ludru0307_三戒分別難解大手印諍論釋善說日光.g2.0f

如竹嘉措教言集LG37སྡོམ་གསུམ་རབ་དབྱེའི་དཀའ་འགྲེལ་ཕྱག་ཆེན་རྩོད་སྤོང་སྐབས་ཀྱི་ལེགས་བཤད་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་བཞུགས་སོ།། 3-218 ༄༅། །སྡོམ་གསུམ་རབ་དབྱེའི་དཀའ་འགྲེལ་ཕྱག་ཆེན་རྩོད་སྤོང་སྐབས་ཀྱི་ལེགས་བཤད་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་བཞུགས་སོ།། ༄། །ས་བཅད་བཞི་པ་གཞན་གྱི་ལོག་རྟོག་བསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ། ༄༅། །སྡོམ་གསུམ་རབ་དབྱེའི་དཀའ་འགྲེལ་སྦས་དོན་གནད་ཀྱི་སྙིང་པོ་གསལ་བྱེད་ལས། ཕྱག་ཆེན་རྩོད་སྤོང་སྐབས་ཀྱི་ལེགས་བཤད་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་བཞུགས་སོ།། སེམས་འོད་གསལ་དག་པ་གངས་ཀྱི་རིར། །ལམ་ཕྱག་ ཆེན་འོད་བརྒྱའི་སྣང་བ་གསལ། །ཕྱོགས་མི་ཤེས་མུན་པའི་དྲི་མ་བཀྲུས། །མཆོག་བདུད་རྩིའི་ཐིགས་ཕྲེང་འབབས་དེར་བསྟོད། །ངན་རྟོག་རི་བོ་ལྷ་མིན་མགྲོན་གྱི་ཟོལ། །རྣམ་དཔྱོད་ལྟོ་བར་བཞུ་ཡང་མ་ཚིམ་པར། ། གནས་ལྔའི་མཚོ་ཆེན་ཧུབ་གཅིག་གིས་ཟ་བའི། །སྨྲ་མཁས་དྲང་སྲོང་ཆེ་དེ་ཕྱག་གི་གནས། །གཉིས་འཐུང་རང་བཞིན་མཛེས་པའི་གོམ་སྟབས་ལ། །འགྲན་འདོད་ཝ་སྐྱེས་གར་སྟབས་བསྒྱུར་བའི་མོད། །མི་གཙང་འདམ་དུ་ ཉམས་པའི་རྣམ་ཐར་ལ། །ལྷ་རྣམས་རྒོད་པའི་དབྱངས་ཀྱིས་ཁྲེལ་ཞེས་ཐོས། །ཆོས་སྟོང་ཉིད་རང་གཟུགས་མ་མཐོང་ཡང་། །སྒྲ་རྟོག་པའི་འཇུག་ཚུལ་འཁྲུལ་པར་གོ །ཚིག་མཚོན་ཆའི་ན་བུན་དབྱིངས་སུ་ཡལ། །ངེད་རྟོག་ གེ་མཁན་རྣམས་འོད་གསལ་ངང་། །ཨེ་མ་ཧོ། ཁོང་སྒྱུ་མའི་མཁན་པོ་སྒྱུ་མས་བསླུས། །ཆོས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རང་ཚུགས་ཞིག །རི་མཐོན་པོའི་བུ་ཆུང་ཐང་ལ་འཁྱམས། །ཆོས་རྟོག་གེའི་གཞུང་ལ་སྐྱབས་གནས་ འཚོལ། །ཨ་ལ་ལ་ཧོ། ཆོས་ཚིག་གི་བདག་པོ་འདུལ་བ་ལས། །འཁོས་སྦྲང་བུས་ཟླ་བ་ཟོས་སོ་ལོ། །ས་ནགས་བཅས་མཁའ་ལ་འཕགས་སོ་ལོ། །ཁོང་རྒྱལ་བའི་གསུང་ཡིན་བདེན་ལས་ཆེ། །སྔོན་རྒྱ་གར་འཕགས་ཡུལ་གྲུབ་ཐོབ་ཀུན། ། 3-219 སྔར་ཐོས་བསམ་སྦྱངས་ནས་བརྟུལ་ཞུགས་སྤྱོད། །དུས་དེང་གི་རྟོགས་ལྡན་རྒྱལ་པོ་རྣམས། །སྔོན་དབེན་པ་བསྟེན་ནས་གྲོང་མཐར་འཁྱམས། །ཆོས་ཐོས་པ་བྱེད་ཟེར་ཆོལ་ཆོལ་སྨྲ། །གཏམ་དྲང་པོའི་བདེན་ཚིག་དགྲ་རུ་ཤར། ། ནང་རིག་པའི་རྒྱལ་པོ་བཙོན་དུ་ཤོར། །ཕྱི་སྣང་བ་གྲོགས་ཀྱིས་རང་ངོ་ལོག །ལུང་རིགས་པ་ལྟར་སྣང་རྦ་རླབས་ཀྱིས། །སེམས་སྙིགས་མའི་ཟེ་ཁ་སྒྲོན་པ་བས། །ཆོས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཟོལ་འགྲོས་ཀྱིས། ། ངག་སྨྲ་བཅད་བསྡམས་ན་མི་ལེགས་སམ། །མདའ་དྲང་པོ་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་སུ་འཕངས། །འབེན་གཅིག་གི་ངོས་ལེན་བྱས་ན་ཕམ། །ཕྱོགས་ཤར་ལ་འཕངས་ཀྱང་ནུབ་ལ་འཕོག །གཞན་ས་འོག་གནས་ཀྱང་མི་འདར་རམ། ། ཞེས་བཞད་གད་ཉམས་ལྡན་གྱི་ཚིག་སྔོན་དུ་བཏང་ནས། རྩ་བའི་ས་བཅད་བཞི་པ་གཞན་གྱི་ལོག་རྟོག་བསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་འཆད་པ་ལ། ཆོས་རྗེ་ས་སྐྱ་པཎྜི་ཏས། བོད་ཁ་བ་ཅན་གྱི་ མཁས་གྲུབ་གོང་མ་དག་གི་ཉམས་བཞེས་ལ་འ

【現代漢語翻譯】 如竹嘉措教言集LG37《三律儀差別論》難解疏·大手印諍論釋日光》 3-218 《三律儀差別論》難解疏·大手印諍論釋日光》 第四品 遣除他宗邪分別 《三律儀差別論》難解疏·隱義精要闡明論中，大手印諍論釋日光。 心性光明清凈如雪山， 道大手印百光景象明。 滌除不辨方隅之闇昧， 頂禮甘露滴鬘降臨處。 惡分別山扮作天客樣， 縱以妙慧充腹仍不饜， 一口吞盡五處之大海， 善辯仙人大士乃敬禮。 二飲本性美妙之步伐， 欲競狐貍學舞弄身姿， 反於不凈泥潭中失足， 聞諸天以嘲笑聲斥責。 法性空性未見其真容， 然于言語分別起錯覺， 詞句兵器迷霧中消散， 我等臆測之徒光明中。 噫瑪吙！彼幻術師為幻所惑， 法大手印自性何處尋？ 高山之子流落於平原， 於法臆測之論中覓庇護。 阿拉拉吙！法詞之主于律藏外， 譬如蜜蜂食月亮索！ 大地森林升騰于虛空索！ 彼乃勝者之語勝於真！ 昔日印度聖地眾成就者， 3-219 先聞思修習而後行苦行， 今時之證悟君王諸位， 先依寂靜而後遊蕩于村落。 言說修習佛法喋喋不休， 正直之真語反成仇敵現， 內明之君王淪為階下囚， 外表之景象助敵認本性。 相似之理證如狂濤駭浪， 勝過點燃心垢之燈火， 以法大手印之偽裝步調， 禁語緘默豈非更佳耶？ 正直之箭射向虛空界， 若執一靶則必遭失敗， 縱射東方亦中於西方， 他人處地下亦不顫抖耶？ 如是先以詼諧之語開場，而宣講根本之第四品 遣除他宗邪分別。法主薩迦班智達曾說，藏地雪域之賢哲大德們的修持……

【English Translation】 LG37 Teachings of Ruzhu Jiacuo, 'Commentary on the Difficult Points of Distinguishing the Three Vows: Sunlight, Dispelling Arguments on Mahamudra' 3-218 'Commentary on the Difficult Points of Distinguishing the Three Vows: Sunlight, Dispelling Arguments on Mahamudra' Chapter Four: Refuting Others' False Conceptions From 'Clarifying the Essence of Hidden Meanings, a Commentary on the Difficult Points of Distinguishing the Three Vows': Sunlight, Dispelling Arguments on Mahamudra. The mind's luminosity, pure as a snow mountain, The path of Mahamudra, a clear vision of a hundred lights. Washing away the stain of darkness that knows no direction, I praise the falling strings of supreme nectar drops. Evil thoughts, like mountains, disguised as guests from the gods, Though filling the belly with discerning wisdom, they are never satisfied, Swallowing the great ocean of the five places in one gulp, The great ascetic, skilled in speech, is worthy of reverence. The beautiful gait of the two-drink nature, The fox, desiring to compete, changes its dancing posture, But falls into the impure mud, The gods hear and mock with laughter. Though the self-nature of emptiness is not seen, The way of engaging with conceptual sound is misunderstood. The mist of verbal weapons vanishes into space, We, the conjecturers, remain in clear light. Emaho! He, the magician, is deceived by magic, Where is the self-nature of the Dharma Mahamudra? The small child of the high mountain wanders on the plain, Seeking refuge in the texts of Dharma conjecture. Alala Ho! The master of Dharma words is outside the Vinaya, Like a bee eating the moon, so low! The earth and forests rise into the sky, so low! His words of the Victorious One are greater than truth! In ancient India, all the accomplished ones, 3-219 First studied hearing and thinking, then practiced asceticism, The kings of realization in this present age, First relied on solitude, then wandered to the edge of villages. They speak of practicing Dharma, chattering incessantly, Honest words of truth arise as enemies, The king of inner knowledge is lost in prison, The outer appearance turns against itself as a friend. The waves of seemingly logical reasoning, Are better than lighting the lamp of mental defilements. With the guise of the Dharma Mahamudra's gait, Wouldn't it be better to bind and restrain speech? The straight arrow is shot into the expanse of the sky, If one acknowledges a single target, one will fail. Though shot to the east, it hits the west, Even if one dwells underground, will one not tremble? Having first spoken such humorous words, the fourth chapter, 'Refuting Others' False Conceptions,' is explained. The Dharma Lord Sakya Pandita said that the practice of the wise and accomplished predecessors of the snowy land of Tibet...

---

ཁྲུལ་བ་མི་མངའ་ཡང་། རྗོད་བྱེད་ཚིག་གི་འགྲོས་ཅུང་ཟད་དང་། མཐོང་བརྒྱུད་ཕྱག་ལེན་ཅུང་ཟད་ཟོར་ཡང་དུ་གནང་བ། ཕྱི་རབས་མི་ཤེས་པ་དག་གིས་ གནད་མ་ཟིན་པར། ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་གསུམ་དང་། མཐོང་བ་བརྒྱུད་པའི་ལག་ལེན་འཆོལ་མར་སོང་ན། རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་ལ་གནོད་པར་དགོངས་པའི་ལྷག་བསམ་གྱིས་ཀུན་ནས་བླངས་ཏེ། སྡོམ་པ་གསུམ་གྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་བསྟན་བཅོས་ཆེན་པོར། 3-220 ཚུལ་བཞིན་རྣམ་འབྱེད་ཀྱི་གཡར་དམ་རྒྱས་པར་བཀའ་སྩལ་པ་ལ། ས་དགེ་བོ་དོང་བཀའ་ཕྱག་ལ་སོགས་པའི་མཁས་རྨོངས་རྣམས་མགྲིན་པ་བཏེགས་ཏེ། དགག་སྒྲུབ་དང་འཐད་མི་འཐད་ཀྱི་འབེལ་བའི་བཀའ་མཆིད་ གླེང་བ་ལ་སྤྲོ་བ་མཆོག་ཏུ་གྱུར། དེ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་བསྟན་པ་ལ་བྱ་བ་བྱས་པར་སྣང་མོད། འོན་ཀྱང་ཆེས་མི་ཤེས་པ་དག་གིས་གསུང་རབ་ཀྱི་དོན་ལ་དགག་སྒྲུབ་དང་། རང་གཞན་གྱི་ གྲུབ་མཐའི་གནད་དང་། འགོག་བྱེད་ཀྱི་ལུང་རིགས་ཀྱི་གནད་ལ་བློ་གྲོས་ཀྱི་འཇུག་པ་ཅི་ཡང་མ་ཤར་བཞིན་དུ། གང་ཟག་དང་གྲུབ་མཐའ་ལ་སྡང་ཞུགས་ཀྱིས་ལུང་རིགས་ལྟར་སྣང་གིས་སུན་འབྱིན་དང་། ཚིག་རྩུབ་དང་ངག་འཁྱལ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཅ་ཅོ་སྒྲོག་པ་ནི། རང་རང་གི་དེ་ཉིད་སྟོན་ཅིང་། བསྟན་པ་ལ་ཕན་པར་ཡང་མ་ཁུམས། ད་ལན་སྐབས་འདིར་ས་སྐྱ་པས་ཕྱག་ཆེན་བཀག་གོ་སྙམ་ པའི་རྣ་བ་ཁབ་ལྟར་ཕུག་ཅིང་། སྙིང་ལ་ཟུག་རྔུས་བསྣུན་པ་དག་གིས་ལན་དུ་བསམ་པའི་ཚིག་རྩོམ་ངན་ཤགས་ལྷུར་ལེན་པ་མང་དག་གཅིག་རྣ་བས་ཐོས་ཤིང་། མིག་ལམ་དུའང་སྣང་མོད། རྣམ་དཔྱོད་ དང་ལྡན་པས་དཔྱད་པར་རིགས་ཤིང་། ལན་བྱ་བའི་འོས་སུ་མི་སྣང་བས་བཏང་སྙོམས་སུ་བཞག ཆེད་དུ་ཕུལ་དོན། བདེན་མཐོང་གྲུབ་ཐོབ་དངོས་མའི་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པའི་རྒྱུན་མ་ཉམས་ཤིང་། ཕྱི་ཤེས་བྱ་རིག་པའི་གནས་ལྔ་ལ་ཐོགས་མེད་ཀྱི་སྤོབས་པ་བརྙེས་པ། 3-221 དཔལ་ལྡན་འབྲུག་པ་སྤྲུལ་སྐུ་ཞེས་སྙན་པའི་གྲགས་པ་ཕྱོགས་ཀྱི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣ་བའི་རྒྱན་དུ་གྱུར་ལ། སྙིང་ལ་རབ་དགའི་བདུད་རྩིས་གསོས་འདེབས་པ། གང་དུ་སྐུའི་སྣང་བརྙན་ཤར་བ་དང་ མ་ཤར་བ་ལས། བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་འཕེལ་འགྲིབ་ཀྱི་རྔོ་ཐོགས་པར་ནུས་པའི་མཁས་ཤིང་གྲུབ་པ་བརྙེས་པའི་སྐྱེས་ཆེན་པད་མ་དཀར་པོ་ཞེས་མཚན་གྱི་དགེ་ལེགས་དང་ལྡན་པ་དེས། ཕྱག་ ཆེན་མན་ངག་གི་བཤད་སྦྱར་རྒྱལ་བའི་གན་མཛོད་ཅེས་པའི་བསྟན་བཅོས་བརྩམས་པ་དེར། དུས་དེང་གི་དཔལ་ལྡན་ས་སྐྱ་པའི་རྗེས་འབྲང་དག་ལ་མཁས་རྨོངས་ཀྱི་ཉམས་སད་པའི་ཕྱིར། ཉམས་ལྡན་གྱི་གསུང་ གིས་སུན་འབྱིན་དང་། འགོག་བྱེད་ལན་གྱི་རྣམ་གྲངས་མང་དུ་གནང་བ་ནི། མཁས་པ་ལ་འོས་ཤིང་། དཔྱད་པར་རིགས་པའི་གཞིར་གྱུར་ལ། འདི་ལ་ལན་དུ་བཀའི་གནང་བ་ཡང་ཐོབ་པས། མཁས་པ་དཔྱོད་ ལྡན་དག་གསན་པར་བྱ་བའི་འོས་སོ། །དེ་ཡང་བསྟན་བ

【現代漢語翻譯】 雖然沒有錯誤，但表達方式稍微直接，傳承下來的實踐也稍微簡化。考慮到後世不瞭解的人，如果不抓住要點，導致見、修、行三者，以及傳承下來的實踐變得混亂，會對佛法造成損害，因此以這種發心，在名為《三戒差別論》的偉大論著中， 詳細闡述瞭如理辨別的要點。薩迦派、格魯派、覺囊派、噶舉派等各派的智者和愚者都紛紛發表意見，熱衷於辯論和討論贊成與反對、合理與不合理之處。僅僅這樣似乎也對佛法有所貢獻。然而，有些人對經文的意義、自他宗派的要點，以及駁斥的理由和邏輯一無所知，卻因宗派偏見而進行攻擊，用看似合理的理由進行反駁，用粗俗的言語和各種無意義的廢話來喧囂，這隻會暴露他們自己的真相，也無助於佛法。現在，有些人聽到薩迦派駁斥大手印，就如針刺耳，心如箭扎，寫了很多惡劣的迴應文章。雖然我聽到了很多，也看到了很多，但有智慧的人會進行分析，認為不值得迴應，所以保持中立。特別要說明的是，真正的證悟者，他們的智慧之眼從未中斷，並且在外學五明方面獲得了無礙的勇氣。 尊貴的竹巴化身（'brug pa sprul sku，竹巴傳承的轉世活佛），他的美名傳遍四方，成為智者們耳中的裝飾，用極大的喜悅甘露滋養著他們的心。無論他的身影是否顯現，都能對珍貴的佛法產生興衰的影響。這位精通佛法且證悟的大成就者，擁有蓮花生（padma dkar po，白蓮花）這個吉祥的名字。他撰寫了名為《大手印訣竅講解——勝者之寶藏》的論著。爲了喚醒當今薩迦派追隨者的智慧和愚昧，他用充滿經驗的言辭進行反駁，並提出了許多駁斥和迴應的方式。這對於智者來說是合適的，也是值得研究的基礎。並且，我已經獲得了對此進行迴應的許可，所以有智慧的人應該聽取。這也是佛法...

【English Translation】 Although there are no errors, the expression is slightly direct, and the practice passed down is slightly simplified. Considering that those who do not understand in later generations, if they do not grasp the key points, causing the view, meditation, and practice, as well as the practice passed down to become chaotic, it will harm the Dharma. Therefore, with this intention, in the great treatise called 'Differentiation of the Three Vows,' the key points of proper discernment are elaborated in detail. Scholars and fools of Sakya, Gelug, Jonang, Kagyu, and other schools have raised their voices, eager to debate and discuss the pros and cons, what is reasonable and unreasonable. It seems that even this contributes to the Dharma. However, some people know nothing about the meaning of the scriptures, the key points of their own and other schools, and the reasons and logic for refutation, but they attack with sectarian prejudice, refute with seemingly reasonable reasons, and clamor with vulgar words and various meaningless nonsense, which only exposes their own truth and does not help the Dharma. Now, some people hear that the Sakya school refutes Mahamudra, and it is like a needle piercing their ears, and their hearts are like arrows piercing them, and they write many bad response articles. Although I have heard a lot and seen a lot, wise people will analyze it and think it is not worth responding to, so they remain neutral. In particular, it should be stated that the true realized ones, their eyes of wisdom have never been interrupted, and they have gained unimpeded courage in the five sciences of outer learning. The honorable Drukpa Tulku (incarnate lama of the Drukpa lineage), his beautiful name has spread throughout the four directions, becoming an ornament in the ears of the wise, nourishing their hearts with the nectar of great joy. Whether his figure appears or not, it can affect the rise and fall of the precious Dharma. This great accomplished one who is proficient in Dharma and realized, has the auspicious name of Padma Karpo (white lotus). He wrote a treatise called 'Explanation of Mahamudra Instructions - Treasury of the Victorious Ones.' In order to awaken the wisdom and ignorance of the followers of the Sakya school today, he refutes with experienced words and puts forward many ways of refutation and response. This is appropriate for the wise and is a basis worthy of study. Moreover, I have obtained permission to respond to this, so wise people should listen. This is also the Dharma...

---

ཅོས་དེ་ཉིད་ལས། རྗོད་བྱེད་ཚིག་གི་ཕྱག་ཆེན་དང་། བརྗོད་བྱ་དོན་གྱི་ཕྱག་ཆེན་གཉིས་སུ་ཕྱེ་ནས། དང་པོའི་སྐབས་སུ་གྲུབ་པ་སྡེ་བདུན་ གྱི་ནང་ཚན་ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པའི་ལུང་དྲངས་པར། བྱིན་རླབས་ཀྱི་ཆོ་ག་ཁོ་ནས་དབང་ཐོབ་པ། རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་དུ་འོས་པ་སོགས་གསུངས་པའང་མཐོང་། གཞུང་འདི་ཚད་མར་ཁས་ལེན་བཞིན་དུ། 3-222 བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་དབང་བསྐུར་གྱི་གོ་མི་ཆོད་དེ་དབང་དེ་རྐན་འཚལ་ལོ། །ཞེས་དང་། བརྟག་གཉིས་དྲི་བར་ཡང་། བྱིན་རླབས་སྨིན་བྱེད་ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པར་བཤད། །གསང་འདུས་རྒྱུད་ཟིན་ཡིན་པར་དེ་ནས་ གསལ། །ཞེས་སོགས་བྲིས་སོ། །དེའི་ལན་ནི། དེ་སྐད་སྨྲ་བ་དེ་ནི། བྱིས་པ་བློ་གྲོས་མ་སྨིན་པའི་རྣམ་དཔྱོད་ཀྱི་མིག་གི་རྒྱུད་དོན་ཟབ་མོར་ལྟ་མ་བཟོད་པའི་བསླབ་ཉེས་ཀྱི་བབ་ཅོལ་ཁོ་ ནར་ཟད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སྙམ་ན། ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏིའི་ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པའི་ལེའུ་བཅུ་བདུན་པར། ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་དབང་བསྐུར་བའི་ཆོ་ག་ཞེས་པ་སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་ཚང་བའི་ཆོ་ག་ཞིག་སྣང་བ་ དེ་ནི། དབང་གོང་མ་བྱིན་རླབས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་བསྐུར་བའི་ཆོ་ག་ཡིན་པས། དེ་སྨིན་བྱེད་ཀྱི་དབང་ཡིན་གསུངས་པ་ནི། བརྟག་ཅིང་དཔྱད་པ་མ་བྱས་པ་སྟེ། དེ་དབང་གིས་སྨིན་ཟིན་ཡེ་ཤེས་ སྐྱེས་པ་ཞིག་ལ་བསྐུར་དགོས་པར་བཤད་ཀྱི། དབང་གིས་མ་སྨིན་པའི་ལས་དང་པོ་པ་ལ་བསྐུར་བས་ཆོག་པར་མ་བཤད་པའི་ཕྱིར། འདི་ཇི་ལྟར་ཤེས་སྙམ་ན། བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དབང་དེ་ཉིད་ ཀྱི་གསོལ་བཏབ་ཏུ། ཐུགས་རྗེའི་བདག་ཉིད་དྲིན་ཅན་གྱིས། །ཡང་དག་ཡེ་ཤེས་མཆོག་ཐོབ་སྟེ། །རང་གི་རིག་པའི་ངོ་བོ་ལ། །བདག་ནི་ཤིན་ཏུ་ངེས་པ་སྐྱེས། །གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་འདི་ཉིད་ནི། །འགྲོ་བ་གཞན་ལ་ཡོད་མ་ཡིན། ། 3-223 ཆོས་ཀྱི་བདུད་རྩི་འདི་འཐུང་ཕྱིར། །བླ་མ་མཆོག་ལ་གསོལ་བ་འདེབས། །ཞེས་སློབ་མ་དེ་ལ་དབང་གི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་ཟིན་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ་དང་པོར། རྡོ་རྗེ་ཡེ་ཤེས་ དབང་བསྐུར་བས། །དངོས་གྲུབ་མཆོག་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །ཡང་དག་ཡེ་ཤེས་ཀུན་ལྡན་ན། །བྲིས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་སོགས་གཞན་དུ། །དབང་བསྐུར་བ་ནི་ལེན་ཞེ་ན། །འདི་ནི་དམ་ཚིག་ཉམས་པར་འགྱུར། །ཞེས་ཡང་ དག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་ན། བྲིས་བསྒྲུབ་སོགས་ཀྱི་དབང་མི་དགོས་ཞེས་པའི་ཚིག་གི་ནུས་པ་དང་། གཞན་དུ་དམ་ཚིག་ཉམས་པར་འགྱུར། །ཞེས་པའི་ཚིག་གི་ནུས་པས། སློབ་མ་དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་ སྐྱེས་ཟིན་པ་དང་། དམ་ཚིག་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པར་བཤད་པ་མ་གཟིགས་པར་ཟད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ་བཅོ་ལྔ་པར་ཡང་། རྡོ་རྗེའི་ཐིག་རྣམས་གདབ་པ་དང་། །ཚོན་རྩི་དག་ཀྱང་ བཀྱེ་བ་ནི། །སྔགས་ཀྱི་སེམས་དཔས་མི་བྱ་སྟེ། །བྱས་ན་དངོས་གྲུབ་རྙེད་པར་དཀའ།

【現代漢語翻譯】 在《彼論》中，將表達的語言大手印和所表達的意義大手印分為兩類。在第一類中，引用了成就者七支中的智慧成就，其中提到僅通過加持儀軌即可獲得灌頂，並且適合作為所有續部的金剛上師等等。雖然承認此論典的權威性，但有人寫道：『加持不能代替灌頂，灌頂是欺騙。』以及在《二觀察》的提問中也寫道：『加持是成熟的智慧成就。』從那以後，《密集金剛》的續部變得清晰等等。』 對此的迴應是：說這種話的人，只是因為孩童般不成熟的智慧之眼無法忍受觀看深奧的續部意義，而犯下的錯誤。為什麼這麼說呢？因為在Indrabhuti的智慧成就第十七章中，名為『智慧金剛灌頂儀軌』的，具備前行、正行、後行的完整儀軌，是以上師以加持的方式給予灌頂的儀軌。說這是成熟灌頂，是沒有經過考察和研究的說法。因為那是爲了已經通過灌頂而成熟並生起智慧的人而給予的灌頂，而不是爲了尚未通過灌頂而成熟的初學者而給予的灌頂。怎麼知道這一點呢？將要解釋。在那個灌頂的祈請文中：『慈悲的本性，恩人啊！獲得了真正的殊勝智慧，對於自己覺性的本質，我已生起了堅定的信念。這無二的智慧，其他眾生所沒有。爲了飲用這正法的甘露，向至上的上師祈請。』因為已經說明了弟子已經生起了灌頂的智慧。並且，在那一章的第一章中：『通過金剛智慧灌頂，將要成就殊勝的成就。如果具備了真正的所有智慧，如果想要接受書寫的壇城等的其他灌頂，這將是違背誓言。』因為具備了真正的智慧，就不需要書寫、修持等的灌頂，並且因為『否則將違背誓言』這句話的力量，說明了弟子已經生起了智慧，並且具備了誓言。因為沒有看到這些。 並且，在那一章的第十五章中也說：『不應由咒語的菩薩來放置金剛的線條，也不應塗抹顏料，如果這樣做，將難以獲得成就。』

【English Translation】 In 'That Dharma Itself,' dividing the expressive language Mahamudra and the expressed meaning Mahamudra into two categories. In the first category, citing the wisdom accomplishment from the seven categories of accomplished ones, it is mentioned that one obtains empowerment solely through the ritual of blessings and is suitable as the Vajra Master of all tantras, etc. Although acknowledging this text as authoritative, some write: 'Blessing does not replace empowerment; empowerment is deception.' And in the questions of the 'Two Examinations,' it is also written: 'Blessing is said to be the ripening wisdom accomplishment.' From then on, the Guhyasamaja Tantra becomes clear, etc.' The response to this is: Those who speak in this way are merely making careless mistakes due to the childish, immature intellect that cannot bear to look at the profound meaning of the tantras. Why is that? Because in the seventeenth chapter of Indrabhuti's Wisdom Accomplishment, the 'Wisdom Vajra Empowerment Ritual,' which is a complete ritual with preliminary, main, and concluding parts, is a ritual where the master bestows empowerment in the form of blessings. To say that this is a ripening empowerment is a statement made without examination or research. Because that is an empowerment given to someone who has already matured through empowerment and has generated wisdom, not an empowerment given to a beginner who has not yet matured through empowerment. How do we know this? It will be explained. In the prayer of that empowerment itself: 'O compassionate nature, kind one! Having attained true supreme wisdom, I have generated firm conviction in the essence of my own awareness. This non-dual wisdom is not possessed by other beings. To drink this nectar of Dharma, I pray to the supreme guru.' Because it has been explained that the disciple has already generated the wisdom of empowerment. And, in the first chapter of that same text: 'Through the Vajra Wisdom Empowerment, one shall accomplish supreme attainments. If one possesses all true wisdom, if one wants to receive other empowerments such as written mandalas, this will be a violation of vows.' Because one who possesses true wisdom does not need empowerments such as writing and practice, and because of the power of the words 'otherwise, it will be a violation of vows,' it is explained that the disciple has already generated wisdom and possesses vows. Because they have not seen these. And, in the fifteenth chapter of that same text, it is also said: 'The lines of the vajra should not be placed, nor should the colors be applied, by the Bodhisattva of mantra; if done, it will be difficult to attain accomplishment.'

---

།ཞེས་བྱ་སྟེ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཐིག་གདབ་པ་དང་། ཚོན་རྩི་བཀྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་མི་བྱའོ། །སྔགས་ཀྱི་སེམས་དཔའ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་སྐྱོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། སྔགས་ནི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་རྨོངས་པས་དེ་ལྟར་བྱེད་ན་ནི། བྱང་ཆུབ་རྙེད་དཀའ་བར་འགྱུར་ཏེ། 3-224 བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་ལས་དང་པོ་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་པས། སངས་རྒྱས་ཉིད་དང་། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཉིད་རྙེད་པར་དཀའ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཞེས་འདིར་སྐབས་ཀྱི་སྔགས་ཀྱི་ སེམས་དཔའ་དེ་ནི། ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་ཟིན་པ་དང་། ལས་དང་པོ་བ་མིན་པར་གསལ་བར་བཤད་འདུག་པའི་ཕྱིར་དང་། སྔགས་ཀྱི་སེམས་དཔས་མི་བྱ་སྟེ། །ཞེས་པའི་ཚིག་གི་ནུས་པ་མ་ རྙེད་པར་ལས་དང་པོ་བས་ཀྱང་མི་བྱ་ཞེས་པར་འཁྲུལ་འདུག་པའི་ཕྱིར་དང་། གནད་ཀྱི་དོན་ནི། གསང་འདུས་ལས། སྔགས་ཀྱི་སེམས་དཔས་མི་བྱ་སྟེ། །ཞེས་པའི་སྔགས་ཀྱི་སེམས་དཔའ་དེ་དང་། ཡེ་ཤེས་ གྲུབ་པར་བཤད་པའི་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་དབང་བསྐུར་བའི་མིང་ཅན། བྱིན་རླབས་བྱ་ཡུལ་གྱི་སློབ་མ་དེ་གཉིས་གནད་གཅིག་པས། དེར་སྐབས་ཀྱི་སྔགས་ཀྱི་སེམས་དཔའ་ཡང་ཡིན། སྔར་དབང་གིས་སྨིན་མ་ཟིན་ པའི་ལས་དང་པོ་བ་ཡང་ཡིན་པའི་གཞི་མཐུན་གཅིག་ཡོད་ན། བྱིན་རླབས་དེ། ལས་དང་པོ་བ་ལ་སྨིན་བྱེད་ཡིན་གསུངས་པ་ཐུགས་བདེན་ནའང་། དེ་འདྲའི་གཞི་མཐུན་མི་སྲིད་པར་ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པའི་ ལུང་དེས་བསལ་ཟིན་པས། གསང་འདུས་དང་། ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པའི་ལུང་དེས། བྱིན་རླབས་སྨིན་བྱེད་ཡིན་པར་བསྒྲུབས་པ་ནི། ལུང་དོན་ལ་དཔྱད་པ་མ་ཞུགས་པའི་ཧབ་འགྲོས་སུ་ཤེས་པར་མཛོད་ཅིག གཞན་ཡང་རྣམ་དཔྱོད་བྲལ་བ་མང་པོ་དག 3-225 སྙིང་འགྲེལ་ལས། ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །སྐལ་བ་བྲལ་བའི་བདག་ཉིད་ལ། །ཕྱག་རྒྱ་དཀྱིལ་འཁོར་སྔགས་སོགས་ཀྱི། །ཡིད་འོང་བདག་གིས་བསྟན་པ་ཡིན། །ཕྱག་རྒྱ་དཀྱིལ་འཁོར་སྔགས་སོགས་ཀྱིས། །སངས་རྒྱས་ རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉིད། །སྟོན་པར་བྱེད་པ་མ་འོངས་པའི། །སློབ་དཔོན་རྣམས་ནི་བདུད་ཀྱི་རིགས། །ཞེས་སོགས་དང་། གསང་འདུས་སོགས་ལས། རྡོ་རྗེའི་ཐིག་རྣམས་གདབ་པ་དང་། །ཚོན་རྩི་དག་ཀྱང་དགྱེ་བ་ནི། ། ཞེས་སོགས་ཀྱིས་འཁྲུལ་གཞི་བྱས་ནས། དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོར་སྨིན་བྱེད་སྔོན་དུ་མ་སོང་བར། བྱིན་རླབས་ཙམ་ཞིག་སྨིན་བྱེད་དུ་འདོད་པ་དང་། དབང་དང་བསྐྱེད་རིམ་ལ་མ་བརྟེན་པར་རྫོགས་རིམ་རྐྱང་པས་ གྲོལ་བར་འདོད་པ་སོགས་ནི། བླ་མེད་ལམ་གྱི་གནད་བཅོས་པའི་ཉེས་པ་ཆེན་པོར་སྣང་སྟེ། བསྐྱེད་རྫོགས་སོགས་ཡེ་ཤེས་གོང་མ་གོང་མ་སྐྱེས་ནས། འོག་མ་དེ་དག་རྩོལ་བ་ཆེར་མི་དགོས་པའི་ ཚུལ་གྱིས་སྤང་ཆོག་པའི་ལུང་ལ། ལས་དང་པོ་པས་དེ་དག་སྤང

【現代漢語翻譯】 即，不應進行壇城的繪製和顏色的塗抹等活動。『真言勇士』（mantra-sattva）一詞，是爲了守護心意。真言（mantra）即是智慧（jnana），意為證悟真實智慧。如果愚昧地這樣做，則難以獲得菩提（bodhi），因為幼稚之人從事最初行者的行為，難以獲得佛陀之位和金剛持（vajradhara）之位。這裡清楚地說明，文中的真言勇士是指已經證悟真實智慧，而非最初行者。由於未能理解『真言勇士不應做』這句話的力量，而誤以為最初行者也不應做。關鍵在於，《密集金剛》（Guhyasamaja Tantra）中『真言勇士不應做』中的真言勇士，與《成就智慧》（Yeshes Drubpa）中所說的已成就智慧、名為智慧金剛灌頂、作為加持對象的弟子，這兩者在要點上是一致的。如果在這種情況下，真言勇士也是，先前尚未通過灌頂成熟的最初行者也是，存在一個共同的基礎，那麼，加持對於最初行者來說是成熟之法，這說法是正確的。但是，這種共同的基礎是不存在的，因為《成就智慧》的教證已經排除了這種可能性。因此，《密集金剛》和《成就智慧》的教證證明加持是成熟之法，這是一種未經教證意義考察的盲目行為。此外，許多缺乏辨別力的人， 根據《心髓釋》（Nyingtik），『對於深奧廣大的法，對於沒有緣分的人，手印（mudra）、壇城（mandala）、真言（mantra）等，我以悅意的方式展示。手印、壇城、真言等，能示現佛陀金剛薩埵（vajrasattva）之位，未來的上師們是魔的眷屬。』等等，以及《密集金剛》等經文中的『金剛的線條要繪製，顏色也要塗抹』等等，以此作為錯誤的依據，認為在大型壇城中沒有事先進行成熟灌頂的情況下，僅僅加持就可以作為成熟之法，或者不依賴於生起次第（utpattikrama）和圓滿次第（nispannakrama），僅僅通過圓滿次第就能獲得解脫等等，這似乎是篡改無上瑜伽（anuttarayoga）要點的重大過失。因為通過生起次第和圓滿次第等，生起越來越高的智慧，就可以通過無需費力的形式捨棄較低的次第。但是，最初行者卻捨棄了這些。

【English Translation】 That is, one should not engage in drawing mandalas, applying colors, and so on. The term 'mantra-sattva' (zhengs kyi sems dpa') is for the purpose of protecting the mind. Mantra is wisdom (jnana), meaning the realization of true wisdom. If one does so out of ignorance, it will be difficult to attain bodhi (byang chub), because a childish person engages in the activities of a first practitioner, making it difficult to attain Buddhahood and the state of Vajradhara (rdo rje 'dzin pa). Here, it is clearly stated that the mantra-sattva in question refers to one who has already realized true wisdom and is not a first practitioner. Because the power of the phrase 'mantra-sattva should not do' is not understood, it is mistakenly thought that even a first practitioner should not do it. The key point is that the mantra-sattva in 'mantra-sattva should not do' in the Guhyasamaja Tantra (gsang 'dus) is the same in essence as the disciple who has attained wisdom, is named the Wisdom Vajra Empowerment, and is the object of blessing, as described in Yeshes Drubpa. If, in this case, the mantra-sattva is also a first practitioner who has not yet been matured by empowerment, there is a common basis, then the statement that blessing is a maturing method for the first practitioner is true. However, such a common basis does not exist, as this possibility has already been eliminated by the proof of Yeshes Drubpa. Therefore, the proof of the Guhyasamaja and Yeshes Drubpa that blessing is a maturing method is understood as a blind act without examining the meaning of the proof. Furthermore, many lacking discernment, According to Nyingtik, 'For the profound and vast dharmas, for those who lack fortune, mudra (phyag rgya), mandala (dkyil 'khor), mantra (sngags), etc., I show in a pleasing manner. Mudra, mandala, mantra, etc., reveal the state of Buddha Vajrasattva (rdo rje sems dpa'), future teachers are of the lineage of demons.' And so on, and in the Guhyasamaja and other texts, 'The vajra lines should be drawn, and the colors should also be applied,' etc., are used as a basis for error, believing that mere blessing can be a maturing method without prior maturing empowerment in a large mandala, or that liberation can be attained solely through the completion stage (rdzogs rim) without relying on the generation stage (bskyed rim) and empowerment, etc. This seems to be a great fault of altering the key points of Anuttarayoga (bla med lam), because by generating higher and higher wisdom through the generation and completion stages, etc., the lower stages can be abandoned in a way that does not require much effort. However, the first practitioner abandons these.

---

་ཆོག་པའི་ལུང་དུ་སྦྱར་འདུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཇི་ལྟར་ཤེས་སྙམ་ན། བཤད་པར་བྱ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་སྙིང་འགྲེལ་ལས། འདི་ལྟར་ བསྐྱེད་པའི་ཏིང་འཛིན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན། ལག་པའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིང་བ་དང་། འདུག་སྟངས་དང་། ཕྲེང་བའི་ཁྱད་པར་ལ་སོགས་པ་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་ལ། 3-226 ཕྱིས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་སྔོན་མ་རྣམས་སྤང་བར་བྱ་བ་ནི། རྒྱུད་དེ་དང་དེའི་ངེས་པའོ་ཞེས་བཤད་པ་འདི་ལ། སྤྱན་རས་ཀྱིས་གཟིགས་པ་ཧ་རེ་ལོང་དུ་མ་སོང་ན། དེ་ ཀས་ཆོག་པའི་ཕྱིར་དང་། རྣམ་གསལ་གྱི་དཔེ་ཡང་། སྤང་ཕྱིར་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ཕྱིར། །ཞེས་ལུང་གི་ཆོས་རྣམས་ཆུ་ཐོན་པའི་ཟམ་པ་བཞིན་སྤང་བར་བྱ། ཞེས་གསུངས་ཀྱང་། ས་ཐོབ་ནས་ལུང་ལ་གཙོ་ བོར་ལྟོས་མི་དགོས་པའི་དོན་ཡིན་གྱི། ལས་དང་པོ་པས་ལུང་ལ་ལྟོས་མི་དགོས་པར། ལུང་སྤང་ཆོག་པའི་དོན་མ་ཡིན་པ་དང་ཆོས་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དུས་འཁོར་མཆོག་དབང་བཞི་ ཡང་། སྔར་མ་སྨིན་པའི་ལས་དང་པོ་བ་ལ་བྱར་མི་རུང་སྟེ། དེ་བསྐུར་ཡུལ་གྱི་སློབ་མ་མཆོག་དེ་ནི། སྔར་དབང་གིས་སྨིན་ཟིན་པར་སློབ་མ་མཆོག་དེ་ངོས་འཛིན་པའི་གཞུང་ཚིག་གི་ནུས་ པ་ལས་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་གན་མཛོད་ལས། སློབ་དཔོན་ཡན་ལག་མེད་པའི་རྡོ་རྗེས་མཛད་པའི་གཏན་ལ་དབབ་པར་གྲུབ་པའི་ལུང་དྲངས་ནས། འདི་ལ་གསུམ་པའི་དབང་མ་བྱུང་། དབང་གི་ཆོ་གའི་ འགྲོས་འདི་ལྟ་བུ་མི་འཐད་ན། སློབ་དཔོན་ཚད་མར་གྱུར་པ་དེས་ཅི་ལ་གསུངས། འཐད་ན་ནི་ཀ་དཔེ་མ་ངེས་པར་དགོས་པ་ཙོའི་འདོད་པ། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུྃ། ཞེས་པ་བྲིས་སོ། །དེའི་ལན་ནི། རྡོ་རྗེ་སྙིང་འགྲེལ་ལས། 3-227 རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་བློ་དང་ལྡན་པས། དབང་ལ་འཆོལ་བའི་སྐྱོན་སྤངས་ལ། དབང་བཞི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་བསྐུར་བར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ལུང་འདི་ཚད་མར་ཁས་ལེན་བཞིན་དུ། རྒྱུ་དུས་དབང་བཞི་བསྐུར་ ཚུལ་འཆོལ་མར་མཛད་པ་པོ་རྣམས་ནི། ཀྱེ་ནོར་བུ་པདྨ་ཧཱུྃ་ངོ་། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཏན་ལ་དབབ་པར། དབང་གསུམ་པ་བོར་ནས་གཞན་གསུམ་བསྐུར་བའི་ཆོ་ག་དེ་འདྲ་མེད་ཅིང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་ ཀྱི་དབང་བསྐུར་བ་ཞེས་པའི་མིང་ཅན་བླ་མ་ལ་གསང་ཡུམ་ཕུལ་ནས་དབང་བསྐུར་བ་ཞིག་བཤད་པ་དེ་དང་། གསང་བ་གྲུབ་པར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དབང་བསྐུར་བ་ཞེས་བཤད་པ་དེ་གཉིས་ནི། རྣལ་འབྱོར་པ་མངོན་སྤྱོད་དང་ཀུན་བཟང་གི་སྤྱོད་པ་སོགས་སྤྱོད་པའི་ཚེ་རྟོགས་པ་བོགས་དབྱུང་བའི་ཕྱིར། བཞི་པ་རྟེན་ཅན་བསྐྱར་ནས་བསྐུར་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་གྱི། ལས་དང་པོ་པ་ལ་བསྐུར་བ་ མ་ཡིན་ཏེ། བུམ་དབང་གིས་མ་སྨིན་པ་ལ་གོང་མའི་དབང་ལམ་བསྟན་ན་རྩ་ལྟུང་དང་། དེས་སྨིན་ཀྱང་གོང་མ་གསུམ་རང་རང་མ་ཐོབ་པ་ལ་དེའི་གསང་བ་བསྟན་ན་

【現代漢語翻譯】 因為這被用於允許的經文中。如果想知道這是如何知道的，那麼就來解釋：在《金剛心髓釋》中說：『如此生起的定，其自性是分別念。手結手印，坐姿，念珠的差別等等，最初就特別使用了世俗的說法。』 3-226 『後來，後面的功德要捨棄前面的，這是那個續部的決定。』如果觀世音菩薩沒有慈悲地觀看，那麼僅僅那樣就足夠了。並且，對於『完全捨棄』的例子也說：『因為是欺騙的法性，所以經文的法如同水上的橋樑一樣要捨棄。』雖然這樣說了，但這是指獲得果位后，不需要主要依賴經文的意思。對於初學者來說，不是不需要依賴經文，也不是允許捨棄經文的意思，因為這與法相同。同樣，時輪金剛的四種灌頂，對於以前沒有成熟的初學者來說是不允許的，因為從授予灌頂的弟子是最好的，以前通過灌頂已經成熟了，從識別弟子的經文詞句的力量中可以知道。 另外，在《甘珠》中，引用了無支金剛上師所作的決定性的經文：『如果這個人沒有獲得第三灌頂，這種灌頂的儀軌是不合理的，那麼成為量士夫的上師會怎麼說呢？如果合理，那麼就需要不確定的ka dpe，這是tso的意願。嗡啊吽。』這樣寫道。對此的回答是：在《金剛心髓釋》中說： 3-227 『具有智慧的金剛上師，要避免灌頂中的錯誤，要按照順序授予四種灌頂。』這樣說了。雖然承認這個經文是可靠的，但是那些把四種灌頂的因、時、灌頂方式弄得混亂的人們啊！唉！如意寶蓮花吽！在確定方便和智慧時，沒有捨棄第三灌頂而授予其他三種灌頂的儀軌，也沒有名為『菩提心灌頂』的，向喇嘛獻上明妃后授予灌頂的說法，以及說『秘密成就大手印灌頂』的說法，這些都是爲了在瑜伽士的現行和普賢行等行為時，爲了提升證悟，像第四灌頂那樣重複授予，而不是爲了給初學者授予。如果對於沒有通過寶瓶灌頂成熟的人，指示更高的灌頂道路，那麼會犯根本墮罪。即使通過寶瓶灌頂成熟了，如果沒有獲得前面三種灌頂，就向他展示那些秘密，那麼也會犯根本墮罪。

【English Translation】 Because this is used in the permitted scriptures. If you want to know how this is known, then let's explain: In the Vajra Heart Commentary, it says: 'The Samadhi that arises in this way, its nature is conceptual thought. Hand mudras, postures, differences in rosaries, etc., are initially used specifically with worldly terms.' 3-226 'Later, the later qualities should abandon the former ones, this is the determination of that tantra.' If Avalokiteshvara does not compassionately look, then just that is enough. Also, for the example of 'completely abandoning,' it says: 'Because it is the nature of deception, the Dharma of scriptures should be abandoned like a bridge over water.' Although it is said like this, it means that after attaining the ground, there is no need to mainly rely on scriptures. For beginners, it does not mean that there is no need to rely on scriptures, nor does it mean that it is permissible to abandon scriptures, because this is the same as the Dharma. Similarly, the four empowerments of Kalachakra, for beginners who have not matured before, are not allowed, because from the disciple who is the best to be given the empowerment, it is known from the power of the scriptural words that the disciple has already matured through the empowerment. In addition, in the 'Ganzhu,' a definitive scripture made by the master Vajra without limbs is quoted: 'If this person has not received the third empowerment, this kind of empowerment ritual is unreasonable, then what would the master who has become a valid person say? If it is reasonable, then an uncertain ka dpe is needed, this is Tso's wish. Om Ah Hum.' It is written like this. The answer to this is: In the Vajra Heart Commentary, it says: 3-227 'The Vajra master with wisdom should avoid the faults of confusion in empowerment, and should bestow the four empowerments in order.' It is said like this. Although acknowledging that this scripture is reliable, those who confuse the cause, time, and method of bestowing the four empowerments! Alas! Wish-fulfilling Jewel Lotus Hum! When determining skillful means and wisdom, there is no ritual of abandoning the third empowerment and bestowing the other three empowerments, nor is there a saying of 'Bodhicitta Empowerment,' offering a consort to the lama and bestowing empowerment, and the saying of 'Secret Accomplishment Mahamudra Empowerment,' these are all for enhancing realization during the practice of yogis' actual conduct and Samantabhadra's conduct, like repeating the fourth empowerment, not for bestowing it to beginners. If the path of higher empowerment is shown to someone who has not matured through the vase empowerment, then they will commit a root downfall. Even if they have matured through the vase empowerment, if those secrets are shown to them without obtaining the previous three empowerments, then they will commit a root downfall.

