་བདག་ཉིད་དྲིན་ཅན་གྱིས། །ཡང་དག་ཡེ་ཤེས་མཆོག་ཐོབ་ སྟེ། །ཞེས་སོགས་ལས་ཀྱང་། སློབ་མ་དེ་ལ་དབང་གི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་ཟིན་པར་བཤད་འདུག་པ་དང་། ཡང་དག་ཡེ་ཤེས་ཀུན་ལྡན་ན། །བྲིས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་སོགས་གཞན་དུ། །དབང་བསྐུར་བ་ནི་ལེན་ཞེ་ ན། །འདི་ནི་དམ་ཚིག་ཉམས་པར་འགྱུར། །ཞེས་ཁོ་ལ་བྲིས་སྒྲུབ་སོགས་ཀྱི་དབང་མི་དགོས་པའི་ཤེས་བྱེད་དུ། སྔ་ནས་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པ་བཀོད་འདུག་པ་དང་། དེའི་ལེའུ་བཅོ་ལྔ་ པར་ཡང་། རྡོ་རྗེ་ཐིག་རྣམས་གདབ་པ་དང་། །ཚོན་རྩི་དག་ཀྱང་བགྱེ་བ་ནི། །སྔགས་ཀྱི་སེམས་དཔས་མི་བྱ་སྟེ། །བྱས་ན་དངོས་གྲུབ་རྙེད་པར་དཀའ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཐིག་གདབ་པ་ དང་། ཚོན་རྩི་བགྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་མི་བྱའོ། །སྔགས་ཀྱི་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡིད་སྐྱོབ་པའི་ཕྱིར་སྔགས་ནི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཏེ་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། ། གལ་ཏེ་རྨོངས་པས་དེ་ལྟར་བྱེད་ན་ནི་བྱང་ཆུབ་རྙེད་པར་དཀའ་བར་འགྱུར་ཏེ། བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་ལས་དང་པོ
【現代漢語翻譯】 如竹嘉措教言集LG38，又名《開啟智慧之眼：賢者眼藥儀軌》 又名《開啟智慧之眼：賢者眼藥儀軌》 《開啟智慧之眼：賢者眼藥儀軌》正文。 不以正直和如實之義，而言虛偽之語， 勝過其他導師， 以殊勝秘密甘露之精華， 滿足白蓮之心， 於此頂禮三界導師。 以詰問和提問之語杖， 敲擊，然其聲如夏日圓鼓之轟鳴， 延長悅耳之音，未曾敲擊之天鼓， 誰人不聞遍佈三千世界之聲？ 噫瑪，薩洛之妙音，如大地之明月， 無論以理證、教證、思辨如何燒、割、磨， 您那不衰之奇妙，特意顯明。 我從心底憶念，祈願您降臨帶來吉祥！ 于超越分別之鼓，投擲超越解答之 語杖之時，不離嘈雜之聲。 恰布之使者周旋，今已至此。 以此迴向之飲食，令其滿足！ 如是說后，開始討論： 出自《大手印甘露藏》，引用證悟智慧之語，僅以加持便能成就灌頂之理。 若細緻研究證悟智慧之語， 彼時名為灌頂者，並非能授予未成熟之初學者， 而是爲了提升已由灌頂成熟、生起智慧者之證悟， 3-332 再次授予更高灌頂，或以加持之形式重授。 于其灌頂祈請文中亦有：『具大悲心之恩師，獲得殊勝正智』等語， 亦說明此弟子已生起灌頂之智慧。 又云：『若已具足真正智，于所繪壇城等處，若復接受灌頂者，此乃違犯誓言也。』 作為彼不需書寫、修持等灌頂之所知，文中已說明其早已具足真正之智慧。 又于第十五章中雲：『不應安置金剛線，亦不應塗抹顏料，持咒之勇士不應為，若為之則難獲成就。』 意為不應安置壇城之線，亦不應塗抹顏料等。 所謂持咒之勇士，意為救護意念之咒即是智慧，即見證真正智慧之義。 若因愚昧而行之，則難獲菩提，如孩童之初學者。
【English Translation】 The Teachings of Luru Khenpo Jamyang Drakpa, LG38, also known as 'The Eye Opener: A Ritual of Eye Medicine for the Wise' Also known as 'The Eye Opener: A Ritual of Eye Medicine for the Wise' Here begins 'The Eye Opener: A Ritual of Eye Medicine for the Wise'. Not with uprightness and truthful meaning, but with deceptive words, Surpassing other spiritual friends, With the essence of the supreme secret nectar, Satisfying the heart of the white lotus, To the three guides, here I prostrate. With the staff of questioning and inquiry, Striking, yet its sound is like the booming of a summer round drum, Prolonging the pleasant sound, the un-struck drum of the gods, Who would not listen to the sound pervading three thousand worlds? Emaho, the melodious voice of Salo, like the moon of the earth, No matter how it is burned, cut, or ground by reason, scripture, or speculation, Your undiminished wonder, especially clear. I remember you from the bottom of my heart, may you come here and bring goodness! Upon the drum that transcends distinctions, when throwing the staff of transcendent answers, The murmuring of 'ca co' does not separate. The messenger of Chanbu circles, now arrived here. With this offering of food and drink, may it be satisfied! Having said this, the discussion begins: From 'The Great Seal Treasury', quoting the words of realized wisdom, it is taught how empowerment can be accomplished merely through blessing. If one examines the words of realized wisdom in detail, Then that which is called empowerment at that time is not permissible to bestow upon an immature beginner, But rather, for the sake of enhancing the realization of one who has already been matured by empowerment and has generated wisdom, 3-332 Bestowing the higher empowerment again, or repeating it in the form of blessing. In his empowerment prayer, it also says: 'Kind teacher with great compassion, may you obtain supreme true wisdom,' etc., It also explains that the disciple has already generated the wisdom of empowerment. It also says: 'If one already possesses true wisdom, then to receive empowerment in a painted mandala or other places, this is a violation of vows.' As a means of knowing that he does not need empowerment for writing, practice, etc., it is stated that he already possesses true wisdom. Also in the fifteenth chapter it says: 'One should not place vajra lines, nor should one smear paints, a mantra hero should not do it, if done it is difficult to obtain accomplishment.' Meaning one should not place the lines of the mandala, nor should one smear paints, etc. The so-called mantra hero means that the mantra that protects the mind is wisdom, that is, the meaning of seeing true wisdom. If one does so out of ignorance, then it will be difficult to obtain enlightenment, like a beginner who is a child.
་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་པས། སངས་རྒྱས་ཉིད་དང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཉིད་རྙེད་པར་དཀའ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། ། 3-333 ཞེས་སོགས་ཚིག་ལས་འདིར་སློབ་མ་སྔགས་ཀྱི་སེམས་དཔའ་དེ་ནི་ལས་དང་པོ་བ་མ་ཡིན་པར་དབང་གི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་ཟིན་དྲོད་འབྲིང་པོ་ཙམ་མ་མཐའ་ཐོབ་པ་ཞིག་ཡིན་པར་ཚིག་སོ་སོའི་ ནུས་པ་ལས་ཐོན་པས། དབང་དེ་བྱིས་པ་མ་སྨིན་པ་ལ་ཅི་ཏོལ་དུ་བསྐུར་ཆོག་པ་ཞིག་མིན་པར་འདུག་གོ་ཞེས་སོགས་ཞུས་པའི་ལན་ཆན་བུར་བཏབ་པ་ནི། ཚིག་འདི་བྱིན་རླབས་ལས་ཆོ་ ག་རྣོ་བར་མཐོང་ནས་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ཞེས་དང་། དེའི་འཕྲོས་ལས། ཤོག་བྱང་ཁྲོན་པ་འདིའི་གཏིང་ཡང་། །དཔོག་པའི་རྣམ་དཔྱོད་མི་ལྡན་པར། །ཆོས་ཚུལ་རྒྱ་མཚོའི་ཀློང་གཞལ་བའི། །རེ་བ་བྱེད་པ་ཨེ་ མ་མཚར། །རྣམ་དཔྱོད་འབྲིང་ཞིག་གིས་ཤོག་བྱང་དེ་ལན་གསུམ་དལ་བུར་བཀླགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཞུང་དེར་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་རིག་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་མི་གོ་ན་ནི། བཤད་ཀྱང་མི་གོ་བས་བཏང་ སྙོམས་ངལ་གསོར་ཆུག་ཅིག ཅེས་བྲིས་སྣང་བ་ནི། རང་གི་བདག་ཉིད་རིག་པའི་བཀའ་སྩལ་བ་དེ་ག་བདག་ཉིད་ཀྱང་སེམས་བྱིན་རླབས་ལས་ཆོ་ག་རྣོ་ཞེས་པ་ནི་རང་གསུང་དང་འགལ་ཏེ། སྔར་ བྱིན་རླབས་ཡིན་གསུངས། ཕྱིས་དེ་ལས་ལོགས་པར་བཀའ་བསྩལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པའི་ཚིག་གི་ནུས་པ་ལ་དཔྱད་པའི་རྣམ་དཔྱོད་ཀྱི་བཀའ་བསྩལ་ཅི་ཡང་མི་སྣང་བར། ཤོག་བྱང་ཁྲོན་པ་འདིའི་གཏིང་ཡང་། ། 3-334 ཞེས་སོགས་ཀྱི་གསུང་མཐོ་ཡང་། རྟ་ཐུལ་གྱིས་དྲིས་མེས་པོའི་ལན། །མིན་ན་པདྨ་དཀར་པོའི་སྤྱན། །གྱེན་དུ་མི་བསྒྲིལ་འཛུམ་པའི་ཞལ། །ཚེམས་དཀར་འོད་ཀྱིས་ཚིམ་པར་མཛོད། །སྔགས་ཀྱི་སེམས་དཔའ་གསལ་བྱེད་རྡོ་ རྗེའི་ཚིག །མདུད་པ་བཀྲོལ་ཡང་སྲིན་བུའི་ཁ་ཆུ་བཞིན། །དམ་དུ་བཅིངས་སམ་གསུང་མགྲིན་བུ་ག་ནས། །ཅ་ཅོ་འཁྱོག་པོར་སྒྲོགས་འདི་གཞན་དུ་ཅི། །ཡང་མཆན་བུའི་འཕྲོས་ལས། རྒྱུད་སྡེ་ཟབ་མོ་ལ་སྦྱངས་ མ་སྦྱངས་གཏམ་མགོ་མཐོང་གིས་ཆོད་པར་སྣང་སྟེ། སྔགས་ཀྱི་སེམས་དཔའ་ཞེས་པ་མཐོང་ལམ་སྐྱེས་ཟིན་ལ་སྙེག་རྒྱུ་ཡིན་ན་ནི། བྱས་ན་དངོས་གྲུབ་རྙེད་པར་དཀའ་ཞེས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་འབྱུང་བའི་ དངོས་གྲུབ་དེ། སྒོམ་ལམ་མི་སློབ་ལམ་ལས་འོས་མེད། ཐེག་ཆེན་འཕགས་པ་ཤིན་ཏུ་སྦུགས་འཐུམས་སོ། །ལམ་དེ་གཉིས་པོ་མཉམ་ན། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཉིད་རྙེད་དཀའ་བར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་སངས་ རྒྱས་ལས་ལོགས་སུ་བཀར་དོན་མེད་དོ། །ཞེས་བྲིས་སྣང་བ་ནི། རྒྱུད་སྡེ་ཟབ་མོ་ལ་སྦྱངས་མ་སྦྱངས་གཏམ་མགོ་མཐོང་གིས་གོ་གསུང་བ་དེ་ཀ་སྟེ། རྒྱུད་མ་སྦྱངས་དམུ་ལོང་རིག་པ་འཆར། །བཀའ་ མདོ་རྒྱུད་བསྟན་བཅོས་ལམ་རྒྱུས་གསལ། །སྦྱངས་མིག་ལྡན་བདེ་མོའི་ཐང་ལ་དྲེད། །དོན་རྦབ་ལ་ལྷུང་ངོ་སུ་ཡིས་ཟིན། །སྔགས་ཀྱ
【現代漢語翻譯】 因此，如果眾生從事這樣的行為，那麼就連獲得佛陀之位和金剛持之位也會變得困難，這就是其含義。 從這些話語中可以看出，這裡的密咒學徒並非初學者，而是已經生起了灌頂的智慧，至少也達到了中等程度的溫暖，這是從每個詞語的力量中產生的。 因此，灌頂並非可以隨意給予未成熟的孩子。對於所提出的問題，答覆如下：看到這些話語具有加持力，並且儀軌精妙，所以提出了請求。接下來是：『紙張深井之深淺，若無衡量之智慧，欲測法海之廣闊，此愿豈非太荒唐！』 如果具有中等智慧的人能夠緩慢地閱讀三次這張紙，就能理解其中所表達的內容。如果不能理解，那麼即使解釋也無法理解，所以最好保持沉默，休息一下。』 所寫的內容表明，自己所賜予的智慧之語，與自己所說的『心具有加持力，儀軌精妙』相矛盾，因為之前說是加持，之後又說是不同的賜予。對於以智慧成就之語的力量進行分析的智慧之語，沒有任何顯現。 『紙張深井之深淺』等話語雖然高深，但就像『馬駒回答祖父的問題』一樣。『否則，為何不將白蓮之眼向上轉動，展現微笑之容顏，讓潔白的牙齒充滿光芒？』 『闡明密咒學徒的金剛之語，即使解開結，也像蛆蟲的口水一樣。是緊緊束縛，還是從喉嚨里發出含糊不清的聲音，這又是什麼呢？』 此外，在註釋中寫道：『似乎可以通過談話的開頭來判斷是否精通深奧的續部。如果密咒學徒的目標是已經生起見道，那麼立即出現的成就就很難獲得。』 『那麼，除了修道和無學道之外，別無選擇。大乘聖者非常隱晦。如果這兩條道路相同，那麼獲得金剛持之位也會變得困難，』所說的話也沒有必要將佛陀分開。』 所寫的內容表明，『通過談話的開頭來判斷是否精通深奧的續部』，也就是說，『不學習續部，就會產生盲目的智慧。經、律、論闡明了道路的來龍去脈。學習后，有眼之人會在舒適的平原上跌倒，掉入意義的深淵，誰能抓住呢？』
【English Translation】 Therefore, if sentient beings engage in such activities, even attaining Buddhahood and Vajradhara-hood will become difficult, which is the meaning of that. From these words, it is evident that the mantra student here is not a beginner, but someone who has already generated the wisdom of empowerment, at least attaining a moderate degree of warmth. This arises from the power of each word. Therefore, empowerment should not be casually bestowed upon immature children. In response to the questions asked, the reply is as follows: 'Seeing that these words possess blessings and the rituals are exquisite, I made the request.' Following that: 'The depth of this well of paper, if lacking the wisdom to measure, to attempt to fathom the vastness of the ocean of Dharma, is this not a ridiculous aspiration?' If someone with moderate wisdom were to slowly read this paper three times, they would come to understand what is being taught in it. If they do not understand in this way, then even if explained, they will not understand, so it is better to remain silent and rest. What is written indicates that the wisdom-words bestowed by oneself contradict one's own statement that 'the mind possesses blessings and the rituals are exquisite,' because previously it was said to be a blessing, and later it was said to be a separate bestowal. Regarding the wisdom-words for analyzing the power of words that have attained wisdom, nothing appears. 'The depth of this well of paper,' and so on, although the words are profound, it is like 'a foal answering the questions of its grandfather.' 'Otherwise, why not turn the white lotus eyes upwards, display a smiling face, and fill the white teeth with light?' 'The Vajra words that clarify the mantra student, even if untied, are like the saliva of a worm. Are they tightly bound, or do they proclaim crookedly from the throat? What else could this be?' Furthermore, in the commentary, it is written: 'It seems that one can judge whether or not someone is proficient in the profound tantras by the beginning of their speech. If the goal of the mantra student is to have already generated the path of seeing, then the immediate attainment of siddhis will be difficult to obtain.' 'Then, there is no choice other than the path of cultivation and the path of no more learning. The Mahayana aryas are very obscure. If these two paths are the same, then attaining Vajradhara-hood will also become difficult,' and there is no need to separate the Buddha in what is said. What is written indicates that 'one can judge whether or not someone is proficient in the profound tantras by the beginning of their speech,' that is to say, 'Without studying the tantras, blind wisdom arises. The Sutras, Vinaya, and Shastras clarify the origins of the path. After studying, those with eyes stumble on the comfortable plain and fall into the abyss of meaning. Who can grasp them?'
ི་སེམས་དཔའ་མཐོང་ལམ་སྐྱེས་ཟིན་པ་ལ་སྙེག་པ་རྩ་གཞུང་ན་མེད་ཅིང་ཁོ་བོས་ཀྱང་སྨྲས་པ་མེད་པས། 3-335 རྣམ་དཔྱོད་གྲོན་དུ་སོང་། ཅི་སྟེ་ཟེར་མཁན་ཞིག་ཡོད་ནའང་། བྱས་ན་དངོས་གྲུབ་རྙེད་པར་དཀའ་དང་ཅི་འགལ་ཏེ། བྲིས་སྒྲུབ་སོགས་ལས་དང་པོ་བའི་བྱ་བ་བྱས་ན་དེ་རྙེད་པར་དཀའ་ཞེས་པའི་ དོན་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར། ཐེག་ཆེན་འཕགས་པ་སྦུགས་མ་འཐུམས། ཐེག་ཆེན་རྣལ་འབྱོར་པ་གཉིས་སྣང་མཉམ་བཞག་ལ་ཐུགས་ཞུགས་པས་ལན་པ་ཙམ་མོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་ན་ཞེས་ པས་དེ་སྟོན་སྙམ་དུ་དགོངས་ན། རང་གི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ལུང་རང་གི་སུན་ཕྱུངས་ཤིག རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ལོགས་སུ་བཀར་དོན་གསུངས་པ་དེ་ཡང་། རྩ་བ་སུན་འབྱིན་དུ་སྣང་བས་དེར་དྲིས་ཤིག ། རྟོག་བསྐྱེད་བོགས་དབྱུང་ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པའི་དབང་། །མ་སྨིན་བྱིས་པའི་ལྟོ་བར་མ་ཞུའི་དུག །རྣམ་དཔྱོད་སྤྱན་མི་གསལ་ལམ་ཐུགས་བསྐྱེད་མཉེལ། །སྨྲེ་སྔགས་འོ་དོད་བསྒྲེང་བ་མ་གསན་ནམ། །ཚིག་དོན་འོ་མའི་ རྒྱ་མཚོ་བསྲུབས་པའི་བཅུད། །ལེགས་བཤད་བདུད་རྩིའི་བུམ་བཟང་རབ་ཕྱེ་ཡང་། །སྔོན་རབས་ལྷ་རྒན་རྡུལ་རྩེགས་བང་རིམ་ལ། །སྤྱན་རས་ཟུར་མིག་སྐྱོག་པོས་མ་གཟིགས་གྲང་། །ཡང་སྙིང་འགྲེལ་ལས། ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེའི་ ཆོས་རྣམས་ལ། ། ཞེས་སོགས་མཆན་བུར་ལུང་འདི་ཟབ་མོ་ལ་སྐལ་བ་མེད་པ་ལ་དེ་དག་བསྟན་དགོས་པར་བཤད་པའི་ལུང་དུ་སྣང་གི སྤངས་ཆོག་ལུང་ཅི་ཡིན་གསུངས་པ་ཡང་ཐུགས་འཛོལ་བ་འདྲ་སྟེ། 3-336 ཁོ་བོས་ཀྱང་སྐལ་མེད་ལས་དང་པོ་པ་ལ་ཕྱག་རྒྱ་དཀྱིལ་འཁོར་སོགས་སྤངས་ཆོག་པའི་ལུང་ཡིན་ཞེས་ཅི་ལ་ཞུ། ཟབ་རྒྱས་ཆོས་ལ་སྐལ་ལྡན་སློབ་མ་མཆོག་རྫོགས་རིམ་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་པ་ཞིག་ གིས་ཕྱག་རྒྱ་དཀྱིལ་འཁོར་སོགས་ལ་ཆེད་གཉེར་མི་དགོས་པས་དེ་དག་སྤངས་ཆོག་པའི་ལུང་ཡིན་ཡང་། དེ་མ་གོ་བར་ལས་དང་བློ་ཉམས་པས་ཀྱང་སྤངས་ཆོག་པའི་ལུང་དུ་འཁྲུལ་བ་མང་དུ་སྣང་ བས། དེ་ནི་མི་རིགས་ཞེས་སྙིང་འགྲེལ་གྱི་ལུང་དང་སྦྱར་ཏེ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ལགས། སྙིང་འགྲེལ་ཚིག་དོན་མ་ཕྱེད་གསར་བུས་ཀྱང་། །བྲིས་སྒྲུབ་དབང་སོགས་གཅོད་ལ་སྙིང་རྗེ་ནས། །ཕྱི་མའི་ཡོན་ཏན་ སྐྱེས་ཚེ་སྔ་མ་རྣམས། །སྤངས་ཆོག་ལུང་ཞེས་དྲང་པོ་ཁ་ནས་ཤོར། །ཡང་དབང་དང་བསྐྱེད་རིམ་ལ་མ་བརྟེན་པར་རྫོགས་རིམ་རྐྱང་པས་གྲོལ་བར་འདོད་པ། བླ་མེད་ལམ་གྱི་གནད་བཅོས་ཞེས་པའི་ལན་ མཆན་བུར། བླ་མས་ཚིག་གཅིག་མ་བསྟན་ཅེས་སོགས་སྨྲ་བ་དོན་མེད་དུ་སོང་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། དོན་ལ་མ་དཔྱད་པར་ཚིག་ལ་འཁྲིས་པ་ཙམ་སྟེ། ཁོ་བོ་ཅག་ལས་འཕྲོ་ཅན་ངང་གིས་ཁམས་ འདུ་བའམ། བྱིན་རླབས་ཅན་མོས་གུས་ཀྱིས་ཁམས་འདུ་བ་ཞེས་པ། སྔར་དབང་གིས་སྨིན་ཟིན་པས་འཕྲོས་སད་པ། དབང་པོ་རབ་ལམ་ཟབ་བླ་མའི་ལམ་ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་དེ་སྐད
【現代漢語翻譯】 菩薩見道位，根本上師處無有，我亦未曾言說。 智慧空耗。若有人說，成就難以獲得，有何相悖？因最初從事書寫修持等事，故難以獲得之意顯現。大乘聖者不應隱瞞。大乘瑜伽士專注於二取平等性中。若認為『若具真實智慧』一句意在闡釋此理，則請推翻自己立宗的理由。將金剛持單獨區分開來之意，亦請于彼處詢問，因其似在推翻根本。思維生起增上智慧成就之灌頂，如未成熟孩童腹中未消化之毒藥。智慧之眼不明亮，抑或發心疲憊？哀嚎之聲未曾聽聞耶？詞句義理如攪拌乳海之精華，善說甘露寶瓶雖已開啟，然往昔諸神堆積如山之塵土，未曾以慈眼斜視耶？又，于《心要釋》中，『深廣之法』等偈，于註釋中，此理似為無緣深法者需展示之理，然問及捨棄之理為何，似有困惑。 我也未曾說，無緣者或初學者可捨棄手印壇城等。具緣弟子圓滿次第生起智慧者，無需特意追求手印壇城等，故可捨棄之理。然未理解此理，多有因業力及智慧衰退而誤以為可捨棄者，此乃結合《心要釋》之理而作區分。未辨《心要釋》詞義之新學者，于書寫修持灌頂等事上妄加斷言，實乃可悲。待來世功德生起之時，先前之法可捨棄之理，直言不諱。又，有人慾不依賴灌頂及生起次第，僅以圓滿次第解脫，于『無上道之要點』之答覆註釋中，『上師未曾傳授一字』等言語皆成無意義，此乃未深思熟慮義理，僅執著于文字之故。我等業力深重者，自然而然氣脈匯聚，或具加持者以虔誠之心氣脈匯聚，此乃因往昔灌頂已成熟，故引發覺醒。于根器極佳者乃上師甚深道之語境中，如是說。
【English Translation】 There is no mention in the root texts of a Bodhisattva who has already attained the Path of Seeing, nor have I spoken of it. Wisdom is wasted. If someone were to say that it is difficult to attain siddhi (དངོས་གྲུབ་，成就，accomplishment), what contradiction would there be? It seems that doing preliminary activities such as writing and practice makes it difficult to attain. The Mahayana Arya (ཐེག་ཆེན་འཕགས་པ་，大乘聖者，Great Vehicle Arya) should not conceal. The Mahayana yogi is absorbed in the equality of dualistic appearances. If you think that 'if you have correct wisdom' is meant to show that, then refute your own proof. The reason for separating the Vajradhara (རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་，金剛持，Vajradhara) is also explained there, because it seems to refute the root. Ask there. The empowerment of developing imagination and accomplishing wisdom is like undigested poison in the stomach of an immature child. Is the eye of wisdom not clear, or is the mind weary? Have you not heard the cries of lamentation? The essence of churning the ocean of milk of words and meanings, even though the excellent vase of nectar of good speech has been opened, the ancient gods of the past have not looked at the layers of dust with a sidelong glance. Also, in the Essence Commentary, 'the profound and vast teachings,' etc., in the commentary, this quote seems to show that those who are not qualified for the profound teachings need to be shown those things. But when asked what the quote about abandonment is, it seems to be confusing. I have not said that those who are unqualified or beginners can abandon mudras (ཕྱག་རྒྱ་，手印，mudra) and mandalas (དཀྱིལ་འཁོར་，壇城，mandala). A qualified disciple who has perfected the stages of generation and has wisdom does not need to deliberately pursue mudras and mandalas, so it is permissible to abandon them. However, without understanding this, many people mistakenly think that they can abandon them because of karma and weakened intelligence. This is a distinction made by combining the quote from the Essence Commentary. Even a new scholar who has not distinguished the meaning of the words of the Essence Commentary, out of compassion, cuts off writing, practice, empowerment, etc. When the qualities of the future arise, the previous ones can be abandoned, he says frankly. Also, those who want to be liberated by the perfection stage alone without relying on empowerment and the generation stage, in the commentary on the answer 'the key to the unsurpassed path,' saying things like 'the lama has not taught a single word' is meaningless, because it is only clinging to the words without considering the meaning. We, who have karma, naturally gather the elements, or those who have blessings gather the elements with devotion, this is because the empowerment of the past has matured, so it awakens. In the context of the excellent root, the profound path of the lama, it is said so.
་གསུང་བ་ཞིག་ཡིན་ཡང་། 3-337 ལམ་ཟབ་མོ་བླ་མའི་ཆེ་བརྗོད་དང་། གསང་སྔགས་ཟབ་མོའི་ཆེ་བརྗོད་བྱས། ཆོས་སྟོན་ཉན་གྱི་འབད་རྩོལ་ཆེར་མ་དགོས་པ་ལ། དམན་པ་ལ་དགག་སྒྲ་སྦྱར་བ་ཞེས་མཁས་པ་ལ་གྲགས་པ་དེར་ སྣང་། དེ་ལྟར་མིན་ན་ཆོས་གང་འཆད་ལ་ཆེ་བརྗོད་དེ་འདྲ་རེ་སྣང་བས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་ཞེ་ན། རོང་སྟོན་ལྷ་དགའ་དང་རྗེ་མི་ལའི་དཔེའོ། །དབང་ལམ་ཟབ་ཁྲིད་སྟོན་ཚེ་ཉན་པོ་ལ། ། ཡིད་ཆེས་དད་པ་བསྐུལ་ཕྱིར་བསྔགས་བརྗོད་གཏམ། །འར་འུར་ཀུན་གྱིས་སྒྲོགས་ཀྱང་ཇི་བཞིན་དཀོན། །ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་སྣ་འདྲེན་ཕན་དགོངས་ལྡན། །ཚིག་ཆེ་བརྗོད་དོན་དུ་འཁྲུལ་བའི་གཏམ། །ཆོས་དཀར་པོ་ཆིག་ཐུབ་ སྐྱོང་སྐྱོང་ནས། །ལམ་ལྷག་མ་རིས་སུ་འབོར་དགོས་ཚེ། །རྒྱུ་མ་ཚང་འབྲས་བུ་རེ་ཡང་དཀོན། །ལུང་ཡེ་གྲུབ་གསང་གྲུབ་ཐབས་ཤེས་གྲུབ། །མཛོད་དེ་ན་བཞུགས་པའི་དབང་བསྐུར་གསུམ། །རྒྱུད་ཆེན་པོར་སྦས་པ་ བཞི་པའི་དབང་། །འདིས་གསང་བ་སྒྲོགས་ན་མཁས་གྲུབ་འཚང་། །རྒྱུད་རྒྱ་མཚོར་སྐྱེས་པའི་ལས་འཕྲོ་ཅན། །ཡིད་དཔྱོད་ལྡན་གདེངས་ཅན་མིག་གིས་མཐོང་། །གཞན་ས་སྟེང་ས་བླ་འབྱུང་པོའི་མིག །རྣོ་བདར་ཡང་ཆུ་ནང་ བྱ་བྱེད་བྲལ། །ཡང་། ཆོས་དྲུག་བོར་ནས་ལམ་འབྲས་དང་། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ། །གཞན་གྱི་གདམས་ངག་སྒོམ་བཞིན་དུ། །ཞེས་པར་གན་མཛོད་ལས། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་གཞན་གྱི་གདམས་ངག་ཡིན་པ་དང་ལམ་འབྲས་སྒོམ་བཞིན་པ་གཉིས་ཀ་མ་གྲུབ་པས། 3-338 དགག་པ་འདི་ནི་ཕྱོགས་ཆོས་མ་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་སུ་སོང་། དེས་ན་རྒོལ་བ་ཉིད་ཚར་བཅད་ཀྱི་གནས་སུ་ལྷུང་ངོ་ཞེས་གསུངས་འདུག་པ་ལ། ཁོ་བོའི་རྩོད་སྤོང་དུ། འོ་ན། སྔ་རྒོལ་ལམ་ ཕྱི་རྒོལ་ལ་ཚར་བཅད་འབྱུང་བ་ག་ལ་ཡིན་ཞེས་ཞིབ་ཏུ་དཔྱད་པའི་ལན་མཆན་བུར། ཤེས་པ་ཅན་ལ་དྲི་ཅི་དགོས་གསུང་བ་བྲིས་སྣང་བ་ནི། འདི་ག་མ་དགོངས་པར་རྣམ་དཔྱོད་ཕྱང་མོ་ ཡུག་གི་སྐྱོན་ཏེ། རྒོལ་དང་ཕྱི་རྒོལ་དཔང་པོ་གསུམ། །ངེས་པར་བྱས་ནས་རྩོད་ལ་འཇུག །ཅེས་པ་ལྟར། ཚར་བཅད་རྗེས་འཛིན་འབྱུང་བའི་རྩོད་པ་བྱེད་པ་ལའང་། རྒོལ་དང་ཕྱི་རྒོལ་དཔང་པོ་གསུམ་རྒོལ་ བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་ཏུ་བཤམ་ནས། དེ་གསུམ་སོ་སོར་ངེས་པ་ཞིག་ཅིས་ཀྱང་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་དེ་ངེས་མོད། སྔ་རྒོལ་ནི་ས་ལོ། ཕྱི་རྒོལ་ནི་པདྨ་དཀར་པོའོ་སྙམ་ན། དེ་ག་ རྟོག་གེའི་ཀློང་ཡངས་སུ་མ་ཞུགས་པའི་འོལ་སྤྱོད་དེ། སྔ་རྒོལ་འདས་ནས་རིང་དུ་ལོན། །ཕྱི་རྒོལ་དེང་ཚེ་ཤུལ་དུ་ལུས། །ཤན་འབྱེད་དཔང་པོ་རི་རྭ་ཕུག །ཚར་བཅད་ནམ་མཁའི་པདྨ་ཡལ། །དེ་དག་ ཅིའི་ཕྱིར་སྙམ་ན། ཕྱི་རྒོལ་གྱིས་སྔ་རྒོལ་ཚར་བཅད་པ་ལ། སྔ་རྒོལ་གྱིས་སྒྲུབ་བྱེད་ལྟར་སྣང་བཀོད་པ་ཙམ་དང་། ཕྱི་རྒོལ་གྱིས་སྒྲུབ་བྱེད་དེ་སྐྱོན་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞ
【現代漢語翻譯】 雖然這是一段對話。 3-337 盛讚甚深之道上師瑜伽，盛讚甚深密咒。無需費力聽聞佛法，卻對低劣者加以否定，這在智者中廣為人知。 若非如此，無論講何種佛法，都會出現類似的讚頌，是否應按字面意思理解呢？如榮敦·拉嘎（Rongtön Lha-ga）和杰·米拉（Je Mila）的例子。在傳授灌頂和甚深口訣時，爲了激發聽者的信心和信仰，會說讚美之詞。 即使眾人喧囂，真正如實者也稀少。具備引導生起智慧的利益之心。將盛讚之詞誤解為真實含義。如果守護唯一的白法（chos dkar po chig thub） 必須捨棄其他道次第，那麼即使根源完整，結果也難以獲得。證悟經部（lung ye grub），證悟密部（gsang grub），證悟方便智慧（thabs shes grub）。 安住于寶藏之中的三種灌頂。隱藏於大續部中的第四灌頂。以此宣說秘密，則能成就智者和成就者。具有生於續部大海的業緣。 具有智慧和自信者親眼所見。其他地上的神靈和鬼怪之眼。即使銳利，也無法在水中有所作為。又，捨棄六法（chos drug），以及道果（lam 'bras）和 大手印（phyag rgya chen po）等。在修持其他傳承的訣竅時。在《甘珠爾》（gan mdzod）中說：大手印是其他傳承的訣竅，而道果的修持兩者都沒有成就。 3-338 這個駁斥成爲了不成立的宗法。因此，辯論者自身陷入了被駁倒的境地。』對此，我的辯駁是：『那麼，是前辯論者還是后辯論者會被駁倒呢？』在詳細研究的批註中，寫著『對於有知識的人，還需要問什麼』，這並非本意，而是缺乏辨別力的過失。 正如『辯論者、反辯論者和證人三者。必須確定之後才能開始辯論。』一樣。在進行駁倒和接受的辯論時，也需要將辯論者、反辯論者和證人三者置於一個辯論的壇城之中。 因此，必須明確區分這三者。如果確定了這些，認為前辯論者是薩洛（sa lo），后辯論者是白蓮花（padma dkar po），這只是未經深入思考的輕率行為。 前辯論者早已逝去。后辯論者如今尚在。辨別者和證人如同山角的洞穴。駁倒如同消失在空中的蓮花。』 為什麼會這樣呢？因為后辯論者駁倒前辯論者，只是前辯論者提出了看似成立的論證，而後辯論者指出該論證存在缺陷
【English Translation】 Although this is a conversation. 3-337 Great praise for the profound path of Guru Yoga, great praise for the profound secret mantra. Without much effort to listen to the Dharma, yet negating the inferior, this is well known among the wise. If not so, no matter what Dharma is taught, there will be similar praises, should it be understood literally? Like the examples of Rongtön Lha-ga and Je Mila. When teaching empowerment and profound instructions, to inspire the listener's faith and belief, words of praise are spoken. Even if the crowd is noisy, those who are truly as they are are rare. Possessing the beneficial intention to guide the arising of wisdom. Mistaking the words of praise for their true meaning. If guarding the unique white Dharma (chos dkar po chig thub), One must abandon other stages of the path, then even if the root is complete, the result is difficult to obtain. Realizing the Sutra (lung ye grub), realizing the Tantra (gsang grub), realizing the means and wisdom (thabs shes grub). The three empowerments residing in the treasure. The fourth empowerment hidden in the great Tantra. By proclaiming the secret with this, one can achieve wisdom and accomplishment. Having the karmic connection of being born in the ocean of Tantra. Those with wisdom and confidence see with their own eyes. The eyes of other gods and ghosts on the earth. Even if sharp, they cannot do anything in the water. Also, abandoning the six dharmas (chos drug), and the Lamdre (lam 'bras) and Mahamudra (phyag rgya chen po) etc. While practicing the instructions of other traditions. In the 'Ganzöd' (gan mdzod) it says: Mahamudra is the instruction of other traditions, and the practice of Lamdre, neither of them is accomplished. 3-338 This refutation becomes an unestablished subject-property. Therefore, the debater himself falls into the state of being refuted.' To this, my refutation is: 'Then, which, the former debater or the latter debater, will be refuted?' In the detailed research annotation, it is written 'What is the need to ask someone who has knowledge', this is not the intention, but the fault of lacking discernment. Just as 'The debater, the counter-debater, and the witness three. Must be determined before starting the debate.' Like that. When conducting debates of refutation and acceptance, it is also necessary to place the debater, the counter-debater, and the witness three in one mandala of debate. Therefore, it is necessary to clearly distinguish these three. If these are determined, thinking that the former debater is Salo, the latter debater is the white lotus, this is just a rash act without deep thought. The former debater has long passed away. The latter debater remains today. The discriminator and witness are like a cave in the corner of a mountain. The refutation is like a lotus disappearing in the sky.' Why is this so? Because the latter debater refutes the former debater, only the former debater puts forward a seemingly valid argument, and the latter debater points out that the argument is flawed.