---

ཡན་ལག་གི་ལྟུང་ བ་འབྱུང་བར་ཚད་ལྡན་ལས་བཤད་པས་གསུམ་པ་མ་བསྐུར་བར་བཞི་པ་བསྐུར་བ་སོགས་ཀྱི་ཧབ་འགྲོས་རྒྱ་གར་པཎ་ཆེན་མི་མཛད་པས་སྨིན་བྱེད་དབང་བསྐུར་རྒྱལ་བས་གསུངས་པ་བཞིན་མཛད་པར་རིགས་སོ་ཞེས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས་གསོལ་བ་འདེབས་སོ། ། 3-228 ཡང་དང་པོའི་སྐབས་སུ། རབ་དབྱེ་ལས། ནཱ་རོ་ཆོས་དྲུག་ཅེས་བྱའི་ཁྲིད། །མི་ལ་ཡན་ཆད་དེ་ལས་མེད། །ཅེས་སོགས་དྲངས་ནས། དེའི་རྗེས་འབྲང་དག དེ་ལས་མེད་དང་། དེ་ལ་མེད་ལ་མི་འཆམ། དེ་ནི་རྨོངས་པ་སྟེ། དེ་མ་ཐག་ཏུ། ཆོས་དྲུག་བོར་ཞེས་པའི་ཚིག་ལ་མ་བརྟགས་པས་སོ།། །། ༄། །ནཱ་རོ་ཆོས་དྲུག་ཅེས་བྱའི་ཁྲིད། མི་ལ་ཡན་ཆད་དེ་ལས་མེད་ཞེས་སོགས་ཀྱི། ལན་དངོས་གཞིའི་ཚེ་རྩོད་པའི་ལན། རྩོད་ཁྱེར་ནི། ནཱ་རོ་ཆོས་དྲུག་ཅེས་བྱའི་ཁྲིད། མི་ལ་ཡན་ཆད་དེ་ལས་མེད་དེ། དྭགས་པོ་ མན་གྱིས་ཆོས་དྲུག་བོར་བས་སོ། །དེ་བོར་ཏེ། དྭགས་པོས་ཕྱག་ཆེན་སོགས་སྒྲས་ལམ་རིམ། ཡང་ཕག་གྲུས་ལམ་འབྲས་ཏེ། གཞན་གྱི་གདམས་ངག་སྒོམ་བཞིན་པར་འདུག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའོ། །སྒོམ་བཞིན་པ་ ཞེས་པས། སྔར་དེ་ལ་ཞུགས་པ་ཙམ་མིན་ཞེས་ནུས་པ་བཏོན་པའི་ལུགས་སོ། །ཞེས་སོགས་ཕྱོགས་སྔ་བཀོད་ནས། ལན་དངོས་གཞིའི་ཚེ། རྩོད་པའི་ལན་ནི། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་གཞན་གྱི་གདམས་ངག་ཡིན་པ་ དང་། ལམ་འབྲས་སྒོམ་བཞིན་པ་གཉིས་ཀ་མ་གྲུབ་པས། དགག་པ་འདི་ནི་ཕྱོགས་ཆོས་མ་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་སོ། །དེས་ན་རྒོལ་བ་ཉིད་ཚར་བཅད་ཀྱི་གནས་སུ་ལྷུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་བྲིས་སོ། ། འདིའི་ལན་ལ་གཉིས། དངོས་ལན་དང་། འཕྲོས་དོན་ནོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཚར་བཅད་གནས་སུ་ལྷུང་ཞེས་པའི་ལན་དང་། ཕྱོགས་ཆོས་མ་གྲུབ་ཅེས་པའི་ལན་ནོ། །དང་པོ་ནི། འདིར་རྒོལ་བ་ཚར་བཅད་ཀྱི་གནས་སུ་ལྷུང་ཞེས་པ། 3-229 རྟོག་གེ་ལ་གྲགས་པའི་ཚར་བཅད་རྗེས་འཛིན་གྱི་འཇུག་པ་མ་ཤར་བའི་སྤྱི་བརྟོལ་གྱི་གསུང་དུ་སྣང་ངོ་། །ཅིའི་ཕྱིར་སྙམ་ན་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། འོ་ན་འདིར་ས་སྐྱ་པ་སྔར་རྒོལ་ཡིན་པའི་ དབང་དུ་བྱས་ནས། སྔར་རྒོལ་ལ་ཚར་བཅད་བྱུང་གསུངས་པ་ལགས་སམ། ཕྱིར་རྒོལ་ཡིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཕྱིར་རྒོལ་ལ་ཚར་བཅད་བྱུང་གསུངས་པ་གང་ལགས། དང་པོ་ལྟར་ན་མི་རིགས་ཏེ། སྔར་ རྒོལ་ལ་ཚར་བཅད་འབྱུང་བ་ལ། སྔར་རྒོལ་གྱིས་ཕྱིར་རྒོལ་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་ལྟར་སྣང་བཀོད་པ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པ་མ་ཡིན་གྱི། སྔར་རྒོལ་གྱིས་དམ་བཅའ་དང་སྒྲུབ་བྱེད་ལྟར་སྣང་བཀོད་པ་ལ། ཕྱིར་ རྒོལ་གྱིས་སུན་འབྱིན་ཡང་དག་བརྗོད་ན། སྔར་རྒོལ་ལ་ཚར་བཅད་འབྱུང་བ་ཡིན་པ་ལ། སྐབས་འདིར། སྔར་རྒོལ་ས་སྐྱ་པས། ཕྱིར་རྒོལ་ཕྱག་ཆེན་པ་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་ལྟར་སྣང་བཀོད་དུ་ཆུག་ན་ཡང་། ཕྱིར་རྒོལ་ཁྱེད་ལ། རྟགས་དེའི་ཕྱོགས་ཆོས་མ་གྲུབ་བོ་ཞེས་པ་ཙམ་ལས། སུན་འབྱིན་རྣམ་ད

【現代漢語翻譯】 關於墮罪，經由具量之論典中宣說，譬如第三灌頂未授予而授予第四灌頂等輕率之舉，印度大班智達們不會這樣做，因此應如諸佛所說般授予成熟灌頂，合掌祈請。 又，在第一種情況下，從《勝樂輪根本續》的分別品中引用了『那若六法』的口訣，密勒日巴尊者之後就沒有了』等等。他們的追隨者說，『之後就沒有了』，『沒有』與『不一致』， 這是愚昧的，因為沒有考察緊接著的『捨棄六法』之語。 關於『那若六法』的口訣，密勒日巴尊者之後就沒有了』等等的辯論答覆： 辯論的要點是：『那若六法』的口訣，密勒日巴尊者之後就沒有了，因為岡波巴（達波）之後捨棄了六法。捨棄了六法，岡波巴以大手印等替代，又帕竹噶舉以道果替代，因為他們一直在修持其他的訣竅。』『一直在修持』，表明並非僅僅是先前進入過，而是能夠發揮作用的方式。 如是等等先作立宗，在正式答覆時，辯論的答覆是：大手印是其他的訣竅，以及一直在修持道果，這兩者都沒有成立，因此這個反駁是不成立的因。因此反駁者自己落入了被駁倒的境地。』 對此的答覆有二：正式答覆和引申意義。第一部分有二：對『落入被駁倒境地』的答覆，以及對『不成立的因』的答覆。第一部分是：此處說反駁者落入了被駁倒的境地， 這似乎是邏輯學中常見的，在沒有出現駁倒后承認的情況下，一種普遍的指責。為什麼這麼說呢？如果要解釋，那麼，如果假設薩迦派是先前的反駁者，那麼請問，您說先前反駁者被駁倒了嗎？還是假設是後來的反駁者，那麼您說後來的反駁者被駁倒了？如果是前者，那是不合理的。因為先前反駁者被駁倒，僅僅是先前反駁者提出了相似的論證是不夠的，先前反駁者提出了承諾和相似的論證，如果後來的反駁者提出了正確的反駁，那麼先前反駁者才會被駁倒。而在此處，先前的反駁者薩迦派，即使允許後來的反駁者大手印派提出相似的論證， 後來的反駁者您，僅僅說了那個論證是不成立的因，除此之外，沒有提出任何反駁。

【English Translation】 Regarding the occurrence of transgressions, it is said in authoritative treatises that great Indian paṇḍitas would not engage in hasty actions such as bestowing the fourth empowerment without bestowing the third. Therefore, one should bestow the ripening empowerment as taught by the Buddhas, and I pray with folded hands. Furthermore, in the first case, quoting from the 'Distinctions' chapter of the Root Tantra of Chakrasamvara: 'The instructions called the Six Dharmas of Nāropa, exist only up to Milarepa.' And so on. Their followers say, 'It does not exist after that,' 'It does not exist,' and 'It is inconsistent.' This is ignorance, because they have not examined the words 'abandoned the six dharmas' immediately following. Regarding the reply to 'The instructions called the Six Dharmas of Nāropa, exist only up to Milarepa,' etc., the actual reply to the debate: The point of contention is: 'The instructions called the Six Dharmas of Nāropa, exist only up to Milarepa, because Dakpo (Gampopa) abandoned the six dharmas after that. Having abandoned them, Dakpo replaced them with Mahāmudrā, etc., and the Phagdru Kagyu with Lamdre, because they are constantly practicing other instructions.' 'Constantly practicing' indicates that it is not merely having entered into it previously, but a way of being able to function. Having thus stated the prior position, at the time of the actual reply, the reply to the debate is: 'Both that Mahāmudrā is another instruction and that they are constantly practicing Lamdre are unproven, therefore this refutation is an unestablished reason. Therefore, the opponent himself falls into the position of being refuted.' There are two replies to this: the actual reply and the implied meaning. The first has two parts: the reply to 'falls into the position of being refuted' and the reply to 'unestablished reason.' The first is: here, saying that the opponent falls into the position of being refuted, This seems to be a common accusation in logic, a general accusation without the appearance of admitting defeat after refutation. Why is that? If we are to explain, then, if we assume that the Sakya is the previous opponent, then, did you say that the previous opponent was refuted? Or assuming that it is the later opponent, did you say that the later opponent was refuted? If it is the former, it is unreasonable. Because for the previous opponent to be refuted, it is not enough for the previous opponent to merely present a seemingly valid argument to the later opponent. If the previous opponent presents a commitment and a seemingly valid argument, and the later opponent presents a correct refutation, then the previous opponent will be refuted. But in this case, the previous opponent, the Sakya, even if the later opponent, the Mahāmudrā, is allowed to present a seemingly valid argument, You, the later opponent, merely said that the reason for that argument is unestablished, but did not present any refutation.

---

ག་བརྗོད་རྒྱུ་པད་མའི་འདབ་རྩེར་སྒྲེང་བའི་ཆུ་ཐིགས་ཙམ་ཡང་མ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ཡང་ མི་རིགས་ཏེ་ཕྱིར་རྒོལ་ལ་ཚར་བཅད་འབྱུང་བ་ལ། ཕྱིར་རྒོལ་གྱིས་སུན་འབྱིན་ལྟར་སྣང་འཕངས་པ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་གི སྔར་རྒོལ་གྱིས་སྒྲུབ་བྱེད་ཡང་དག་བཀོད་པ་ལ། ཕྱིར་རྒོལ་ལ་སྨྲ་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མ་བྱུང་བའམ་སུན་འབྱིན་ལྟར་སྣང་འཕངས་པའི་ཚེ། 3-230 ཕྱིར་རྒོལ་ལ་ཚར་བཅད་འབྱུང་བ་ཡིན་པ་ལ། སྐབས་འདིར། ཕྱིར་རྒོལ་ས་སྐྱ་པས། སྔར་རྒོལ་ཁྱེད་ལ་སུན་འབྱིན་ལྟར་སྣང་འཕངས་སུ་ཟིན་ཀྱང་། སྔར་རྒོལ་ཁྱེད་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་རྣམ་དག་འགོད་རྒྱུ་ཏིལ་ འབྲུ་ཙམ་ཡང་མི་འདུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚར་བཅད་ཀྱི་གནད་དེ་ལྟར་དགོས་པའི་ཤེས་བྱེད་ཀྱང་། བོད་ཀྱི་རྟོག་གེའི་བསྟན་བཅོས་ཀུན་གྱི་སྙིང་པོ་རིགས་གཏེར་རྩ་བར། རྒོལ་བ་གཉིས་ལ་སྐྱོན་ཡོན་གྱིས། ། ཚར་བཅད་པ་དང་རྗེས་འཛིན་འཇུག །དེ་ལྟར་སྟོན་ན་རྒྱལ་ཕམ་ཡོད། །མིན་ན་གཉིས་ཀ་མེད་པར་གསུངས། །ཞེས་དང་། རང་འགྲེལ་ལས། རྒོལ་བས་སྒྲུབ་བྱེད་ཡང་དག་བཀོད་པ་ལ། ཕྱིར་རྒོལ་གྱིས་སྐྱོན་མ་ བརྗོད་ན་ཕྱིར་རྒོལ་ཕམ་ལ། རྒོལ་བས་སྒྲུབ་བྱེད་ལྟར་སྣང་བཀོད་པ་ལ། ཕྱིར་རྒོལ་གྱིས་སྐྱོན་ཡང་དག་པ་བརྗོད་ན་རྒོལ་བ་ཕམ་ཞིང་། དེས་སྒྲུབ་བྱེད་ལྟར་སྣང་བཀོད་ཀྱང་། ཕྱིར་རྒོལ་སྐྱོན་མི་བརྗོད་ པའམ། སྐྱོན་ལྟར་སྣང་གཅིག་བརྗོད་ཀྱང་། རྒོལ་བས་ཚེར་མ་འབྱིན་མ་ཤེས་ན། དེ་གཉིས་ཀ་ལ་ཕམ་རྒྱལ་མེད་དེ། སྐྱོན་ཅན་ཡིན་ཡང་སྒྲུབ་པ་དང་སུན་འབྱིན་མ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དང་། རྒྱལ་ཕམ་གྱི་ རྣམ་གཞག་རྒོལ་བ་གཉིས་ཀྱི་སྤོབས་པ་འཇོམས་ནུས་མ་ནུས་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་དེ་ལྟར་བཤད་ཀྱང་དེ་ལ་ཡིད་མི་ཆེས་སོ་སྙམ་ན། འོ་ན་རྩོད་རིགས་ལས། ཕྱིར་རྒོལ་བས་དེའི་དངོས་པོ་གོ་བར་བྱས་ན་འགྱུར་གྱི། 3-231 གཞན་དུ་ན་གཉིས་པོ་གཅིག་ཀྱང་རྒྱལ་བ་དང་ཕམ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང་། རྒོལ་བས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་སྐྱོན་ཅན་བརྗོད་ནའང་། ཕྱིར་རྒོལ་བས་སྐྱོན་མ་བསྟན་ན་ཕམ་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཉིད་ཀྱིས་ཕན་ཚུན་ནུས་པ་ཉེ་བར་འཇོམས་པ་ལ་ལྟོས་ནས། རྒྱལ་བ་དང་ཕམ་པ་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བཤད་པ་འདི་དགོངས་འཚལ་ལམ། དེ་ལྟར་ ན་རྒྱལ་ཕམ་གྱི་སྒོ་ནས་ཚར་བཅད་དང་རྗེས་འཛིན་གྱི་གནད་ཤེས་དགོས་ནའང་། ཕྱག་ཆེན་འདིའི་མགོ་མཇུག་མང་པོར། རྒོལ་བ་ལ་ཚར་བཅད་བྱུང་ངོ་། །ཞེས་ཡང་ཡང་བཀའ་བསྩལ་པ་ནི། བརྗོད་བྱས་སྟོང་ པ་བརྗོད་རྣམས་ཀྱིས། །འདི་དེ་མི་ཤེས་ཀྱིས་བླངས་ཡིན། །ཞེས་རྒྱང་འཕེན་གྱི་སྙིང་ལ་འཕངས་པའི་རིགས་པ་དེ་ཕམ་ལེན་དུ་སྣང་བས། བདག་པས་གཞན་གཅེས་སྒོམ་པའི་རྒྱལ་སྲས་ཆེན་པོར་མངའ་གསོལ་ལོ། ། གཉིས་པ་ཕྱོགས་ཆོ

【現代漢語翻譯】 因為沒有像用蓮花花瓣尖端挑起水滴那樣的事情發生。 第二種情況也是如此，即對反駁者施加懲罰。僅僅反駁者提出看似駁斥是不夠的。當先駁者陳述了正確的論證時，反駁者無話可說，或者在提出看似駁斥時， 反駁者才會被施加懲罰。在這種情況下，反駁者薩迦派說：『雖然你，先駁者，已經提出了看似駁斥，但你，先駁者，連像芝麻粒那樣正確的論證都提不出來。』 關於懲罰的關鍵需要如此的知識，在所有藏族因明論著的精華《理智寶藏》的根本頌中說：『對於兩個辯論者，通過過失和功德，施加懲罰和隨從。』 『如果那樣顯示，則有勝負。否則，兩者皆無。』以及在自釋中說：『當辯論者陳述了正確的論證時，如果反駁者沒有指出過失，則反駁者失敗。』 『當辯論者陳述了看似論證時，如果反駁者指出了正確的過失，則辯論者失敗。即使他陳述了看似論證，反駁者沒有指出過失，或者指出了一個看似過失，但辯論者不知道如何拔出刺，那麼這兩種情況都沒有勝負。』 『因為即使有過失，也不知道如何論證和駁斥。勝負的區分取決於能否摧毀兩個辯論者的勇氣。』 如果像這樣說了，仍然不相信，那麼在《論式》中說：『如果反駁者理解了它的實體，就會改變。否則，兩者都不會勝利或失敗。』 『即使辯論者陳述了有過失的論證，如果反駁者沒有指出過失，那麼設立失敗的方式是不合理的。因為它們依賴於彼此摧毀力量，所以才設立勝利和失敗。』 難道不應該理解這些嗎？如果是這樣，雖然需要通過勝負之門來了解懲罰和隨從的關鍵，但在大手印的許多開頭和結尾中，反覆提到『辯論者受到了懲罰』，這是因為：『通過言語表達空性的人，因為不瞭解這個和那個而被奪走。』 因為投向遠方的箭矢般的理智似乎是失敗的接受，所以尊稱主人為珍愛他人的偉大菩薩。 第二，宗派。

【English Translation】 Because there was nothing like lifting a drop of water on the tip of a lotus petal. The second case is also the same, that is, imposing punishment on the refuter. It is not enough for the refuter to merely put forward what appears to be a refutation. When the former arguer states a correct argument, the refuter has nothing to say, or when putting forward what appears to be a refutation, the refuter will be punished. In this case, the refuter Sakya says: 'Although you, the former arguer, have put forward what appears to be a refutation, you, the former arguer, do not have even a sesame seed of a correct argument to put forward.' Regarding the key to punishment, the knowledge is needed that in the root verses of the essence of all Tibetan epistemology, the Treasury of Reasoning, it says: 'For the two debaters, through faults and merits, impose punishment and following.' 'If it is shown that way, then there is victory and defeat. Otherwise, both are absent.' And in the self-commentary it says: 'When the debater states a correct argument, if the refuter does not point out a fault, then the refuter loses.' 'When the debater states what appears to be an argument, if the refuter points out a correct fault, then the debater loses. Even if he states what appears to be an argument, the refuter does not point out a fault, or points out what appears to be a fault, but the debater does not know how to pull out the thorn, then there is no victory or defeat for either of these two cases.' 'Because even if there is a fault, they do not know how to argue and refute. The distinction between victory and defeat depends on whether or not they can destroy the courage of the two debaters.' If, even after saying this, you still do not believe it, then in the Treatise on Reasoning it says: 'If the refuter understands its entity, it will change. Otherwise, neither of the two will be victorious or defeated.' 'Even if the debater states a faulty argument, if the refuter does not point out the fault, then establishing the manner of defeat is not reasonable. Because they rely on each other to destroy their power, therefore victory and defeat are established.' Shouldn't you understand these? If so, although it is necessary to know the key to punishment and following through the door of victory and defeat, in many beginnings and endings of this Mahamudra, it is repeatedly mentioned that 'the debater has been punished,' this is because: 'Those who express emptiness through words are taken away because they do not understand this and that.' Because the reasoning that is thrown like an arrow into the heart of distance appears to be the acceptance of defeat, the master is honored as a great Bodhisattva who cherishes others. Second, sectarianism.

---

ས་མ་གྲུབ་ཅེས་པའི་ལན་ནི། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་གཞན་གྱི་གདམས་ངག་ཡིན་པ་མ་གྲུབ་སྟེ། ངེད་རང་གི་གདམས་ངག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པར་སྣང་ཡང་དེས་སྐྱོན་མི་འཕོངས་ཏེ། ཕྱོགས་སྔ་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པའི་ལན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་འབྲས་སྒོམ་བཞིན་པ་མ་གྲུབ་གསུངས་པ་ཡང་། ཕྱོགས་སྔ་མ་མ་དགོངས་པའི་ལན་ནོ།། །། ༄། །འཕྲོས་དོན། གཉིས་པ་འཕྲོས་དོན་ནི། ལས་དང་ལ་ལ་མ་འཆམ། 3-232 ཞེས་གསུངས་པ་ནི་མི་བདེན་ཏེ། མི་ལ་ཡན་ཆད་དེ་ལ་མེད། །ཅེས་པའི་གཞུང་ཡོད་ན། མི་ལ་ཡན་ཆད་ལ་ནཱ་རོ་ཆོས་དྲུག་མེད་ཟེར་བར་སོང་བས། དེ་འདྲའི་གཏམ་རྨི་ལམ་དུ་ཡང་ མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་མེད་ཅེས་པའི་འབྲུ་གནོན་ལ། རྗེས་འབྲང་འགའ་ཞིག རྗེ་མར་པ་ལ། ཟབ་དོན་ཆོས་དྲུག་དང་། རྫོགས་རིམ་ཆོས་དྲུག་ཅེས་གཉིས་སུ་གྲགས་པའི་དང་པོ་ནི། སྨིན་བྱེད་ དབང་གི་ཆོས། གྲོལ་བྱེད་ཐབས་ལམ་གྱི་ཆོས། རྟོགས་པ་ཡེ་ཤེས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཆོས། གྲོགས་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པའི་ཆོས། སྤྱོད་པ་བོགས་འབྱིན་པའི་ཆོས། གྲུབ་པ་འབྲས་བུའི་ཆོས་དང་དྲུག་ལ་བྱེད། ཟབ་དོན་ཆོས་དྲུག་ཚད་མ་འདི། མི་ལས་མར་པ་ལ་གསན་ཀྱང་། །མི་ལས་དྭགས་པོ་དང་། རས་ཆུང་པ་ལ་སོགས་ལ་རྫོགས་རིམ་ཆོས་དྲུག་ཙམ་ལས་མ་གནང་བས། མི་ལ་ཡན་ཆད་དེ་ལས་ མེད། །ཅེས་པ་དེ། ཟབ་དོན་ཆོས་དྲུག་ཆ་ཚང་བ་དེ་ལ་དགོངས། ཆོས་དྲུག་ལུགས་གསུམ་གསན་པ་སོགས་རྫོགས་རིམ་ཆོས་དྲུག་ཙམ་ལ་དགོངས་གསུངས་པའང་སྣང་མོད་ཀྱི། ཁོ་བོ་ཅག་ནི་འདི་སྐད་སྨྲ་ སྟེ། རྗེ་མི་ལ་ཡན་ཆད་ལ་གཞན་གྱིས་བསྲེ་བསླད་མེད་པའི་ཆོས་དྲུག་གཙང་མ་དེ་ཁོ་ན་ཡོད་པ་ལས། དུས་ཕྱིས་འགའ་ཞིག་གིས་བསྲེ་བསླད་མེད་པའི་ཆོས་དྲུག་གཙང་མ་དེ་བོར་ནས། མངའ་བདག་མཻ་ཏྲི་བ་སོགས་བརྒྱུད་པ་གཞན་ནས་བརྒྱུད་པའི་ཕྱག་ཆེན་སོགས་དང་། 3-233 ལམ་འབྲས་སོགས་དང་བསྲེས་པའི་ཆོས་དྲུག་སྒོམ་བཞིན་དུ། བརྒྱུད་པ་གཞན་དེ་དག་གི་མཚན་ནས་མི་སྨོས་པར་གཅིག་ཁོ་ནའི་བརྒྱུད་པ་འདེད་པ་མི་རིགས་ཏེ། བརྒྱུད་པ་གཉིས་ཆར་ཀྱི་གདམས་པ་སྒོམ་ པར་སོང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་སྟེ། སྙིང་པོ་ནི། ཆོས་ཐ་དད་བསྲེ་བསླད་མ་བྱེད་པར་ཉམས་སུ་ལོངས་ཤིག་ཅེས་གདམས་པ་སྟེ། གཞུང་དེའི་རང་མཆན་ལས། ཞི་བྱེད་དང་། རྫོགས་ཆེན་དང་། ལམ་འབྲས་ལ་ སོགས་པ་ཅལ་ཅོལ་མང་པོ་བསྲེས་ནས་ཞེས་དང་། ཆོས་གཞན་ནས་བྱུང་། བརྒྱུད་པ་གཞན་ནས་འདེད། ཅེས་སོགས་བཤད་པས་སོ། །དེས་ན་ཆོས་དྲུག་བོར་ནས་ཞེས་པ་དང་། གཞན་གྱི་གདམས་ངག་སྒོམ་བཞིན་དུ། ། ཞེས་པའི་ཕྱོགས་སྔ་མ་ལོངས་པའི་རྩོད་པ་ནི། མཆིལ་མའི་ཐལ་བ་དང་མཚུངས་སོ།། །། ༄། །བརྗོད་བྱ་དོན་གྱི་ཕྱག་ཆེན་ལ། གཞན་གྱིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བཤད་ཚུལ། ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་དོན་གྱི་ཕྱག་ཆེན་ལ། བརྗོད་བྱ་ཕྱག་

【現代漢語翻譯】 對於『沒有成立』的迴應是：大手印（Mahāmudrā）是其他傳承的訣竅，這並沒有成立，因為這顯然是說這是我們自己的訣竅，但這不會造成任何問題， 因為這是對先前未理解的觀點的迴應。說『沒有在修持道果』也是對先前未理解的觀點的迴應。 第二部分是題外話：『業和某些人並不一致』， 說這句話是不真實的，因為如果存在『在米拉日巴（Milarepa）之上沒有』這樣的文字，那就會變成說在米拉日巴之上沒有那若六法（Naro Chö Drug），這種說法即使在夢中也不會出現。 對於『在那之上沒有』這句話的強調，一些追隨者說，對於瑪爾巴尊者（Marpa），存在深義六法和圓滿次第六法這兩種說法，第一種是： 成熟灌頂之法，解脫方便道之法，證悟智慧大手印之法，友伴誓言和戒律之法，增進體驗之行法，成就果位之法，共六種。 這個深義六法的量，即使是從米拉日巴那裡聽來的，但是米拉日巴沒有將圓滿次第六法給予岡波巴（Gampopa）和熱瓊巴（Rechungpa）等人，所以『在米拉日巴之上沒有』，指的是完整的深義六法。 聽到六法三種方式等等，似乎指的是圓滿次第六法，但我們這樣說：在米拉日巴之上，只有沒有被他人混淆的純凈六法，後來有些人放棄了沒有混淆的純凈六法， 修持著與從曼達拉瓦（Mandarava）等其他傳承傳來的大手印和道果等混合的六法，卻不提及那些其他傳承的名字，只追溯一個傳承是不合理的，因為這變成了修持兩個傳承的訣竅。 核心是：不要混合不同的法，要體驗它。』正如那部著作的自注中所說：『混合了寂止（Shiche）、大圓滿（Dzogchen）和道果等等許多無意義的東西』，以及『來自其他法，追溯其他傳承』等等。 因此，『放棄了六法』和『修持其他傳承的訣竅』，這些先前的觀點所引發的爭論，就像口水的灰燼一樣。 關於所表達的意義的大手印，其他人如何顛倒地解釋： 還有，關於所表達的意義的大手印，所表達的意義是大手印。

【English Translation】 The response to 'not established' is: Mahāmudrā is the secret instruction of other lineages, which is not established, because it is obviously said that it is our own secret instruction, but this does not cause any problems, Because this is a response to a previously misunderstood view. Saying 'not practicing Lamdre' is also a response to a previously misunderstood view. The second part is an aside: 'Karma and some people do not agree', Saying this is not true, because if there is a text that says 'there is nothing above Milarepa', it would become saying that there are no Six Dharmas of Naropa above Milarepa, which would not even happen in a dream. Regarding the emphasis on the phrase 'there is nothing above that', some followers say that for Lord Marpa, there are two sayings: the Profound Meaning Six Dharmas and the Completion Stage Six Dharmas, the first is: The Dharma of Maturation Empowerment, the Dharma of Liberation Method Path, the Dharma of Realization Wisdom Mahāmudrā, the Dharma of Companion Vows and Precepts, the Dharma of Increasing Experience Practice, and the Dharma of Accomplishment Result, a total of six. This measure of the Profound Meaning Six Dharmas, even if it was heard from Milarepa, but Milarepa did not give the Completion Stage Six Dharmas to Gampopa and Rechungpa, etc., so 'there is nothing above Milarepa', refers to the complete Profound Meaning Six Dharmas. Hearing the three ways of the Six Dharmas, etc., seems to refer to the Completion Stage Six Dharmas, but we say this: Above Lord Milarepa, there are only the pure Six Dharmas that have not been confused by others, and later some people abandoned the pure Six Dharmas that have not been confused, Practicing the Six Dharmas mixed with Mahāmudrā and Lamdre, etc., transmitted from other lineages such as Mandarava, etc., but not mentioning the names of those other lineages, it is unreasonable to trace only one lineage, because it has become practicing the secret instructions of two lineages. The core is: do not mix different dharmas, experience it.' As the self-commentary of that work says: 'Mixing many meaningless things such as Shiche, Dzogchen, and Lamdre, etc.', and 'coming from other dharmas, tracing other lineages', etc. Therefore, the argument caused by the previous views of 'abandoning the Six Dharmas' and 'practicing the secret instructions of other lineages' is like ashes of saliva. Regarding the Mahāmudrā of the expressed meaning, how others interpret it upside down: Also, regarding the Mahāmudrā of the expressed meaning, the expressed meaning is Mahāmudrā.

---

རྒྱ་ཆེན་པོ། འཆད་བྱེད་བླ་མའི་མན་ངག དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བ་དང་གསུམ། དང་པོ་ལ། གཞན་གྱིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བཤད་ཚུལ། མ་ནོར་བཀའ་བརྒྱུད་པས་བཤད་ཚུལ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ནི། ངེད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི། །ཞེས་སོགས་ དྲངས་ནས། ཞེས་སྨྲའོ། །དེའི་དབང་ལས་བྱུང་བ་དང་། རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལས་བྱུང་བ་གཉིས་ཀ་དཔེའི་ཡེ་ཤེས་སུ་འདོད་པར་སྣང་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཇོ་བོ་ནཱ་རོ་ཏ་པ་ནི། །དབང་བསྐུར་དུས་སུ་མཐོང་ལམ་སྐྱེ། ། 3-234 དེ་ནི་སྐད་ཅིག་དེ་ལ་འགག །ཆོས་མཆོག་རྗེས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་ནི། །འགག་པ་མེད་ཅེས་གསུངས་པར་གྲག །དེ་ནི་དཔེ་ཡི་ཡེ་ཤེས་ལ། །མཐོང་བའི་ལམ་དུ་བཏགས་པར་ཟད། །འདིས་དང་པོ་དང་། འཕགས་ པ་ལྷ་ཡི་སྤྱོད་བསྡུས་སུ། བདེན་པ་མཐོང་ཡང་ལས་མཐའ་ལ། །ཆགས་པར་གསུངས་པ་རྫོགས་རིམ་གྱི། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པ་ནི། །དཔེ་ཡི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ལ་དགོངས། །གཉིས་པའོ། །དེ་གཉིས་གཞན་ལུགས་ ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང་། དེ་དང་ལམ་འབྲས་ལ་སོགས་པ། །གྲུབ་ཐོབ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་མཐུན། །དེས་ན་ངེད་ཀྱི་མཐོང་ལམ་ནི། །འཕགས་པ་མིན་ལ་འབྱུང་མི་སྲིད། །ཅེས་པའི་ཚིག་འདིས། དེ་གཉིས་དང་རང་ ལུགས་མཐུན་པར་སྨྲ་བའི་ཕྱིར། རང་ལུགས་ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་དེར་ཟད་དོ། །དེ་ནི་ཉེས་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་ལམ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་། འབྲས་བུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཆོག་གི་ དངོས་གྲུབ་གཏན་མེད་དུ་ཐལ་བས་སོ། །རྐང་པ་ཕྱི་མ་དེས་ནི། དེས་ན་གང་ཟག་དབང་པོ་རབ། །དབང་བསྐུར་ཉིད་ཀྱིས་གྲོལ་བར་གསུངས། །ཞེས་པའང་། རྗེས་མེད་དུ་བཏང་ལ་ཕྱི་མ་འདིའི་ཚིག་གིས། དེས་ན་གྲུབ་ཐོབ་ཐམས་ཅད་ནི། །ཕྱོགས་རེའི་ཐབས་ཀྱིས་གྲོལ་བ་མིན། །ཞེས་པའང་ཚད་མས་བསལ་བར་བྱས་སོ། །དབང་བསྐུར་གྱི་དུས་སུ་སྐྱེས་པའི་མཐོང་ལམ་དེ། ཆོས་མཆོག་རྗེས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་མིན་པ་ནཱ་རོའི་བཞེད་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། 3-235 ཡས་བབས་ཀྱི་མཐའ་ཁོ་ན་ཆོས་མཆོག་མཐའ་མ་ཡིན་པ་དེའི་འགྲེལ་ཆེན་གཉིས་སུ། རྒྱུའི་དེ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་གམ་རྒྱུའི་བདེན་དོན་བཅུ་གཉིས་འབྱེད་པ་ལས་གསལ་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་རྡོ་ རྗེ་ཐེག་པའི་གནད་ལ་རྩོད་པ་པོ་མུན་པར་འཁྱམས་འཁྱམས་འདྲའོ། །ཞེས་བྱ་བ་བྲིས་སོ། །འདིའི་ལན་ལ། འདི་དག་ནི་ཕྱོགས་སྔའི་སྐྱ་རེངས་མ་ཤར་བའི་དགག་པའི་ཉི་མ་ཁོ་ནར་སྣང་ངོ་། །ཇི་ ལྟར་སྙམ་ན། ངེད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི། །དབང་ལས་བྱུང་བའི་ཡེ་ཤེས་དང་། །ཞེས་པ་དེས། དབང་ལས་བྱུང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ན་མཚོན་བྱེད་དཔེའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་ཁྱབ་པར་ཁས་བླངས་པའི་ སྒྲུབ་བྱེད་དུ། ཇོ་བོ་ནཱ་རོ་ཏ་པ་ནི། །ཞེས་སོགས་བཀོད་པ་ནི། ཕྱོགས་སྔ་མ་ལོངས་པ་སྟེ། གཞུང་དེས། ནཱ་རོ་ཏ་པ་དབང་དུས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ན་དཔེའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་

【現代漢語翻譯】 大廣博。闡釋上師的口訣。 其中有三點：破除爭論。第一點：他人顛倒解釋的方式；未錯謬噶舉派解釋的方式。第一點：『我們的「大手印」是……』等等，引用后說。從灌頂而生的智慧和從圓滿次第而生的智慧，似乎都被認為是譬喻智慧。因為他自己說：『尊者那若巴在灌頂時生起見道，那在一剎那間止息。法勝之後的見道，據說不會止息。』那只是將譬喻智慧，安立為見道而已。這與第一點和聖天《四百論》的〈攝行品〉中，『即使見到真諦，也會執著于業的邊際』所說，圓滿次第的自生智慧的證悟，是指譬喻智慧本身。這是第二點。即使承認這兩種觀點是其他宗派的觀點，但這與道果等等，成就者們的觀點是一致的。因此，『我們的見道，不是聖者不會產生。』這句話，爲了說明這兩種觀點與自己的宗派一致，只是說了自己宗派所說的話而已。這是很大的過失，因為所詮釋的意義之道大手印和果大手印殊勝的成就，將徹底不成立。後面的偈頌說：『因此，有情根器利者，據說僅通過灌頂就能解脫。』這也成了無意義的空話，而且後面的這句話：『因此，所有成就者，不是通過片面的方法解脫。』也被量否定了。灌頂時生起的見道，不是法勝之後的見道，也不是那若巴的觀點。因為在解釋耶巴的究竟法時，在兩個大釋中，從辨別十六種因的真如或十二種因的真理中可以清楚地看到。這就像爭論者在金剛乘的要點上迷失方向一樣。寫了這些。對此的回答是：這些只是在先前的黎明尚未到來時，破斥的太陽而已。怎麼樣呢？『我們的「大手印」是，從灌頂而生的智慧……』這句話，如果承認從灌頂而生的智慧，那麼它一定是所詮釋的譬喻智慧，爲了作為論證，引用了尊者那若巴等等，這是先前的錯誤。因為該論典說：那若巴灌頂時的智慧，一定是譬喻智慧。 The Vast. Instructions from the Explanatory Lama. There are three points to refute disputes. The first is: the way others explain it upside down; the way the uncorrupted Kagyu school explains it. The first is: 'Our 'Mahamudra' is...' etc., quoted and said. It seems that both the wisdom arising from empowerment and the wisdom arising from the completion stage are regarded as exemplary wisdom. Because he himself said: 'The venerable Naropa generates the path of seeing at the time of empowerment, which ceases in that instant. The path of seeing after Dharma Supreme is said not to cease.' That is merely establishing exemplary wisdom as the path of seeing. This, along with the first point and Aryadeva's Compendium of Conduct, 'Even if one sees the truth, one will be attached to the edge of karma,' the realization of the self-born wisdom of the completion stage refers to exemplary wisdom itself. This is the second point. Even if it is admitted that these two views are those of other schools, this is consistent with the views of the siddhas such as Lamdre. Therefore, 'Our path of seeing cannot arise if it is not a noble one.' This sentence, in order to explain that these two views are consistent with one's own school, merely says what one's own school says. This is a great fault, because the meaning of the path Mahamudra and the supreme accomplishment of the fruit Mahamudra will be completely untenable. The latter verse says: 'Therefore, it is said that beings with sharp faculties are liberated by empowerment itself.' This also becomes meaningless, and the latter sentence: 'Therefore, all siddhas are not liberated by one-sided methods' is also negated by valid cognition. The path of seeing that arises at the time of empowerment is not the path of seeing after Dharma Supreme, nor is it Naropa's view. Because in explaining Yeba's ultimate Dharma, it can be clearly seen in the two great commentaries from distinguishing the sixteen suchnesses of the cause or the twelve truths of the cause. This is like a disputant wandering in the dark on the essentials of Vajrayana. These were written. The answer to this is: These are only the suns of refutation when the dawn of the previous side has not yet arrived. How is it? 'Our 'Mahamudra' is, the wisdom arising from empowerment...' This sentence, if it is admitted that the wisdom arising from empowerment, then it must be the exemplary wisdom that is interpreted, in order to use the venerable Naropa etc. as an argument, this is the previous error. Because that treatise says: Naropa's wisdom at the time of empowerment must be exemplary wisdom.

【English Translation】 Vast. Instructions from the Explanatory Lama. Among these, there are three points: refuting disputes. The first point: the way others explain it upside down; the way the uncorrupted Kagyu school explains it. The first is: 'Our 'Mahamudra' is...' etc., quoted and said. It seems that both the wisdom arising from empowerment and the wisdom arising from the completion stage are regarded as exemplary wisdom. Because he himself said: 'The venerable Naropa generates the path of seeing at the time of empowerment, which ceases in that instant. The path of seeing after Dharma Supreme is said not to cease.' That is merely establishing exemplary wisdom as the path of seeing. This, along with the first point and Aryadeva's Compendium of Conduct, 'Even if one sees the truth, one will be attached to the edge of karma,' the realization of the self-born wisdom of the completion stage refers to exemplary wisdom itself. This is the second point. Even if it is admitted that these two views are those of other schools, this is consistent with the views of the siddhas such as Lamdre. Therefore, 'Our path of seeing cannot arise if it is not a noble one.' This sentence, in order to explain that these two views are consistent with one's own school, merely says what one's own school says. This is a great fault, because the meaning of the path Mahamudra and the supreme accomplishment of the fruit Mahamudra will be completely untenable. The latter verse says: 'Therefore, it is said that beings with sharp faculties are liberated by empowerment itself.' This also becomes meaningless, and the latter sentence: 'Therefore, all siddhas are not liberated by one-sided methods' is also negated by valid cognition. The path of seeing that arises at the time of empowerment is not the path of seeing after Dharma Supreme, nor is it Naropa's view. Because in explaining Yeba's ultimate Dharma, it can be clearly seen in the two great commentaries from distinguishing the sixteen suchnesses of the cause or the twelve truths of the cause. This is like a disputant wandering in the dark on the essentials of Vajrayana. These were written. The answer to this is: These are only the suns of refutation when the dawn of the previous side has not yet arrived. How is it? 'Our 'Mahamudra' is, the wisdom arising from empowerment...' This sentence, if it is admitted that the wisdom arising from empowerment, then it must be the exemplary wisdom that is interpreted, in order to use the venerable Naropa etc. as an argument, this is the previous error. Because that treatise says: Naropa's wisdom at the time of empowerment must be exemplary wisdom.

---

ཁྱབ་ པར་ཁས་ལེན། དེ་དང་ངེད་ཀྱི་ལུགས་འདི་མཐུན་ཞེས་པའི་དོན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་གཞུང་དེའི་དོན་ཅི་ཡིན་སྙམ་ན། བཀའ་བརྒྱུད་གོང་མ་འགའི་གསུང་འཕྲོས་ལས། ནཱ་རོ་ཏ་པ་དབང་ དུས་སུ་མཐོང་ལམ་སྐྱེ། དེ་མི་བརྟན་པར་དེ་མ་ཐག་འགག ཆོས་མཆོག་རྗེས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་སྐྱེས་ནས། དེའི་རྒྱུན་འགག་པ་མེད་ཅེས་པ་ནཱ་རོ་ཏ་པའི་བཞེད་པ་ཡིན་ཞེས་གྲགས་པ་འདི། ནཱ་རོ་ཏ་པའི་གསུང་དངོས་ཀྱི་ཟིན་སོ་ཡོད་པ་བདེན་ན། 3-236 དབང་དུས་སུ་དཔེའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་པ་ལ་མཐོང་ལམ་དུ་མིང་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པཎ་ཆེན་དེའི་དགོངས་པ་བླངས་པ་ཙམ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་ལམ་སྐྱེས་ནས་གོ་མི་ཆོད་པ་དེ་འདྲའི་འཁྲུལ་ པ་ཁོང་ལ་མི་མངའ་བའི་ཕྱིར། གཞུང་དེའི་དོན་དེ་ཀར་སྣང་སྟེ། གསུངས་པར་གྲག ཅེས་དང་། མཐོང་བའི་ལམ་དུ་བཏགས་པར་ཟད། །ཅེས་པའི་ཚིག་གི་ནུས་པ་ལས་ཤེས་པའི་ཕྱིར། གནད་དེས་ན། དབང་ བསྐུར་དུས་སུ་སྐྱེས་པའི་མཐོང་ལམ། ཆོས་མཆོག་རྗེས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་མ་ཡིན་པ་ནཱ་རོ་ཏ་པའི་བཞེད་པ་མིན་ཏེ། ཞེས་སྒྲུབ་བྱེད་བཀོད་སྣང་བ་ནི། མཁས་པའི་སྨྱོན་གཏམ་རང་ཤུགས་ཀྱིས་ཤོར་བ་ སྟེ། དབང་བསྐུར་དུས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་མཚན་ཉིད་པ། ཆོས་མཆོག་རྗེས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་མིན་པ། ནཱ་རོའི་བཞེད་པ་ཡིན་ཞེས་ཁོ་བོས་མ་སྨྲས་པའི་ཕྱིར་དང་། དབང་བསྐུར་དུས་སུ་མཐོང་ལམ་སྐྱེ། །དེ་ནི་ སྐད་ཅིག་དེ་ལ་འགག །ཅེས་པའི་མཐོང་ལམ་གྱི་མིང་ཅན། ཉམས་རྟོགས་མི་བརྟན་པ་དེ། ཆོས་མཆོག་རྗེས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་མ་ཡིན་པར་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་སྨྲས་མོད། དེ་ཁྱེད་ཅག་སྒྲུབ་པ་གནང་ན་ ནི། ནཱ་རོ་ཏ་པའི་ཞབས་ཏོག་ཏུ་ཨེ་འགྲོ་བརྟག་དགོས་ཏེ། དེས་མཐོང་ལམ་གྱི་གོ་མ་ཆོད་པར། ཆོས་མཆོག་རྗེས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་དང་ཁྱད་པར་དབྱེ་འདུག་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཡང་ས་སྐྱ་པས། རྫོགས་རིམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་དཔེའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་ཁྱབ་པ་ཁས་བླངས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ། 3-237 འཕགས་པ་ལྷ་ཡི་སྤྱོད་བསྡུས་སུ། །ཞེས་སོགས་འདྲེན་པའང་ཕྱོགས་སྔ་མ་ལོངས་པ་སྟེ། གཞུང་དེས། སྤྱོད་བསྡུས་སུ། རྫོགས་རིམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་དཔེའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་ཁྱབ་པ་བསྟན་ལ། དེ་དང་ངེད་ མཐུན་ཞེས་པའི་དོན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་སྙམ་ན། བཤད་པར་བྱ་སྟེ། སྤྱོད་བསྡུས་ལས། གལ་ཏེ་སྒྲུབ་པ་པོ་བདེན་པ་མཐོང་ཡང་། སྔོན་གྱི་བག་ཆགས་གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞིང་ ལས་དང་། ཚོང་རྙེད་བཀུར་ལ་སོགས་པས་གཡེངས་པས་སྤྱོད་པ་མ་སྤྱད་པ་དང་། འབྱོར་བ་ཆུང་བས་སྤྱོད་པའི་ཆོ་ག་མ་རྫོགས་པར་འཆི་བའི་དུས་བྱས་ནས་སྲིད་པ་གཞན་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རམ། རྡོ་རྗེ་འཆང་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་ཞུས་པའི་ལན་དུ། ཡང་དག་པའི་དོན་མཐོང་བས། རྟག་པ་དང་། ཆད་པ་དང་། འཕོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལྟ་བ་ངན་པ་འགག་པར

【現代漢語翻譯】 普遍接受。但這並不意味著它與我們的體系相符。那麼，那部論著的含義是什麼呢？一些噶舉派上師的談話中提到：『那若巴（Nāro-pa）在灌頂時生起見道，但它不穩定，立即消失。法上師（Chos-mchog）之後生起的見道，其相續不會中斷。』據說這是那若巴的觀點。如果那若巴的真實言論有記錄，那麼， 3-236 班禪的觀點僅僅是認為，灌頂時生起的譬喻智慧只是被命名為見道而已。因為他不會有見道生起后卻不起作用這樣的錯誤。那部論著的含義顯而易見，據說他曾說過：『只是被命名為見道而已。』從這句話的力量就可以知道。關鍵在於，認為灌頂時生起的見道不是法上師之後的見道，這不是那若巴的觀點。』這種建立論證的方式，就像是智者的瘋話自然而然地流露出來。因為我並沒有說灌頂時的見道（具有特定特徵）不是法上師之後的見道是那若的觀點。我們只是說，『灌頂時生起見道，但它在一瞬間消失。』這種被稱為見道，但證悟不穩定的狀態，不是法上師之後的見道。如果你們要論證這一點，那麼需要考察這是否對那若巴有所幫助，因為他區分了見道不起作用和法上師之後的見道。 此外，薩迦派爲了證明『圓滿次第的智慧普遍是譬喻智慧』， 3-237 引用《聖天菩薩行集論》等，這也是之前的錯誤。因為那部論著表明，《行集論》中，圓滿次第的智慧普遍是譬喻智慧，但這並不意味著它與我們相符。那麼，這是怎麼回事呢？下面將進行解釋。《行集論》中說：『如果修行者即使證悟了真諦，但由於過去習氣的力量，被農耕、經商、名利等所分散，沒有進行修行，或者因為貧窮而無法完成修行的儀軌，在臨終時死去，會轉生到其他存在，還是會獲得金剛持果位？』在回答時說：『由於證悟了正確的意義，常斷見、斷滅見、轉移見等邪見就會止息。』

【English Translation】 Universally accepted. This does not mean that it is consistent with our system. So, what is the meaning of that treatise? Some Kagyu masters mentioned in their conversations: 'Nāro-pa generated the path of seeing (Darśanamārga) during the initiation, but it was unstable and disappeared immediately. The path of seeing generated after Dharma Master (Chos-mchog), its continuity will not be interrupted.' It is said that this is Nāro-pa's view. If there is a record of Nāro-pa's real words, then, 3-236 The Paṇchen's view is merely that the exemplary wisdom generated during the initiation is only named as the path of seeing. Because he would not have the mistake of the path of seeing arising but not working. The meaning of that treatise is obvious, it is said that he once said: 'It is only named as the path of seeing.' It can be known from the power of this sentence. The key is that thinking that the path of seeing generated during the initiation is not the path of seeing after Dharma Master, this is not Nāro-pa's view.' This way of establishing arguments is like the madness of the wise naturally revealed. Because I did not say that the path of seeing at the time of initiation (with specific characteristics) is not the path of seeing after Dharma Master is Nāro's view. We just said, 'The path of seeing arises at the time of initiation, but it disappears in an instant.' This state, which is called the path of seeing, but the realization is unstable, is not the path of seeing after Dharma Master. If you want to argue this point, then it is necessary to examine whether this helps Nāro-pa, because he distinguishes between the path of seeing not working and the path of seeing after Dharma Master. In addition, the Sakya school, in order to prove that 'the wisdom of the completion stage is universally exemplary wisdom,' 3-237 Citing the 'Compendium of Conducts of Holy Deva' and so on, this is also the previous mistake. Because that treatise shows that in the 'Compendium of Conducts', the wisdom of the completion stage is universally exemplary wisdom, but this does not mean that it is consistent with us. So, what's going on? It will be explained below. The 'Compendium of Conducts' says: 'If the practitioner, even if he has realized the truth, but is distracted by farming, business, fame and fortune, etc. due to the power of past habits, and does not practice, or because of poverty, he cannot complete the ritual of practice, and dies at the time of death, will he be reborn into another existence, or will he attain the Vajradhara state?' In response, it says: 'Because of realizing the correct meaning, wrong views such as eternalism, annihilationism, and transferism will cease.'