ེས་བརྗོད་པ་ཙམ་གྱིས་ཚར་གཅོད་ག་ལ་ནུས། 3-339 སྔ་རྒོལ་གྱི་དམ་བཅའ་འམ་སྒྲུབ་བྱེད་དེ་ལ་འགལ་འདུ་སྒྲིགས་པའི་སུན་འབྱིན་ཞེས་པ། རྟོག་གེ་ལ་གྲགས་པའི་སུན་འབྱིན་རྣམ་དག་འཕངས་པས། སྔ་རྒོལ་གྱི་ལོག་རྟོག་སེལ་བའི་ནུས་ལྡན་དུ་བྱས་ ཏེ། སྔ་རྒོལ་གྱི་སྤོབས་པ་གཞོམ་ནུས་པ་གཅིག་དགོས་པ་ལགས། སྔ་རྒོལ་མེད་སར་ལྐོག་ལབ་རིགས་པ་ཅི་བཟང་ཡང་ཚར་བཅད་རྗེས་འཛིན་རྟོག་གེའི་གཞུང་ལ་མ་གྲགས་མཆིས་སོ། །ཤར་མངོན་དགའི་སྔ་ རྒོལ་ས་པཎ་ལ། །ཡུལ་བྷོ་ཊའི་ཕྱི་རྒོལ་པདྨ་དཀར། །སྐུ་རྫུ་འཕྲུལ་བཀོད་པས་འབེལ་གཏམ་ན། །གཞན་ཡིད་ཆེས་དཀའ་ཡང་བདག་བློ་དད། །ཡང་ཁོ་བོའི་རྩོད་ལན་དུ། སྔ་རྒོལ་ས་སྐྱ་པས་ཕྱི་རྒོལ་ ཕྱག་ཆེན་པ་སྒྲུབ་བྱེད་ལྟར་སྣང་བཀོད་དུ་ཆུག་ན་ཡང་། ཕྱི་རྒོལ་ཁྱེད་ལ་རྟགས་དེའི་ཕྱོགས་ཆོས་མ་གྲུབ་པ་ཞེས་པ་ཙམ་ལས། སུན་འབྱིན་རྣམ་དག་པདྨའི་འདབ་རྩེར་བསྒྲེང་བའི་ཆུ་ཐིགས་ཙམ་ཡང་ མ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བཀོད་པ་ལས། ལན་མཆན་བུར། སྔར་རྒོལ་གྱིས་ཕྱོགས་ཆོས་མ་གྲུབ་པ་བཀོད་པ་ལ། དེས་ཕྱོགས་ཆོས་མ་གྲུབ་པར་སྟོན་པ་ལས་ལྷག་པའི་དེ་ལ་སུན་འབྱིན་ཅི་ཞིག སྡེ་བདུན་མཛད་པས་བསྟན་པ་ཡོད་ན་སྟོན་རིགས་སོ་ཞེས་དང་། སྒྲུབ་བྱེད་མ་གྲུབ་བོ་བྱས་པ་ལ་སྨྲ་བའི་ལྕེ་ཆད་པས་ཕམ་པར་སོང་། སྒྲུབ་བྱེད་མ་གྲུབ་པ་དང་། མ་ངེས་པ་ལ་མ་ངེས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ལས་ལྷག་པ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས་མ་གསུངས། 3-340 ཞེས་བྲིས་སྣང་བའི་ལན་ཡང་། དཔྱོད་ལྡན་གཟུར་གནས་ལ་སྔ་མ་དེས་འཐུས། འོན་ཀྱང་ཕྱོགས་ཆོས་མ་གྲུབ་པ་བཀོད་པ་ལ་ཕྱོགས་ཆོས་མ་གྲུབ་པར་སྟོན་པ་དེ་སུན་འབྱིན་ཡིན་གསུངས་པ་ནི་སུན་ འབྱིན་ཅི་ལ་ཟེར་རྣམ་དཔྱོད་མ་ཞུགས་པ་སྟེ། འདིར་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པའི་ངག་འཁྱལ་ཙམ་སུན་འབྱིན་མ་ཡིན་པའི་རྟོག་གེ་ལ་གྲགས་པའི་སུན་འབྱིན་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་འཕངས་པས་རྒོལ་བའི་ལོག་རྟོག་ བཟློག་ནུས་སུ་བྱེད་པ་ཞིག་དགོས་སོ། །དེ་ལྟ་བུ་སྟོན་བྱེད། སྡེ་བདུན་གྱི་ལུང་ཡོད་ན་སྟོན་རིགས་གསུངས་པ་ནི། སྤྱན་ཟུར་གཡོ་ན་སྔར་རྩོད་ལན་དུ་ཕུལ་བའི་རྩོད་རིགས་ལས། རྒོལ་བས་སྒྲུབ་ པར་བྱེད་པ་སྐྱོན་ཅན་བརྗོད་ནའང་། ཕྱི་རྒོལ་བས་སྐྱོན་མ་བསྟན་ན་ཕམ་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཉིད་ཀྱིས་ཕན་ཚུན་ནུས་པ་ཉེ་བར་འཇོམས་པ་ལ་ལྟོས་ན་ རྒྱལ་བ་དང་། ཕམ་པ་རྣམ་པར་འཇོམས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་དང་། ཕྱི་རྒོལ་བས་དེའི་དངོས་པོ་གོ་བར་བྱས་ན་འགྱུར་གྱི། གཞན་དུ་ན་གཉིས་པོ་གཅིག་རྐྱང་རྒྱལ་བ་དང་། ཕམ་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་ དང་། ས་ལོས། སྐྱོན་ཅན་ཡིན་ཡང་སྒྲུབ་པ་དང་། སུན་འབྱིན་མ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གོང་མ་གཉིས་གསལ་བར་བྱས་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འདིར་སྐབས་ཀྱི་དེའི་དངོས་པོ་གོ་བར་བྱེད་ཚ
【現代漢語翻譯】 僅僅是言語上的辯駁，怎麼能夠徹底駁倒對方呢？ 對於先立宗者的立宗或論證，施加符合邏輯的駁斥，即在因明中著名的駁斥，以此來消除先立宗者的邪見，必須要有能夠摧毀先立宗者自信的能力。 在沒有先立宗者的地方，無論私下議論多麼高明，也不會被因明論著認為是駁倒了對方。夏爾貢噶（Shar Gongga）的先立宗者薩班（Sa-skya Paṇḍita），與衛藏地區的后立宗者白蓮花（Padma dkar-po）辯論時，雖然以神通變化來交談，他人難以置信，但我卻深信不疑。 此外，在我的辯論答覆中寫道：『即使薩迦派的先立宗者允許后立宗者恰克欽巴（Phyag-chen-pa）陳述看似論證的理由，但后立宗者你僅僅指出該理由不成立，卻沒有像蓮花花瓣上的水滴那樣，提出任何純粹的駁斥。』 在回覆的註釋中寫道：『先立宗者指出不成立，僅僅指出不成立，除此之外，還需要什麼駁斥呢？如果《量理寶藏論》（sDe bdun mdzad pas bstan pa）中有闡述，就應該指出來。』以及『說論證不成立，就像舌頭被割斷一樣，已經失敗了。指出論證不成立或不確定，法稱（Dharmakīrti）論師沒有說過更多的話。』 對於這樣的答覆，有判斷力的公正人士會認為第一個答覆就足夠了。然而，如果說指出不成立就是駁斥，那就是沒有理解駁斥的含義。這裡需要的是，並非普通人的閑聊，而是因明中著名的駁斥，通過施加這種駁斥，才能有效地反駁對方的邪見。 如果《量理寶藏論》中有闡述這種駁斥的內容，就應該指出來。之所以這樣說，是因為如果稍微留意一下之前提交的辯論理由，就會發現：即使辯論者提出了有缺陷的論證，如果后立宗者沒有指出缺陷，那麼判定失敗是不合理的。因為這些缺陷本身就足以互相摧毀對方的論證，因此需要通過指出缺陷來摧毀對方的勝利和失敗。』以及『如果后立宗者理解了對方的意圖，情況就會改變；否則，雙方都不會輕易地獲得勝利或失敗。』 薩洛（Sa-lo）說：『即使論證有缺陷，也是因為不理解論證和駁斥。』以上已經明確闡述了前兩種情況。因此，這裡關鍵在於理解當前情況下的意圖。
【English Translation】 How can mere verbal arguments thoroughly refute the opponent? To refute the proponent's proposition or proof, one must employ a logically sound refutation, renowned in epistemology, to dispel the proponent's false views. It is necessary to possess the ability to shatter the proponent's confidence. In the absence of a proponent, no matter how clever the private discussions may be, they will not be recognized in epistemological treatises as having refuted the opponent. When Shar Gongga's (Shar Gongga) proponent, Sa-skya Paṇḍita, debated with Padma dkar-po, the opponent from Ü-Tsang, although they communicated through miraculous displays, which others found hard to believe, I deeply believed it. Furthermore, in my debate response, I wrote: 'Even if the Sakya proponent allows the Phyag-chen-pa opponent to present seemingly valid arguments, the opponent merely points out that the reason is unestablished, without offering any pure refutation, not even a drop of water on a lotus petal.' In the reply's annotation, it was written: 'The proponent points out the unestablishedness, and merely pointing out the unestablishedness, what more refutation is needed? If the Treasury of Logic (sDe bdun mdzad pas bstan pa) explains it, it should be pointed out.' And 'Saying the proof is unestablished is like having one's tongue cut off, resulting in defeat. Pointing out that the proof is unestablished or uncertain, Dharmakīrti did not say anything more.' Regarding such a response, a discerning and impartial person would consider the first response sufficient. However, to say that pointing out unestablishedness is refutation is to not understand the meaning of refutation. What is needed here is not mere idle chatter of ordinary people, but a refutation renowned in epistemology, which, when applied, can effectively reverse the opponent's false views. If the Treasury of Logic explains such a refutation, it should be pointed out. The reason for saying this is that if one pays attention to the previously submitted debate arguments, one will find that even if the debater presents a flawed argument, it is unreasonable to judge it as a defeat if the opponent does not point out the flaw. Because these flaws themselves are sufficient to mutually destroy each other's arguments, it is necessary to point out the flaws to destroy the opponent's victory and defeat.' And 'If the opponent understands the other's intention, the situation will change; otherwise, neither side will easily achieve victory or defeat.' Sa-lo said: 'Even if the argument is flawed, it is because of a lack of understanding of the argument and refutation.' The above has clearly explained the first two situations. Therefore, the key here is to understand the intention in the current situation.
ུལ་དང་། 3-341 སྐྱོན་བརྗོད་དམ་སུན་འབྱིན་དེ་ནི། སྔ་རྒོལ་ལ་རྟགས་དེ་མ་གྲུབ་བོ། །ཁྱབ་པ་མ་ངེས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཙམ་གྱིས་ག་ལ་ཆོག་སྟེ། དེ་ཙམ་གྱིས་སྔ་རྒོལ་གྱི་ལོག་རྟོག་བཟློག་མི་ནུས་ པའི་ཕྱིར་རོ། ། དཔེར་ན་སྔ་རྒོལ་གྱིས་ཕྱི་རྒོལ་ཚར་གཅོད་པ་ལ་ཡང་། སྔ་རྒོལ་གྱིས་དོན་སྐྱོན་དང་བྲལ་བ་ཙམ་གྱི་སྒྲུབ་བྱེད་བཀོད་ནས། ཁོ་བོའི་སྒྲུབ་བྱེད་དེ་སྐྱོན་མེད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་ པ་ཙམ་གྱི་ག་ལ་ཆོག་སྟེ། སྒྲུབ་བྱེད་དེ་ལ་རྟགས་ཀྱི་ཚེར་མ་དབྱུང་། ཕྱི་རྒོལ་གྱི་ཚུལ་གསུམ་ཤེས། བསྒྲུབ་བྱ་ལ་ཤེས་འདོད་ཐེ་ཚོམ་དང་ལྡན་པའི་ཚེ། སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ངག་བཀོད་ནས་བསྒྲུབ་ བྱ་ངེས་པའི་རྗེས་དཔག་སྐྱེད་པའི་ནུས་ལྡན་དུ་བྱེད་པ་ཞིག་བྱུང་ན། རྒོལ་བས་ཕྱི་རྒོལ་ཚར་བཅད་དེ་རྒྱལ་ཕམ་མཚན་ཉིད་པ་འབྱུང་བ་རྟོག་གེའི་ལུགས་སོ། །སྒྲུབ་བྱེད་མ་གྲུབ་བོ་བྱས་པ་ ལ་སྨྲ་བའི་ལྕེ་ཆད་པས་ཕམ་པར་སོང་གསུངས་པ་ནི། རྩོད་ཟླ་སྔ་རྒོལ་ཁོང་ཤར་ཕྱོགས་མངོན་དགའ་ན་བཞུགས་པས། རྫུ་འཕྲུལ་བཀོད་པས་བྱོན་ན་མ་གཏོགས་ཁྱེད་རྣམ་པས་མི་དགོངས་པ་འདྲ། རང་ གི་རྟགས་མ་གྲུབ་པར་དགོངས་ཀྱང་། ས་ལོའི་རྗེས་འབྲང་རྣམས་ནི། རྟགས་མ་གྲུབ་ཅེས་པའི་ལོག་ཕྱོགས་སྒྲུབ་པ་ལ་རྣམ་དཔྱོད་ཀྱི་ལྕེ་རིང་དུ་སྐྱོང་བ་ཞིག་མཆིས་ན། པཎ་ཆེན་ཁོང་གི་ལྗགས་འགུམ་པ་ཅི་ཞིག་ཧེ་ཧེ། 3-342 ཆོས་རྟོག་གེར་གྲགས་པའི་རྒྱལ་ཕམ་ལ། །སེམས་ལོག་རྟོག་ལོག་གམ་རྗེས་དཔག་སྐྱེ། །རང་ཆིག་ལབ་ལུང་རིགས་ལྟར་སྣང་ལ། །དོན་ཚར་བཅད་རྗེས་འཛིན་གད་མོའི་གནས། །ཡང་། ནཱ་རོ་ཆོས་དྲུག་ཅེས་བྱའི་ཁྲིད། ། མི་ལ་ཡན་ཆད་དེ་ལས་མེད། །ཅེས་པར་ཁོ་བོའི་རྩོད་སྤོང་དུ། །འདི་པའི་རྗེས་འབྲང་འགའ་ཞིག རྗེ་མི་ལ་ལ་ཟབ་དོན་ཆོས་དྲུག་དང་། རྫོགས་རིམ་ཆོས་དྲུག་གཉིས་ལས། ཟབ་དོན་ཆོས་དྲུག་དེ་ མི་ལ་ཡན་ཆད་ལས་དེ་མ་ཆད་ལ་མ་བྱུང་བ་ལ་དགོངས་ཟེར་བའི་ལན་མཆན་བུར། འདི་འདྲ་བཀའ་བརྒྱུད་གོང་མའི་གསུང་མིན་བབ་ཅོལ་ལོ་གསུང་བ་བྲིས་སྣང་བ་ནི། ཁོ་བོས་ཀྱང་བཤད་ ཡམས་སུ་བཀོད་པ་ཙམ་མ་གཏོགས། ཡིད་ཆེས་ཀྱི་གནས་སུ་བཀོད་པ་ནི་མིན། ཇི་ལྟར་ཡང་མཆན་བུ་མཁན་པོ་ཐུགས་རྒྱུས་ཆེ་དགོངས་པར་ནི་སྣང་མོད། ཅི་འདྲ་ག་ཡོད་དམ། རང་ལན་རྩོད་སྤོང་ དུ། སྡོམ་གསུམ་རང་མཆན་ལྟར། མི་ལ་ཡན་ལ་བསྲེ་སླད་མེད་པའི་ཆོས་དྲུག་གཙང་མ་ཁོ་ན་ལས། གཞན་དང་བསྲེས་པའི་ཆོས་དྲུག་དེ་འདྲ་མེད། ཕྱིན་ཆད་ཆོས་དྲུག་བསྲེ་སླད་བྱས་པ་མ་དག་ སྣང་བ་དེ་ལ་དགོངས་ཞེས་པའི་ལན་མཆན་བུར། མཻ་ཏྲི་པའི་ཕྱག་ཆེན་ཅི་འདྲ་གསུངས་པ་དང་། ལྷད་གང་བཅུག་སྟོན་དང་ཞེས་འདྲིའོ། །ཞེས་བྲིས་སྣང་བ་ནི། ཐུགས་མད་ནའང་། རང་མཆན་ལས་ཞི་བྱེད་དང་རྫོགས་ཆེན་དང་ལམ་འབྲས་ལ་སོགས་པ་ཅལ་ཅོལ་མང་པ
【現代漢語翻譯】 3-341 駁斥或反駁，僅僅說『前論者的理由不成立』或『周遍關係不確定』是不夠的，因為僅憑這些無法消除前論者的錯誤觀念。例如，前論者要駁倒后論者，僅僅提出一個沒有意義錯誤的論證，然後說『我的論證沒有錯誤』是不夠的。當后論者對理由提出質疑，瞭解三相，並且對所要證明的事物有求知慾和懷疑時，提出理由的陳述，並使其具有產生對所要證明的事物的確定推論的能力，這樣，論辯者才能駁倒后論者，從而產生勝負的定義，這是因明的方式。有人說，『因為理由不成立而被判失敗，就像舌頭被割斷一樣』，因為辯論的對手，前論者，住在東方現喜世界，除非通過神通顯現，否則你們是無法理解的。即使你認為自己的理由不成立，薩洛的追隨者們卻擅長於用智慧的舌頭來論證『理由不成立』的反面。那麼，班禪的舌頭又有什麼用呢？ 3-342 在被稱為因明的辯論勝負中，心中產生錯誤的觀念或錯誤的推論。自己的胡言亂語看起來像道理，實際上是駁倒對方后引人發笑的地方。還有，關於『那若六法』的教導，米拉日巴（Milarepa）之前沒有，之後也沒有。』對於我的辯論反駁，一些追隨者在評論中說，『尊者米拉日巴有甚深意義的六法和圓滿次第的六法兩種，認為甚深意義的六法在米拉日巴之前沒有，之後也沒有。』這種說法不是噶舉派上師的教言，而是胡說八道。』我只是把它當作笑話來寫，並不是把它當作可以相信的東西。無論如何，評論者似乎非常瞭解，但那又怎樣呢？在我的辯論反駁中，根據《三戒論》的自宗觀點，米拉日巴只有純凈的、沒有摻雜的六法，沒有與其他法混合的六法。評論中說，『以後混合的六法是不清凈的。』對於這一點，評論中問道：『彌勒巴（Maitripa）的大手印是什麼樣的？混入了什麼？』即使不高興，從自己的評論來看，止觀、大圓滿和道果等等，說了許多無意義的話。
【English Translation】 3-341 To refute or rebut, it is not enough to merely say 'the reason of the former proponent is not established' or 'the pervasion is uncertain,' because these alone cannot eliminate the former proponent's misconceptions. For example, for the former proponent to defeat the latter proponent, it is not enough to merely present a proof that is free from meaningful errors and then say 'my proof is without error.' When the latter proponent questions the reason, understands the three aspects, and has a desire to know and doubt about what is to be proven, presenting the statement of the reason and making it capable of generating a definite inference about what is to be proven, then the debater can defeat the latter proponent, thereby producing the definition of victory and defeat, which is the way of epistemology. Someone said, 'Being judged defeated because the reason is not established is like having one's tongue cut off,' because the debating opponent, the former proponent, resides in the Eastern Manifest Joy World, and unless appearing through miraculous powers, you cannot understand. Even if you think your own reason is not established, the followers of Sa-lo are skilled at using the tongue of wisdom to argue the opposite of 'the reason is not established.' Then, what is the use of Panchen's tongue? 3-42 In the victory and defeat of debate known as epistemology, erroneous conceptions or erroneous inferences arise in the mind. One's own nonsense appears like reason, but in reality, it is a place of laughter after refuting the opponent. Also, regarding the teachings of the 'Six Dharmas of Naropa,' there were none before Milarepa (Milarepa), and none after.' To my debate rebuttal, some followers said in the commentary, 'Venerable Milarepa has two kinds of Six Dharmas: the Six Dharmas of profound meaning and the Six Dharmas of the Completion Stage, believing that the Six Dharmas of profound meaning did not exist before Milarepa, nor after.' This statement is not the teaching of the Kagyu lineage masters, but nonsense.' I only wrote it as a joke, not as something to be believed. In any case, the commentator seems to know a lot, but what of it? In my debate rebuttal, according to the self-view of the Three Vows, Milarepa only had pure, unadulterated Six Dharmas, without Six Dharmas mixed with other dharmas. The commentary said, 'The mixed Six Dharmas in the future are impure.' Regarding this, the commentary asked, 'What is Maitripa's Mahamudra like? What was mixed in?' Even if displeased, from one's own commentary, Zhi-byed, Dzogchen, and Lamdre, etc., said many meaningless words.
ོ་བསྲེས་གསུངས་པ་དེ་ཤེས་བྱེད་ཚད་མར་བྱས་པ་སྟེ། 3-343 ཆོས་ཀྱི་སྤྱན་ལྡན་དེ་ལ་རྫུན་དང་ཧབ་འགྲོས་མི་མངའ་བའི་ཕྱིར། དེ་སྐད་གསུངས་པ་བཞིན་བཀའ་བརྒྱུད་ཆོས་ལ་གོམས་འདྲིས་བྱས་པའི་རྗེས་འབྲང་འགའ་ཡང་བསྲེ་སླད་བྱས་པ་མང་དག་ཡོད་གསུངས་པས། དེ་ལུགས་ཀྱི་ཡིག་རིགས་སྔ་ཕྱི་ལ་རྣམ་དཔྱོད་སྤྱན་རས་ཕྱོགས་རེ་མིན་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཕྱེད་པ་ཡང་གཅེས་སོ། །ཕ་ཆོས་ཀྱི་སྤྱན་རས་ཟུར་མིག་གིས། །རང་གཞན་གྱི་ཆོས་ནོར་སྐྱོན་ཡོན་ རིག །བུ་ཐོ་ཅོར་ཤོར་ན་སྐྱོན་ཡོན་དང་། །ཆོས་བདེན་རྫུན་རྟོག་དཔྱོད་ག་ན་འཆར། །ཡང་ཅལ་ཅོལ་མང་པོ་བསྲེས་ནས་ཞེས་པ་ལ། ལམ་འབྲས་སོགས་ཀྱང་ཅལ་ཅོལ་དུ་བཏང་གསུངས་པ་ནི། ཕྱག་ཆེན་ རྟོག་གེས་བསླད་པའི་ཚིག་སྐྱོན་ཏེ། རང་གི་ཆོས་རྐང་ཚུགས་ཡོད་བཞིན་དུ་གཞན་གྱི་ཆོས་བསྲེ་བར་མི་འོས་པ་ལ་ཅལ་ཅོལ་ཞེས་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཇོ་བོ་ནཱ་རོ་ཏ་པ་ནི། དབང་བསྐུར་དུས་སུ་མཐོང་ལམ་སྐྱེ། །དེ་ནི་སྐད་ཅིག་དེ་ལ་འགག །ཅེས་པར། བཀའ་བརྒྱུད་གོང་མ་འགའི་གསུང་འགྲོས་ལས། དེ་ལྟར་ན་ནཱ་རོའི་དགོངས་པ་ཡིན་ཟེར་བ་ཡོད་ཅེས་པའི་ལན་མཆན་བུར། སུ་ཡིས་ཟེར་གསུངས་པ་ནི། རང་གི་ཡིག་ཆ་སྔ་ཕྱི་ལ་གཟིགས་པ་མ་རྩལ་བའི་ལན་ནོ། །ཡང་རབ་དབྱེར། ངེད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི། །དབང་ལས་བྱུང་བའི་ཡེ་ཤེས་དང་། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལ། 3-344 གན་མཛོད་ལས། དབང་དུས་ཡེ་ཤེས་དང་རྫོགས་རིམ་ལས་བྱུང་བའི་ཡེ་ཤེས་ལ། དཔེའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་ཁྱབ་པ་ནི་རབ་དབྱེ་བས་ཁས་བླངས་གསུང་བའི་ཤེས་བྱེད་དུ། ཇོ་བོ་ནཱ་རོ་ཏ་པ་ ནི། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་དང་པོ་དང་། འཕགས་པ་ལྷའི་སྤྱོད་བསྡུས་སུ། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་གཉིས་པ་ཁས་བླངས་གསུང་བའི་ཕྱོགས་སྔ་བཀོད་ནས། འགོག་བྱེད་མང་དུ་སྣང་བ་ལ། ཁོ་བོའི་རྩོད་སྤོང་དུ། ཕྱོགས་སྔ་ རྒྱ་མཚོའི་གཏིང་དཔོག་པར་མ་ནུས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པའི་ལན་མཆན་བུར། མཐོང་ལམ་མཚན་ཉིད་པ་འཕགས་པ་མིན་པ་ལ་མེད་པ་སྒྲུབ་མི་དགོས་པས་མཐུན། དབང་བསྐུར་དུས་སུ་མཐོང་ལམ་མཚན་ཉིད་པ་ སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་དེ་དཔེའི་ཡེ་ཤེས་སུ་མ་བསྟན་ན་བདག་དང་རྩོད་ཅི་དགོས་ཞེས་བྲིས་སྣང་བ་ནི། རྩོད་མི་དགོས་བཞིན་དུ་ཕྱོགས་སྔ་མ་ལོངས་པར་བརྩད་པར་དེས་ལན། འབེན་མ་མཐོང་ འཕོང་རྩེད་དེ་མིན་ཡང་། །མདའ་མ་ཕོག་གཟུ་བོར་གནས་པའི་གཏམ། །ཤིང་ཨུ་དུམ་ཝ་རར་མེ་ཏོག་འཁྲུངས། །དོན་འདི་ལ་ངོ་མཚར་སུ་ཡང་ཆེ། །དེས་ན་དབང་དུས་སུ་མཐོང་ལམ་སྐྱེས་པ་ཅི་ཡང་ ཡོད་ཅིང་། སྐྱེས་པ་དེ་དཔེའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཞེས་བླུན་ཚིག་ཅི་ལ་སྨྲ། འོན་ཀྱང་ཇོ་བོ་ནཱ་རོ་ཏ་པ་ནི། དབང་བསྐུར་དུས་སུ་མཐོང་ལམ་སྐྱེ། །ཞེས་པའི་མཐོང་ལམ་གྱི་མིང་ཅན་དེ། མཐོང་ལམ་མཚན་ཉིད་པ་མིན་པ་དང་། 3-345 དཔེའི་ཡེ་ཤེས་ལ
【現代漢語翻譯】 將歐·賽（藏文：ོ་བསྲེས་，人名）所說的話作為衡量真偽的標準， 因為具足法眼（藏文：ཆོས་ཀྱི་སྤྱན་ལྡན་，具有佛法智慧的人）之人不會說謊或信口開河。正如他所說，一些習慣於噶舉派（藏文：བཀའ་བརྒྱུད་，藏傳佛教噶舉派）教法的人，也混雜了很多其他的東西。他說， 因此，對於各種新舊文獻，需要運用智慧之眼（藏文：རྣམ་དཔྱོད་སྤྱན་རས་，智慧之眼）進行全面辨別，這一點非常重要。父親的法眼（藏文：ཕ་ཆོས་ཀྱི་སྤྱན་རས་，父親的法眼）能洞察自己和他人的教法的優缺點。 如果兒子（藏文：བུ་，指後輩）犯了錯誤，又怎能分辨優缺點，又怎能辨別教法的真偽呢？又說混雜了很多無稽之談，比如將道果法（藏文：ལམ་འབྲས་，藏傳佛教薩迦派的核心教法）也視為無稽之談。這是大手印（藏文：ཕྱག་ཆེན་，藏傳佛教噶舉派的核心教法） 被分別念（藏文：རྟོག་གེ，分別念）玷污的語言上的錯誤。明明自己的教法已經根深蒂固，卻不應該混雜其他的教法，而說成是無稽之談。 又如，覺沃·那若巴（藏文：ཇོ་བོ་ནཱ་རོ་ཏ་པ་，印度佛教大師那若巴）說：『灌頂之時生見道（藏文：དབང་བསྐུར་དུས་སུ་མཐོང་ལམ་སྐྱེ།），那一剎那即止息。』 對此，噶舉派的一些前輩說，這是那若巴的觀點。在回覆的註釋中， 問『誰說的？』（藏文：སུ་ཡིས་ཟེར་གསུངས་པ་ནི།），這是因為沒有仔細研究自己的新舊文獻而作出的回答。又如，在《辨別論》（藏文：རབ་དབྱེར།）中說：『我們的大手印（藏文：ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི།），是從灌頂中產生的智慧（藏文：དབང་ལས་བྱུང་བའི་ཡེ་ཤེས་དང་།）。』 在《甘珠爾目錄》（藏文：གན་མཛོད་ལས།）中說：灌頂時的智慧和從圓滿次第（藏文：རྫོགས་རིམ་，密宗修法次第）中產生的智慧，是否都屬於比喻智慧（藏文：དཔེའི་ཡེ་ཤེས་，比喻智慧）？《辨別論》承認了這一點。爲了證明這一點，先引用了覺沃·那若巴（藏文：ཇོ་བོ་ནཱ་རོ་ཏ་པ་）的話， 然後引用聖天（藏文：འཕགས་པ་ལྷ，印度佛教論師）的《四百論釋略抄》（藏文：སྤྱོད་བསྡུས་སུ།）作為第二個論據，然後列舉了很多反駁。在我的辯論反駁中，我說：『無法衡量先前論點的深淺。』在回覆的註釋中，寫道：『沒有必要證明見道（藏文：མཐོང་ལམ་，佛教修行階位）的特徵不存在於非聖者（藏文：འཕགས་པ་，佛教修行高階位）身上，所以觀點一致。如果在灌頂時產生見道的特徵，並且沒有將產生的見道視為比喻智慧，那又何必與我爭辯呢？』 明明沒有必要爭辯，卻爭論先前的論點沒有道理。這就像沒有看到目標就隨意射箭一樣。沒有射中目標，卻要公正地評判。就像烏曇婆羅樹（藏文：ཤིང་ཨུ་དུམ་ཝ་རར།）上開花一樣，誰都會對這件事感到驚訝。 因此，灌頂時產生見道是完全有可能的，但為什麼要說產生的就是比喻智慧這種愚蠢的話呢？然而，覺沃·那若巴（藏文：ཇོ་བོ་ནཱ་རོ་ཏ་པ་）所說的『灌頂之時生見道』中的『見道』這個名稱，並不是指見道的特徵， 也不是指比喻智慧。
【English Translation】 Taking what O Ser (Tibetan: ོ་བསྲེས་, a person's name) said as a measure of truth, Because the one with the Dharma eye (Tibetan: ཆོས་ཀྱི་སྤྱན་ལྡན་, one who possesses Dharma wisdom) does not lie or speak carelessly. As he said, some followers who are accustomed to the Kagyu (Tibetan: བཀའ་བརྒྱུད་, Kagyu school of Tibetan Buddhism) teachings also mix in many other things. He said, Therefore, it is very important to use the eye of wisdom (Tibetan: རྣམ་དཔྱོད་སྤྱན་རས་, eye of wisdom) to fully distinguish between various old and new documents. The father's Dharma eye (Tibetan: ཕ་ཆོས་ཀྱི་སྤྱན་རས་, father's Dharma eye) can discern the advantages and disadvantages of one's own and others' teachings. If the son (Tibetan: བུ་, referring to later generations) makes a mistake, how can he distinguish the advantages and disadvantages, and how can he distinguish the truth and falsehood of the teachings? He also said that many nonsense things are mixed in, such as considering the Lamdre (Tibetan: ལམ་འབྲས་, the core teaching of the Sakya school of Tibetan Buddhism) as nonsense. This is Mahamudra (Tibetan: ཕྱག་ཆེན་, the core teaching of the Kagyu school of Tibetan Buddhism) A linguistic error tainted by conceptualization (Tibetan: རྟོག་གེ, conceptualization). It is not appropriate to mix other teachings when one's own teachings are already deeply rooted, and to call it nonsense. Also, Jowo Naropa (Tibetan: ཇོ་བོ་ནཱ་རོ་ཏ་པ་, Indian Buddhist master Naropa) said: 'At the time of empowerment, the path of seeing arises (Tibetan: དབང་བསྐུར་དུས་སུ་མཐོང་ལམ་སྐྱེ།), and it ceases at that moment.' To this, some Kagyu elders said that this was Naropa's view. In the reply commentary, Asking 'Who said that?' (Tibetan: སུ་ཡིས་ཟེར་གསུངས་པ་ནི།), this is an answer given without carefully studying one's own old and new documents. Also, in the 'Differentiation' (Tibetan: རབ་དབྱེར།), it is said: 'Our Mahamudra (Tibetan: ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི།) is the wisdom that arises from empowerment (Tibetan: དབང་ལས་བྱུང་བའི་ཡེ་ཤེས་དང་།).' In the 'Kanjur Catalogue' (Tibetan: གན་མཛོད་ལས།), it is said: Does the wisdom at the time of empowerment and the wisdom arising from the completion stage (Tibetan: རྫོགས་རིམ་, the stages of practice in Tantra) all belong to metaphorical wisdom (Tibetan: དཔེའི་ཡེ་ཤེས་, metaphorical wisdom)? 'Differentiation' admits this. To prove this, first quote the words of Jowo Naropa (Tibetan: ཇོ་བོ་ནཱ་རོ་ཏ་པ་), Then quote Aryadeva's (Tibetan: འཕགས་པ་ལྷ, Indian Buddhist philosopher) 'Four Hundred Verses Commentary' (Tibetan: སྤྱོད་བསྡུས་སུ།) as the second argument, and then list many refutations. In my debate rebuttal, I said: 'It is impossible to measure the depth of the previous argument.' In the reply commentary, it is written: 'There is no need to prove that the characteristics of the path of seeing (Tibetan: མཐོང་ལམ་, the stage of seeing in Buddhist practice) do not exist in non-Aryas (Tibetan: འཕགས་པ་, high-level Buddhist practitioners), so the views are consistent. If the characteristics of the path of seeing arise at the time of empowerment, and the arising path of seeing is not regarded as metaphorical wisdom, then why argue with me?' It is clear that there is no need to argue, but it is argued that the previous argument is unreasonable. This is like shooting arrows randomly without seeing the target. If you don't hit the target, you have to judge fairly. Just like a flower blooming on an Udumbara tree (Tibetan: ཤིང་ཨུ་དུམ་ཝ་རར།), everyone will be surprised by this. Therefore, it is entirely possible for the path of seeing to arise at the time of empowerment, but why say such foolish words that what arises is metaphorical wisdom? However, the name 'path of seeing' in 'At the time of empowerment, the path of seeing arises' said by Jowo Naropa (Tibetan: ཇོ་བོ་ནཱ་རོ་ཏ་པ་) does not refer to the characteristics of the path of seeing, Nor does it refer to metaphorical wisdom.
་མཐོང་ལམ་གྱི་མིང་བཏགས་པ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི། སྒྲ་ཟིན་ཙམ་ལ་མ་ཞེན་པར་ནཱ་རོ་ཏ་པའི་དགོངས་པའི་མཐིལ་བླངས་པ་ཡིན་པས། འདི་ལ་སོམ་ཉིར་གྱུར་པ་དག་ནི་ ནཱ་རོ་ཏ་པའི་སྔོན་རབས་མ་དྲན་པ་ཁོ་ནའོ། །འཕགས་པ་ལྷའི་སྤྱོད་བསྡུས་སུ། །བདེན་པ་མཐོང་ཡང་ཞེས་པ་དེ་ཡང་། རིམ་ལྔ་རྫོགས་རིམ་སྐབས་ཀྱི་དཔེའི་ཡེ་ཤེས་ལ་མཐོང་ལམ་གྱི་མིང་བཏགས་ པ་ཡིན་གྱི། བདེན་མཐོང་མཚན་ཉིད་པ་མིན་ནོ་ཞེས་སྒྲུབ་དགོས་ཏེ། དེ་བདེན་མཐོང་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ན། སོ་སྐྱེ་ལ་མཐོང་ལམ་རང་འཁྲུངས་སུ་སོང་བས། འཕགས་པ་མིན་པ་ལ་མཐོང་ལམ་མཚན་ ཉིད་པ་མི་འབྱུང་ཞེས་སྒྲུབ་དགོས་པའི་གནད་དེ་ཡིན། དེ་ཙམ་མ་གཏོགས་དབང་དུས་དང་རྫོགས་རིམ་སྐབས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མཐའ་དག་དཔེའི་ཡེ་ཤེས་སུ་བསྒྲུབ་པ་ག་ལ་ཡིན། ཡང་གན་མཛོད་ལས། དེ་ ནི་ཉེས་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་ལམ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་། འབྲས་བུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་གཏན་མེད་དུ་ཐལ་བས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལ། ཁོ་བོའི་རྩོད་སྤོང་ དུ། དེ་ལྟར་བཤད་པས་རྟགས་ཅི་ཡང་མེད་པའི་བསལ་བ་རྐྱང་པ་ཞིག་ནམ་མཁར་འཕྱང་བ་སྟེ། རིགས་པ་མཁྱེན་པར་ཨེ་འགྲོ་ན། ཞེས་པའི་ལན་མཆན་བུར། འདི་ལྟ་བུའི་རྟོག་གེ་བ་རྟགས་ཁས་བླངས་བཀོད་པ་ཞེས་བྲིས་སྣང་བ་ནི་ཐུགས་མད། 3-346 རྟོགས་ལྡན་ལ་རིགས་པ་མཁྱེན་པ་ཞེས་བོས་པས་ལན། ཁས་བླངས་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་ལ་རྒོལ་བས་ཁས་བླངས་ངོས་ཤེས་པ་ཞིག་དགོས་པ་ལགས། དེ་མིན་པར་ཁོ་བོའི་རྩོད་སྤོང་དུ། གལ་ཏེ་དབང་ དུས་དང་། རྫོགས་རིམ་སྐབས་སུ་མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་མི་སྐྱེ་བར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་གསུང་རྒྱུ་ཡིན་ན་ནི། གོང་དུ་ངོ་སྤྲད་ཟིན་པས་རྐུན་པོའི་མཚང་བརྟོལ་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྲིས་པ་ གཟིགས་བཞིན་དུ། སླར་ཡང་རྟགས་ཁས་བླངས་རྟགས་བཀོད་གསུངས་པ་ནི་རིགས་པའི་གྲྭར་ཕྱག་མ་ཕེབས་པ་མཚོན་བྱེད་དོ། །གཞན་ཁས་བླངས་རྟགས་སུ་བཀོད་བྱས་ནས། །དོན་མི་འདོད་ཐལ་བར་འཕངས་པའི་ཚེ། །ཁོང་ རྒོལ་བ་ལན་གྱི་ལྕེ་ཆད་ན། །ཆོས་རྟོག་གེའི་སུན་འབྱིན་དེ་ལ་ཟེར། ། ཁོང་རྒོལ་བས་རྟགས་ལ་ལན་ཐེབས་ཚེ། །རང་ཁས་བླངས་རྟགས་སུ་བཀོད་དོ་ཞེས། །ཐུགས་ཡུས་ཀྱང་མཁས་པའི་གྲྭ་མི་ཤོགས། །དུས་ ད་རེས་གཟུར་ན་སྤྱང་པོ་ཡིན། །ཡང་ཁོ་བོའི་རྩོད་སྤོང་དུ། གསུང་ལས། ཕྱི་མ་འདི་ཡི་ཚིག་གིས་ནི། །དེས་ན་གྲུབ་ཐོབ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །ཕྱོགས་རེའི་ཐབས་ཀྱིས་གྲོལ་བ་མིན། །ཞེས་པའང་ཚད་མའི་ བསལ་བར་བྱས་སོ་ཞེས་པ་ནི་མི་བདེན་ཏེ། དབང་གིས་གྲོལ་བ་དེ་ཕྱོགས་རེའི་ཐབས་ཀྱིས་གྲོལ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སོགས་བཀོད་པའི་ལན་མཆན་བུར། ཕྱོགས་རེ་དབང་ངམ། བསྐྱེད་རིམ་མམ། 3-347 རྫོགས་རིམ་གཏུམ་མོ་ལྟ་བུ་རེ་རེས་གྲོལ་ན་གཞན་ཕྱོགས་རེ་མི་རྙེད་གསུངས་པ
【現代漢語翻譯】 稱其為『見道』，並非執著于字面意思，而是領悟了那若巴（Nāropā）的深意。對此產生懷疑的人，只是因為他們沒有想起那若巴（Nāropā）的前世。聖天（Āryadeva）的《行集》（Caryāmelāpakapradīpa）中，『雖見真諦』（satyaṃ dṛṣṭvā）一句，也是指五次第圓滿次第（pañcakrama sampannakrama）時期的譬喻智（dṛṣṭānta-jñāna），稱其為見道，並非指見諦（satya-darśana）的自性。必須如此論證，如果那是見諦的自性，那麼凡夫（pṛthagjana）就會自然生起見道，因此必須論證非聖者（ārya）不會產生見道的自性。僅此而已，並非要將灌頂時和圓滿次第時期的所有智慧都論證為譬喻智。此外，《甘珠爾》（Kangyur）中說：『那是極大的過失，因為所詮義的大手印（mahāmudrā）之道和果，以及大手印（mahāmudrā）之最勝成就將徹底消失。』對此，我在《辯駁》（rtsod spong）中反駁道：『如此說法，沒有任何理由，只是空中的懸掛物。難道你認為這是智者所爲了解的嗎？』在註釋中寫道：『這種詭辯者（tarkika）提出了承諾（pratijñā）。』這是錯誤的。稱證悟者（rtogs ldan）為智者，這本身就是回答。需要認識到，在反駁將承諾作為理由時，需要認識到承諾的含義。否則，我在《辯駁》（rtsod spong）中寫道：『如果你們說，灌頂時和圓滿次第時不會產生所詮義的智慧，那麼就像揭露小偷的秘密一樣，我已經介紹過了。』儘管如此，再次說『承諾是理由』，這表明你沒有去過理性的學院。此外，如果將承諾作為理由，當提出不想要的結果時，如果反駁者（khong rgol ba）的舌頭斷了，那就是對正法詭辯的駁斥。如果反駁者（khong rgol ba）駁倒了理由，卻說自己將承諾作為理由，這樣的抱怨也無法進入智者的行列。如果現在退縮，那就是聰明。此外，我在《辯駁》（rtsod spong）中說：『經文中說：『因此，所有成就者（siddha）都不是通過片面的方法解脫的。』這也是一種衡量標準的駁斥，因為通過灌頂解脫不是通過片面的方法解脫。』在註釋中寫道：『片面是指灌頂、生起次第（utpattikrama）或圓滿次第（sampannakrama）的拙火（gtum mo）等，如果僅僅通過其中之一就能解脫，那麼就不會說找不到其他片面的方法。』 3-346 3-347
【English Translation】 Calling it 'Path of Seeing' (darśanamārga), it is not clinging to the literal meaning, but grasping the profound meaning of Nāropā. Those who doubt this are simply because they have not remembered the previous lives of Nāropā. In Āryadeva's Caryāmelāpakapradīpa, the phrase 'though seeing the truth' (satyaṃ dṛṣṭvā) also refers to the illustrative wisdom (dṛṣṭānta-jñāna) during the five-stage completion phase (pañcakrama sampannakrama), calling it the Path of Seeing, not the nature of seeing the truth (satya-darśana). It must be argued that if it is the nature of seeing the truth, then ordinary beings (pṛthagjana) will naturally arise the Path of Seeing, therefore it must be argued that non-noble ones (ārya) will not produce the nature of the Path of Seeing. That's all, it is not to argue that all the wisdom during the initiation and completion phase is illustrative wisdom. In addition, the Kangyur says: 'That is a great fault, because the path and fruit of the great seal (mahāmudrā) of the meaning to be expressed, and the supreme accomplishment of the great seal (mahāmudrā) will completely disappear.' To this, I refuted in the 'Refutation' (rtsod spong): 'Such a statement has no reason, it is just a hanging object in the sky. Do you think this is for the wise to understand?' In the commentary, it is written: 'This kind of sophist (tarkika) put forward a promise (pratijñā).' This is wrong. Calling the realized one (rtogs ldan) a wise man is itself an answer. It needs to be recognized that when refuting the promise as a reason, it is necessary to recognize the meaning of the promise. Otherwise, I wrote in the 'Refutation' (rtsod spong): 'If you say that the wisdom of the meaning to be expressed will not arise during the initiation and completion phase, then it is like revealing the secret of a thief, I have already introduced it.' Nevertheless, saying again that 'the promise is the reason' shows that you have not been to the school of reason. In addition, if the promise is taken as a reason, when an unwanted result is proposed, if the tongue of the refuter (khong rgol ba) is cut off, that is the refutation of the sophistry of the Dharma. If the refuter (khong rgol ba) refutes the reason, but says that he takes the promise as a reason, such a complaint cannot enter the ranks of the wise. If you retreat now, you are smart. In addition, I said in the 'Refutation' (rtsod spong): 'The scripture says: 'Therefore, all siddhas are not liberated by one-sided methods.' This is also a refutation of a measure, because liberation through initiation is not liberation through one-sided methods.' In the commentary, it is written: 'One-sided refers to initiation, the generation stage (utpattikrama) or the completion stage (sampannakrama) of tummo, etc. If liberation can be achieved through only one of them, then it will not be said that other one-sided methods cannot be found.' 3-346 3-347
་ཡང་། ཕྱོགས་སྔའི་དགོངས་བཞེད་ཅུང་ཟད་ཐུགས་སུ་མ་ཚུད་པ་སྟེ། རབ་དབྱེར། སྔ་མའི་ལས་འཕྲོའི་བྱེ་བྲག་དང་། །ནང་ གི་རྟེན་འབྲེལ་ཁྱད་པར་གྱིས། །ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་སྣ་འདྲེན་ནི། །ཐབས་ཀྱི་དབྱེ་བས་བྱེད་པར་གསུངས། །ཞེས་སོགས་ལྟར། རླུང་གཏུམ་མོ་བསྐྱེད་རིམ་སོགས་རེ་རེས་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་སྣ་འདྲེན་བྱེད་ཀྱང་། དེ་ དག་རེ་རེ་རྐྱང་པས་གྲོལ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གྲོལ་བ་མཐོང་ལམ་སྐྱེ་བ་ལ་ཁོ་རང་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་རྐྱེན་ནུས་པ་ཀུན་ཚང་དགོས་པའི་ཕྱིར། འདི་དབང་དུས་སུ་གྲོལ་བ་དང་མི་མཚུངས་ ཏེ། དབང་དུས་སུ་རྒྱུ་རྐྱེན་ནུས་པ་ཀུན་ཚང་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བ་ལ་ཆུ་ལུད་ལྟ་བུའི་སྣ་འདྲེན་བྱས་སྲིད་ཀྱང་། མྱུ་གུ་སྐྱེ་བ་ས་བོན་ཆུ་ལུད་སོགས་ རྒྱུ་རྐྱེན་ནུས་པ་ཀུན་ཚང་དགོས་པ་བཞིན་ཞེས་པ་དེར་སྣང་ངོ་། །འབྲས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་རྐྱེན་མ་འཛོམ་པའི། །རྐྱེན་རེ་རེ་བ་ལ་ཕྱོགས་རེ་ཟེར། །ཐབས་གཏུམ་མོ་རླུང་སོགས་སྣ་འདྲེན་ཅིང་། །དེ་རྐྱང་ པས་གྲོལ་བ་མིན་ཞེས་བཞེད། །རྒྱུད་དབང་བཞི་རྫོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ། །ལམ་བསྐྱེད་རྫོགས་ཐབས་ཤེས་ནུས་པ་འཛོམ། །ཕྱོགས་རེ་རེ་རྐྱང་པར་མ་ཤོར་བས། །དེས་གྲོལ་བ་ཐོབ་ཅེས་ས་ལོ་གསུང་། །ལྷ་བསྐྱེད་རིམ་གཏུམ་མོ་རླུང་སོགས་ལ། ། 3-348 རྒྱུ་རྐྱེན་སོགས་ནུས་པ་མ་ཚང་བས། །དེ་རེ་རེས་གྲོལ་བ་མིན་ནོ་ཞེས། །ཆོས་རབ་དབྱེར་གསུངས་དེ་མ་གསན་ནམ། །ཡང་རབ་དབྱེར། ནཱ་རོ་དང་ནི་མཻ་ཏྲི་བའི། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་གང་ཡིན་ པ། །དེ་ནི་ལས་དང་ཆོས་དང་ནི། །དམ་ཚིག་དང་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །གསང་སྔགས་རྒྱུད་ལས་ཇི་སྐད་དུ། །བཤད་པ་དེ་ཉིད་ཁོང་བཞེད་དོ། །ཞེས་པར་གན་མཛོད་ལས། ཇོ་བོ་གཉིས་ཀྱི་ལུགས་མཐོང་ བར་དེ་སྐད་ཟེར་སྙམ་ན་སྦྱར་བ་ཁོ་ན་སྟེ་ཞེས་སོགས་དང་། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་པའང་འགྲོས་དེ་ཀ་ཡིན་པས། བོད་དུ་འགྱུར་བའི་ཆོས་ལུགས་ཀུན་ཐོས་པ་ཙམ་དུ་མ་བཞག་པའང་ ཚིག་ཉམས་ཙམ་དུ་ཟད་དོ་ཞེས་བྲིས་སྣང་བ་ལ། ཁོ་བོའི་རྩོད་སྤོང་དུ། ནཱ་རོ་མཻ་ཏྲི་གཉིས་ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་རྣམ་གཞག་རྒྱུད་ནས་བཤད་པ་བཞིན་མཛད་གསུངས་པ་ལ། སུན་འབྱིན་གནང་བ་ནི། ཁོང་གཉིས་ནི་ཕྱག་བཞིའི་རྒྱུད་ནས་བཤད་པ་བཞིན་མི་མཛད་གསུང་བར་སོང་འདུག་གོ །ཞེས་སོགས་བཀོད་པའི་ལན་མཆན་བུར། དེ་ཙམ་ལ་རྩོད་པ་ཅི་ཡིན། རབ་དབྱེ་བས་བཞག་པའི་གོ་རིམ་དེ་དག་ པཎ་ཆེན་གསུམ་བཞེད་པ་དེ་མིན། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ལུགས་གསུམ་ཀར་ཕྱག་ཆེན་གསུམ་པ་དང་། དམ་ཚིག་བཞི་པར་བཤད་འདུག་པ་འབྲེལ་ལེགས་པར་ལྟོས། ཞེས་བྲིས་སྣང་བ་ནི། བལྟས་ཀྱང་འབྲེལ་ཆེ་བར་མ་ཁུམས། 3-349 རྒྱུ་མཚན་རབ་དབྱེ་ལས། ཕྱག་རྒྱ་བཞི་པོ་དེ་ནཱ་རོ་མཻ་ཏྲི་གཉིས་ཀྱང་རྒྱུད་ནས་བཤད་པ་བཞིན་མཛད་གསུངས་པ
【現代漢語翻譯】 此外，您似乎對先前的觀點有些不理解。在《區分勝劣論》中說：『先前業力的差別，以及內在緣起的特殊性，能生起智慧的引導，是通過方便的差別來實現的。』等等。雖然風、拙火、生起次第等各自都能引導智慧的生起，但它們單獨並不能解脫，因為要生起解脫道，就必須具備自身生起的所有因緣和能力。這與灌頂時獲得解脫不同，因為灌頂時具備所有因緣和能力。例如，種子生芽需要水和肥料的引導，但芽的生長需要種子、水、肥料等所有因緣和能力。』似乎是這樣說的。未能聚集產生結果的因緣，對每一個因緣都稱為『一方面』。認為方便、拙火、風等是引導，但單獨不能解脫。薩迦班智達（Sa-skya Paṇḍita）說：『圓滿具備四種灌頂的智慧，具備道的生起次第、圓滿次第、方便和智慧的能力。』因為沒有迷失於任何一方面，所以通過它能獲得解脫。對於本尊生起次第、拙火、風等，因為不具備因緣等能力，所以每一個都不能解脫。《區分勝劣論》中這樣說，您沒聽到嗎？此外，在《區分勝劣論》中說：『那若巴（Nāropa）和麥崔巴（Maitrīpa）的，大手印（phyag rgya chen po）是什麼，那就是業、法、誓言和大手印。』正如密宗經典中所說的那樣，這也是他們的觀點。』在《甘珠爾目錄》（gan mdzod）中說：『如果認為兩位尊者（jo bo gnyis）的觀點是這樣，那只是附和而已。』等等。龍樹（Klu-sgrub）的四印也是同樣的道理，對於翻譯成藏文的各種教法，不僅僅是聽聞，也只是在文字上有所瞭解而已。』我看到他這樣寫道。在我的辯駁中，我說：『那若巴和麥崔巴按照經典中所說的那樣做了四印的分類。』但您卻反駁說：『他們兩位並沒有按照四印的經典中所說的那樣做。』等等。在回覆的評論中寫道：『僅僅是這樣有什麼可爭論的呢？《區分勝劣論》所設定的次第，難道不是三位班智達的觀點嗎？因為在三種體系中，第三個大手印和第四個誓言中都有說明，請好好看看。』我看到他這樣寫道，但我看了之後並沒有覺得有什麼關聯。 原因是《區分勝劣論》中說，那若巴和麥崔巴也按照經典中所說的那樣做了四印的分類。
【English Translation】 Furthermore, it seems you have somewhat misunderstood the previous view. In the 'Distinction of the Profound and the Superficial,' it says: 'The distinction of previous karmas and the particularity of inner interdependence are said to guide the arising of wisdom through the differentiation of methods.' etc. Although each of wind, fierce fire, generation stage, etc., can guide the arising of wisdom, they alone do not liberate, because to generate the path of liberation, it is necessary to have all the causes, conditions, and abilities for its own arising. This is not the same as liberation at the time of empowerment, because at the time of empowerment, all causes, conditions, and abilities are complete. For example, just as the sprouting of a seed requires the guidance of water and fertilizer, the sprouting of a seed requires all the causes, conditions, and abilities of the seed, water, fertilizer, etc.' That seems to be what it says. Each condition that does not gather the causes and conditions for producing a result is called 'one aspect.' It is held that methods, fierce fire, wind, etc., are guides, but they alone do not liberate. Sa-skya Paṇḍita said: 'The wisdom that perfectly possesses the four empowerments possesses the ability of the generation stage, completion stage, method, and wisdom of the path.' Because it is not lost in any one aspect, liberation is attained through it. For deity generation stage, fierce fire, wind, etc., because they do not possess the abilities of causes and conditions, etc., each of them does not liberate. Didn't you hear that this is what is said in the 'Distinction of the Profound and the Superficial'? Furthermore, in the 'Distinction of the Profound and the Superficial,' it says: 'Nāropa's and Maitrīpa's, what is the Great Seal (Mahāmudrā), that is action, dharma, vows, and the Great Seal.' As it is said in the tantric scriptures, that is also their view.' In the 'Ganzöd' it says: 'If you think that the view of the two lords (Jo-bo) is like that, it is just an imitation.' etc. The four seals of Nāgārjuna are also the same, and for all the teachings translated into Tibetan, it is not just hearing, but only understanding the words.' I saw that he wrote that. In my refutation, I said: 'Nāropa and Maitrīpa made the classification of the four seals as it is explained in the scriptures.' But you refuted by saying: 'Those two did not do as it is explained in the scriptures of the four seals.' etc. In the reply comment, it is written: 'What is there to argue about just that? Isn't the order established by the 'Distinction of the Profound and the Superficial' the view of the three Paṇḍitas? Because it is explained in the third Mahāmudrā and the fourth vow in the three systems, please look carefully.' I saw that he wrote that, but I didn't find it very relevant after looking at it. The reason is that the 'Distinction of the Profound and the Superficial' says that Nāropa and Maitrīpa also made the classification of the four seals as it is explained in the scriptures.
་ཙམ་ལས་ཁོང་གཉིས་ཀྱང་གོ་རིམ་འདི་འདྲ་བ་ཞིག་མཛད་གསུང་བ་ཡང་མི་ སྣང་། རབ་དབྱེའི་གོ་རིམ་ལྟར་བྱས་ན། རྒྱུད་བསྟན་བཅོས་དང་འགལ་བས་རྒྱུད་དང་མི་མཐུན་ཞེས་ཀྱང་གསུང་བར་མི་སྤོབས་ཏེ། ཕྱག་རྒྱ་བཞི་པོ་དེ་ལ་རྒྱུད་བསྟན་བཅོས་སོ་སོར། གོ་རིམ་ངོས་འཛིན་ སྦྱོར་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་མང་དག་གཅིག་སྣང་བས། གོ་རིམ་མི་མཐུན་པ་ཙམ་ལ་རྩོད་པ་མི་རིགས་ཞེས། སླར་རྩོད་སྤོང་དུ་བཀོད་ཟིན་པ་ལ། སླར་ཡང་གོ་རིམ་ལ་རྩོད་པ་ཡིན་གསུངས་པ་ ཙམ་ལས་ནུས་པ་མི་སྣང་བས་ལན་གྱི་སྤོབས་པ་གཏུགས་པར་གོ །ཡང་རྩོད་སྤོང་དུ། དེ་ལྟར་གོ་རིམ་ངོས་འཛིན་སོགས་མི་མཐུན་པ་མང་དག་བྱུང་ཞེས་པའི་ལན་མཆན་བུར་ཡང་ངེས་པ་ཅི་ ཡོད། བཞི་པར་བྱས་པ་དང་། གསུམ་པར་བྱས་པ་མ་མཐུན་ཞེས་སྨྲ། ཞེས་བྲིས་སྣང་བ་ཡང་། ནུས་པ་ཟད་པ་ཁོ་ནའོ། །ཆོས་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ཡི་ཕྱག་ཆེན་དེ། །གྲངས་བཞི་པར་བཀོད་ལ་ཉེས་པའི་ ཚོགས། །སྐྱོན་ཅི་གཟིགས་པདྨ་དཀར་པོའི་སྤྱན། །དོན་མ་སྦས་བསྩལ་བར་ཅིས་མི་གནང་། །ཡང་རྩོད་སྤོང་དུ། ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ལ་རྒྱུད་བསྟན་བཅོས་སོ་སོར་གོ་རིམ་མཐའ་དག་པ་ཞིག་སྣང་བས། ཕྱག་ཆེན་ཕྱག་རྒྱ་གསུམ་པར་དགོས་པའི་ངེས་པ་མི་འདུག་ཞུས་པའི་ལན་མཆན་བུར། 3-350 ངེས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེས་བྲིས་སྣང་བ་ནི། ཕྱག་ཆེན་ཕྱག་རྒྱ་གསུམ་པར་བྱེད་དགོས་པའི་ངེས་པ་མེད་ན་གོ །པཎ་ཆེན་རྣམ་གཉིས་ཀྱང་གོ་རིམ་དེ་ལ་ཐུགས་སྤྲོ་ལང་བ་ཞིག་མིན་པ་འདྲ། ལམ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་གྲགས་པ་དེ། །གྲངས་གསུམ་པར་དགོས་པའི་ངེས་མེད་ན། །དེ་བཞི་པར་བྱས་པ་འཁྲུལ་ཞེས་གཏམ། །ཐུགས་ཡུས་ཀྱི་བརྣངས་དེའང་འོ་རེ་བརྒྱལ། །ཡང་ཁོ་བོའི་རྩོད་སྤོང་དུ། ནཱ་རོ་ མཻ་ཏྲི་གཉིས་ཅར་གྱི་ལུང་དྲངས་པ་དེར། ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་ཕྱག་ཆེན་དེ་ནི། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། དེ་ཡང་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་བརྟེན་དགོས་གསུངས་པ་ལ། ཁྱེད་ ཅག་མདོ་དང་། རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ་རང་རྐང་གི་ཕྱག་ཆེན་ཡང་བཞེད་པས། ལུང་གནོད་བྱེད་དུ་སོང་ཞེས་བཀོད་པའི་ལན་ཆན་བུར། ལས་དང་ཆོས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །དམ་ཚིག་ཅེས་བྱ་འོད་གསལ་ཉིད། ། ཟེར་བའི་ལུང་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་དུའང་བྱུང་། རྒྱུད་སྡེ་འོག་མའི་ལུང་གོང་མར་འདྲེན་མི་རིགས་ན། ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་ཀྱིས། འཇའ་ཚོན་ལྟ་བུའི་ལུས་ངག་གི །དེ་ཉིད་སྒོམ་པས་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་ སོགས་མང་དུ་གསུངས་ཞེས་བྲིས་སྣང་བ་ནི། རྒྱུད་སྡེ་གོང་འོག་ཐུན་མོང་བའི་ལུང་སྐབས་སུ་གང་བབ་དྲང་དུ་རུང་བས་དེ་འདྲ་མི་རུང་ཞེས་ཅི་ཞུ། འོན་ཀྱང་རང་རང་ཐུན་མོང་མིན་པ་དེ་མ་འཆོལ་བར་བྱེད་པ་ངེད་ཀྱི་ལུགས། 3-351 རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་དང་། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་དུའང་། ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་མིང་དང་ཁོ་རང་སྐབས་ཀྱི་དོན་ངོས་འཛིན་རེའང་འབ
【現代漢語翻譯】 僅僅如此，似乎也沒有說兩位班智達也做了這樣的次第。如果按照分別的次第，會與續部教典相違，因此也不敢說與續部不符，因為在各個續部教典中，對於這四個手印，次第的認定和結合的方式有很多不同，僅僅因為次第不同而爭論是不合理的。既然已經寫了駁斥爭論，但僅僅又說是在爭論次第，似乎沒有力量，所以就用回答來駁斥。又在駁斥爭論中，對於『這樣次第的認定等等有很多不一致』的回答中，又寫道：『有什麼必要一定認為是第四個，說認為是第三個不一致。』這也只是力量耗盡而已。這四個法印的大手印，放在第四個位置上，有什麼過錯呢？用蓮花般的眼睛看到了什麼過失？為什麼不坦誠地說出來呢？又在駁斥爭論中，因為在各個續部教典中，似乎有各種各樣的四手印次第，所以沒有必要大手印一定是第三個手印。對於『有什麼必要』的回答中，寫道：『如果沒有必要大手印一定是第三個，那麼兩位班智達似乎也不喜歡這個次第。』 如果大手印被稱為道路，沒有必要一定是第三個，那麼說放在第四個是錯誤的，心中的不滿也太強烈了吧。又在我的駁斥爭論中，引用了那若巴和梅紀巴兩位尊者的教證，其中說：『四手印分開的大手印，依賴於法手印，而法手印也必須依賴於業手印。』你們也認為顯宗和下部續部的自立大手印，所以教證成了損害。對於這個回答中，寫道：『業和法與大手印，以及稱為誓言的光明。』這樣的教證也出現在《現觀莊嚴論》中。如果不能將下部續部的教證引用到上部，那麼龍樹父子也說過：『如彩虹般的身體和語言，通過修習它就能獲得。』等等說了許多，這是因為上下部續部共同的教證，在適當的時候可以引用，所以為什麼要說不行呢？但是，不混淆各自不共同的部分是我們的規矩。 在《現觀莊嚴論》和瑜伽續部中，也有四手印的名稱和各自情況下的意義認定。
【English Translation】 It also does not seem that the two scholars made such an order. If done according to the order of differentiation, it would contradict the Tantric scriptures, so I dare not say that it is inconsistent with the Tantras, because in each Tantric scripture, there are many different ways of identifying the order and combining these four mudras. It is unreasonable to argue just because the order is different. Since it has already been written to refute the argument, it seems that there is no power in just saying that it is arguing about the order again, so I refute it with an answer. Also, in the refutation of the argument, in response to 'There are many inconsistencies in the identification of the order, etc.,' it is written: 'What is the need to necessarily think it is the fourth, and say that it is inconsistent with the third?' This is just exhaustion of power. What is wrong with placing the Mahamudra of these four Dharma seals in the fourth position? What faults did you see with your lotus-like eyes? Why don't you tell me frankly? Also, in the refutation of the argument, because there seem to be various orders of the four mudras in each Tantric scripture, there is no need for Mahamudra to be the third mudra. In response to 'What is the need?', it is written: 'If there is no need for Mahamudra to be the third mudra, then the two scholars do not seem to like this order.' If Mahamudra is called the path, there is no need for it to be the third, then saying that placing it in the fourth is wrong, the dissatisfaction in your heart is too strong. Also, in my refutation of the argument, I quoted the teachings of both Naropa and Maitripa, which said: 'The Mahamudra separated by the four mudras relies on the Dharma mudra, and the Dharma mudra must also rely on the Karma mudra.' You also believe in the independent Mahamudra of Sutra and Lower Tantras, so the teaching has become a harm. In response to this, it is written: 'Karma and Dharma and Mahamudra, and the luminosity called Samaya.' Such teachings also appear in the Abhisamayalankara. If you cannot quote the teachings of the Lower Tantras to the Upper Tantras, then the father and son Nagarjuna also said: 'The rainbow-like body and speech can be obtained by practicing it.' etc. There are many things said, this is because the common teachings of the Upper and Lower Tantras can be quoted when appropriate, so why say it is not possible? However, it is our rule not to confuse the respective uncommon parts. In the Abhisamayalankara and Yoga Tantra, there are also the names of the four mudras and the identification of the meaning in their respective situations.