---

་འགྱུར་རོ་ཞེས་སོགས་དྲི་ བ་དང་ལན་གྱི་སྐབས་ཀྱི་བདེན་པ་མཐོང་ཞེས་པ་དེ། རིམ་ལྔ་རྫོགས་རིམ་སྐབས་ཀྱི་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་སུ་གྱུར་པའི་དཔེའི་ཡེ་ཤེས་ཙམ་སྐྱེས་པ་ལ་བདེན་པ་མཐོང་ཞེས་བཏགས་པ་ཡིན་གྱི། བདེན་མཐོང་གི་མཐོང་ལམ་སྐྱེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྟེན་གང་ཟག་དེ། ཞིང་ལས་དང་ཚོང་ལས་སོགས། ལས་ཐ་ལ་ཆགས་ཤིང་ཞེན་པར་བཤད་འདུག་ཕྱིར་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་པས། འཁྲུལ་གཞི་དེ་འདྲ་ག་ལ་འབྱུང་། 3-238 དེས་ན། དེ་དང་ལམ་འབྲས་ལ་སོགས་པ། །གྲུབ་ཐོབ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་མཐུན། །ཞེས་པ་ཡང་། དབང་དུས་དང་། རྫོགས་རིམ་ཡེ་ཤེས་ལ་དཔེའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་ཁྱབ་པ་ནཱ་རོ་ཏ་པ་དང་། འཕགས་ པ་ལྷ་དང་། བི་རཱུ་པ་གསུམ་དགོངས་པ་མཐུན་ཞེས་པའི་དོན་མ་ཡིན་ཏེ། ནཱ་རོ་པས། དབང་བསྐུར་དུས་སུ་མཐོང་ལམ་སྐྱེ། །དེ་ནི་སྐད་ཅིག་དེ་ལ་འགག །ཅེས་པའི་སྐབས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་དེ་ ཡང་། མཐོང་ལམ་མཚན་ཉིད་པ་མ་ཡིན་པར་བསྒྲུབས། འཕགས་པ་ལྷ་ཡི་སྤྱོད་བསྡུས་སུ། །བདེན་པ་མཐོང་ཡང་ཞེས་པའི་སྐབས་ཀྱི་བདེན་མཐོང་དེ་ཡང་། མཐོང་ལམ་མ་ཡིན་པར་བསྒྲུབས་ཟིན་པས། མཐོང་ལམ་མཚན་ ཉིད་པ་སྐྱེས་པ། འཕགས་པ་མིན་པ་སོ་སྐྱེ་ལ་མི་སྲིད་པ་འདི། གྲུབ་ཐོབ་དེ་རྣམས་དགོངས་པ་མཐུན་ཞེས་པའི་དོན་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གནད་དེས་ན་གསུང་ལས། དེ་ནི་ཉེས་པ་ཆེན་ པོ་སྟེ། མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་ལམ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་། འབྲས་བུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་གཏན་མེད་དུ་ཐལ་བས་སོ། །ཞེས་བཤད་པ་ནི། རྟགས་ཅི་ཡང་མེད་པའི་བསལ་བ་རྐྱང་ པ་ཞིག་ནམ་མཁའ་ལ་འཕྱང་བ་སྟེ། རིགས་པ་མཁྱེན་པར་ཨེ་འགྲོ་ན། གལ་ཏེ་དབང་དུས་དང་རྫོགས་རིམ་སྐབས་སུ་མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་མི་སྐྱེ་བར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་གསུང་རྒྱུ་ཡིན་ན་ནི། 3-239 གོང་དུ་ངོ་སྤྲད་ཟིན་པས། རྐུན་པོའི་མཚང་བརྟོལ་བ་བཞིན་ནོ། །ཡང་གསུང་ལས། རྐང་པ་ཕྱི་མ་དེས་ནི། དེས་ན་གང་ཟག་དབང་པོ་རབ། །དབང་བསྐུར་ཉིད་ཀྱིས་གྲོལ་བར་གསུངས། །ཞེས་པའང་བདེན་མེད་ དུ་བཏང་ལ་ཞེས་བཤད་པ་ནི། ཚིག་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རང་ཉིད་བདེན་མེད་དུ་བཏང་བ་སྟེ། གོང་དུ། དབང་དུས་སུ་གྲོལ་བ་མེད་པར་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་གསུང་ལས། ཕྱི་མ་འདིའི་ ཚིག་གིས། དེས་ན་གྲུབ་ཐོབ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །ཕྱོགས་རེའི་ཐབས་ཀྱིས་གྲོལ་བ་མིན། །ཞེས་པའང་ཚད་མས་བསལ་བར་བྱས་སོ། །ཞེས་པ་ནི་མི་བདེན་ཏེ། དབང་གིས་གྲོལ་བ་དེ། ཕྱོགས་རེའི་ཐབས་ཀྱིས་གྲོལ་ བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལས་འཕྲོ་ཅན་རང་གི་ངང་གིས་ཁམས་འདུ་བའམ། མོས་གུས་ཅན་བྱིན་རླབས་ཀྱི་ཁམས་འདུ་བ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་རབ་བླ་མེད་དབང་དུས་སུ་གྲོལ་བ་ཡང་སྲིད། བརྩོན་ འགྲུས་ཅན་འབད་རྩོལ་གྱིས་ཁམས་འདུ་བའི་དབང་པོ་ཐ་མ་ལ། བླ་མེད་དབང་ཐོབ་རྗེ

【現代漢語翻譯】 關於『轉變』等提問和回答時所說的『見到真諦』，是指在五次第圓滿次第時，僅僅生起了轉變為自生智慧的譬喻智慧，才被稱作『見到真諦』。 並非生起了見道的見道，因為所依補特伽羅，據說執著於農業和商業等各種事業，所以不會產生那樣的錯誤。 因此，『彼與道果等，成就者之意趣相同』，也不是指在灌頂時和圓滿次第智慧時，由於是譬喻智慧，所以那若巴（Nāropā，那若巴）、聖天（Āryadeva，阿雅提婆）和毗盧巴（Virūpa，毗盧巴）三者的意趣相同。因為那若巴說：『灌頂時生起見道，那在一剎那間止息』，那時的見道也被證實並非是具有見道特徵的見道。聖天的《攝行論》中，『雖見真諦』時的見諦，也被證實並非是見道。生起具有見道特徵的見道，對於非聖者的凡夫來說是不可能的，因此，成就者們的意趣相同，這似乎是不可能的。關鍵在於，經文中說：『那是極大的過失，因為所詮義之大手印道和果之大手印殊勝成就將徹底消失』，這就像是在虛空中懸掛著沒有任何徵兆的純粹否定，不知道是否能理解其中的道理。如果說是由於在灌頂時和圓滿次第時，不承認會生起所詮義的智慧，那麼就像揭露了盜賊的隱私一樣。 還有經文中說：『最後的偈頌說，因此，根器上等者，僅憑灌頂即解脫』，這也被否定了，但這恰恰是用這句話否定了自己，因為之前並沒有不承認灌頂時會解脫。還有經文中說：『此後的語句說，因此，所有成就者，並非僅憑片面之方便而解脫』，這也被量否定了，這是不真實的，因為通過灌頂而解脫，並非僅憑片面之方便而解脫，例如，具有業緣者自然而然地彙集諸界，或者具有信者通過加持力彙集諸界，像這樣的根器上等者，在無上灌頂時也可能解脫。具有精進者通過努力彙集諸界的根器下等者，在獲得無上灌頂后

【English Translation】 Regarding 'seeing the truth' in the questions and answers about 'transformation,' it refers to the fact that only the illustrative wisdom that has transformed into self-arisen wisdom during the five stages of the completion stage is called 'seeing the truth.' It is not the arising of the path of seeing of the seeing of truth, because the basis, the individual, is said to be attached to and clinging to various activities such as agriculture and commerce, so such an error will not occur. Therefore, 'It and the Path and Fruit, the intentions of the accomplished ones are the same,' does not mean that Nāropā (那若巴), Āryadeva (聖天), and Virūpa (毗盧巴) have the same intention because it is illustrative wisdom during the time of empowerment and the wisdom of the completion stage. Because Nāropa said, 'The path of seeing arises at the time of empowerment, and it ceases in that instant,' that path of seeing was also proven not to be a path of seeing with characteristics. In Āryadeva's Compendium of Conduct, the seeing of truth in 'Although seeing the truth' was also proven not to be the path of seeing. The arising of the path of seeing with characteristics is impossible for ordinary beings who are not noble ones, so it seems impossible that the intentions of those accomplished ones are the same. The key is that the scripture says, 'That is a great fault, because the Great Seal path of the object to be signified and the supreme accomplishment of the Great Seal fruit will be completely lost,' which is like hanging a pure negation without any signs in the sky, and I wonder if you can understand the reason. If it is said that it is because it is admitted that the wisdom of the object to be signified does not arise during the time of empowerment and the completion stage, then it is like exposing the privacy of a thief. Also, the scripture says, 'The last verse says, therefore, those with superior faculties are liberated by empowerment itself,' which is also denied, but this is precisely denying oneself with this sentence, because it was not previously admitted that there is no liberation at the time of empowerment. Also, the scripture says, 'The subsequent statement says, therefore, all accomplished ones are not liberated by partial means,' which is also negated by valid cognition, which is not true, because liberation through empowerment is not liberation by partial means, for example, those with karmic connections naturally gather the elements, or those with faith gather the elements through blessings, and such superior individuals may also be liberated at the time of the supreme empowerment. Those with diligence gather the elements through effort, and after obtaining the supreme empowerment, those with inferior faculties

---

ས་སུ་ལམ་རིམ་གཉིས་ལ་བརྩོན་པ་དྲག་ཏུ་བྱས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་གྲོལ་བའང་ཡོད་མོད། དེ་དག་ཐབས་དེ་དག་ གིས་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་སྣ་འདྲེན་བྱས་པ་ཡིན་གྱི། དེ་དག་རེ་རེ་རྐྱང་པས་གྲོལ་བ་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རབ་དབྱེ་ལས། སྔ་མའི་ལས་འཕྲོའི་བྱེ་བྲག་དང་། །ནང་གི་རྟེན་འབྲེལ་ཁྱད་པར་གྱིས། ། 3-240 ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་སྣ་འདྲེན་ནི། །ཐབས་ཀྱི་དབྱེ་བས་བྱེད་པར་གསུངས། །དཔེར་ན་ནད་པའི་ལུས་བརྟས་པ། །བཟའ་དང་བཏུང་བས་བྱེད་མོད་ཀྱི། །དེ་ཡི་ཡི་ག་འབྱེད་པ་ནི། །ཟས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་ པ་བཞིན། །ཞེས་བཤད་པས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། རབ་དབྱེ་ལས། དེས་ན་གྲུབ་ཐོབ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །ཕྱོགས་རེའི་ཐབས་ཀྱིས་གྲོལ་བ་མིན། །དབང་དང་རིམ་གཉིས་ལས་བྱུང་བའི། །ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་པས་གྲོལ་བ་ ཡིན། །ཞེས་པའི་ཚིག་དོན་གསལ་ལེ་བ་གཟིགས་བཞིན་དུ། དབང་དང་ལམ་དུས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་མི་སྲིད་པ་ཕྱོགས་སྔར་བྱས་ནས། མདའ་མང་དུ་འཕེན་པ་ནི། སྒྱུ་མའི་ གླང་ཆེན་ལ་མདའ་འཕེན་པའོ། །ཡང་དེ་ཉིད་ལས། ནཱ་རོ་དང་ནི་མཻ་ཏྲི་པའི། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་ལས་དང་ཆོས་དང་ནི། །དམ་ཚིག་དང་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །གསང་སྔགས་ རྒྱུད་ནས་ཇི་སྐད་དུ། །བཤད་པ་དེ་ཉིད་ཁོང་བཞེད་དོ། །ཞེས་པ་ནི། ཇོ་བོ་གཉིས་ཀྱི་ལུགས་མ་མཐོང་བར། དེ་སྐད་ཟེར་སྙམ་ནས་སྦྱར་བ་ཁོ་ན་སྟེ། ནཱ་རོ་པའི་དགེས་རྡོར་འགྲེལ་ཆེན་ དང་། བསྲེ་འཕོའི་མན་ངག་གཉིས་ཀ་མཐུན་པར། ལས་དང་ཆོས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །དམ་ཚིག་ཅེས་བྱ་འོད་གསལ་ཉིད། །ཅེས་བཤད་པ་དང་། མཻ་ཏྲི་པའི་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་བཤད་པའི་ཁུངས། དབང་བསྐུར་ངེས་བསྟན་ཡིན་ལ་དེར། ། 3-241 ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་བརྟེན་ནས། །ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་རྣམ་པར་བསྒོམ། །དེ་ཡི་སྟེང་དུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །གང་ལས་དམ་ཚིག་འབྱུང་བ་འོ། །ཞེས་དང་། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་པའང་འགྲོས་དེ་ཀ་ ཡིན་པས། བོད་དུ་གྲགས་པའི་ཆོས་ལུགས་ཀུན། །ཐོས་པ་ཙམ་དུ་མ་བཞག་པའང་། །ཚིག་ཉམས་སུ་ཟད་དོ་ཞེས་བྲིས་སྣང་ངོ་། །དེའི་ལན་ནི། དེ་སྐད་གསུངས་པ་དེ་ཅིར་འགྱུར་བརྟག་དགོས་ཏེ། རབ་དབྱེ་ མཁན་པོས། ནཱ་རོ་མཻ་ཏྲི་གཉིས་ཀྱང་ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་རྣམ་གཞག་གསང་སྔགས་རྒྱུད་སྡེ་ནས་བཤད་པ་བཞིན་མཛད་ཀྱི། རང་བཟོ་མི་མཛད་ཅེས་བཤད་པ་ལ་སུན་འབྱིན་གནང་བ་ནི། ཁོང་གཉིས་ནི། ཕྱག་ རྒྱ་བཞིའི་རྣམ་གཞག་རྒྱུད་ནས་བཤད་པ་བཞིན་མཛད་ཟེར་བ་ཁྱེད་རང་གིས་མ་གོ་བ་ཡིན་ཟེར་བར་སོང་འདུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ནཱ་རོ་མཻ་ཏྲི་གཉིས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་ལུང་འདྲེན་གནང་བ་ དེ་ནི། རབ་དབྱེ་ལས། བླུན་པོ་མཁས་པར་འཆོས་པ་འགའ། །མདོ་རྒྱུད་ལུང་སྦྱོར་བྱེད་མོད་ཀྱི། །དེ་ནི་བླུན་པོ་ཁ་ཤགས་ལྟར། །གང་དུ་འགྲོ་བ་མ

【現代漢語翻譯】 雖然有人通過在道次第的兩個階段（指生起次第和圓滿次第）的努力修行而獲得解脫，但這些方法只是引導智慧生起，而不是依靠任何單一方法就能獲得解脫。正如《辨了不了義論》中所說：『由前世業力之差別，以及內在緣起的特殊性，引導智慧生起的方法，經中說是由方便的差別所致。例如，滋養病人的身體，是通過飲食來實現的，但開啟他的食慾，卻是食物的特殊性。』因此，正如《辨了不了義論》中所說：『因此，所有成就者，都不是通過片面的方法獲得解脫，而是通過從灌頂和次第二者產生的智慧生起而獲得解脫。』既然如此清晰地看到了灌頂和道次第的智慧所代表的意義，卻仍然預先設定在灌頂和道次第中不可能產生具有意義的智慧，然後像亂箭齊發一樣進行攻擊，這就像是在向幻化的巨象射箭一樣徒勞無功。 此外，《辨了不了義論》中還說：『那若巴（Nāropa）和彌勒巴（Maitrīpa）的，大手印（Mahāmudrā）是什麼呢？那就是業、法、誓言和大手印。密咒續部中如何，宣說的那樣他們也那樣認為。』這似乎是在沒有理解兩位尊者的教法的情況下，就妄加揣測而說的。那若巴的《喜金剛大疏》（Hevajra Mahāṭīkā）和遷識法（轉移意識的法門）的口訣都一致地說：『業、法和大手印，誓言即是光明。』而彌勒巴解釋四種大手印的來源，在於灌頂的確定指示：『依靠業手印，觀修法手印，在此之上是大手印，從中產生誓言。』龍樹（Nāgārjuna）的四手印也是同樣的道理。有人寫道：『在西藏流傳的所有教法，不僅僅是聽聞而已，也已經耗盡了文字。』對此的迴應是，需要考察這樣說會產生什麼後果。因為《辨了不了義論》的作者說，那若巴和彌勒巴兩位也是按照密咒續部中所說的那樣來闡釋四手印的分類，而不是自己隨意創造的。如果對此進行反駁，那就等於說：『你們說他們兩位是按照續部中所說的那樣來闡釋四手印的分類，這是你們自己沒有理解。』 此外，引用那若巴和彌勒巴關於四手印的教證，正如《辨了不了義論》中所說：『有些愚蠢的人偽裝成智者，引用經續的教證，但這就像愚蠢的人在爭吵一樣，不知道會走向何方。』

【English Translation】 Although some are liberated through intense effort in the two stages of the path (referring to the generation stage and the completion stage), these methods only guide the arising of wisdom. It is not the case that liberation is achieved by any single method alone. As stated in the 'Distinguishing the Provisional and the Definitive': 'Due to the differences in the karma of previous lives, and the special nature of inner dependent arising, the methods that guide the arising of wisdom, as taught in the scriptures, are due to the differences in means. For example, nourishing a sick person's body is achieved through food and drink, but opening their appetite is due to the special nature of the food.' Therefore, as stated in the 'Distinguishing the Provisional and the Definitive': 'Therefore, all accomplished ones are not liberated through one-sided methods, but through the arising of wisdom that comes from both empowerment and the stages.' Since the meaning represented by the wisdom of empowerment and the stages of the path is so clearly seen, yet one still presupposes that meaningful wisdom cannot arise from empowerment and the stages, and then attacks like shooting arrows in all directions, it is like shooting arrows at an illusory elephant, which is futile. Furthermore, the 'Distinguishing the Provisional and the Definitive' also states: 'What is the Mahāmudrā of Nāropa and Maitrīpa? It is karma, dharma, vows, and the great seal. As explained in the tantric scriptures, they also believe in the same way.' This seems to be said based on speculation without understanding the teachings of the two venerable ones. Nāropa's 'Great Commentary on the Hevajra Tantra' and the oral instructions on transference of consciousness both consistently state: 'Karma, dharma, and the great seal, the vow is luminosity.' And Maitrīpa explains the source of the four Mahāmudrās as being in the definitive instructions of empowerment: 'Relying on the karma mudrā, contemplate the dharma mudrā, and above that is the Mahāmudrā, from which vows arise.' Nāgārjuna's four mudrās follow the same principle. Someone wrote: 'All the teachings that are prevalent in Tibet are not just heard, but have also exhausted the words.' The response to this is that it is necessary to examine what consequences such a statement would have. Because the author of the 'Distinguishing the Provisional and the Definitive' says that Nāropa and Maitrīpa also explain the classification of the four mudrās as taught in the tantric scriptures, and do not create them arbitrarily. If one refutes this, it is equivalent to saying: 'You say that they explain the classification of the four mudrās as taught in the scriptures, but this is because you yourself have not understood.' Furthermore, quoting Nāropa and Maitrīpa's teachings on the four mudrās, as stated in the 'Distinguishing the Provisional and the Definitive': 'Some foolish people pretend to be wise and quote the teachings of the sutras and tantras, but this is like foolish people arguing, not knowing where they are going.'

---

ི་ཤེས་སོ། །ཞེས་པའི་ལུང་དེས་ཟིན་པར་སྣང་ སྟེ། ནཱ་རོ་མཻ་ཏྲི་གཉིས་ཆར་གྱི་ལུང་དྲངས་པ་དེར། ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་ཕྱག་ཆེན་དེ་ནི། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། དེ་ཡང་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་བརྟེན་དགོས་པར་བཤད་འདུག་པ་ལས། 3-242 ཁྱེད་ནི་མདོ་ལུགས་ཀྱི་ཕྱག་ཆེན་དང་། རྒྱུད་སྡེ་འོག་མའི་ཕྱག་ཆེན་སོགས་འཆོལ་བ་ཞིག་བཞེད་པར་སྣང་བས་མདོ་རང་རྐང་ལས་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་སོགས་མ་བཤད་པ་དང་ཁས་བླངས་འགལ་འདུག་པའི་ ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དངོས་བཏགས་ཕྱེ་ན་དེ་ལྟར་མི་བཞེད་དོ་གསུང་ན། མཐོལ་ལོ་བཤགས་སོ། ། གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱིས་ནཱ་རོ་མཻ་ཏྲི་གཉིས་ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་རྣམ་གཞག་རྒྱུད་སྡེ་ནས་བཤད་པ་བཞིན་བཞེད་ ཟེར་བ་འོལ་ཚོད་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཕྱག་རྒྱ་གསུམ་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་གསུང་རྒྱུ་ཡིན་ན་ནི། ཁྱབ་པ་མ་ངེས་ཏེ། རྒྱུད་སྡེ་ནས་བཤད་པའི་ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་གོ་རིམ་ ལ། ཕྱག་ཆེན་ཕྱག་རྒྱ་གསུམ་པར་བྱེད་དགོས་པའི་ངེས་པ་མི་འདུག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུད་སོ་སོ་ལས། ལས། ཆོས། དམ་ཚིག ཕྱག་ཆེན་བཞིའི་གོ་རིམ་དང་། ལས། ཆོས། ཕྱག་ཆེན། དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ བཞིའི་གོ་རིམ་དང་། ཆོས་དང་། ལས་དང་། དམ་ཚིག་དང་། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བཞིའི་ཞེས་སོགས་གོ་རིམ་མི་མཐུན་པ་མང་དག་བཤད་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོའི་རྒྱུད་ལས། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ། དམ་ཚིག་ གི་ཕྱག་རྒྱ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཞིར་བྱས་ནས། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་བརྟེན་ནས་རྙེད་དགོས་པར་བཤད་པ་སོགས་མང་དག་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་བདག་སྐལ་ལ་བཞག ། 3-243 ཅེས་གསུངས་པ་དེ་ཡང་། ཚིག་ཉམས་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །ཡང་ཕྱག་ཆེན་དེ་ཉིད་ལས། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་། །ཕྱག་རྒྱ་བཞི་པར་འདི་སྐད་གསུངས། །ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་མི་ཤེས་པས། ཆོས་ཀྱི་ ཕྱག་རྒྱ་མི་ཤེས་ན། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་མིང་ཙམ་ཡང་། །རྟོགས་པ་ཉིད་ནི་མི་སྲིད་གསུངས། །འདི་ནི་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་གཞུང་ལས་མི་འབྱུང་ཞིང་། དེར་ནི་དེ་ལས་ལོག་པ་ཞིག་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་ དགའ་ཞིང་མགུ་བས། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་གཏམ་ཙམ་ཡང་མི་ཤེས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་མི་ཤེས་པས། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའང་བཅོས་མ་འབའ་ཞིག་ལས། མ་བཅོས་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་འབྱུང་ ཞིང་སྐྱེ་བར་ག་ལ་འགྱུར། རིགས་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ལས་རིགས་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་གྱི། རིགས་མི་མཐུན་པ་ལ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ས་ལུའི་ས་བོན་ལས། ས་ལུའི་མྱུ་གུ་སྐྱེ་ བ་འགྱུར་གྱི། ཀོ་ཊ་པ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་མ་བཅོས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་རང་བཞིན་ལས། མ་བཅོས་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་འབྱུང་ངོ་། །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་ཕ

【現代漢語翻譯】 似乎被以下引文所涵蓋：'要知道。' 在引用的Nāro（那若）和Maitrī（彌勒）的引文中，通過四手印區分的大手印依賴於法手印，而法手印又必須依賴於業手印。 3-242 您似乎認為大手印是Mdo（經部）傳統的大手印和下部密續的大手印的混合體，因為Mdo（經部）本身沒有解釋業手印等，這與您的承諾相矛盾。 如果您說，如果區分字面意義和隱含意義，您不會這樣認為，那麼我承認並懺悔。 如果您說Nāro（那若）和Maitrī（彌勒）兩人對四手印的解釋就像密續中所說的那樣，這只是猜測，因為他們將大手印解釋為第三手印，那麼這種說法並不確定。 因為沒有必要將大手印作為密續中所說的四手印順序中的第三個手印，因為在不同的密續中，對業、法、誓言、大手印四者的順序，以及業、法、大手印、誓言手印四者的順序，以及法、業、誓言、大手印四者的順序等等，有許多不同的解釋。 並且在《智慧精華續》中，將業手印、誓言手印、智慧手印、法手印作為四手印，並說大手印必須依賴於法手印才能獲得，等等，這些都顯而易見。 因此，將此留給我的命運。 3-243 您所說的也只是文字上的失敗。 此外，在同一大手印中，尊貴的龍樹也這樣說：'第四手印是這樣說的：不瞭解業手印，就不瞭解法手印，甚至連大手印的名字，也不可能理解。' 這並沒有出現在龍樹的著作中，而是在那裡說了相反的內容，因為他對此感到高興和滿足，甚至不瞭解法手印的討論。 因為不瞭解法手印，所以業手印也只是人為的，而不是未被觸及的俱生自性。 同類的因產生同類的果，而不是不同類的因。 就像從稻米的種子中長出稻米的幼苗，而不是從寇塔帕樹中長出一樣。 同樣，從未被觸及的法手印的自性中，產生未被觸及的俱生。 因此，法手印的...

【English Translation】 It seems to be covered by the following quote: 'Know that.' In the quote from both Nāro (Nāropa) and Maitrī (Maitrīpa), the Mahāmudrā distinguished by the four mudrās relies on the Dharma Mudrā, and that must rely on the Karma Mudrā. 3-242 You seem to think that Mahāmudrā is a mixture of the Mahāmudrā of the Mdo (Sūtra) tradition and the lower tantras, because the Mdo (Sūtra) itself does not explain Karma Mudrā etc., which contradicts your commitment. If you say that if you distinguish between literal and implied meanings, you would not think so, then I confess and repent. If you say that Nāro (Nāropa) and Maitrī (Maitrīpa) both explain the four mudrās as explained in the tantras, this is just speculation, because they explain Mahāmudrā as the third mudrā, then this statement is not certain. Because there is no need to make Mahāmudrā the third mudrā in the order of the four mudrās as explained in the tantras, because in different tantras, the order of Karma, Dharma, Samaya, Mahāmudrā, and the order of Karma, Dharma, Mahāmudrā, Samaya Mudrā, and the order of Dharma, Karma, Samaya, Mahāmudrā, etc., are explained in many different ways. And in the Essence of Wisdom Tantra, the Karma Mudrā, Samaya Mudrā, Wisdom Mudrā, Dharma Mudrā are made the four mudrās, and it is said that Mahāmudrā must rely on the Dharma Mudrā to be obtained, etc., which are all obvious. Therefore, leave this to my fate. 3-243 What you said is also just a verbal failure. Furthermore, in the same Mahāmudrā, the venerable Nāgārjuna also said this: 'The fourth mudrā says this: Without knowing the Karma Mudrā, one does not know the Dharma Mudrā, and even the name of Mahāmudrā, it is impossible to understand.' This does not appear in Nāgārjuna's writings, but rather the opposite is said there, because he is happy and content with this, and does not even understand the discussion of the Dharma Mudrā. Because one does not understand the Dharma Mudrā, the Karma Mudrā is also just artificial, and not the untouched co-emergent nature. A cause of the same kind produces a fruit of the same kind, and not a cause of a different kind. Just as a sprout of rice grows from a seed of rice, and not from a Koṭapa tree. Similarly, from the nature of the untouched Dharma Mudrā, the untouched co-emergent arises. Therefore, the Dharma Mudrā of...

---

ྱག་རྒྱའི་རྒྱུ་ ལས། མི་ཕྱེད་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་བྲིས་སོ། །འདིའི་ལན་ལ། འདི་ནི་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་། །ཕྱག་རྒྱ་བཞི་པར་འདི་སྐད་གསུངས། །ཞེས་པའི་གཞུང་ལུགས་སུན་འབྱིན་པའི་ཟོལ་གྱིས་རང་ཉིད་སུན་ཕྱུང་བར་སོང་བས། 3-244 ལུང་བསྟན་སྔ་མ་དེ་ཉིད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སྙམ་ན། ཁྱེད་རང་གིས་དྲངས་པའི་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ལུང་དེས་ནི། མི་ཕྱེད་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལས་འབྱུང་དགོས་པར། ས་ལུའི་ས་ བོན་ལས་ས་ལུའི་མྱུ་གུ་འབྱུང་བའི་དཔེས་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་ཁྱེད་ཅག་གི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་མིང་ཙམ་ལ་ཡང་མ་བརྟེན་པའི། མདོ་རྒྱུད་ལས། ཕྱག་ཆེན་གྱི་མིང་བཏགས་པ་ཐམས་ཅད་ཕྱག་ཆེན་ ཡིན་ནོ། །ཞེས་དངོས་བཏགས་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་མ་ཕྱེ་བར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁོ་བོ་ཅག་ལ་གནོད་བྱེད་དུ་མ་སོང་སྟེ། གོ་རིམ་ཅུང་ཟད་བསྣོལ་དུ་ཟིན་ཡང་། ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་ཟླས་ཕྱེ་ བའི་ཕྱག་ཆེན་དེ། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་མ་ཡིན་པ་རྒྱུ་གཞན་ལས་མི་འབྱུང་བར་བཤད་པའི་གནད་ཀྱིས་དེ་བཞིའི་ནང་ཚན་གྱི་ཕྱག་ཆེན་དེ་ནི་རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ་དང་མདོ་རང་རྐང་ལས་མི་ འབྱུང་བར་ཀོ་ཊ་པའི་ས་བོན་ལས་ས་མྱུག་མི་འབྱུང་བའི་དཔེས་གཏན་ལ་ཕབ་འདུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ཁ་ཅིག་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་མ་མཛད་ཅེས་གླེང་བ་དང་། འགའ་ ཞིག་དེ་ལ་ཚིགས་བཅད་དང་ལྷུག་པ་གཉིས་ཡོད་པ་ལས། ཕྱི་མ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་མཛད་གསུངས་པ་གཉིས་སྣང་བའི་ཕྱི་མ་འདི་དག་པར་སྣང་སྟེ། རབ་དབྱེར། ཚིགས་བཅད་དུ་བསྡེབས་པ་མ་གཏོགས། རང་མཆན་ལས་འདི་སྐད་ཅེས། 3-245 ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་མི་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་མི་ཤེས་ན། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་མིང་ཙམ་རྟོགས་པར་ག་ལ་འགྱུར། ཞེས་གསུངས་སོ་ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཕྱག་ཆེན་གན་ མཛོད་དེ་ཉིད་ལས། དབང་བསྐུར་བཞི་པ་མ་ཐོབ་པར། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སོགས་སྒོམ་དང་། །ཞེས་པའང་ཚིག་སྤོམས་སོ། །རྒྱུ་མཚན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་སྒྲ་ནི་སྤྱོད་རྒྱུད་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་དུའང་བཤད་ལ། དེ་ དག་ཅམ་ཞོག རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་འདུས་པར། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱིས་མཚན་པ་འོ། །ཞེས་བསྐྱེད་རིམ་ལ་ཕྱག་ཆེན་དུ་བཞག་པ་དང་། བརྟག་གཉིས་ལས། དེ་ལས་ སྐྱེས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ། །དེ་ཡི་བདེ་བ་ཟ་བ་ཉིད། །དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །བདེ་བ་སྦྱིན་པའི་དངོས་གྲུབ་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལས་རྒྱ་ཕྱག་ཆེན་དུ་བཞག་པ་དང་། དུས་འཁོར་རྩ་རྒྱུད་ ལས། དུང་ཅན་མ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །དེ་ནི་གཏུམ་མོར་བརྗོད་པར་བྱ། །སོ་སོར་སྡུད་པ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །ནམ་མཁའ་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་གཏུམ་མོ་དང་། སྒ

【現代漢語翻譯】 『手印之因，將生起無二大手印。』寫了這些話。對此的答覆是：即使是聖者龍樹本人，也曾說過：『在四手印中這樣說。』這是以駁斥宗義的姿態，反而暴露了自己的缺點， 3-244 這與之前的預言相同。為什麼這麼說呢？因為您引用的龍樹之言，確定了無二大手印必須從法手印中產生，就像稻子的種子產生稻子的幼苗一樣。而你們甚至不依賴於法手印的名號，就說：『所有在經續中被稱為大手印的，都是大手印。』這樣不區分名相和實義就認可了。這對我們沒有損害，即使順序稍微顛倒，但通過四手印來區分的大手印，如果不是法手印，就不會從其他因中產生。這個要點確定了四者中的大手印，不會從下部續和獨立的經中產生，就像不會從烏鴉豆的種子中產生幼苗一樣。這裡有些人說四手印的論典不是龍樹所著，有些人說它有偈頌和散文兩種形式，後者是龍樹所著。後者似乎是正確的，因為在《分別》中，除了用偈頌寫成之外，在自釋中這樣說： 3-245 『不瞭解業手印的人，就不會了解法手印，又怎麼能理解大手印的名號呢？』因為這樣說了。此外，在《大手印甘露藏》中，『沒有獲得第四灌頂，就修習大手印等。』這也是誇張之詞。理由是大手印的聲音在行續和瑜伽續中也有闡述。暫且不論這些，在偉大的瑜伽中，在《集密》中，『毗盧遮那佛大手印，以身語意為標誌。』這樣將生起次第安立為大手印。在《二觀察》中，『從那之中出生的瑜伽士，享受那之喜樂，與那一起即大手印，成為施予喜樂的成就。』這樣將印安立為大手印。在《時輪根本續》中，『持螺者即大手印，那被稱為拙火，各自聚集即大手印，是虛空空性的特徵。』這樣將拙火和，聚集

【English Translation】 'The cause of the mudra will give rise to the non-dual Mahamudra.' These words were written. The response to this is: Even the venerable Nagarjuna himself said, 'In the Four Mudras, it is said thus.' This, in the guise of refuting the tenets, ended up exposing its own shortcomings. 3-244 It is the same as the previous prophecy. Why is that? Because the words of Nagarjuna that you quoted establish that the non-dual Mahamudra must arise from the Dharma Mudra, just as the sprout of a rice plant arises from the seed of a rice plant. And you do not even rely on the name of the Dharma Mudra, saying, 'All that are called Mahamudra in the sutras and tantras are Mahamudra.' Thus, you acknowledge without distinguishing between name and meaning. This does not harm us, even if the order is slightly reversed, but the Mahamudra that is distinguished by the Four Mudras, if it is not the Dharma Mudra, will not arise from other causes. This point establishes that the Mahamudra among the four does not arise from the lower tantras and independent sutras, just as a sprout does not arise from the seed of a crow pea. Here, some say that the treatise on the Four Mudras was not written by Nagarjuna, and some say that it has both verses and prose, the latter being written by Nagarjuna. The latter seems to be correct, because in the 'Distinction', apart from being composed in verses, in the self-commentary it says: 3-245 'Those who do not understand the Karma Mudra will not understand the Dharma Mudra, how can they understand the name of the Mahamudra?' Because it is said so. Furthermore, in the 'Great Seal Ambrosia Treasury', 'Without obtaining the fourth empowerment, meditating on the Mahamudra, etc.' These are also exaggerated words. The reason is that the sound of Mahamudra is also explained in the Action Tantra and Yoga Tantra. Leaving those aside, in the Great Yoga, in the 'Compendium', 'Vairochana Mahamudra, marked by body, speech, and mind.' Thus, the generation stage is established as Mahamudra. In the 'Two Examinations', 'The yogi born from that, enjoys the bliss of that, together with that is the Mahamudra, becomes the accomplishment of bestowing bliss.' Thus, the mudra is established as Mahamudra. In the 'Root Tantra of the Kalachakra', 'The one with the conch is the Mahamudra, that is called Tummo, gathering separately is the Mahamudra, it is the characteristic of the emptiness of space.' Thus, Tummo and gathering

---

ྱུ་ལུས་ཕྱག་ཆེན་དུ་བཞག་པ་ སོགས་མ་ཕྱེད་པས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་བྲིས་སོ། །དེའི་ལན་ནི། དབང་བསྐུར་བཞི་པ་མ་ཐོབ་པར། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སོགས་སྒོམ་དང་། །ཞེས་པའི་ཚིག་སྤོམས་སོ་གསུངས་པ་དེ་མ་བརྟགས་པ་དག་གི་ངོར་མད་པར་སྣང་སྟེ། 3-246 བཞི་པ་མ་ཐོབ་ཀྱང་དབང་འོག་མའི་སྐབས་སུ་ཕྱག་ཆེན་དཔེའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རབ་དབྱེའི་དགོངས་པ་ནི་སྤྱི་མིང་མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་ཕྱག་ཆེན་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཏགས་པ་ སྟེ། མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་དབང་བཞི་པ་མ་ཐོབ་པར་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྔར་གྱི་རྒྱུ་མཚན་སྒྲུབ་བྱེད་བཀོད་པ་དེས་ནི། དམ་བཅའ་དེ་ཡང་ཆུད་གསན་པར་སྣང་སྟེ། ཕྱག་རྒྱ་ ཆེན་པོའི་མིང་བཏགས་ཚད་ཕྱག་ཆེན་མཚན་ཉིད་པར་ཁས་བླངས་པས་མཐར་མི་བླུན་པོ་ལ་བ་གླང་ཞེས་བཏགས་པའི་མི་དེ་ཡང་བ་གླང་ཡིན་ཞེས་ཁས་ལེན་དགོས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དངོས་བཏགས་ཀྱི་ རྣམ་དབྱེ་ཅི་ཡང་མ་ཕྱེད་འདུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁས་བླངས་ནང་འགལ་ཡང་འབྱུང་སྟེ། འདིར་བསྐྱེད་རིམ་དང་ལས་རྒྱ་སོགས་ཕྱག་ཆེན་དུ་ཁས་བླངས་ནས། འོག་ཏུ་རང་ལུགས་ཀྱི་ཕྱག་ཆེན་ངོས་འཛིན་པའི་ ཚེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ངོས་བཟུང་འདུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྔ་མ་དེ་དག་ཕྱག་ཆེན་མཚན་ཉིད་པར་ཁས་མི་ལེན་ན། རྩོད་ལན་ལ་འབྲེལ་པ་ཅི་ཡང་མི་འབྱུང་ སྟེ། དབང་བཞི་པ་མ་ཐོབ་པར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྒོམ་པ་མི་འཐད་ན། བསྐྱེད་རིམ་དང་ལས་རྒྱ་སོགས་ལ་ཕྱག་ཆེན་གྱི་མིང་བཏགས་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པར་སོང་འདུག་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 3-247 ཅི་སྟེ་ལས་རྒྱ་སོགས་ཀྱང་ཤེར་ཕྱིན་ཅིས་མ་ཡིན་སྙམ་ན། དེ་ལྟར་ན་གཞི་གྲུབ་ན་ཤེར་ཕྱིན་ཡིན་པས་ཁྱབ། ཕྱག་ཆེན་ཡིན་པས་ཁྱབ། ཅེས་སོགས་ཀྱང་གསུངས་པར་རིགས་ཏེ། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ ཡང་ཆིལ་ལ་འགྲོ་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། དབང་བསྐུར་དག་དང་མ་འབྲེལ་བ། །དེ་ལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བཀག །ཅེས་པ་ནི་ནམ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། དེ་དགག་པའི་གཞུང་མ་ དམིགས་པ་དང་། མདོ་ལུགས་ཀྱི་འཚང་རྒྱ་བར་ཁས་བླངས་པ་དང་ནང་འགལ་ཞིང་། གཞན་ཡང་འཐད་ན། གཞི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡུལ་ཅི་ནས་མི་ཐོན། གཞི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཐ་སྙད་ཁས་མི་ལེན་ སྙམ་ན། བརྟག་གཉིས་སུ། ག་བུར་ཉིད་ནི་བདག་མེད་མ། །བདེ་བ་བདག་མེད་ཚུལ་ཅན་ཉིད། །དེ་ཡི་བདེ་བ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །ལྟེ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད་དུ་གནས། །དང་པོའི་དབྱངས་ཡིག་རང་བཞིན་ཏེ། ། བློ་ཞེས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བཏགས། །ཞེས་པ་སུབ་བམ་ཞེས་བྱ་བ་བྲིས་སོ། །འདིའི་ལན་ལ་གསུམ། དགག་པའི་གཞུང་མ་དམིགས་ཞེས་པའི་ལན། མདོ་ལུགས་ཀྱི་འཚང་རྒྱ་བ་དང་འགལ་བའི་ལན། གཞི་ཕྱག་ རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡུལ་ཐོན་པ་དང་འགལ་བའི་ལན་ནོ། །དང་པོ་ནི། དབང་བསྐུར་ད

【現代漢語翻譯】 有人寫道，由於不理解將『俱生大手印』等概念置於何處。對此的回答是：『未得第四灌頂前，修持大手印等』，說出這樣的話，在未經考察的人看來似乎很荒謬， 因為即使沒有得到第四灌頂，在下部灌頂時也能生起大手印的比喻智慧。區分的意圖是將總稱指定為可表示的意義大手印，因為可表示的意義大手印在未獲得第四灌頂時不會產生。先前建立的理由和論證似乎也使這一承諾變得無效，因為只要冠以大手印之名，就被認為是名副其實的大手印，最終就像把愚人稱為牛，就必須承認那個人是牛一樣，因為完全沒有區分真實和虛假的指定。 也會出現承諾自相矛盾的情況，因為在這裡承認生起次第和事業手印等為大手印，但在下面識別自己宗派的大手印時，卻將其識別為般若波羅蜜多。如果不是承認前者是名副其實的大手印，那麼與辯論的回答沒有任何關係，如果不允許在未獲得第四灌頂時修持大手印，那麼將大手印之名賦予生起次第和事業手印等也是不合理的。因為已經變成了這樣。 如果有人認為事業手印等不是般若波羅蜜多，那麼如果那樣，基礎成立就普遍是般若波羅蜜多，普遍是大手印等等，也應該這樣說，因為似乎一切所知都混為一談了。此外，在那本書中，『與灌頂無關，禁止大手印』，這無論如何都是不合理的，因為沒有找到否定它的論典，並且與承認經部宗的成佛相矛盾。此外，如果合理，那麼基礎大手印怎麼會不出現？如果認為不承認基礎大手印的名稱，那麼在《二觀察》中，『樟腦本身是無我母，快樂是無我之相，它的快樂是大手印，位於臍輪之中，最初的元音字母是自性，被稱為智慧，諸佛所說。』有人寫道，是否要刪除這些話。對此的回答有三點：沒有找到否定它的論典的回答，與經部宗的成佛相矛盾的回答，與基礎大手印出現相矛盾的回答。首先是灌頂。

【English Translation】 Someone wrote that it was due to not understanding where to place concepts such as 'Sahaja Mahamudra'. The answer to this is: 'Without obtaining the fourth empowerment, practicing Mahamudra, etc.', saying such words seems absurd to those who have not investigated, because even without obtaining the fourth empowerment, the wisdom of the example of Mahamudra can arise during the lower empowerments. The intention of differentiation is to designate the general term as the meaning Mahamudra that can be represented, because the meaning Mahamudra that can be represented does not arise without obtaining the fourth empowerment. The previously established reasons and arguments also seem to invalidate this commitment, because as long as it is named Mahamudra, it is considered a veritable Mahamudra, and eventually, just like calling a fool an ox, one must admit that the person is an ox, because there is no distinction between true and false designation. There will also be cases of contradictory commitments, because here, the generation stage and action seal, etc., are recognized as Mahamudra, but when identifying one's own sect's Mahamudra below, it is identified as Prajnaparamita. If it is not admitted that the former is a veritable Mahamudra, then there is no connection with the answer to the debate, and if it is not allowed to practice Mahamudra without obtaining the fourth empowerment, then it is also unreasonable to give the name of Mahamudra to the generation stage and action seal, etc. Because it has become like this. If someone thinks that the action seal, etc., are not Prajnaparamita, then if that is the case, the establishment of the basis is universally Prajnaparamita, universally Mahamudra, etc., should also be said, because it seems that all knowable things are mixed up. Furthermore, in that book, 'Unrelated to empowerment, Mahamudra is prohibited', this is unreasonable in any case, because no scripture negating it has been found, and it contradicts the admission of enlightenment in the Sutra school. Furthermore, if it is reasonable, then how can the basis Mahamudra not appear? If it is thought that the name of the basis Mahamudra is not admitted, then in the 'Two Examinations', 'Camphor itself is the selfless mother, happiness is the aspect of selflessness, its happiness is the great seal, located in the center of the navel chakra, the first vowel is the nature, called wisdom, spoken by the Buddhas.' Someone wrote, should these words be deleted? There are three answers to this: the answer that no scripture negating it has been found, the answer that it contradicts the enlightenment of the Sutra school, and the answer that it contradicts the appearance of the basis Mahamudra. The first is empowerment.

---

ག་དང་མ་འབྲེལ་བ། །དེ་ལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བཀག །ཅེས་པ་ནི་བླ་མེད་དབང་བསྐུར་མ་ཐོབ་པའི་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ལ་ཕྱག་ཆེན་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བ་རྒྱུད་ལས་བཀག་པ་སྟེ། 3-248 མདོ་རྒྱུད་ཚད་ལྡན་གང་ལས་ཀྱང་མ་བཤད་ཅེས་པའི་དོན་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་མ་བཤད་གསུངས་པ་འདི། ཤེས་ལྡན་གཟུར་གནས་ཤིག་གིས་འགོག་མི་རིགས་ཏེ། བཀག་ན་རང་ཉིད་ཀྱི་སྤྱི་བོར་གནམ་ལྕགས་ ཀྱི་ཐོག་འབབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱེད་རང་གིས་ཀྱང་ཕྱག་ཆེན་མཚན་ཉིད་པར། ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་ནང་ཚན་ཕྱི་མ་གསུམ་གང་རུང་ཞིག་ལ་བཞེད་པར་སྣང་ལ། ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་ནང་ཚན་ཕྱག་ཆེན་དེ་རྒྱུད་ ལ་སྐྱེ་བ་ལ་དབང་བསྐུར་ཐོབ་པ་ཞིག་དགོས་པ་ཁོ་ནར་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་ནང་ཚན་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཞེས་བྱ་བ་མཚོན་བྱེད་དཔེའི་ཡེ་ཤེས་ ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་དགོས་ལ། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དེ་ནི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཞེས་བྱ་བ་དངོས་སམ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་དགོས་ཤིང་། ཕྱག་རྒྱ་དེ་བསྟེན་པ་ལ་ཐབས་ཤེས་ གཉིས་ཆར་བླ་མེད་དབང་གིས་སྨིན་པ་ཞིག་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དམ་ཚིག་དག་དང་མི་ལྡན་པའི། །རིགས་མ་བསྟེན་པར་དགའ་བ་དང་། །ཞེས་དབང་གིས་མ་སྨིན་པའི་ཕྱག་རྒྱ་བསྟེན་པ་ལ་ཡན་ལག་ གི་ལྟུང་བ་འབྱུང་བར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་དཔྱོད་དང་ལྡན་ན་དེ་ཙམ་གྱིས་དགོངས་འཚལ་ལོ། །དེས་ཀྱང་མི་དགོངས་ན་བརྟག་པ་གཉིས་པར། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྡོམ་པ་ནི། །ཨེ་ཝཾ་རྣམ་པར་རབ་དུ་གནས། ། 3-249 ཨེ་ཝཾ་རྣམ་པའི་བདེ་ཆེན་པོ། །ཞེས་པ་དང་། ཁྱེད་རང་གིས་གོང་དུ་དྲངས་པའི། བདེ་བ་བདག་མེད་ཚུལ་ཅན་ཉིད། །ཅེས་པ་དེ་དག་གནད་གཅིག་པས། དེ་སྐབས་ཀྱི་བདེ་ཆེན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་ བ་ཡང་དབང་ལ་ལྟོས་མི་དགོས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཕྱག་རྒྱ་བཞི་པོ་དེ་བསྟེན་པའམ་སྒོམ་པའམ་སྐྱེ་བ་ལ་དབང་གཏན་ནས་མི་དགོས་འདུག་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཤིན་ཏུ་འདོད་ཐོག་ཏུ་བབ་བོ་སྙམ་ ན། གཞུང་སྔ་མ་དེའི་འཕྲོ་དེ་ཉིད་ལས། དབང་ལས་ཡང་དག་ཤེས་པར་འགྱུར། །ཞེས་དེ་འདྲའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བ་དབང་ལ་ལྟོས་པར་བཤད་པ་དེ་མ་དགོངས་སམ། ཅི་སྟེ་ད་དུང་ཕན་དགོངས་བདུད་ རྩིའི་རྒྱ་མཚོ་རངས་པར་མ་གྱུར་ན། འདི་སྐད་ཞུ་འཚལ། མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཞེས་གྲགས་པ་འདི་རྒྱུད་ལ་འཆར་བ་ལ་བླ་མེད་ཀྱི་དབང་ཐོབ་དགོས་ཏེ། རྒྱུད་སྡེ་ཆེན་པོ་ གཞན་དག་ཕར་ཞོག ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱུད་ཉུང་ངུ་ཞིག་ལས། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དེ་ནི་འོད་གསལ་མ་ཡིན་པ་གཞན་ལས་མི་རྙེད་དོ། །ཞེས་དེ་སྐབས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ དེ་ནང་གི་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་བཤད་པའི་སྣང་བ། མཆེད་པ། ཉེར་ཐོབ། འོད་གསལ་བཞིའི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་འོད་གསལ་ལས་རྙེད་པར་བཤད། ནང་གི་ཕྱག་རྒྱ་སྣང་མཆེད་ཐོབ་གསུམ་འོ

【現代漢語翻譯】 『不與（灌頂）相連，因此，大手印被禁止。』這意味著，對於未獲得無上灌頂的眾生，大手印的智慧在其相續中被阻止。 這意味著，它沒有在任何合格的經續中被解釋。如果有人阻止這樣未被解釋的說法，那是不合理的，因為阻止它會導致他自己的頭頂遭受金剛雷擊。你似乎認為大手印的特徵是四種手印中的后三種。然而，四種手印中的大手印必須由獲得灌頂的人才能在其相續中生起。四種手印中的大手印，被稱為法手印，必須依賴於作為象徵的例證智慧而生起。法手印必須依賴於作為行為的手印，即真實或智慧手印而生起。爲了修習這些手印，需要通過無上灌頂來成熟方便和智慧。正如所說：『不具誓言者，喜歡不依眷屬母。』這意味著，修習未經灌頂成熟的手印會導致支分墮罪。如果具有辨別力，就應該理解這一點。如果仍然不理解，那麼在第二個檢驗中：『一切佛的誓言，完全存在於E VAM（ཨེ་ཝཾ，梵文：एवं，羅馬：evaṃ，漢語：如是）之中。』 『E VAM（ཨེ་ཝཾ，梵文：एवं，羅馬：evaṃ，漢語：如是）是偉大的喜樂。』以及你之前引用的：『無我的喜樂之狀態。』這些要點是一致的。因此，在這種情況下，生起大樂的智慧不需要依賴灌頂。似乎修習、禪修或生起這四種手印根本不需要灌頂。如果你認為這非常令人滿意，那麼在前一部經文中：『通過灌頂可以完全瞭解。』難道你不明白，生起這種智慧需要依賴灌頂嗎？如果甘露之海仍然沒有讓你滿意，那麼請允許我說：被稱為象徵意義的大手印必須通過獲得無上灌頂才能在相續中顯現。更不用說其他偉大的續部了，僅僅在名為《智慧精華》的簡短續部中：『大手印無法從光明之外的其他地方找到。』這意味著，在這種情況下，大手印只能從內部四種手印，即顯現、增長、近得和光明中找到，特別是從光明中找到。內部手印，即顯現、增長和近得，是……

【English Translation】 'Not connected with (initiation), therefore, Mahamudra is prohibited.' This means that for beings who have not received the unsurpassed initiation, the wisdom of Mahamudra is prevented from arising in their continuum. This means that it has not been explained in any qualified sutras and tantras. It is unreasonable to prevent such an unexplained statement, because preventing it would cause a vajra thunderbolt to fall on his own head. You seem to think that the characteristic of Mahamudra is any of the latter three of the four mudras. However, the Mahamudra among the four mudras must arise in the continuum of someone who has received initiation. The Mahamudra among the four mudras, called the Dharma Mudra, must arise in dependence on the exemplary wisdom that is the symbol. The Dharma Mudra must arise in dependence on the action mudra, which is the actual or wisdom mudra. In order to practice these mudras, it is necessary to have matured both skillful means and wisdom through unsurpassed initiation. As it says: 'Those without vows, delight in not relying on the consort family.' This means that practicing mudras that have not been matured by initiation will cause branch downfalls. If you have discernment, you should understand this. If you still do not understand, then in the second examination: 'The vows of all the Buddhas, are completely present in E VAM (ཨེ་ཝཾ，梵文：एवं，Romanization: evaṃ，Literal meaning: Thus).' 'E VAM (ཨེ་ཝཾ，梵文：एवं，Romanization: evaṃ，Literal meaning: Thus) is great bliss.' And what you quoted earlier: 'The state of bliss without self.' These points are the same. Therefore, in this case, the arising of the wisdom of great bliss does not need to depend on initiation. It seems that practicing, meditating on, or arising these four mudras does not need initiation at all. If you think this is very satisfactory, then in the previous scripture: 'It will be fully understood through initiation.' Do you not understand that the arising of such wisdom depends on initiation? If the ocean of nectar still does not satisfy you, then allow me to say this: The Mahamudra known as the symbolic meaning must arise in the continuum by obtaining unsurpassed initiation. Not to mention other great tantras, but in the short tantra called Essence of Wisdom: 'The Mahamudra cannot be found from anything other than luminosity.' This means that in this case, the Mahamudra can only be found from the inner four mudras, namely appearance, increase, near attainment, and luminosity, especially from luminosity. The inner mudras, namely appearance, increase, and near attainment, are...