ྱུང་ཡང་། རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་དང་མིང་མཐུན་ལ་དོན་མི་འདྲ་བས། དེ་དག་ལ་འཁྲུལ་ ན་མཁས་པའི་གྲངས་སུ་ཅི་འགྲོ། དེ་དག་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་གཟུང་དུ་ག་ལ་རུང་སྟེ། གོང་མའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དེ་འོག་མར་འབྱུང་དོན་མེད་ཅིང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་བསྲེ་མི་ རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུད་འོག་མར་ཕྱག་རྒྱ་རྣམ་བཞིའི་དོན། །དངོས་ཚང་ན་གོང་འོག་ཟབ་ཁྱད་འཆོལ། །དོན་འགལ་མེད་གོང་འོག་ལུང་རིགས་ཀྱིས། །གསལ་ནུས་ན་ལུང་འདྲེན་སུ་ཡིས་འགོག །རྒྱུད་གོང་འོག་ཕྱག་ རྒྱ་རྣམ་བཞིའི་དོན། །དུག་བདུད་རྩིར་བསྲེས་ནས་འཐུང་བ་མཁན། །ཆོས་ཟབ་དོན་སྲོག་ལ་མི་བརྩི་ཡང་། །རང་སྐུ་འཚོ་སྟོངས་ན་མི་འགྱོད་དམ། །ཡང་གན་མཛོད་ལས། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་པའི་ལུང་ འདྲེན་གསལ་པོར་གནང་བ་ལ། རྩོད་སྤོང་དུ། ལུང་དེ་རྣམས་རང་ལ་གནོད་བྱེད་དུ་སོང་སྟེ། ལུང་དེར་མི་ཕྱེད་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་ཆེན་ལས་འབྱུང་དགོས་པར་ས་ལུའི་ས་བོན་ ལས་ས་མྱུག་འབྱུང་བའི་དཔེས་བསྟན། ཁྱེད་ཅག་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་མིང་ཙམ་ཡང་མ་ཚོར་བར་ཕྱག་ཆེན་དུ་མིང་བཏགས་ཚད་ཕྱག་ཆེན་དུ་ཁས་ཆེས་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀོད་པའི་ལན་མཆན་བུར། སྔོན་ལ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དགོངས་པ་ཞིག་མཛད་ནས་གསུངས་ན་འོ་མི་བརྒྱལ་བ་འདྲ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། 3-352 ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ལ་འཇོག་མཚམས་དང་གྲངས་གོ་རིམ་ངོས་འཛིན་མི་འདྲ་བ་མང་དག་སྣང་བས་མགོ་འཁོར་སྦྱོང་དུ་བཅུག་པ་ཡང་ཐུགས་མད་དེ། དེ་བས་ཀྱང་དངོས་བཏགས་གཏན་ནས་མ་ཕྱེད་པར་མིང་ བཏགས་ཚད་དངོས་སུ་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པས་ཐུགས་རྣམ་དཔྱོད་གྲོན་དུ་སོང་ཞིང་འཆུགས་ཆེ་བ་འདི་ཕངས་པར་སྣང་ངོ་། །ཆོས་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ཡི་རྣམ་གྲངས་མང་། །དོན་དངོས་བཏགས་ཕྱེད་ན་སྤྱང་པོ་ཡིན། །ཁོང་ གཡོན་ཞར་མ་ཡི་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས། །ཕྱོགས་གཡོན་གྱི་མེ་ཏོག་ཆུན་པོ་བོར། །ཆོས་ཕྱག་རྒྱའི་ཐ་སྙད་མགོ་འཁོར་ཡང་། །གཏམ་དྲང་སྨྲ་མགྲིན་པ་ངལ་གསུང་མད། །དེ་མཁྱེན་ཡང་དོན་མིན་སྐྱོག་པའི་གསུང་། །དོན་ འདི་ཀ་ཡིན་ནམ་མགུ་རི་ཤི། །ཡང་རབ་དབྱེར། དབང་བསྐུར་བཞི་པ་མ་ཐོབ་པར། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སོགས་སྒོམ་དང་། །ཞེས་པར་གན་མཛོད་ལས། འདི་ཚིག་སྤོམས་སོ། །རྒྱུ་མཚན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་སྒྲ་ ནི། སྤྱོད་རྒྱུད་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་དུའང་བཤད་ལ། དེ་དག་ཙམ་ཞོག རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་འདུས་པར། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་མཚན་པ་འོ། །ཞེས་བསྐྱེད་རིམ་ལ་ཕྱག་ ཆེན་དུ་བཞག་པ་དང་། ཞེས་སོགས་མང་དུ་སྣང་བ་ལ། རྩོད་སྤོང་དུ་རབ་དབྱེའི་གཞུང་དེར་ནི། དབང་བཞི་པ་མ་ཐོབ་པར་མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་ཕྱག་ཆེན་མི་འབྱུང་བས་དོན་དེ་ཀ་ཡིན་ཡང་། 3-353 དེ་མ་ཐོབ་པར་མཚོན་བྱེད་དཔེའི་ཕྱག་ཆེན་སྐྱེ་བ་ཡང་ཡོད
【現代漢語翻譯】 再說，『無上瑜伽』雖然名稱相同，但意義不同，如果對這些產生混淆，怎能算作智者呢？怎麼能按照字面意思來理解呢？因為上部的無上法在下部不可能出現，而且無上的法是不能混淆的。下部續部的『四手印』的意義，如果實際具備，那麼上下部的深奧差別就會混淆。如果意義不矛盾，上下部的教證和理證能夠闡明，那麼誰會阻止引用教證呢？上下部續部的『四手印』的意義，就像把毒藥和甘露混合在一起飲用一樣。即使不珍惜深奧的佛法和生命，但如果自己的身體衰竭死亡，難道不會後悔嗎？ 此外，《甘珠》中明確引用了龍樹的『四手印』的教證。在《辯論破斥》中說：『這些教證反而成了對自己的損害，因為這些教證中不可分割的大手印必須從《法性大手印》中產生，就像從稻種中產生稻芽一樣。你們連《法性手印》的名字都沒有聽說過，凡是名為大手印的都自認為是真正的大手印。』對於這段話，批註中說：『如果先理解了《法性手印》的含義再說，就不會像中風一樣了。』 因為對於『四手印』的安立界限和數量順序，存在很多不同的觀點，讓人感到困惑，所以讓他們去學習，這也是沒有辦法的事情。但更糟糕的是，他們完全沒有區分名相和實義，凡是名為大手印的都認為是真實的大手印，這真是浪費了他們的智慧，犯了很大的錯誤，令人惋惜！ 《法性手印》的名稱很多，如果能區分實義和名相，那就是聰明人。他們以偏頗的眼光看待事物，拋棄了左邊的鮮花花束。即使對《法性手印》的術語感到困惑，但說真話也不用費力。即使他們知道，也只是爲了誹謗而說。這個道理真的是這樣嗎，格日夏？ 此外，在《分別善惡經》中說：『如果沒有獲得第四灌頂，就修持大手印等。』對此，《甘珠》中說：『這句話是虛張聲勢！』理由是，大手印這個詞，在行續和瑜伽續中也有闡述。暫且不說這些，即使在無上瑜伽中，也有『毗盧遮那佛大手印，是身語意的象徵』，這樣將生起次第安立為大手印的說法有很多。在《辯論破斥》中，對於《分別善惡經》的觀點是：『如果沒有獲得第四灌頂，就不會產生作為所詮釋義的大手印，即使沒有獲得第四灌頂，也會產生作為能詮釋例的大手印。』
【English Translation】 Furthermore, although 'Anuttarayoga' shares the same name, its meaning differs. If one becomes confused about these, how can they be considered wise? How can one interpret them literally? Because the unsurpassed dharma of the upper tantras cannot appear in the lower tantras, and the unsurpassed dharma cannot be mixed. The meaning of the 'Four Mudras' in the lower tantras, if actually possessed, would confuse the profound differences between the upper and lower tantras. If the meanings are not contradictory, and the scriptural and logical proofs of the upper and lower tantras can clarify, then who would prevent the citation of scriptural proofs? The meaning of the 'Four Mudras' in the upper and lower tantras is like mixing poison and nectar together to drink. Even if one does not cherish profound Dharma and life, wouldn't one regret it if their own body deteriorates and dies? Moreover, the Ganju clearly cites the scriptural proofs of Nagarjuna's 'Four Mudras'. In Refutation of Arguments, it says: 'These scriptural proofs have instead become detrimental to oneself, because the indivisible Mahamudra must arise from the Dharmamudra, just as a rice sprout arises from a rice seed. You have not even heard of the name Dharmamudra, and you all believe that anything named Mahamudra is the real Mahamudra.' To this, the commentary says: 'If you first understood the meaning of Dharmamudra before speaking, it wouldn't be like having a stroke.' Because there are many different views regarding the establishment of boundaries and the order of numbers for the 'Four Mudras', causing confusion, it is unavoidable to have them study. But even worse, they completely fail to distinguish between names and meanings, and they believe that anything named Mahamudra is the real Mahamudra. This is truly a waste of their wisdom and a great mistake, which is regrettable! There are many names for Dharmamudra. If one can distinguish between real meaning and names, then one is clever. They look at things with a biased view, discarding the bouquet of flowers on the left. Even if one is confused by the terminology of Dharmamudra, speaking the truth does not require effort. Even if they know, they speak only to slander. Is this really the truth, Gerisha? Furthermore, in the Distinguishing Good and Evil Sutra, it says: 'Without obtaining the fourth empowerment, one practices Mahamudra, etc.' To this, the Ganju says: 'This statement is boastful!' The reason is that the term Mahamudra is also explained in the Action Tantra and Yoga Tantra. Leaving those aside for the moment, even in Anuttarayoga, there is the statement 'Vairocana Buddha Mahamudra is the symbol of body, speech, and mind,' and there are many such statements establishing the generation stage as Mahamudra. In Refutation of Arguments, the view of the Distinguishing Good and Evil Sutra is: 'Without obtaining the fourth empowerment, the Mahamudra that is the meaning to be expressed will not arise, but even without obtaining the fourth empowerment, the Mahamudra that is the illustrative example can arise.'
་པས། འཁྲུལ་གཞི་སྐྱེ་བ་ཡང་མད་མོད། སྒྲུབ་བྱེད་ལུང་འདྲེན་དེ་དག་ནི། ཕྱག་ཆེན་དུ་མིང་བཏགས་ཚད་ཕྱག་ཆེན་དུ་ཁས་བླངས་པ་ དང་། མཐར་མི་བླུན་པོ་ལ་བ་ལང་ཞེས་མིང་བཏགས་པའི་མི་དེ་ཡང་བ་ལང་ཡིན་ཞེས་ཁས་བླང་དགོས་འབྱུང་ངོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ལ་ལན་མཆན་བུར། གང་དུ་ཕྱག་ཆེན་དུ་མིང་བཏགས་པ་དེ། དེ་སྐབས་སུ་ཁས་མི་ལེན་ན་བཏགས་ནས་ཅི་བྱ། དེ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་ཁས་མ་བླངས་པས། ལ་ལར་ལག་པའི་ཕྱག་རྒྱ། བསྐྱེད་རིམ་སོགས་དམིགས་བསལ་མང་དུ་འདུག་པ་ལ། བད་རླུང་གིས་སྐྱོན་ དུ་གྱུར་ཅེས་བྲིས་སྣང་བ་ནི། སྤྱིར་བཀའ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་བབས་འགྲོས་ལ། མིང་དེ་ལ་དངོས་མིང་དང་བཏགས་མིང་གཉིས། དངོས་མིང་ལ་བཤད་འཇུག་མུ་གསུམ། བཏགས་མིང་ལ་འདྲ་འབྲེལ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ པ་སོགས་མང་དག་ཡོད་པས། དངོས་བཏགས་ཕྱེ་དགོས་པ་ཞིག་མཁས་པའི་སྤྱི་ལུགས་ཡིན་ཡང་། ཁོང་ཕྱག་ཆེན་པ་ལ་རྦད་ཁམ་དེ་ཙམ་ལོས་ཡོད། མིང་བཏགས་ཚད་ལ་དངོས་བཏགས་མི་དགོས་པར། ཕྱག་ཆེན་ དུ་མིང་བཏགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དེ་ནི་ཕྱག་ཆེན། སངས་རྒྱས་སུ་མིང་བཏགས་པའི་ཐ་མལ་སྐྱེ་བོ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས། སེང་གེར་མིང་བཏགས་པའི་མི་དེ་ནི་སེང་གེ གླང་ཆེན་དུ་མིང་བཏགས་པའི་སངས་རྒྱས་དེ་ནི་གླང་ཆེན་སོགས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཀློང་ཡངས་ཀྱི་རྣམ་འཕྲུལ་ངོ་མཚར་བའི་གཏམ་བསམ་ལས་འདས། 3-354 བད་རླུང་ལངས་པའི་རྟོག་གེ་སྦུགས་འཐུམ་ཁྱོད་ལ་དེ་རང་མཁོ། ནད་བད་རླུང་ལངས་པའི་ཕྱལ་ཕྱོལ་དེ། གཞན་གསོ་རིག་མཁས་ན་འཚོ་བའང་སྲིད། །ཆོས་ཕྱག་ཆེན་མྱོས་པའི་འུར་ཤང་འདི། །ཁོང་རྒྱལ་རྣམས་ འཛོམ་ཡང་དཀའ་སེ་བ། །ཕྱག་ཆེན་མིང་རྐྱང་སྨིག་སྒྱུ་གསར་བའི་ཐང་། །ཉམ་ཆུང་རི་དྭགས་ཆུར་སྲེད་བྲེལ་བའི་ལྕེ། །དོན་མེད་གྲོག་སྐམ་མྱ་ངམ་ཐང་ལ་འཁྱམས། །རིག་རིག་མིག་གིས་བལྟས་ཀྱང་སྐྱབས་མེད་ དོ། །ཡང་རྩོད་སྤོང་དུ་རང་ལ་ཁས་བླངས་ནང་འགལ་འབྱུང་སྟེ། འདིར་བསྐྱེད་རིམ་དང་ལས་རྒྱ་སོགས་ཕྱག་ཆེན་དུ་ཁས་བླངས་ནས། འོག་ཏུ་རང་ལུགས་ཀྱི་ཕྱག་ཆེན་ངོས་འཛིན་པའི་ཚེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ངོས་བཟུང་འདུག་པའི་ཕྱིར། ཞེས་ཞུས་པའི་ལན་མཆན་བུར། བསྐྱེད་རིམ་ལ་ཕྱག་རྒྱ་བཞིར་གསུངས་པའི་ཕྱག་ཆེན་དེ་སྐབས་སུ་སྒོམ་མི་དགོས་པར་ཐལ་བ་ལ་ལན་རློན་ཞེས་ བྲིས་པ་ནི། ཅིར་ཡང་མ་འབྲེལ་ཏེ། ཕྱག་ཆེན་ལ་ཤེས་ཕྱིན་ཡིན་པ་ཞིག་དགོས་ན། བསྐྱེད་རིམ་དང་ལས་རྒྱ་ཡང་ཤེས་ཕྱིན་དུ་ཐལ་ཏེ། ཕྱག་ཆེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས་བླངས་ཞེས་པ་ལ། ལན་དངོས་མི་གནང་བར། བསྐྱེད་རིམ་སྐབས་སུ་ཕྱག་ཆེན་སྒོམ་མི་དགོས་པར་ཐལ། བསྐྱེད་རིམ་ཕྱག་ཆེན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གསུང་བར་སྣང་བས། མཁས་རྣམས་དགེས་པའི་དགའ་སྟོན་དུ་མར་གྱུར་ཏམ། ཡང་རབ་དབྱེར། 3-355 དབང་བསྐུར་དག་དང་མ་འབྲེལ་བ
【現代漢語翻譯】 巴瓦（Ba wa）說：『雖然沒有產生錯誤的根源，但作為論證的引經據典是，凡是名為『大手印』（Phyag chen）的，就承認其為大手印；最終，就像給愚人命名為『牛』，就必須承認那個人是牛一樣。』對於這種說法，批註中寫道：『凡是命名為大手印的，如果當時不承認，命名又有何用？』因為沒有全部承認，所以有些是手的印契（lag pa'i phyag rgya），有些是生起次第（bskyed rim）等特殊情況。』寫著『因風脈（bad rlung）而成為過失』。一般來說，按照經論的通常方式，一個名稱有實名和假名兩種。實名有詮釋、進入、相互關聯三種方式。假名有相似、相關、因果等多種情況。因此，區分實名和假名是智者的普遍做法。但他對大手印的理解難道只有這些嗎？命名之後就不需要區分實名和假名了嗎？凡是命名為大手印的煩惱就是大手印，凡是命名為佛的凡夫就是佛，凡是命名為獅子的人就是獅子，凡是命名為象的佛就是象等等，大手印的廣闊境界和神奇變化真是不可思議。 風脈紊亂的空洞論證只適合你。如果疾病是因風脈紊亂引起的胡言亂語，或許還能被其他精通醫術的人治癒。但對於沉迷於大手印的喧囂，即使諸位國王聚集在一起也難以理解。大手印只是一個空名，如同新生的海市蜃樓。可憐的動物們焦渴地伸出舌頭，卻在毫無意義的乾涸荒漠中徘徊。即使睜大眼睛也無濟於事。 此外，在辯論中，自相矛盾是因為自己承認了。因為在這裡，生起次第和事業手印等被承認為大手印，但在下面定義自己宗派的大手印時，卻被定義為般若波羅蜜多（shes rab kyi pha rol tu phyin pa）。』對於這種說法，批註中寫道：『如果生起次第中說有四種手印的大手印，那麼當時就不應該禪修，這是不合理的。』寫著『這是濕的回答』。這毫無關聯。如果大手印必須是般若波羅蜜多，那麼生起次第和事業手印也應該是般若波羅蜜多，因為它們是大手印。對於承認這個論證，沒有給出直接回答，而是說：『在生起次第中，不應該禪修大手印，因為生起次第不是大手印。』這難道成了智者們喜悅的盛宴嗎？此外，在分類上，與灌頂無關。
【English Translation】 Ba wa said, 'Although there is no basis for error, the citations used as proof are that whatever is named 'Mahamudra' (Phyag chen) is acknowledged as Mahamudra; ultimately, just as naming a fool 'cow,' one must acknowledge that the person is a cow.' In response to this, the annotation says, 'If what is named Mahamudra is not acknowledged at the time, what is the point of naming it?' Because not all of it is acknowledged, some are hand gestures (lag pa'i phyag rgya), some are generation stage (bskyed rim), etc., which are many special cases.' It is written that 'it has become a fault due to wind energy (bad rlung).' In general, according to the usual way of scriptures and treatises, a name has two types: real name and nominal name. A real name has three modes of explanation, entry, and mutual relation. A nominal name has many aspects such as similarity, relation, and cause. Therefore, distinguishing between real and nominal names is a common practice of the wise. But does he only have that much understanding of Mahamudra? Is it not necessary to distinguish between real and nominal names once something is named? The afflictions named Mahamudra are Mahamudra, the ordinary person named Buddha is Buddha, the person named Lion is Lion, the Buddha named Elephant is Elephant, etc. The vast realm and wonderful manifestations of Mahamudra are beyond comprehension. The empty arguments of wind-disturbed minds are only suitable for you. If the disease is nonsense caused by wind-disturbed minds, it may still be cured by other medical experts. But for the clamor of being intoxicated with Mahamudra, it is difficult to understand even if all the kings gather together. Mahamudra is just an empty name, like a newly formed mirage. The poor animals stretch out their tongues thirstily, but wander in the meaningless dry desert. Even looking with wide eyes is of no help. Furthermore, in the debate, self-contradiction arises because one has admitted it oneself. Because here, the generation stage and action seals, etc., are acknowledged as Mahamudra, but below, when defining one's own school's Mahamudra, it is defined as Prajnaparamita (shes rab kyi pha rol tu phyin pa).' In response to this, the annotation says, 'If the Mahamudra with four seals is mentioned in the generation stage, then it is unreasonable not to meditate at that time.' It is written that 'this is a wet answer.' This is irrelevant. If Mahamudra must be Prajnaparamita, then the generation stage and action seals should also be Prajnaparamita, because they are Mahamudra. No direct answer is given to the admission of this argument, but it is said: 'In the generation stage, one should not meditate on Mahamudra, because the generation stage is not Mahamudra.' Has this become a joyous feast for the wise? Furthermore, in the classification, it is not related to empowerment.
། །དེ་ལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བཀག །ཅེས་པར་གན་མཛོད་ལས། དགག་པའི་གཞུང་མ་དམིགས་པ་དང་། མདོ་རང་ལམ་ནས་འཚང་རྒྱ་བ་དང་འགལ་བ་དང་། གཞི་ཕྱག་རྒྱ་ ཆེན་པོ་ཡུལ་ཐོན་གསུང་བའི་སྐྱོན་གསུམ་གནང་བ་ལ། རྩོད་སྤོང་དུ། དབང་དང་མ་འབྲེལ་བ་ལ་ཕྱག་ཆེན་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་ལུང་གང་ཡང་མེད་པས་ལུང་གིས་བཀའ་བར་ཡང་སོང་། མདོ་རང་ལམ་ ལས་འཚང་རྒྱ་བ་ཁས་མི་ལེན་ཞིང་། ཁས་ལེན་ན་ཡང་། དེའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཕྱག་ཆེན་ཡིན་པ་མི་འཐད་པ་དང་། གཞི་ཕྱག་ཆེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཁས་མི་ལེན། ལེན་ན་ཡང་དེ་ཕྱག་ཆེན་མ་ ཡིན་པས། ཕྱག་ཆེན་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བ་ལ་དབང་དང་འབྲེལ་བ་དགོས་བྱས་པ་ལ། ཕྱག་ཆེན་མ་ཡིན་པའི་སྐྱོན་གཏོང་འབྲེལ་མེད་ཡིན་ཞུས་པའི་ལན་མཆན་བུར། མདོ་རང་ལམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་པ་ཞིག་ ཡོད་ན་ནི། དེའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དངོས་གྲུབ་ཅེས་བཞག་པ་དེ་མ་ཡིན་ན། སངས་རྒྱས་གོ་མ་ཆོད། དེ་འདྲ་སངས་རྒྱས་པའི་ལུགས་ལ་ནི་མི་སྲིད། དེང་སང་བྱང་ ཕྱོགས་ཀྱི་སྲང་དབར་ན་གཏམ་སྐད་དེ་འདྲ་ཡོད་སྲིད། གཞི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་དབང་དང་འབྲེལ་མ་འབྲེལ་མི་ཡོང་། བདེ་མཆོག་རྩ་རྒྱུད་ལས། ཐོག་མ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི། །འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པས་གནས་པ་ཡིན། ། 3-356 གསུངས། རྩོད་གཞི་ལ་གནས་པ་ལམ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ། གསང་སྔགས་ལས་དབང་ལ་རག་ལས་པར་གསུངས་ལ། དབང་དེ་ལ་ཇོ་བོ་ཨ་ཏི་ཤའི་དམ་ཚིག་བསྡུས་པ་ལས། རིག་པ་རྩལ་གྱི་དབང་ སོགས་བཤད་པས། འདི་དག་ཁོང་དུ་ཚུད་པ་ལ། རྒྱུད་སྡེ་ལ་སྦྱངས་པ་བྱེད་དགོས་པ་འདྲ་གསུངས་ཏེ། འདི་རྣམ་དཔྱོད་ཕྱུག་ཅིང་རྒྱུད་སྡེ་ལ་སྦྱངས་པ་ཞིག་གི་གཏམ་ནི་གཏན་ནས་མི་འདྲ། རྒྱུ་ མཚན་ཕྱག་ཆེན་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་མ་ཐོབ་པའི་སངས་རྒྱས་ཤིག་འདོད་ན་དེ་གོ་མ་ཆོད་ཡིན་པ་དང་། དེ་འདྲ་ནང་བ་སངས་རྒྱས་པའི་ལུགས་ལ་ནི་མེད་གསུངས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་པའི་གྲུབ་ མཐའ་མཐའ་དག་ཐུགས་སུ་མ་བྱོན་པ་སྟེ། ནང་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་བྱེ་སྨྲ་སོགས་བཞི་རང་རང་ལམ་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་སངས་རྒྱས་རེ་བཞེད་ཀྱང་། དེ་དག་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཆོག་གི་དངོས་ གྲུབ་ཐོབ་པའི་སངས་རྒྱས་ཡིན་ཞེས་ཁས་ལེན་པ་དེ་དག་གི་ལུགས་སུ་ལ་ཡང་མེད་པ་དང་། སྐབས་དོན་རྩོད་སྤོང་དུ། གསང་སྔགས་ཀྱི་སྐབས་འདིར། མདོ་རང་རྐང་ལས་འཚང་རྒྱ་བ་ཁས་མི་ལེན། ཁས་ལེན་ན་ཡང་ཞེས་པའི་ཚིག་གི་ནུས་པ་ལས་ཤེས། དཔལ་ལྡན་ས་སྐྱ་སྔགས་ལུགས་ལ་ངོར་རྫོང་གཉིས་ཞེས་གྲགས། རྫོང་ལུགས་བོ་དོང་པ་དང་བཅས་པ་མདོ་རང་རྐང་ལས་ས་དང་པོ་ཙམ་ཡང་ཐོབ་པ་མེད་གསུངས། 3-357 ངོར་ལུགས་བླ་མ་ས་ཆེན་གྱི་ལམ་འཇུག་ལྡོག་ལྟར་མདོ་རང་ལམ་ནས་ས་བཅུ་པ་མན་བགྲོད་སྲིད་ཀྱང་། སྔགས་ལུགས་པས་ས་བཅུ་གཅིག་པ་དང་ས་བཅུ་གཉིས་པ་སློབ་པའི་ས་དང་། བཅུ་གསུམ་ གོང་མ་མ
【現代漢語翻譯】 現在，關於『大手印被駁斥』，在《甘丹寶藏》中，對於提出的三個過失——未找到駁斥的論據、與經部自道證悟相違背、以及根本大手印超出範圍——的辯駁是：沒有任何經典說，未經過灌頂就能生起大手印智慧，因此經典也駁斥了這一點。我們不承認經部自道證悟，即使承認，那樣的智慧也不是大手印。我們不承認根本大手印的術語，即使承認，那也不是大手印。因此，對於必須通過灌頂才能生起大手印智慧的說法，認為指出非大手印的過失是無關緊要的。在註釋中，如果存在通過經部自道成佛的情況，那麼其成佛的智慧如果不是被稱為大手印成就，那就無法理解成佛。在成佛的傳統中，這是不可能的。現在，北方的一些街道上可能有這樣的說法。根本大手印與灌頂有關或無關是不可能的。《勝樂根本續》中說：『無始以來的法性，不增不減，安住其中。』對於安住于辯論的基礎並修持道，密宗經典說依賴於灌頂。關於灌頂，在阿底峽尊者的《律儀彙集》中，講述了明覺力量的灌頂等。要理解這些，似乎需要學習續部。』這些話完全不像一個博學且精通續部的人所說。原因是，如果有人認為存在未獲得最勝大手印成就的佛，那就是不理解成佛，並且在內道佛教的傳統中不存在這種情況。這表明他沒有理解所有的佛教哲學。內道佛教的各派，如毗婆沙宗等四宗，都認為各自的道路可以成佛，但他們都不承認那些是獲得最勝大手印成就的佛。在辯駁中，關鍵在於，在密宗的語境下，『我們不承認經部自道證悟，即使承認』這句話的力量。尊貴的薩迦派密法傳統被稱為俄爾派和宗派。據說宗派，包括布頓派，沒有通過經部自道獲得哪怕是初地的果位。俄爾派根據薩欽上師的《入道次第》，可能通過經部自道達到十地以下，但密宗行者學習十一地和十二地，以及十三地以上是不可能的。 Regarding the statement 'Mahamudra is refuted,' in the Ganden Treasury, the refutation of the three faults pointed out—no refutation argument found, contradiction with enlightenment from Sutra-only path, and the basis Mahamudra being beyond scope—is as follows: There is no scripture stating that Mahamudra wisdom arises without empowerment, thus the scripture also refutes this. We do not accept enlightenment from the Sutra-only path, and even if we do, that wisdom is not Mahamudra. We do not accept the term 'basis Mahamudra,' and even if we do, that is not Mahamudra. Therefore, regarding the statement that empowerment is necessary for the arising of Mahamudra wisdom, pointing out the fault of non-Mahamudra is irrelevant. In the commentary, if there is someone who becomes enlightened through the Sutra-only path, then if that enlightened one's wisdom is not designated as the Mahamudra accomplishment, then enlightenment cannot be understood. In the tradition of enlightenment, this is impossible. Nowadays, such statements may exist in some streets in the north. It is impossible for the basis Mahamudra to be related or unrelated to empowerment. The Root Tantra of Chakrasamvara states: 'The nature of reality, without beginning, remains without increase or decrease.' Regarding abiding in the basis of debate and practicing the path, the secret mantra states that it depends on empowerment. Regarding empowerment, in Jowo Atisha's 'Collection of Vows,' the empowerment of the power of awareness, etc., is explained. To understand these, it seems necessary to study the tantras. These words are completely unlike those of a learned and well-versed person in the tantras. The reason is that if one believes in a Buddha who has not attained the supreme Mahamudra accomplishment, then that is not understanding enlightenment, and such a thing does not exist in the tradition of inner Buddhism. This shows that he has not understood all Buddhist philosophies. The various schools of inner Buddhism, such as the Vaibhashika, etc., all believe that enlightenment can be attained through their respective paths, but they do not acknowledge that those are Buddhas who have attained the supreme Mahamudra accomplishment. In the refutation, the key is the power of the statement 'We do not accept enlightenment from the Sutra-only path, even if we do' in the context of secret mantra. The glorious Sakya mantra tradition is known as Ngor and Dzong. It is said that the Dzong tradition, including the Bodongpa, has not attained even the first bhumi through the Sutra-only path. According to Lama Sachen's 'Stages of the Path,' the Ngor tradition may progress up to the tenth bhumi through the Sutra-only path, but it is impossible for mantra practitioners to study the eleventh and twelfth bhumis, and the thirteenth and above.
【English Translation】 Now, concerning 'Mahamudra is refuted,' in the Ganden Treasury, the refutation of the three faults pointed out—no refutation argument found, contradiction with enlightenment from Sutra-only path, and the basis Mahamudra being beyond scope—is as follows: There is no scripture stating that Mahamudra wisdom arises without empowerment, thus the scripture also refutes this. We do not accept enlightenment from the Sutra-only path, and even if we do, that wisdom is not Mahamudra. We do not accept the term 'basis Mahamudra,' and even if we do, that is not Mahamudra. Therefore, regarding the statement that empowerment is necessary for the arising of Mahamudra wisdom, pointing out the fault of non-Mahamudra is irrelevant. In the commentary, if there is someone who becomes enlightened through the Sutra-only path, then if that enlightened one's wisdom is not designated as the Mahamudra accomplishment, then enlightenment cannot be understood. In the tradition of enlightenment, this is impossible. Nowadays, such statements may exist in some streets in the north. It is impossible for the basis Mahamudra to be related or unrelated to empowerment. The Root Tantra of Chakrasamvara states: 'The nature of reality, without beginning, remains without increase or decrease.' Regarding abiding in the basis of debate and practicing the path, the secret mantra states that it depends on empowerment. Regarding empowerment, in Jowo Atisha's 'Collection of Vows,' the empowerment of the power of awareness, etc., is explained. To understand these, it seems necessary to study the tantras.』 These words are completely unlike those of a learned and well-versed person in the tantras. The reason is that if one believes in a Buddha who has not attained the supreme Mahamudra accomplishment, then that is not understanding enlightenment, and such a thing does not exist in the tradition of inner Buddhism. This shows that he has not understood all Buddhist philosophies. The various schools of inner Buddhism, such as the Vaibhashika, etc., all believe that enlightenment can be attained through their respective paths, but they do not acknowledge that those are Buddhas who have attained the supreme Mahamudra accomplishment. In the refutation, the key is the power of the statement 'We do not accept enlightenment from the Sutra-only path, even if we do' in the context of secret mantra. The glorious Sakya mantra tradition is known as Ngor and Dzong. It is said that the Dzong tradition, including the Bodongpa, has not attained even the first bhumi through the Sutra-only path. According to Lama Sachen's 'Stages of the Path,' the Ngor tradition may progress up to the tenth bhumi through the Sutra-only path, but it is impossible for mantra practitioners to study the eleventh and twelfth bhumis, and the thirteenth and above. 無始以來的法性，不增不減，安住其中。(ཐོག་མ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི། ，अनादिधर्मता，anādidharmatā，無始法性)
ི་སློབ་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཡིན་པས། ས་དེ་གསུམ་སྦས་པའི་ས་ཡིན་པའི་གནད་ཀྱིས་ཕར་ཕྱིན་རང་རྐང་པས་བགྲོད་མི་ནུས་ཞེས་འཆད་པས། བྱང་ཕྱོགས་ཆོས་རྒྱལ་དྲི་མ་མེད་པའི་ དཔུང་པའི་གྲིབ་བསིལ་ལ་བདེ་བར་འཚོ་བའི་ནོར་འཛིན་དག་པའི་ཞིང་ཁམས་འདི་ནི། གོ་མ་ཆོད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཏམ་དེ་འདྲ་སྔར་ཡང་མི་གྲག་ཅིང་། ཕྱིས་ཀྱང་འབྱུང་བར་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ། བསྟན་པའི་སྙིང་པོ་རྣལ་མར་གནས་པས་སོ། །ཁྱེད་ཅག་གིས་གལ་ཏེ་ཁས་ལེན་ན་ཡང་དེའི་ཡེ་ཤེས་ཕྱག་ཆེན་མིན། ཞེས་པ་ཐུགས་སུ་མ་ཤོང་བར་སྣང་ཡང་། དེ་གོ་མ་ཆོད་དམ། གོ་ཆོད་ དྲགས་པའི་ཧང་གཏམ་ཡིན་ནམ། གཏམ་གསར་དེ་འདྲ་ཕྱོགས་འདི་ན་མི་སྣང་། སྐུ་གཞོགས་ཉེ་སར་ལྐོག་ལབ་དི་རི་རི་ཡོད་པ་འདྲ་སྟེ། མདོ་རང་རྐང་ལས་སངས་རྒྱ་བ་ཞིག་ནི་ཡོད་ཅེས་གྲག དེས་ཕྱག་ཆེན་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་ན། བཅུ་གསུམ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ས། རིག་མའི་སྐྱེས་བུ། ཡབ་ཡུམ་ཞལ་སྦྱོར་གྱི་ཉམས་ལེན། བསྐྱེད་རྫོགས་ཟབ་དོན་སོགས། གསང་སྔགས་བླ་མེད་སྦས་དོན་ཟབ་མོའི་གནད་རྣམས་བརྙེད་དགོས་པར་སོང་སྟེ་རྙེད་རྙེད་མི་འདྲ། 3-358 མ་རྙེད་ན་ནི་གོ་མ་ཆོད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཁོང་སྐུ་བཞོགས་ན་ཟབ་དོན་གསན་པ་ལ་ཡོད་ཐང་། གལ་ཏེ་རྙེད་དོ་གསུང་གིན་གདའ་ན་ནི། བླ་མེད་སྦས་དོན་གྱི་བང་མཛོད་ལ་ཆོམ་རྐུན་ ཤོར་རམ། ཡང་ན་མདོ་རང་རྐང་པ་དག་རྐང་མ་ཚུགས་ཏེ་བླ་མེད་སྔགས་ལ་འདྲེས་སམ། ཡང་ན་མ་རྙེད་ཀྱང་རྙེད་གཏམ་བྲག་ཆའི་སྒྲ་དབྱངས་རྣ་བའི་བདུད་རྩིར་ཞེན་པའི་སྐྱོན་ནོ། །མདོ་རང་ རྐང་སངས་རྒྱས་ཞལ་བརྫུན་མཁན། །དོན་བསམ་ཡས་གོ་འཕང་མ་རྙེད་ཀྱང་། །བདག་བླ་མེད་ལམ་འོངས་རྡོར་འཛིན་ཞེས། །བརྫུན་གཞན་གྱིས་བསླབ་པ་མ་ཡིན་ནམ། །གཞི་ཕྱག་ཆེན་ལ་དབང་དང་འབྲེལ་མ་འབྲེལ་མེད་ ན། ལམ་དུས་དང་འབྲས་དུས་ཀྱི་གཞི་ཕྱག་ཆེན་གཅིག་ཡོད་དམ་མེད། ཡོད་ན་དེ་ཡང་དབང་དང་མ་འབྲེལ་བར་སོང་ཞིང་། མེད་ན་གཞི་འབྲས་ལྷུན་གྲུབ་ཅེས་སོགས་དང་འགལ་བ་མིན་ནམ། གསང་སྔགས་ ལས་གཞི་ལ་གནས་པ། ལམ་དུ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དབང་ལ་རག་ལས་ན་བླ་མེད་ལམ་གྱི་སྙིང་པོ་ཕྱག་ཆེན་ཡེ་ཤེས་དབང་དང་འབྲེལ་དགོས་པ་ལ་སྐྱོན་གཏོང་བརྒྱ་ཕྲག་གིས་ཅི་མཛད། ཇོ་ བོའི་རིག་པ་རྩལ་གྱི་དབང་ཞེས་པའང་མིང་ཙམ་ལས་སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་ཚང་བའི་སྨིན་བྱེད་ཀྱི་དབང་མཚན་ཉིད་པ་ག་ལ་ཡིན་གསུང་ན་རང་ལ་འཁོར་ཏེ། སྐལ་ལྡན་ཅིག་ཅར་བ་ལ་དབང་མི་དགོངས་གསུངས་པ་དང་། 3-359 ཡང་སྔགས་སྔགས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དབང་ལ་རག་ལས། དེ་ཡང་རིག་པ་རྩལ་དབང་ལྟ་བུ་སྨིན་བྱེད་མཚན་ཉིད་པ་ཞིག་དགོས་ཞེས་བཀས་བཅད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁོང་གོ་མ་ཆོད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཤིག ། ཕྱོགས་བྱང་ན་འདུག་ཅེས་རི་བོང་ཅལ། །ཡུལ་ཤར་ན་བཞུགས་པ་བདེན་ཡང་ཟེར། །གོ་ཆོད་ཆོད
【現代漢語翻譯】 因為修學是成佛的基石，而這三重基石是隱秘的，所以僅憑自力無法證悟般若波羅蜜多（智慧到彼岸）。然而，在北方，受持佛法之王的無垢臂膀庇護，安樂生活的這片清凈國土上，從未聽聞過如此不解其意的佛法之語，未來也絕不可能出現，因為教法的精髓真實存在。如果你們非要承認，那也不是大手印的智慧。你們似乎不明白，是不理解，還是理解得太過了？這種新奇的說法在這裡聞所未聞，似乎有人在附近竊竊私語，說僅憑自力就能成佛。如果那樣就能獲得大手印的成就，那麼十三金剛持地（Vajradhara，金剛持，佛教中密宗的本初佛），明妃之士，父母雙運的修持，生圓次第的甚深要義等等，都需要去領悟，但領悟與否各有不同。 如果不能領悟，那麼這位不解其意的佛，或許會去聆聽甚深要義。如果你們說已經領悟了，那麼無上密法的寶庫是被盜了嗎？或者，自力修行的經典是否站不住腳，而混入了無上密法？又或者，即使沒有領悟，卻貪戀于將未領悟說成領悟的虛假之聲，當作耳邊的甘露？ 自力成佛的虛偽者啊！ 即使沒有領悟甚深之義的果位， 卻謊稱自己是無上密法的金剛持， 這種謊言難道不是他人教唆的嗎？ 如果大手印的基與灌頂無關，那麼道時和果時的大手印是相同還是不同？如果相同，那麼也與灌頂無關；如果不同，那麼就與基果任運成就等說法相矛盾。密法中，安住于基，于道上修持，都依賴於灌頂，那麼對於無上道之精髓的大手印智慧，必須與灌頂相關聯，你們卻百般否定，這是為何？如果說『上師的覺性力量灌頂』只是個名頭，並不具備前行、正行、後行三者俱全的成熟灌頂的特徵，那麼這話就應驗在你們自己身上了，因為你們說對有緣者不需要灌頂。 而且，修持密法依賴於灌頂，也需要如覺性力量灌頂這樣具備成熟相的灌頂，這是佛的教誨。那位不解其意的佛，說在北方，簡直是胡說八道。即使說在東方是真的，也不可信。
【English Translation】 Because studying is the foundation of becoming a Buddha, and these three foundations are hidden, one cannot attain Prajna Paramita (Perfection of Wisdom) by self-power alone. However, in the north, under the protection of the immaculate arms of the Dharma King, living peacefully in this pure land, such incomprehensible words of the Buddha have never been heard before, and will never appear in the future, because the essence of the teachings truly exists. If you insist on admitting it, then that is not the wisdom of Mahamudra. You seem not to understand, is it incomprehension, or is it over-understanding? Such novel statements are unheard of here, it seems that someone is whispering nearby, saying that one can become a Buddha by self-power alone. If that can achieve the accomplishment of Mahamudra, then the thirteen Vajradhara grounds (Vajradhara, the primordial Buddha in esoteric Buddhism), the consort, the practice of union of parents, the profound meaning of the generation and completion stages, etc., all need to be comprehended, but comprehension varies. If one cannot comprehend, then this incomprehensible Buddha may go to listen to the profound meaning. If you say you have comprehended, then has the treasury of the supreme secret Dharma been stolen? Or, is the scripture of self-cultivation untenable and mixed into the supreme secret Dharma? Or, even if one has not comprehended, one is greedy for the false sound of saying that one has comprehended, taking it as nectar in the ear? The hypocrite who becomes a Buddha by self-power! Even if you have not comprehended the fruit of profound meaning, But falsely claim to be the Vajradhara of the supreme secret Dharma, Isn't this lie instigated by others? If the base of Mahamudra is not related to empowerment, is the Mahamudra of the path and the fruit the same or different? If they are the same, then it is also unrelated to empowerment; if they are different, then it contradicts the statements such as the spontaneous accomplishment of the base and the fruit. In the secret Dharma, abiding in the base and practicing on the path depend on empowerment, so the wisdom of Mahamudra, which is the essence of the supreme path, must be related to empowerment, but you deny it in every possible way, why is this? If you say that 'the empowerment of the master's awareness power' is just a name, and does not have the characteristics of a mature empowerment with the three complete aspects of preliminary, main, and subsequent practices, then these words will be fulfilled in yourselves, because you say that empowerment is not necessary for those who have affinity. Moreover, the practice of secret Dharma depends on empowerment, and it also requires an empowerment with mature aspects like the empowerment of awareness power, this is the Buddha's teaching. That incomprehensible Buddha, saying that he is in the north, is simply nonsense. Even if it is true to say that he is in the east, it is not credible.