---

ད་གསལ་དང་བཞི་པོ་དེ་ནི། 3-250 ཕྱིའི་ཕྱག་རྒྱ། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ། དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ལས་རྙེད་པར་བཤད། ཕྱི་ནང་གི་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་པོ་དེ་ཡང་བླ་མེད་ཀྱི་དབང་བཞི་ ལས་རྙེད་དགོས་པར་བཤད་པས། སྐལ་བ་དང་ལྡན་ན་འདི་ལ་འཁྲུལ་པ་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དག་ཀྱང་ཁོ་བོའི་རང་བཟོ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་དེ་ཉིད་ལས། ནང་གི་ཕྱག་རྒྱ་སྣང་ མཆེད་ཐོབ་གསུམ་འོད་གསལ་བཞིའི་ནང་ཚན་འོད་གསལ་ངོས་འཛིན་པ་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མས་གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་གསལ་ཞེས་བགྱི་བ་ཇི་ལྟར་ལགས། གང་དུ་གནས་པ་ཡིན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ བཀའ་སྩལ་པ། འོད་གསལ་ནི་ནམ་མཁའི་ཁམས་ན་གནས་པའི་ཐིག་ལེའི་ངོ་བོ་སྟེ། དེས་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྙེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གཟུང་འཛིན་གྱི་དྲི་མས་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པའི་གནས་ལུགས་ མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་མིན་ཡང་། དེ་ཉིད་ལ་གསལ་སྣང་ཆེར་རྙེད་པ་ཐིག་ལེའི་མིང་ཅན། རང་བཞིན་འོད་གསལ་དེ་ཉིད་ལ་ངོས་བཟུང་བར་སྣང་སྟེ། ནང་གི་ཕྱག་རྒྱ་སྣང་མཆེད་ཐོབ་གསུམ་ནི། གཟུང་བྱ་ཞེ་སྡང་། འཛིན་བྱེད་འདོད་ཆགས། གཏི་མུག་གསུམ་རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་ཆ་ལ་གསལ་སྣང་རྙེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ངོས་འཛིན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ནང་གི་ཕྱག་རྒྱ་འོད་གསལ་དེ་ཡང་། 3-251 ཕྱིའི་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ལས་གཙོ་བོར་ཕྱིའི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལས་རྙེད་དགོས་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་མས་གསོལ་པ། རེ་ཞིག་འོད་གསལ་ནི་ཇི་ལྟར་རྙེད་པ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་ སྩལ་པ། ལས་དང་། དམ་ཚིག་དང་། ཡེ་ཤེས་དང་། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱས་སོ་ཞེས་བཤད་པས་སོ། །ཕྱི་ནང་གི་ཕྱག་རྒྱ་རྣམ་བཞི་ཡང་། བླ་མེད་དབང་བསྐུར་བ་ལས་རྙེད་དགོས་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། བཅོམ་ ལྡན་འདས་མས་གསོལ་པ། ཕྱག་རྒྱ་རྣམས་ཉིད་གང་ལས་རྙེད་པར་འགྱུར་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དབང་བསྐུར་བ་ཕྱིའི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་བརྟེན་ནས་ནང་གི་ཕྱག་རྒྱ་རྣམས་རྙེད་དོ་ཞེས་བཤད་ པས་སོ། །དབང་དེ་ཡང་བྱིན་རླབས་ཙམ་མ་ཡིན་གྱི། སྨིན་བྱེད་དབང་མཚན་ཉིད་པ་ཞིག་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་མས་གསོལ་པ། ཕྱི་ནང་གི་ཕྱག་རྒྱ་དེ་གནས་གང་དུ་གནས་པར་ གྱུར། མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ། རང་གི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟ་བུ། དེར་དབང་ཇི་ལྟ་བུ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། འདིར་དབང་ནི་བཞི་སྟེ། སློབ་དཔོན་དང་། གསང་བ་དང་། ཤེས་རབ་ཡེ་ ཤེས་དང་། དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་བཞི་པའོ། །ཞེས་སོགས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་མས་གསོལ་བ། དབང་བསྐུར་བའི་དུས་སུ་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམས་ཇི་ལྟ་བུ། སློབ་དཔོན་ཇི་ལྟ་བུས་བྱ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། 3-252 སློབ་དཔོན་གྱིས་དབང་བསྐུར་བའི་དུས་སུ། རྡུལ་ཚོན

་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ་ཞེས་སོགས་བཤད་པས་སོ། ། དེ་ལྟ་བུའི་ཕྱི་ནང་གི་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ཡང་དེ་ཉིད་ལས་འདི་ལྟར་བཤད་དེ། དེ་ཉིད་ ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། །ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ལ་ཞུས་པ་གང་། །ཉོན་ཅིག་ལྷ་མོ་རབ་ཏུ་བཤད། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་འདིར་བཞིར་དབྱེ་བ་སྟེ། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། དམ་ཚིག་གི་ ཕྱག་རྒྱ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའོ། །གང་ཞིག་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ནི། སྣང་བའི་རང་བཞིན་དགའ་བའི་ལོ་དང་ལྡན་པའོ། །གང་ཞིག་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་དེ་ནི། སྣང་ བ་མཆེད་པའི་རང་བཞིན་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ལོ་དང་ལྡན་པའོ། །གང་ཞིག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དེ་ནི་སྣང་བ་ཐོབ་པའི་རང་བཞིན་ཁམས་ཀྱི་ལོ་དང་ལྡན་པའོ། །གང་ཞིག་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དེ་ ནི་འོད་གསལ་གྱི་རང་བཞིན་ནོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དེ་ཡང་འོད་གསལ་མ་ཡིན་པ་གཞན་ལས་མི་རྙེད་དོ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར། རྒྱུད་འདིའི་དངོས་བསྟན་ལ། ཕྱིའི་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ནི། དགའ་བའི་ལོ་ དང་ལྡན་པའི་གཞོན་ནུ་མ། དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ལོ་དང་ལྡན་པ། ཁམས་ཀྱི་ལོ་དང་ལྡན་པ། འོད་གསལ་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་གཞོན་ནུ་མ་བཞི་ལ་ངོས་བཟུང་བ་ཡིན་ལ། ནང་གི་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ནི། 3-253 སྣང་མཆེད་ཐོབ་གསུམ་འོད་གསལ་དང་བཞི་ལ་ངོས་བཟུང་བར་སྣང་བས། ཕྱིའི་ཕྱག་ཆེན་བཞི་ནི། ཕྱག་ཆེན་བཏགས་པ་བ་ཡིན་ལ། ནང་གི་ཕྱག་ཆེན་བཞི་ནི། མཚོན་བྱེད་དཔེའི་ཕྱག་ཆེན་ཡིན་ཞིང་། དེ་ བཞི་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པའི་ལྷན་སྐྱེས་དེ་ནི་མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་ཕྱག་ཆེན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཡིད་ཆེས་པའི་ལུང་དང་། སྙན་བརྒྱུད་བཞི་ལྡན་གྱི་བླ་མ་ཚད་མའི་ཞལ་གྱི་པདྨ་ལས་རྙེད་པའི་བདུད་ རྩི་ཡིན་པས། ལུང་རིགས་ལྟར་སྣང་གིས་སུན་ཕྱུང་བར་ག་ལ་ནུས། དེའི་ཕྱིར་བདག་ཅག་གི་སྟོན་པས་ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་ཕྱག་རྒྱས་བསྡམས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ། བླ་མེད་དབང་དང་འབྲེལ་མི་དགོས་ཞེས་ སྨྲ་བའི་ཞལ་གྱི་པདྨ་ནི། རི་བོང་ཅན་གྱི་འོད་ཀྱིས་རེག་ན་མཛེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྒྱུད་སོ་སོ་ལས། ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་གོ་རིམ་དང་། ངོས་འཛིན་དང་། འཇོག་མཚམས་མི་གཅིག་པ་ཁ་རེ་ སྣང་བས། ཕྱོགས་རེའི་མིག་ཅན་དག་གིས་དངོས་བཏགས་མ་ཕྱེ་བའི་བབ་ཅོལ་དང་། མིང་ཙམ་ལ་འཁྲུལ་པའི་ཆོལ་གཏམ་མ་སྨྲ་ཞིག་ཅེས་གདམས་སོ། །རྩ་བའི་གཉིས་པ་ནི། མདོ་ལུགས་ཀྱི་འཚང་རྒྱ་བ་ དང་ནང་འགལ་ཞིང་། ཞེས་རྩོད་པ་ནི། འབྲེལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་འབྱུང་སྟེ། མདོ་རང་རྐང་ལ་འཚང་རྒྱ་བ་ཁས་མི་ལེན་ཞིང་། དེ་ཁས་བླངས་ན་ཡང་། མདོ་རང་རྐང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཁྱེན་པ་དེ་ཕྱག་ཆེན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། 3-254 དེས་ན་རྩོད་པ་འདི་ནི། ལྷོ་འདི་ན་སྟག་མོ་ལས་མ་སྐྱེས་པའི་སྟག་ཕྲུག་ཡོད་དེ། བྱང་ཕ་གི་ན་འབྲོང་མོ་ལས

【現代漢語翻譯】 如上文所說，曼荼羅等也是如此。像這樣外內四手印，在那部續中也有如下的闡述：在那部續中，薄伽梵（Bhagavan，世尊）說道：『你向我請問的，諦聽，女神，我將詳細解說。大手印（Mahamudra）在此分為四種：事業手印（Karma-mudra）、誓言手印（Samaya-mudra）、智慧手印（Jnana-mudra）和法手印（Dharma-mudra）。何為事業手印？是具有顯現自性之樂的妙齡少女。何為誓言手印？是具有顯現增長自性之生殖的妙齡少女。何為智慧手印？是具有顯現獲得自性之界（Dhatu）的妙齡少女。何為法手印？是光明（Prabhasvara）的自性。大手印也不是從光明之外的其他地方可以獲得的。』 如上所說，此續部的直接闡述是，外四手印是指具有喜樂之年的妙齡少女，同樣地，具有生殖之年的少女，具有界之年的少女，以及具有光明自性的四位妙齡少女。而內四手印，似乎是指顯現、增長、獲得三者以及光明。因此，外大手印四者是名言大手印，而內大手印四者是表徵之譬喻大手印，依靠這四者而產生的俱生（Sahaja）則是所表之意義大手印。 這是從可信的經文和具備四種口耳傳承的上師蓮口中獲得的甘露，怎能被看似合理的論證所駁倒呢？因此，我們導師以四手印之手印所印證的大手印，無需與無上灌頂相聯繫的說法，就像是月光照耀下的蓮花一樣美麗。因此，在不同的續部中，四手印的順序、認定和界定各不相同，奉勸那些只見一隅之人，不要說出不分實有和假立、混淆名相的無稽之談。 第二個根本的辯論是，認為這與經部（Sutra）的成佛方式相違背，但這根本不相關聯。因為經部本身並不主張獨立成佛，即使承認經部可以獨立成佛，經部獨立的佛陀智慧也不是大手印。因此，這個辯論就像是說：『南方有不是母老虎所生的虎崽，而北方有不是母牦牛所生的……』

【English Translation】 As explained above, the mandala and so on are also like that. Such outer and inner four mudras are also explained in that tantra as follows: In that tantra, the Bhagavan (Bhagavan, The Blessed One) said: 'Listen, goddess, I will explain in detail what you have asked me. Mahamudra is divided into four here: Karma-mudra, Samaya-mudra, Jnana-mudra, and Dharma-mudra. What is Karma-mudra? It is a maiden with the nature of appearing bliss. What is Samaya-mudra? It is a maiden with the nature of appearing increasing procreation. What is Jnana-mudra? It is a maiden with the nature of appearing obtaining Dhatu (sphere). What is Dharma-mudra? It is the nature of luminosity (Prabhasvara). Mahamudra cannot be obtained from anything other than luminosity.' As mentioned above, the direct explanation of this tantra is that the outer four mudras refer to the young maiden with the year of joy, similarly, the maiden with the year of procreation, the maiden with the year of Dhatu, and the four young maidens with the nature of luminosity. The inner four mudras seem to refer to appearance, increase, attainment, and luminosity. Therefore, the outer four Mahamudras are nominal Mahamudras, and the inner four Mahamudras are representative metaphorical Mahamudras, and the Sahaja (innate) arising from relying on these four is the signified meaning Mahamudra. This is the nectar obtained from the lotus mouth of a reliable guru with four oral transmissions, how can it be refuted by seemingly reasonable arguments? Therefore, the statement that the Mahamudra sealed by the four mudras of our teacher does not need to be related to the unsurpassed empowerment is as beautiful as a lotus illuminated by moonlight. Therefore, in different tantras, the order, identification, and definition of the four mudras are different. I advise those who only see one side not to speak nonsense that does not distinguish between real and imputed, and confuses names. The second fundamental argument is that it contradicts the way of attaining Buddhahood in the Sutra, but this is not related at all. Because the Sutra itself does not advocate independent Buddhahood, and even if it is admitted that the Sutra can independently attain Buddhahood, the independent Buddha wisdom of the Sutra is not Mahamudra. Therefore, this argument is like saying: 'In the south, there is a tiger cub that is not born from a tigress, and in the north, there is a yak calf that is not born from a yak cow...'

---

་སྐྱེས་པའི་འབྲོང་ཕྲུག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་སྟེ། དབང་དང་མ་འབྲེལ་ བའི་ཕྱག་ཆེན་ཡོད་དེ། མདོ་རང་རྐང་ལ་བརྟེན་ནས་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀོད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གསུམ་པ་གཞི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡུལ་ཅི་ནས་མི་ཐོན་ཞེས་པའི་སུན་འབྱིན་ཡང་ ལྟར་སྣང་ཁོ་ན་སྟེ། གཞི་ཕྱག་ཆེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཁས་ལེན་དུ་ཆུག་ན་ཡང་། དེས་ཕྱག་ཆེན་གྱི་གོ་མི་ཆོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་གོ་ཆོད་ན་རང་ཉིད་ལ་ཁས་བླངས་ནང་འགལ་འབྱུང་སྟེ། རང་གི་ཕྱག་ཆེན་ངོས་འཛིན་པའི་ཚེ། དྲང་དོན། ངེས་དོན། མཐར་ཐུག་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བའི་མཐར་ཐུག་དེ་ཀ་ཡིན་ཞེས་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་ཡིན་ལ། བདེ་ཀྱེ་དུས་འཁོར་ སོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡིན་པ་སྐད་གསུངས་པ་དང་། ནཱ་རོ་ཏ་པས་བཞེད་པའི་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་པ་ཡིན། ཀླུ་སྒྲུབ་དང་མཻ་ཏྲི་པའི་ཕྱག་ཆེན་དང་། དམ་རྒྱར་འདིའི་ཕྱག་ཆེན་བསྡུས་སོ་ཞེས་སོགས་བཤད་ པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཐར་ལམ་གྱི་སྣེ་ཀ་མ་ཟིན་པའི་འགྲོ་བ་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་གཞི་དུས་ཕྱག་ཆེན་དེ། བདེ་མཆོག་ཀྱེ་རྡོར་སོགས་སུ་ཐལ་བ་དང་། དེ་དག་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དངོས་སུ་ཐལ་བ་དང་། 3-255 དེ་དག་ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་ནང་ཚན་གང་རུང་དུ་ཐལ་ལོ། །དེ་དག་ཀྱང་འདོད་ན་དངོས་བཏགས་གཏན་ནས་མ་ཕྱེད་པའི་ཉེས་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་ཀྱང་། དེས་གོ་མ་ ཆོད་པར། འོན་ཀྱང་གློ་བུར་དྲི་མས་བསྒྲིབས། །དེ་བསལ་ན་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ཅེས་གསུང་དགོས་པ་བྱུང་འདུག་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཐམས་ཅད་ལ། །ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་ཞེས་གསུངས་ཀྱང་། དེས་ གོ་མ་ཆོད་པར། དག་གྱུར་བ། དེ་བཞིན་གཤེགས་ཉིད། ཅེས་གསུངས་དགོས་པ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གཉིས་མེད། །ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས། །བསྒྲུབ་བྱ་དེ་དོན་སྦྱོར་བ་ཡི། ། གཞུང་དང་ལམ་ལ་དེ་སྒྲས་བཏགས། །ཞེས་གཞུང་ལམ་གྱི་ཤེས་ཕྱིན་གྱིས་ཤེས་ཕྱིན་གྱི་གོ་མི་ཆོད་འདུག་པའི་ཕྱིར་དང་། ཁྱད་པར་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་པོ་དེ་ནི་དབང་ལས་རྙེད་དགོས་པར་བཤད་འདུག་པའི་ ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་རྒྱུད་དང་མདོ་སོགས་ལས་བཤད་ཚོད་ཀྱི་ཀ་དཔེ་མ་དེ་མི་དགོས་ཏེ། ཅིག་ཅར་བ་དང་། ཐོད་རྒལ་བ་ལ་སོགས་པ་ལམ་ཆོད་ཆེ་བར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ གསུང་ན། ལུང་རིགས་རྣམ་དག་གི་འཇུག་སྒོ་བོར་ཕྱིན། དེ་ནི་ཅི་ཞིག་བྱ་ན་ཞེས་སྙིང་ལས་ཆུང་ངུར་གནས་པ་ལས་མ་མཆིས་ཏེ། གནས་ཚུལ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱིར་རོ། །ཡང་གཞི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཐ་སྙད་ཀྱང་ཁས་མི་ལེན་ན། 3-256 བརྟག་གཉིས་ལས། བདེ་བ་བདག་མེད་ཚུལ་ཅན་ཉིད། །དེ་ཡི་བདེ་བ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །ཞེས་སོགས་སུབ་བམ། ཞེས་པ་ཡང་མི་མད་དེ། རང་བྱིན་རླབས་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པའི་ར

【現代漢語翻譯】 因為有已出生的幼犛牛』，意指：存在不依賴於灌頂的大手印，因為依賴於獨立的經部而產生佛陀』。第三個駁斥，『基礎大手印從何處不出現』也僅僅是表面現象，即使允許基礎大手印的術語，它也不能代表大手印，因為如果它能代表，那麼自己就會陷入承諾上的矛盾。當自己識別大手印時，會說『究竟』是分為『直義、隱義、終極』三種的終極，也是般若波羅蜜多，也是喜金剛、時輪金剛等一切。還說那是那若巴所認為的第四印，是龍樹和彌勒巴的大手印，並且將此大手印總結為誓言印等，這與上述說法相矛盾。因為尚未抓住解脫道的開端的可憐眾生相續中的基礎時期大手印，會變成喜金剛、時輪金剛等，並且那些會變成般若波羅蜜多的真實，並且那些會變成四印中的任何一個。 如果也想要那些，就會有完全沒有區分真實和假立的過失，即使說『眾生即是佛』，也不能代表，但必須說『然而被突如其來的垢染所遮蔽，去除它就是佛』，並且即使說『真如對一切沒有差別』，也不能代表，但必須說『清凈的就是如來』，並且因為經部和道上的般若波羅蜜多不能代表般若波羅蜜多，所以說『智慧彼岸無二，智慧即是如來，所證之義結合的經和道以彼（般若波羅蜜多）來命名』，特別是據說四印必須從灌頂中獲得。如果說『我們不需要經部等所說的例子，因為有頓入派和妥噶派等有很大解脫道』，那麼就拋棄了純正的理性和經典的入口，那該怎麼辦呢？只能心中默默悲嘆，因為情況就是那樣。如果還不允許基礎大手印的術語，那麼《二觀察續》中『安樂無我之體性，彼之安樂大手印』等，也要刪除嗎？』，這也不合理，因為依賴於自己的加持而產生的。

【English Translation】 Because there is a newborn yak calf', meaning: there is a Mahamudra that does not depend on empowerment, because Buddhas arise from relying on independent Sutras'. The third refutation, 'From where does the basic Mahamudra not arise' is also merely an appearance, even if the term basic Mahamudra is accepted, it cannot represent Mahamudra, because if it could, then one would fall into a contradiction in commitment. When one identifies Mahamudra, one would say 'the ultimate' is the ultimate of the three divisions of 'literal, hidden, and ultimate', and it is also the Prajnaparamita, and it is also all of Hevajra, Kalachakra, etc. It is also said that it is the fourth seal as conceived by Naropa, the Mahamudra of Nagarjuna and Maitripa, and that this Mahamudra is summarized in the Samaya Seal, etc., which contradicts the above statements. Because the basic Mahamudra of the beginning of the path of liberation in the continuum of sentient beings who have not grasped it, would become Hevajra, Kalachakra, etc., and those would become the reality of Prajnaparamita, and those would become any of the four seals. If one also wants those, there would be the fault of completely not distinguishing between reality and imputation, even if it is said 'Sentient beings are Buddhas', it cannot represent, but it must be said 'However, obscured by sudden stains, removing them is Buddhahood', and even if it is said 'Suchness has no difference for all', it cannot represent, but it must be said 'The purified one is the Tathagata', and because the Prajnaparamita of the Sutra and the Path cannot represent Prajnaparamita, it is said 'Wisdom beyond duality, wisdom is the Tathagata, the Sutra and the Path combined with the meaning to be attained are named by that (Prajnaparamita)', especially it is said that the four seals must be obtained from empowerment. If you say 'We do not need the examples stated in the Sutras, etc., because there are sudden entry and Thogalpa, etc., who have great paths of liberation', then you have abandoned the entrance of pure reason and scriptures, what should be done? One can only lament silently in one's heart, because that is the situation. If you still do not allow the term basic Mahamudra, then in the 'Two Examinations Sutra', 'The nature of bliss and selflessness, its bliss is the great seal', etc., should also be deleted?', this is also unreasonable, because it arises from relying on one's own blessings.

---

ྫོགས་རིམ་གྱི་ཕྱག་ཆེན་ དུ་ངོས་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དེ་ཉིད་ལས། རྟོག་པ་ཁ་འཚོམ་ཉིད་སྒོམ་གྱི། །རིམ་གཉིས་ལས་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ལ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་མི་ཤེས་སོ། །འདི་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། འཁྲུལ་ལུགས་ཕྱག་རྒྱ་ ཆེན་པོ་དགག་པས་སོ། །དེ་འདྲའི་ཐ་སྙད་ཁས་མི་ལེན་དགོངས་ན། སམྦུ་ཊིར། གཏི་མུག་དམ་ཚིག་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །ཞེ་སྡང་རྟག་ཏུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །ཕྲག་དོག་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་སྟེ། །འདོད་ཆགས་ཆོས་ ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་འོ། །ཕྱག་རྒྱ་དེ་དག་རྣལ་འབྱོར་པས། །རྫོགས་པར་བྱེད་པ་བསྟེན་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཅི་རེད་ན། ཞེས་བྱ་བ་བྲིས་སོ། །ལན་ནི་འདི་ཡང་ཆུ་ཤིང་གི་སྙིང་པོ་དང་མཚུངས་ པ་སྟེ། སྤྱིར་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་པོ་འདི་ནི། སྦྱང་བྱ་ཉོན་མོངས་བཞི་དང་སྦྱར་བ། སྨིན་བྱེད་དབང་བཞི་དང་སྦྱར་བ། དགའ་བ་བཞི་དང་སྦྱར་བ། ཚད་མེད་བཞི་དང་སྦྱར་བ། རྣལ་འབྱོར་བཞི་དང་ སྦྱར་བ། རྟེན་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་དང་སྦྱར་བ། འབྲས་བུ་སྐུ་བཞི་དང་སྦྱར་བ་སོགས་མང་དག་སྣང་མོད། དེ་དག་ལ་དངོས་བཏགས་ཆེན་པོ་ཡོད་པ་མ་ཕྱེ་བར་སོ་སོ་ནས་ཞལ་གྱིས་བཞེས་ཏེ། 3-257 འཁྲུལ་ལུགས། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་མིང་བཏགས་པའི། །གཏི་མུག་དམ་ཚིག་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་གཏི་མུག་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཡང་ཡིན་པ་དང་། ཞེ་སྡང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡང་། །ཞེས་སོགས། དེ་ དག་ཕྱག་ཆེན་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ན་ནི་ཧ་ཅང་ཐལ་ཆེས། མིན་ན་ནི་གོང་གི་སུན་འབྱིན་ལ་འབྲེལ་མི་འབྱུང་སྟེ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་དབང་དང་རིམ་གཉིས་གང་རུང་ལ་ལྟོས་མི་དགོས་ ཕྱིར་ཏེ། གཏི་མུག་དམ་ཚིག་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར། ཉོན་མོངས་བཞི་ལ་ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་མིང་བཏགས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པར་སོང་བས། བདེ་བའི་དགའ་སྟོན་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ རོ། ། མདོར་ན་ཕྱག་ཆེན་ཡེ་ཤེས་དབང་རིམ་གང་རུང་ལ་ལྟོས་དགོས་པར་ཁས་བླངས་པ་ལ། འཁྲུལ་ལུགས་ཕྱག་ཆེན་སྐྱོན་ལ་གཏོང་པར་སྣང་སྟེ། རྟགས་མ་གྲུབ་ཅེས་པ་གཅིག་པུས་ཆོག་གོ །ཡང་གན་ མཛོད་ལས། བླུན་པོ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ་བསྒོམ་པ། །ཕལ་ཆེར་དུད་འགྲོའི་རྒྱུ་རུ་འགྱུར། །ཕྱོགས་ཆོས་རང་གིས་མ་གཟིགས་པར། གཞན་ལ་སྟོན་པའི་ངག་ཏུ་འདུག་པས། གྲངས་ཅན་གྱི་རིང་ལུགས་འཛིན་རྒྱུ་ལགས་སམ། རིང་ལུགས་དེ་རྣམ་འགྲེལ་དུ། བདག་མཐོང་མིན་ཡང་གཞན་དག་གིས། །མཐོང་བ་སྒྲུབ་བྱེད་ཅེས་ཁ་ཅིག །ཅེས་སོགས་ཀྱིས་བཀག་ཟིན་ཏོ། །བདག་ཉིད་ཀྱིས་མཐོང་ངོ་ཞེ་ན། རང་ལ་གནོད་དེ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དབང་བཞི་པ་ཐོབ་ནས་སྟོན་རྒྱུ་དེའི་གདུལ་བྱ་ནི། 3-258 དབང་པོ་རྣོན་པོར་ངེས་པས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་བྲིས་སོ། །འདིའི་ལན་ལ་གཉིས། མགོ་བསྒྲེ་བའི་ལན་དང་། རྣལ་མའི་ལན་ནོ། །དང་པོ་ནི། སུན་འབྱིན་དེ་ལྟ་བུས་ནི། དཔལ་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་

【現代漢語翻譯】 爲了認識大手印的圓滿次第。 此外，在那本書中寫道：『僅僅停止分別念並不能成就禪修，不瞭解由二次第產生的智慧，就無法認識大手印。』 這段話也是不合理的，因為它否定了錯誤的理解方式的大手印。 如果您不接受這樣的術語，那麼在《桑布扎》中說：『愚癡是誓言大手印，嗔恨是永恒的大手印，嫉妒是業大手印，貪慾是法大手印。瑜伽士應該修習並依止這些大手印，以求圓滿。』 這是什麼意思呢？』 答案是，這就像樹木的精華一樣。 一般來說，這四個大手印與需要凈化的四種煩惱相關聯，與成熟的四種灌頂相關聯，與四喜相關聯，與四無量心相關聯，與四種瑜伽相關聯，與四種壇城相關聯，與四種果位（四身）相關聯等等，顯現方式多種多樣。 如果不區分這些是真實還是假名安立，就各自接受它們，那麼，錯誤的理解方式是：『被稱為大手印的愚癡是誓言大手印。』 等等，愚癡也是誓言大手印，嗔恨也是大手印等等。 如果這些是真正的大手印，那就太過分了；如果不是，那麼就與上述的反駁無關，因為大手印不需要依賴灌頂或二次第。 正如所說：『愚癡是誓言大手印。』 等等，因為四種煩惱被賦予了四種大手印的名稱，所以這僅僅是一種快樂的盛宴。 總而言之，如果承認大手印智慧需要依賴灌頂或次第，那麼錯誤的理解方式的大手印就會受到指責，僅僅用『不成立』這個理由就足夠了。 此外，《甘珠爾》中說：『愚笨的人修習大手印，大多會轉生為畜生。』 如果不自己觀察法，卻向他人展示，那就成了數論派的論調了嗎？ 在《釋量論》中，這種論調已經被駁斥：『有些人說，即使自己沒有看到，也能證明他人看到了。』 如果您說自己看到了，那對自己有害，因為能夠展示大手印（Mahāmudrā）四種灌頂的人，其所調伏的對象一定是根器敏銳的人。 』 對於這個問題，有兩種回答：一種是迴避問題的回答，另一種是真實的回答。 首先，像這樣的反駁，尊貴的龍樹菩薩（Nāgārjuna）... （藏文：ཕྱག་རྒྱ་，梵文天城體：मुद्रा，梵文羅馬擬音：mudrā，漢語字面意思：手印）

【English Translation】 In order to recognize the Mahāmudrā of the completion stage. Furthermore, in that very text, it says: 'Merely stopping conceptualization does not constitute meditation; one who does not understand the wisdom arising from the two stages does not know Mahāmudrā.' This statement is also unreasonable because it refutes the mistaken ways of understanding Mahāmudrā. If you do not accept such terminology, then in the Sambuṭa it says: 'Ignorance is the samaya Mahāmudrā, hatred is the eternal Mahāmudrā, jealousy is the karma Mahāmudrā, and desire is the dharma Mahāmudrā. Yogis should cultivate and rely on these Mahāmudrās to achieve perfection.' What does this mean?' The answer is that this is similar to the essence of a tree. In general, these four Mahāmudrās are associated with the four defilements to be purified, associated with the four empowerments that ripen, associated with the four joys, associated with the four immeasurables, associated with the four yogas, associated with the four maṇḍalas, associated with the four results (four bodies), and so on, appearing in many ways. If one does not distinguish whether these are real or nominally established and accepts them individually, then the mistaken way of understanding is: 'Ignorance, which is called Mahāmudrā, is the samaya Mahāmudrā.' And so on, ignorance is also the samaya Mahāmudrā, hatred is also Mahāmudrā, and so on. If these are genuine Mahāmudrās, then it is too extreme; if not, then it is not related to the above refutation, because Mahāmudrā does not need to rely on empowerment or the two stages. As it is said: 'Ignorance is the samaya Mahāmudrā.' And so on, because the four defilements are given the names of the four Mahāmudrās, it is merely a feast of joy. In short, if it is admitted that Mahāmudrā wisdom needs to rely on empowerment or stages, then the mistaken ways of understanding Mahāmudrā are subject to criticism, and the single reason of 'unestablished' is sufficient. Furthermore, in the Treasury it says: 'Foolish people who meditate on Mahāmudrā will mostly be reborn as animals.' If one does not observe the dharma oneself but shows it to others, then is that the doctrine of the Sāṃkhya school? In the Pramāṇavārttika, this doctrine has already been refuted: 'Some say that even if one has not seen it oneself, one can prove that others have seen it.' If you say that you have seen it yourself, then it is harmful to yourself, because the disciples to be tamed by someone who can show the four empowerments of Mahāmudrā must be those with sharp faculties. ' There are two answers to this question: one is an evasive answer, and the other is a true answer. First, with such a refutation, the venerable Nāgārjuna...

---

ཀྱང་ སུན་འབྱིན་པར་སྣང་ངོ་། །ཅི་ལྟར་སྙམ་ན། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལྟ་ཉེས་ན། །ཤེས་རབ་ཆུང་རྣམས་ཕུང་བར་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་སྦྲུལ་ལ་བཟུང་ཉེས་དང་། །རིག་སྔགས་ལོག་པར་བསྒྲུབས་པ་བཞིན། ། ཞེས་པ་འདི་ཡང་ཕྱོགས་ཆོས་རང་གིས་མ་གཟིགས་པར་གཞན་ལ་སྟོན་པའི་ངག་ཏུ་འདུག་པས་གྲངས་ཅན་གྱི་རིང་ལུགས་སོ། །ཕྱོགས་ཆོས་རང་གིས་གཟིགས་ན། རང་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ ལ་བལྟ་བའི་ལྟ་བ་ནི་ལྟ་བ་རྣམ་དག་ཡིན་པ་དང་། དེ་སྟོན་ཡུལ་གྱི་གདུལ་བྱ་དེ་ཡང་། ཟབ་མོ་ཁུ་འཁྲིག་ཅན་འཇིག་པ། །སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་སྙིང་པོ་ཅན། །བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པ་ཁ་ ཅིག་ལའོ། །ཞེས་དང་། སོ་སོ་སྐྱེས་བོའི་དུས་ནའང་སྟོང་པ་ཉིད་ཐོས་ནས། ནང་དུ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཡང་དང་ཡང་དུ་འབྱུང་། ཞེས་སོགས་ལྟར་དབང་རྣོན་དུ་ངེས་པས་སོ། །ཞེས་མཚུངས་སོ། །ཅི་སྟེ་ མི་མཚུངས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལྟ་ཉེས་ན། །སྐྱོན་དེར་འགྱུར་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྙམ་ན། ཁོ་བོ་ཅག་ཀྱང་དེ་སྐད་སྨྲ་སྟེ། རིམ་གཉིས་ལས་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ལ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་མི་ཤེས་སོ། ། 3-259 ཞེས་དང་། གལ་ཏེ་དེ་ནི་སྒོམ་ལེགས་ཀྱང་། །དབུ་མའི་སྒོམ་ལས་ལྷག་པ་མེད། །ཅེས་སོགས་ཀྱི་ནུས་པ་དང་། བླུན་པོ་ཞེས་པའི་ཚིག་གི་ནུས་པས། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྒོམ་ཉེས་པ་དང་། སྒོམ་མ་ ཤེས་ན། སྐྱོན་དེར་འགྱུར་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བསྐལ་པར་མཚུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད། །ལྟ་ཀུན་ངེས་པར་འབྱིན་པར་གསུངས། །གང་དག་སྟོང་པ་ཉིད་ ལྟ་བ། །དེ་དག་སྒྲུབ་ཏུ་མེད་པར་གསུངས། །ཞེས་པ་འདི་ཡང་སུན་དབྱུང་བར་སོང་བས། འཇིགས་ཤིང་གཡང་ཟ་བའི་སུན་འབྱིན་དུ་སྣང་ངོ་། །གཉིས་པ་དངོས་ལན་ཡང་དེས་འཐུས་མོད། འོན་ཀྱང་ཅུང་ཟད་ གསལ་བར་བྱས་ན། སྐབས་འདིར་རྒོལ་བ་གྲངས་ཅན་གྱི་རིང་ལུགས་འཛིན་པར་སོང་གསུངས་པ་དེ། དགོངས་པའི་དབྱིངས་སུ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཤར། རབ་དབྱེ་མཁན་པོས། བླུན་པོ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ངན་འགྲོར་འགྲོ་ སྟེ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པ་ཞིག་བཀོད་པར་བསམ་པའམ། ཡང་ན་བསལ་བ་དེ་བཞིན་ལ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མི་ཤེས་བཞིན་དུ་སྒོམ་ཉེས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པ་ ཞིག་བཀོད་པར་བསམ་པའམ། ཡང་ན་ཆོས་ཅན་མེད་བཞིན་དུ་ཕལ་ཆེར་ངན་འགྲོར་འགྲོ་སྟེ། བླུན་པོས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་པ་ཞིག་བཀོད་པར་བསམ་ནས་དཔྱད་པ་གནང་བ་གང་ཡིན། 3-260 དང་པོ་ལྟར་ན། ཕྱོགས་ཆོས་ལས་ཁྱབ་པ་ལ་སྐྱོན་བཏང་ན་བཟང་། གཉིས་པ་ལྟར་ན། ཕྱོགས་ཆོས་རང་གིས་གཟིགས་པས་རང་ལ་གནོད་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ། བླུན་པོས་ཕྱག་ཆེན་ངོས་མ་ཟིན་པར་ སྒོམ་པའི་ཕྱག་ཆེན་དེ། ཕྱག་ཆེན་མཚན་ཉིད་པ་མ་ཡི

【現代漢語翻譯】 也顯得像是在駁斥。《中論》中說：『如果錯誤地看待空性，智慧淺薄者將會毀滅，就像錯誤地抓住蛇，或者錯誤地修持真言一樣。』 這段話也像是沒有親自領悟正法，而是向他人展示的言論，所以是數論派的觀點。如果親自領悟正法，反而會對自己有害，因為看待空性的觀點是純正的觀點，而教導的對象也應該是：『深奧而難以理解，具有空性和慈悲的本質，致力於菩提的修行者。』 並且，即使在凡夫俗子的階段，聽到空性后，內心也會反覆產生極大的喜悅，因此一定是根器敏銳之人。』這樣說是相似的。如果說不相似，因為『如果錯誤地看待空性，就會產生過失』的緣故。我們也會這樣說：『不瞭解從二次第產生的智慧，就無法瞭解大手印。』 並且，『即使禪修得很好，也沒有比中觀禪修更好的。』等等的效用，以及『愚笨』這個詞的效用，說明了如果錯誤地禪修大手印，或者不瞭解禪修，就會產生過失。因此，在時間上是相似的。同樣，龍樹菩薩說：『諸佛都說空性，必定要捨棄一切見解。那些持有空性見解的人，是無法調伏的。』 這段話也成了駁斥，所以顯得是令人恐懼和墮落的駁斥。第二個問題的實際回答也可以用這些話來概括。但是，爲了更清楚地說明，這裡所說的反駁者持有數論派的觀點，這在您的意念中是如何產生的呢？是不是認為辯論者會這樣寫：『愚笨之人，你必定會墮入惡趣，因為你修持大手印的緣故。』或者像這樣反駁：『因為你不瞭解大手印，所以錯誤地修持大手印。』 或者認為即使沒有法，大多數人也會墮入惡趣，因為愚笨之人修持大手印的緣故。』然後進行分析呢？如果是第一種情況，那麼最好指出周遍性上的錯誤。如果是第二種情況，那麼親自領悟正法怎麼會對自身有害呢？因為愚笨之人不認識大手印的本質，而修持的大手印，並不是真正具有大手印特徵的大手印。

【English Translation】 It also seems like a refutation. As it says in the Mūlamadhyamakakārikā: 'If one views emptiness incorrectly, those of little wisdom will be destroyed, just like grasping a snake incorrectly, or wrongly practicing a mantra.' This statement also seems like speech that shows others without personally realizing the Dharma, so it is a view of the Samkhya school. If one personally realizes the Dharma, it will be harmful to oneself, because the view of looking at emptiness is a pure view, and the object of teaching should also be: 'Profound and difficult to understand, having the essence of emptiness and compassion, practitioners who are dedicated to Bodhi.' Moreover, even in the stage of ordinary beings, after hearing about emptiness, great joy repeatedly arises in the mind, so it must be a person with sharp faculties. This is similar. If it is said to be dissimilar, because 'If one views emptiness incorrectly, faults will arise.' We will also say: 'Without understanding the wisdom arising from the two stages, one cannot understand Mahamudra.' And, 'Even if one meditates well, there is nothing better than Madhyamaka meditation.' And so on, the effect of the word 'foolish' indicates that if one meditates on Mahamudra incorrectly, or does not understand meditation, faults will arise. Therefore, it is similar in time. Similarly, Nāgārjuna said: 'All the Buddhas have said that emptiness, must abandon all views. Those who hold the view of emptiness, are impossible to subdue.' This statement has also become a refutation, so it seems to be a frightening and degrading refutation. The actual answer to the second question can also be summarized by these words. However, to clarify a little, how did it arise in your mind that the opponent here holds the view of the Samkhya school? Is it thinking that the debater would write: 'Foolish person, you will surely fall into the lower realms, because you practice Mahamudra.' Or refute like this: 'Because you do not understand Mahamudra, you practice Mahamudra incorrectly.' Or think that even without Dharma, most people will fall into the lower realms, because foolish people practice Mahamudra. Then analyze it? If it is the first case, then it is best to point out the error in pervasion. If it is the second case, then how can personally realizing the Dharma be harmful to oneself? Because the foolish person does not recognize the essence of Mahamudra, and the Mahamudra that is practiced is not the Mahamudra that truly has the characteristics of Mahamudra.

---

ན་པའི་ཕྱིར། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལྟ་ཉེས་ན། །ཞེས་པ་དེ་ཡང་། སྟོང་ཉིད་ངོས་མ་ཟིན་པ་ལགས་པས། དེའི་སྟོང་ཉིད་དེ་ཡང་སྟོང་ཉིད་ མཚན་ཉིད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། དེ་གཉིས་སྐྱོན་ཡོད་མེད་མཚུངས་པ་དགོངས་འཚལ་ལམ། དཔྱད་པ་གསུམ་པ་ལྟར་ན་མི་རིགས་ཏེ། ཆོས་ཅན་གཞི་མ་གྲུབ་པ་ལ། རྒོལ་བས་ཕྱོགས་ཆོས་གྲུབ་མ་ གྲུབ་ཀྱི་དཔྱད་པ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རང་ཉིད་ཀྱིས་དམར་འདོན། རྒྱུད་དབང་གིས་མ་སྨིན་པར་རྟོག་པ་ཁ་འཚོམ་ཙམ་དང་སྟོང་པ་ཐལ་བྱུང་ཙམ་སོགས་ལ། ཕྱག་ཆེན་དུ་རློམ་ནས་ སྒོམ་པའི་བླུན་པོ་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་སྒོམ་དེ་ལས་ཕྱག་ཆེན་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་སོགས་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་གྱི། ཉེས་ན་ངན་འགྲོ་འམ། གཟུགས་མེད་ཁམས་སམ། ཉན་ཐོས་འགོགས་པའི་རང་རྒྱུ་ཙམ་ མམ། ཇི་ལྟར་བཟང་ཡང་ཕར་ཕྱིན་དབུ་མའི་སྒོམ་དང་ན་མཉམ་པ་ཙམ་ལས་ལྷག་པ་མི་འབྱུང་སྟེ། ཕྱག་ཆེན་ངོ་མ་ཤེས་པར་ཕྱག་ཆེན་དུ་རློམ་ནས་སྒོམ་པའི་སྒོམ་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། 3-261 ཞེས་པར་སོང་ལ། སྐབས་འདིར་རྟོག་གེའི་རྒྱས་བཀབ་ཀྱི་ཚུལ་གསུམ་ཚང་མ་ཚང་སོགས་ཀྱི་ཞིབ་དཔྱོད་གནང་བ་སྐབས་བབ་ཀྱི་སུན་འབྱིན་རྣལ་མར་ཨེ་འགྲོ་ན་སྟེ། འགྲོ་ངེས་ན་རང་ཉིད་ལ་མཛད་ དཀའ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ནི་གན་མཛོད་ལས། གཞན་གྱིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བཤད་ཚུལ། ཞེས་པའི་བརྒལ་ལན་ལས་འཕྲོས་པའོ། །ས་བཅད་འདི་ཙམ་གྱིས་མགྲིན་པ་བཏེགས་ནས་ཕན་ཚུན་དུ་ཆོས་སྤོང་ བའི་ལས་གསོག་པར་མི་བྱ་སྟེ། ངན་འགྲོའི་རྒྱུའི་ཕྱིར་རོ། །པདྨ་དཀར་པོས་འདི་ལྟར་དཔྱད་པ་ལ་ནི། དགོས་པ་སྣང་སྟེ། ཕྱོགས་འགའ་ཞིག་དབུགས་དབྱུང་བ་དང་། ཕྱོགས་འགའ་ཞིག་ལ་ཞལ་གྱི་རླངས་པ་ དང་། ལྷན་ཅིག་པའི་ཚིག་དོན་མཐུན་བརྟག་པའི་ཆེད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ།། །། ༄། །མ་ནོར་བཀའ་བརྒྱུད་པས་བསྟན་ཚུལ། ཡང་གན་མཛོད་ལས། གཉིས་པ་མ་ནོར་བཀའ་བརྒྱུད་པས་བསྟན་ཚུལ་ལ། ཕྱག་རྒྱའི་རྣམ་གྲངས་ལས་གང་ཡིན་པ། ཕྱག་ཆེན་དེ་ རང་གི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ། ངེས་ཚིག་མདོ་རྒྱུད་གཉིས་ཀར་བསྟན་ཚུལ། དེ་དཀར་པོ་ཆིག་ཐུབ་ཏུ་འགྲོ་བའི་གནད་བཤད་པ་བཞི་ལས། ༈ ཕྱག་རྒྱའི་རྣམ་གྲངས། དེ་རང་གི་ངོ་བོ་དང་། ངེས་ཚིག་མདོ་རྒྱུད་གཉིས་ཀར་བསྟན་ཚུལ། དང་པོ་ནི། ཇོ་བོ་ནཱ་རོ་ཏ་པས་གསུངས་ པའི་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་པར་འོང་སྟེ། ཕྱག་རྒྱ་དང་པོ་ཕྱི་རོལ་བུད་མེད། གཉིས་པ་ཡིད་ཀྱི་རིག་མ། གསུམ་པ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་འམ་ཆེན་མོ་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མཛད་པས། 3-262 དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ནས་གསུངས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་པ་ཇི་ལྟ་བར། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་དང་རྒྱལ་བ་མཻ་ཏྲི་པས་གསུངས་པའི་ཕྱག་ཆེན་དང་དམ་རྒྱར་འདིའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྡུས་སོ་ ཞེས་སོགས་དང་། དེ་བས་ན་ཕྱག་ར

【現代漢語翻譯】 因此，如果錯誤地看待空性，那是因為沒有理解空性的本質。如果那個空性不是真正的空性，那麼這兩種情況的錯誤程度是否相同呢？按照第三種分析，這是不合理的，因為如果論題的基礎沒有成立，那麼辯論者對法相是否成立的分析也是不合理的。因此，你自己揭示了，那些沒有通過灌頂成熟，只是口頭上談論，或者只是膚淺地理解空性的人，自以為在修持大手印的愚蠢之人，你們的修行不會獲得大手印的真正成就，如果情況糟糕，可能會墮入惡趣、無色界，或者僅僅是聲聞乘滅盡的因。即使情況好轉，也只能與般若波羅蜜多中觀的修行相同，不會有更高的成就，因為你們在不瞭解真正大手印的情況下，自以為在修持大手印。 3-261 請仔細檢查，這裡是否完全符合了所有三種詭辯的特徵，以及進行詳細分析是否真的能駁倒對方的觀點。如果確實能駁倒，那麼你自己也會遇到困難。這些是從《甘珠爾》中『他人顛倒解釋的方式』的辯論中引申出來的。不要因為這一小段內容就互相指責，積累誹謗佛法的罪業，因為這是墮入惡趣的原因。蓮花白以這種方式進行分析是有必要的，因為這似乎是爲了讓一些人鬆一口氣，給另一些人潑冷水，並共同檢查詞語和含義是否一致。 ༄། །不誤傳承噶舉派的觀點 此外，在《甘珠爾》中，關於第二點，即不誤傳承噶舉派的觀點，包括四點：手印的分類，大手印的本質，經續中對大手印的定義，以及解釋其成為『白法唯一』的關鍵。 ༈ 手印的分類，大手印的本質，以及經續中對大手印的定義。 首先，正如覺窩·那若巴（藏文：ཇོ་བོ་ནཱ་རོ་ཏ་པ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：）所說的四種手印：第一種是外在的女性，第二種是意念的明妃，第三種是大手印或偉大的空性，它具備一切殊勝的品質。 3-262 正如時輪金剛中所說的四種手印，以及大學者龍樹（藏文：ཀླུ་སྒྲུབ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：）和彌勒巴（藏文：མཻ་ཏྲི་པ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：）所說的大手印和誓言印，都包含在這個大手印中。因此，手印...

【English Translation】 Therefore, if one views emptiness incorrectly, it is because one has not grasped the essence of emptiness. If that emptiness is not a true emptiness, then are the faults of these two situations the same? According to the third analysis, it is unreasonable, because if the basis of the thesis is not established, then the debater's analysis of whether the dharma characteristic is established is also unreasonable. Therefore, you yourselves reveal that those who have not matured through empowerment, merely talk about it verbally, or only superficially understand emptiness, foolish people who presume to be practicing Mahamudra, your practice will not attain the true accomplishment of Mahamudra. If the situation is bad, you may fall into the lower realms, the formless realm, or merely the cause of the Hearer's cessation. Even if the situation improves, it can only be the same as the practice of Prajnaparamita Madhyamaka, and there will be no higher accomplishment, because you are practitioners who presume to be practicing Mahamudra without knowing the true Mahamudra. 3-261 Please examine carefully whether all three characteristics of sophistry are fully met here, and whether conducting a detailed analysis can truly refute the opponent's point of view. If it can indeed refute, then you yourselves will encounter difficulties. These are derived from the debate in the Kanjur, 'The way others explain it upside down.' Do not mutually accuse each other because of this small passage, accumulating the karma of slandering the Dharma, because this is the cause of falling into the lower realms. Padma Karpo's analysis in this way is necessary, because it seems to be for the purpose of letting some people breathe a sigh of relief, pouring cold water on others, and jointly examining whether the words and meanings are consistent. ༄། །The Non-Mistaken Kagyu Presentation Furthermore, in the Kanjur, regarding the second point, the non-mistaken Kagyu presentation, it includes four points: the categories of Mudras, the essence of Mahamudra, the definition of Mahamudra in both Sutras and Tantras, and explaining the key to it becoming 'White Dharma Only'. ༈ The categories of Mudras, the essence of Mahamudra, and the definition of Mahamudra in both Sutras and Tantras. Firstly, as Jowo Naropa said regarding the four Mudras: the first is the external woman, the second is the mind's vidya, the third is the Mahamudra or the great emptiness, which possesses all excellent qualities. 3-262 Just as the four Mudras are mentioned in the Kalachakra, and the Mahamudra and Samaya Mudra mentioned by the great scholars Nagarjuna and Maitripa are included in this Mahamudra. Therefore, Mudra...