་འུད་ཀྱི་སླུས་ཀྱང་ལོ། །མདོ་རང་རྐང་མ་རི་ཙི་ཐང་ན། །ནོར་སྨིག་རྒྱུ་ལས་གཞན་ཆུ་མི་རྙེད། ། ཆོས་སྦས་དོན་བཅུད་ཀྱི་སྐལ་བ་ཅི། །གསུང་འཁྱོག་བྲལ་ངེས་དོན་རྩལ་ན་ཚིམ། །ཡང་རྩོད་སྤོང་དུ་མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་ཕྱག་ཆེན་སྐྱེ་བ་ལ་བླ་མེད་དབང་ཐོབ་དགོས་ཏེ། རྒྱུད་སྡེ་ཆེན་པོ་གཞན་ དག་ཕར་ཞོག ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱུད་ཉུང་ངུ་ཞིག་ལས་ཀྱང་། འདི་ལྟར་ཞེས་སོགས་ལུང་གསལ་པོ་དེ་ཕུལ་བའི་ལན་མཆན་བུར། རྒྱུད་སྡེ་ཆེན་པོ་དེ་ཕར་བཞག་པའི་སྐྱོན་ག་བྱུང་ བར་གདའོ། །ཞེས་དང་། ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་འདི་དང་། ར་ལི་སོགས་ཚད་ལྡན་མིན་ཟེར་བ་ཡོད་ཅེས། ཕྱག་ཆེན་ཁྲོ་ཞལ་ཅུང་ཟད་བསྟན་པའི་ཐུགས་སུན་གནང་བ། ཀྱང་སྒྲའི་ནུས་པ་མ་དགོངས་འདུག་ཀྱང་། ཚིག་འཁྲིས་ཙམ་ལ་རྩོད་རིན་ཅི་ཆོག ཞལ་རླངས་དྲག་ཏུ་འཕྱུར་བས། ཡེ་སྙིང་རྒྱུད་རྣམ་དག་ལ་གཤེགས་གསོལ་སྣང་བ་འདྲ་ནའང་། དེ་ག་ལ་རིགས། བཀའི་ཟུར་ཕྲ་འཕོག་དགོས་པའི་ཚིག་རྒྱུད་དེ་ན་མི་སྣང་། 3-360 ཅི་སྟེ་རྒྱུད་དེ་ན། མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་ཕྱག་ཆེན། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་ཆེན་སོགས་མཚོན་བྱེད་དཔེའི་ཡེ་ཤེས་ལས་སྐྱེ་བ་དང་། དེ་ཡང་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་མིང་ཅན་དངོས་སམ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ ལ་བརྟེན་ནས་རྙེད་དགོས་པ་དང་། ལས་རྒྱ་དེ་རྟེན་པ་ལ་ཡང་དབང་ཐོབ་དགོས་པར་བཤད་པ་འདི་ལས་ཚར་བཅད་སྣང་བ་ཡིན་ན་ནི། དེ་འདྲ་ནི་བླ་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་ཕལ་ཆེ་བ་དང་། ནཱ་རོ་མཻ་ཏྲི་སོགས་དགོངས་འགྲེལ་གྱི་བསྟན་བཅོས་ཤས་ཆེར་ན་ཡོད་པས། དེ་ཐམས་ཅད་ཕར་ཅམ་བཞོག་ཅིག་དེ་ནས་ངོས་གནང་དགོས་ཉེན་གདའོ། །རྒྱུད་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོའི་ཞིང་ས་ལ། །ལམ་ཕྱག་རྒྱ་ བཞི་ཡི་ལོ་ཏོག་སྨིན། །སྔོན་བསགས་ལྡན་དགའ་བདེ་ལོངས་སྤྱོད་ལ། །གཞན་ཕྲག་དོག་རྫུན་ཞུས་གསན་མི་རིགས། །རྒྱུད་ཡེ་སྙིང་འཆི་མེད་གཞོན་ནུ་ལ། །སྐྱོན་ཡོད་མེད་ཁྱེད་ཐུགས་དག་པས་མཁྱེན། །གཞན་རྒྱུས་མེད་ གཡོན་གཏམ་མི་གསན་པར། །ཁོང་ནག་མེད་གནང་དབྱུང་མི་གནང་འཚལ། །ལྷ་བདུད་རྩི་ལྷ་མིན་གྱིས་བརྐུས་འཚང་། །བུ་ཟླ་བས་གཏོལ་བའི་ལེ་ལན་གྱིས། །ནག་ཉེས་བྲལ་ཉི་གཞོན་གཟའ་ཡིས་གཟུང་། །ཀུན་ར་འདའ་ སྦྲོན་པ་མ་དགོངས་སམ། །ཡང་རྩོད་སྤོང་དུ། གཞི་ཕྱག་ཆེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཁས་མི་ལེན། ཁས་ལེན་ན་ཡང་དེས་ཕྱག་ཆེན་གྱི་གོ་མི་ཆོད། ཆོད་ན་རང་ཉིད་ལ་ནང་འགལ་འབྱུང་སྟེ། ཕྱག་ཆེན་ངོས་འཛིན་གྱི་ཚེ། 3-361 དྲང་ངེས་མཐར་ཐུག་གསུམ་གྱི་མཐར་ཐུག་ཡིན། ཤེས་ཕྱིན་ཡིན། བདེ་དགྱེས་དུས་འཁོར་སོགས་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ཞེས་པའི་ལན་མཆན་བུར། གསང་སྔགས་ལ་རྒྱུ་འབྲས་སམ་གཞི་འབྲས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་སྤྱོད་ པ་ཞེས་པ་ཞིག་འབྱུང་། རྒྱུད་སྡེ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་དོན་ཙམ་ཡང་མ་བལྟས་པར་ཁྲལ་སྤྱོད་དུ་འོངས་པ་ལེགས་སོ། །ཞེས་བྲ
【現代漢語翻譯】 縱然被虛假的幻象所欺騙，在荒涼的瑪麗奇平原上，除了海市蜃樓之外，也找不到其他的水源。 如果隱藏了佛法，又怎能得到精髓的加持？只有在遠離曲解的究竟意義中才能滿足。此外，爲了駁斥爭論，象徵意義的大手印的生起，必須獲得無上的灌頂。其他的續部暫且不論，即使在名為《智慧精髓》的簡短續部中，也明確地說明了這一點。對於這樣的明確引證，在批註中卻說：『其他的續部暫且不論』，這又有什麼問題呢？ 並且說《智慧精髓》和Ra-li等是不合格的。稍微顯露出大手印忿怒相，心中不悅。雖然沒有理解『也』字的含義，但僅僅因為字面上的差異就爭論不休，這又有什麼價值呢？怒火中燒，似乎想為純正的《智慧精髓》續部進行祭祀，但這怎麼可以呢？必須仔細推敲經文的細微之處，但這一點似乎沒有被注意到。 如果在那部續部中，象徵意義的大手印，法的大手印等，是從象徵的智慧中產生的，並且也必須依賴於名為業手印的真實或智慧手印才能獲得，而且依賴業手印也必須獲得灌頂。如果認為這是一種限制，那麼大多數無上續部，以及那若巴、梅紀巴等註釋性的論著中都有這樣的說法。所以，必須把它們全部拋棄，然後才能認可。在續部《智慧精髓》的田地上，四種手印的莊稼才能成熟。對於那些擁有先前積累，享受快樂和幸福的人，不要聽信他人的嫉妒和謊言。在續部《智慧精髓》不死的年輕人面前，是否有過失，只有您純凈的心才能知曉。不要聽信其他不瞭解情況的誹謗之言，請不要心懷惡意地拒絕或允許。天神和阿修羅爭奪甘露，兒子因為月亮的過錯而受到指責，沒有罪過的年輕太陽被羅睺所吞噬，難道您沒有考慮到這些隱喻嗎？ 此外，爲了駁斥爭論，有人說：『不承認根本大手印這個術語，即使承認了，也不能理解為大手印。如果理解為大手印，那麼自己就會產生內在矛盾，因為在認識大手印的時候，是正法、了義、究竟的三種究竟，是般若，是勝樂金剛、時輪金剛等。』對於這樣的說法，在批註中說：『密宗中有因果或基果任運成就的說法。』甚至沒有看過續部的名稱和意義，就隨意地使用，這真是太好了！
【English Translation】 Even if deceived by the illusion of delusion, in the desolate Marichi plain, no water other than a mirage can be found. If the Dharma is hidden, how can one receive the blessing of the essence? Only in the definitive meaning, free from distortion, can one be satisfied. Furthermore, to refute arguments, the arising of the symbolic Mahamudra requires the attainment of unsurpassed empowerment. Leaving aside other great tantras, even in a short tantra called 'Essence of Wisdom,' this is clearly stated. To such a clear citation, the annotation responds: 'Leaving aside other great tantras,' what fault is there? And it is said that 'Essence of Wisdom' and Ra-li, etc., are not qualified. Slightly revealing the wrathful face of Mahamudra, one's heart is displeased. Although the meaning of the word 'also' is not understood, what value is there in arguing over mere literal differences? With anger flaring up, it seems one wants to perform a sacrifice for the pure 'Essence of Wisdom' tantra, but how can this be? One must carefully examine the subtle points of the scriptures, but this seems to have gone unnoticed. If in that tantra, the symbolic Mahamudra, the Dharma Mahamudra, etc., arise from symbolic wisdom, and also must be obtained by relying on the real or wisdom Mudra called Karma Mudra, and even relying on Karma Mudra requires empowerment, if one thinks this is a restriction, then most unsurpassed tantras, as well as the commentaries of Naropa, Maitripa, etc., contain such statements. Therefore, one must abandon them all before one can approve. In the field of the 'Essence of Wisdom' tantra, the crops of the four Mudras can ripen. To those who possess prior accumulations and enjoy happiness and bliss, do not listen to the jealousy and lies of others. Before the immortal youth of the 'Essence of Wisdom' tantra, whether there are faults or not, only your pure heart knows. Do not listen to the slanders of others who do not understand the situation, and please do not refuse or allow with malice in your heart. Gods and Asuras steal and compete for nectar, the son is blamed for the moon's fault, the innocent young sun is swallowed by Rahu, have you not considered these metaphors? Furthermore, to refute arguments, someone says: 'I do not accept the term fundamental Mahamudra, and even if I accept it, it cannot be understood as Mahamudra. If it is understood as Mahamudra, then one will have internal contradictions, because when recognizing Mahamudra, it is the three ultimates of the correct Dharma, definitive meaning, and ultimate, it is Prajnaparamita, it is Chakrasamvara, Kalachakra, etc.' To such a statement, the annotation says: 'In Tantra, there is a saying of cause and effect or spontaneous accomplishment of the base and result.' Without even looking at the names and meanings of the tantras, one uses them arbitrarily, which is excellent!
ིས་སྣང་ངོ་། །འོ་ན་རྒྱུ་འབྲས་ལྷུན་གྲུབ་བྱས་པས། རྒྱུ་འབྲས་བུ་ཡིན། འབྲས་ བུ་རྒྱུ་ཡིན་ཞེས་པའམ། ཡང་ན་རྒྱུ་དུས་ན་འབྲས་བུ། འབྲས་དུས་ན་རྒྱུ་ཡོད་གསུང་ངམ། ཡང་གཞི་འབྲས་ལྷུན་གྲུབ་བྱས་པས། གཞི་འབྲས་བུ། འབྲས་བུ་གཞི་ཡིན་གསུང་ངམ་གསུང་ན་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ ཆེན་པོ་འཆོལ། མི་གསུང་ན་ནི་རྩོད་ལན་འབྲེལ་ཅི། རྒྱུ་མཚན། གཞི་ཕྱག་ཆེན་གྱིས་ཕྱག་ཆེན་གྱི་གོ་ཆོད་ན། ཕྱག་ཆེན་ངོས་འཛིན་ཚེ། མཐར་ཐུག་ཤེས་ཕྱིན། བདེ་དགེས་དུས་འཁོར་སོགས་ལ་ངོས་བཟུང་ བས། མ་དག་པ་གཞིའི་ཕྱག་ཆེན་དེ་ཡང་། མཐར་ཐུག་ཤེས་ཕྱིན། བདེ་དགེས་སོགས་སུ་འགྱུར་ཞེས་པའི་ལན་དུ། རྒྱུ་འབྲས་ལྷུན་གྲུབ་གཞི་འབྲས་ལྷུན་གྲུབ་ཅེས་གསུང་བ་དེ། རྟ་ཐུལ་གྱིས་ནི་ཚངས་པ་ ལ། །འབྱུང་ཆེན་གང་དུ་འགག་ཅེས་དྲིས། །མེས་པོར་རློམ་པའི་སྙེ་མ་ཡིས། །དྲིས་ལན་རླུང་ལ་བསྐུར་དང་མཚུངས། །ཅེས་པ་དེར་སོང་། ཅི་སྟེ་རྒྱུད་ཀྱི་མཚན་དོན་ཙམ་ཡང་མ་བལྟས་པར་ཁྲལ་སྤྱོད་གསུངས་པ་དེ་མྱངས་ན། 3-362 རྒྱུད་ཀྱི་མཚན་བཏགས་ཚད་དེ་དང་དེ་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་གསུང་ཞིག་འདྲ་ན། དེ་འདྲ་མིན་ལས་ཆེ། རྒྱུད་ཀྱི་མཚན་དོན་འཆད་ཤེས་པ་རྣམས་རྒྱུ་རྒྱུད་ཀྱཻ་རྡོ་རྗེ། ཐབས་རྒྱུད་ཀྱཻ་རྡོ་རྗེ། ཀྱཻ་ རྡོ་རྗེའི་རྒྱུད་ཚིག འབྲས་རྒྱུད་ཀྱཻ་རྡོ་རྗེ་ཞེས་མཚན་གསོལ་བའི་སྔ་མ་རྒྱུ་རྒྱུད་སོགས་ལ། ཀྱཻ་རྡོ་རྗེ་ཞེས་མཚན་འདོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན། བཏགས་པའི་དགོས་པ། དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་གསུམ་ཚང་བས་རྒྱུ་ རྒྱུད་གཞུང་ལམ་སོགས་ཀྱཻ་རྡོ་རྗེ་བཏགས་པ་བ་ཡིན། ཕྱི་མ་དེ་ལ་དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་མེད་པས་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་མཆིས། དཔལ་ལྡན་ས་སྐྱ་པའི་གསུང་གི་གསང་བ་ཟབ་མོའི་མཛོད་ ནས་སྐྱེས་པ་དང་། ཕྱོགས་གཞན་དུ་ཁྲལ་སྤྲོད་དགོས་པ་ནི། ཅི་ལ་འཆར། འོན་ཀྱང་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་ཙམ་བུ་མ་ཡིན་པར་སྙིང་ནས་དད་པའི་ལྷ་ཕྱག་འདི་རྒྱང་ནས་འཚལ་ལོ། །ཚིག་འགལ་ འདུར་རྩོད་ཅིང་བརྒལ་བའི་ལན། །གཞི་རྒྱུ་འབྲས་ལྷུན་གྲུབ་ཡིན་ནོ་སྐད། །སྔོན་འཇིག་རྟེན་མེས་པོའི་རྣམ་ཐར་དེས། །ལན་དྲང་པོའི་བདེན་ཚིག་དབྱིངས་སུ་ཡལ། །རྒྱུད་མཚན་དོན་མ་རྙེད་ཁྲལ་འཇལ་གསུང་། །བཀའ་སྐྱོན་ ཡང་བྱིན་རླབས་སྙིང་ལ་འཇུག །མཚན་བཏགས་ཚད་མཚན་ཉིད་པར་བཞེད་ཚེ། །རྒྱུད་མཚན་དོན་རྙེད་དེའང་ཨ་རེ་བླུན། །ཡང་རྩོད་སྤོང་དུ། ཆོས་དབྱིངས་རང་བཞིན་རྣམ་དག་ཙམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་དངོས་ཀྱི་གོ་མི་ཆོད་པ་དང་། 3-363 ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གཉིས་མེད། །ཅེས་སོགས་ཀྱི་ལུང་དྲངས་ནས། གཞུང་ལམ་ཤེར་ཕྱིན་གྱིས་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་གོ་མི་ཆོད་ཞུས་པ་ལ། ལན་མཆན་བུར། འདི་ཡང་དེང་སང་དྲང་ངེས་མི་འབྱེད་པར་དེ་ སྐད་སྨྲ་སྟེ། དེ་དག་ཤེར་ཕྱིན་བཏགས་པ། བཏགས་པའི་དགོས་པ་མེད་པར་སོང་གསུང་བ་བ
【現代漢語翻譯】 如果這樣理解，那麼『因果任運成就』，是否意味著『因是果，果是因』？或者說，是否意味著『因存在時有果，果存在時有因』？又或者，如果『基果任運成就』，是否意味著『基是果，果是基』？如果這樣說，大手印就混亂了。如果不這樣說，那麼辯論的回答有什麼關聯呢？理由是，如果基大手印能夠代替大手印，那麼在認識大手印時，最終了解之後，是否會認為『樂空』等同於時輪金剛等？如果認為不純凈的基大手印也能最終了解，那麼是否也會變成『樂空』等？對於這些問題的回答是，說『因果任運成就，基果任運成就』，就像是『蠢人向梵天提問，四大元素在哪裡停止？自以為是的祖先卻像把回答託付給風一樣』。如果連續部的名稱和意義都沒有研究，就說要交稅，如果認為續部的名稱就等同於它的定義，那就大錯特錯了。那些懂得解釋續部名稱意義的人，將父續《喜金剛》，母續《喜金剛》，《喜金剛》的續部詞句，以及果續《喜金剛》等命名。在給最初的父續等加上『喜金剛』這個名稱的原因，以及命名的必要性在於，因為具備了對實物的三個損害，所以父續、正道等才被命名為《喜金剛》。而後者因為沒有對實物的損害，所以才被稱為是具有定義的。從尊貴的薩迦派的教言的深奧寶藏中產生，卻要向其他地方交稅，這怎麼可能呢？然而，對於那些並非僅僅是表面上，而是從內心深處信仰聖者的人，我從遠處致以敬禮。對於爭論和反駁這些言語矛盾的迴應是：『基、因、果是任運成就的』。以前關於世界之父的傳記，讓正直回答的真理消失在虛空之中。說『不理解續部的名稱意義卻要交稅』，即使是教誨的過失，也會將加持融入心中。如果認為名稱的程度就是定義，那麼即使理解了續部的名稱意義，也是愚蠢的。再次，在辯論駁斥中，引用了『僅僅是法界自性清凈，並不能代替真正的佛陀』以及『般若波羅蜜多是無二的』等經文，並說『正道般若波羅蜜多不能代替般若波羅蜜多』。對此，在註釋中回答說：『現在有些人不區分正誤，也這樣說，那些般若波羅蜜多隻是名稱，沒有命名的必要』。 If understood in this way, does 'spontaneous accomplishment of cause and effect' mean 'cause is effect, effect is cause'? Or does it mean 'when cause exists, there is effect; when effect exists, there is cause'? Furthermore, if 'spontaneous accomplishment of base and effect' means 'base is effect, effect is base'? If said so, Mahamudra would be confused. If not, what is the connection of the argumentative answer? The reason is, if the base Mahamudra can replace Mahamudra, then when recognizing Mahamudra, after final understanding, will 'bliss and emptiness' be considered equivalent to Kalachakra, etc.? If it is thought that the impure base Mahamudra can also be finally understood, will it also become 'bliss and emptiness', etc.? The answer to these questions is that saying 'spontaneous accomplishment of cause and effect, spontaneous accomplishment of base and effect' is like 'a fool asking Brahma where the four great elements cease? The ancestor who prides himself is like entrusting the answer to the wind.' If even the name and meaning of the tantra have not been studied, and it is said that taxes must be paid, if it is thought that the name of the tantra is equivalent to its definition, then it is greatly mistaken. Those who know how to explain the meaning of the tantra's name name the father tantra Hevajra, the mother tantra Hevajra, the words of the Hevajra tantra, and the fruit tantra Hevajra. The reason for adding the name 'Hevajra' to the initial father tantra, etc., and the necessity of naming it, is that because it possesses the three harms to reality, the father tantra, the true path, etc., are named Hevajra. The latter is said to be definitional because it does not harm reality. How can it be possible to be born from the profound treasure of the precious Sakya teachings and have to pay taxes elsewhere? However, to those who sincerely believe in the holy beings, not just superficially, I pay homage from afar. The response to arguing and refuting these contradictory words is: 'Base, cause, and effect are spontaneously accomplished.' The previous biography of the father of the world caused the truth of the honest answer to disappear into space. Saying 'not understanding the meaning of the tantra's name but paying taxes', even the fault of the teaching will integrate blessings into the heart. If it is thought that the extent of the name is the definition, then even if the meaning of the tantra's name is understood, it is foolish. Again, in the debate and refutation, the scriptures 'merely the nature of the Dharmadhatu, being naturally pure, cannot replace the actual Buddha' and 'Prajnaparamita is non-dual' are quoted, and it is said that 'the true path Prajnaparamita cannot replace Prajnaparamita'. In response, the commentary says: 'Now some people do not distinguish between right and wrong and say that, those Prajnaparamitas are just names, there is no need to name them.'
【English Translation】 If understood in this way, does 'spontaneous accomplishment of cause and effect' mean 'cause is effect, effect is cause'? Or does it mean 'when cause exists, there is effect; when effect exists, there is cause'? Furthermore, if 'spontaneous accomplishment of base and effect' means 'base is effect, effect is base'? If said so, Mahamudra would be confused. If not, what is the connection of the argumentative answer? The reason is, if the base Mahamudra can replace Mahamudra, then when recognizing Mahamudra, after final understanding, will 'bliss and emptiness' be considered equivalent to Kalachakra, etc.? If it is thought that the impure base Mahamudra can also be finally understood, will it also become 'bliss and emptiness', etc.? The answer to these questions is that saying 'spontaneous accomplishment of cause and effect, spontaneous accomplishment of base and effect' is like 'a fool asking Brahma where the four great elements cease? The ancestor who prides himself is like entrusting the answer to the wind.' If even the name and meaning of the tantra have not been studied, and it is said that taxes must be paid, if it is thought that the name of the tantra is equivalent to its definition, then it is greatly mistaken. Those who know how to explain the meaning of the tantra's name name the father tantra Hevajra, the mother tantra Hevajra, the words of the Hevajra tantra, and the fruit tantra Hevajra. The reason for adding the name 'Hevajra' to the initial father tantra, etc., and the necessity of naming it, is that because it possesses the three harms to reality, the father tantra, the true path, etc., are named Hevajra. The latter is said to be definitional because it does not harm reality. How can it be possible to be born from the profound treasure of the precious Sakya teachings and have to pay taxes elsewhere? However, to those who sincerely believe in the holy beings, not just superficially, I pay homage from afar. The response to arguing and refuting these contradictory words is: 'Base, cause, and effect are spontaneously accomplished.' The previous biography of the father of the world caused the truth of the honest answer to disappear into space. Saying 'not understanding the meaning of the tantra's name but paying taxes', even the fault of the teaching will integrate blessings into the heart. If it is thought that the extent of the name is the definition, then even if the meaning of the tantra's name is understood, it is foolish. Again, in the debate and refutation, the scriptures 'merely the nature of the Dharmadhatu, being naturally pure, cannot replace the actual Buddha' and 'Prajnaparamita is non-dual' are quoted, and it is said that 'the true path Prajnaparamita cannot replace Prajnaparamita'. In response, the commentary says: 'Now some people do not distinguish between right and wrong and say that, those Prajnaparamitas are just names, there is no need to name them.'
ྲིས་སོ། །ཕྱོགས་གླང་གི་གཞུང་གསལ་པོ་དེ་ལ་དེ་འདྲའི་གསུང་འབྱོན་པ་ཨེ་རིགས། གཞུང་ཤེར་ཕྱིན་དང་ལམ་ ཤེར་ཕྱིན་གྲངས་བཞིན། ཤེར་ཕྱིན་དངོས་བརྗོད་བྱ་དང་། འཐོབ་བྱར་བྱེད་པ་དགོངས་གཞི་ཡིན། གཞུང་ཤེར་ཕྱིན་ལ་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་དང་། ལམ་ཤེར་ཕྱིན་ཉམས་སུ་བླངས་པས། མཐར་ཐུག་འབྲས་བུ་ཤེར་ཕྱིན་དངོས་ འབྱུང་བ་དགོས་པ། དེ་གཉིས་འབྲས་དུས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་དངོས་མིན་པས་གནོད་བྱེད་ཚང་གསུང་བ་མཁས་པ་སྤྱིའི་སྐད། ཆོས་ཤེར་ཕྱིན་དངོས་བཏགས་རབ་ཕྱེ་ཡང་། །དེ་མི་མཁྱེན་བརྫུ་བའི་ཚུལ་སྟོན་ པ། །ལྷ་པད་མིག་མི་ཐུབ་གཟུགས་བསྒྱུར་ནས། །གཞན་སྟོབས་ལྡན་བསླུ་བར་མི་མཛད་དམ། །ཡང་རྩོད་སྤོང་དུ། གཏི་མུག་དང་ཞེ་སྡང་སོགས་ཕྱག་ཆེན་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ན་ནི་ཧ་ཅང་ཐལ་ཆེས། མིན་ ན་ནི་གོང་གི་སུན་འབྱིན་ལ་འབྲེལ་མེད། ཅེས་པའི་ལན་མཆན་བུར། རྟོགས་པ་རྣམས་ལ་ཆོས་སྐུར་འཆར་གྱིས། ལན་གྱི་གོ་ཆོད་གསུང་བ། ཉོན་མོངས་ཆོས་སྐུའི་ཞལ་བཞེས་བཀའ་དྲིན་ཆེ། འཁོར་བ་པ་ཐམས་ཅད་འབད་མེད་དུ་གྲོལ་མཆིས། 3-364 སྒྲུབ་བྱེད་གཏན་ཚིགས་དེ་ནི་མི་འགྲུབ་པར་སྣང་སྟེ། རྟོགས་པ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་འབྲས་དུས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་ལྟ་ཅི། རང་བཞིན་ཆོས་སྐུ་ཞེས་པ་རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་ཆོས་དབྱིངས་ཙམ་དུའང་ག་ ལ་འཆར་ཏེ། བཀའ་བརྒྱུད་གོང་མའི་གསུང་དེ་རིགས་རྣལ་འབྱོར་པ་རྟོགས་པ་ཆེར་ལྡན་པ་ལ། སྔར་ཉོན་མོངས་ཆགས་སྡང་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་དེ་ལ། ཕྱིས་དྲན་འཛིན་ལྟ་བས་ཟིན་པའི་ཚེ། ཆགས་སོགས་ཉོན་ མོངས་མི་སྐྱེ་བའམ། སྐྱེས་ཀྱང་ཆུ་བུར་ལྟར་རང་གྲོལ་དུ་སོང་བ་ཙམ་ལ་དགོངས། དེ་ཙམ་ས་དཀར་སོགས་གོང་མ་དགོངས་དབྱིངས་གཅིག འཇམ་མགོན་བླ་མ་ས་སྐྱ་པ་ཆེན་པོས་ཀྱང་། རྣམ་པར་རྟོག་ པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །དབང་དུ་སོང་ན་འཁོར་བ་མེད། །ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡི། །དབང་དུ་སོང་ན་གྲོལ་བ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལགས། ཚིག་དེ་དག་གི་མདུན་པ་བཀྲོལ་མ་ཤེས་པར། སྒྲ་ ཟིན་གྱི་སྐུད་སྣེ་ལོག་པ་ནས་འཐེན་ན་སྐེ་འགགས་ཏེ་སྲོག་དང་འབྲལ་མཆི། སེམས་གཞན་འགྱུ་བསམ་པ་མ་བརྟགས་པར། །གསུང་སྙན་སྙན་ཁྲུས་མཁན་དུལ་ཉམས་ལ། །བག་ཕབ་ན་བྱི་བ་སྲོག་རྩ་འཕྲོག ། རོ་མངར་མཚུངས་དུག་ལ་ཞེན་དང་མཚུངས། །ཁོང་རྒྱལ་དང་པན་གྲུབ་གོང་མའི་གསུང་། །ཆོས་དྲང་ངེས་དགོངས་པ་མ་རྙེད་པར། །ཚིག་ཇི་བཞིན་དོན་ལ་མངོན་ཞེན་ན། །བློ་ཉམས་ཞེས་མི་ཕམ་མགོན་དེས་གསུངས། ། 3-365 ཡང་རབ་དབྱེར། བླུན་པོས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ་སྒོམ་པ། །ཕལ་ཆེར་དུད་འགྲོའི་རྒྱུ་རུ་གསུངས། །ཞེས་པར་གན་མཛོད་ལས། ཕྱོགས་ཆོས་རང་གིས་མ་གཟིགས་པར། གཞན་ལ་སྟོན་པའི་ངག་ཏུ་འདུག་པས་གྲངས་ཅན་གྱི་ རིང་ལུགས་འཛིན་རྒྱུད་གྲང་། རིང་ལུགས་དེ་ནི་རྣམ་འགྲེལ་དུ། བདག་མཐོང་མིན་ཡང་ཞེས་སོགས
【現代漢語翻譯】 寫畢。對於陳那（Phyogs glang，印度佛教邏輯學家）的著作如此清晰明瞭，說出那樣的話是否合適？經部般若（gzhung sher phyin）和道次第般若（lam sher phyin）的數量一樣。般若的真實所詮釋之義，以及所要獲得的果，是其根本宗旨。研習經部般若需要聞、思、修三方面，而修持道次第般若，最終必然會產生般若的真實果。這兩者並非果位的佛陀智慧本身，因此說它們包含損害因素，這是普遍學者的說法。雖然對佛法中真實般若和名相般若進行了區分，但有些人不瞭解這一點，卻偽裝出瞭解的樣子。難道蓮花眼天神（lha pad mig）不會變化身形，欺騙那些有力量的人嗎？ 此外，在辯論駁斥中，如果說愚癡和嗔恨等是大手印（phyag chen）的特徵，那就太過分了；如果不是，則與之前的反駁無關。對於這段話的回覆中提到，證悟會顯現為法身（chos sku），並說這足以應對辯論。將煩惱視為法身的承諾真是恩德浩大，這樣所有輪迴中的眾生都能毫不費力地解脫。然而，這個論證似乎並不成立，因為對於證悟來說，煩惱不僅不是果位的法身，甚至連自性法身，即自性清凈的法界（chos dbyings），也不會顯現。噶舉派（bka' brgyud）上師的教言是針對那些具有深刻證悟的瑜伽士，當他們過去產生貪戀和嗔恨的對象，後來被正念和見地所掌握時，貪戀等煩惱就不會產生，或者即使產生了，也會像水泡一樣自然消解。這僅僅是薩迦派（sa skya）等上師的共同見解。嘉言喇嘛（'jam mgon bla ma）薩迦派大德也曾說過：『當分別念被智慧掌控時，就沒有輪迴；當智慧被分別念掌控時，就沒有解脫。』如果不理解這些話的真正含義，只是抓住字面上的線索，就會像被繩子勒住脖子一樣窒息而死。如果不考察他人的想法和意圖，只是用甜言蜜語來迷惑他人，就像蝙蝠吸取人的精血一樣。這就像貪戀甜蜜的毒藥一樣。如果不理解空行母（khong rgyal）和班智達（pan grub）上師的真實意圖，只是執著于字面上的意思，彌龐仁波切（mi pham mgon）說這會導致智慧衰退。 此外，在區分中提到：『愚笨之人修持大手印，多半會轉生為畜生。』對此，甘珠倉（gan mdzod）說：『如果自己沒有證悟正法，卻向他人宣講，這就像數論派（grangs can）的觀點一樣。』陳那的《集量論釋》（rnam 'grel）中說：『即使沒有我見……』等等。
【English Translation】 Written. Is it appropriate to utter such words regarding the clear teachings of Dignāga (Phyogs glang, Indian Buddhist logician)? The number of the Prajñāpāramitā of the scriptures (gzhung sher phyin) and the Prajñāpāramitā of the path (lam sher phyin) are the same. The actual subject matter of Prajñāpāramitā, and what is to be attained, are the fundamental tenets. Studying the Prajñāpāramitā of the scriptures requires the three aspects of hearing, thinking, and meditating, while practicing the Prajñāpāramitā of the path will ultimately produce the actual fruit of Prajñāpāramitā. These two are not the actual Buddha wisdom of the fruition stage, so saying that they contain harmful factors is a common saying among scholars. Although the true Prajñāpāramitā and the nominal Prajñāpāramitā in the Dharma have been distinguished, some people do not understand this, yet pretend to understand. Would the lotus-eyed deity (lha pad mig) not transform his form and deceive those who have power? Furthermore, in the debate rebuttal, if ignorance and hatred, etc., are said to be characteristics of Mahāmudrā (phyag chen), then it is too extreme; if not, then it is irrelevant to the previous refutation. In the reply to this, it is mentioned that realization appears as the Dharmakāya (chos sku), and it is said that this is sufficient to respond to the debate. The promise of considering afflictions as the Dharmakāya is truly a great kindness, so that all beings in samsara can be liberated effortlessly. However, this argument does not seem to be established, because for realization, not only are afflictions not the Dharmakāya of the fruition stage, but even the Svabhāvikakāya, that is, the Dharmadhātu (chos dbyings) of self-nature purity, will not appear. The teachings of the Kagyu (bka' brgyud) masters are for those yogis who have profound realization, when the objects of their past attachment and hatred are later grasped by mindfulness and view, then afflictions such as attachment will not arise, or even if they arise, they will naturally dissolve like bubbles. This is merely the common view of masters such as the Sakya (sa skya) masters. Jamyang Lama ( 'jam mgon bla ma), a great Sakya master, also said: 'When conceptual thought is controlled by wisdom, there is no samsara; when wisdom is controlled by conceptual thought, there is no liberation.' If one does not understand the true meaning of these words, but only grasps the literal clues, one will suffocate and die as if strangled by a rope. If one does not examine the thoughts and intentions of others, but only uses sweet words to deceive them, it is like a bat sucking human blood. This is like being attached to sweet poison. If one does not understand the true intentions of the Dakinis (khong rgyal) and the Pandita (pan grub) masters, but only clings to the literal meaning, Mipham Rinpoche (mi pham mgon) said that this will lead to the decline of wisdom. Furthermore, in the distinction, it is mentioned: 'A foolish person practicing Mahāmudrā will mostly be reborn as an animal.' To this, Ganchu Tsang (gan mdzod) said: 'If one has not realized the Dharma oneself, but preaches it to others, this is like the view of the Samkhya school (grangs can).' In Dignāga's Commentary on the Compendium of Valid Cognition (rnam 'grel), it says: 'Even without the view of self...' etc.
་ཀྱིས་བཀག་ཟིན་ཏོ། །རང་ཉིད་ཀྱིས་མཐོང་ངོ་ཞེ་ན་རང་ལ་གནོད་དེ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དབང་བཞི་པ་ ཐོབ་ནས་སྟོན་རྒྱུ། དེའི་གདུལ་བྱ་ནི་དབང་པོ་རྣོན་པོར་ངེས་པས་སོ་ཞེས་དང་། བདག་ཉིད་ཀྱིས་མཐོང་ན་རང་ལ་གནོད་ཅེས་པའི་ལན་མཆན་བུར། བླུན་པོས་ཕྱག་ཆེན་སྒོམ་པ་ཡོད་ན་ཞེས་བྲིས་ སྣང་ཡང་། རབ་དབྱེའི་དགོངས་པ་ནི། ཕྱག་ཆེན་ངོས་མ་ཟིན་པར་ཕྱག་ཆེན་དུ་རློམ་ནས་སྒོམ་པ་ཞིག་ལ་གསུངས་པར་སྣང་། ཁྱེད་ཅག་ཕྱག་ཆེན་སྒོམ་པ་ལ་ཕྱག་ཆེན་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་པ་ཞིག་དགོས་ པ་དང་། དབང་བཞི་པ་ཐོབ་པ་ལ་དབང་རྣོན་ཞིག་དགོས་གསུང་བ་ཨེ་ཡིན། སྔ་མ་ལྟར་ན་ནི་ཕྱག་ཆེན་སྒོམ་པའི་འཁྲིད་དམིགས་བསྟན་ཙམ་ནས་ཕྱག་ཆེན་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་དགོས་པ་དང་། ཡང་ན་ དེ་མ་སྐྱེས་བར་དུ་སྒོམ་ཁྲིད་བསྟན་ཀྱང་དེ་སྒོམ་མཁན་མིན་དགོས་པར་སོང་། ཕྱི་མ་ལྟར་ན་ནི། དབང་བཞི་ཐོབ་པའི་སྐལ་དམན་རིམ་འཇུག་པ་གཏན་མི་སྲིད་པ་འདུག་གོ །ཁོང་བླུན་པོས་ཕྱག་ཆེན་མི་སྒོམ་གསུངས། ། 3-366 གཞན་ཆད་སྟོང་སྟོང་ཉིད་ལྟ་ཡིན་གསུངས། །དོན་དངོས་པོ་མིན་ཡང་རློམ་ཚོད་ཙམ། །དེ་བདེན་ནོ་གསུང་ན་གཉིས་ཀ་མཚུངས། །ཡང་གན་མཛོད་དེ་ལ་རྩོད་སྤོང་དུ། འོ་ན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། སྟོང་པ་ཉིད་ ལ་ལྟ་ཉེས་ན། །ཞེས་སོགས་ཀྱང་ཕྱོགས་ཆོས་རང་གིས་མ་གྲུབ་པ་གཞན་ལ་སྟོན་པར་སོང་བར་ཐལ་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལྟ་བའི་ལྟ་བ་ནི་རྣམ་དག་ཡིན་པ་དང་། ཞེས་སོགས་བཀོད་པའི་ ལན་མཆན་བུར། ཆད་སྟོང་ཡོད་པ་གང་དུ་ལྟ་ཡང་དུག་ཡིན་རྣམ་དག་ཅི། །ཞེས་བྲིས་པ་ནི། ཆད་སྟོང་དང་ཡོད་མཐར་ལྟ་བའི་ལྟ་བ་དེ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལྟ་བའི་ལྟ་བ་ཡིན་ན། སྟོང་ཉིད། ཆོས་ཉིད། དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམས་རྣམ་གྲངས་ཡིན་པས་ཆད་སྟོང་དུ་ལྟ་བ་དེ། ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ལྟ་བར་ཡང་སོང་བས་དབུ་མའི་ལྟ་བར་ཐལ་ལོ། །ཅི་སྟེ་སྟོང་ཉིད་ལ་ ལྟ་བའི་ལྟ་བ་ལ། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་མི་དགོས་གསུང་ན། བླུན་པོས་ཕྱག་ཆེན་སྒོམ་པ་ཡང་སུས་འགོག སེམས་ཁྲོས་པའི་དྲང་སྲོང་དམོད་པའི་སེམས། །གཞན་ཉེས་མེད་བསྲེག་པ་མ་བཟོད་ནས། །མགོ་སྐྱེས་པའི་ རལ་ཁུར་ངོ་ཚ་བཞིན། །རང་སྐྱེས་གནས་བོར་ནས་ས་ལ་ཐིམ། །མགོན་འགྲན་ཟླ་བྲལ་བའི་དམ་པ་དེར། །སེམས་མ་དད་རྙོག་པའི་རྡུལ་མེད་ཀྱང་། །ཚིག་སྦྱོར་བ་རབ་རྟོག་ཁ་ནས་ཤོར། །འདི་ཉམས་ལྡན་ཡིན་ཡང་མཁས་ལ་གཤེགས། ། 3-367 ཡང་གན་མཛོད་ལས། མ་རྟོགས་པའི་སྐབས། རྟོགས་པ་ཤར་བའི་སྐབས། མཐར་ཐུག་གི་སྐབས་གསུམ་མམ། སོ་སྐྱེ། བྱང་འཕགས། སངས་འཕགས་ཀྱི་སྐབས་གསུམ་དུ་ཕྱེ་ནས། གནས་སྐབས་གཉིས་པ་དེར། རྣམ་རྟོག་ཆོས་སྐུ། དུག་ལྔ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་སོགས་ཁས་ལེན་གསུངས་པ་ལ། རྩོད་སྤོང་དུ། རྣམ་རྟོག་ཆོས་སྐུ་ཡིན་ན། རྣམ་རྟོག་ཀྱང་ཡིན། ཆོས་སྐུ་ཡང་ཡིན་པའི་གཞི་མཐུན་ཞིག་དགོས་པ་ལས།
【現代漢語翻譯】 已經阻止了。如果說自己已經見到了，那對自己有害。只有獲得大手印四灌頂之後才能展示。因為他的所化對像一定是根器敏銳者。』自己見到對自己有害』這句話的批註中，雖然寫著『愚人修大手印』之類的話，但拉杰的觀點是，這似乎是針對那些不認識大手印的本質，卻自以為是地修大手印的人說的。你們修大手印，需要生起大手印智慧，獲得四灌頂，需要根器敏銳者，是這樣說的嗎？如果按照前者，僅僅是指示大手印的修法要點，就必須生起大手印智慧，或者在沒有生起之前，即使指示修法，也不是修習者。如果按照後者，那麼沒有獲得四灌頂資格的下等根器者，就根本不可能逐漸進入。他說愚人不要修大手印。 他說其他人執著于斷滅空。實際上並非實有，只是妄加揣測。如果說那是真實的，那麼兩者就一樣了。還有，在甘孜的辯論中，『如果對空性產生錯誤的見解』等等，也成了自己沒有證悟的法，卻向他人展示的過失，因為『對空性的見解是清凈的』等等。在批註中寫道：『無論執著于斷滅空還是有，都是毒藥，哪裡有清凈？』這是說，執著于斷滅空和有的邊見的見解，如果是對空性的見解，那麼空性、法性、如來藏都是同義詞，執著于斷滅空，也就成了執著於法性、如來藏，那就成了中觀的見解了。如果說對空性的見解，不需要證悟空性，那麼誰能阻止愚人修大手印呢？心中憤怒的仙人詛咒的心，無法忍受焚燒無辜者，就像頭上長出的亂髮感到羞恥一樣，拋棄了自己產生的地方，消失在地上。對於無與倫比的怙主，心中沒有生起信心，即使沒有污垢，也從口中說出了虛妄的言辭。這樣的人即使有修行經驗，也會被智者所拋棄。 還有，在甘孜的著作中，將未證悟時、證悟生起時、最終究竟時分為三種，或者將凡夫、聖者、佛陀聖者分為三種。在第二種狀態中，承認分別念是法身，五毒是五智等等。在辯論中，如果分別念是法身，那麼就需要一個既是分別念又是法身的共同基礎。
【English Translation】 It has already been blocked. If you say that you have seen it yourself, it will be harmful to yourself. Only after obtaining the four empowerments of Mahamudra can you show it. Because his disciples must be those with sharp faculties. In the commentary on the sentence 'Seeing it yourself is harmful to yourself,' although it is written 'If a fool practices Mahamudra,' etc., Raj's view seems to be directed at those who do not recognize the essence of Mahamudra but presumptuously practice Mahamudra. You practice Mahamudra, you need to generate Mahamudra wisdom, obtain the four empowerments, you need someone with sharp faculties, is that what you are saying? If according to the former, merely indicating the key points of Mahamudra practice, one must generate Mahamudra wisdom, or before it is generated, even if the practice is indicated, it is not a practitioner. If according to the latter, then it is impossible for inferior beings who are not qualified to receive the four empowerments to gradually enter. He said that fools should not practice Mahamudra. He said that others cling to annihilationist emptiness. In reality, it is not real, just speculation. If you say that it is real, then the two are the same. Also, in the debate in Ganzi, 'If you have a wrong view of emptiness,' etc., it has also become a fault of showing others the Dharma that you have not realized yourself, because 'the view of emptiness is pure,' etc. In the commentary, it is written: 'Whether clinging to annihilationist emptiness or existence, it is poison, where is there purity?' This means that the view of clinging to the extremes of annihilationist emptiness and existence, if it is the view of emptiness, then emptiness, Dharmata, and Tathagatagarbha are all synonyms, and clinging to annihilationist emptiness also becomes clinging to Dharmata and Tathagatagarbha, then it becomes the view of Madhyamaka. If you say that the view of emptiness does not need to realize emptiness, then who can stop fools from practicing Mahamudra? The mind of an angry sage cursing, unable to bear burning the innocent, like the disheveled hair growing on the head feeling ashamed, abandoned the place where it was born, and disappeared on the ground. For the incomparable protector, no faith arose in the heart, even without defilement, false words were spoken from the mouth. Such a person, even if he has experience in practice, will be abandoned by the wise. Also, in the works of Ganzi, the time of non-realization, the time of arising of realization, and the time of ultimate consummation are divided into three types, or ordinary people, noble beings, and Buddha noble beings are divided into three types. In the second state, it is admitted that conceptual thought is Dharmakaya, and the five poisons are the five wisdoms, etc. In the debate, if conceptual thought is Dharmakaya, then there needs to be a common basis that is both conceptual thought and Dharmakaya.
དེ་འདྲ་བ་དེ་གནས་ སྐབས་གསུམ་པོ་གང་དུ་ཡང་མི་སྲིད་དོ། །ཞེས་སོགས་བཀོད་ལ་ལན་མཆན་བུར། བྱམས་ཆོས་ནེ་ཙོའི་འདོན་པ་བྱེད་པ་དག །མདོ་སྡེ་རྒྱན་གྱི། དེ་བཞིན་ཉིད་དམིགས་ཡེ་ཤེས་ནི། །རྣམ་པ་ཐ་དད་ མེད་སྒོམ་ཞིང་། །ཡོད་དང་མེད་དོན་མངོན་སུམ་པ། །རྣམ་རྟོག་དབང་འབྱོར་ཉིད་ཅེས་བྱ། །འགྲེལ་པར། རྣམ་པ་ཐ་དད་མེད་པ་སྒོམ་པ་ནི། མཚན་མ་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་དག་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་ དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། འདིས་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཚན་མ་མེད་པ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཚན་མ་མེད་པ། ཁྱེད་ཞུགས་པ་ཡོངས་སུ་བསྟན་ཏེ། དེ་དག་གི་མཚན་མ་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་ དག་ཐ་དད་ཉིད་དུ་མཐོང་བས། མཚན་མ་ཐ་དད་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དང་། མཚན་མ་མེད་པའི་དབྱིངས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི། 3-368 དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་མ་གཏོགས་པའི་མཚན་མ་མ་མཐོང་བས། མཚན་མ་མེད་པ་མཐོང་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་ཡེ་ཤེས་ནི་རྣམ་པ་ཐ་དད་མེད་པར་སྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཡོད་པའི་དེ་བཞིན་ ཉིད་དང་། མེད་པའི་དོན་མངོན་སུམ་པ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཇི་ལྟ་བ་དོན་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པའི་སྒོ་ནས། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་དབང་འབྱོར་བ་འདི་ཉིད་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་ པ་ལ་དབང་འབྱོར་བ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ་ཞེས་པ་གཟིགས་འཚལ་ལོ་ཞེས་བྲིས་སྣང་བ་ནི། རྣམ་རྟོག་ཆོས་སྐུའི་སྒྲུབ་བྱེད་གསལ་པོའོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ཀྱང་། མདོ་རྒྱན་ལྟ་བའི་དོན་མ་རྟོགས་པར། དེ་བཞིན་ ཉིད་དང་མཚན་མ་ཐ་མི་དད་ཅེས་དང་། རྣམ་རྟོག་ལ་དབང་འབྱོར་ཞེས་པའི་ཚིག་ཙམ་ལ་ཐུགས་འཛོལ་མཆིས། འདིའི་ལྟ་བ་ཅི་སྙམ་ན། འདི་རྟོགས་པ་ལ། ལྟ་བའི་རྟོགས་བྱ་ཆོས་དབྱིངས་དེ་བཞིན་ ཉིད་དོན་དམ་བདེན་པ་ཁྱད་ཆོས་ལྔ་ལྡན་འདི་རྟོགས་དགོས་པས། དེ་ཡང་མདོ་རྒྱན་ལས། ཡོད་མིན་མེད་མིན་དེ་བཞིན་མིན་གཞན་མིན། །སྐྱེ་དང་འཇིག་མེད་འབྲི་བར་མི་འགྱུར་ཞིང་། །འཕེལ་བ་མེད་ཅིང་ རྣམ་པར་དག་པའང་མེད། །རྣམ་པར་དག་འགྱུར་འདི་ནི་དོན་དམ་མཚན། །ཞེས་པ་ལྟར། གཟུང་འཛིན་གྱིས་ཀུན་བཏགས་པ་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན། གཟུང་འཛིན་གྱིས་སྟོང་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་མེད་པ་མ་ཡིན། 3-369 གཞན་དབང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་རྟོག་གི་ཆོས་ཉིད་དེ་ཆོས་ཅན་གཞན་དབང་ཀུན་རྟོག་དང་། དེ་བཞིན་མིན་པ་སྟེ་གཅིག་ཀྱང་མ་ཡིན། གཞན་མིན་པ་སྟེ་ཐ་དད་པ་ཡང་མ་ཡིན། དབྱིངས་དེ་སྐྱེ་འཇིག་དང་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པ་དང་། ད་ལྟ་གློ་བུར་དྲི་མས་བསྒྲིབས་པའི་ཕྱིར་ན་རྣམ་པར་དག་པའང་མེད། གཉེན་པོས་སྦྱངས་ན་ཕྱིས་དྲི་མ་དག་པར་ཡང་འགྱུར་ཞེས་པའི་ཁྱད་པར་ ཆོས་ཀྱི་ནང་ཚན་དེ་བཞིན་མིན་གཞན་མིན་ཞེས་པའི་དོན། གཞན་དབང་རྣམ་རྟོག་དེ། ཁོ་རང་གི་ཆོས་ཉིད་དེ་ཡིན
【現代漢語翻譯】 這種情況在三種情況下都不可能存在。』等等，並在註釋中寫道：『慈氏法的修行在於唸誦《現觀莊嚴論》。其中說：『如是性智之所緣，無有差別而修習，有與無義皆現前，即是調伏分別念。』註釋中說：『修習無有差別，是因為見到相與如是性無有差別。』這表明，與聲聞乘的無相相比，菩薩的無相更為殊勝。因為他們將相和無相視為不同，所以不執著于相的差別，也不執著于無相的境界，從而安住于無相之中。菩薩們除了如是性之外，看不到其他的相，因此他們見到的是無相。因此，他們的智慧是修習無有差別。有之如是性和無之義顯現，通過成就一切如其所是的分別念，從而獲得調伏分別念。』調伏分別念，請參閱。』似乎寫著，『分別念是法身的成就之法』，但並沒有理解《現觀莊嚴論》的觀點，只是執著于『如是性和相無有差別』和『調伏分別念』的字面意思。那麼，這種觀點是什麼呢？要理解這一點，必須理解觀點的所觀境——法界如是性，即具有五種功德的勝義諦。正如《現觀莊嚴論》所說：『非有非無亦非如，非異非生亦非滅，不減不增亦非凈，此即勝義之相。』 如執著于能取所取般，它不是存在。它不是如能取所取般空性的如是性。他不是非真實的遍計所執的自性，即有法他起遍計。它不是和他起遍計不同，即不是他體。法界沒有生滅增減。現在由於暫時的污垢所染，所以不是清凈的。如果通過對治來凈化，以後也會變得清凈。在這些差別的法中，『非如非異』的含義是，他起遍計分別念，是他自己的自性。
【English Translation】 『Such a thing is impossible in any of the three situations.』 etc., and in the commentary it is written: 『The practice of Maitreya's Dharma lies in reciting the Ornament of the Sutras. It says: 『The object of suchness-wisdom, is meditated without difference, the meaning of existence and non-existence is manifest, that is the subjugation of conceptualization.』 The commentary says: 『Meditating without difference is because one sees that characteristics and suchness are without difference.』 This shows that the non-characteristic of the Bodhisattva is superior to the non-characteristic of the Hearers. Because they see characteristics and non-characteristics as different, they do not fixate on the difference of characteristics, nor do they fixate on the realm of non-characteristics, thus abiding in non-characteristics. Bodhisattvas do not see characteristics other than suchness, therefore they see non-characteristics. Therefore, their wisdom is to meditate without difference. The suchness of existence and the meaning of non-existence are manifest, through accomplishing all conceptualizations as they are, thereby attaining the subjugation of conceptualization.』 Subjugation of conceptualization, please see.』 It seems to be written that 『conceptualization is the means of accomplishing the Dharmakaya』, but without understanding the view of the Ornament of the Sutras, one merely clings to the literal meaning of 『suchness and characteristics are without difference』 and 『subjugation of conceptualization.』 So, what is this view? To understand this, one must understand the object of the view—the Dharmadhatu suchness, which is the ultimate truth with five qualities. As the Ornament of the Sutras says: 『Not existent, not non-existent, not thus, not other, not arising, not ceasing, not decreasing, not increasing, not pure, this is the characteristic of the ultimate.』 It is not existent as it is fixated by the apprehended and the apprehender. It is not the suchness of emptiness as it is fixated by the apprehended and the apprehender. It is not the nature of the other-powered, falsely imputed, which is the phenomenon of the other-powered, conceptualization. It is not different from the other-powered, conceptualization, that is, it is not another entity. The Dharmadhatu has no arising, ceasing, increasing, or decreasing. Now, because it is obscured by temporary defilements, it is not pure. If it is purified through antidotes, it will become pure later. Among these different phenomena, the meaning of 『not thus, not other』 is that the other-powered conceptualization is its own nature.
་ཞེས་པ་ལྟ་བུའི་སྒོ་ནས་གཅིག་ཀྱང་མ་ཡིན། ཆོས་ཉིད་དེ་ཆོས་ཅན་ཀུན་ རྟོག་དེའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་དེ་ལས་གཞན་པའམ་ཐ་དད་པ་ཡང་མ་ཡིན། གནད་དེས་ན་དེ་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་དེས་ཀྱང་། རྣམ་རྟོག་དང་ཆོས་ཉིད་གཅིག་མིན་གཞན་མིན་དུ་རྟོགས་ཀྱང་། རྣམ་རྟོག་ ཆོས་སྐུ་མཚན་ཉིད་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། རང་བཞིན་ཆོས་སྐུ་ཙམ་དུ་ཡང་རྟོགས་པར་མི་སྣང་སྟེ། ལྟ་བ་མཉམ་བཞག་དེའི་ངང་ན་རྣམ་རྟོག་འཁྲུལ་པ་ནུབ་ནས་མེད་པས་སོ། །འདིའི་སྐབས་སུ་ཉན་ ཐོས་དང་ཐེག་ཆེན་ལྟ་བ་ཐ་དད་ཡིན་པས། ཉན་ཐོས་པ་དག་གིས། མཉམ་གཞག་ཏུ་མཚན་མ་བཀག་ཙམ་ལས། མཚན་མེད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་མ་རྟོགས་པས། མཚན་མེད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་ལ་ཁྱད་པར་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་དེ་ཡིན། 3-370 ཆོས་ཉིད་འདི་རྟོགས་པའི་མཉམ་གཞག་ཏུ། གཞན་དབང་རྣམ་རྟོག་གི་སྣང་བ་ནུབ་ཅིང་། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ལྟ་བ་དེས་ཟིན་པས་སྣང་བ་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ལྟར་འཆར་བས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་དབང་ འབྱོར་ཞེས་པའི་གནད་ཀྱང་དེ་ཡིན། དེ་ལྟར་ཤེས་ཚེ། དེ་བཞིན་ཉིད་དམིགས་ཡེ་ཤེས་ནི། །ཞེས་སོགས་རྩ་འགྲེལ་གྱི་མདུད་པ་དེས་གྲོལ། རྣམ་རྟོག་ཆོས་སྐུར་དགུགས་ཀྱང་རེ་ཐག་དེ་ནས་ཆད་དོ། །གཞུང་ བྱམས་ཆོས་ནེ་ཙོའི་འདོན་པ་ཞེས། །བཀའ་ལྕི་ཡང་ཚིག་དོན་མདུད་པ་གྲོལ། །ཆོས་ཐོས་བསམ་ལྟ་བར་གདེང་ཐོབ་ཙམ། །སྒོམ་མཉམ་འཇོག་གནད་འགག་གཞན་ནའང་དཀོན། །གནད་དེས་ན་བཀའ་བསྟན་བཅོས་མཁས་གྲུབ་གོང་ མའི་གསུང་ལ་དགོངས་དོན་འཚོལ་བའི་གནད་མ་ཤེས་པར། ཚིག་ཟིན་ཙམ་ཞིག་བསྐྱངས་པས་ག་ལ་རུང་སྟེ། མདོ་ལས་མ་རིག་པ་བྱང་ཆུབ། ཉོན་མོངས་ལམ་བྱེད། ཚགས་སོགས་ཉོན་མོངས་ཆོས་དབྱིངས་ཡིན་ཟེར་ བ་ལྟ་བུའི་ཚིག་ཟིན་ཡོད་ཀྱང་། དེའི་དགོངས་དོན་བྱམས་མགོན་གྱིས་བཀྲལ་བ་ལྟར་ཤེས་དགོས་ཏེ། དེ་ཡང་མདོ་ལས། མ་རིག་པ་དང་བྱང་ཆུབ་ནི་གཅིག་གོ་ཞེས་དང་། འདོད་ཆགས་ལས་མ་གཏོགས་པར་ འདོད་ཆགས་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་ང་མི་སྨྲའོ། །ཞེས་སོགས་དང་། ལྷག་བསམ་བསྟན་པར། ཀུན་དགའ་བོ་འདོད་ཆགས་ལས་གཡོ་བར་མི་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྟོང་པ་ཉིད་མི་གཡོ་བའི་དོན་གྱིས་འདོད་ཆགས་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སོགས་ཚིག་ཟིན་ལ་དེ་ལྟར་བསྟན་ཀྱང་། 3-371 དེ་ལྟ་བུ་མ་འོངས་པའི་སྐྱེ་བོ་བློ་གྲོས་ཞན་པ་དག་འཁྲུལ་གཞི་བྱུང་དོགས། ཐུགས་རྗེ་དང་བྱམས་པའི་བདག་ཉིད་རྒྱལ་ཚབ་མ་ཕམ་པས་དོགས་པ་བཀོད། དགོངས་པ་བླངས་པའི་འཁྲུལ་སེལ་འདི་གསུངས་ ཏེ། མདོ་རྒྱན་ལས། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་མ་རྟོགས་པར། །གང་ཕྱིར་ཆོས་མེད་དེ་ཡི་ཕྱིར། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་བསྟན་པ་ལ། །བློ་ལྡན་དགོངས་པ་དེ་ཡིན་འདོད། །ཅེས་དང་། གང་ཕྱིར་ཆགས་སོགས་དེ་ཉིད་ ལ། །ཚུལ་བཞིན་འཇུག་པས་དེ་ཡི་ཕྱིར། །དེ་ལས་རྣམ་གྲོལ་འགྱུར་དེས་ན། །དེ་
【現代漢語翻譯】 像這樣，沒有一個是。因為法性是分別唸的體性，所以它不是與分別念不同的或相異的。因此，即使通過認識它的見解，認識到分別念和法性既非一亦非異，更不用說作為法身特徵的分別唸了，甚至似乎也無法認識到自性法身。因為在見解的等持中，分別唸的錯覺已經消失了。在這種情況下，聲聞乘和大乘的見解是不同的。因此，聲聞乘的人只是在等持中遮止了相，但沒有認識到無相法性的意義。這就是在認識無相的見解上產生差異的原因。 在這種認識法性的等持中，他起分別唸的顯現消失了，並且在後得位中被見解所控制，因此顯現如夢如幻，這就是能夠掌控分別唸的關鍵。如果知道了這一點，那麼像『如是性智』這樣的根本和註釋的結就會解開。即使將分別念轉化為法身，希望也會從那裡斷絕。正如經中所說：『慈氏之法如尼措之誦』，即使是沉重的教言，也能解開詞句意義的結。僅僅在聞思修上獲得把握，在禪定等持的關鍵上也很少。因此，如果不瞭解在經論中尋找智者和成就者意圖的關鍵，僅僅遵循字面意思是不行的。例如，經中說無明是菩提，煩惱是道，貪等煩惱是法界等等，雖然有這樣的字面意思，但必須像慈氏菩薩解釋的那樣去理解它的意圖。也就是說，經中說：『無明和菩提是一體的』，『除了貪慾之外，我不會說從貪慾中一定會解脫』等等。在《大乘經莊嚴論》中說：『阿難陀，不要對貪慾感到厭惡。為什麼呢？因為空性是不動搖的意義，貪慾本身就是法的本性。』等等，雖然字面意思是這樣說的。 像這樣，擔心未來智慧低下的人會產生迷惑，所以慈悲的怙主彌勒菩薩提出了疑問。爲了消除誤解，他說了這些話：『因為沒有證悟法界，所以沒有法，因此，有智慧的人認為，一切煩惱的教導就是這個意圖。』以及『因為如理作意于貪慾等，所以從貪慾中解脫，因此……』
【English Translation】 Like that, none are. Because Dharmata (ཆོས་ཉིད，法性) is the nature of conceptual thought, it is not different or distinct from it. Therefore, even through the view that recognizes it, recognizing that conceptual thought and Dharmata are neither one nor different, let alone conceptual thought as the characteristic of Dharmakaya (ཆོས་སྐུ，法身), it does not even seem to recognize the Svabhavikakaya (རང་བཞིན་ཆོས་སྐུ，自性法身). Because in the Samahita (མཉམ་གཞག，等持) of the view, the delusion of conceptual thought has disappeared. In this case, the views of the Sravakas (ཉན་ཐོས，聲聞) and the Mahayana (ཐེག་ཆེན，大乘) are different. Therefore, the Sravakas only block the signs in Samahita, but do not understand the meaning of signless Dharmata. That is the reason why there is a difference in the view of realizing signlessness. In this Samahita of realizing this Dharmata, the appearance of other-powered conceptual thought disappears, and in the post-meditation state, it is controlled by the view, so the appearance arises like a dream or illusion, which is the key to being able to control conceptual thought. If you know this, then the knot of the root and commentary such as 'Tathatajnana (དེ་བཞིན་ཉིད་དམིགས་ཡེ་ཤེས，如是性智)' will be untied. Even if you transform conceptual thought into Dharmakaya, hope will be cut off from there. As it is said in the scriptures: 'The Dharma of Maitreya is like the recitation of Neto', even heavy teachings can untie the knot of the meaning of words. Just gaining confidence in hearing, thinking, and meditating, there are few key points in Samahita meditation. Therefore, if you do not understand the key to seeking the intention of the wise and accomplished masters in the scriptures, it is not right to just follow the literal meaning. For example, the scriptures say that ignorance is Bodhi (བྱང་ཆུབ，菩提), affliction is the path, and greed and other afflictions are Dharmadhatu (ཆོས་དབྱིངས，法界), etc. Although there are such literal meanings, you must understand its intention as explained by Maitreya. That is, the scriptures say: 'Ignorance and Bodhi are one', 'Apart from desire, I will not say that there will definitely be liberation from desire', etc. In the Ornament of the Great Vehicle Sutras, it says: 'Ananda, do not be disgusted with desire. Why? Because emptiness is the meaning of immovability, desire itself is the nature of Dharma.' etc., although the literal meaning is stated in this way. Like this, fearing that future people with weak intelligence will be confused, the compassionate Lord Maitreya raised a question. In order to eliminate misunderstandings, he said these words: 'Because the Dharmadhatu is not realized, there is no Dharma, therefore, wise people think that the teaching of all afflictions is this intention.' and 'Because of properly engaging in desire etc., therefore liberation from desire, therefore...'