---

ྒྱ་ཆེན་པོའི་སྒྲ་ཙམ་ལ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མང་ཡང་། འདིར་བསྟན་ཆགས་ལམ་དང་གཉིས་སུ་དབྱེ་བའི་དུས་ཀྱི་གྲོལ་ལམ་དེའོ། །ཞེས་བྱ་བ་བྲིས་སོ། །དེའི་ལན་ ནི། འོ་ན་རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ་རང་རྐང་གི་ཕྱག་ཆེན་དང་། མདོ་རང་རྐང་གི་ཕྱག་ཆེན་སོགས་ཀྱང་། འདིའི་ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་ཕྱག་ཆེན་སོགས་སུ་འདུས་སམ་མ་འདུས། འདུས་ན་འདི་སྐབས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ བཞི་ནི། བླ་མེད་དབང་ལས་རྙེད་དགོས་པར་ཡེ་ཤེས་ཐིག་ལེའི་རྒྱུད་ལས་བསྒྲུབས་ཟིན་པས་གནོད། མི་འདུ་ན། ཇི་སྐད་བཤད་པ་དེ་ནི་དངོས་བཏགས་རྣམ་པར་མ་ཕྱེ་བའི་གསུང་དུ་སྣང་བས་དངོས་ བཏགས་ཕྱེ་ནས་སྨྲ་བར་རིགས་སོ། །ཡང་གན་མཛོད་སྔ་མ་དེའི་འཕྲོ་ལས། དེ་ཡང་དབུ་མ་པས་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་བཟློག་པ་དང་། བདག་བཟློག་པ་དང་། ལྟ་བ་ཀུན་བཟློག་པའི་སྐབས་གསུམ་དུ་ ཕྱེ་བ་དང་། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་འཁོར་ལོའི་མདོར། ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་སྦྱོང་བའི་ཚུལ་གསུམ་གྱིས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་སྦྱོང་བའི་རིམ་པ་གསུམ་བསྟན་པ་དང་། དཔལ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོར། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས། 3-263 ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཚོགས། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་གསུམ་ལ་བཀྲི་བའི་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་འདིར་ཡང་རྗེ་བཙུན་མི་ལའི་ཞལ་སྔ་ནས། ཕྱི་སྣང་བ་ཇི་ལྟར་སྣང་ལགས་ཀྱང་། །མ་རྟོགས་པ་ལ་འཁྲུལ་ སྣང་སྟེ། །རྟོགས་པ་རྣམས་ལ་ཆོས་སྐུར་སྣང་། །མཐར་ཐུག་དོན་ལ་སྣང་མ་མྱོང་། །སྤྲིན་བྲལ་མཁའ་ལྟར་དག་གོ་གསུངས། །ཞེས་མ་རྟོགས་པའི་སྐབས། རྟོགས་པ་ཤར་བའི་སྐབས། མཐར་ཐུག་པའི་སྐབས་གསུམ། དེ་དག་ ཀྱང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་གནས་སྐབས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཕགས་པའི་གནས་སྐབས་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གནས་སྐབས་གསུམ་དུ་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་པའི་དང་པོ་ནི། གཉིས་མེད་དམ་ཟུང་འཇུག་ཙམ་བཤད་ཀྱང་། བློའི་གོ་ཕྱོགས་ལ་གཉིས་སྣང་ངམ། ཐ་དད་གཅིག་ཀ་འབྱུང་སྟེ། དོན་གཉིས་སྣང་མ་སྤངས་པས་ལན་ནོ། །དེ་དག་གི་བློ་ངོས་བཟུང་ནས། འཁྲུལ་པ་འཁྲུལ་པ། མ་འཁྲུལ་པ་མ་འཁྲུལ་པ། ཀུན་རྫོབ་ ཀུན་རྫོབ་དང་། དོན་དམ་དོན་དམ་རང་རང་སྟེ། ཕན་ཚུན་འགལ་བ་ལྟ་བུར་བཤད་པ་རྣམས་བཟུང་བས་དྲང་དོན། བློ་དམན་རྣམས་ལ་དེ་ཀ་བདེན་པར་བཤད་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་གཉིས་ སྣང་ཟད་པས་ན་གཉིས་མེད་རྟོགས་པ་ཞེས་བཞག དེའི་དབང་གིས་ན་རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་ཆོས་སྐུ། ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་བདུད་རྩི། འཁྲུལ་པ་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་སུ་འཆར་བས། ཕྱོགས་སུ་ཕྱེ་ཡང་བྱེ་བ་མི་སྲིད་པས། 3-264 བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་དམ། ཐབས་ཤེས་དབྱེར་མེད་སོགས་ཀྱི་གནད་ཀས་བདེན་པ་གཅིག་སྟེ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའོ། །དེ་ཡང་རྒྱལ་དབང་རྗེས། རྣམ་རྟོག་གི་རང་བཞིན་ཤེས་ཙ་ན། །གང་ཤར་འདི་ཆོས་སྐུར་ ཁྲོལ་ལོ་ལོ། །ཞེས་དང་། ས་ར་ཧ་ཆེན་པོས། རྟོགས་པར་གྱུར་ན་

【現代漢語翻譯】 雖然大手印僅僅是聲音，但區分方式有很多。這裡所說的，是指分為生起次第和圓滿次第的，證悟二者的解脫道。』寫了這些話。 對此的回答是：那麼，下部密續中獨立的『大手印』，以及顯宗中獨立的『大手印』等等，是否都包含於此處的『四種大手印』中？如果包含，那麼此處所說的『四種大手印』，必須從無上瑜伽的灌頂中獲得，這已經被《智慧明點續》所證實，因此會有妨礙。如果不包含，那麼正如你所說，這似乎是沒有區分真實和假設的說法，因此應該區分真實和假設后再說。 此外，在之前的《甘珠爾目錄》中還提到：『中觀派將斷除非福德、斷除我、斷除一切見解分為三個階段。』在《不退轉法輪經》中，通過三種修持如意寶的方式，闡述了清凈如來藏的三種次第。在《時輪金剛》中，積累福德資糧、持戒資糧、智慧資糧這三種資糧的次第，與此類似，尊者米拉日巴也曾說過：『外在顯現無論如何顯現，對於未證悟者來說是錯覺，對於證悟者來說則顯現為法身，最終的意義是未曾顯現，如無雲晴空般清凈。』 因此，未證悟的階段、證悟生起的階段、最終的階段，這三個階段，也應該理解為凡夫的階段、菩薩聖者的階段、以及佛的階段。首先，即使只講無二或雙運，在理解上也會出現二元對立，或者出現單一與多樣的區分，這是因為沒有捨棄二元對立的顯現。認識到這些心識后，將錯覺視為錯覺，將非錯覺視為非錯覺，將世俗諦視為世俗諦，將勝義諦視為勝義諦，各自獨立，就像彼此對立一樣，這些說法都是爲了引導根器較差的人，讓他們相信這些就是真理。 第二，因為二元對立已經止息，所以安立為證悟無二。因此，一切分別念都顯現為法身，一切煩惱都顯現為甘露，一切錯覺都顯現為智慧，即使進行區分，也不可能完全分開，因此，二諦無別，或者方便與智慧無別等等的關鍵，在於唯一的真理，也就是勝義諦。正如嘉瓦仁波切所說：『當認識到分別唸的自性時，無論顯現什麼，都將它轉化為法身。』 薩ra哈大師曾說：『一旦證悟……』

【English Translation】 Although Mahamudra is merely a sound, there are many ways to differentiate it. What is indicated here is the path of liberation at the time of dividing into the generation stage and the completion stage.' These words were written. The answer to that is: Then, are the independent 'Mahamudra' in the lower tantras and the independent 'Mahamudra' in the sutras, etc., also included in the 'Four Mahamudras' here? If they are included, then the 'Four Mahamudras' in this case must be obtained from the empowerment of Anuttarayoga, which has already been proven by the Guhyasamayasutra, so there will be an obstacle. If they are not included, then as you said, it seems to be a statement without distinguishing between reality and assumption, so it is appropriate to speak after distinguishing between reality and assumption. In addition, the previous 'Ganzhur Catalog' also mentioned: 'The Madhyamikas divide the elimination of non-merit, the elimination of self, and the elimination of all views into three stages.' In the Sutra of the Wheel of Non-Regression, the three stages of purifying the essence of the Sugata are explained through the three ways of practicing the wish-fulfilling jewel. In the Kalachakra Tantra, the order of accumulating the three accumulations of merit, the accumulation of discipline, and the accumulation of wisdom is similar to this. Venerable Milarepa also said: 'However the external appearance appears, it is an illusion for the unawakened, but it appears as the Dharmakaya for the awakened. The ultimate meaning is never experienced, as pure as cloudless space.' Therefore, the stage of non-awakening, the stage of the arising of awakening, and the final stage, these three stages should also be understood as the stage of ordinary beings, the stage of Bodhisattva Aryas, and the stage of Buddha. First, even if only non-duality or union is spoken of, duality will appear in understanding, or a distinction between single and multiple will arise, because the appearance of duality has not been abandoned. After recognizing these minds, regarding illusion as illusion, regarding non-illusion as non-illusion, regarding conventional truth as conventional truth, and regarding ultimate truth as ultimate truth, each is independent, as if they are opposed to each other. These statements are to guide those with lesser faculties to believe that these are the truth. Second, because duality has ceased, it is established as the realization of non-duality. Therefore, all discriminations appear as Dharmakaya, all afflictions appear as nectar, and all illusions appear as wisdom. Even if distinctions are made, it is impossible to completely separate them. Therefore, the key to the inseparability of the two truths, or the inseparability of method and wisdom, lies in the one truth, which is the ultimate truth. As Gyalwang Rinpoche said: 'When the nature of discrimination is recognized, whatever arises, transform it into Dharmakaya.' Saraha the Great said: 'Once realized...'

---

ཐམས་ཅད་དེ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ལས་གཞན་ཞིག་སུས་ཀྱང་རྙེད་མི་འགྱུར། །ཞེས་པས་སོ། །འདི་ནི་ངེས་དོན་ནོ། །གསུམ་པ་སངས་རྒྱས་ ཀྱིས་གཟིགས་པ་ལ། སེམས་ཅན་གྱི་བློས་གཞལ་བ་ནི། རྒྱལ་བའི་དབང་པོས། ནམ་མཁའ་ལ་འདོམ་གྱིས་འཇལ་བ་དང་། །ཀུན་ཁྱབ་ལ་སྐོར་ལེར་གཅོད་པ་རྣམས། །བྱེད་དོན་རང་མེད་དེ་བྱེད་མཁན་མང་། །ཞེས་ གསུངས་པར་ཟད་ལ། ཞེས་སོགས་ནས། དེ་ནི་མཐར་ཐུག་ཅེས་པའི་སྐབས་ཏེ། དེས་ན་དྲང་དོན་དུ་འདི། ངེས་དོན་དུ་འདི། མཐར་ཐུག་ཏུ་འདི་ཞེས་ཤན་ཕྱེད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་བྲིས་སོ། །འདི་ དག་ཕལ་ཆེར་སྙིང་གི་བཅུད་དུ་གྱུར་པ་ལྟར་སྣང་མོད། དཔྱད་པར་བྱ་བའི་གནས་ཀྱང་ཅུང་ཟད་སྣང་སྟེ། དེ་ཡང་གནས་སྐབས་གཉིས་པར་རྣམ་རྟོག་ཆོས་སྐུར་བཞེད་པ་མི་འཐད་དེ་བྱང་འཕགས་མཉམ་ བཞག་ན་གཉིས་སྣང་མེད་པ་དང་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་གཉིས་སྣང་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་སར་རྣམ་རྟོག་ཆོས་སྐུར་ཁས་མི་ལེན་པ་ཡང་ཁས་བླངས་འགལ་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གཟིགས་པ་ཚད་མར་བྱས་ནས་རྣམ་རྟོག་ཆོས་སྐུ་བཞེད་ཅེས་རྣམ་རྟོག་ཆོས་སྐུའི་དྲིས་ལན་དུ་དྲིས་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། 3-265 འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ལུགས་ཀྱིས། སྟོན་པས་ཆོས་སྟོན་པའི་རིམ་པ་དང་པོ་ནི། བསོད་ནམས་མིན་པ་དང་པོར་བཟློག །ཅེས་པ་སྟེ། བདེན་བཞི་དང་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་སོགས་མེད་པར་ལྟ་བའི་ཆད་ལྟ་ ངན་པ་སུན་ཕྱུང་ནས། ལྟ་བ་བདེན་བཞི་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དང་། སྤྱོད་པ་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་སྤང་བླང་ཚུལ་བཞིན་དུ་སྟོན་པའོ། །འདི་ནི་བདག་གོ་ཞེས་ཀྱང་བསྟན་གྱུར་ཅིང་། །ཞེས་པ་དང་། རེ་ ཞིག་ཉེས་ཀུན་འབྱུང་བའི་གནས། །མེད་ཉིད་རྣམ་པར་བཟློག་ཟིན་གྱིས། །ཞེས་དང་། མདོ་ལས། སྐྱེ་བ་མེད་པ་བདེན་པ་གཅིག་ཡིན་ན། །དེ་ལ་གཞན་དག་བདེན་པ་བཞི་ཞེས་ཟེར། །ཞེས་བཤད་པའི་གཞན་དག་ བདེན་པ་བཞི་ཞེས་ཟེར་ཞེས་པ་དེའོ། །འདི་དྲང་དོན་ཡིན་ཞིང་། དབུ་མའི་ལྟ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་བསྟན་པས། མ་རྟོགས་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་སྟེ། །ཞེས་པ་དང་སྦྱར་ཡང་འགྲིག་པར་སྣང་ངོ་། ། རིམ་ པ་གཉིས་པ་ནི། བར་དུ་བདག་ནི་བཟློག་པ་སྟེ། །ཞེས་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་པས། འདིར་དངོས་སྨྲ་བ་ལས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་དང་བྲལ་བའི་དབུ་མའི་ལམ་གསལ་བར་བཤད་པ་ ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་མེད་པ་བདེན་པ་གཅིག་ཡིན་ན། །ཞེས་པ་དང་། བདག་མེད་ཅེས་ཀྱང་བསྟན་པར་གྱུར། །ཅེས་པ་དང་། རིགས་པ་གང་གིས་ཡོད་ཉིད་ཀྱང་། །བཟློག་པར་འགྱུར་བ་མཉན་པར་གྱིས། །ཞེས་དངོས་སྨྲ་བས་བདེན་གྲུབ་ཁས་བླངས་པ་ལ། 3-266 གནོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་ཆར་ལྟར་ཕབ་པ་དང་། སྟོང་ཉིད་བག་ཆགས་གོམས་པ་ཡིས། །དངོས་པོའི་བག་ཆགས་བཟློག་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོགས་བཤད་པ་དེ་འདིའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྟ་བ་འདི་ནི་ཉན་ རང་དང་ཐ

【現代漢語翻譯】 『一切皆是如此，無人能於此尋得其他。』這就是究竟的意義。第三，關於佛陀的觀察，眾生的心識衡量是：勝者之王（རྒྱལ་བའི་དབང་པོ།，Gyawai Wangpo，勝利者的力量）曾說：『以尺度測量虛空，將周遍一切者切割成圓形，所做之事毫無意義，但做的人卻很多。』僅此而已。』等等，這是關於『那是最終』的段落。因此，我們應該區分：這是方便說，這是真實義，這是究竟義。』這些話寫道。這些話語大多看似已成為精髓，但也有一些地方需要考察。也就是說，在第二種情況下，認為分別念是法身是不合理的，因為聖者菩薩在等持中沒有二取顯現，並且后得位的二取顯現僅僅是世俗諦。在佛陀的境界中，不承認分別念是法身也是與承諾相違背的，因為佛陀的觀察被認為是可靠的，並且認為分別念是法身，這似乎是在對關於分別念法身的問題的回答。 按照聖者龍樹（འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ།，Pakpa Ludrup，聖龍樹）的宗義，導師（སྟོན་པ།，Tönpa，導師）講法的次第首先是：『首先遣除非福德。』也就是說，駁斥了認為四諦（བདེན་བཞི།，Den Zhi，四聖諦）、業果等不存在的斷見惡見，然後如實地宣說證悟四諦的智慧，以及如理取捨業果的行為。『這也顯示了這是我。』以及『暫時遣除了產生一切過患之處，即無有。』還有，經中說：『無生是唯一的真諦，其他被稱為四諦。』這裡所說的『其他被稱為四諦』就是指這個。這是方便說，因為沒有絲毫宣說中觀的見解，所以與『對於未證悟者來說是迷惑』結合起來似乎也是合適的。第二個次第是：『中間遣除我。』這正是指那個，因此，在這裡清晰地宣說了超越了有無二邊的中道，這超越了實在論者。『無生是唯一的真諦。』以及『也顯示了無我。』還有，『請聽用何種理效能夠遣除有。』對於實在論者承認實有，降下如雨般的破斥理證，並且『通過串習空性的習氣，能夠遣除對實有的習氣。』等等的宣說，都是指這種情況。這種見解與聲聞、緣覺和……

【English Translation】 'All is that, and no one will find another from it.' This is the definitive meaning. Third, regarding the Buddha's observation, the measurement by sentient beings' minds is: The King of Victors (རྒྱལ་བའི་དབང་པོ།, Gyawai Wangpo, Power of the Victorious Ones) said: 'Measuring the sky with a yardstick, and cutting the all-pervasive into circles, the actions are meaningless, but there are many who do it.' That's all.' etc., this is about the passage 'That is ultimate.' Therefore, we should distinguish: This is provisional meaning, this is definitive meaning, this is ultimate meaning.' These words are written. These words mostly seem to have become the essence, but there are also some places that need to be examined. That is, in the second case, it is unreasonable to consider conceptual thought as the Dharmakaya, because noble Bodhisattvas have no dualistic appearance in equanimity, and the dualistic appearance of the subsequent attainment is merely conventional truth. In the realm of the Buddha, not admitting conceptual thought as the Dharmakaya is also contradictory to the commitment, because the Buddha's observation is considered reliable, and considering conceptual thought as the Dharmakaya, it seems to be an answer to the question about conceptual thought Dharmakaya. According to the tradition of the noble Nagarjuna (འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ།, Pakpa Ludrup, Holy Nagarjuna), the order in which the Teacher (སྟོན་པ།, Tönpa, Teacher) teaches the Dharma is first: 'First, turn away from non-merit.' That is, refuting the nihilistic wrong view that denies the Four Noble Truths (བདེན་བཞི།, Den Zhi, Four Truths) and the law of karma, etc., and then truly explaining the wisdom of realizing the Four Noble Truths and the way of properly accepting and rejecting the results of karma. 'This also shows that this is me.' and 'For the time being, the place where all faults arise, namely non-existence, has been completely turned away.' Also, the sutra says: 'Unborn is the one truth, and others are called the four truths.' The 'others are called the four truths' mentioned here refers to this. This is provisional meaning, because there is not the slightest explanation of the Madhyamaka view, so it seems appropriate to combine it with 'It is confusing for those who have not realized it.' The second order is: 'In the middle, turn away from self.' This refers to that very thing, therefore, here the Middle Way, which transcends the extremes of permanence and annihilation, is clearly explained, which is superior to the realists. 'Unborn is the one truth.' and 'Also showed no-self.' Also, 'Please listen to what kind of reasoning can turn away existence.' For the realists who admit true existence, raining down refuting reasonings like rain, and 'Through the habituation of emptiness, the habituation of things can be turned away.' etc., the explanations refer to this situation. This view is with the Shravakas, Pratyekabuddhas, and...

---

ུན་མོང་བའི་དབུ་མའི་ལྟ་བ་སྟེ། ལྟ་བ་འདི་ཙམ་ལ་ཉན་རང་དང་ས་དྲུག་པ་མན་གྱི་བྱང་སེམས་མཐུན་པའི་གནད་ཀྱིས་ས་དྲུག་པ་མན་ཆད་ཀྱིས་ཉན་རང་བློ་གྲོས་ཀྱིས་ ཟིལ་གྱིས་གནོན་མི་ནུས་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་ཟློག་འདི་སྟོན་པའི་ཤེས་ཕྱིན་གྱི་མདོ་སོགས་ངེས་དོན་གྱི་མདོ་ཡིན་ཞིང་། འཕགས་པ་རྣམ་གསུམ་གྱི་མཉམ་བཞག་ལ་གཉིས་སྣང་མེད་ཀྱང་། རྗེས་ཐོབ་ ཏུ་གཉིས་སྣང་ཟད་པ་མི་བདེན་ཏེ། དེ་གསུམ་གྱི་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་སྣང་བྱ་བདེན་མེད་དུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་འཆར་བའི་གནད་ཀྱིས། སྣང་བྱ་དེ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་ཞེས་དཔལ་ལྡན་ཟླ་བས་བཤད་ འདུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་སྐབས་དང་པོ་དེར། བདེན་གཉིས་དང་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་སོགས་ཐ་དད་སོ་སོར་ཁས་ལེན། གནས་སྐབས་གཉིས་པ་འདིར་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད། ཐབས་ཤེས་དབྱེར་མེད་སོགས་ཁས་ལེན་གསུངས་པ་ ནི། རྣམ་དཔྱད་ཆེར་མི་སྣང་སྟེ། ཐེག་ཆེན་སྐབས་སུ་བདེན་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཁས་ལེན་བྱེད་པ་དེ་སྲིད་དུ། བདེན་པ་གཉིས་དབྱེར་མེད་དུ་ཁས་ལེན་དགོས་ཤིང་། དེ་ཁས་བླངས་ཀྱང་། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང་། 3-267 འཁྲུལ་པ་འཁྲུལ་བ་ཡིན་པ་སོགས་རྣམ་དབྱེ་མ་འཆོལ་བ་ལ་ཁས་ལེན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་སྐབས་གཉིས་པ་འདིར། བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་གནད་ཀྱིས་རྣམ་རྟོག་ཆོས་སྐུ་དང་། ཉོན་མོངས་བདུད་རྩི་ དང་། འཁྲུལ་པ་ཡེ་ཤེས་སུ་འཆར་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། སྒོམ་མཉམ་འཇོག་པ་དག་དེ་ལྟར་གསུངས་པ་ལ་འཁྲུལ་གཞི་སྣང་ཡང་མཁས་པའི་གཏམ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་རྟོག་ཆོས་སྐུ་ཡིན་ན། རྣམ་རྟོག་ཀྱང་ ཡིན་ཆོས་སྐུ་ཡང་ཡིན་པའི་གཞི་མཐུན་ཞིག་ཁས་ལེན་རྒྱུ་དགོས་པ་ལས། དེ་འདྲ་དེ་གནས་སྐབས་གསུམ་པོ་དེ་གང་དུ་ཡང་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྣམ་རྟོག་སོགས་རང་ཡལ་དུ་སོང་བ་ལ། རྣམ་རྟོག་ཆོས་སྐུའི་མིང་འདོགས་ན་མིང་ལ་མི་བརྩད་མོད། དོན་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྤྲིན་ནམ་མཁར་དྭངས་པའི་ཚེ། སྤྲིན་ནམ་མཁའ་ཡིན་ཞེས་སྨྲ་བ་དང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གན་ མཛོད་ལས། སེར་པོ་དུང་གི་གཤིས་སམ་མདངས་ག་ལ་ཡོད་ནའང་། ནད་མེད་ཀྱིས་ཀྱང་མཐོང་རིགས་པ་ལས་མེད་པས་མ་མཐོང་བ་བཞིན། མ་རྟོགས་ན་འཁྲུལ་བར་སྣང་རུང་། རྟོགས་ན་ཆོས་སྐུར་འཆར་བ་ ཡང་དེ་ལྟ་བུ་སྟེ། འདི་གཉིས་ཀའི་མཚན་གཞིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་ཀ་འཛིན་པ། དུང་སེར་མཐོང་དང་དུང་སེར་པོར་མ་མཐོང་བ་གཉིས་ཀའང་སེར་པོར་བཏགས་པའི་དུང་དེ་ཀ་མཚན་གཞིར་འཛིན་པ་ལྟ་བུའོ། ། 3-268 ཞེས་བཤད་པ་འདི་རྣམ་རྟོག་ཆོས་སྐུའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཐུགས་གཏད་དྲག་ཤོས་ཡིན་ན་སྙིང་པོ་མི་སྣང་སྟེ། སེར་པོར་བཏགས་པའི་དུང་སེར་པོར་སྣང་ཡང་ཁོ་རང་དཀར་པོ་ཡིན་པ་བཞིན། འཁྲུལ་པར་བཏགས་ པའི་རྣམ་རྟོག་དེ་འཁྲུལ་པར་སྣང་ཡང་ཁོ་རང་ཆོས་སྐ

【現代漢語翻譯】 這是共同的Madhyamaka（中觀）觀點。這種觀點與聲聞乘（Śrāvakayāna）和獨覺乘（Pratyekabuddhayāna），以及第六地以下的菩薩們相一致。關鍵在於，第六地以下的菩薩們無法通過聲聞乘和獨覺乘的智慧來壓倒它。這是對此的解釋。宣講斷除我執的《般若經》（Prajñāpāramitā Sūtra）等是究竟意義的經典。即使是三聖者（觀世音菩薩，文殊菩薩，金剛手菩薩）的等持中沒有二元對立的顯現，但在後得位（post-meditation）中，二元對立的消失也並非真實。關鍵在於，這三者在後得位中，所顯現的事物如幻覺般顯現為無有自性。因此，尊貴的月稱（Chandrakirti）說，所顯現的事物僅僅是世俗諦（saṃvṛtisatya）。 在第一個階段，承認二諦（雙重真理）和迷惑與非迷惑等是各自不同的。據說在第二個階段，承認二諦無別，方便與智慧無別等。但這似乎沒有太多的分析。在Mahāyāna（大乘）中，只要承認二諦的建立，就必須承認二諦無別。即使承認了這一點，也必須承認世俗諦是世俗諦，迷惑是迷惑，等等，不混淆這些區分。 據說在第二個階段，由於二諦無別的關鍵，分別念顯現為法身（Dharmakāya），煩惱顯現為甘露，迷惑顯現為智慧。如果有人認為這是在禪定中說的，那可能會產生誤解，但這並不是智者的言論。如果分別念是法身，那麼就必須承認分別念既是分別念又是法身的基礎。但這樣的基礎在三個階段中的任何一個階段都不可能存在。如果分別念等自行消失，那麼給分別念貼上法身的標籤是可以的，但它與意義不符。這就像在雲彩消散在天空中時，說雲彩就是天空一樣。如果按照《甘珠爾》（Kangyur）中所說：『黃色在海螺的本質或光澤中怎麼會有呢？即使沒有疾病的人也應該能看到它，但他們卻看不到。』同樣，如果不理解，它可能顯得迷惑，但如果理解了，它就會顯現為法身。這就像執著于這兩個例子的基礎，即執著于看到黃色海螺和沒有看到黃色海螺，都是執著于被貼上黃色標籤的海螺一樣。 如果說這段話是證明分別念是法身的最有力的論據，那似乎沒有意義。就像被貼上黃色標籤的海螺雖然看起來是黃色的，但它本身是白色的。同樣，被貼上迷惑標籤的分別念雖然看起來是迷惑的，但它本身是法身。

【English Translation】 This is the common Madhyamaka (Middle Way) view. This view is in accordance with the Śrāvakayāna (Hearer Vehicle) and Pratyekabuddhayāna (Solitary Realizer Vehicle), as well as Bodhisattvas below the sixth Bhumi (level). The key is that Bodhisattvas below the sixth Bhumi cannot overpower it with the wisdom of Śrāvakas and Pratyekabuddhas. This is the explanation of that. The Prajñāpāramitā Sūtra (Perfection of Wisdom Sutra), which teaches the negation of self, and other sutras are definitive meaning sutras. Even though there is no dualistic appearance in the Samadhi (meditative equipoise) of the three noble ones, the disappearance of dualistic appearance in the post-meditation is not true. The key is that in the post-meditation of these three, the objects of appearance appear like illusions without inherent existence. Therefore, the esteemed Chandrakirti said that the objects of appearance are merely conventional truth (saṃvṛtisatya). In the first stage, it is acknowledged that the two truths (dual truths) and delusion and non-delusion, etc., are separate and distinct. It is said that in the second stage, it is acknowledged that the two truths are inseparable, method and wisdom are inseparable, etc. But this does not seem to have much analysis. In the Mahāyāna (Great Vehicle), as long as the establishment of the two truths is acknowledged, it is necessary to acknowledge that the two truths are inseparable. Even if this is acknowledged, it is necessary to acknowledge that conventional truth is conventional truth, delusion is delusion, etc., without confusing these distinctions. It is said that in the second stage, due to the key of the inseparability of the two truths, conceptual thought appears as Dharmakāya (Body of Truth), afflictions appear as nectar, and delusion appears as wisdom. If someone thinks that this is said in meditation, it may cause misunderstanding, but this is not the speech of the wise. If conceptual thought is Dharmakāya, then it is necessary to acknowledge a common basis where conceptual thought is both conceptual thought and Dharmakāya. But such a basis is impossible in any of the three stages. If conceptual thoughts, etc., disappear on their own, then it is okay to label conceptual thought as Dharmakāya, but it is inconsistent with the meaning. This is like saying that clouds are the sky when the clouds have cleared in the sky. If, according to the Kangyur (Collected Words of the Buddha), 'How could yellow be in the essence or luster of a conch shell? Even someone without illness should be able to see it, but they do not see it.' Similarly, if one does not understand, it may appear as delusion, but if one understands, it will appear as Dharmakāya. This is like holding onto the basis of both of these examples, that is, holding onto the conch shell that is labeled as yellow, whether one sees the yellow conch shell or does not see the yellow conch shell. If this statement is the strongest argument for proving that conceptual thought is Dharmakāya, it does not seem meaningful. Just as a conch shell that is labeled as yellow appears yellow, but it is white in itself. Similarly, conceptual thought that is labeled as delusion appears as delusion, but it is Dharmakāya in itself.

---

ུ་ཡིན་དགོས་པ་ལས། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པར་དེའི་ཚེ་ཡང་རྣམ་རྟོག་ཁོ་རང་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། རྣམ་རྟོག་རྟོགས་ན་ཆོས་སྐུར་ འཆར་བ་ཡང་། དུང་དང་དཔེ་དོན་མི་འགྲིག་སྟེ། མིག་མ་བསླད་པས་དུང་སེར་པོར་མ་མཐོང་དཀར་པོ་ཁོ་རང་མཐོང་བ་བཞིན། བློ་མ་འཁྲུལ་བའི་འཕགས་པས་རྣམ་རྟོག་འཁྲུལ་པར་མ་མཐོང་། རྣམ་རྟོག་ ཁོ་རང་མཐོང་ཞེས་པ་དང་སྦྱར་དགོས་པ་ལས། དེའི་ཚེ་རྣམ་རྟོག་ཁོ་རང་ཡང་མེད་པར་སོང་བ་ཡིན་གྱི་དེ་མཐོང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་རྣམ་རྟོག་ཤར་ཡང་འཛིན་པ་མ་ ཞུགས་པའོ་སྙམ་ན། དེས་ཆོས་སྐུར་མི་འགྲུབ་སྟེ། ཐེག་ཆེན་མ་དག་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་གཉིས་སྣང་ཤར་ཡང་བདེན་འཛིན་མ་ཞུགས་པས། དེ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་མིན་གྱི། ཀུན་རྫོབ་ཙམ་ཡིན་ཞེས་དཔལ་ ལྡན་ཟླ་བས་བཤད་པས་ཆོས་སྐུར་ག་ལ་རིགས། ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ཉོན་མོངས་ཆགས་སོགས་ལྷང་ཙམ་ཤར་བ་ན། ལྟ་བའི་རྩིས་ཟིན་ཏེ་བདེན་མཐོང་དུ་ཁྲོལ་སོང་བའི་ཚེ། ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་རང་གྲོལ་དུ་སོང་སྲིད་ཀྱང་། 3-269 ཉོན་མོངས་ཆོས་སྐུ་དངོས་སུ་སོང་བ་ཅི་ལ་ཡིན། དེས་ན་ས་སྐྱ་པ་ཆེན་པོས། ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡི། །དབང་དུ་སོང་ན་གྲོལ་བ་མེད། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །དབང་ དུ་སོང་ན་འཁོར་བ་མེད། །ཅེས་པ་འདི་དང་བཀའ་བརྒྱུད་གོང་མ། གནད་འགྲོལ་ཤེས་ན་དགོངས་དབྱིངས་གཅིག་ཏུ་འབབ། རྣམ་རྟོག་ཆོས་སྐུའི་སྒྲ་ཟིན་སྐྱོད་པ་མཁས་པ་དགེས་པའི་གཏམ་མ་ཡིན་ཡང་གདུལ་ བྱ་བློ་ཆུང་འཁྲིད་པའི་དྲང་དོན་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་མཛོད་ཅིག གནད་དེས་ན་རྣམ་རྟོག་ཆོས་སྐུར་ཁས་མི་ལེན་ན། འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་སོགས་ཁས་ལེན་པ་ཡང་འགལ་བ་གསུངས་པ་ཡང་མི་མད་ དེ། འདོད་ཆགས་སོགས་ཟད་ཅིང་གནས་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་སོགས་མིང་བཏགས་ཀྱང་། དེ་འདོད་ཆགས་སོགས་མཚན་ཉིད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐབས་འདིར་བདེན་པ་གཅིག་ཅེས་པའི་གོ་ བ་བཟང་སྟེ། འཕགས་པ་རྣམས་གསུམ་གྱི་མཉམ་བཞག་གི་གཟིགས་ངོ་ནི། དོན་དམ་བདེན་པ་ཡིན་ལ། རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་གཟིགས་ངོའི་སྣང་ཆ་ནི། ཀུན་རྫོབ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། རིམ་པ་གསུམ་པ་ནི། མཐའ་མར་ལྟ་བཞི་ཀུན་བཟློག་པ། །གང་གིས་ཤེས་དེ་མཁས་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་སྟེ། སྐབས་འདིར་མཐར་འཛིན་འགོག་དགོས་པ་ཅི་ཡང་མེད་ཀྱང་། ཡོད་མེད་ཡིན་མིན་སོགས་མཚན་མའི་སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་བཅད་དེ། 3-270 མུ་བཞིའི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་དབུ་མའི་ལྟ་བ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དེ་འདིར་བསྟན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྟ་བ་འདི་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ས་བདུན་པ་ནས་འབྱུང་བའི་གནད་ཀྱིས། ས་བདུན་པ་ནས་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་བློ་གྲོས་སྟོབས་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ནུས་པར་བཤད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་དེ་ཡིན་ནོ། །མདོ་ལས། བྱང་ཆུབ་སྙ

【現代漢語翻譯】 如果不是這樣，那麼此時的分別念本身就是錯誤的。如果認識到分別念，顯現為法身也是不合理的。就像眼睛沒有被迷惑，就不會把海螺看成黃色，而只會看到白色一樣。沒有被迷惑的聖者不會把分別念看成是錯誤的，而只會看到分別念本身。必須這樣理解，否則，此時分別念本身也消失了，因為沒有看到它。如果認為即使分別念生起，也不會產生執著，那麼這也不能成就法身。因為在大乘不清凈的后得位中，即使顯現二取，也不會產生實執，所以這不是世俗諦，僅僅是世俗。正如吉祥月稱所說，怎麼能是法身呢？對於資糧道和加行道的瑜伽士來說，如果煩惱、貪慾等稍微生起，就會被見解所控制，一旦被視為真實，貪慾等煩惱可能會自然解脫，但煩惱怎麼會變成真正的法身呢？因此，薩迦派大師說：『如果智慧被分別念所控制，就不會解脫；如果分別念被智慧所控制，就不會有輪迴。』這與噶舉派上師的教言相符：『如果知道要點，見解就會融入法界。』把分別念說成是法身，這並不是智者喜歡說的話，應該知道這只是爲了引導根器差的眾生而說的方便之語。因此，如果不承認分別念是法身，那麼承認大貪慾等也是不合理的。雖然可以將大貪慾等名稱安立於煩惱止息、本體轉變的智慧上，但它們並不是真正的大貪慾等。這裡理解『一個真諦』的含義很好，因為聖者們在三摩地中的所見是勝義諦，而後得位中所見的顯現僅僅是世俗。 第三個次第是：『最終能遣除四種邊見，誰能做到，誰就是智者。』這裡雖然沒有什麼需要阻止的邊執，但要斷除有無、是非等名相的戲論，在這裡所要展示的是遠離四邊戲論的中觀宗不共的見解。由於這種見解要在七地菩薩才能現量證悟，因此說從七地菩薩開始，就能以智慧的力量壓倒聲聞和緣覺的阿羅漢。經典中說：『菩提心…』

【English Translation】 If it is not so, then at that time, the conceptual thought itself is mistaken. If one realizes conceptual thought, it is also unreasonable to appear as Dharmakaya (ཆོས་སྐུ, 法身, dharmakāya, the body of dharma). It is like how the eye is not deceived, so it does not see the conch as yellow, but only sees white. The noble ones who are not deceived do not see conceptual thought as mistaken, but only see conceptual thought itself. It must be understood in this way, otherwise, at that time, the conceptual thought itself also disappears, because it is not seen. If one thinks that even if conceptual thought arises, there is no clinging, then this cannot accomplish Dharmakaya. Because in the impure subsequent attainment of the Mahayana, even if dualistic appearance arises, there is no clinging to reality, so this is not conventional truth, it is merely conventional. As glorious Chandrakirti (དཔལ་ལྡན་ཟླ་བ, 吉祥月稱, candrakīrti) said, how can it be Dharmakaya? For the yogis of the accumulation and application stages, if afflictions, desire, etc., arise slightly, they will be controlled by the view, and once they are regarded as real, the afflictions such as desire may naturally liberate themselves, but how can afflictions become the actual Dharmakaya? Therefore, the great Sakya master said: 'If wisdom is controlled by conceptual thought, there is no liberation; if conceptual thought is controlled by wisdom, there is no samsara.' This is in accordance with the teachings of the Kagyu masters: 'If you know the key point, the view will merge into the Dharmadhatu.' Saying that conceptual thought is Dharmakaya is not something that wise people like to say, you should know that this is just a skillful means to guide beings with inferior faculties. Therefore, if you do not admit that conceptual thought is Dharmakaya, then admitting great desire, etc., is also unreasonable. Although the names of great desire, etc., can be established on the wisdom that has exhausted afflictions and transformed its essence, they are not truly great desire, etc. Here, it is good to understand the meaning of 'one truth', because what the noble ones see in samadhi is the ultimate truth, and the appearances seen in the subsequent attainment are merely conventional. The third stage is: 'Ultimately, whoever can dispel the four extreme views, that person is wise.' Although there is nothing to prevent here, one must cut off the proliferation of names such as existence and non-existence, right and wrong. What is to be shown here is the uncommon view of the Madhyamaka (དབུ་མ, 中觀, madhyamaka) that is free from the four extremes of elaboration. Because this view can only be directly realized by the seventh Bhumi (ས་བདུན, 七地, bhūmi) Bodhisattva, it is said that from the seventh Bhumi Bodhisattva onwards, one can overwhelm the Arhats (དགྲ་བཅོམ, 阿羅漢, arhat) of the Shravakas (ཉན་རང, 聲聞, śrāvaka) and Pratyekabuddhas (རང་རྒྱལ, 緣覺, pratyekabuddha) with the power of wisdom. The sutra says: 'Bodhi mind...'

---

ིང་པོར་གྱུར་ནས་བདེན་གཅིག་ཀྱང་། །གྲུབ་པ་མཐོང་ཞེས་ དང་། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བདག་དང་ནི། །བདག་མེད་འགའ་མེད་ཅེས་ཀྱང་བསྟན། །ཅེས་དང་། ཅི་ཡང་མེད་ཅེས་གོམས་པ་ལས། །དེ་ཡང་ཕྱིས་ནས་སྤོང་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོགས་ཀྱང་། གནས་སྐབས་གསུམ་པ་འདི་ཉིད་ དོ། །དེས་ན། ལས་དང་ཉོན་མོངས་རྣམ་རྟོག་ལས། །དེ་དག་སྤྲོས་ལས་སྤྲོས་པ་ནི། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་འགག་པར་འགྱུར། །ཞེས་པའི་རྣམ་རྟོག་ནི་བདེན་འཛིན་ཡིན་ལ། དེ་ནི་བར་དུ་བདག་ཟློག་གི་ ལྟ་བ་དེས་སུན་ཕྱུང་བ་ཡིན་ཞིང་། སྤྲོས་པ་ནི་མཚན་འཛིན་ཙམ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་ལྟ་བ་ཕྱི་མ་འདིས་སུན་ཕྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ལྟ་བ་ཀུན་ཟློག་གི་ཡུལ་སྟོང་ཉིད་དོན་དམ་ བདེན་པ་ཡིན་ཞིང་། དེ་ཉིད་སྟོན་པའི་མདོ་རྣམས་ཀྱང་ངེས་དོན་གྱི་མདོ་ཡིན་མོད། བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་འདུག་ནས་བདེན་གཅིག་ཀྱང་། །གྲུབ་པ་མ་མཐོང་ཞེས་པ་ནི། འཇམ་དཔལ་གྱིས་ནི་ཡང་དག་དྲིས། ། 3-271 རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་མི་གསུང་བཞུགས། །ཞེས་དང་། རབ་དབྱེར། དེ་ཕྱིར་དམ་པའི་དོན་དུ་ནི། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྤྲོས་བྲལ་ཡིན། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱང་ཡོད་མིན་ན། །ཆོ་ག་གཞན་ལྟ་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཞེས་ བཤད་པ་དེ་ལ་དགོངས་སམ་སྙམ། གནད་དེས་ན། དྲང་དོན། ངེས་དོན། མཐར་ཐུག་ཅེས་གསུམ་དུ་འབྱེད་པ་ཇི་ལྟར་རིགས་ཏེ། དྲང་ངེས་གཉིས་སུ་མ་འདུས་པའི་བཀའི་བརྗོད་བྱ་དང་རྗོད་བྱེད་མི་སྲིད་ པའི་ཕྱིར་རོ། །གནད་དེས་ན། རྗེ་མི་ལས། རྟོགས་པ་རྣམས་ལ་སྒྱུ་མར་འཆར། །མཐར་ཐུག་དོན་ལ་སྣང་མ་མྱོང་། །ཞེས་པ་ཡང་གནས་སྐབས་གཉིས་པ་དེ་དང་འབྱོར་ཏེ། འཕགས་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་སྣང་ གཞི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་། མཉམ་བཞག་ལ་གཉིས་སྣང་ཅི་ཡང་མེད་པས་སོ། །དེ་ལ་གན་མཛོད་འདི་ཉིད་ལས། གཞི་ཇི་ལྟ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟིགས་ངོ་ཞིག་ལ་ངོས་འཛིན། དེས་ན་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའི་གཟིགས་པ་ཐམས་ཅད་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་ཀུན་རྫོབ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ལ་ལྟོས་ནས་དོན་དམ། དེའི་ཕྱིར་མཁས་པས་རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་བདེན་པ་ཞེས་བཏགས་ཏེ། རེ་ཞིག་པའི་དོན་དམ་ དེས་ན་ངེས་དོན་མཐར་ཐུག་གཉིས་འབྱེད་པ་འདི་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་མོད། དེ་སྐད་གསུངས་པས་འབྱེད་ཐུབ་པར་མི་སྣང་སྟེ། བྱང་སེམས་ཀྱི་གཟིགས་ངོ་དེ་དོན་དམ་བདེན་པ་མཚན་ཉིད་པ་མ་ཡིན་ན། 3-272 དེ་ངེས་དོན་ཡིན་པ་ཡང་འགལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟིགས་ངོ་དེ་དོན་དམ་བདེན་པ་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ན། དེ་ངེས་དོན་མ་ཡིན་པ་ཡང་འགལ་བས། ངེས་དོན་དུ་མ་འདུས་པའི་མཐར་ཐུག་ཅེས་ བཞག་པ་ལ་རྣམ་དཔྱད་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། འོག་ནས་འབྱུང་བའི་གན་མཛོད་ལས། ཆོས་མཆོག་པ་ཚུན་དབུ་མའི་ལྟ་བ་མི་སྐྱེ་བས་ཐོས་བསམ་གྱི་གྲུབ་མཐའ་དབུ་མ་པར་ཁས་བླངས་ཀྱང་། དོན་འཇིག་ རྟེན་པའམ། ཉན་ཐོས་པའམ། རྣམ་རིག་པ

【現代漢語翻譯】 『成為菩提心，連一個真諦，成就都見不到』，以及『諸佛已顯示，無我與有我，兩者皆非真』。還有『習慣於一無所有，最終連那也要捨棄』等等，都是指第三個階段。因此，『從業和煩惱分別念中，那些由戲論產生的戲論，將因空性而止息』。這裡的分別念是指執著于真實，這被中間階段的破我見所駁斥；戲論僅僅是指執著于相，這被後面的見解所駁斥。因此，破除一切見解的對境——空性，是勝義諦。而宣說它的經文也是了義經。『安住于菩提心，連一個真諦，成就都見不到』，正如《文殊真實名經》所說：『文殊師利如實問，聖者之子默然住』。以及《辨法法性論》中說：『因此，就勝義而言，一切法皆離戲論。連佛陀也不存在，何況其他儀軌？』似乎就是指這個意思。 關鍵在於，將經文分為不了義、了義和究竟三種，是否合適？因為不存在不包含在不了義和了義之中的佛語，無論是所表達的內容還是表達的方式。關鍵在於，米拉日巴尊者說：『證悟顯現如幻，究竟義從未顯現』，這也與第二個階段相符，即在聖者的后得位中，顯現的基礎如幻，而在入定中，沒有任何二元對立的顯現。關於這一點，這部《甘珠》中說：『將基礎視為佛陀的證悟。因此，菩薩的一切證悟都相對於此而言是世俗諦，相對於凡夫而言是勝義諦。因此，智者稱之為名言勝義諦，即暫時的勝義諦，因此區分了了義和究竟二者。』雖然這樣說，但聽起來並不能區分開來，因為如果菩薩的證悟不是自相勝義諦，那麼說它是了義就矛盾了；如果佛陀的證悟是自相勝義諦，那麼說它不是了義也矛盾了。因此，將不包含在了義中的稱為究竟，是沒有經過分析的。而且，下面《甘珠》中說：『直到最殊勝的法，也不會生起中觀的見解，即使承諾通過聞思建立的中觀宗，其意義也是世間的，或者是聲聞的，或者是唯識的。』

【English Translation】 『Having become Bodhicitta, not even a single truth, is seen to be accomplished,』 and 『The Buddhas have shown that neither self nor no-self truly exists.』 Also, 『From becoming accustomed to nothingness, even that will later be abandoned,』 etc., all refer to this third stage. Therefore, 『From actions and afflictive conceptualizations, those elaborations that arise from elaboration, will cease through emptiness.』 Here, conceptualization refers to clinging to reality, which is refuted by the view of negating self in the intermediate stage; elaboration merely refers to clinging to characteristics, which is refuted by the later view. Therefore, the object of negating all views—emptiness—is the ultimate truth. And the sutras that teach it are also definitive sutras. 『Abiding in Bodhicitta, not even a single truth, is seen to be accomplished,』 as the 《Manjushri Real Name Sutra》 says: 『Manjushri truthfully asked, the son of the Victorious Ones remained silent.』 And in the 《Distinguishing Dharma and Dharmata》, it says: 『Therefore, in terms of ultimate truth, all phenomena are free from elaboration. Even the Buddha does not exist, so what need is there to mention other rituals?』 It seems to refer to this meaning. The key is, how appropriate is it to divide the scriptures into three: provisional, definitive, and ultimate? Because there is no Buddha's word that is not included in the provisional and definitive, whether it is the content expressed or the way of expression. The key is, Jetsun Milarepa said: 『Realizations appear like illusions, the ultimate meaning has never appeared,』 which also corresponds to the second stage, that is, in the post-attainment of the noble ones, the basis of appearance is like an illusion, while in meditative equipoise, there is no dualistic appearance at all. Regarding this, this 《Kangyur》 says: 『Recognize the basis as the Buddha's realization. Therefore, all the perceptions of Bodhisattvas are relative to this as conventional truth, and relative to ordinary beings as ultimate truth. Therefore, the wise call it nominal ultimate truth, that is, temporary ultimate truth, thus distinguishing between the definitive and the ultimate.』 Although it is said this way, it does not seem to be able to distinguish them, because if the Bodhisattva's realization is not the self-characterized ultimate truth, then it is contradictory to say that it is definitive; if the Buddha's realization is the self-characterized ultimate truth, then it is contradictory to say that it is not definitive. Therefore, calling what is not included in the definitive as ultimate is without analysis. Moreover, the 《Kangyur》 below says: 『Even up to the most supreme Dharma, the view of Madhyamaka will not arise, even if one promises the Madhyamaka established through study and contemplation, its meaning is worldly, or that of the Hearers, or that of the Mind-Only.』

---

་གསུམ་གང་རུང་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ས་དང་པོ་ནས་དབུ་མའི་ལྟ་བ་སྐྱེ་བར་བཤད་པའང་རྗེས་མེད་དུ་བཏང་སྟེ། ས་དང་པོ་པས་གཟིགས་ངོ་དེ་ དོན་དམ་བདེན་པ་མིན་པས། ཆོས་ཉིད་མིན། དེ་མ་ཡིན་པས། ཡུལ་ཅན་ཡེ་ཤེས་དེ་དབུ་མའི་ལྟ་བ་ཡང་མ་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་སངས་མ་རྒྱས་བར་དུ་བདེན་པ་མཐོང་བར་ཡང་ མི་འགྱུར་ཏེ། བྱང་སེམས་འཕགས་པས་དོན་དམ་བདེན་པ་མངོན་སུམ་དུ་མ་གཟིགས་པས་སོ། །གལ་ཏེ་བྱང་སེམས་འཕགས་པས་གཟིགས་ངོ་དེ། དོན་དམ་བདེན་པ་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་གསུང་ན། དེ་ཆོས་ཅན། དེ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་བདེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་སྨྲས་ན། འཁོར་གསུམ་ཞེས་གྲགས་པ་དེར་གདོན་མི་ཟའོ། །ས་དང་པོ་མན་དུ་དབུ་མའི་ལྟ་བ་སྐྱེ་བ་ཡང་ཧ་ཅང་ཐལ་ཏེ། 3-273 ས་དང་པོར་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་ལ། ཆོས་མཆོག་གི་སྐབས་སུ་ཆོས་ཉིད་ལ་གསལ་སྣང་ཐོབ་པའི་དབུ་མའི་ལྟ་བ་སྐྱེ་དགོས་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་ལྟར་མར་ངོའི་བཅུ་བཞི་ ལ། །ཟླ་བ་ཅུང་ཟད་མཐོང་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཐེག་མཆོག་མོས་རྣམས་ཀྱིས། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡང་ཅུང་ཟད་གསལ། །ཞེས་བཤད་པ་དང་། སྔགས་ཀྱི་མཚོན་བྱེད་དཔེའི་ཡེ་ཤེས་སྐབས་སུ་དབུ་མའི་ལྟ་བ་མ་ སྐྱེས་ན། མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་ན་འཕོས་པའི་དབུ་མའི་ལྟ་བ་དེ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་དུ་ཐལ་བས་སོ། ། ཡང་གན་མཛོད་ལས། ངེས་ཚིག་སྐབས་སུ་ཁོ་བོའི་བླ་ མ་འབྲུག་པ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་སྔ་ནས། ཕྱག་རྒྱ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ནི་མདོར་ཡང་བཤད་ལ། དེ་ཀ་བཤད་པས་ཆེན་པོ་བཤད་པ་ཡིན་མོད། འོན་ཀྱང་ཆེན་པོ་དང་མ་སྦྱར་བས་མདོའི་དེ་མི་ གསལ་བར་མདོར་བསྟན་དུ་སོང་། སྔགས་སུ་དེ་གཉིས་སྦྱར་བས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བའི་ཕྱིར་རྒྱས་བཤད་དོ། །ཞེས་སོགས་མང་དུ་བྲིས་སོ། །འོ་ན་འདུལ་ལུང་ལས། བཙུན་པ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་ ནི་རྙེད་པ་ལེགས་པར་རྙེད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ནི། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོས་དབང་བསྐུར་བས་དབང་བསྐུར་མོད་ཀྱི། བདག་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། 3-274 བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་ཐོབ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་བདག་གིས་ཀྱང་རྙེད་པ་ལེགས་པར་རྙེད་པར་གྱུར་ཅིག ཅེས་སོགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ། སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་བསྐུར་ བས་དབང་བསྐུར་རོ། །ཞེས་བཤད་པའི་དབང་བསྐུར་གྱི་མིང་ཅན་དེ་ཡང་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་བསྐུར་མཚན་ཉིད་པར་ཐལ་བ་དང་། འདུལ་བ་སུམ་བརྒྱ་པ་ལས། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དཔལ་ནོད་དབང་བསྐུར་ཡིན། ། ཞེས་པ་དེ་ཡང་། དེར་ཐལ་བ་དང་། མདོ་ལས་བཤད་པའི་འོད་ཟེར་ཆེན་པོའི་དབང་བསྐུར་དེ་ཡང་དེར་ཐལ་བ་དང་། མཐར་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོའི་དབང་བསྐུར་དེ་ཡང་དབང་བསྐུར་མཚན་ཉིད་

【現代漢語翻譯】 或者變成三者中的任何一個。像這樣，從初地就產生中觀見解的說法也被完全否定了。因為初地菩薩所見到的，不是勝義諦的真理，所以不是法性。因為它不是法性，所以能知的主體智慧也不是中觀見解。而且，在沒有成佛之前，也不會見到真理，因為聖者菩薩沒有親眼見到勝義諦。如果說聖者菩薩所見到的，是勝義諦的自性，那麼，這就有問題了。因為它不是勝義諦的自性，而是名言上的勝義諦。如果這樣說，那麼所謂的『三輪』就毫無意義了。在初地以下產生中觀見解也太過分了，因為在初地親眼見到法性，那麼在加行道的頂位時，就必須產生對法性有清晰顯現的中觀見解。就像農曆十四的月亮，能稍微看到一點一樣。同樣，大乘的信徒們，也能稍微清楚地看到法身。而且，如果在密宗的象徵性智慧階段沒有產生中觀見解，那麼，象徵對象的意義智慧又如何轉變成中觀見解呢？這將導致沒有近取因。此外，《甘珠爾》中記載，在解釋詞義時，我的上師竹巴仁波切曾說：『手印』這個詞，在顯宗中也有解釋，解釋它就等於解釋了大的意義。但是，因為沒有與『大』結合，所以顯宗的解釋不夠清晰，只是簡略地說明。在密宗中，這兩者結合，所以非常清晰，因此是詳細的解釋。等等，寫了很多。那麼，《律藏》中說：『具壽根嘎波很好地獲得了利益，因為具壽根嘎波被大阿阇黎灌頂，雖然被灌頂了，但是從我所說的律藏中出家，受具足戒后獲得了比丘的身份，因此我也應該很好地獲得利益。』等等。世尊對根嘎波說：『被阿阇黎灌頂，所以被灌頂了。』這樣說的灌頂之名，也太過分地變成了阿阇黎的灌頂自性。而且，《三百律儀經》中說：『圓滿菩提吉祥灌頂。』這也太過分了。顯宗所說的大光明灌頂，也太過分了。最後，大自在天的灌頂也變成了灌頂的自性。 Or it becomes any of the three. Thus, the statement that the Madhyamaka view arises from the first ground is also completely negated. Because what the Bodhisattva of the first ground sees is not the ultimate truth, it is not Dharmata (nature of reality). Because it is not that, the subject wisdom is also not the Madhyamaka view. Moreover, one will not see the truth until one becomes a Buddha, because the noble Bodhisattva has not directly seen the ultimate truth. If you say that what the noble Bodhisattva sees is the characteristic of the ultimate truth, then there is a problem with that. Because it is not the characteristic of the ultimate truth, but the conventional ultimate truth. If you say that, then the so-called 'three wheels' are meaningless. It is also too much to generate the Madhyamaka view below the first ground, because one directly sees Dharmata on the first ground, then at the peak of application, one must generate the Madhyamaka view that has a clear manifestation of Dharmata. Just like the moon on the fourteenth of the lunar month, one can see a little bit. Similarly, Mahayana devotees can also see the Dharmakaya a little bit clearly. Moreover, if the Madhyamaka view is not generated in the symbolic wisdom stage of Tantra, then how can the meaning wisdom of the symbolic object be transformed into the Madhyamaka view? This will lead to having no proximate cause. In addition, it is recorded in the Kanjur that when explaining the meaning of words, my guru Drukpa Rinpoche said: 'The word 'mudra' is also explained in Sutra, and explaining it is equivalent to explaining the great meaning. However, because it is not combined with 'great', the explanation of Sutra is not clear enough, it is only a brief explanation. In Tantra, these two are combined, so it is very clear, so it is a detailed explanation.' And so on, he wrote a lot. Then, the Vinaya says: 'The venerable Kungawo has obtained the benefit well, because the venerable Kungawo was initiated by the great Acharya, although he was initiated, he was ordained from the Vinaya I spoke, and after receiving full ordination, he obtained the status of a Bhikshu, so I should also obtain the benefit well.' And so on. The Blessed One said to Kungawo: 'Initiated by the Acharya, so he was initiated.' The name of initiation said in this way has also become too much of the nature of the Acharya's initiation. Moreover, the 'Three Hundred Vows' says: 'Perfect Enlightenment Glorious Initiation.' This is also too much. The great light initiation mentioned in the Sutra is also too much. Finally, the initiation of the Great Lord also becomes the nature of initiation.