ཡིས་དེ་དག་ལ་ངེས་འབྱུང་། །ཞེས་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་མ་གཏོགས་པར། །གང་ཕྱིར་ཆོས་མེད་དེ་ཡི་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་ རྣམས་ཀྱིས་དེ་དག་ལ། །ངེས་འབྱུང་ཆགས་སོགས་ཡིན་པར་དགོངས། །ཞེས་དང་། འགལ་པར་དབྱིག་གཉེན་གྱིས། མ་རིག་པ་དང་བྱང་ཆུབ་ནི་གཅིག་གོ་ཞེས་ཉོན་མོངས་པ་བསྟན་པ་དེར་ཡང་། དགོངས་པ་ནི་དེ་ ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། མ་རིག་པ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་ཉེ་བར་བཏགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་མ་རིག་པ་ལ་ཆོས་དབྱིངས་ཀྱིས་ཁྱབ་པས། མ་རིག་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ། རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་ བྱང་ཆུབ་ཡིན་པ་ལ་དགོངས་ནས། མ་རིག་པ་དང་བྱང་ཆུབ་གཅིག་ཅེས་གསུངས་ཀྱི། མ་རིག་པ་དངོས་བྱང་ཆུབ་ཡིན་པའི་དོན་མིན་ཞེས་གསུངས་འདུག་པ་དང་། གཞུང་འོག་མའི་འགྲེལ་པར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདོད་ཆགས་ལས་མ་གཏོགས་པར་འདོད་ཆགས་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་ང་མི་སྨྲའོ་ཞེས་པ་དེའི་དགོངས་པ་སྟོན་ཏེ། 3-372 ཆོས་ཉིད་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཆོས་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་མིང་ཐོབ་ལ། དེ་ཡང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ ཡིན་པས། དེ་ལ་དགོངས་པ་ནི་དེ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་ཉོན་མོངས་ཆགས་སོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ཆོས་དབྱིངས་ཡིན་པས། ཆོས་དབྱིངས་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཆོས་མེད་ཅེས་པའི་དོན་ཡང་དེ་ཡིན། འདོད་ཆགས་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་ཚིག་ཟིན་ལྟར། འདོད་ཆགས་གཉིས་སྣང་དེ་ཆོས་དབྱིངས་ཡིན་ཟེར་བ་མིན། འདོད་ཆགས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་དེ་ཆོས་དབྱིངས་ཡིན་པས། དེ་ལ་ཐོས་ བསམ་སྒོམ་པས་གནད་དུ་བསྣུན་ན། ཉོན་མོངས་ཆགས་སོགས་སུན་དབྱུང་ནུས་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་གྱི། ཆགས་སོགས་དངོས་ལམ་དུ་སོང་བ་མིན་ཞེས་བྱམས་པས་བཀའ་བསྩལ་པ་དེར་གདའ། རི་བོང་ཅལ་གྱི་རྗེས་ ལ་དམ་པ་ཁྱེད་འོ་བརྒྱལ་མཆིས། ཆུ་གཏིང་རིང་ཁྲོན་པའི་གཟུགས་བརྙན་ལ། །དོན་མ་བརྟགས་མཆོངས་པའི་སེང་ཕྲུག་བཞིན། །གནད་མ་རིག་ཚིག་འབྲུ་སྙུག་ལྡེམ་ལ། །སེམས་ཁྱུང་ཆེན་ཆགས་ན་ཤོག་པ་འཆག །ཆོས་ རྣམ་རྟོག་ཆོས་སྐུ་ཡིན་མིན་ལ། །སྲས་རྒྱལ་ཚབ་དམ་པ་ཐུགས་རྒྱུས་ཆེ། །གཞན་རྟོགས་ལྡན་སྣང་གླུ་ཀྱུར་ཀྱུར་ལ། །ཐུགས་ཨ་འཐས་སྣང་ན་གྲུབ་མཐའ་འཇིག ། ཡང་རྩོད་སྤོང་དུ། གནས་སྐབས་དང་པོ་དེར། 3-373 བདེན་གཉིས་དང་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་སོགས་ཐ་དད་སོ་སོར་ཁས་ལེན། གནས་སྐབས་གཉིས་པ་འདིར་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད། ཐབས་ཤེས་དབྱེར་མེད་སོགས་ཁས་ལེན་གསུང་བ་ལ་རྣམ་དཔྱད་མེད་དེ། ཐེག་ཆེན་སྐབས་སུ་ བདེན་གཉིས་ཁས་ལེན་པ་དེ་སྲིད་དུ། བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་ཡིན་ཞེས་ཁས་བླང་དགོས་ཤིང་། དེ་ཁས་བླངས་ཀྱང་། ཀུན་རྫོབ་ཀུན་རྫོབ་དང་། དོན་དམ་བདེན་པ་དོན་དམ་བདེན་པ་དང་། འཁྲུལ་པ་འཁྲུལ་པ་ ས
【現代漢語翻譯】 『對於他們生起厭離。』以及『除了法界之外，沒有法，因此，諸佛認為對於他們，生起等是存在的。』以及，與此相矛盾的是，寂天菩薩說：『無明和菩提是一體的』，在那裡也顯示了煩惱，其意圖是：『僅僅是因為無明和菩提的法性是接近的。』因為無明被法界所遍及，所以無明的法性，是自性清凈的菩提，考慮到這一點，所以說無明和菩提是一體的，但並不是說無明本身就是菩提。』這樣說過，在下部宗義的註釋中，世尊說：『除了貪慾之外，我不說從貪慾中生起厭離。』這顯示了其意圖：『因為沒有法不是法性。』貪慾等法性也獲得了貪慾等的名稱，並且它也必定是從貪慾等中生起的，所以，應該認識到，其意圖就在於此。』煩惱貪慾等的自性是法界，所以，沒有法不是法界的意思也是如此。 按照『貪慾本身就是法界』的字面意思，並不是說貪慾的二元顯現是法界。貪慾的自性光明是法界，所以，如果通過聞思修來把握其要點，就能驅逐煩惱貪慾等，其含義是，貪慾等本身並沒有成為道，慈氏菩薩這樣教導過。像追逐兔子角一樣，尊貴的您感到疲憊。就像小獅子一樣，沒有調查清楚就跳入了水深井的倒影中。如果不明白要點，沉迷於華麗的辭藻，心如大鵬也會折斷翅膀。對於法是分別念還是法身的問題，王子攝政非常瞭解。對於其他人來說，執著于虛幻的歌聲，如果執著於此，宗派就會崩潰。此外，在辯論中，在第一個階段，承認二諦和迷惑與非迷惑等是各自不同的。在第二個階段，承認二諦無別，方便智慧無別等，這沒有分析，因為在大乘中，只要承認二諦，就必須承認二諦無別。即使承認了這一點，世俗也是世俗，勝義諦也是勝義諦，迷惑也是迷惑。
【English Translation】 'For them, renunciation arises.' and 'Except for the Dharmadhatu (法界，chos kyi dbyings, dharmadhātu, the realm of reality), there is no dharma (法，chos, dharma, law/phenomenon), therefore, the Buddhas consider that for them, arising, etc., exist.' And, contradicting this, Maitreya says: 'Ignorance (無明，ma rig pa, avidyā, ignorance) and Bodhi (菩提，byang chub, bodhi, enlightenment) are one,' where he also shows afflictions (煩惱，nyon mongs, kleśa, defilements), the intention is: 'Only because the dharmata (法性，chos nyid, dharmatā, suchness) of ignorance and Bodhi are close.' Because ignorance is pervaded by the Dharmadhatu, therefore, the dharmata of ignorance is the self-nature pure Bodhi, considering this, it is said that ignorance and Bodhi are one, but it is not that ignorance itself is Bodhi.' It has been said that, in the commentary on the lower tenets, the Bhagavan (世尊，bcom ldan 'das, bhagavat, blessed one) said: 'Except for desire (貪慾，'dod chags, rāga, passion), I do not say that renunciation arises from desire.' This shows its intention: 'Because there is no dharma that is not dharmata.' The dharmata of desire, etc., also obtains the name of desire, etc., and it must also arise from desire, etc., therefore, it should be recognized that its intention lies in this.' The self-nature of affliction desire, etc., is the Dharmadhatu, therefore, the meaning of there is no dharma that is not the Dharmadhatu is also the same. According to the literal meaning of 'Desire itself is the Dharmadhatu,' it is not said that the dualistic appearance of desire is the Dharmadhatu. The self-nature luminosity of desire is the Dharmadhatu, therefore, if one grasps its essence through hearing, thinking, and meditating, one can expel affliction desire, etc., the meaning is that desire, etc., itself does not become the path, Maitreya has taught this. Like chasing a rabbit's horn, the venerable one is exhausted. Like a lion cub, without investigating clearly, it jumped into the reflection of a deep well. If one does not understand the key point, and indulges in flowery words, the mind like a great Garuda (金翅鳥，khyung, garuḍa, mythical bird) will also break its wings. Regarding the question of whether dharma is conceptual thought or Dharmakaya (法身，chos sku, dharmakāya, the body of truth), the prince regent knows very well. For others, clinging to illusory songs, if one clings to this, the sect will collapse. Furthermore, in the debate, in the first stage, one admits that the two truths (二諦，bden gnyis, satya-dvaya, two truths) and delusion and non-delusion, etc., are each different. In the second stage, one admits that the two truths are inseparable, skillful means and wisdom are inseparable, etc., this has no analysis, because in the Mahayana (大乘，theg chen, mahāyāna, great vehicle), as long as one admits the two truths, one must admit that the two truths are inseparable. Even if one admits this, the conventional is the conventional, the ultimate truth is the ultimate truth, and delusion is delusion.
ོགས་རྣམ་གཞག་མ་འཆོལ་བར་ཁས་ལེན་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཞུས་པ་ལ། ལན་མཆན་བུར། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང་། དོན་དམ་བདེན་པའི་གཞི་མཐུན་མི་སྲིད་པ་ཐ་དད་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་སྤྱི་གཏམ་དུ་ག་ ལ་འགྲོ་ཞེས་བྲིས་གནང་བ་ནི། གནད་མ་དགོངས། གཞི་མཐུན་མི་སྲིད་ཙམ་ཐ་དད་དམ་གཞན་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་ག་ལ་འགོད། གནས་སྐབས་གཉིས་པར་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་སོགས་ཀྱི་གནད་ཀྱིས་རྣམ་ རྟོག་ཆོས་སྐུ་ཡིན་གསུང་བ་ན། བདེན་གཉིས་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་དབྱེར་མེད་ཡིན་པས། འཁྲུལ་པ་མ་འཁྲུལ་བ། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དོན་དམ་བདེན་པ་ཡིན་ཞེས་པ་ཡང་ཁས་བླང་དགོས། དེ་ཁས་བླངས་ན་ འཁོར་བ་མྱང་འདས་ཡིན་པ་སོགས་ཧ་ཅང་ཐལ་བས། བདེན་གཉིས་འཁོར་འདས་སྟོང་གཞིའི་ཆོས་ཅན་དང་། ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་སོགས་དབྱེར་མེད་དང་། ཐ་མི་དད་པ་དང་། གཞན་མ་ཡིན་ཞེས་ཁས་བླངས་ཀྱང་། 3-374 དེ་དག་གཞི་མཐུན་ཡོད་པ་དང་། གཅིག་ཅིག་ཤོས་དེ་ཡིན་ཞེས་ཁས་བླང་དུ་མི་རུང་ཞེས་ཞུས་པ་ལགས་པས། དགོངས་དབྱིངས་ཞིབ་དཔྱོད་འཚལ་ལོ། །དེས་ན་གནས་སྐབས་གཉིས་པར་རྣམ་རྟོག་ཆོས་སྐུ་ཡིན་ གསུངས་པ་ནི། གནས་སྐབས་དང་པོ་ལས་གནས་སྐབས་གཉིས་པ་གཟིགས་སྣང་ལོག་པར་སོང་སྟེ། གནས་སྐབས་གཉིས་པར་རྣམ་རྟོག་ཆོས་སྐུ། འཁོར་བ་མྱང་འདས། ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་སོགས་སུ་ལོག་པར་མཐོང་། གནས་ སྐབས་དང་པོར། རྣམ་རྟོག་རྣམ་རྟོག འཁོར་བ་འཁོར་བ། ཀུན་རྫོབ་ཀུན་རྫོབ་སོགས་ཡིན་བབ་བཞིན་མཐོང་འདུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན། འདི་ལ་རོ་མི་ཞིམ་པ་རོ་མཆོག་སྣང་དང་། ཞིང་ མ་དག་པ་དག་པར་སྣང་སོགས་ལའང་མཚུངས་སོ་སྙམ་ན། ཚིག་ཟིན་གྱི་དགོངས་པ་བཀྲོལ་མ་ཤེས་ན་བདེན་ཡང་། སྐྱེ་བོ་ཕལ་པ་ལ་རོ་མི་ཞིམ་པ་དང་། ཞིང་མ་དག་པར་སྣང་བའི་གཞི་ ཞིག དེ་དག་གི་སྐྱོན་སྦྱངས་ནས་རོ་ཞིམ་པ་དང་། ཞིང་དག་པར་སྣང་བ་ཡིན་གྱི། རོ་མི་ཞིམ་པ་དངོས་དང་། ཞིང་མ་དག་པ་དངོས། རོ་ཞིམ་པ་དང་། ཞིང་དག་པར་སྣང་བ་མ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ནད་ཀྱི་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་སྨན་གྱིས་བཅོས་ནས། ལུས་ཚོར་རམ་སེམས་ཚོར་བདེ་བ་སྐྱེས་པའི་ཚེ། ལུས་ཚོར་སྡུག་བསྔལ་དེ་ཚོར་བ་བདེ་བར་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནོ། ། 3-375 སྲས་འཕགས་པའི་རྗེས་ཐོབ་གཟིགས་སྣང་དེ། །ཁོང་ཟླ་གྲགས་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་ཞེས་གཏམ། །དེ་ཆོས་སྐུར་འཆར་ཞེས་པདྨ་དཀར། །གཞན་སེམས་འཁྲིད་ཙམ་ཡིན་དྲང་པོ་ཅི། །ཡང་གན་མཛོད་ལས། གཞི་ཇི་ལྟ་བ་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་གཟིགས་སྣང་ཞིག་ལ་ངོས་འཛིན། དེས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གཟིགས་སྣང་ཐམས་ཅད་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་དོན་དམ་དེའི་ཕྱིར་མཁས་པས་རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་བདེན་པ་ཞེས་བཏགས། རེ་ཞིག་པའི་ དོན་དམ་བདེན་པ། མཐར་ཐུག་གཉིས་འབྱེད་པ་འདིས་ཡིན་ནོ་གསུངས་པ་ལ། རྩོད་སྤོང་དུ་དེས་འབྱེད་ཐུབ་པར་མ
【現代漢語翻譯】 我請求您不要混淆宗派體系，請您承諾。您在回覆中寫道：『世俗諦（藏文：ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：世俗諦）和勝義諦（藏文：དོན་དམ་བདེན་པ་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：勝義諦）的基礎不可能相同，這難道不是一個普遍的論點嗎？』您沒有理解要點。僅僅基礎不可能相同，怎麼能成為不同或他者的論據呢？在第二種情況下，您說通過二諦無別等要點，分別念是法身（藏文：ཆོས་སྐུ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：法身）。如果二諦在迷惑與不迷惑之間沒有區別，那麼就必須承認迷惑與不迷惑，世俗諦是勝義諦。如果承認了這一點，就會導致輪迴（藏文：འཁོར་བ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：輪迴）即是涅槃（藏文：མྱང་འདས，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：涅槃）等諸多荒謬的結論。因此，即使承認二諦、輪迴涅槃、空性基礎的法性和法性空性等無別、不異、非他，也不能承認它們的基礎相同，也不能承認一個是另一個。我這樣請求，希望您能仔細思考。 因此，您在第二種情況下說分別念是法身，這表明第二種情況比第一種情況的觀點更為錯誤。在第二種情況下，錯誤地認為分別念是法身，輪迴是涅槃，世俗是勝義等。在第一種情況下，分別念就是分別念，輪迴就是輪迴，世俗就是世俗，一切都如實顯現。如果真是這樣，那麼這就像覺得不好吃的東西是美味，不凈的剎土是清凈的一樣。如果您不理解字面意思，那確實如此。但對於普通人來說，不好吃的東西和不凈的剎土是顯現的基礎。通過消除它們的缺點，才能顯現美味和清凈。不好吃的東西不是真實的，不凈的剎土也不是真實的。顯現的美味和清凈也不是真實的。例如，通過藥物治療疾病的痛苦，當身體或心靈感受到快樂時，身體的痛苦不會顯現為快樂。 聖者的后得見（藏文：རྗེས་ཐོབ་གཟིགས་སྣང་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：后得見）僅僅是名言（藏文：གྲགས་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：名言），這只是爲了引導他人，真實情況是什麼呢？此外，在《甘珠爾》（藏文：གན་མཛོད་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：《甘珠爾》）中說：『基礎被認為是佛陀的顯現。因此，菩薩（藏文：བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：菩薩）的所有顯現都依賴於此，因此智者將其稱為名相的勝義諦。暫時的勝義諦和究竟的勝義諦是由此區分的。』在辯論中，我回答說它能夠區分。
【English Translation】 I requested that you not confuse sectarian systems and that you commit to this. In your response, you wrote: 'Is it not a common argument that the basis of conventional truth (Tibetan: ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization:, Chinese literal meaning: conventional truth) and ultimate truth (Tibetan: དོན་དམ་བདེན་པ་, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization:, Chinese literal meaning: ultimate truth) cannot be the same?'. You did not understand the point. How can merely the impossibility of a common basis be an argument for difference or otherness? In the second case, you say that through points such as the inseparability of the two truths, conceptual thought is the Dharmakaya (Tibetan: ཆོས་སྐུ, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization:, Chinese literal meaning: Dharmakaya). If there is no distinction between delusion and non-delusion in the two truths, then it must be admitted that delusion and non-delusion, conventional truth is ultimate truth. If this is admitted, it would lead to many absurd conclusions such as samsara (Tibetan: འཁོར་བ, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization:, Chinese literal meaning: samsara) being nirvana (Tibetan: མྱང་འདས, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization:, Chinese literal meaning: nirvana). Therefore, even if one admits that the two truths, samsara and nirvana, the nature of the basis of emptiness and the emptiness of nature are inseparable, non-different, and non-other, one cannot admit that they have a common basis, nor can one admit that one is the other. I requested this, hoping that you would consider it carefully. Therefore, your statement in the second case that conceptual thought is the Dharmakaya indicates that the second case is more mistaken in its view than the first case. In the second case, it is mistakenly thought that conceptual thought is the Dharmakaya, samsara is nirvana, conventional is ultimate, and so on. In the first case, conceptual thought is conceptual thought, samsara is samsara, conventional is conventional, and everything appears as it is. If this is the case, then it is like thinking that something that does not taste good is delicious, and that an impure realm is pure. If you do not understand the literal meaning, that is indeed the case. But for ordinary people, the basis for the appearance of something that does not taste good and an impure realm exists. It is through eliminating their faults that deliciousness and purity appear. Something that does not taste good is not real, and an impure realm is not real. The appearing deliciousness and purity are also not real. For example, through medicine treating the suffering of illness, when the body or mind feels pleasure, the suffering of the body does not appear as pleasure. The subsequent vision (Tibetan: རྗེས་ཐོབ་གཟིགས་སྣང་, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization:, Chinese literal meaning: subsequent vision) of the noble sons is merely nominal (Tibetan: གྲགས་, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization:, Chinese literal meaning: nominal), this is only to guide others, what is the true situation? Furthermore, in the Kanjur (Tibetan: གན་མཛོད་, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization:, Chinese literal meaning: Kanjur) it is said: 'The basis is considered to be the appearance of the Buddha. Therefore, all the appearances of Bodhisattvas (Tibetan: བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization:, Chinese literal meaning: Bodhisattvas) rely on this, therefore the wise call it the ultimate truth of names. The temporary ultimate truth and the ultimate ultimate truth are distinguished by this.' In the debate, I replied that it is able to distinguish.
ི་སྣང་སྟེ། བྱང་འཕགས་གཟིགས་སྣང་དེ་དོན་དམ་བདེན་པ་མཚན་ཉིད་པ་མ་ཡིན་ན། ངེས་དོན་ཡིན་པ་འགལ། གཟིགས་ངོ་དོན་དམ་བདེན་པ་ཡིན་ན། ངེས་དོན་མ་ཡིན་པའང་འགལ་བས། ངེས་དོན་དུ་མ་འདུས་པའི་མཐར་ཐུག་ཅེས་གཞན་པ་ལའང་རྣམ་དཔྱད་མེད་ཞུས་པའི་ལན་མཆན་བུར། ངེས་དོན་དང་མཐར་ཐུག་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་ཐུགས་སུ་མ་ཤོང་བར་སྣང་སྟེ། གསང་བ་འདུས་པར་བཤད་པ་བཞི་ཟེར་བ་ལ། སྦས་དོན་དང་མཐར་ཐུག་ཅེས་ཕྱེ་བ་ངེས་དོན་གཞིར་བཞག་ལ་ཟབ་ ཁྱད་ཡིན། མཁས་པ་སྔ་མ་དྲང་དོན་དང་ངེས་དོན། དང་པོ་ལ། དྲང་དོན་གྱི་དྲང་དོན་དང་། དྲང་དོན་གྱི་ངེས་དོན་དབྱེར་འབྱེད་པ་བཞིན། ཕྱི་མ་ལ་ཡང་ཕྱེ་བས་ཐུགས་ཁོག་བསྐྱེད་དུ་གསོལ་ཞེས་བྲིས་སྣང་ཡང་། 3-376 ཚུལ་བཞིའི་བཤད་པ་སྦས་དོན་དང་མཐར་ཐུག་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་འདི། སྐབས་ཀྱི་ལན་དུ་ག་ལ་འབྱོར་ཏེ། དྲང་ངེས་འཇོག་མཚམས་མང་དུ་འདུག་ཀྱང་། བདེན་གཉིས་དང་དེ་བརྗོད་བྱར་སྟོན་པ་ཞིག་ལ་ དགོངས་པ་གཏད་འདུག་མོད། འདིར་སྐབས་སྦས་དོན་མཐར་ཐུག་གཉིས་ནི། བརྗོད་བྱ་དོན་དམ་བདེན་པ་ལ་ཟབ་ཁྱད་ཆེ་བར་མི་སྣང་སྟེ། རྒྱུ་མཚན། སྤྱི་དོན་ཞེས་པ་ལ་ཕར་ཕྱིན་སྤྱི་དང་སྐྱེ་རིམ་ སྤྱི་གཉིས་སུ་ཕྱེ། སྦས་དོན་གྱི་བཤད་པ་ནི། དབང་གོང་མ་མ་ཐོབ་པའི་བུམ་དབང་ཙམ་ཐོབ་པ་མན་ཆད་ལ་སྦས་པ། དབང་གོང་མ་ཐོབ་པའི་སློབ་མ་ལ་རྫོགས་རིམ་གྱི་བཤད་པ་བྱེད་ པ་དང་། མཐར་ཐུག་གི་བཤད་པ་ནི། སྤྱི་དོན་གྱི་མཐར་ཐུག་དང་། སྦས་དོན་གྱི་མཐར་ཐུག་ཅེས་པ་འབྲས་བུའི་བཤད་པ་བྱེད་པ་གཅིག་ལ་ངོས་འཛིན་པས། དོན་དམ་བདེན་པ་ཡིན་པ་གཞིར་བཞག་ ལ་ཟབ་ཁྱད་ཕྱེ་བ་ཅི་ལ་ཡིན། བཤད་བྱ་ཅི་སྦས་མཐར་ཐུག་གསུམ་ལ་འཆད་བྱེད་མཐའ་དག་མན་ངག་གསུམ་དང་སྦྱར་བའི་བཤད་པ་བྱེད་པའི་ཚེ། བཤད་བྱ་སྤྱི་དོན་གཉིས། འཆད་བྱེད་མན་ངག་ གསུམ་གྱི་ནང་ནས། ཡན་ལག་གི་དོན་གྱི་བཤད་པ་བྱེད་པ་ལ། མཐའ་དྲུག་གི་ནང་ཚན་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའི་བཤད་པ་ཟེར། བཤད་བྱ་སྤྱི་དོན་དེ། འཆད་བྱེད་མན་ངག་གསུམ་ལས་ཡིག་དོན་དང་མན་ངག་གཉིས་ཀྱི་བཤད་པ་ལ། 3-377 མཐའ་དྲུག་གི་ནང་ཚན་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་མ་ཡིན་པའི་བཤད་པ་ཟེར། བརྗོད་བྱ་སྦས་དོན་འཆད་བྱེད་དང་པོས་བཤད་པ་ལ་ངེས་དོན་དང་། ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱི་བཤད་པ་ལ་དྲང་དོན་གྱི་བཤད་ པ་ཟེར། བཤད་བྱ་མཐར་ཐུག་འཆད་བྱེད་དང་པོས་བཤད་པ་ལ་དགོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དང་། ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱི་བཤད་པ་ལ་དགོངས་པ་ཅན་གྱི་བཤད་པ་ཟེར་བས། བདེན་གཉིས་ལ་དྲང་ངེས་ སུ་བཞག་པའི་འཆད་ཚུལ་དང་གཏན་མི་འདྲ་བས། སྐབས་ཀྱི་རྩོད་ལན་དུ་ཟུར་ཙམ་ཡང་འགྲོ་བར་མ་མཆིས། མཁྱེན་ཡངས་རྒྱ་མཚོ་བསྐྱེད་དུ་གསོལ། སྤྱིར་མཁས་པ་སྔ་མ་འགའ་ཞིག་གིས་དྲང་ངེས་ལ་ བཞིར་ཕྱེ་བ་ཡང་སྣང་མོད། བྱང་འཕགས་གཟིགས་དོ་རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་བདེན
【現代漢語翻譯】 似乎您不明白將究竟與不了義二者區分開來。在《密集金剛》中所說的四種解釋中，將隱義和究竟區分開來，是在確立了義的基礎上，區分深淺差別。就像以前的學者區分了不了義和了義，以及將前者分為不了義中的不了義和不了義中的了義一樣，也請您理解後者（的區分）。 將四種方式的解釋分為隱義和究竟二者，這怎麼能算是對當前問題的回答呢？雖然確定不了義和了義的界限有很多種方式，但您似乎專注于將二諦作為表達對象。然而，在這裡，隱義和究竟二者在表達勝義諦方面似乎沒有太大的深淺差別。原因是，『總義』可以分為般若總義和生起次第總義。隱義的解釋是，對尚未獲得更高灌頂的人隱藏，只給予寶瓶灌頂等。對已獲得更高灌頂的弟子進行圓滿次第的解釋。究竟的解釋是，將總義的究竟和隱義的究竟視為果的解釋。既然勝義諦是基礎，那麼區分深淺差別又有什麼意義呢？在解釋所說之義的隱義、究竟這三者時，將所有解釋方法與三種竅訣結合起來進行解釋。在解釋所說之義的總義二者時，在三種竅訣的解釋方法中，對於解釋分支之義，稱為六邊中的如實語解釋。對於所說之義的總義，在三種竅訣中的文字解釋和竅訣解釋中， 稱為六邊中的不如實語解釋。對於所表達的隱義，用第一種解釋方法解釋時，稱爲了義；用后兩種解釋方法解釋時，稱為不了義的解釋。對於所說之義的究竟，用第一種解釋方法解釋時，稱為非意指；用后兩種解釋方法解釋時，稱為意指的解釋。因此，這與將二諦分為不了義和了義的解釋方法完全不同。這根本無法作為目前爭論的答案。希望您能拓展智慧的海洋。總的來說，雖然一些以前的學者也將不了義和了義分為四種，但對於聖者觀自在（Avalokiteśvara）的種種名相的勝義諦……
【English Translation】 It seems you do not understand the distinction between 'ultimate' and 'provisional'. In the four explanations mentioned in the Guhyasamaja Tantra, distinguishing between the hidden meaning and the ultimate meaning is to differentiate the depth based on establishing the definitive meaning. Just as previous scholars distinguished between provisional and definitive meanings, and further divided the former into provisional within provisional and definitive within provisional, please also understand the latter (distinction). How can dividing the explanation of the four modes into hidden meaning and ultimate meaning be considered an answer to the current question? Although there are many ways to determine the boundaries of provisional and definitive meanings, you seem to be focused on the two truths as the objects of expression. However, here, there does not seem to be much difference in depth between the hidden meaning and the ultimate meaning in expressing the ultimate truth. The reason is that 'general meaning' can be divided into the general meaning of Prajnaparamita and the general meaning of the generation stage. The explanation of the hidden meaning is to hide it from those who have not received higher empowerments, only giving the vase empowerment, etc. To disciples who have received higher empowerments, the explanation of the completion stage is given. The explanation of the ultimate meaning is to regard the ultimate meaning of the general meaning and the ultimate meaning of the hidden meaning as the explanation of the result. Since the ultimate truth is the foundation, what is the point of distinguishing the depth? When explaining the hidden meaning and ultimate meaning of what is said, all explanation methods are combined with the three key instructions. When explaining the two general meanings of what is said, among the explanation methods of the three key instructions, for explaining the meaning of the branches, it is called the literal explanation among the six extremes. For the general meaning of what is said, in the explanation of words and key instructions among the three key instructions, it is called the non-literal explanation among the six extremes. For the expressed hidden meaning, when explained using the first explanation method, it is called the definitive meaning; when explained using the latter two explanation methods, it is called the explanation of the provisional meaning. For the ultimate meaning of what is said, when explained using the first explanation method, it is called non-intentional; when explained using the latter two explanation methods, it is called the intentional explanation. Therefore, this is completely different from the explanation method of dividing the two truths into provisional and definitive meanings. This cannot be an answer to the current debate at all. I hope you can expand the ocean of wisdom. In general, although some previous scholars also divided the provisional and definitive meanings into four, regarding the ultimate truth of the various names of Arya Avalokiteśvara (聖者觀自在)…
་པ་དང་། དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟིགས་ངོ་ལ་བལྟོས་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཡིན་གསུངས་པ་འདི་ག་ལ་རིགས་ཏེ། ཤིང་ རྟའི་སྲོལ་འབྱེད་དག་གི་གཞུང་ལུགས་ཆེན་པོར། སྤྲིན་མཐོང་མཁའ་ལ་ཉི་བཞིན་ཞེས་སོགས་དང་། ཇི་ལྟར་ཚེས་པའི་ཟླ་བ་ལ། །ཞེས་སོགས་ལྟར། ས་དང་པོ་ནས་སངས་རྒྱས་སའི་བར་ལ་མཐོང་བྱ་རྒྱ་ ཆེ་ཆུང་ཙམ་བཤད་ཀྱི། བྱང་འཕགས་མཉམ་གཞག་དང་། སངས་རྒྱས་གཟིགས་སྣང་། ཆོས་དབྱིངས་གནས་ཚུལ་གཟིགས་ཚུལ་ལ་ལོག་མ་ལོག་གི་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་། གནད་དེས་ན་དཔལ་ལྡན་ཟླ་བས་ཀྱང་། 3-378 སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་དམ་པའི་བདེན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འཕགས་པ་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་ཡིན་ལ། དེའི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་པའོ། ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་པ་ནི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ཞིང་དེ་ཡང་བསླུ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡིན་ལ། དེ་ ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོ་རང་གི་རིག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀུན་རྫོབ་ལ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་ནས་དོན་དམ་བདེན་པ་ལ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་སོགས་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁོང་རྒྱལ་སྲས་ འཕགས་པའི་གཟིགས་སྣང་ལ། །མཆོག་རྒྱལ་རྣམས་ཁྲོ་ཞལ་བསྒྱུར་རོ་ཞེས། །ཕྲིན་བདེན་མིན་ཚེཾམས་སྒྲིབ་གཡོ་མི་འཚལ། །སྲས་འཕགས་ཚོགས་གཞོན་ནུ་ཐུགས་ཀྱང་ཕམ། །ཚུལ་སྤྱི་སྦས་མཐར་ཐུག་བཤད་བྱ་གསུམ། །ཐབས་འཆད་བྱེད་ དྲུག་གིས་འཆད་པའི་ཚེ། །སྦས་མཐར་ཐུག་གཉིས་ལའང་དྲང་ངེས་ཚང་། །དེ་ངེས་དོན་ཁོ་ནར་འཆད་པའི་གཏམ། །བློ་ཁོང་ཡངས་བསྐྱེད་ཀྱང་ཤོང་མི་རིགས། །མཆོག་སྤྲུལ་སྐུ་ཞལ་འཛུམ་དཀར་ན་ཡང་། །ལྷ་རྡོ་རྗེ་ སྙིང་པོས་བདག་ལ་ཁྲེལ། །དོན་འདི་ལ་དགོངས་དབྱིངས་མཐོ་སྒྲོན་ཞུ། །ཡང་རྩོད་སྤོང་དུ། ས་དང་པོའི་གཟིགས་སྣང་དེ་དོན་དམ་བདེན་པ་མཚན་ཉིད་པ་མ་ཡིན་ན། སངས་མ་རྒྱས་བར་དུ་བདེན་པ་མཐོང་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ལ། 3-379 དོན་དམ་བདེན་པ་ཡིན་གསུངས་ན། དེ་དེ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་བདེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འཁོར་གསུམ་ཡིན་ཞེས་ཞུས་པ་ལ། ལན་མཆན་བུར། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཡོངས་ གྲུབ་ཆོས་ཅན་དུ་བཟུང་ནས་ཐལ་ཕྱིར་བྱས་ན་འཁོར་གསུམ་ཡིན། སྔ་མ་ཁྱབ་པ་བསྒྲུབ་བྱར་འདུག་པས་འཁོར་གསུམ་ཧ་ཧ་ཞེས་བྲིས་སྣང་སྟེ། གྲུབ་མཐའི་སྐབས་གང་དུ་ཡང་མ་འབྲེལ་བའི་ཐལ་ཕྱིར་ ཏེ། ཐུགས་ངལ། རྣམ་རིག་པའི་སྐབས་ནི་རྟགས་མ་གྲུབ་ཀྱི་ལན་ཐེབས། དཔལ་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་སྐབས་འདིར་འདོད་ཐོག་ཏུ་བབས་པས། འཁོར་གསུམ་དེ་འདྲ་ཕཊ྄། སྔ་མ་ཁྱབ་པ་བསྒྲུབ་བྱ་གསུངས་པ་ ནི། རྣམ་གྲངས་ཀྱི་དོན་དམ་གྱིས་དོན་དམ་བདེན་པའི་གོ་མི་ཆོད་པ་མཁས་པ་སྤྱི་ལུགས། རྟགས་གསལ་དངོས་འགལ་ཁྱབ་པ་ཡོང
【現代漢語翻譯】 那麼，根據佛陀的觀點，說它是世俗諦，這怎麼講得通呢？在開創車乘宗義的論典中，有『如雲中之日』等等，以及『如初升之月』等等。從初地到佛地之間，只是講述了所見景象的廣度和大小，而對於聖者和凡夫的等持，以及佛陀的顯現，法界實相的觀察方式，卻沒有絲毫關於正確與錯誤的差別描述。因此，尊敬的月稱菩薩也說： 『對於凡夫來說，什麼是勝義諦，那對於具有聖者顯現的行境者來說，僅僅是世俗諦。而它的自性空性，對於他們來說才是勝義諦。佛陀的勝義諦是自性，那也是無欺的勝義諦，那是他們各自所能證知的。』 像這樣，將世俗諦分為兩種，將勝義諦也分為兩種的情況並不存在。您說：『聖者菩薩的顯現，會讓殊勝的勝者們皺眉。』如果不是真實的，那就不要隱瞞、欺騙或動搖。聖者菩薩們，年輕的您們也會沮喪。一般情況、秘密情況、究竟情況這三種，在用六種方式講解時，秘密情況和究竟情況也都有了需要明確和需要引導的。如果只講需要明確的意義，即使擴充套件心胸也無法容納。即使至尊化身的容顏綻放笑容，金剛手菩薩也會責備我。請您對這個意義進行深入思考。 此外，在辯論駁斥中，如果說初地的顯現不是勝義諦的自性，那麼在未成佛之前，也將無法見到真諦。如果說是勝義諦，那麼它就不是勝義諦，因為它是有名相的勝義諦，是三轉法輪。對此，答覆的註釋中寫道：如果將顛倒的圓成實性作為法，那麼就是三轉法輪。因為先前的遍（一切法）是需要成立的，所以是三轉法輪，哈哈。這似乎寫的是與宗義無關的辯論。您辛苦了。如果是唯識宗，那麼就會回答說因不成。但在聖者龍樹菩薩的宗義中，這正中下懷，所以這樣的三轉法輪就『啪』的一聲結束了。先前所說的『遍（一切法）是需要成立的』，是指有名相的勝義諦不能涵蓋勝義諦，這是智者們的共識。如果標點符號錯誤，就會出現實相違背和遍（一切法）不周遍的情況。
【English Translation】 Then, how is it reasonable to say that it is conventional truth according to the Buddha's view? In the great treatises of those who pioneered the tradition of chariots, there are phrases such as 'like the sun in the clouds' and 'like the waxing moon.' From the first bhumi (ground) to the Buddha-bhumi, only the extent of what is seen, whether vast or small, is discussed. There is no mention of any difference in the samadhi (meditative absorption) of noble beings and ordinary beings, the appearances to the Buddhas, or the way of seeing the nature of dharmadhatu (the realm of phenomena), whether it is mistaken or not. Therefore, the esteemed Chandrakirti also said: 'For ordinary beings, what is the ultimate truth is merely conventional for those who have the experience of noble appearances. And its nature, emptiness, is the ultimate truth for them. The ultimate truth for the Buddhas is nature itself, and that is the ultimate truth because it is infallible, and that is to be known by their own individual wisdom.' Like this, there is no instance of dividing the conventional truth into two or dividing the ultimate truth into two. You say, 'The appearances to the noble bodhisattvas will cause the supreme victors to frown.' If it is not true, then do not conceal, deceive, or waver. Noble bodhisattvas, even you young ones, will be discouraged. The general, hidden, and ultimate aspects, when explained in six ways, the hidden and ultimate also have both definitive and provisional meanings. If only the definitive meaning is explained, even expanding the mind will not be able to contain it. Even if the face of the supreme incarnation is smiling, Vajrapani (the deity Vajra-in-Hand) will scold me. Please deeply contemplate this meaning. Furthermore, in the debate and refutation, if the appearance of the first bhumi is not the characteristic of the ultimate truth, then until one becomes a Buddha, one will not be able to see the truth. If it is said to be the ultimate truth, then it is not the ultimate truth, because it is the ultimate truth with names, the three turnings of the wheel of Dharma. To this, the commentary in the answer says: If the inverted, perfectly established nature is taken as a dharma, then it is the three turnings of the wheel of Dharma. Because the previous pervasion (all phenomena) needs to be established, it is the three turnings of the wheel of Dharma, haha. This seems to be a debate that is unrelated to any philosophical system. You are tired. If it were the Vijnanavada (Consciousness-only) school, then the answer would be that the reason is unproven. But in the system of the esteemed Nagarjuna, this hits the mark, so such a three turnings of the wheel of Dharma ends with a 'phat!' (an exclamation). What was previously said, 'the pervasion (all phenomena) needs to be established,' means that the ultimate truth with names cannot encompass the ultimate truth, which is the consensus of the wise. If the punctuation is wrong, there will be a contradiction of reality and a non-pervasion of pervasion (all phenomena).
ས་གྲགས་དེ་ཙམ་ལ་འཁོར་གསུམ་རྟོག་གེ་མཁས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གྲགས། རྟགས་གསལ་ལ་ལན་ཐེབས་པའི་འཁོར་གསུམ་བདེན་ན། རྟོག་གེ་པ་གཞོན་ནུ་ཨ་རེ་འཚེང་། ཐུགས་གཞད་སྒྲ་ཧ་ཧའི་དམོད་ཚིག་མདའ། །གཞན་ཉེས་མེད་འཇིམ་དུམ་མགོ་བོ་བཀས། །དམོད་ཚིག་མདའ་བསྣུན་པའི་ཆེད་ ཀྱི་ཡུལ། །མཁར་ཉི་མ་ཤར་ཚེ་གར་རྩེ་སྐད། །ཆོས་རྟོག་གེ་མཁན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། །འབྲེལ་ཁྱབ་པ་ཡོངས་སུ་གྲགས་དེ་ལ། །རྟགས་གསལ་བར་ལན་གྱི་གདོད་ཕམ་ན། །དོན་དེ་ལ་འཁོར་གསུམ་སུ་ཡང་ཟེར། ། 3-380 རྟག་གསལ་བར་ལན་གྱིས་ལྕེ་སྐྱོང་ན། །ཚིག་ཁྱབ་པ་ཁས་ཙམ་འཁོར་གསུམ་ཞེས། །དོན་མ་བརྟགས་ཀུ་ཅོ་མ་འདོན་ཅིག །ཁོང་མཁས་རྣམས་ཁྲེལ་ན་རང་ཕམ་མོ། །ཡང་རྩོད་སྤོང་དུ། ས་དང་པོ་མན་ ཆད་དུ་དབུ་མའི་ལྟ་བ་མི་སྐྱེ་བ་ནི་ཧ་ཅང་ཐལ་ཏེ། ས་དང་པོར་དབུ་མའི་ལྟ་བའི་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་ལ། ཆོས་མཆོག་སྐབས་སུ་ཆོས་ཉིད་ལ་གསལ་སྣང་ཐོབ་པའི་ དབུ་མའི་ལྟ་བ་སྐྱེ་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་ཞུས་པའི་ལན་མཆན་བུར། མོས་པས་དཔྱོད་པ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ཙམ་ལ་ཡང་མ་བརྟགས་པའོ་ཞེས་གསུང་བ་ནི། དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པ་དང་གསལ་སྣང་ ཐོབ་པའི་ཚུལ་གྱི་རྟོགས་པ་དང་། མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ཞེས་སོགས་ཐུགས་སུ་མ་བྱོན་པ་སྟེ། དེ་ཙམ་གྱི་བུ་མའི་ལྟ་བས་དབུ་མའི་ལྟ་བའི་གོ་མི་ཆོད་ན། མཚོན་བྱེད་དཔེའི་ཕྱག་ཆེན་ གྱིས་ཀྱང་ཕྱག་ཆེན་ཀྱི་གོ་མི་ཆོད་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཁྱད་པར་མཐར་འཛིན་འགོག་བྱེད་དབུ་མ་ཆེན་པོའི་རིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དབུ་མའི་ལྟ་བ་སྐྱེས་པ་ཞིག་མི་སྲེད་པར་འགྱུར་དེ། རིག་ ཤེས་རྗེས་དཔག་ཏུ་གྱུར་པའི་དབུ་མའི་ལྟ་བ་ལ་བཀག་སྐྱོན་ཕོག་སོང་བས་སོ། །ཆོས་མོས་སྤྱོད་སྐབས་སུ་དབུ་མའི་ལམ། །མཆོག་ལྟ་བ་མེད་ཅེས་སྤྲིན་གྱི་རྔས། །ཁོང་ཐལ་རང་རིགས་པའི་འཁྲི་ཤིང་ལ། ། 3-381 ངོ་མཚར་བའི་མེ་ཏོག་འཁྲུངས་འདི་མཚར། །སྔོན་ལྷ་ཆེན་དྲེགས་པའི་འཕྱོང་སྟབས་ལ། །ཁོང་དྲང་སྲོང་མ་རུངས་ཚིག་མདའ་ཕོག །རང་ཆེ་བའི་མཚོན་བྱེད་ལིངྒ་ཡང་། །ངོ་ཚ་ནས་ས་ལ་ལྷུང་ཞེས་གྲག །ཡང་ གན་མཛོད་ལས། ངེས་ཚིག་སྐབས་སུ། ཁོ་བོའི་བླ་མ་འབྲུག་པ་རིན་པོ་རིན་ཆེས་ནི། ཕྱག་རྒྱ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ནི་མདོར་ཡང་བཤད་ལ། དེ་བཤད་པས་ཆེན་པོར་ཡང་བཤད་པ་ཡིན་མོད། འོན་ཀྱང་ ཆེན་པོ་དང་མ་སྦྱར་བས། མདོའི་དེ་མི་གསལ་བ་མདོར་བསྟན་དུ་སོང་། སྔགས་སུ་གཉིས་སྦྱར་བས། ཤིན་ཏུ་གསལ་བའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་བཤད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལ། རྩོད་སྤོང་དུ། འོ་ན་འདུལ་ལུང་ ནས། བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ནི་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོའི་དབང་བསྐུར་བས་དབང་བསྐུར་མོད་ཀྱི་ཞེས་པ་དེ་ཡང་། སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་བསྐུར་མཚན་ཉིད་པར་ཐལ་བ་དང་། འདུལ་བ་སུམ་བརྒྱ་པར། རྫོགས་པའི་ བྱང་ཆུབ་དཔལ
【現代漢語翻譯】 僅僅是名聲大，就被稱為精通三輪的智者之聚。 如果能駁倒辯論的三輪是真實的，那麼年輕的辯論者啊熱瓊，你的怒吼聲如哈哈的詛咒之箭！無辜者如泥土頭顱般被你斬斷。爲了射出詛咒之箭，就像太陽升起時卡爾澤的歌聲。在辯論者的聚會中，如果對普遍聯繫的駁斥失敗，那麼誰都會說那是三輪。 如果用詭辯來掩飾失敗，僅僅用言語來誇大，就說那是三輪。不要在沒有調查清楚的情況下大聲喧譁！如果智者們感到羞愧，那就是你自己的失敗。此外，在駁斥辯論時，說從初地以下就不會產生中觀見解，這太過分了。因為在初地時，會親眼見到中觀見解的法性，所以在證悟道時，必須產生對法性有清晰顯現的中觀見解。對於所說的，在註釋中回答說：『甚至對『以信解來分析』這個詞語都沒有進行分析。』這說明你沒有理解以普遍方式證悟、以清晰顯現的方式證悟以及親證等等。如果僅僅是這種程度的智慧就不能算是中觀見解，那麼象徵性的手印大圓滿也不能算是大圓滿。特別是，如果不能依靠阻止極端執著的大中觀理，就不會產生中觀見解。因為對成為后得智慧的中觀見解進行了阻礙和誹謗。在修行信行時，中觀之道，至高無上的見解不存在，就像云的陰影。你的過分和自己的理智之樹上， 長出奇妙的花朵，這真是奇妙！以前，當大自在天驕傲地昂首闊步時，你正直的仙人被惡毒的箭射中！據說，象徵你偉大的林伽也羞愧地掉到了地上。此外，在《甘珠爾》中，在解釋詞義時，我的上師竹巴仁波切說：『手印』這個詞，在經部中也解釋過，解釋它也意味著解釋了『大』。然而，因為沒有與『大』結合，所以經部的意義不明顯，變成了略說。在密續中，兩者結合，因為非常清晰，所以佛陀這樣說。』在駁斥辯論時，說：『那麼，在律藏中，尊者阿難陀被授予大學者的灌頂，』這也太過分了，因為這成了學者的灌頂的特徵。在《三百律》中，圓滿菩提的光輝
【English Translation】 Just having a great reputation, it is known as the circle of scholars who are skilled in the three wheels. If the three wheels that can refute arguments are true, then young debater Ahre Tsheng, your roar is like the curse arrow of Haha! The innocent are cut off like clay heads. In order to shoot the curse arrow, it's like the song of Kartze when the sun rises. In the gathering of debaters, if the refutation of universal connection fails, then anyone will say that it is the three wheels. If you use sophistry to cover up failure, and only exaggerate with words, then say that it is the three wheels. Don't make a loud noise without investigating clearly! If the wise are ashamed, then it is your own failure. Furthermore, when refuting arguments, saying that the Madhyamaka view will not arise from the first ground downwards is too extreme. Because in the first ground, one directly sees the Dharma nature of the Madhyamaka view, so in the stage of Dharma attainment, one must generate the Madhyamaka view that has a clear appearance of the Dharma nature. Regarding what was said, in the commentary it is answered: 'Even the term 'analyzing with faith' has not been analyzed.' This shows that you have not understood realizing in a general way, realizing in a way that has a clear appearance, and direct realization, etc. If wisdom of this level cannot be considered the Madhyamaka view, then the symbolic Mahamudra also cannot be considered Mahamudra. In particular, if one cannot rely on the great Madhyamaka reasoning that prevents extreme clinging, then the Madhyamaka view will not arise. Because the Madhyamaka view that has become subsequent wisdom has been obstructed and slandered. When practicing faith, the Madhyamaka path, the supreme view does not exist, like the shadow of a cloud. Your excessiveness and on your own tree of reason, Wonderful flowers grow, this is truly wonderful! Previously, when Mahadeva proudly strode, your upright hermit was struck by a malicious arrow! It is said that the lingam symbolizing your greatness also fell to the ground out of shame. Furthermore, in the 'Ganjur', when explaining the meaning of words, my guru Drukpa Rinpoche said: 'The word 'mudra' has also been explained in the Sutra, and explaining it also means explaining 'maha'. However, because it is not combined with 'maha', the meaning of the Sutra is not clear, and it becomes a brief explanation. In the Tantra, the two are combined, and because it is very clear, the Buddha said this.' When refuting arguments, saying: 'Then, in the Vinaya, the venerable Ananda was granted the empowerment of a great scholar,' this is also too extreme, because it becomes a characteristic of the empowerment of a scholar. In the 'Three Hundred Vinayas', the splendor of perfect enlightenment
་ནོད་དབང་བསྐུར་ཡིན། །ཞེས་པ་དེ་ཡང་དེར་ཐལ་བ་དང་། མདོ་ལས་བཤད་པའི་འོད་ཟེར་ཆེན་པོའི་དབང་བསྐུར་དེ་ཡང་དེར་ཐལ་བ་དང་། མཐར་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོའི་དབང་བསྐུར་དེ་ཡང་ དེར་ཐལ་ཏེ། མདོ་ལས་བཤད་པའི་ཕྱག་རྒྱའི་མིང་ཅན་དེ་དག་ཕྱག་ཆེན་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བཀོད་པ་ལ། ལན་མཆན་བུར། འདུལ་བའི་དབང་ལ་སྒྲ་བཤད་མཚུངས། །ཞེས་དང་། འོད་ཟེར་ཆེན་པོའི་དབང་ལ་དོན་མཚུངས་ཞེས་དང་། 3-382 ཡང་མདོ་ལས་བཤད་པའི་ཕྱག་རྒྱའི་མིང་ཅན་དེ་དག་ཕྱག་ཆེན་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལ། ཕྱག་རྒྱ་ལ་ཕྱག་ཆེན་གྱིས་ཁྱབ་པ་ཁས་མ་བླངས་པས། གསུང་བའི་ལན་མཆན་བུ་རེ་ སྣང་ཡང་། སྒྲ་མཚུངས་ཀྱང་དོན་མི་མཚུངས་པ། ཕ་དང་མ་ནི་གསད་བྱ་ཞིང་། །ཞེས་སོགས་ལྟ་བུ། དོན་མཚུངས་ཀྱང་ཐ་སྙད་མི་མཚུངས་པ། མི་དང་གླང་ཆེན་ལ་ལག་ལྡན་གྱི་དོན་མཚུངས་ཀྱང་། མི་ ལ་ལག་ལྡན་གྱི་ཐ་སྙད་མ་གྲགས་པ་ལྟ་བུ་དང་། མཚོ་ནང་གི་རུས་སྦལ་པ་མཚོ་སྐྱེས་ཀྱི་སྒྲ་བཤད་དུ་ཡོད་ཀྱང་། དེའི་སྒྲ་འཇུག་ཏུ་མེད་པ་སོགས་མང་དུ་ཡོད་ཀྱང་། དེ་དག་རྣམ་ པར་མ་ཕྱེད་པའི་སྐྱོན་ཆེན་པོ་སྣང་སྟེ། འདུལ་ལུང་དབང་དང་། འོད་ཟེར་ཆེན་པོའི་དབང་། དབང་མཚན་ཉིད་པར་བཞེད་ན། མིང་ལ་དོན་དུ་འཁྲུལ། འདུལ་བ་དང་མདོ་དང་གང་ལ་སྔགས་དབང་མཚན་ཉིད་ པ་ཡོད་པར་སོང་ངོ་། །སྒྲ་མཚུངས་ཀྱང་དོན་མི་འདྲ་བས། དེ་དག་མཚན་ཉིད་པར་མི་བཞེད་ན། མདོ་ལས་བཤད་པའི་ཕྱག་རྒྱའི་མིང་ཅན་དེ་དག་ཀྱང་། མིང་མཚུངས་ཀྱང་ཕྱག་ཆེན་མཚན་ཉིད་པ་མིན་ གསུང་དགོས་པ་ལས། ཆེན་པོ་དང་མ་སྦྱར་བས། མདོར་བསྟན་ཡིན་ཡང་ཕྱག་ཆེན་མཚན་ཉིད་པ་མིན་ཞེས་ཞལ་བཞེས་གནང་བ་དང་འགལ་འདུའི་ཕུང་པོར་སྣང་ངོ་། །འགལ་འདུ་དེ་ནི། མཆན་བུ་ཕོ་ཉ་དེས་བཅོས་སོང་སྟེ། 3-383 མདོ་ལས་བཤད་པའི་ཕྱག་རྒྱའི་མིང་ཅན་དེ་དག་ཀྱང་། ཕྱག་ཆེན་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱས་པ་ལ། ཕྱག་རྒྱ་ལ་ཕྱག་ཆེན་གྱིས་ཁྱབ་པ་ཁས་མ་བླངས་པས་རྟགས་མ་གྲུབ་ཅེས་མཆན་བུ་ ཕོ་ཉས་སྨྲས་སོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕོ་ཉ་དེ་བདེན་ནོ་གསུང་ན་ནི། མདོའི་ཕྱག་རྒྱ་ཕྱག་ཆེན་དུ་བཞེད་པའི་གྲུབ་མཐའ་ཞིག ། ནད་ཚད་པ་རི་ཀླུང་འཐབ་པ་ལ། །འགྲན་བདོ་བཞིན་མདོ་རྒྱུད་རི་ ཀླུང་འཐབ། །ཁོང་གཞོན་ནུ་གསོས་ཀྱིས་ཕན་པ་མེད། །ལྷ་སྨན་བླ་སངས་རྒྱས་སྤྱན་དྲོངས་ཤིག །གྲོགས་འཆི་མེད་མངལ་སྦས་མཐོ་རིས་བདག །མངལ་ཅོལ་ཆུང་ཁ་ནས་སྐྱུགས་པའི་མོད། །ལྷ་དཀའ་ཐུབ་མཁན་གྱི་ཚིག་ མཚོན་མདས། །ལྟ་མི་བཟོད་མཚན་མ་སྟོང་གིས་གཏམས། །ཆོས་བླ་མེད་སྦས་དོན་སྣོད་མིན་ལ། །དུས་ཡང་ཡང་གསང་བ་གཏོལ་བའི་མཚང་། །ཚིག་མ་སྦས་འཐོལ་ཞིང་ཆགས་དེ་ལ། །དོན་ཀུན་གསལ་སྤྱན་སྟོང་མཛེས་ དེ་བསྔགས། །མཆོག་པདྨ་དཀར་པོ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ། །སྙན་གྲགས་དཀར་གདུགས
【現代漢語翻譯】 『諾（給予），灌頂是。』如果這樣說，也同樣適用於此。經部所說的『大光芒灌頂』也同樣適用於此。最終，『大自在灌頂』也同樣適用於此，因為經部所說的『手印之名』的那些，都是大手印自性。』對此，答覆的註釋是：『律部的灌頂，詞義相同。』以及『大光芒灌頂，意義相同。』 還有，經部所說的『手印之名』的那些，都是大手印自性，因為手印被大手印所遍及，這個沒有被承認。雖然似乎有一些口頭上的答覆註釋，但詞義相同而意義不同，例如：『父母是應殺者。』等等。意義相同而術語不同，例如：人和大象，都有『具手』的意義，但『具手』這個術語並不用於人。還有，海中的烏龜，雖然在詞源上是『海生』，但這個詞並不用於它。類似的情況有很多，但如果沒有區分這些，就會出現很大的錯誤。如果認為律藏的灌頂，大光芒灌頂，是灌頂的自性，那就是把名稱誤認為意義。那麼，律部和經部中，哪個有密咒灌頂的自性呢？如果因為詞義相同而意義不同，而不認為它們是自性，那麼也必須說，經部所說的『手印之名』的那些，雖然名稱相同，但不是大手印自性。因為沒有加上『大』字，雖然是簡要的指示，但也不是大手印自性，這似乎與您的承諾相矛盾。這個矛盾，被註釋《信使》所掩蓋了。 經部所說的『手印之名』的那些，都是大手印自性，因為手印被大手印所遍及，這個沒有被承認，所以理由不成立，這是註釋《信使》所說的。如果說這個《信使》說的是真的，那麼就出現了一種認為經部的手印就是大手印的宗派。疾病、熱病、山河爭鬥，如同競爭一樣，經續山河爭鬥。年輕的身體無法治癒。請迎請天神、藥師佛、佛陀。朋友，不死者，隱藏在子宮中，是高貴的自在者。從弱小的子宮口中嘔吐出來的時候，天神、苦行者、論師的言辭如利箭。充滿著令人無法忍受的無數特徵。將無上之法隱藏起來，不適合的容器。一次又一次地揭露秘密的過失。不隱藏言辭，暴露和執著於此。讚美那雙能清晰照見一切、美麗清澈的眼睛。至高無上的白蓮花化身。美名如白傘。
【English Translation】 『Nö (giving), empowerment is.』 If it is said like that, it also applies there. The 『Great Radiance Empowerment』 mentioned in the Sutra also applies there. Ultimately, the 『Great Powerful Empowerment』 also applies there, because those 『named Mudra』 mentioned in the Sutra are the nature of Mahamudra.』 To this, the commentary in response is: 『The empowerment of the Vinaya, the meaning of the words is the same.』 And 『The Great Radiance Empowerment, the meaning is the same.』 Also, those 『named Mudra』 mentioned in the Sutra are the nature of Mahamudra, because Mudra is pervaded by Mahamudra, this has not been admitted. Although there seem to be some verbal response commentaries, the meaning of the words is the same but the meaning is different, for example: 『Parents are those who should be killed.』 and so on. The meaning is the same but the terminology is different, for example: humans and elephants both have the meaning of 『having hands』, but the term 『having hands』 is not used for humans. Also, the turtle in the sea, although etymologically it is 『sea-born』, this word is not used for it. There are many similar situations, but if these are not distinguished, there will be a big mistake. If you think that the empowerment of the Vinaya, the Great Radiance Empowerment, is the nature of empowerment, then you are mistaking the name for the meaning. Then, which of the Vinaya and the Sutra has the nature of mantra empowerment? If you do not think that they are the nature because the meaning of the words is the same but the meaning is different, then you must also say that those 『named Mudra』 mentioned in the Sutra, although the names are the same, are not the nature of Mahamudra. Because the word 『Great』 is not added, although it is a brief indication, it is not the nature of Mahamudra, which seems to contradict your promise. This contradiction has been covered up by the commentary 『Messenger』. Those 『named Mudra』 mentioned in the Sutra are the nature of Mahamudra, because Mudra is pervaded by Mahamudra, this has not been admitted, so the reason is not established, this is what the commentary 『Messenger』 said. If you say that this 『Messenger』 is telling the truth, then there is a sect that thinks that the Mudra of the Sutra is Mahamudra. Disease, fever, mountain and river fighting, like competition, Sutra and Tantra, mountain and river fighting. The young body cannot be cured. Please invite the gods, the Medicine Buddha, the Buddha. Friend, the immortal, hidden in the womb, is the noble sovereign. When vomiting from the mouth of the weak womb, the words of the gods, ascetics, and teachers are like sharp arrows. Filled with unbearable countless characteristics. Hiding the supreme Dharma, an unsuitable vessel. Again and again revealing the faults of secrets. Not hiding words, exposing and clinging to them. Praise those eyes that can clearly see everything, beautiful and clear. The supreme white lotus incarnation. Fame is like a white umbrella.
་མཛེས་སྟོང་ཕུབ་ཀྱང་། །གསུང་ལྡེམ་དགོངས་ཚ་ཟེར་སྐྱུགས་པ་དེས། །སྙིང་གདུང་བ་བསིལ་བའི་གདེང་མ་ཐོབ། །ལས་བསོད་ནམས་བསགས་པ་འཕགས་པའི་ ཡུལ། །མཁས་པཎ་གྲུབ་གཙུག་རྒྱན་ནཱ་རོ་པ། །ས་དཀར་དངས་འཇམ་པོའི་རྡོ་རྗེ་དང་། །དོན་དབྱེར་མེད་སྙིང་གི་དཀྱིལ་ན་བཞུགས། །ཞེས་བོད་ཁ་བ་ཅན་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀུན་གྱི་གཙུག་རྒྱན་སྡོམ་གསུམ་རབ་དབྱེ་ཞེས་གྲགས་པའི་བསྟན་བཅོས་ཆེན་པོར། 3-384 གངས་ཅན་གྱི་ལྗོངས་འདིར་བྱོན་པའི་མང་པོ་དག་གིས། ཆོས་ལྟར་བཅོས་པའི་བསྟན་པའི་གཟུགས་བརྙན་ཅི་མཆིས་པ་ལ་དག་མ་དག་གི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་སོ་སོར་ཕྱེ། བཀའ་ཆག་གི་གོང་མ་འཁྲུལ་ མེད་དེ་དག་སྤྱི་བོའི་གཙུག་ཏུ་བསྟེན་ཡང་། ཕྱིས་ལྟ་སྤྱོད་ཟོར་ཡང་དུ་ཤོར་བ་དེ་དག་རབ་དབྱེས་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ལ། དེང་གི་དུས་འདིར་འགྲན་ཟླ་ཀུན་བྲལ་པདྨ་དཀར་པོས་ཕྱག་ཆེན་གན་ མཛོད་ཅེས་པར་ལན་གྱི་རྣམ་གཞག་ཆེད་དུ་བསྔགས་པའི་ཚེ། ཁོ་བོས་ཀྱང་། ཕྱོགས་སྔ་ཕྱིའི་དགོངས་པ་དཔྱིས་ཕྱིན་པར་བླངས་ནས། གཟུར་གནས་ཉམས་ལྡན་གྱི་ཚིག་གི་སྲད་བུ་ལ། བརྗོད་བྱ་དོན་གྱི་མུ་ ཏིག་ཕྲེང་བ་ཏར་དུ་བརྒྱུས་པའི་ལན། ཕྱག་ཆེན་རྩོད་སྤོང་དུ་གྲགས་པའི་ཉུང་ངུ་ཞིག་ཕུལ་བ་ལ། སླར་ཡང་སྤྲུལ་བ་མཆོག་པདྨ་དཀར་པོས། མཆན་བུར་བཏབ་པའི་ལན་ཕྲན་བུ་གནང་འདུག་པ་ལ། ཡང་ལན་མཁས་པའི་མིག་ཐུར་ཞེས་པ་འདི་ནི། སྟག་ལོ་ཟླ་བ་བཞི་པའི་དཀར་ཕྱོགས་རང་ཅག་གི་སྟོན་པའི་དུས་བཟང་པོ་གསུམ་ལྡན། ཡོན་ཏན་གྱི་ཆ་ཤས་ཡོངས་སུ་གང་ཞིང་རྫོགས་པ་གསུམ་ པའི་ཚེས་ལ། ཁ་བ་ཅན་གྱི་འདྲེན་པ་ཟླ་མེད་དཔལ་ས་སྐྱ་པར་གྲགས་པའི་མཚན་ཅན། མཁའ་འགྲོ་འབུམ་སྡེའི་ཤེལ་གྱི་སྐས་ལ་མཁའ་སྤྱོད་དུ་སྤྱན་འདྲེན་པར་བརྩམ་པ་ན། གདུལ་བྱ་སྐལ་ལྡན་འདྲེན་པའི་བྱ་བ་ལྷག་མ་ཡོད་པས་མི་འགྲོ་ཞེས། 3-385 མི་འགྱུར་རྡོ་རྗེའི་གདན་ལ་ཞབས་བརྟན་པར་བཞུགས་པའི་གནས། དྲིན་ཅན་བླ་མ་མཚར་ཆེན་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོས་དཔལ་རྟ་མགྲིན་ཡང་གསང་གི་ཞལ་མངོན་སུམ་དུ་གཟིགས་པའི་ཁང་རྩེགས། མང་མཁར་ཆ་ལུང་ རྡོ་རྗེའི་བྲག་རྫོང་དུ། བླ་མ་ལྷ་དང་བཅས་པས་རྒྱུད་བྱིན་བརླབས་ཤིང་། རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་བསྟན་འཛིན་དང་བཅས་པ་ལ་ཤེས་ནས་དད་པ་ཐོབ་སྟེ། འཆད་རྩོད་རྩོམ་གསུམ་ལ་རྣམ་དཔྱོད་ཀྱི་པད་ ཚལ་བཞད་པའི་བདུད་རྩིས་སྐལ་བཟང་གི་བུང་བ་ཚིམ་པར་བྱེད་པ། ཡུལ་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཀློག་པ་བ། ཤཱཀྱའི་དགེ་སློང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཅེས་བྱ་བས་འགྱོགས་པར་སྦྱར་བ་འདིས་ཀྱང་། རང་ གཞན་མཁས་པ་ཤེས་འདོད་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་དཔྱོད་ཀྱི་སྤྱན་དབྱེ་བར་གྱུར་ཅིག། །། མཁས་གང་བློ་མིག་ཨུཏྤལ་སྙིང་པོ་ཅན། །རྣམ་གསལ་ཉི་གཞོན་མིག་ཐུར་འདིས་རེག་ཚེ། །སྤྱན་དབྱེ་ལེགས་པར་བསྟར་བའི་ཆོ་ ག་ཡིས། །ཕྲིན་ལས་བདུད་ར
【現代漢語翻譯】 縱然美妙空虛， 言語華麗卻吐露著熾熱的慾望， 未能獲得清涼內心的保證。 于積累功德的聖地， 賢哲班智達之頂飾那若巴（梵文：Nāropā，含義：聖護）， 安住于純凈光明的金剛薩埵（梵文：Vajrasattva，含義：金剛勇猛）， 與我心無二無別。 此乃雪域藏地一切論著之頂飾，名為《三律儀差別》之偉大論著。 眾多降臨雪域之人， 對於偽裝成佛法的教法虛假表象，一一辨別其真偽。 即使將無誤的教言視為至高無上的頂飾， 但對於後來墮落的見解和行為，也進行了清晰的區分。 如今，蓮花白（藏文：padma dkar po）尊者在《大手印寶藏》中，對辯論的答覆給予了特別讚揚，無人能及。 因此，我也深入研究了各方的觀點， 用公正且經驗豐富的詞語， 將主題的珍珠串聯起來， 獻上了名為《大手印諍論消除》的簡短答覆。 之後，化身蓮花白尊者又對我的答覆作了註釋。 而這本名為《智者眼藥》的著作， 是在虎年四月白方，我等導師釋迦牟尼佛（梵文：Śākyamuni，含義：釋迦族之聖者）的三大吉祥日， 功德圓滿具足之日所作。 具「薩迦巴（藏文：sa skya pa）」之名，于雪域無與倫比的導師， 正當迎請無數空行母登上明亮的階梯，前往空行凈土時， 因仍有具緣弟子需要引導，故未能成行。 于不可動搖的金剛座上穩固安住之地， 恩師察欽法王（藏文：mtshar chen chos kyi rgyal po）曾親見馬頭明王（梵文：Hayagrīva，含義：馬頸）秘密本尊之殿堂， 在芒喀查隆金剛崖堡（藏文：mang mkhar cha lung rdo rje'i brag rdzong du）， 上師與諸佛一同加持， 對佛法和持教者生起堅定信仰， 以講、辯、著三方面的智慧蓮園盛開的甘露，令幸運的蜜蜂感到滿足。 由北方地區的學者，釋迦比丘、金剛持者，名為龍樹（梵文：Nāgārjuna，含義：龍猛）者迅速寫成， 愿此舉也能開啟自他智者和求知者的智慧之眼！ 愿具足智慧之眼，如青蓮花般珍貴之人， 當接觸到這明亮的眼藥時， 通過完善的開眼儀式， 事業能夠迅速成就！
【English Translation】 Though beautiful and empty, Eloquent speech vomiting hot desires, Did not gain the confidence to cool the burning heart. In the sacred land of accumulated merit, The wise Paṇḍita, the crown ornament, Nāropā (Sanskrit: Nāropā, meaning: Sacred Protector), Resides in the center of my heart, inseparable from Vajrasattva (Sanskrit: Vajrasattva, meaning: Diamond Hero). This is the crown ornament of all treatises in the snowy land of Tibet, the great treatise known as 'Distinguishing the Three Vows'. Many who have come to this land of snow, Have distinguished the pure from the impure among the images of the teachings that are disguised as Dharma. Even though the infallible instructions are revered as the crown ornament, The later degeneration of views and practices has been clearly distinguished. Now, the venerable Padma Karpo (Tibetan: padma dkar po) is unparalleled in his special praise for the answers in 'The Great Seal Treasury'. Therefore, I have also thoroughly studied the views of all sides, Using impartial and experienced words, Stringing together the pearls of the subject matter, I have offered a brief reply known as 'Eliminating Disputes on the Great Seal'. Later, the emanation Padma Karpo also commented on my reply. And this work called 'Eye Medicine for the Wise', Was written on the white side of the fourth month of the Tiger year, the three auspicious days of our teacher Śākyamuni (Sanskrit: Śākyamuni, meaning: Sage of the Śākya Clan), On the day when merits are fully complete. Bearing the name 'Sakya Pa (Tibetan: sa skya pa)', the unparalleled guide of the snowy land, Just as he was about to invite countless Ḍākinīs to ascend the bright ladder to the pure land of the Ḍākinīs, He could not go because there were still fortunate disciples to be guided. In the place where he firmly resides on the immovable Vajra seat, In the palace where the kind teacher Tsharchen Chökyi Gyalpo (Tibetan: mtshar chen chos kyi rgyal po) directly saw the secret deity Hayagrīva (Sanskrit: Hayagrīva, meaning: Horse Neck), In the Mangkar Chalung Vajra Cliff Fortress (Tibetan: mang mkhar cha lung rdo rje'i brag rdzong du), The Guru and the Buddhas bestowed blessings together, Having gained faith in the Dharma and its upholders, May the nectar of the wisdom lotus garden blooming in teaching, debating, and writing satisfy the fortunate bees. May this, quickly written by the scholar from the northern region, the Śākya monk, the Vajra holder named Nāgārjuna (Sanskrit: Nāgārjuna, meaning: Dragon Tree), Also open the eyes of wisdom for oneself and other wise and knowledge-seeking individuals! May those with eyes of wisdom, as precious as the blue lotus, When touched by this bright eye medicine, Through the perfect eye-opening ceremony, May activities be swiftly accomplished!
ྩི་སྨིན་པའི་བཀྲ་ཤིས་ཤོག །ཡང་ལན་མིག་ཐུར་གྱེན་མིག་ཤ་ར་བྷས། །ཕས་རྒོལ་གདོང་ལྔ་བསྒྲལ་བའི་ལས་སྒྲིབ་སྡིག །སྦྱང་ཕྱིར་རབ་མཛེས་སྤར་གྱི་ཟླ་ཤེལ་ལས། །ལེགས་བཤད་ བདུད་རྩིའི་དགའ་ཆར་འདི་བབས་སོ། །ཨེ་མ་བྱེད་པོ་རྒྱགས་པའི་སྲས། །སྒེག་ལྡན་གངྒས་མ་དག་པའི། །སྡིག་ལྟུང་དྲི་མ་འགའ་མེད་ཀྱི། །བདེ་བར་གཉིད་ཀྱི་བསམ་གཏན་འཕེལ། །དག་བྱེད་སྤར་གྱི་དགེ་བའི་ལས། ། 3-386 ཡི་གེའི་རིག་བྱེད་རྫོང་རི་བ། །བྱམས་པའི་རྒྱལ་མཚན་མཛེས་བྱེད་དང་། །རྐོས་བྱེད་མཁས་པ་མང་མཁར་བ། །བློ་གྲོས་ཀུན་བཟང་གྲོགས་དང་བཅས། །དགེ་འདིས་འགྲོ་རྣམས་རྣམ་དཔྱོད་ཀྱི། །མིག་ཕྱེ་ཐར་ལམ་བསྒྲོད་ པར་ཤོག །དགེའོ། མངྒལཾ། །ཤུབྷཾ།། །།
【現代漢語翻譯】 愿吉祥如意！再者，蘭眼夏拉巴（蘭眼：眼睛細長；夏拉巴：一種神獸）以仰視之眼，爲了清凈降伏五面外道的業障罪過，從無比精美的掌中月亮水晶中，降下了這甘露般的妙語喜雨。 唉瑪！造作者是富有的兒子，擁有嬌媚的恒河女神般純潔無瑕，沒有任何罪惡污垢，安穩地進入睡眠禪定。清凈的掌中善業！ 文字的明智堡壘，慈愛的勝幢莊嚴，雕刻的巧匠芒喀巴（人名），以及智慧普賢（人名）等同伴們，愿以此善行，開啟眾生智慧之眼，趨入解脫之道！吉祥！善哉！
【English Translation】 May there be auspiciousness and prosperity! Furthermore, Lan-eye Sharabha (Lan-eye: eyes are slender; Sharabha: a kind of mythical creature), with upward-looking eyes, in order to purify the karmic obscurations and sins of subduing the five-faced heretics, from the incomparably beautiful palm-held moon crystal, descends this nectar-like rain of delightful words. Alas! The creator is the son of the wealthy, possessing the purity of a charming Ganges goddess, without any sinful defilements, peacefully entering the meditative absorption of sleep. Pure palm-held virtuous deeds! The wise fortress of letters, the victory banner of loving-kindness adorns, the skillful artisan Mangkarwa (name of a person), and wise Samantabhadra (name of a person) and other companions, may this virtue open the eyes of wisdom for all beings, and lead them to the path of liberation! Auspicious! Well done!