【English Translation】 Or it becomes any of the three. Thus, the statement that the Madhyamaka view arises from the first ground is also completely negated. Because what the Bodhisattva of the first ground sees is not the ultimate truth, it is not Dharmata (nature of reality). Because it is not that, the subject wisdom is also not the Madhyamaka view. Moreover, one will not see the truth until one becomes a Buddha, because the noble Bodhisattva has not directly seen the ultimate truth. If you say that what the noble Bodhisattva sees is the characteristic of the ultimate truth, then there is a problem with that. Because it is not the characteristic of the ultimate truth, but the conventional ultimate truth. If you say that, then the so-called 'three wheels' are meaningless. It is also too much to generate the Madhyamaka view below the first ground, because one directly sees Dharmata on the first ground, then at the peak of application, one must generate the Madhyamaka view that has a clear manifestation of Dharmata. Just like the moon on the fourteenth of the lunar month, one can see a little bit. Similarly, Mahayana devotees can also see the Dharmakaya a little bit clearly. Moreover, if the Madhyamaka view is not generated in the symbolic wisdom stage of Tantra, then how can the meaning wisdom of the symbolic object be transformed into the Madhyamaka view? This will lead to having no proximate cause. In addition, it is recorded in the Kanjur that when explaining the meaning of words, my guru Drukpa Rinpoche said: 'The word 'mudra' is also explained in Sutra, and explaining it is equivalent to explaining the great meaning. However, because it is not combined with 'great', the explanation of Sutra is not clear enough, it is only a brief explanation. In Tantra, these two are combined, so it is very clear, so it is a detailed explanation.' And so on, he wrote a lot. Then, the Vinaya says: 'The venerable Kungawo has obtained the benefit well, because the venerable Kungawo was initiated by the great Acharya, although he was initiated, he was ordained from the Vinaya I spoke, and after receiving full ordination, he obtained the status of a Bhikshu, so I should also obtain the benefit well.' And so on. The Blessed One said to Kungawo: 'Initiated by the Acharya, so he was initiated.' The name of initiation said in this way has also become too much of the nature of the Acharya's initiation. Moreover, the 'Three Hundred Vows' says: 'Perfect Enlightenment Glorious Initiation.' This is also too much. The great light initiation mentioned in the Sutra is also too much. Finally, the initiation of the Great Lord also becomes the nature of initiation.

---

པར་ཐལ་ཏེ། མདོ་ལས་བཤད་པའི་ཕྱག་རྒྱའི་མིང་ཅན་དེ་ཡང་ཕྱག་ཆེན་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།། །། ༈ དེ་དཀར་པོ་ཆིག་ཐུབ་ཏུ་འགྲོ་བའི་གནད་བཤད་པ། ཡང་གན་མཛོད་ལས། བཞི་པ་དེ་དཀར་པོ་ཆིག་ཐུབ་ཏུ་འགྲོ་བའི་གནད་བཤད་པ་ནི། ཞེས་སོགས་སྐབས་ སུ། དེ་ལ་གཞན་དག་ན་རེ། ཁ་ཅིག་དཀར་པོ་ཆིག་ཐུབ་ལས། །འབྲས་བུ་སྐུ་གསུམ་འབྱུང་ཞེས་ཟེར། །གཅིག་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་མི་སྲིད། །གལ་ཏེ་གཅིག་ལས་འབྲས་བུ་ཞིག །འབྱུང་ཡང་ཉན་ཐོས་འགོག་ པ་བཞིན། །འབྲས་བུ་དེ་ཡང་གཅིག་ཏུ་འགྱུར། །ཞེས་པའི་ཚིག་བར་མ་ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱིས་བཀག་པས་རང་ལ་གནོད་དེ། རྒྱུ་མཚན་གཅིག་ལས་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་བར་ཁ་ཚོན་བཅད་ནས། ཡང་ཉན་ཐོས་འགོག་པ་རྒྱུ་གཅིག་ལས་འབྱུང་བའི་འབྲས་བུར་བཤད་པས་སོ། ། 3-275 དོན་ཡང་མི་འཐད་དེ། ས་ར་ཧས། སེམས་ཉིད་གཅིག་པུ་ཀུན་གྱི་ས་བོན་ཏེ། །གང་ལས་སྲིད་དང་མྱ་ངན་འདས་འཕྲོ་བ། །འདོད་པའི་འབྲས་བུ་སྟེར་བར་བྱེད་པ་སྟེ། །ཡིད་བཞིན་ནོར་འདྲའི་སེམས་ ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་དང་། རྩ་བ་གཅིག་ལས་སྡོང་པོ་གཉིས། །རྒྱུ་མཚན་དེ་ལས་འབྲས་བུ་གཅིག །ཅེས་བཤད་པ་དང་། སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱིས། དཔའ་བོའི་རིམ་པ་བདག་བྱིན་བརླབ་པ་ཡི། །རིམ་པ་དག་ ཀྱང་ཐར་པའི་ལམ་མ་ཡིན། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་རིམ་པ་གཅིག་པུ་ནི། །ཐར་པའི་སླད་དུ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན། །ཅེས་དང་། ཞེས་སོགས་ནས། རྣལ་འབྱོར་མ་ཀུན་སྤྱོད་ལས། གང་དུ་བདེ་ཆེན་ཞེས་ བྱ་གཅིག་པུ་ཉིད། །གཅིག་པུའི་ཉམས་ཀྱིས་དུ་མའི་གར་མཛད་དོ། །ཞེས་པ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་ཐམས་ཅད་རྡོག་པས་སུབ་པའི་ཚིག་གོ ། ༈ རྩ་བའི་རྩོད་པའི་ལན་དང་། དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ལན། མདོ་ལུགས་ལ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ཆོས་ཀྱི་ དབྱིངས་ལ་དབྱེར་མེད་ཕྱིར། །གཙོ་བོའི་ཐེག་པ་དབྱེར་མ་མཆིས་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དབྱེར་མེད་ཕྱིར། །རིགས་ནི་ཐ་དད་རུང་མ་ཡིན། །བརྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས། །དེ་ཡི་དབྱེ་བ་ཡོངས་ སུ་བརྗོད། །ཅེས་པ་དང་མངོན་སུམ་དུ་འགལ་བ་དང་། མཐར་ཐུག་ཐེག་པ་གཅིག་ཏུ་བསྒྲུབ་པའི་རིག་པ་ཐམས་ཅད་མི་འཐད་པར་ཁས་ལེན་དགོས་པར་ཡང་ཐལ་བས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་བྲིས་སོ། །འདིའི་ལན་ལ་གཉིས། 3-276 རྩ་བའི་རྩོད་པའི་ལན་དང་། དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ལན་ནོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། མགོ་བསྒྲེ་བའི་ལན་དང་། རྣལ་མའི་ལན་ནོ། །དང་པོ་ནི། འོ་ན་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་གླེང་གཞི་པར། ཐམས་ཅད་ཀྱང་དགྲ་ བཅོམ་པ། ཟག་པ་ཟད་པ། སོགས་བཤད་པ་དེའི་མཇུག་ཏུ། གང་ཟག་གཅིག་མ་གཏོགས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། སློབ་པ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཀུན་དགའ་བོ་འོ་ཞེས་པའི་ཚིག་ཕྱི་མ་དེས་ཚིག་སྔ་ མ་དེ་བཀག་པར་ཐལ། སྔ་མ་དེས་ཐམས་ཅད་དགྲ་བཅོམ་པའོ་ཞེས་ཁ་ཚོན་བཅད་ནས། ཕྱི་མ་དེས་ནང་ཚན

【現代漢語翻譯】 因此，經部所說的手印名稱，也是大手印的體性。

接下來解釋如何轉為白法唯一。 《甘珠爾》中，第四個部分是關於如何轉為白法唯一的關鍵解釋。其中，有些人說：『有些人說從白法唯一中，產生果位三身。』不可能從一中產生果位。如果從一中產生一個果位，那也就像聲聞的滅盡一樣，果位也會變成唯一。』這兩句中間和後面的話語阻礙了自身，因為斷言不可能從一個因中產生果，又說聲聞的滅盡是從一個因中產生的果。 這個道理也不合理。薩ra哈（梵文：Sarahah）說：『心性是萬物的唯一種子，從中產生輪迴和涅槃，能給予 желаний 的果實，向如意寶珠般的心頂禮。』還有，『一根生二樹，因此而結果。』觀世音菩薩說：『勇士的次第，我所加持的次第，也不是解脫道。極其清凈的唯一次第，是諸佛爲了解脫而宣說的。』等等。瑜伽母續中說：『所謂的大樂唯一，以唯一的姿態展現多種舞蹈。』等等，這些話語就像用石頭抹去了一切金剛語。 根本辯論的答覆，以及對其論證的答覆。 對於經部的觀點也不合理，因為法界無分別。主尊的法乘沒有分別，因為法界無分別，種姓不可能不同。依靠所依之法的差別，才能完全說明它的差別。』這與顯宗相違背，並且最終必須承認所有證明法乘唯一性的理論都是不合理的。』寫了這些話。對此的答覆有兩點： 根本辯論的答覆，以及對其論證的答覆。第一點又分為兩部分：轉移話題的答覆和真實的答覆。第一種是：『那麼，《般若經》的開篇，所有都是阿羅漢，漏盡者等等的說法，在其結尾處，除了一個人之外，就是常隨眾阿難陀哦，』這句話阻礙了前面的話語。因為前面斷言所有都是阿羅漢，而後面說其中

【English Translation】 Therefore, the mudra name mentioned in the sutras is also the nature of Mahamudra.

Next, explain the key to transforming into the White Dharma Only. In the Kangyur, the fourth part is about the key explanation of how to transform into the White Dharma Only. Among them, some people say: 'Some say that from the White Dharma Only, the three Kayas of fruition arise.' It is impossible for fruition to arise from one. If a fruition arises from one, it would be like the extinction of the Shravakas, and the fruition would also become one.' These two sentences in the middle and at the end hinder themselves, because they assert that it is impossible for a result to arise from one cause, and also say that the extinction of the Shravakas is a result arising from one cause. This reasoning is also unreasonable. Sarahah said: 'The nature of mind is the only seed of all things, from which samsara and nirvana arise, and which can give the fruit of желаний. I prostrate to the mind like a wish-fulfilling jewel.' Also, 'From one root, two trees grow, and from that comes one fruit.' Avalokiteshvara said: 'The stages of the hero, the stages that I have blessed, are also not the path to liberation. The extremely pure single stage is taught by the Buddhas for the sake of liberation.' And so on. In the Yogini Tantra, it says: 'The so-called Great Bliss Only, with its unique form, performs many dances.' And so on, these words are like erasing all the Vajra words with a stone. The answer to the root debate, and the answer to its proof. The view of the Sutra school is also unreasonable, because the Dharmadhatu is without differentiation. The vehicle of the principal deity has no differentiation, because the Dharmadhatu is without differentiation, and the lineage cannot be different. The differences of the dependent dharmas are used to fully explain its differences.' This contradicts the exoteric teachings, and ultimately it must be admitted that all the theories proving the oneness of the vehicle are unreasonable.' These words were written. There are two answers to this: The answer to the root debate, and the answer to its proof. The first point is divided into two parts: the answer to shifting the topic and the true answer. The first is: 'Then, in the introduction to the Prajnaparamita Sutra, all are Arhats, those who have exhausted defilements, etc., at the end of that, except for one person, it is the attendant Ananda oh,' this sentence hinders the previous words. Because the previous one asserted that all are Arhats, and the latter says that among them

---

་གཅིག་སློབ་པ་ཡིན་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་བརྟག་གཉིས་ལས། གཞན་གྱིས་བརྗོད་མིན་ ལྷན་ཅིག་སྐྱེས། །ཞེས་སོགས་ཀྱང་། ཕྱེད་སྔ་མས་ཕྱེད་ཕྱི་མ་བཀག་པར་ཐལ། ཕྱེད་སྔ་མས་གང་དུ་ཡང་མི་ཉིད་ཅེས་བསྟན་ནས། ཕྱེད་ཕྱི་མས། བླ་མའི་དུས་ཐབས་བརྟེན་པ་སོགས་ལས་རྙེད་པར་བཤད་ པའི་ཕྱིར། དེ་ནི་སྔ་མ་སྤྱིར་བཏང་། ཕྱི་མ་དམིགས་བསལ་ལོ་གསུང་ན། ཁོ་བོ་ཅག་གིས་ཀྱང་དེ་སྐད་སྨྲ་ན་ཅི་གསུང་། ཡང་མི་གཅིག་ལ་བུ་གླེན་པ་ཞིག་ལས་མེད་པ་ལ་བསམས་ནས། ཁོ་བོ་ལ་བུ་མེད་ཅེས་སྨྲས་པའི་ཚེ། ཚིག་ཕྱི་མ་དེས་སྔ་མ་དེ་བཀག་པར་ཐལ། སྔ་མས་བུ་མེད་པར་ཁ་ཚོན་བཅད་ནས་ཕྱི་མས་བུ་གླེན་པ་གཅིག་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར། 3-277 ཅི་སྟེ། སྔ་མ་དེ་ནི་དམན་པ་ལ་དགག་སྒྲ་སྦྱར་བའོ་ཞེས་གསུང་ན། ཁོ་བོ་ཅག་ཀྱང་དེ་སྨྲ་ན་ཅི་གཏམ། དེ་ནི་མཁས་པ་ཀུན་ལ་གྲགས་པའི་སྤྱིར་བཏང་། དམིགས་བསལ་སོགས་ལ་འགལ་ བར་བཟུང་དུ་མི་རུང་ཞེས་པ་སྤྱིའི་ལན་ནོ། །གཉིས་པ་རྣལ་མའི་ལན་ནི། རྒྱུ་གཅིག་ཁོ་ན་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་མི་སྲིད་པ་ནི་ངེས་པ་སྟེ། བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་ བ་ལ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་དང་། ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་གཉིས་ངེས་པར་འཚོག་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔལ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས། རྒྱུ་ཚོགས་པ་ལས་འབྲས་སྐྱེས་པར། །རྗེས་སུ་དཔོག་པ་གང་ཡིན་དེ། །ཞེས་ སོགས་ཀྱིས་རྒྱུ་ཚོགས་པ་ཚང་ན་འབྲས་བུ་འབྱུང་དུ་རུང་བ་དང་། འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་ངེས་པ་ལ་དངོས་རྒྱུ་ནུས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚང་དགོས་པ་དང་། རྒྱུ་ཡན་གར་བས་འབྲས་བུ་ གཏན་ནས་སྐྱེད་མི་ནུས་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྐྱེས་རབས་ལས་ཀྱང་། རྒྱུ་གཅིག་གིས་ནི་ཀུན་འགྲུབ་པའི། །འབྲས་བུ་གང་ནའང་ཡོད་མ་ཡིན། །ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བྱས་པ་ཡང་། །རྒྱུ་རྐྱེན་གཞན་ལ་ལྟོས་ པ་ཡིན། །ཞེས་དང་། སྤྱོད་འཇུག་ལས་ཀྱང་། རྐྱེན་གཅིག་གིས་ནི་ཀུན་ནུས་པ། །དེ་ནི་གང་ནའང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་། དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པས། མུ་བཞི་སྐྱེ་འགོག་གི་ཚེ། རྒྱུ་གཅིག་ཁོ་ནས་འབྲས་བུ་གཅིག་ཁོ་ན་བསྐྱེད་པ་དང་། 3-278 རྒྱུ་གཅིག་ཁོ་ནས་འབྲས་བུ་དུ་མ་བསྐྱེད་པ་ལ། དགག་བྱ་ལ་དོན་དམ་གྱི་ཁྱད་པར་སྦྱར་མི་དགོས་པར་ཚིག་ཟིན་དེ་ཀ་ཁས་བླངས་པས་ཆོག་ཅེས་པ་ཡང་གནད་དེ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ རོ། །འཐོབ་བྱ་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་བྱང་རྒྱུ་འབྲས་ལྟ་བུ་ལ་ཡང་། འབྲས་བུ་གཅིག་ཁོ་ན་ཡིན་པ་སྲིད་ཀྱང་། ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་གཅིག་ཁོ་ནས་མི་ཆོག་སྟེ། འཐོབ་བྱ་མྱང་འདས་ལྟ་བུ་ ལ་ཐོབ་བྱེད་ཚོགས་ལམ་སོགས་ལམ་བཞི་ཚང་དགོས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཐོབ་བྱེད་བར་ཆད་མེད་ལམ་གཅིག་ཉིད་ལ་ཡང་ནང་ཚན་སེམས་སེམས་བྱུང་སོགས་དུ་མ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཁྱེད་རང་

【現代漢語翻譯】 因為據說（勝義菩提心和世俗菩提心）是唯一的學處。此外，《二觀察續》中說：『非由他言說，俱生。』等等。前半句否定了後半句，這是不合理的。因為前半句表明在任何地方都不存在（俱生智），而後半句說：『從依止上師的方便等中獲得。』 如果有人說：『前者是一般性的，後者是特殊性的。』那麼我們也可以這樣說。又比如，想到一個人只有一個傻兒子，當他說：『我沒有兒子』時，后一句話否定了前一句話，這是不合理的。因為前一句話斷言沒有兒子，而後一句話承認有一個傻兒子。 如果有人說：『前者是對低劣者的否定。』那麼我們也可以這樣說。這是智者們普遍認可的，一般和特殊等不應被視為矛盾，這是一般的回答。第二個是真實的回答：一個因不可能產生一個果，這是確定的。因為產生所生和能生的果，必須具備近取因和俱生助緣兩種條件。如法稱論師所說：『從因集合產生果，由此可以推斷。』 等等，意思是說，如果因的集合完整，果就可以產生，而果的產生必須具備實因、無障礙的因緣。如果因是孤立的，就根本無法產生果。如《本生經》中說：『一個因不能成就一切，任何果都不可能。諸天所作之事，也依賴於其他因緣。』又如《入行論》中說：『一個緣不能成辦一切，這在任何地方都不可能。』 因為（上述經文）這樣說，而且自續派中觀宗在遮破四句生時，只承認一個因產生一個果，或者一個因產生多個果，不需要對所破加上勝義的差別，只要承認那個詞句本身就可以了，這也是關鍵所在。 對於所獲得和能獲得的法性，比如因果，即使只有一個果，能獲得的因也不可能只有一個。比如所獲得的涅槃，必須具備資糧道等四道。即使是能獲得的無間道，也需要內心的心和心所等多種因素。

【English Translation】 Because it is said that (ultimate Bodhicitta and relative Bodhicitta) are the only objects of study. Furthermore, in the 'Two Examinations Tantra': 'Not spoken by others, co-emergent.' etc. It is unreasonable for the first half to negate the second half. Because the first half shows that there is no (co-emergent wisdom) anywhere, and the second half says: 'Obtained from relying on the methods of the guru, etc.' If someone says: 'The former is general, and the latter is specific.' Then we can also say that. For example, thinking that a person has only one foolish son, when he says: 'I have no son,' it is unreasonable for the latter sentence to negate the former. Because the former sentence asserts that there is no son, and the latter sentence admits that there is one foolish son. If someone says: 'The former is a negation applied to the inferior.' Then we can also say that. This is generally recognized by all scholars, and it is not permissible to regard general and specific things as contradictory, etc. This is a general answer. The second is the real answer: it is certain that one cause cannot produce one result. Because to produce the result of what is produced and what can be produced, it is necessary to have both the immediate cause and the simultaneous condition. As Dharmakirti said: 'From the collection of causes, a result is produced, from which it can be inferred.' Etc., meaning that if the collection of causes is complete, the result can be produced, and the production of the result must have the real cause and the unimpeded cause and condition. If the cause is isolated, it will not be able to produce the result at all. As it is said in the 'Jataka Tales': 'One cause cannot accomplish everything, no result is possible. Even the actions of the gods depend on other causes and conditions.' And as it is said in the 'Bodhicharyavatara': 'One condition cannot accomplish everything, this is not possible anywhere.' Because (the above scriptures) say so, and when the Svatantrika Madhyamaka school refutes the four possibilities of arising, it only admits that one cause produces one result, or one cause produces multiple results, and it is not necessary to add the difference of ultimate truth to what is to be refuted, it is enough to admit that phrase itself, which is also the key point. Even for the nature of what is to be obtained and what can be obtained, such as cause and effect, even if there is only one result, it is not possible for there to be only one cause that can be obtained. For example, for the Nirvana to be obtained, it is necessary to have all four paths, such as the path of accumulation. Even for the one uninterrupted path that can be obtained, many factors such as mind and mental factors are needed.

---

གི་ ཉན་ཐོས་འགོག་པ། རྒྱུ་གཅིག་གིས་འབྲས་བུ་གཅིག་བསྐྱེད་པའི་དཔེར་བཀོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་ན། ཐུགས་མད་ཀྱང་། དེ་ནི་གནད་མ་ཟིན་པ་སྟེ། ཉན་ཐོས་འགོག་པ་དེ་འབྲས་བུ་གཅིག་པའི་དཔེར་ བཟུང་བ་ཡིན་གྱི། རྒྱུ་གཅིག་གིས་འབྲས་བུ་གཅིག་པའི་དཔེར་བཟུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞུང་དོན་དངོས་ནི། རྒྱུ་གཅིག་ཁོ་ན་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་མི་སྲིད་ལ། གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱི་དཀར་པོའི་ ཆིག་ཐུབ་ལྟ་བུའི་རྒྱུ་གཅིག་ཁོ་ན་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་སྲིད་ནའང་། འབྲས་བུ་སྐུ་གསུམ་མི་འབྱུང་བས་ཉན་ཐོས་འགོག་པ་ལྟ་བུའི་འབྲས་བུ་གཅིག་ཁོ་ན་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་ནི་ཁྱེད་ཀྱིས་ཁས་བླངས། 3-279 འབྲས་བུ་སྐུ་གསུམ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ནི་དེ་ལ་མ་ཚང་འདུག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །དེས་ན་ཉན་ཐོས་འགོག་པ་དེ། འཐོབ་བྱ་ཐོབ་བྱེད་དབང་དུ་བྱས་པའི་འཐོབ་བྱའི་འབྲས་བུ་གཅིག་ཁོ་ན་ཡིན་ ཏེ། མར་མེ་ཤི་བ་ལྟ་བུར་ཡོན་ཏན་གང་ཡང་གྲོགས་སུ་མེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་ཟད་པའི་འགོག་པ་རྐྱང་པ་ཞིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་དེ་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་གཅིག་པུར་མ་ ངེས་ཏེ། གསུམ་གྱི་བར་དུ་དེ་ཐོབ་བྱེད་ཐབས་མང་པོ་ཞིག་བརྟེན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཕ་རོལ་གྱི་རྩོད་པ་དེ་ནི་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་སུ་ཡལ་ལོ། ། གཉིས་པ་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ལན་ ལ་རྒྱུ་གཅིག་ཁོ་ན་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་བྱེད་ལུང་རིགས་འདྲ་སྣང་བ་སྐྱུར་རྗེས་སྐམ་ལྟར་མཁས་པ་ལ་འོས་པའི་གཏམ་དུ་མི་སྣང་ངོ་། །ཇི་ལྟར་སྙམ་ན། སེམས་ཉིད་གཅིག་པོ་ཀུན་ གྱི་ས་བོན་ཏེ། །ཞེས་སོགས་ནི་གཅིག་པུ་ཞེས་པའི་མིང་ལ་འཁྲུལ་བ་སྟེ། དཔྱད་ན་འཇིག་པས་སོ། །དེ་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡང་ན་ནི་འབད་ཀྱང་མི་གྲོལ་བའམ། ཡང་ན་ནི་འབད་མེད་ དུ་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ། འཁོར་བར་འཁྱམ་པའི་རྒྱུ་ནི་སེམས་གཅིག་པུ་ཡིན་གྱི། གྲོགས་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་སོགས་གཏན་ནས་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཐར་པ་ཐོབ་ལ་ཡང་རྒྱུ་སེམས་གཅིག་པུས་ཆོག་གི 3-280 དེ་ལ་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་སོགས་ལམ་ལ་འབད་རྩོལ་གཏན་ནས་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར། རྟགས་གཉིས་པོ་མ་གྲུབ་ན། འཁོར་འདས་གཉིས་ལ་རྒྱུ་མང་དུ་མཆིས་པས། རྒྱུ་གཅིག་ཁོ་ན་ལས་མེད་པའི་བསྒྲུབ་ བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་ཐམས་ཅད་སྤྲུལ་གྱིས་བལྟས་པ་བཞིན་འགྱུར་སྣང་ངོ་། །ཅི་སྟེ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སེམས་གཅིག་པུའི་ཆོ་འཕྲུལ་ལོ་སྙམ་ན། དེ་གཅིག་པུས་འཁྲུལ་གཞི་བྱས་པར་སྣང་མོད། འོ་ན་འཁོར་ བར་འཁྱམས་པ་ལ་འཕེན་བྱེད་ཡན་ལག་གསུམ་དང་། འགྲུབ་བྱེད་ཡན་ལག་གསུམ་དགོས་སམ་མི་དགོས། དགོས་ན་རྒྱུ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར། མི་དགོས་ན། རྟེན་འབྲེལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཞེས་བཤད་པ་དེ་བདེན་མེད་ དུ་བཏང་ངོ་། །དཔེར་ན། ནས་མྱུག་སྐྱེ་

【現代漢語翻譯】 問：聲聞的斷滅（指阿羅漢的涅槃）不是用一個因產生一個果來舉例的嗎？ 答：並非如此。那是因為聲聞的斷滅是被當作一個果的例子，而不是一個因產生一個果的例子。實際的宗義是，不可能只有一個因產生一個果。即使像你所說的『白法唯一』那樣，只有一個因能產生果，也不會產生法身、報身、化身三身，而只會產生像聲聞斷滅那樣的單一果。而你已經承認了從那（唯一的因）產生果。 因為產生法身、報身、化身三身的因在那（聲聞斷滅）里是不完整的。因此，聲聞的斷滅，就獲得者和所獲得而言，僅僅是所獲得的單一果，就像燈火熄滅一樣，是沒有任何功德助伴的，僅僅是痛苦完全止息的斷滅。然而，獲得它的因並不一定是單一的，因為在（獲得斷滅）之前，必須依賴許多種方法。因此，對方的辯論就像消失在虛空中一樣。 其次，對於那個（聲聞斷滅）的論證的回答是，用似乎是經文和理證的論據來證明只有一個因產生一個果，就像丟棄了酸奶渣滓一樣，不像是智者所說的話。為什麼呢？ 『心性是萬物的唯一種子』等等，這是被『唯一』這個詞所迷惑，如果加以分析，就會崩潰。也就是說，一切有情要麼努力也無法解脫，要麼不努力就能解脫。在輪迴中流轉的因僅僅是心，根本不需要業和煩惱等助伴。獲得解脫也只需要心，根本不需要觀修等道上的努力。 如果這兩個論證都不成立，那麼輪迴和涅槃都有許多因，那麼所有用一個因來證明的論題和論據，就像用幻術觀看一樣，會顯得虛幻。如果說這一切都是心的幻化，那麼這似乎只是一個產生幻覺的基礎。那麼，在輪迴中流轉需要推動支分三和完成支分三嗎？如果需要，那麼就變成了六個因。如果不需要，那麼就否定了十二緣起的說法。例如，麥芽發芽……

【English Translation】 Question: Isn't the cessation of the Shravakas (referring to the Nirvana of Arhats) exemplified by one cause producing one effect? Answer: That is not the case. It is because the cessation of the Shravakas is taken as an example of one effect, not one cause producing one effect. The actual tenet is that it is impossible for only one cause to produce one effect. Even if, like your 'solely white dharma,' only one cause could produce an effect, it would not produce the three Kayas (Dharmakaya, Sambhogakaya, Nirmanakaya), but only a single effect like the cessation of the Shravakas. And you have already admitted that an effect arises from that (single cause). Because the cause for producing the three Kayas is incomplete in that (cessation of the Shravakas). Therefore, the cessation of the Shravakas, in terms of the obtained and the obtainer, is merely the single effect of the obtained, just like the extinguishing of a lamp, it is a mere cessation of all suffering without any virtuous companions. However, the cause for obtaining it is not necessarily singular, because before (obtaining cessation), many methods must be relied upon. Therefore, the opponent's argument vanishes into the expanse of the sky. Secondly, the answer to the proof of that (Shravaka's cessation) is that using arguments that seem like scriptures and reasoning to prove that one cause produces one effect, is like discarding sour yogurt residue, and does not seem like the words of a wise person. Why is that? 'The nature of mind is the sole seed of all things,' etc., this is being misled by the word 'sole.' If analyzed, it will collapse. That is, all sentient beings either cannot be liberated even with effort, or they will be liberated without effort. The cause for wandering in Samsara is merely the mind, and there is absolutely no need for companions like karma and afflictions. Obtaining liberation also only requires the mind, and there is absolutely no need for effort on the path such as view, meditation, and conduct. If these two arguments are not established, then both Samsara and Nirvana have many causes, so all the thesis and arguments that prove from only one cause, will appear illusory, like watching through an illusion. If it is said that all of these are the magical displays of the single mind, then this seems to be merely a basis for generating illusions. Then, is it necessary to have the three propelling limbs and the three completing limbs for wandering in Samsara? If it is necessary, then it becomes six causes. If it is not necessary, then the statement of the twelve links of dependent origination is rendered untrue. For example, the sprouting of barley...

---

བ་ལ་ནས་ཀྱི་ས་བོན་གཙོ་བོ་ཡིན་མོད། གྲོགས་ཆུ་ལུད་དྲོད་གཤེར་སོགས་ཚང་དགོས་པའི་ཚེ་ནས་མྱུག་དེ་ནས་ཀྱི་ས་བོན་གཅིག་པུ་ཁོ་ན་ལས་ སྐྱེས་སོ། །ཞེས་སྨྲ་ན་མཁས་པའི་དབུས་སུ་ཇི་ལྟར་མཛེས། མདོར་ན་རྒྱུ་གཅིག་ཁོ་ན་ལས་འབྲས་བུ་གཅིག་ཁོ་ན་འབྱུང་བའི་ཤེས་བྱེད་དུ། སེམས་ཉིད་གཅིག་པུ་ཀུན་གྱི་ས་བོན་ཏེ། །ཞེས་སོགས་ འདྲེན་པ་ནི་ཐལ་ཆེས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་བྱའི་འབྲས་བུ་སྟོན་ཐོག་སོགས་སྒྲུབ་པ་ལ་ཡང་། རྒྱུ་ས་བོན་ཆུ་ལུད་སོགས་མི་དགོས་པར་ཐལ་ཏེ། རྒྱུ་སེམས་གཅིག་པུས་ཆོག་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 3-281 དེས་ན་གཞུང་དོན་ནི་འཁོར་འདས་ཀུན་གྱི་བྱེད་པ་པོ་སེམས་གཙོ་བོ་ཡིན་པ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་གྱི། སེམས་གཅིག་པུ་ལས་རྒྱུ་གཞན་མེད་ཅེས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་གཟུང་དུ་མི་རུང་སྟེ། དོན་ སྒྲ་ཇི་བཞིན་ཡོངས་རྟོགས་ན། །བདག་ཉིད་ཉམས་ཤིང་བློ་ཉམས་འགྱུར། །ཞེས་པའི་ལུང་བསྟན་ཐོག་ཏུ་བབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་རྩ་བ་གཅིག་ལ་སྡོང་པོ་གཉིས། །ཞེས་སོགས་ཀྱང་རང་ལ་ཁས་བླངས་ ནང་འགལ་བསྟན་པར་སྣང་སྟེ། སེམས་ཉིད་གཅིག་པུ་ཀུན་གྱི་ས་བོན་ཏེ། །ཞེས་པར་འཁོར་འདས་གཉིས་ལ་རྒྱུ་གཅིག་ཁོ་ན་ལས་མེད་པར་ཁས་བླངས། རྩ་བ་གཅིག་ལས་སྡོང་བུ་གཉིས། །རྒྱུ་མཚན་དེ་ ལས་འབྲས་བུ་གཅིག །ཅེས་པར་རྒྱུ་ཡལ་ག་གཉིས་ལས་འབྲས་བུ་གཅིག་འབྱུང་བར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྩ་བ་གཅིག་ཁོ་ན་ལ་སྡོང་པོ་གཉིས་སུ་གྱེས་ཀྱང་། འབྲས་བུ་གཅིག་ཁོ་ན་ འབྱུང་ཞེས་པའོ་སྙམ་ན། འབྲས་བུ་གཅིག་ཁོ་ན་ལས་མི་འབྱུང་བ་དེ་ཡང་མ་ཡིན་པར་ཐལ། འབྲས་བུ་སྐུ་གསུམ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་གཅིག་པུ་འབྱུང་། །ཞེས་པའོ་སྙམ་ ན། རྩ་བ་གཅིག་ཁོ་ན་ལས་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་གཅིག་པུ་འབྱུང་བ་ཡང་མི་བདེན་པར་ཐལ། དེ་ལས་འབྲས་བུ་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པ་གཅིག་པུ་ནི། 3-282 ཞེས་སོགས་ཀྱང་། འདི་ལྟར་སྦྱིན་པའི་དུས་དག་ཏུ། །ཚུལ་ཁྲིམས་བཏང་སྙོམས་བཞག་པར་གསུངས། །ཞེས་པ་ལྟར། རང་རང་གི་ཆེ་བ་བརྗོད་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། ཚིག་ཟིན་ལྟར་མི་བདེན་ཏེ། དེ་ལྟར་བདེན་ན་ བདག་བྱིན་རླབས་ཀྱི་རིམ་པ་ཐར་བའི་ལམ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་མ་ཀུན་སྤྱོད་ལས། གང་དུ་བདེ་ཆེན་ཞེས་བྱ་གཅིག་པུ་ཉིད། །གཅིག་པུའི་ཉམས་ཀྱིས་དུ་མའི་ གར་མཛད་དོ། །ཞེས་པ་ཡང་ཆེ་བ་བརྗོད་པ་ཙམ་སྟེ། སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་ལྟར་ན། དེ་གཅིག་པུ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། དུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཁོ་རང་གཅིག་པུ་ལས་འབྲས་བུ་ དུ་མ་བསྐྱེད་པའི་དོན་དུ་འཆད་དོ་སྙམ་ན། ཁས་བླངས་འགལ་ཏེ། འབྲས་བུ་གཅིག་ལས་མེད་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་མདོ་ལུག

【現代漢語翻譯】 雖然種子的主要因素是種子，但當朋友、水、肥料、溫度和濕度等都齊全時，幼苗僅僅從種子中產生，如果這樣說，在智者之中會顯得多麼不協調？總之，如果認為僅僅從一個因產生一個果，並引用『心性是萬物的唯一種子』等等，那就太過分了。因為即使是世間人想要獲得的果實，如莊稼等，也會不需要種子、水、肥料等，因為僅僅有心就足夠了。 因此，經文的本意是指輪迴和涅槃的一切造作者主要是心，而不是說除了心之外沒有其他因，不能按照字面意思來理解。如果完全按照字面意思理解，就會應驗『自我衰敗，智慧衰退』的預言。此外，『一個根上長出兩棵樹』等等，也似乎表明了自相矛盾。因為在『心性是萬物的唯一種子』中，承認了輪迴和涅槃只有一個因。而在『一個根上長出兩棵樹，從那個原因產生一個果』中，又承認了從兩個枝幹產生一個果。如果認為雖然一個根分出兩棵樹，但只產生一個果，那麼也不應該只產生一個果，因為會產生三身（梵文：Trikāya，藏文：སྐུ་གསུམ།）。如果認為只產生一個佛（梵文：Buddha，藏文：སངས་རྒྱས།），那麼從一個根只產生一個佛也是不正確的，因為從那會產生輪迴和涅槃兩種果。同樣，『極其清凈的次第唯一』等等也是如此，就像『佈施之時，持戒和捨棄被放在一邊』所說的那樣，僅僅是各自讚嘆自己的優點而已，並不像字面意思那樣真實。如果那樣真實，那麼我的加持次第就不應該是解脫之道了。同樣，在瑜伽母的行持中，『何處名為大樂唯一，唯一的體驗展現多種舞姿』也僅僅是讚歎優點而已，如果按照字面意思，那就不應該是唯一的，因為是多種。如果認為他自己從唯一中產生多種果，那就是自相矛盾，因為已經承認只有一個果。此外，經部...

【English Translation】 Although the main factor of a seed is the seed itself, when friends, water, fertilizer, temperature, and humidity are all complete, the sprout arises solely from the seed. If one were to say this, how unseemly would it appear among the wise? In short, if one believes that a single cause produces a single effect and quotes 'Mind itself is the single seed of all,' etc., it is excessive. Because even for worldly people seeking desired fruits like crops, it would imply that seeds, water, fertilizer, etc., are unnecessary, since mind alone would suffice. Therefore, the meaning of the scriptures is that mind is the primary agent for all of samsara and nirvana, but it does not mean that there is no other cause besides mind. It should not be taken literally. If one fully understands according to the literal meaning, then the prophecy 'Self declines, and wisdom diminishes' will come to pass. Furthermore, 'Two trees from one root,' etc., also seem to indicate a self-contradiction. Because in 'Mind itself is the single seed of all,' it is acknowledged that there is only one cause for samsara and nirvana. But in 'Two trees from one root, from that cause one fruit,' it is acknowledged that one fruit arises from two branches. If one thinks that although one root splits into two trees, only one fruit arises, then it should not be that only one fruit arises, because the three bodies (Trikāya) arise. If one thinks that only one Buddha arises, then it is also not true that only one Buddha arises from one root, because both samsara and nirvana arise from that. Similarly, 'The extremely pure order is unique,' etc., is also like saying, 'At the time of giving, discipline and equanimity are set aside.' It is merely praising one's own greatness, and it is not true according to the literal meaning. If it were true in that way, then my order of blessings would not be the path to liberation. Similarly, in the conduct of yoginis, 'Where the great bliss is called unique, the unique experience performs many dances' is also merely praising greatness. If it were according to the literal meaning, then it should not be unique, because it is many. If one thinks that he himself produces many fruits from the unique, that is self-contradictory, because it has been acknowledged that there is only one fruit. Furthermore, the sutra system...

---

ས་ལ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དབྱེར་མེད་ཕྱིར། ། གཙོ་བོའི་ཐེག་པ་དབྱེར་མ་མཆིས། །ཞེས་སོགས་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དབྱེར་མེད་ཕྱིར། །རིགས་ནི་ཐ་དད་རུང་མ་ཡིན། །ཞེས་སོགས་དང་མངོན་སུམ་དུ་འགལ་གསུངས་པ་ནི། ཕྱོགས་སུ་མ་ཕྱིན་པའི་གཏམ་ སྟེ། གཞུང་གི་དོན། རྟེན་ཆོས་དབྱིངས་ལ་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་མེད་ཀྱང་། བརྟེན་པ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་སྒྲུབ་པ་གསུམ་ཐ་དད་པའི་དབང་གིས་རིགས་ལ་གསུམ་དུ་དབྱེ་ཞེས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། 3-283 རྟེན་ཆོས་དབྱིངས་གཅིག་ཁོ་ན་ལས། བརྟེན་པ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་སྒྲུབ་པ་གསུམ་ཞེས་པའི་དོན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཀླུ་སྒྲུབ་སོགས་འགའ་ཞིག་ལྟར་ན། ཆོས་དབྱིངས་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ དང་། བྱམས་པའི་རྗེས་འབྲང་ཁ་ཅིག སེམས་རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་ལ་ཆོས་དབྱིངས་སུ་བཞེད་པ་ལྟར་ནའང་དེ་གཅིག་པུ་ཁོ་ན་ལས། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་གསུམ་སྐྱེ་བར་མི་འཆད་པའི་ཕྱིར་དང་། གལ་ཏེ། འཕགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡི་ཕྱིར། །ཞེས་པ་ལ་འཁྲུལ་མཆིས་ན། དེ་ནི། ཆོས་དབྱིངས་དམིགས་པར་བྱས་པ་ལས། །ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་གསུམ་སྐྱེ། །ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་གྱི། ཆོས་དབྱིངས་ལས་ཐེག་ པ་གསུམ་གྱི་ལམ་གསུམ་སྐྱེ་ཞེས་པའི་དོན་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཡང་མཐར་ཐུག་ཐེག་པ་གཅིག་ཏུ་བསྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་ཐམས་ཅད་མི་འཐད་པར་ཐལ་གསུངས་པ་ནི། རྨི་ལམ་གྱི་ཚིག་སྟེ་མཐར་ཐུག་ ཐེག་པ་གཅིག་ཏུ་བསྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་ནི་མི་འཐད་པར་ཐལ། རྒྱུ་གཅིག་ཁོ་ན་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་འབྲེལ་མེད་བཀོད་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་འབྲེལ་ཇི་ལྟར་ མེད་སྙམ་ན། རིགས་པ་ལས་ཏེ། མཐར་ཐུག་ཐེག་པ་གཅིག་ཏུ་བསྒྲུབ་པའི་རིགས་པས། རྒྱུ་གཅིག་ཁོ་ན་ལས་འབྲས་བུ་གཅིག་ཁོ་ན་འབྱུང་བ་བསྒྲུབ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མཐར་ཐུག་གི་ཐེག་པ་དེ་རྒྱུ་གཅིག་ཁོ་ན་ལས་བྱུང་བའི་འབྲས་བུ་གཅིག་ཁོ་ན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། 3-284 ཉན་རང་གི་ཐེག་པ་མཐར་ཐུག་མ་ཡིན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཐེག་པ་གཅིག་ཅེས་བཤད་ཀྱང་། མཐར་ཐུག་གི་ཐེག་པ་དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་དང་སྐུ་གསུམ་སོགས་དུ་མ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ རྒྱུ་གཅིག་ཁོ་ན་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཉེར་ལེན་དང་བྱེད་རྐྱེན་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་ཆ་ཚང་བ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་གན་མཛོད་ལས། ཁ་ཅིག་ཆིག་ཐུབ་སྒོམ་པ་ཡིས། ། རྗེས་ལ་བསྔོ་བ་བྱ་དགོས་ཟེར། །འོ་ན་ཆིག་ཐུབ་གཉིས་སུ་འགྱུར། །ཞེས་སོགས་དྲངས་ནས། འདི་ནི་བྱིས་པའི་ཀླན་ཀ་སྟེ། འཐད་ན་རང་ཉིད་ལའང་རིམ་གཉིས་རིམ་གཉིས་སུ་བཞག་ཏུ་མི་ཡོང་། འདི་ ཡང་དོན་དམ་པའི་ཕྱོགས་སུ་ལོང་གཏམ་སྟེ། ཁོ་བོ་ཅག་གི་ལུགས་ལ་འདི་ཀ་དོན་དམ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཡིན་པས། རྒྱལ་དབང་རྗེས། གདོད་ནས་རྣམ་ད

【現代漢語翻譯】 『與地不合，因為法界無別。』 『主尊乘無別。』等等，以及『因為法界無別，種姓不可能不同。』等等，這些明顯矛盾的說法，是不全面的言論。 其含義是：雖然所依之法界在本體上沒有差別，但由於所依的三乘之修持各不相同，所以才將種姓分為三種。這僅僅是這個意思。 並非說所依之法界只有一個，而所依的三乘之修持卻有三種。因為，像龍樹（Nāgārjuna）等一些人認為，法界是無為法。 而慈氏（Maitreya）的追隨者們，如果認為心之自性光明是法界，那麼也不會說僅從這一個法界中產生三乘之道。 如果對『爲了聖法的因』這句話有所誤解，那麼它的意思是：『從觀想的法界中，產生三乘之道。』 而不是說法界產生三乘之道。』 又說，所有將究竟歸於一乘的理證都不合理，這簡直是夢話。認為將究竟歸於一乘的理證不合理，因為從一個因只能產生一個果，這似乎是毫無關聯的論述。 如果有人覺得這有什麼不關聯的呢？這是因為，將究竟歸於一乘的理證，並不能證明從一個因只能產生一個果。 因為究竟的乘並非僅僅是從一個因產生的唯一果，雖然相對於非究竟的聲聞乘和緣覺乘來說，可以說是一乘，但究竟的乘卻有五智和三身等等。 而且它並非僅僅從一個因產生，而是從近取因和俱生緣，即圓滿的大乘道中產生的。 又引用《甘珠爾》（Kangyur）中的話：『有些人修持唯一法，之後說必須迴向。如果這樣，唯一法就變成二了。』等等。 並說：『這是小孩子的爭論，如果合理，那麼自己也不應該將次第分為二種。』 這又是對勝義諦的胡言亂語，因為在我們看來，這正是勝義菩提心。嘉瓦仁波切（Gyalwang Rinpoche）說：『本來是清凈的。』

【English Translation】 'It is not in accordance with the ground, because the dharmadhātu is without distinction.' 'The vehicle of the chief is without distinction.' etc., and 'Because the dharmadhātu is without distinction, the lineages cannot be different.' etc., these statements that are manifestly contradictory are incomplete words. The meaning is: although the dependent dharmadhātu is without distinction in terms of its essence, it is only because the three practices of the three vehicles that are dependent are different that the lineages are divided into three. This is just the meaning. It is not that there is only one dependent dharmadhātu, but that there are three practices of the three vehicles that are dependent. Because, like some such as Nāgārjuna, the dharmadhātu is unconditioned. And if the followers of Maitreya consider the self-luminous nature of mind to be the dharmadhātu, then it is not explained that the three paths of the three vehicles arise from that one alone. If there is confusion about 'because of the cause of the noble dharma,' then the meaning is: 'From the dharmadhātu that is the object, the three paths of the three vehicles arise.' It is not that the dharmadhātu gives rise to the three paths of the three vehicles.' Again, saying that all the reasonings that establish the ultimate as one vehicle are not valid is like a dream. To say that the reasonings that establish the ultimate as one vehicle are not valid, because it is not valid for a single cause to produce a result, seems to be an irrelevant statement. If one wonders how this is irrelevant, it is because the reasoning that establishes the ultimate as one vehicle cannot prove that only one result arises from only one cause. Because the ultimate vehicle is not just one result arising from only one cause, although it is said to be one vehicle in relation to the non-ultimate Śrāvakayāna and Pratyekabuddhayāna, the ultimate vehicle has five wisdoms and three bodies, etc. And it does not arise from only one cause, but from the complete Mahāyāna path, which is the substantial cause and the cooperative condition. Again, quoting from the Kangyur: 'Some meditate on the single essence, and afterwards say that dedication must be done. If so, the single essence becomes two.' etc. And saying: 'This is a child's argument, if it is valid, then one should not divide the stages into two for oneself either.' This is also nonsense towards the ultimate truth, because in our view, this is the ultimate bodhicitta. Gyalwang Rinpoche said: 'Primordially pure.'

---

ག་གི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །མ་བཅོས་ཐ་མལ་གྱི་ ཤེས་པ་ལ། །མཁའ་ལྟར་སྒྲིབ་མེད་ཀྱི་འོད་གསལ་ཆེ། །འདི་སེམས་བསྐྱེད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །འདི་མི་འཐད་ན། གསང་བ་འདུས་པ་ལས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འདི་གསུངས་སོ། །དངོས་པོ་ཐམས་ ཅད་དང་བྲལ་བ། །ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་རྣམ་སྤངས་པ། །ཆོས་བདག་མེད་པར་མཉམ་ཉིད་པས། །རང་སེམས་གཟོད་ནས་མ་སྐྱེས་པ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། 3-285 བརྟག་གཉིས་ལས། དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོའི་ཐབས་དང་ནི། །རང་བྱིན་བརླབ་པའི་རིམ་པས་ཀྱང་། །ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་ཚུལ་ཅན་གྱི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རབ་ཏུ་བསྐྱེད། །ཅེས་པ་མི་འཐད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དང་། དེ་བཞིན་དུ། འདི་ལྷ་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན། །མོས་གུས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན། །གནས་ལུགས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན། །བསྔོ་བ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན། །གཤིས་ལུགས་ཀྱི་དགེ་བ་བཤད་པ་མི་ འཐད་ན། ཆོས་མངོན་པའི་གླེགས་བམ་རྒྱབ་ཏུ་སྐྱུར་རིགས་ཞེས་དང་། དབང་བསྐུར་བ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡང་ཡིན་པ་དང་། གཅིག་ཤེས་ཀུན་གྲོལ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་སོགས་ལུང་འདྲེན་བསམ་ལས་འདས་པ་དང་ བཅས་པ་བྲིས་སོ། །ལན་ནི། འདི་དག་ཀྱང་། ཕྱོགས་སྔ་ཕྱིའི་གནད་མ་དགོངས་པར་སོང་སྟེ། ཆིག་ཐུབ་ཀྱི་རྗེས་ལ་བསྔོ་བ་བྱེད་དགོས་ན། ཆིག་ཐུབ་གཉིས་སུ་འགྱུར་ཞེས་པའི་ལན་དུ། ཆིག་ཐུབ་ཆིག་ ཐུབ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ལས་གཞན་འགོད་རྒྱུ་མ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་། དེར་མ་ཟད། གཞན་ཡང་སྤྲོས་བྲལ་ལམ་སྟོང་ཉིད་རྐྱང་བ་ལ་ཕྱག་ཆེན་དུ་མིང་བཏགས། དེ་ལ་དཀར་པོ་ཆིག་ཐུབ་ཏུ་མངའ་ གསོལ་ནས། དེ་གཅིག་པུས་ཆོག་པ་སྐད་བྱེད་པ་ནི་ཉམས་ལེན་གཞན་རྒྱུན་གཅོད་པའི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཀྱི་གནད་བཅོས་པར་དགོངས་ནས། ཕྱི་རབས་རྣམས་ལ་བརྩེ་བས་གདམས་པ་སྟེ། ལ་ལ་སྤྲོས་བྲལ་རྐྱང་པ་ལ། ། 3-286 དཀར་པོ་ཆིག་ཐུབ་ཡིན་ཞེས་ཟེར། །འདི་ཡང་གནད་རྣམས་བཅོས་པར་དོགས། །ཞེས་སོགས་དང་། གཅིག་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་མི་སྲིད། །ཅེས་སོགས་རིགས་པའི་གསང་མདའ་འཕངས་པའི་ཚེ། དེའི་ལན་དུ། རང་གི་ཆོས་ཀྱི་ ཆེ་བ་བརྗོད་པ་ཙམ་ཡིན་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ན། ཉེ་བར་མཁོ་བ་ལས། མདའ་དེ་ལ་ཆེས་བྲེད་དེ། སེམས་བསྐྱེད་ཀྱང་འདི་ཀ་ཡིན། སེམས་བསྐྱེད་གཞན་བླང་མི་དགོས། ལྷ་སྒོམ་ཡང་འདི་ཀ་ཡིན། ལྷ་ གཞན་སྒོམ་མི་དགོས། དབང་བསྐུར་ཡང་འདི་ཀ་ཡིན། དབང་བསྐུར་གཞན་མི་དགོས་ཞེས་སོགས་སྨྲ་བ་ནི། སླར་བསྔོ་བ་བྱེད་དགོས་པ་དང་ཁས་བླངས་འགལ་བར་མ་ཟད། ཧ་ཅང་ཐལ་བའང་ཡིན་ཏེ། སྔོན་ གྲུབ་ཐོབ་རྣམས་ལ་དགོངས་གཞི་རེ་ཡོད་པས་དེ་ཀས་ཆོག་ཀྱང་། རྗེས་འཇུག་རྣམས་ལ་ཆོལ་ལེ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ལྟ་བའི་སྐབས་ཀྱི་ལུང་སྤྱོད་པ་དང་ལག་ལེན་ལ་

【現代漢語翻譯】 『何謂菩提心？未造作的本然覺性，如虛空般無礙的光明，此乃生起菩提心的摩訶印。』如果這不合理，那麼在《密集金剛續》中，這樣宣說了菩提心：『遠離一切事物，蘊、界、處，以及能取和所取皆已斷除，諸法無我，平等性中，自心本自不生，是空性的自性。』 《二觀察續》中說：『以壇城輪之方便，以及自加持之次第，生起世俗勝義之菩提心。』如果這些不合理，那麼，『這是本尊摩訶印，是虔信摩訶印，是實相摩訶印，是迴向摩訶印。』如果說本性的善行不合理，那就應該把《阿毗達磨》的典籍扔到腦後。』灌頂也是摩訶印，『一即解脫一切』等等，引用了無數的教證。 回答是：這些也是因為沒有領會先後次第的要點。如果說『在證悟唯一之後需要回向，那麼唯一就會變成二』，對於這個回答，除了證明『唯一是唯一』之外，沒有提出其他的理由。不僅如此，有些人將離戲論或者僅僅是空性命名為大手印，並尊奉其為『純一』，然後聲稱僅此就足夠了，這是通過斷絕其他修持來篡改佛法的要點。因此，爲了後代著想，（我）慈悲地教導說：『有些人說離戲論僅僅是純一，這也令人擔憂篡改了要點。』等等。 當拋出『一不可能產生果』等理性的秘密之箭時，如果回答說『這僅僅是在讚揚自己的法』，那麼比起迫切需要的，更像是被箭嚇壞了。『生起菩提心也是這個，不需要其他的菩提心。觀修本尊也是這個，不需要觀修其他的本尊。灌頂也是這個，不需要其他的灌頂』等等，這樣說是與之前承諾需要回向相矛盾，而且太過分了。以前的成就者們有各自的意圖，所以那樣就足夠了，但是對於後來的追隨者來說，會變得茫然不知所措。因此，在見解的場合引用教證，在實修的時候…

【English Translation】 'What is Bodhicitta? Unfabricated, ordinary awareness, like the sky, unobstructed great luminosity. This is the Mahamudra of generating Bodhicitta.' If this is not reasonable, then in the Guhyasamaja Tantra, Bodhicitta is taught thus: 'Separate from all things, aggregates, elements, and sense bases, abandoning both grasping and the grasped, all dharmas are without self, in equality, one's own mind is primordially unborn, it is the nature of emptiness.' The Twofold Reality Tantra says: 'Through the method of the mandala wheel, and through the order of self-blessing, Bodhicitta, possessing both conventional and ultimate aspects, is generated.' If these are not reasonable, then, 'This is the deity Mahamudra, this is the devotion Mahamudra, this is the reality Mahamudra, this is the dedication Mahamudra.' If it is said that the goodness of inherent nature is unreasonable, then the Abhidharma texts should be thrown behind one's back.' Empowerment is also Mahamudra, 'Knowing one is liberating all,' and so on, countless scriptural quotations are cited. The answer is: These are also because the key points of the prior and later aspects have not been understood. If it is said, 'If dedication is necessary after realizing the one, then the one will become two,' for this answer, no other reason has been given other than proving that 'the one is the one.' Moreover, some people name non-elaboration or mere emptiness as Mahamudra, and enshrine it as 'purely one,' and then claim that this alone is sufficient, which is considered as altering the key points of the Dharma by cutting off other practices. Therefore, for the sake of future generations, (I) compassionately advise: 'Some say that non-elaboration is merely purely one, this also raises concerns about altering the key points,' and so on. When the secret arrow of reasoning, such as 'One cannot produce a result,' is launched, if the answer is, 'This is merely praising one's own Dharma,' then rather than being urgently needed, it is more like being terrified by the arrow. 'Generating Bodhicitta is also this, no other Bodhicitta is needed. Meditating on the deity is also this, no other deity needs to be meditated upon. Empowerment is also this, no other empowerment is needed,' and so on, saying this is not only contradictory to the previous promise of needing dedication but is also too extreme. The previous accomplished ones had their own intentions, so that was sufficient, but for later followers, it will become confusing. Therefore, using scripture in the context of view and in practice...

---

སྦྱར་ན། སྤྱོད་ པ་འཆོལ་ཞིང་ལག་ལེན་རྒྱུན་གཅོད་པའི་ཕྱིར། འདི་ཡང་གནད་རྣམས་བཅོས་པར་དོགས་ཞེས་གསུངས་པའི་གནད་ཀ་དེ་ཀར་སྣང་ངོ་། ། སྐབས་དོན་འདི་ནི་བྱིས་པའི་ཀླན་ཀ་སྟེ། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི། བྱིས་པའི་ རྩོད་ལན་ཏེ། ཆིག་ཐུབ་སྒོམ་པའི་རྗེས་ལ་བསྔོ་བ་བྱེད་པ་ལ། འོ་ན་ཆིག་ཐུབ་གཉིས་སུ་འགྱུར་ཏེ། ཆིག་ཐུབ་རང་གི་བསྔོ་བས་གོ་མ་ཆོད་པར། སླར་བསྔོ་བ་བྱེད་དགོས་བྱུང་འདུག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་རྩོད་པའི་ལན་དུ། 3-287 ངེད་ཀྱི་འདི་བསྔོ་བ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན། ཞེས་འབྲེལ་མེད་བཀོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱེད་ཀྱི་དེ་བསྔོ་བ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན་ན། དེའི་རྗེས་ལ་བསྔོ་བ་བྱེད་མི་དགོས་ཏེ། ཁོ་རང་བསྔོ་ བའི་གོ་ཆོད་པའི་ཆིག་ཐུབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་འཐད་ན་རང་ཉིད་ལའང་། རིམ་གཉིས་རིམ་གཉིས་སུ་བཞག་ཏུ་མི་ཡོང་། ཞེས་པའི་ལན་ནི། རྒྱུ་མཚན་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་འདྲིའོ། །འཚང་རྒྱ་བ་ལ་རིམ་ པ་གཉིས་མི་དགོས་པར་ཐལ། རིམ་པ་གཅིག་ཁོ་ནས་ཆོག་པའི་ཕྱིར། གསུང་རྒྱུ་ཡིན་ན་ནི་བཞད་གད་དེ། ཁོ་བོས་རྟགས་མ་གྲུབ་ཀྱི་ལན་བཏབ་པས། མི་སྨྲ་བའི་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་གནས་དགོས་པའི་ ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་དོན་དམ་པའི་ཕྱོགས་སུ་ལོང་གཏམ་སྟེ་ཞེས་སོགས་ཆིག་ཐུབ་སེམས་བསྐྱེད་ཕྱག་ཆེན་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་གསང་བ་འདུས་པའི་ལུང་འདྲེན་གནང་བ་ནི། གསུང་དེ་ཉིད་འཁོར་བ་སྟེ། རང་ སེམས་གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་པ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་ལུང་དེའི་ཚིག་ཟིན་ལྟར། སྟོང་ཉིད་དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་དུ་ཁས་བླངས་པས། བརྟན་གཡོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་ ཟིན་པར་བསྒྲུབས་འདུག་པའི་ཕྱིར། བརྟག་གཉིས་ཀྱི་ལུང་འདྲེན་གནང་བའང་དེ་འདྲ་སྟེ། ལུང་གི་ཚིག་ཟིན་ལྟར་ཀུནྡ་བྱང་སེམས་ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་དང་། དེ་ལ་བརྟེན་པའི་བདེ་བ་དོན་དམ་བྱང་སེམས་ཡིན་ན། 3-288 འདོད་ཁམས་པའི་འགྲོ་བ་ཕལ་ཆེར། བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་གི་བྱང་སེམས་ཉམས་སུ་ལེན་བཞིན་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཤིས་ལུགས་ཀྱི་དགེ་བ་བཤད་པ་མི་འཐད་ན། ཆོས་མངོན་པའི་གླེགས་བམ་རྒྱབ་ཏུ་ སྐྱུར་རིགས་ཞེས་གསུངས་པའང་། ལུགས་སྲོལ་སོ་སོར་མ་ཕྱེད་པ་སྟེ། མངོན་པ་འོག་མར། སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་དོན་དམ་པའི་དགེ་བར་བྱས་ནས། དེས་དགེ་བའི་གོ་ཆོད་པ་དང་། མངོན་པ་གོང་མར། དེ་ བཞིན་ཉིད་ལ་དོན་དམ་པའི་དགེ་བར་བྱས་ནས་དགེ་བའི་གོ་ཆོད་པ་དང་། ཀླུ་སྒྲུབ་ལུགས་ལ་ཆོས་དབྱིངས་སོགས་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་དགེ་བ་ཁས་མི་ལེན་པའི་ལུགས་སོ་སོར་ཡོད་པ་ལས། ཁོ་ བོ་ཅག་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ལུགས་དེ་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། མངོན་པའི་ལུགས་བཞིན་དེ་བཞིན་ཉིད་དགེ་བར་ཁས་ལེན་ན་ཡང་། དེས་རང་སྟོབས་ཀྱིས་བདེ་འགྲོ་དང་ཐར་པའི་རྒྱུ་བ

【現代漢語翻譯】 再說，行為散亂且中斷實踐的緣故，也擔心會篡改要點，這就像他所說的那個情況一樣。這段話是小孩子的爭論，意思是說，小孩子的辯論是這樣的：在修持唯一法之後做迴向，那麼唯一法就變成二了，因為唯一法自己的迴向沒有效果，所以需要再次做迴向。爲了反駁這種爭論， 3-287 我們這個是迴向大手印。』這樣說了不相干的話，如果你們那個是迴向大手印，那麼之後就不需要再做迴向了，因為它本身就是能起迴向作用的唯一法。如果這樣說成立，那麼對於自己來說，次第和次第也不能安立。』這樣的回答是，為什麼呢？如果說證悟不需要兩個次第，一個次第就足夠了，那就是笑話了。因為他用未成立的理由來回答，所以必須保持沉默。這就像是在勝義諦方面說胡話一樣。』等等，引用《秘密集會》的教證來證明唯一法是生起次第大手印，這本身就是輪迴。自心本來沒有生起，是空性的自性。』等等，按照這段經文的字面意思，既然承認空性是勝義諦的生起次第，那麼一切有為法都被勝義諦的生起次第所包含。引用《二觀察》的教證也是一樣，按照經文的字面意思，如果昆達菩提心是世俗菩提心，而依賴於它的安樂是勝義菩提心， 3-288 那麼欲界的絕大多數眾生，都在修持二諦雙運的菩提心了。如果說本性的善不合理，那就應該把《阿毗達磨》的論典扔到背後。』這樣說是不區分各種宗派的傳統。在下部《阿毗達磨》中，將分別簡擇滅作為勝義諦的善，並以此作為善的效用。在上部《阿毗達磨》中，將真如作為勝義諦的善，並以此作為善的效用。在龍樹的宗派中，不承認法界等非造作的善。因為我們接受龍樹的宗派，即使按照《阿毗達磨》的宗派承認真如是善，它也不能憑藉自身的力量成為善趣和解脫之因。

【English Translation】 Furthermore, because of undisciplined behavior and interrupted practice, there is also concern that the key points will be tampered with, just like the situation he mentioned. This passage is a child's argument, meaning that a child's debate is like this: after practicing the single essence, one dedicates the merit. Then the single essence becomes two, because the single essence's own dedication is not effective, so it is necessary to dedicate the merit again. To refute this argument, 3-287 'Our dedication is the Great Seal of Dedication.' Saying irrelevant things like this, if your dedication is the Great Seal of Dedication, then there is no need to dedicate the merit again afterwards, because it itself is the single essence that can effect dedication. If this is established, then for oneself, stages and stages cannot be established either.' The answer to this is, 'Why?' If it is said that enlightenment does not require two stages, and one stage is enough, then that is a joke. Because he answered with an unestablished reason, he must remain silent. This is like talking nonsense in terms of ultimate truth.' And so on, quoting the scripture of the Guhyasamaja to prove that the single essence is the generation stage Mahamudra, this itself is samsara. The mind itself is originally unborn, it is the nature of emptiness.' And so on, according to the literal meaning of this scripture, since emptiness is acknowledged as the generation stage of ultimate truth, then all conditioned phenomena are included in the generation stage of ultimate truth. Quoting the scripture of the Two Examinations is also the same, according to the literal meaning of the scripture, if Kunda Bodhicitta is the relative Bodhicitta, and the bliss that relies on it is the ultimate Bodhicitta, 3-288 then the vast majority of beings in the desire realm are practicing the Bodhicitta of the union of the two truths. If it is unreasonable to explain the virtue of inherent nature, then the treatises of the Abhidharma should be thrown behind. Saying this does not distinguish the traditions of various schools. In the lower Abhidharma, the discriminated cessation is regarded as the virtue of ultimate truth, and this is taken as the effect of virtue. In the upper Abhidharma, Suchness is regarded as the virtue of ultimate truth, and this is taken as the effect of virtue. In the Nagarjuna school, non-fabricated virtues such as Dharmadhatu are not acknowledged. Because we accept the Nagarjuna school, even if we acknowledge Suchness as virtue according to the Abhidharma school, it cannot become the cause of good rebirth and liberation by its own power.

---

ྱེད་པ་མ་ ཡིན་ཏེ། བྱེད་ན་སྐྱེ་འགྲོ་ཐམས་ཅད་ལ་ངན་འགྲོ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཁྱེད་རང་བཞེད་པའི་གཤིས་ལུགས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི། ཆོས་ཀྱི་གནས་ལུགས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་གནད་གཅིག་པས། གལ་ཏེ་དེ་ནི་སྒོམ་ལེགས་ཀྱང་། །དབུ་མའི་སྒོམ་ལས་ལྷག་པ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པའི་གནད་ཀྱང་དེར་སྣང་ངོ་། །མདོར་ན་རྒྱུ་གཅིག་ཁོ་ན་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བའི་ཤེས་བྱེད་དུ། སེམས་ཉིད་གཅིག་པུ་ཀུན་གྱིས་ས་བོན་ཏེ། ། 3-289 ཞེས་སོགས་འདྲེན་པ་ནི་རང་ལ་གནོད་ཅིང་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་སྟེ། འོ་ན་ཐར་པ་མྱང་འདས་སྒྲུབ་པ་ལ་དཀར་པོ་ཆིག་ཐུབ་ཅེས་པའི་གདམས་ངག་དེ་ཡང་མི་དགོས་པར་ཐལ་ཏེ། གྲོགས་མེད་ ཀྱི་སེམས་གཅིག་པུས་ཆོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གཉིས་གནད་མི་འདྲའོ་སྙམ་ན། སེམས་ཉིད་གཅིག་པུ་དེ་དཀར་པོ་ཆིག་ཐུབ་ཏུ་སོང་བས་དེ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་ནག་པོ་ཆིག་ཐུབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ ཏེ། དེ་གཅིག་པུས་གྲོགས་མེད་དུ་འཁོར་བར་འཁྱམས་པའི་ཕྱིར་དང་། གྲོགས་དགོས་ན་རྒྱུ་གཅིག་ཁོ་ན་ཨེ་ཡིན་དགོངས་ཤིག ཡང་ཞིང་ལ་སྟོན་ཐོག་འབྱུང་བ་ལ་ཡང་ཆུ་ལུད་ས་བོན་སོགས་མི་དགོས་ པར་ཐལ་ཏེ་སེམས་གཅིག་པུས་ཆོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འཁོར་འདས་གཉིས་ལ་སེམས་གཙོ་ཆེ་བ་ཙམ་ལ་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་ཁས་ལེན་ན། དོན་སྒྲ་ཇི་བཞིན་ཡོངས་རྟོགས་ན། ། བདག་ཉིད་ཉམས་ཤིང་བློ་ཉམས་འགྱུར། །ཞེས་པ་དེས་རེག་པའོ།། །། ༈ རྩོད་པ་སྤང་བ། ཡང་གན་མཛོད་ལས། གསུམ་པ་རྩོད་པ་སྤང་བ་ལ། དངོས་སུ་རྩོད་པའི་ལན་དང་། སྒྱུ་ཐབས་ཀྱི་རྩོད་པའི་ལན་ནོ། །དང་པོ་ནི། ད་ ལྟའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་། །རྒྱ་ནག་ལུགས་ཀྱི་རྫོགས་ཆེན་དང་། །ཞེས་སོགས་ནས། རྒྱ་ནག་མཁན་པོའི་གཞུང་ལུགས་ཀྱི། །ཡི་གེ་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་ཀྱང་། །ཞེས་སོགས་ནས། ཕལ་ཆེར་རྒྱ་ནག་ཆོས་ལུགས་ཡིན། ། 3-290 ཞེས་པའི་བར་བཀོད་ནས། ཐོག་མར་ལོ་རྒྱུས་འདི་ཀ་མ་དག་སྟེ། སྒོམ་རིམ་གྱི་དབུར་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལ་རང་གི་སློབ་མ་དག་གིས་ཡི་གེར་བཀོད་པ་ལས་འདི་ལྟར་འབྱུང་ཞེས་པ་ནས། དེ་ལ་སྒོམ་པའི་རིམ་པ་དང་པོ་ནི། ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལ་བརྟེན་ནོ། །བར་མ་ནི་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་གི་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་པའོ། །ཐ་མ་ནི་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པའི་མདོ་ལ་བརྟེན་ པའོ་ཞེས་འབྱུང་གི དེ་ལས་གཞན་ནི་བླུན་པོས་སྦྱར་བའི་གཏམ་ཡིན་པས་ཚད་མར་བྱ་མི་རིགས་པས་སོ། །དེས་ན་རྩོད་པ་པོས། རྒྱ་ནག་ལུགས་ཀྱི་རྫོགས་ཆེན་ཞེས་སྦྱར་བས་འདི་མ་གཟིགས་པར་ ཟད་དོ། །འདིར་མདོ་སྡེའི་སྒོམ་རིམ་དུ་བཤད་པ་ལ། རྫོགས་ཆེན་ནི། ཨ་ཏི་ཡོ་ག་ཡིན་པ་ཤན་མ་ཕྱེད་པར་རྩོད་པས་ཚར་གཅོད་ཀྱི་གནས་སོ། །གལ་ཏེ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་ཁས་བླངས་ན། ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལས་རྒྱུའི་མདོ་སྡེ་དང་། རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལུང་གིས་སུན་ཡང་མི་འ

【現代漢語翻譯】 如果不是這樣，那麼所有的眾生都不會有惡趣了。因此，您所認為的自性大手印，與法性的空性本質是一致的。 如果禪修得好，也超不過中觀的禪修。』所說的要點也在此顯現。總之，爲了證明從一個因產生一個果，引用『心性是萬物的唯一種子』等等，對自身有害且太過分了。那麼，爲了成就解脫涅槃，還需要不需要『白法唯一』的訣竅呢？因為僅僅憑藉無友的心就足夠了。如果認為這兩者要點不同，那麼心性本身變成了白法唯一，因此不應該是這樣。因為它應該是黑法唯一，因為僅僅憑藉它，就會無友地在輪迴中漂泊。如果需要朋友，那麼請思考是否是唯一的因。還有，田地裡長出莊稼，也應該不需要水、肥料、種子等等，因為僅僅憑藉心就足夠了。因此，如果僅僅考慮到輪迴和涅槃中，心是主要的，就按照字面意思接受，那麼『如果完全按照字面意思理解，自身和智慧都會衰退』，這句話就應驗了。 駁斥爭論 此外，在《甘珠爾》中，『第三，駁斥爭論，包括直接駁斥爭論和用計謀駁斥爭論。』第一種是：『現在的大手印，和漢地的頓悟』等等，直到『僅僅依靠漢地堪布的論典的文字』等等，直到『大部分是漢地的教法』。首先，這個歷史就不正確，在《漸修次第》的開頭，迦摩羅尸羅讓自己的學生記錄下來，說有如下記載：『禪修的次第，第一是依靠《楞伽經》，中間是依靠《現觀莊嚴經》，最後是依靠《解深密經》。』除此之外，都是愚人編造的，不應該作為依據。因此，爭論者編造了『漢地的頓悟』，是沒有看到這些。這裡在經部的禪修次第中說到的，頓悟是阿底瑜伽，沒有區分清楚就爭論，是應該駁斥的。如果承認是頓悟，那麼迦摩羅尸羅用因的經部和《現觀莊嚴經》的教證也不能駁倒。

【English Translation】 If it were not so, then all sentient beings would not have evil destinies. Therefore, the self-nature Mahamudra that you consider is consistent with the emptiness essence of Dharmata. Even if meditation is good, it does not surpass the meditation of Madhyamaka. ' The point of what is said also appears here. In short, in order to prove that one result arises from one cause, quoting 'Mind-essence is the only seed of all things' and so on is harmful to oneself and too excessive. Then, in order to achieve liberation and Nirvana, is the 'single white Dharma' instruction still needed? Because it is enough to rely on the friendless mind alone. If you think that these two points are different, then the mind-essence itself becomes the single white Dharma, so it should not be so. Because it should be the single black Dharma, because by relying on it alone, one will wander in samsara without friends. If you need friends, then please consider whether it is the only cause. Also, the crops that grow in the fields should not need water, fertilizer, seeds, etc., because it is enough to rely on the mind alone. Therefore, if you only consider that the mind is the main thing in samsara and Nirvana, and accept it literally, then 'If you fully understand the meaning of the words, you will lose yourself and your wisdom will decline,' this sentence will be fulfilled. Refuting Arguments In addition, in the Kangyur, 'Third, refuting arguments, including directly refuting arguments and refuting arguments with tricks.' The first is: 'The current Mahamudra, and the Chan of China,' etc., until 'Relying only on the words of the treatises of the Chinese masters,' etc., until 'Most of them are the teachings of China.' First of all, this history is not correct. At the beginning of the Stages of Meditation, Kamalashila had his students record it, saying that there is the following record: 'The stages of meditation, the first is based on the Lankavatara Sutra, the middle is based on the Abhisamayalankara Sutra, and the last is based on the Samdhinirmocana Sutra.' Apart from that, they are all fabricated by fools and should not be used as a basis. Therefore, the debater fabricated 'the Chan of China' without seeing these. Here, it is said in the meditation stages of the Sutra Pitaka that Dzogchen is Atiyoga, and arguing without distinguishing it is a place to be refuted. If you admit that it is Dzogchen, then Kamalashila cannot refute it with the Sutra Pitaka of cause and the proof of the Abhisamayalankara Sutra.

---

བྱིན་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡང་བློ་ཁྱད་ཀྱིས། །གོང་མ་གོང་མ་རྣམས་ཀྱིས་གནོད། །ཅེས་འབྱུང་བས་སོ། །དེས་ན་ ལུགས་དེ་གཉིས་ཀ་མཚན་ཉིད་ཐེག་པའི་ལུགས་སུ་བྱས་པར་ཤེས་སོ། །ཡང་རྒྱ་ནག་མཁན་པོའི་ཆོས་ལུགས་ཕྱིས་འཕེལ་བའི་གཞུང་ལུགས་ཡིན་ན། དེའི་གཞུང་ལུགས་གར་འཕེལ། ཐོག་མར་སུའི་ལག་ཏུ་བྱུང་དྲིས་ན་སྨྲ་བཅད་དགོས་པས་ཚར་བཅད་གཉིས་པར་ལྷུང་ངོ་ཞེས་སོགས་དང་། 3-291 ཡང་དྲན་པ་མེད་པ་དང་། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་ནི། སྤྱིར་གྱི་དབུ་མ་པ། སྒོས་སུ་སྒོམ་རིམ་པས་ཐེར་བཀག་ནེར་བཀག་བྱས་སོ་སྙམ་པ་མཁས་རློམ་གྱི་གཞུང་མང་པོ་ན་སྣང་ངོ་། ། མི་འཐད་དེ། གོང་དུ་དྲངས་པར། སོ་སོར་རྟོག་པས་དྲན་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པ་ལ་ཞུགས་པ་དེས་སྟོང་ཉིད་རྟོགས། དེས་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བར་བསྒྲུབས་པས་སོ། །དེ་བས་ན་ བདག་ཅག་ཇི་ལྟ་བ་དང་འདིའི་ལུགས་མཐུན། བདག་ཅག་ཀྱང་སོ་སོར་རང་རིག་གིས་བལྟ་བ་ལྟ་བྱེད་དྲན་པ་དང་། ཡིད་བྱེད་སྤོང་བར་འདོད་པ་ཡིན་ཞིང་། རང་རིག་འདི་མ་རྙེད་ཚུན། རྣམ་གཞག་ འདི་དག་ཁས་མི་ལེན་པ་འདི་ཡང་ལྟ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ལ། ཞེས་སོགས་དང་། དེས་ན་དེས་གཅིག་ཅར་བ་བཀག་གོ་སྙམ་ནས་ཐ་སྙད་དེ་བཟོ་བ་ལ་འཇིགས་འཇིགས་བལྟ་བའང་གདའ་སྟེ། རྒྱ་ ནག་ལུགས་ཀྱི་གཅིག་ཅར་བར་བཞག་པ་དེ་བཀག་གི སྤྱིར་གྱི་གཅིག་ཅར་བ་མ་བཀག བདག་ཅག་ལམ་འདི་དག་གཅིག་ཅར་བའི་ལམ་དེ་གཉིས་ལའང་ཅིག་ཅར་ཐོད་རྒལ་རིམ་གྱིས་པ་གསུམ་དུ་འབྱེད་ པས། ཡས་བབས་དང་ནི་མས་འཛེག་གཉིས། །རིམ་གྱིས་པ་དང་གཅིག་ཅར་བར། །མིང་འདོགས་བསྒྱུར་བ་མ་གཏོགས་པ། །དོན་ལ་ཁྱད་པར་དབྱེ་བ་མེད། །ཅེས་པའང་བོང་སྨྱོན་འཕྱོང་ཡིན་པས་ཚར་བཅད་གསུམ་པར་ལྷུང་ངོ་། ། 3-292 ཞེས་བྱ་བ་བྲིས་སོ། ། ༈ ཧྭ་ཤང་གི་ཕྱོགས་སྔའི་གནད། འདིའི་ལན་ལ། དེ་ཡང་ས་དགེ་བོ་དོང་བཀའ་ཕྱག་ལ་སོགས་པ་ཕལ་མོ་ཆེ་ཞིག གཞན་ཕྱོགས་ཀྱི་ལྟ་བ་གང་ཡིན། ཧྭ་ཤང་གི་ལྟ་བར་སོང་ངོ་ཞེས་ཆོ་ངེས་ འདེབས་པ་དེ་འདིར་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ཡིན། དེ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ལ། ཧྭ་ཤང་གི་ཕྱོགས་སྔའི་གནད་དང་། དེ་འགོག་བྱེད་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལའི་རིགས་པའི་གནད་དང་། དཔང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཤན་ཕྱེ་ བའི་གནད་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཟིན་པ་ཞིག་གཅེས་ཀྱི། ལོ་རྒྱུས་ཅུང་ཟད་དག་མ་དག་དང་། མིང་འདོགས་ཅུང་ཟད་མ་མཐུན་པ་ལ་འགངས་ཆེར་མི་སྣང་མོད། འོན་ཀྱང་དེ་ལས་གཞན་ནི་བླུན་པོས་ སྦྱར་བའི་གཏམ་ཡིན་པས་ཚད་མར་བྱ་མི་དགོས་གསུངས་པའི་གཏམ་ནི། སྨྲ་བ་པོ་རང་གི་གསུང་དེ་ཉིད་དེ། ཐུབ་པ་དགོངས་གསལ་དུ་ལོ་རྒྱུས་ཟུར་ཙམ་བཀོད་ནས། རྒྱས་པར་རྒྱལ་བཞེད་དང་དབའ་ བཞེད། རྦ་བཞེད་རྣམས་སུ་བལྟ་བར་བྱའོ་གསུངས་ནའང་། དེ་གསུམ་ན་གསལ་བ་རྣམས་ཀྱང་སུན་ཕྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་མདོ་སྡེའི་སྒོམ་རིམ་ཡིན་

【現代漢語翻譯】 因此，瑜伽士也因其卓越的智慧，而受到更高層次的（見解）的損害。因此，要知道這兩種流派都被認為是具有特徵的乘（顯宗）的流派。此外，如果漢地禪師的教法是後來發展起來的宗義，那麼它的宗義是如何發展的？最初是誰掌握了它？如果被問及，就必須保持沉默，因此會陷入第二次失敗等等。 此外，認為沒有憶念和沒有作意是普遍的中觀派，特別是《修次第》通過徹底的駁斥和嚴厲的禁止來對待的，這種想法在許多自詡聰明的著作中都有出現。 這是不合理的。因為在上面引用的內容中，通過個別地進行觀察，進入到沒有憶念和沒有作意的狀態，從而證悟空性。這證明了它捨棄了一切見解。因此，我們（的觀點）與此（經文）的觀點相符。我們也希望通過各自的自證智來捨棄能見、所見、憶念和作意。在沒有找到這個自證智之前，不接受這些名相，這也是從見解的角度出發的。等等。因此，有些人認為這樣就駁斥了一切同時發生，因此害怕創造這個術語。他們所駁斥的是漢地宗義的同時發生，而不是普遍的同時發生。我們把這些道路分為同時頓悟、漸悟三種。因此，『上下升降二，漸悟與頓悟，名稱雖改變，意義無差別』。因為這是瘋子的胡言亂語，所以陷入了第三次失敗。 以上是所寫的內容。 華桑（和尚）的前期觀點的要點： 對此的回答是，薩迦派、格魯派、覺囊派、噶舉派等等大多數，都指責其他宗派的觀點是華桑（和尚）的觀點，這就在這裡進行確定。爲了確定這一點，需要掌握華桑（和尚）的前期觀點的要點，以及反駁它的蓮花戒的理性的要點，以及諸位證人進行判斷的要點的精髓。稍微不準確的歷史和稍微不一致的命名並不重要。然而，除此之外的言論都是愚人編造的，因此不值得作為 प्रमाण （藏文：ཚད་མ，梵文天城體：प्रमाण，梵文羅馬擬音：pramāṇa，漢語字面意思：量）。說話者自己的話就是這樣說的。在《如來密意顯明》中，只是簡要地提到了歷史，並說要詳細地查閱《國王遺囑》、《大臣遺囑》和《水獺遺囑》，但即使在這些著作中闡明的內容也被駁斥了。這是《經部修次第》。

【English Translation】 Therefore, Yogis are also harmed by higher (views) due to their extraordinary wisdom. Therefore, know that both of these schools are considered to be schools of characteristic vehicles (Exoteric). Furthermore, if the teachings of the Chinese master are doctrines that developed later, how did its doctrines develop? Who initially held it? If asked, one must remain silent, thus falling into the second defeat, and so on. Furthermore, the idea that the absence of mindfulness and the absence of attention are generally held by the Madhyamikas, and specifically treated with thorough refutation and strict prohibition by the Stages of Meditation, appears in many works of self-proclaimed scholars. This is unreasonable. Because in the previously quoted passage, by individually examining, entering into the state of no mindfulness and no attention, one realizes emptiness. This proves that it abandons all views. Therefore, our (view) is in accordance with this (text). We also wish to abandon the seer, the seen, mindfulness, and attention through our own self-awareness. Until this self-awareness is found, not accepting these terms is also from the perspective of view. And so on. Therefore, some people think that by doing so, they have refuted all at once, and therefore are afraid to create this term. What they have refuted is the all-at-once of the Chinese doctrine, not the universal all-at-once. We divide these paths into three: simultaneous breakthrough, gradual, and all-at-once. Therefore, 'The two of ascending and descending, gradual and all-at-once, only the names are changed, there is no difference in meaning.' Because this is the babbling of a madman, it falls into the third defeat. The above is what was written. The key points of Hwashang's (Monk's) preliminary position: The answer to this is that most of the Sakya, Gelug, Jonang, Kagyu, etc., accuse the views of other sects of being the views of Hwashang (Monk), which is determined here. In order to determine this, it is necessary to grasp the essence of Hwashang's (Monk's) preliminary position, the essence of Kamalashila's reasoning that refutes it, and the essence of the judgment made by the witnesses. Slightly inaccurate history and slightly inconsistent naming are not important. However, other than that, the words are fabricated by fools, so they should not be taken as प्रमाण (Tibetan: ཚད་མ, Sanskrit Devanagari: प्रमाण, Sanskrit Romanization: pramāṇa, Chinese literal meaning: measure). The speaker's own words are like this. In 'The Clear Meaning of the Buddha's Intentions,' only a brief mention of history is made, and it is said that one should consult the 'King's Testament,' 'Minister's Testament,' and 'Otter's Testament' in detail, but even what is clarified in these works has been refuted. This is the Sutra Section's Stages of Meditation.

---

ལ། རྫོགས་ཆེན་ནི་ཨ་ཏི་ཡོ་ག་ཡིན་པས། ཤན་མ་ ཕྱེད་པར་རྩོད་པས་ཚར་བཅད་ཀྱི་གནས་སོ་གསུངས་པ་ནི་ཚར་བཅད་ཀྱི་མིང་ཙམ་ལ་དགེས་པའོ་ཞེས་གོང་དུ་བཤད་ཟིན་ཏེ། རྟོག་གེ་ཤེས་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས། །གང་ཞིག་རྩོད་པར་མངོན་རློམ་པ། ། 3-293 དེ་ཡི་དྲེགས་པ་གཞོམ་པའི་ཕྱིར། །ཚར་བཅད་གནས་འདི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཅི་སྟེ་རྟོག་གེ་ལ་གྲགས་པ་དེ་མ་ཡིན་གྱི། དབུ་མ་པ་ལ་གྲགས་པ་དེའོ་སྙམ་ན། དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དབུ་ མ་པས། ལྟག་ཆོད་དང་ཚར་བཅད་པ་ལ་སོགས་པ་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དབུ་མའི་གཞུང་ལས། ཚར་བཅད་པའི་གནས་ལ་ནི། ཚར་གཅོད་པ་མེད་དེ་བཅིངས་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་པས་སོ། ། ཡང་རྫོགས་ཆེན་དུ་ཁས་བླངས་པ་ལ། རྒྱུའི་མདོ་སྡེ་དང་། རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་གི་ལུང་གིས་མི་གནོད་གསུངས་པའང་མ་ཕྱེད་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཐུན་མོང་བའི་ལྟ་བ་ལོག་པར་སྨྲ་བ་ལ། འོག་ མའི་ལུང་གིས་ཀྱང་གནོད་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒོམ་རིམ་རྣམ་གསུམ་དེ་དུས་ཀྱི་ལན་དངོས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྩོད་པའི་རྗེས་སུ་བརྩམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཧྭ་ཤང་ལྟ་བ་ལ་རྫོགས་ཆེན་གྱི་མིང་འདོགས་ དེ་གཉིས་རྩོད་པའི་རྗེས། ས་ལོ་ཆེན་པོའི་གོང་ཙམ་དུ་བྱུང་ངམ་སྙམ་སྟེ། སྔོན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་ཆེན་པོ་སོགས་རྫོགས་ཆེན་ལ་ཧྭ་ཤང་གི་ལྷད་ཡོད་པར་སྨྲས་པ་ལ། ཕྱིས་རྙིང་མ་དག་ གིས་ལན་མང་དུ་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དེ་རྒྱ་ནག་མཁན་པོའི་ཆོས་ཕྱིས་འཕེལ་བ་ཡིན་ན། དེའི་གཞུང་ལུགས་གར་འཕེལ། ཐོག་མར་སུའི་ལག་ཏུ་བྱུང་སོགས་དྲིས་པས། སྨྲ་བཅད་དགོས་པས་ཚར་བཅད་གཉིས་པའོ་གསུངས་པའི་ལན་ནི། 3-294 དེ་ལྟ་བུ་ལ་ཚར་བཅད་འབྱུང་བར་ཚད་ལྡན་ལས་མ་བཤད་ཀྱང་། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ལུགས་སུ་སྣང་། དེའི་གཞུང་ལུགས་བསམ་གཏན་ཉལ་ཆོག བསམ་གཏན་གྱི་ལོན། ཡང་ལོན། ལྟ་བའི་རྒྱབ་ཤ མདོ་སྡེ་ བརྒྱད་ཅུ་ཁུངས་སོགས་ལྔའམ་གསུམ་ཙམ་བྱུང་བ་གཏེར་དུ་སྦས། ཕྱིས་འོད་སྲུང་དང་ཡུམ་བརྟན་འཁྲུགས་པའི་སྐབས་སུ་དེའི་གཞུང་ལུགས་འགའ་ཞིག་གཏེར་ནས་ཐོན། བླུན་པོ་འགའ་ཞིག་གིས་དེའི་ཡི་གེ་ལ་ཟུར་ བཅོས་ཏེ་སྣང་བ་སེམས་སུ་ངོ་སྤྲོད། སེམས་ནམ་མཁར་ངོ་སྤྲོད། ནམ་མཁའ་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྟོང་ཉིད་དུ་ངོ་སྤྲོད་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ངོ་སྤྲོད་གསུམ་པར་གྲགས་པ་བཅོས་ཏེ། ཧྭ་ཤང་གི་ ལྟ་བ་ལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་མིང་འདོགས་བྱེད་པ་དེ་ནས་བྱུང་ཟེར་བའི་ཡི་གེ་རྙིང་མ་མཐོང་བ་དེ་ཉིད་བཀོད་པར་སྣང་བས་སྨྲ་བཅད་མི་དགོས་པར་ཡི་གེ་དེ་ཉིད་ན་གསལ་ལོ། ། ཡང་དྲན་པ་མེད་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་ནི། ཞེས་སོགས་དང་། བདག་ཅག་ཇི་ལྟ་བ་དང་། འདིའི་ལུགས་མཐུན་གསུང་བ་ནི། བཤད་གཞི་ཆེར་སྣང་བས། འདི་ལ་བཞི། ཧྭ་ཤང་གི་ཕྱོགས་ སྔ་ངོས་བཟུང་། ཀ་ཤཱིས་སྐྱོན་འཕེན་ཚུལ། དཔང་པོས་ཇི་ལྟར་ཕྱེ་ཚ

【現代漢語翻譯】 因此，由於大圓滿（Dzogchen）是阿底瑜伽（Ati Yoga），先前所說的『以辯論來制止未區分者』，僅僅是喜歡『制止』這個名稱而已。正如之前所說：『以知性的傲慢，自認為擅長辯論者，爲了摧毀他們的傲慢，才宣說了這個制止之處。』如果認為那不是名聲顯赫的論理學，而是名聲顯赫的中觀學呢？那也不是，因為中觀學派不承認駁斥和制止等等。正如中觀的論典中所說：『在制止之處，沒有制止者，就像束縛一樣。』 此外，對於那些聲稱信奉大圓滿的人，如果說『經部（Sutra Pitaka）和《現觀莊嚴論》（Abhisamayalankara）的教證不會造成損害』，這也是沒有區分。因為對於那些錯誤地宣說共同見解的人來說，下部的教證也理應造成損害。至於《三次第禪定》（Stages of Meditation），那不是當時的直接回答，因為它是辯論之後才撰寫的。將和尚（Hwa shang）的見解冠以大圓滿之名，這二者的爭論，大約發生在薩迦班智達（Sakya Pandita）之前。因為早期的偉大譯師們曾說大圓滿混雜了和尚的成分，後來寧瑪派（Nyingma）對此進行了多次辯駁。 此外，如果問『中國和尚的教法後來是如何發展的？它的理論體系在哪裡發展？最初是誰掌握的？』回答說『需要禁語，所以是第二次制止』。對於這樣的問題，雖然標準文獻中沒有說會發生制止，但在大手印（Mahamudra）的體系中卻有所體現。它的理論體系是禪定睡法（meditation sleep method），禪定的回答，再次回答，見解的後盾是《八十華嚴經》（Gandavyuha Sutra）等五種或三種來源，被埋藏為伏藏（terma）。後來在光護（Od-srung）和持祥（Yum-brtan）發生衝突時，其中的一些理論體系從伏藏中取出。一些愚蠢的人篡改了其中的文字，將顯現介紹為心（sems），將心介紹為空（nam-mkha'），將空介紹為一無所有的空性（stong-nyid），這種被稱為『大手印三種介紹』的被篡改了。據說從那時起，就開始將和尚的見解冠以大手印之名。我似乎看到了寧瑪派的舊文字記錄了這些，所以不需要禁語，那些文字本身就很清楚。 此外，『沒有憶念和沒有作意』等等，以及『我們是如何，以及與此體系相符』的說法，似乎有很多討論的基礎。對此有四點：確定和尚的先決條件，卡熙（Ka-shi）提出批評的方式，以及證人如何區分。

【English Translation】 Therefore, since Dzogchen is Ati Yoga, the previous statement that 'stopping the undifferentiated with debate' is merely liking the name 'stopping'. As it was said before: 'Those who, with intellectual arrogance, presumptuously boast of being good at debate, for the sake of destroying their arrogance, this place of stopping has been spoken.' If it is thought that it is not the renowned logic, but the renowned Madhyamaka? That is also not the case, because the Madhyamikas do not accept refutation and stopping, etc. As it is said in the Madhyamaka treatises: 'In the place of stopping, there is no stopper, just like bondage.' Furthermore, for those who claim to believe in Dzogchen, if it is said that 'the Sutra Pitaka and the teachings of the Abhisamayalankara do not cause harm', this is also undifferentiated. Because for those who wrongly proclaim common views, the lower teachings should also cause harm. As for the Three Stages of Meditation, that was not the direct answer at the time, because it was written after the debate. The debate between giving the name Dzogchen to the views of Hwa shang, occurred around the time before Sakya Pandita. Because the early great translators had said that Dzogchen was mixed with the elements of Hwa shang, and later the Nyingma school refuted this many times. Furthermore, if asked, 'How did the teachings of the Chinese Hwa shang develop later? Where did its theoretical system develop? Who was the first to master it?' The answer is, 'It is necessary to be silent, so it is the second stopping.' Although it is not said in the standard literature that stopping will occur in such a situation, it is reflected in the Mahamudra system. Its theoretical system is the meditation sleep method, the answer to meditation, the answer again, the backing of the view is the Gandavyuha Sutra and other five or three sources, which were buried as terma. Later, when Od-srung and Yum-brtan had a conflict, some of its theoretical systems were taken out of the terma. Some foolish people tampered with the words in it, introducing appearance as mind, introducing mind as space, introducing space as emptiness where nothing exists, this so-called 'three introductions of Mahamudra' was tampered with. It is said that from then on, the practice of giving the name Mahamudra to the views of Hwa shang began. I seem to have seen the old Nyingma writings recording these, so there is no need to be silent, those writings themselves are clear. Furthermore, 'no mindfulness and no attention', etc., and the statement 'how we are, and in accordance with this system', seems to have a lot of basis for discussion. There are four points to this: determining the prerequisites of Hwa shang, the way Ka-shi raises criticisms, and how the witnesses distinguish.

---

ུལ། རྩོད་ལན་དངོས་སོ། །དང་པོ་ལ་ལྟ་བའི་གནད་དང་། སྤྱོད་པ་ལག་ལེན་གྱི་གནད་གཉིས། དང་པོ་ནི། རྒྱུ་མཚན་ཤེས་བྱེད་མ་རྙེད་བཞིན་དུ། 3-295 ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དྲན་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བཀག་པའི་ལྟ་སྒོམ་གཅིག་པུས་ཆོག་ཅེས་པ་སྟེ། སེམས་རྟོགས་པས་སངས་རྒྱས་ཞེས་པ་དང་། ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་བྱར་ མེད་པའི་ལུང་གིས་འཁྲུལ་གཞི་བྱས་པར་སྣང་ངོ་། །གཉིས་པ་ནི། རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་ལས་དཀར་ནག་གིས་འཁོར་བར་འཁྱམས་པས། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ལ་འཇུག་པ་ནི། དབང་ པོ་རྟུལ་པོ་ལས་འཕྲོ་མེད་པ་དག་གི་དབང་དུ་བྱས་ཞེས་སྦྱིན་སོགས་དཀར་ཕྱོགས་ཀྱི་ལས་རྒྱུན་བཅད་པ་དེའོ། །དེ་ཡང་ས་ཐོབ་ནས་རྣམ་སྨིན་འཁོར་བ་འབྱིན་པའི་ལས་དཀར་ནག་ཐམས་ཅད་ཟད་ ནས། དེ་ཡན་ཆད་རྣམ་སྨིན་མྱོང་བས་ལས་དཀར་ནག་གང་ཡང་མི་ཕྱེད་པར་བཤད་པ་དེས་འཁྲུལ་གཞི་བྱས་པར་སྣང་། དེས་ན་ངེད་ཀྱི་ཆོས་ལུགས་འདི་དབང་པོ་རྣོན་པོའི་ལམ་ཡིན། ས་བཅུ་པ་ ཐོབ་པ་འདྲ་སྟེ། དེ་མ་ཐག་འཚང་རྒྱ་བས་གཅིག་ཅར་བ་ཡིན། ཁྱུང་ནམ་མཁའ་ནས་བབས་པ་དང་འདྲ་སྟེ། ཡས་བབས་ཀྱི་ཆོས་ཡིན། ཞེས་སྨྲ་བ་སྟེ། སྟོན་མིན་པ་ཞེས་གྲགས། ཁྱེད་ཀྱི་ལུགས་ འདི་ནི་དབང་པོ་རྟུལ་པོའི་ལམ་རིམ་གྱིས་པའི་ལམ་སྟེ། སྤྲེའུ་ཤིང་རྩེར་འཛེག་པ་དང་འདྲ་སྟེ། མས་འཛེག་གི་ཆོས་ཡིན་ཞེས་སྨྲ་སྟེ། དེ་ལ་རྩེན་མིན་པ་ཞེས་གྲགས་སོ། །འདིའི་ཕྱོགས་སྔ་བརྗོད་པའི་གཏམ་རྒྱུད་རྣམས་ནི་ཕལ་ཆེར་མཐུན་པར་སྣང་བས་འདིར་རྒྱས་པར་མ་བྲིས་སོ།། །། 3-296 ༈ དེ་འགོག་བྱེད་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལའི་རིགས་པའི་གནད། གཉིས་པ་འགོག་བྱེད་རིགས་པའི་གནད་ལ། ཐུབ་པ་དགོངས་གསལ་ལས། དཔེ་དོན་འགལ་བའི་རིགས་པ་མདོར་བསྡུས་ལས་མ་བཤད་ཀྱང་། འདིར་སྒོམ་རིམ་གྱི་དབུ་ན་བཞུགས་པ་བཞིན་དྲངས་པ་དང་། དབུས་པ་བློ་ གསལ་གྱི་ཆོས་འབྱུང་ནས་འབྱུང་བ་སོགས་ཚིག་སྣ་རིང་བས་དེ་བཞིན་བཤད་ན། འདི་ལ་གཉིས། ལྟ་བ་ངན་པ་སུན་དབྱུང་བ་དང་། སྤྱོད་པ་ངན་པ་སུན་དབྱུང་བའོ། །དང་པོ་ལ་རིགས་པ་མང་ དུ་སྣང་བའི་རིགས་པ་དང་པོ་ནི། ཧྭ་ཤང་གི་ལྟ་བ་འདི་བསྒོམས་པས། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་རབ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྩ་བའམ་རྒྱུ་ནི། ཡང་དག་པའི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཡིན་ལ། ཁྱོད་ཀྱིས་ལྟ་བ་དེ་སྤང་བས་སོ་ཞེས་པའི་རིགས་པ་ནི། འདི་ལྟར་ཅི་ཡང་མི་སེམས་སོ། །ཞེས་སྨྲ་བ་ནི། ཡང་དག་པར་སོ་སོར་ རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་པ་སྤངས་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྩ་བ་ནི། ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཡིན་པས་ན་དེ་སྤངས་ན་རྩ་བ་བཅད་པའི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་ ལས་འདས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱང་སྤངས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་པས་བསྟན་ནོ། །དེ་ཡང

【現代漢語翻譯】 辯論的實際內容。首先，有兩個要點：見解的要點和實踐的要點。首先是：在沒有找到理由和認識方法的情況下，'什麼也不放在心上'，這意味著僅僅通過阻止憶念和作意（藏文：ཡིད་ལ་བྱེད་པ་，梵文天城體：manasikara，梵文羅馬擬音：manasikara，漢語字面意思：作意）的單一禪修就足夠了。這似乎是由於對心的領悟即是成佛，以及'什麼也不放在心上'的經文而產生的誤解。其次是：由於分別念所引發的善惡業會導致在輪迴中流轉，因此從事佈施等行為，是針對那些根器遲鈍、沒有潛力的人。這斷絕了佈施等善行的延續。此外，他們還說，一旦證悟了果位，所有導致輪迴成熟的善惡業都會耗盡，此後無論經歷何種成熟，都不會再區分善惡業。這似乎是造成誤解的原因。因此，他們說：'我們的教法是根器敏銳者的道路，類似於獲得十地菩薩的果位，一旦獲得，立即成佛，是頓悟之法，猶如鵬鳥從天空降落，是上降之法。' 這被稱為'非正統者'。他們還說：'你們的教法是根器遲鈍者的漸修之道，猶如猴子爬樹，是下升之法。' 這被稱為'非頂點者'。這些早期陳述的故事大多相似，因此在此不再詳述。 駁斥的方法，即卡瑪拉希拉（Kamalaśīla）的推理要點。 其次，駁斥的推理要點。在《能仁明鑑》（Thubpa Gongsal）中，雖然沒有簡要解釋例子與意義相悖的推理，但在此處，它被像《修習次第》（Gomrim）的開頭一樣引用，並且像《中觀智者》（Umapa Losal）的教法史一樣出現，因為措辭冗長，所以這樣解釋。這裡有兩個方面：駁斥錯誤的見解和駁斥錯誤的行持。首先，在看似眾多的推理中，第一個推理是：修習華尚（Heshang）的見解，不會產生超越世間的智慧，因為超越世間智慧的根本或原因是正確的個別自證智（藏文：སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་，梵文天城體：pratisamvid，梵文羅馬擬音：pratisamvid，漢語字面意思：個別自證智）。你放棄了那個見解，所以……' 這種推理是這樣說的：'什麼也不想'，這會導致放棄正確的個別自證智的特徵。因為正確智慧的根本是正確的個別自證智，所以如果放棄了它，就等於切斷了根本，因此也會放棄超越世間的智慧。這就是所要表達的。

【English Translation】 The actual content of the debate. First, there are two key points: the key point of view and the key point of practice. The first is: without finding the reason and the means of cognition, 'not paying attention to anything,' which means that a single meditation that prevents mindfulness and attention (Tibetan: ཡིད་ལ་བྱེད་པ་, Sanskrit Devanagari: manasikara, Sanskrit Romanization: manasikara, Chinese literal meaning: attention) is sufficient. This seems to be a misunderstanding caused by the understanding that realizing the mind is Buddhahood, and the scripture of 'not paying attention to anything.' Secondly, because the white and black karma caused by discrimination wanders in samsara, engaging in activities such as giving is for those who are dull-witted and have no potential. This cuts off the continuation of white karma such as giving. Furthermore, they say that once the ground is attained, all the white and black karma that causes the ripening of samsara will be exhausted, and from then on, no matter what kind of ripening is experienced, there will be no distinction between white and black karma. This seems to be the cause of misunderstanding. Therefore, they say: 'Our Dharma is the path of the sharp-witted, similar to attaining the tenth bhumi, and once attained, one immediately attains Buddhahood, which is the sudden path, like a garuda descending from the sky, which is the Dharma of descending from above.' This is called 'non-orthodox.' They also say: 'Your Dharma is the gradual path of the dull-witted, like a monkey climbing a tree, which is the Dharma of ascending from below.' This is called 'non-peak.' Most of the stories of these early statements are similar, so they are not elaborated here. The method of refutation, which is the key point of reasoning of Kamalaśīla. Secondly, the key point of reasoning for refutation. In 'Thubpa Gongsal,' although the reasoning of the contradiction between example and meaning is not briefly explained, here, it is quoted like the beginning of 'Gomrim,' and it appears like the Dharma history of 'Umapa Losal,' because the wording is lengthy, so it is explained in this way. There are two aspects to this: refuting wrong views and refuting wrong conduct. First, among the seemingly numerous reasonings, the first reasoning is: by meditating on the view of Heshang, transcendental wisdom will not arise, because the root or cause of transcendental wisdom is correct individual discriminating wisdom (Tibetan: སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་, Sanskrit Devanagari: pratisamvid, Sanskrit Romanization: pratisamvid, Chinese literal meaning: individual discriminating wisdom). You have abandoned that view, so...' This reasoning says: 'Do not think about anything,' which will lead to abandoning the characteristics of correct individual discriminating wisdom. Because the root of correct wisdom is correct individual discriminating wisdom, if it is abandoned, it is equivalent to cutting off the root, so transcendental wisdom will also be abandoned. This is what is to be expressed.

---

་སྙིང་པོ་གྲིལ་ན། བར་དུ་བདག་ཟློག་གི་དབུ་མའི་ལྟ་བ་ལྟ་བུ། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་དུ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་ལྟ་བ་སྐྱེ་ལ། 3-297 རྒྱུ་མཚན་མེད་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་ཡིན་སྙམ་དུ་སེམས་ཤིང་བསྒོམས་པས་མི་ཆོག་གི ལུང་རིགས་རྣམ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་དུ་ངེས་པ་གཏིང་ཚུགས་པའི་སོ་སོར་ རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་པ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་སྒོམ་དགོས་སོ་ཞེས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་མཐའ་མར་ལྟ་བ་ཀུན་ལྡོག་ལྟ་བུའི་དབུ་མའི་ལྟ་བ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ལ། རྒྱུ་མཚན་ མ་ངེས་བཞིན་དུ། དྲན་པ་དང་ཡིད་བྱེད་སོགས་བཀག་པ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་གི ལུང་རིགས་རྣམ་དག་ལ་བརྟེན་པའི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་པས། ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་ གནད་ལ་ངེས་པ་དྲངས་ནས། ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་དོན་བསྒོམ་དགོས་སོ་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །འོ་ན་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་རྟོག་པས། བདེན་མེད་དང་། སྟོང་ཉིད་དང་། ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་སོགས་བསྒོམས་ ཀྱང་། ཕྱིན་ཅི་ལོག་འབའ་ཞིག་ཏུ་སོང་བས། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་སྙམ་ན། རྒྱུ་མཚན་མེད་པར་ཡིད་དཔྱོད་དམ། བག་ལ་ཉལ་གྱི་ཐེ་ཚོམ་གྱིས་དྲངས་ནས་དེ་ ལྟར་བསྒོམས་ན་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་མི་སྐྱེ་བ་བདེན་ཡང་། ཡིད་ཆེས་པའི་ངེས་པ་རྙེད་པའི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་སྔོན་དུ་སོང་ནས་བསྒོམས་པ་ཡིན་ན་མཐོང་ལམ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་བྱེད་དེ། 3-298 སོང་ཚོད་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སོང་སྲིད་ནའང་། རློམ་ཚོད་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་བྱམས་མགོན་གྱིས། རྗེས་སུ་མཐུན་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག །ཕྱིན་ ཅི་མ་ལོག་ཕྱིན་ཅི་ལོག །རྗེས་སུ་འབྲེལ་མེད་སྒོམ་པ་འོ། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་རིགས་པ་གཉིས་པ་ནི། ཁྱོད་ཀྱིས་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པ་བསྒོམས་པའི་ཚེ། དེའི་ ཚེ་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་མི་བྱའོ་སྙམ་པའི་བསམ་པ་སྔོན་དུ་གཏོང་དགོས་སམ་མི་དགོས། གཏོང་དགོས་ན་དེ་གཉིས་ཀ་དྲན་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་པས་དམ་བཅའ་ཉམས། མི་དགོས་ པར་ཐོག་བབས་སུ་སྒོམ་དེ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འབད་མེད་དུ་གྲོལ་བར་ཐལ་ལོ་ཞེས་པའི་རིགས་པ་ནི། གལ་ཏེ་བདག་གིས་ཆོས་འདི་དྲན་པར་མི་བྱའོ། །ཡིད་ལ་མི་བྱའོ་ སྙམ་དུ་དེ་ལྟར་སྒོམ་པ་དེ་དག་དྲན་པ་མེད་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པར་སྒོམ་པ་ནི། དེའི་ཚེ་དེ་དག་ཤིན་ཏུ་དྲན་པ་དང་ཤིན་ཏུ་ཡིད་ལ་བྱས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ པས་བསྟན་ཏོ། །ཡང་རིགས་པ་གསུམ་པ་ནི། ཁྱོད་ཀྱི་དྲན་པ་དང་ཡིད་བྱེད་མེད་པའི་སྒོམ་དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉི་ཚེ་བཀག་པས་ཆོག་གམ། རྣམ་རྟོག་མཐའ་དག་བཀག་དགོས། དང་པོ་ལྟར་ན་བརྒྱལ་བ་དང་གཉིད་མཐུག་པོ་ཡང་རྣམ་པར་མི

【現代漢語翻譯】 如果精要濃縮，就像中間的破除我執的中觀見解一樣，會生起親眼見到一切法皆無自性的見解。 3-297 如果沒有理由，只是想著和修習一切法皆無自性是不行的。必須依靠清凈的教理和正理，首先通過深刻確信一切法皆無自性的辨別智慧進行觀察，然後才能修習。同樣，最終要親身證悟像破除一切觀點的中觀見解，如果沒有確定的理由，僅僅通過停止憶念和作意等是不行的。必須依靠清凈的教理和正理，通過辨別智慧進行觀察，從而對什麼都不作意的要點產生定解，然後才能修習不作意之義。那麼，如果凡夫俗子的分別念修習無自性、空性和不作意等，最終只會走向顛倒，如何能生起無分別的智慧呢？如果沒有理由，只是被思緒或潛在的疑惑所引導而那樣修習，確實不會生起無分別智慧。但是，如果以獲得信解的定解的辨別智慧為先導而進行修習，就能成為生起見道的因。 3-298 雖然表面上可能走向顛倒，但實際上是符合不顛倒的。正如慈氏菩薩所說：『相似符合即顛倒，不顛倒者亦顛倒，毫不相干唯是修。』 又一個理證是：當你修習無憶念且無作意時，那時需要預先產生『此時我無憶念且無作意』的想法嗎？如果需要，那麼這兩者都是憶念和作意，因此違背了誓言；如果不需要，直接產生這種修習，那麼一切眾生都會毫不費力地解脫。這個理證是說：如果我這樣修習『我不憶念此法，我不作意此法』，那麼這種修習無憶念和無作意，實際上會變成非常憶念和非常作意。 又一個理證是：你的無憶念和無作意的修習，僅僅是阻止少許分別念就可以了嗎？還是必須阻止一切分別念？如果是前者，那麼昏厥和沉睡也算是無分別唸了，因為它們也阻止了少許分別念。

【English Translation】 If the essence is condensed, like the Madhyamaka (中觀，zhōng guān) view of negating self-grasping in the middle, a view arises that directly sees all dharmas (法，fǎ) as without inherent existence. 3-297 It is not sufficient to merely think and meditate that all dharmas (法，fǎ) are without inherent existence without a reason. One must rely on pure scripture and reasoning, first examining with discriminating wisdom that deeply ascertains that all dharmas (法，fǎ) are without inherent existence, and then meditate. Similarly, to directly realize the Madhyamaka (中觀，zhōng guān) view that negates all views in the end, it is not sufficient to merely stop recollection and attention without a definite reason. One must rely on pure scripture and reasoning, examining with discriminating wisdom, thereby drawing certainty on the key point of not attending to anything, and then meditate on the meaning of non-attention. Then, if ordinary beings meditate on non-inherent existence, emptiness, and non-attention with their ordinary thoughts, they will only go astray into inversion. How can non-conceptual wisdom arise? If one meditates in that way without a reason, led by thoughts or latent doubts, it is true that non-conceptual wisdom will not arise. However, if one meditates with discriminating wisdom that has obtained confident certainty as a precursor, it will become a cause for the arising of the path of seeing. 3-298 Although it may seem to go astray on the surface, in reality it is in accordance with non-inversion. As Maitreya (慈氏，cí shì) said: 'Similar conformity is inversion, non-inversion is also inversion, unrelated is only meditation.' Another reasoning is: When you meditate on being without recollection and without attention, is it necessary to have the thought 'At this time, I am without recollection and without attention' beforehand? If it is necessary, then both of these are recollection and attention, thus violating the vow; if it is not necessary, and this meditation arises spontaneously, then all sentient beings would be liberated effortlessly. This reasoning is saying: If I meditate in this way, 'I will not recollect this dharma (法，fǎ), I will not attend to this dharma (法，fǎ),' then this meditation on being without recollection and without attention will actually become very recollected and very attentive. Another reasoning is: Is it sufficient to merely block a few conceptualizations in your meditation on being without recollection and without attention? Or must all conceptualizations be blocked? If the former, then fainting and deep sleep are also non-conceptual, because they also block a few conceptualizations.

---

་རྟོག་པའི་སྒོམ་དུ་ཐལ་ལོ། ། 3-299 གཉིས་པ་ལྟར་ན་མི་འཐད་དེ། ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལ་གནས་ལུགས་ལ་དཔྱོད་པའི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་མེད་པས། སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་བཀག་པའི་ལྟ་བ་རྣམ་དག་སྐྱེ་བའི་ཐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་ ཞེས་པ་ནི། ཅི་སྟེ་དྲན་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་ཙམ་ལ། དྲན་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་སྐད་དུ་བྱས་ནས། དེའི་ཚེ་དེ་གཉིས་པོ་རྣམ་པོ་གང་གིས་མེད་པར་ འགྱུར་བ་དེ་ཉིད་དཔྱད་དགོས་ཏེ། མེད་པ་ནི་རྒྱུར་རུང་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། གང་གིས་མཚན་མ་མེད་པ་དང་། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་ལས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། དེ་ ཙམ་གྱི་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་འགྱུར་དུ་ཟིན་ན་ནི། བརྒྱལ་བ་ལ་ཡང་དྲན་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་དུ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་དག་པར་ སོ་སོར་རྟོག་པ་མེད་པར་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་དྲན་པ་མེད་པ་དང་། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པས་ཐབས་མེད་དོ་ཞེས་པ་དེས་བསྟན་པའོ། །ཡང་རིགས་པ་བཞི་པ་ནི། ཁྱོད་ཀྱི་སྒོམ་དེ་ལས་ ནི། འབྲས་བུ་གླེན་ཞིང་ལྐུགས་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་གྱི། ཐར་པ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གནས་ལུགས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་མེད་པར་དྲན་པ་དང་ཡིད་བྱེད་བཀག་པ་ཙམ་ཡིན་པས་སོ་ཞེས་པ་ནི། 3-300 ཡང་གལ་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ལ་དྲན་པ་ཉམས་པའམ་རྨོངས་པས་དྲན་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མི་འཇུག་ན་ནི། དེའི་ཚེ་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་ཡིན་པས་རྣལ་འབྱོར་དུ་ཇི་ལྟར་ འགྱུར། ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་མེད་པར་དེ་ལ་དྲན་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པར་བྱས་པས་གླེན་པ་ཉིད་གོམས་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པས་བསྟན་པས་སོ། །ཡང་རིགས་པ་ ལྔ་པ་ནི། ཁྱོད་ཀྱིས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་སྒོམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེའི་རྒྱུད་ལ་དྲུག་པ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོད་དམ་མེད། ཡོད་ན་ནི། དྲན་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་ པའི་དམ་བཅའ་ཉམས་ཏེ། དེའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེས་ཁོ་རང་གི་ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ་ལ་དམིགས་པ་དང་། ཁོ་རང་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སེམས་བྱུང་དྲན་པ་དེས་དམིགས་ པ་དྲན་པ་དང་། སེམས་བྱུང་ཡིད་བྱེད་དེས་ཡུལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཅི་སྟེ་མེད་ན་ནི། ཁྱོད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་། སྒྲིབ་པ་སྤོང་བར་ཡང་མི་ནུས་ཏེ། དེ་རྟོགས་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་དང་། སྤང་བྱ་སྤོང་བྱེད་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཁྱོད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེའི་རྒྱུད་ལ་དྲུག་པ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་མེད་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། 3-301 སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་དངོས་གཞི་སྙོམས་འཇུག་མ་ཐོབ་བར་དུ། དགག་བྱ་སེམས་འགོག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དགག་བྱ་དྲུག་པ་ཡིད་ཀ

【現代漢語翻譯】 陷入了分別唸的禪修之中。 3-299 第二種觀點是不合理的，因為按照你的觀點，沒有對實相進行觀察的分別念智慧，因此無法生起斷除一切戲論的清凈見解。 也就是說，僅僅是沒有憶念和作意，就說成是沒有憶念和作意，那麼此時這二者是以何種方式不存在的，這一點需要考察。不存在就不能成為因，因為憑藉什麼而沒有相，沒有作意，從而成為無分別呢？僅僅因為如此就成為無分別的話，那麼昏厥時也沒有憶念和作意，也會陷入無分別之中。沒有如理作意，通過其他方式沒有憶念和作意是無有是處的，這已經表明了。 第四個理證是：你的禪修只能獲得愚笨和啞口無言的果報，而不能獲得解脫，因為沒有對實相進行觀察的智慧，僅僅是阻止憶念和作意而已。 3-300 如果瑜伽士對一切都失去憶念或者因為愚昧而不生起憶念和作意，那麼此時他非常愚昧，怎麼能成為瑜伽士呢？沒有如理作意，對他進行沒有憶念和作意的訓練，這表明只是在訓練愚癡。 第五個理證是：你所說的修習不作意的瑜伽士，他的相續中存在第六意識嗎？如果存在，那麼就違背了沒有憶念和作意的誓言，因為他相續中的作意識會緣取自己的對境，並且與他相應的俱生心所憶念會憶念對境，心所作意會對境產生作意。如果不存在，那麼你的瑜伽士就不能證悟諸法的自性，也不能斷除遮障，因為沒有證悟的識，也沒有斷除對治的所斷之法。 你的瑜伽士的相續中沒有第六意識也是不合理的。 3-301 因為凡夫在沒有獲得第四禪的根本定時，無法阻止所要斷除的心的生起，因為所要斷除的第六意識……

【English Translation】 Falls into the meditation of conceptualization. 3-299 The second view is unreasonable because, according to your system, there is no discriminating wisdom that examines the nature of reality. Therefore, there is no way to generate a pure view that prevents all elaborations. That is to say, if merely the absence of mindfulness and attention is called the absence of mindfulness and attention, then it must be examined in what way these two are absent at that time. Non-existence cannot become a cause, because by what is there no sign and no attention, and thus it becomes non-conceptual? If it becomes non-conceptual merely because of that, then even in a coma, there is no mindfulness and attention, so it would also enter into non-conceptualization. Without proper discrimination, there is no way to have no mindfulness and no attention by other means, as has been shown. The fourth reason is: from your meditation, only the result of being foolish and mute will be obtained, but liberation will not be obtained, because there is no wisdom to discriminate the nature of reality, it is only the suppression of mindfulness and attention. 3-300 Furthermore, if that yogi loses all mindfulness or does not engage in mindfulness and attention due to ignorance, then at that time he is extremely ignorant, how can he become a yogi? Without proper discrimination, making him devoid of mindfulness and attention is shown to be training in foolishness. The fifth reason is: does the yogi who meditates on non-attention, according to you, have the sixth consciousness of mind in his continuum or not? If he does, then the vow of no mindfulness and no attention is broken, because the consciousness of attention in his continuum focuses on the nature of its object, and the mental factor of mindfulness that is congruent with him remembers the object, and the mental factor of attention pays attention to the object. If it does not exist, then your yogi will not realize the nature of phenomena, nor will he be able to abandon obscurations, because there is no consciousness that realizes it, and no antidote that abandons what is to be abandoned. It is also unreasonable that there is no sixth consciousness of mind in the continuum of your yogi. 3-301 Because ordinary beings cannot stop the arising of the mind to be abandoned until they have attained the actual absorption of the fourth dhyana, because the sixth consciousness to be abandoned...

---

ྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བཀག་པའི་སེམས་ མེད་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་གཉིས་ཡོད་པའི་འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་ཐོབ་པ་ལ་ནི་འཕགས་ལམ་ཐོབ་དགོས་ལ། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་སོ་སོ་སྐྱེ་བོས་ཐོབ་པ་སྲིད་ཀྱང་། དེ་ཐོབ་པ་ལ་བསམ་གཏན་ བཞི་པའི་གནས་བརྒྱད་ལས་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་གནས་གསུམ་གྱི་ནང་ཚན་འབྲས་བུ་ཆེ་བའི་སྙོམས་འཇུག་ཐོབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། ཡང་རྣལ་འབྱོར་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ ལ་གལ་ཏེ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོད་ན་དེའི་ཚེ་གདོན་མི་ཟ་བར་ཅི་ཞིག་དམིགས་དགོས་ཏེ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་པ་ནི། གློ་བུར་དུ་དམིགས་པ་མེད་པ་མི་འགྱུར་ རོ། །ཅི་སྟེ་མེད་ན་ནི། དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར། གཉེན་པོ་གང་གིས་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བར་འགྱུར། བསམ་གཏན་བཞི་པ་མ་ཐོབ་པའི་སོ་སོ་ སྐྱེ་བོས་སེམས་ནི་འགོག་པར་འགྱུར་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་པས་བསྟན་ཏོ། །རིགས་པ་དྲུག་པ་ནི། ཁྱོད་ཀྱི་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེས། དྲན་པ་མེད་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པས་གནས་ལུགས་ཟབ་མོ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པར་མི་ནུས་ཏེ། 3-302 བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་རབ་ལས། དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་མི་བྱ་ཞེས་གསུངས་པའི་དོན། ཆོས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཟབ་མོ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་དྲན་པས་དྲན་དུ་མི་རུང་ཞིང་མཚན་འཛིན་གྱིས་ཡིད་ ལ་བྱེད་པས་ཡིད་ལ་བྱར་མི་རུང་བའི་གནད་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པའི་སྒོམ་པས། མཚན་འཛིན་གྱི་དྲན་པ་དང་ཡིད་བྱེད་བཀག་པའི་གནས་ལུགས་ཟབ་མོ་མཐོང་ དགོས་པ་ལས། ཁྱོད་ཀྱི་དེ་ལྟ་བུའི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་སྤངས་ནས་དྲན་པ་དང་ཡིད་བྱེད་བཀག་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པ་ནི། དེ་ལྟ་བས་ན། དམ་པའི་ཆོས་ལྷ་དྲན་པ་ དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་ཞེས་འབྱུང་བ་དེ་ཡང་། ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པ་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཉིད་ ཀྱིས། དྲན་པ་མེད་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པར་བྱེད་ནུས་ཀྱི། གཞན་དུ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་གི་ཚེ། ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བརྟགས་ན། དོན་དམ་ན་དུས་ གསུམ་དུ་ཆོས་སྐྱེས་པ་གང་དྲན་པ་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ། ཇི་ལྟར་དྲན་པ་མེད་པ་དང་། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཞུགས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། ། 3-303 དེ་རྟོགས་པས་ལྟ་བ་ངན་པའི་དྲྭ་བ་མཐའ་དག་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་དེ་ཡང་ཅི་ཡིན་གྱིས་ཆོག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟེན་ འབྲེལ་ལ་སོགས་པའི་གནད་ཟབ་མོས། ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་རང་བཞིན་གྱི་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་གྱི་སྟོང་པ

【現代漢語翻譯】 對於已遮止意識之心的無想等持，要獲得滅盡等持，必須獲得聖道。雖然凡夫俗子有可能獲得無想定，但要獲得它，就必須獲得第四禪八地中屬於凡夫俗子的三地之中的大果等持。因此，佛陀開示說：『又，瑜伽行者入于等持時，若有意識，則必定需要緣某事物，因為凡夫俗子的意識不會突然變為無所緣。若無意識，則彼時如何能證悟諸法之自性空？以何對治煩惱？未得第四禪之凡夫俗子不可能遮止心。』 第六個理證是：你的不作意瑜伽行者，不能以無憶念和不作意來現證甚深實相。世尊的經典中說：『無憶念且不作意』的含義是，對於以執著相狀的憶念不可憶念，以執著相狀的作意不可作意，通達此要點的分別慧所攝持的禪修，必須見到遮止相執之憶念和作意的甚深實相。而你卻捨棄了那樣的分別慧，僅僅是遮止憶念和作意而已。 因此，經中說『聖法是無憶念和不作意』，也應當觀察到是以正確的分別作為先導。因為唯有正確的分別才能做到無憶念和不作意，否則不能。例如，當瑜伽行者以正確的智慧觀察時，在勝義諦中，無論何時見到三時所生的法，彼時如何能入于無憶念和不作意？入於此，就能證悟空性。證悟空性，就能捨棄一切惡見之網。 像這樣的分別慧，並非僅僅是『知道』就可以，還需要以緣起等甚深要點，通達一切法以及自性之生、住、滅三者的空性。

【English Translation】 To attain the cessation attainment (nirodha-samāpatti), which involves the suppression of the mind of consciousness, one must attain the noble path (āryamārga). While it is possible for ordinary beings (pṛthagjana) to attain the non-perception attainment (asaṃjñā-samāpatti), to achieve it, one must attain the great fruition attainment (mahāphala-samāpatti) among the three states of ordinary beings within the eight abodes of the fourth dhyāna (catūrthadhyāna). Therefore, the Teacher taught: 'Furthermore, if a yogi has consciousness when entering samādhi, then at that time, what must he focus on without fail? For the consciousness of ordinary beings does not suddenly become without an object. If there is no consciousness, then how can one realize the selflessness of dharmas at that time? What antidote will abandon the afflictions? An ordinary being who has not attained the fourth dhyāna cannot possibly suppress the mind.' The sixth reasoning is: Your yogi of non-attention (amanasikāra) cannot directly realize the profound reality with non-recollection and non-attention. In the words of the Bhagavan (Blessed One): 'Without recollection and without attention' means that one should not recollect with recollection that grasps at characteristics, and one should not attend with attention that grasps at characteristics. The meditation that is grasped by the discriminating wisdom that understands this key point must see the profound reality that has suppressed the recollection and attention that grasp at characteristics. But you have abandoned such discriminating wisdom and are merely suppressing recollection and attention. Therefore, it should be observed that when the holy Dharma speaks of 'no memory and no attention,' it is also preceded by correct discrimination. For it is only through correct discrimination that one can achieve no memory and no attention; otherwise, it is not possible. For example, when a yogi investigates with correct wisdom, how can he enter into no memory and no attention when he sees the arising of phenomena in the three times in ultimate truth? By entering into this, one will realize emptiness. By realizing emptiness, one will abandon all nets of wrong views. Such discriminating wisdom is not merely sufficient with 'knowing'; it also requires understanding the emptiness of all phenomena and the three aspects of nature—arising, abiding, and ceasing—through profound key points such as dependent origination (pratītyasamutpāda).

---

ར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཁྱད་པར་ཅན་གཅིག་ལ་ལུང་དེ་ངོས་གཟུང་བར་སྣང་བས་སོ། །རིགས་པ་ བདུན་པ་ནི། ཁྱོད་ཀྱི་གཅིག་ཅར་དུ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ། ཐོས་བསམ་གྱི་ཤེས་རབ་སྔོན་དུ་མ་སོང་བའི་སྒོམ་པ་ཙམ་དང་། ས་ལམ་གྱི་ཐེམ་སྐས་འོག་མ་ནས་རིམ་གྱིས་མ་བགྲོད་པར། འབྲས་བུ་གོང་མར་སོན་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་མི་སྲིད་དེ། རིམ་གྱིས་དཀྱུ་ས་བསྟན་ནས་རྟས་རྩེར་ལྟར། ཚུལ་བཞིན་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་དུ་ རྒྱུད་སྦྱོང་བ་དཀྱུ་ས་བསྟན་པ་ལྟར་བྱས་ནས། འབྲས་བུའི་སར་ཐོགས་མེད་དུ་སོན་པར་བྱེད་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པའི་རིགས་པ་ནི་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྒོམ་པར་ བྱའི། གཞན་དུ་མ་ཡིན་ཏེ། རིམ་གྱིས་དཀྱུ་ས་བསྟན་ནས་རྒྱུག་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་བརྟག་པར་བྱའོ། །དེ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་དུ་ཟིན་ཡང་། 3-304 ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་འབྱུང་བས་ན། ཡེ་ཤེས་དེ་འདོད་པས་དེ་ལ་བརྟེན་པར་བྱའོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེ་བྱུང་ན་ཤིང་རྣམས་དྲུད་པ་ལས་མེ་བྱུང་ནས། ཤིང་དེ་གཉིས་བསྲེགས་པ་བཞིན་དུ། དེ་ཡང་ཕྱིས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བསྲེག་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་དེས་བསྟན་ཏོ། ། འདིར་རིགས་པ་འདི་དག་གི་སྙིང་པོ་ནི། མཚན་མ་དང་སྤྲོས་པ་བཀག་པའི་ལྟ་བ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་ལ། དབུ་མའི་གཞུང་ནས་བཤད་པའི་རིགས་པས་གནད་དེ་ལ་ངེས་པར་དྲངས་པའི་སོ་ སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་བསྒོམ་དགོས་ཞེས་པ་དང་། དེ་ལྟ་བུའི་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་རིམ་པས་ཉམས་སུ་ལེན་དགོས་པར་སོང་བས། གཞན་དག་སྒྲིམས་འཚལ་ལོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སོར་རྟོག་ དེ་ཞི་གནས་ཀྱི་ངང་ནས་དཔྱད་པའི་སོར་རྟོག་དེ་ཡིན་གསུངས་པ་ཡང་མི་མད་དེ། འོ་ན་ཞི་གནས་ངང་ནས་དཔྱད་པའི་སོར་རྟོག་དེ་ཞི་གནས་ཡིན་ནམ་དེ་ལས་ལངས་པའི་རྟོག་པ་ཞིག་ ཡིན། སྔ་མ་ལྟར་ན། མཐོང་ལམ་སྐྱེས་ནས་དེ་བསྲེག་དགོས་པར་བཤད་པ་དང་འགལ་ཏེ། དེ་མཐོང་ལམ་གྱི་རྟེན་དུ་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་ལྟར་ན། དེ་ལས་མཐོང་ལམ་སྐྱེ་བ་ཁྱེད་ལ་འགལ་ཏེ། 3-305 རྟོག་པ་ལས་མཐོང་ལམ་མི་སྐྱེ་བར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་དང་། སྒོམ་རིམ་དང་ཡང་འགལ་ཏེ། སྒོམ་རིམ་ལས་དཔྱད་སྒོམ་དེ་ཐོས་བསམ་གྱི་ཤེས་རབ་ཡིན་ཡང་དེས་དྲངས་པའི་འཇོག་སྒོམ་ཞི་གནས་ལ་ བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བར་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཡང་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་འབྱུང་ བས་ན་ཞེས་སོགས་བཤད་པས་སོ། །གཉིས་པ་སྤྱོད་པ་ངན་པ་སུན་དབྱུང་

【現代漢語翻譯】 似乎是因為，對於一個具有特殊洞察力的智慧來說，這個論證被認為是確定的。第七個理證是：你所說的『同時進入』，指的是沒有經過聞思智慧的禪修，以及沒有從較低的階梯逐步上升到更高階梯，就達到更高果位的情況是不可能的。就像逐漸展示賽道，然後到達終點一樣。需要通過如理作意的聞思修三慧，像在世間道上訓練一樣，逐漸展示賽道，才能毫無阻礙地到達果位。這個理證表明，應該通過聞思產生的智慧來進行禪修，而不是其他方式，就像逐漸展示賽道然後奔跑一樣。因此，要正確地進行辨別。雖然它是分別唸的自性，但因為它是如理作意的自性。因為從那裡面會產生無分別的智慧，所以想要獲得智慧，就要依靠它。如果生起無分別的正確智慧之火，就像鉆木取火一樣，火生起后，也會燒掉那兩塊木頭。這表明，最終它也會被自己所燒燬。 這裡這些理證的要點是：對於直接見到遮止相和戲論的見解，必須先運用中觀宗所說的理證，引導到那個要點上，然後才能進行辨別智慧的禪修。因此，聞思修三者必須依次修習。其他人要努力啊！像這樣的辨別，是從止觀的狀態中進行觀察的辨別。如果有人說，那麼從止觀狀態中進行觀察的辨別，是止觀本身，還是從止觀中生起的分別念？如果是前者，那麼與生起見道后需要燒燬它的說法相矛盾，因為它需要作為見道的所依。如果是後者，那麼見道從它生起與你相矛盾，因為你已經承認見道不是從分別念中產生的。這也與《修次》相矛盾，因為《修次》中說，觀察修雖然是聞思的智慧，但它所引導的安住修是依靠止觀而產生的。雖然它是分別唸的自性，但因為它是如理作意的自性。因此，從那裡面會產生無分別的智慧等等。 第二，駁斥惡劣的行為。

【English Translation】 It seems that this argument is identified as certain for a wisdom with special insight. The seventh reasoning is: Your so-called 'entering all at once' refers to the impossibility of attaining higher fruits through mere meditation without prior learning and contemplation, and without gradually ascending from the lower steps of the path. Just as one gradually shows the racetrack and then reaches the finish line, one must train the mind on the worldly path through the wisdom of hearing, thinking, and meditating with proper attention, gradually showing the racetrack, so that one can reach the state of fruition without hindrance. This reasoning indicates that meditation should be done through the wisdom arising from hearing and thinking, and not otherwise, just as one gradually shows the racetrack and then runs. Therefore, one must properly discriminate. Although it is the nature of conceptualization, it is because it is the nature of proper attention. Because non-conceptual wisdom arises from that, one should rely on it to attain wisdom. If the fire of non-conceptual correct wisdom arises, just as fire arises from rubbing wood, that fire will burn the two pieces of wood. This shows that it will eventually be burned by itself. The essence of these reasonings here is: For directly seeing the view that negates characteristics and elaborations, one must first use the reasoning explained in the Madhyamaka school to guide to that point, and then meditate with discriminating wisdom. Therefore, the three, hearing, thinking, and meditating, must be practiced sequentially. Others should strive! Such discrimination is the discrimination of observing from the state of Shamatha-Vipassana. If someone says, then is the discrimination of observing from the state of Shamatha-Vipassana Shamatha-Vipassana itself, or a conceptual thought arising from Shamatha-Vipassana? If it is the former, it contradicts the statement that it needs to be burned after the path of seeing arises, because it needs to be the basis of the path of seeing. If it is the latter, then the arising of the path of seeing from it contradicts you, because you have admitted that the path of seeing does not arise from conceptual thought. It also contradicts the Stages of Meditation, because the Stages of Meditation says that although the contemplation meditation is the wisdom of hearing and thinking, the stabilizing meditation it leads to arises based on Shamatha-Vipassana. Although it is the nature of conceptualization, it is because it is the nature of proper attention. Therefore, non-conceptual wisdom arises from that, and so on. Second, refuting bad conduct.

---

བ་ནི། ཁྱོད་ཀྱི་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས་ཡས་འབབ་དང་གཅིག་ཅར་བ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི། ཉེས་པ་ཆེན་པོ་སྟེ་ ལམ་ལྔ་ས་བཅུ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་སོགས་སྤངས་པས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་མཐའ་དག་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྤངས་པས་དམ་པའི་ཆོས་མཐའ་དག་སྤང་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པའི་རིགས་པ་སྟེ། དེ་ནི་དེ་ སྐད་སྨྲ་བ་དེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མཐའ་དག་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་པས། དེ་སྤངས་ན་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ བྱ་བ་དེས་བསྟན་ཏོ།། །། ༈ དཔང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཤན་ཕྱེ་བའི་གནད། གསུམ་པ་དེ་ལ་དཔང་པོས་ཇི་ལྟར་ཕྱེ་བའི་ཚུལ་ནི། སྦ་སང་ཤིས་ཤན་ཕྱེ་བ་ལས། ཁྱེད་གཅིག་ཅར་བ་ལྟར་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་གནད་བཅོས་པ་ཡིན་ཏེ། 3-306 འཛིན་པ་མ་མཆིས་ན་སྦྱིན་པ་ཡིན་ཞེས་པ་སྦྱིན་པ་སྤངས་ཏེ་སྦྱིན་པའི་གནད་བཅོས། ཆགས་སྡང་བཀག་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་ཞེས་ཚུལ་ཁྲིམས་སྤངས་ཏེ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་གནད་བཅོས་པ་སོགས་ཡིན་པས་སོ་ ཞེས་རྩེན་མིན་བདེན་པའི་གཏམ་སྨྲས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་སྦ་སང་ཤིའི་མཆིད་ནས། རྒྱའི་ལྟར་གཅིག་ཅར་འཇུག་ཅིང་། རིམ་གྱིས་མི་སྦྱོར་བ་ལྟར་ན། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཀྱང་འཛིན་པ་མ་ མཆིས་པའི་སླད་དུ་སྦྱིན་པར་མིང་བཏགས་སོགས་ནས། ཆོས་སྤྱི་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཤེས་ན་ཤེས་རབ་ལགས། སྟོན་པ་འདས་ནས་རིང་ཞིག་ཏུ་ལྟ་བ་མི་མཐུན་པ་མ་མཆིས། སླད་ནས་སྟོན་མིན་ གཅིག་ཅར་དུ་འཇུག་པ་མཆིས་ཏེ། མ་འཇལ་མ་རྟོགས་པས་དེ་ལྟར་གྱུར་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ་ཞེས་བཤད། དཔལ་དབྱངས་ཀྱིས་ཤན་ཕྱེ་བ་ནི། ཁྱེད་གཅིག་ཅར་བས་ནི་ཆོས་ཀྱི་གནད་བཅོས་ པར་སོང་སྟེ། ཁྱེད་ལམ་ལ་གཅིག་ཅར་འཇུག་ཅིང་། ལྟ་བ་ཡས་ཕུབ་པ་ཡིན་ན། ཁྱེད་ད་ལྟ་ཐ་མལ་དུ་བསྡད་ནས་ཅི་བྱེད་དེ། དང་པོ་ཉིད་ནས་སངས་རྒྱས་པར་རིགས་པས་སོ། །ཁྱོད་ཀྱི་ ལམ་དེས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལྟ་ཞོག ས་དང་པོ་ཙམ་ཡང་ཐོབ་པར་མི་ནུས་ཏེ། སྐས་ཀྱི་གདང་བུ་ལ་རིམ་གྱིས་འཛེག་དགོས་པ་ལྟར། ལམ་འོག་མ་ལ་མ་སྦྱངས་པས་སོ། །ཚོགས་མ་བསགས་ཤིང་ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་སྟོང་ལྟ་ཙམ་གྱིས་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ལྟ་ཞོག་དང་། 3-307 རང་དོན་ཙམ་ཡང་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་ཏེ། འཚོ་བ་དང་བྲལ་ཏེ་སྲོག་འཆད་པ་ལས་མ་འདས་པས་སོ། །ཞེས་རྩེན་མིན་གྱི་ཕྱོགས་གཟུང་བ་ལ་དྲང་པོའི་ཤན་ཕྱེ་བས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དཔལ་ དབྱངས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། གཅིག་ཅར་འཇུག་ན། ཁྱེད་ད་དུང་ཅི་བྱེད། དང་པོ་ནས་སངས་རྒྱས་ན་ཅི་ཉེས། འཛེག་པ་ཡང་གོམ་པ་རེ་རེས་འཛེག་པ་དཀའ་སྟེ། གོམ་པ་གཅིག་གིས་བགྲོད་མི་ནུས་པ་ ལྟར། ཞེས་སོགས་དང་། ངེད་རྩེ་མིན་པས་ཤེས་རབ་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས་མ་ནོར་བར་ཤེས། ཆོས་སྦྱོར་བཅུ་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ལ་བསླབས། རྒྱུད་སྦྱངས

【現代漢語翻譯】 因此，你心中不憶念，所謂的『頓悟』和『一蹴而就』，是極大的過失，因為捨棄了五道、十地、六度等，就是捨棄了一切大乘佛法。捨棄了這些，就會捨棄一切聖法。這就是其中的道理。說這種話的人，就是捨棄了一切大乘。因為一切乘的根本是大乘，捨棄了大乘，就等於捨棄了一切乘。這說明了這一點。

證人們辨別的要點 第三，關於證人如何辨別的方式，在斯桑希的辨別中說：『如果像你一蹴而就那樣，就是篡改了六度的要點。』 『沒有執著就是佈施』，這是捨棄了佈施，篡改了佈施的要點。『斷絕貪嗔就是持戒』，這是捨棄了持戒，篡改了持戒的要點等等。這是因為說了真實而非虛妄的話。 同樣，在斯桑希的教誨中說：『如果像漢地那樣一蹴而就，不逐漸修習，那麼六度也因為沒有執著而命名為佈施等等。如果瞭解了共同和自身的法相，就是智慧。世尊涅槃后很久，沒有不同的見解。後來出現了不依教義一蹴而就的情況，因為沒有衡量和領悟，所以才這樣。』等等。 巴揚的辨別是：『你一蹴而就的人，就是篡改了佛法的要點。如果你在道上一蹴而就，見解高高在上，那你現在庸庸碌碌地坐著幹什麼呢？因為按理說一開始就應該成佛了。』 『你的道別說證得一切智智，就連初地都無法獲得，就像爬梯子一樣需要逐漸攀登，因為沒有修習下面的道。不積累資糧，心中什麼都不憶念，僅僅是空觀，別說利益他人，』 『就連自身的利益都無法成辦，因為這無異於斷絕生計而自尋死路。』這是因為在偏袒虛妄的同時，進行了公正的辨別。同樣，巴揚也說：『如果一蹴而就，那你現在幹什麼呢？一開始就成佛有什麼不好？攀登也需要一步一步地攀登，因為一步無法跨越。』等等。 我們孜敏依靠三種智慧，毫無錯謬地了知。修習了十法行和十度，凈化了相續。

【English Translation】 Therefore, your not keeping in mind, the so-called 'sudden enlightenment' and 'doing everything at once,' is a great fault, because abandoning the five paths, ten bhumis, six paramitas, etc., is abandoning all Mahayana Dharma. Abandoning these will lead to abandoning all sacred Dharma. This is the reason. The one who speaks such words is abandoning all Mahayana. Because the root of all vehicles is Mahayana, abandoning Mahayana is equivalent to abandoning all vehicles. This explains this point.

The key points distinguished by the witnesses Third, regarding how the witnesses distinguish, it is said in the distinction of Basangshi: 'If it is like your doing everything at once, then you are tampering with the key points of the six paramitas.' 'No attachment is giving,' this is abandoning giving, tampering with the key point of giving. 'Cutting off attachment and aversion is morality,' this is abandoning morality, tampering with the key point of morality, and so on. This is because they spoke truthfully and not falsely. Similarly, in the teachings of Basangshi, it is said: 'If it is like the Han people doing everything at once and not gradually practicing, then the six paramitas are also named giving because there is no attachment, etc. If you understand the common and self-characteristics of Dharma, it is wisdom. For a long time after the Buddha passed away, there were no different views. Later, there was a situation of entering suddenly without teaching, because they did not measure and realize, so it became like this.' and so on. The distinction of Palyang is: 'You who do everything at once have tampered with the key points of Dharma. If you enter the path suddenly and your views are high above, then what are you doing sitting here idly now? Because, according to reason, you should have become a Buddha from the beginning.' 'Your path, let alone attaining omniscience, cannot even attain the first bhumi, just like climbing a ladder requires gradual ascent, because you have not practiced the lower paths. Not accumulating merit and not keeping anything in mind, just empty contemplation, let alone benefiting others,' 'You cannot even accomplish your own benefit, because it is no different from cutting off livelihood and seeking death.' This is because they made a fair distinction while siding with falsehood. Similarly, Palyang also said: 'If you do everything at once, then what are you doing now? What's wrong with becoming a Buddha from the beginning? Climbing also requires climbing step by step, because you cannot cross with one step.' and so on. We, Tsemin, rely on the three wisdoms to know without error. We have practiced the ten Dharmacharyas and the ten paramitas, and purified the continuum.

---

། ཚོགས་བསགས་ནས་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན། ཁྱེད་ ལྟར་ན་ཚོགས་མ་བསགས། བློ་མ་སྦྱངས། འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་ཡང་མི་ཤེས་ན། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རིག་པ་དང་། ཤེས་བྱའི་གནས་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། ཞེས་སོགས་ཤན་འབྱེད་རྒྱས་ པར་སྨྲས་པ་དེའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཕྱོགས་སྔ་ཕྱིའི་འཚང་ལ་ངེས་པ་རྙེད་ན། རང་གཞན་གྱི་གྲུབ་མཐའི་སྐྱོན་ཡོན། སྲང་ཚང་མ་དེས་གཏན་ལ་འབེབས་པར་གོར་མ་ཆག་གོ ། ༈ ལན་དངོས། བཞི་པ་ལན་དངོས་ལ། བདག་ཅག་ཇི་ལྟ་བ་དང་། འདིའི་ལུགས་མཐུན་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་མི་མད་དེ། འདིར་ནི། དེ་ཕྱིར་རྟེན་འབྱུང་རིགས་པ་འདི་ཡིས་ནི། །ལྟ་ངན་དྲྭ་བ་མཐའ་དག་གཅོད་པར་བྱེད། །ཅེས་དང་། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ནི་རྟོག་པས་བཅིངས། ། 3-308 མི་རྟོག་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་གྲོལ་འགྱུར་བས། །རྟོག་རྣམས་ལོག་པར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་དེ། །རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་འབྲས་བུར་མཁས་རྣམས་གསུངས། །ཞེས་པ་ལྟར། དབུ་མའི་གཞུང་ནས་བཤད་པའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རིགས་ པ་སོགས་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱི་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ། ཐོས་བྱུང་དང་བསམ་བྱུང་སྔོན་དུ་བཏང་། སོར་རྟོག་ཤེས་རབ་དེས་ཟིན་པའི་སྒོམ་བྱུང་བསྒོམས། དེ་ལས་བདེན་པ་མཐོང་དགོས་པར་བཤད་གདའ་ན། རང་རེའི་ཕྱག་ཆེན་ཁྲིད་ཀྱི་ཚེ་དེ་འདྲ་ཞིག་མི་མཛད་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་བདག་ཅག་ལམ་འདི་ཀ་གཅིག་ཅར་བའི་ལམ། དེ་གཉིས་ལའང་། གཅིག་ཅར། ཐོད་རྒལ། རིམ་གྱིས་པ་གསུམ་དུ་འབྱེད་པས། ཡས་འབབ་དང་ནི་མས་འཛེག་གཉིས་ཞེས་པའང་བོང་སྨྱོན་འཕྱོང་ཡིན་པས་ཚར་བཅད་གསུམ་པར་སྣང་ངོ་ཞེས་བཤད་པའང་། བོང་སྨྱོན་འཕྱོང་གི་ལན་དུ་ སྣང་སྟེ། ཧྭ་ཤང་གི་ཡས་འབབ་ཅེས་པའི་མིང་དེ། གཅིག་ཅར་བའི་མིང་དུ་བསྒྱུར། མས་འཛེག་ཅེས་པའི་མིང་དེ་རིམ་གྱིས་པའི་མིང་དུ་བསྒྱུར་བ་ཙམ་མ་གཏོགས་ཧྭ་ཤང་གི་ལུགས་དང་། ཕྱིས་ཀྱི་ ཕྱག་ཆེན་པ་གཉིས་དོན་ལ་ཁྱད་ཆེར་མི་སྣང་ཞེས་པ་ཙམ་གསུངས་ཀྱི། ཕྱག་ཆེན་ལུགས་ལ་ཐོད་རྒལ་བ་དང་རིམ་གྱིས་པ་མེད་ཅེས་མ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཅིས་ཤེས་སྙམ་ན། 3-309 དགོངས་འཚལ་ཅིག ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཆིག་ཆོད་ལ། །ས་ལམ་རྩི་བའི་རྨོངས་པ་འཁྲུལ། །ཞེས་རང་ཉིད་བཞེད་པའི་ཅིག་ཅར་བ་དེས། ལམ་ལྔ་ས་བཅུ་རིམ་གྱིས་བགྲོད་མི་དགོས་པར་བཞེད་པ་འདྲ་ན། དེ་འདྲའི་ཅིག་ཅར་བ་དེ་ནི། སངས་རྒྱས་སར་ཡས་འབབ་དང་། ཐོག་འབབ་མཚན་ཉིད་པར་སོང་འདུག་པའི་ཕྱིར་དང་། རྒྱུད་དབང་གིས་མ་སྨིན་པ་ལ། སྟོང་ལྟ་ཙམ་བསྟན་པའི་ལམ་དེ་ཕྱག་ཆེན་ཡིན་ གསུངས་པ་ནི། ཧྭ་ཤང་ལས་ཀྱང་ཅུང་མི་རིགས་པར་སོང་སྟེ། ཧྭ་ཤང་རང་གི་ལྟ་བ་དེ་ཕྱག་ཆེན་ཡིན་པར་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཕྱོགས་སྔ་ཕྱི་གཉིས་ཀ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱི

【現代漢語翻譯】 通過積累（福德智慧）二資而成佛。按照你的說法，不積累二資，不修習智慧，也不瞭解世間的事務，怎麼能獲得一切智智，通達一切知識的領域呢？』等等，詳細地進行了辨析。 如果對這種先後立場的辯論獲得了定解，那麼就能確定自己和他人的宗派的優缺點，這是毫無疑問的。 第四部分是正式的回答。 關於『我們是什麼樣的人，以及與此相符的宗派』，這並不是沒有道理的。因為這裡說：『因此，憑藉這緣起的道理，能斬斷一切惡見之網。』以及『凡夫俗子被分別念束縛，無分別的瑜伽士則能解脫。』因此，凡是錯誤的分別念，智者都說是分別觀察的結果。 正如《中觀論》中所說，依靠緣起的道理等，通達一切法無自性的生起，首先進行聞思修所生的智慧，然後修習由這種智慧所攝持的修所生慧，這樣才能證見真諦。但似乎你們的《大手印引導》中並沒有這樣做。 此外，你們說『我們這條道路是頓悟道，也將頓悟、頓超、漸悟分為三種，所謂的上降和下升』，這就像瘋子的胡言亂語，似乎是第三次駁斥。』這似乎是對瘋子的胡言亂語的迴應。華桑（和尚）所說的『上降』，只是把頓悟道的名稱改了一下，把『下升』的名稱改為漸悟道而已，除此之外，華桑（和尚）的宗派和後來的大手印派在意義上並沒有太大的差別。』只是這樣說而已，並沒有說大手印派沒有頓超和漸悟。 如果想知道意義上沒有差別的原因，請仔細思考。『大手印的訣竅在於，把地道次第的迷亂視為錯誤。』如果你們自己所認為的頓悟道，不需要次第經歷五道十地，那麼這種頓悟道，就已經變成了上降成佛和墮落的特徵了。對於沒有成熟的相續，僅僅指示空性的見解，就說是大手印，這甚至比華桑（和尚）還不合理，因為華桑（和尚）自己並沒有承認他的見解就是大手印。』這兩種立場都走向了極端。

【English Translation】 Buddhahood is attained by accumulating (merit and wisdom) two accumulations. According to you, if you do not accumulate the two accumulations, do not cultivate wisdom, and do not understand worldly affairs, how can you attain omniscience and penetrate all fields of knowledge?' and so on, a detailed analysis was made. If one gains certainty about the debate between these earlier and later positions, then one will undoubtedly be able to determine the advantages and disadvantages of one's own and others' philosophical tenets. The fourth part is the actual answer. Regarding 'what kind of people we are, and the doctrines that are in accordance with this,' this is not without reason. Because here it says: 'Therefore, by means of this reasoning of dependent origination, one cuts through all nets of evil views.' And 'Ordinary beings are bound by concepts, while non-conceptual yogis become liberated.' Therefore, whatever conceptualizations are wrong, the wise say are the result of discriminating observation. As stated in the Madhyamaka treatises, relying on the reasoning of dependent origination, etc., one realizes that all phenomena are without inherent existence. First, one engages in the wisdom arising from hearing and thinking, and then one cultivates the wisdom arising from meditation, which is supported by that discriminating wisdom. In this way, one must see the truth. But it seems that you do not do such a thing in your 'Great Seal Instructions'. Furthermore, you say, 'Our path is the path of sudden enlightenment, and we divide sudden enlightenment, sudden transcendence, and gradual enlightenment into three. The so-called descending and ascending,' this is like the ravings of a madman, and seems to be the third refutation.' This seems to be a response to the ravings of a madman. The name 'descending' as spoken by Hwashang (Monk), is merely changing the name of the path of sudden enlightenment, and changing the name of 'ascending' to the path of gradual enlightenment. Other than that, there is not much difference in meaning between the Hwashang (Monk)'s doctrine and the later Mahamudra schools.' It is only said that, and it is not said that the Mahamudra school does not have sudden transcendence and gradual enlightenment. If you want to know why there is no difference in meaning, please think carefully. 'The key to the Great Seal is that it is a mistake to regard the confusion of the stages of the path as an error.' If your own so-called path of sudden enlightenment does not require gradual progress through the five paths and ten bhumis, then that kind of sudden enlightenment has become the characteristic of descending into Buddhahood and falling. To merely point out the view of emptiness to an immature continuum and say that it is the Great Seal is even more unreasonable than Hwashang (Monk), because Hwashang (Monk) himself did not admit that his view was the Great Seal.' Both of these positions have gone to extremes.

---

ན་པའི་ ལམ་རིམ་ལ་རྩོད་པ་ཡིན་གསུངས་པ་དེ་མད་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་དང་། ཧྭ་ཤང་གིས་ཀྱང་ལམ་སྦྱིན་སོགས་ལ་བསླབ་མི་དགོས་པར་ཁོ་རང་གི་ལྟ་བ་དེ་བསྐྱངས་པས་ས་དང་པོ་ཐོབ་པ་ དང་འདྲ་བར་མྱུར་དུ་འཚང་རྒྱ་བ་ཙམ་ལ་གཅིག་ཅར་བའི་མིང་བཏགས་ཀྱི། རྒྱལ་བས་གསུངས་པའི་ས་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ཐམས་ཅད་རྡོག་པས་བརྫིས་ཏེ་ཅིག་ཅར་དུ་བགྲོད་ཅེས་ཁས་མ་བླངས་འདུག་ པའི་ཕྱིར་དང་། སྤྱོད་པའི་སྐབས་སུ་ཡང་། དཀར་པོ་ཆིག་ཐུབ་ཅེས་པའི་མཚན་དོན་སྒྲ་ཇི་བཞིན་བསྐྱངས་ཏེ། དེ་གཅིག་པུས་དབང་ལམ། སེམས་བསྐྱེད་བསྔོ་བ་བསྐྱེད་རྫོགས་སོགས་ཀུན་གྱི་གོ་ཆོད་པར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ་དེ་ཡང་། 3-310 ཧྭ་ཤང་གི་ཕྱོགས་དང་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དེ་འདྲ་བ་དེ། སྔ་ནས་སངས་རྒྱས་མ་ཟིན་པ་ཡང་ཅིས་ཉེས་ཏེ། འཚང་རྒྱ་བ་ལ་རྒྱལ་བས་གསུངས་པའི་ལམ་རིམ་པར་ བགྲོད་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཚེ་སྔ་མ་ནས་རིམ་གྱིས་སྦྱངས་པས། ཚེ་འདིར་དབང་རྣོན་ཅིག་ཅར་བར་སོང་བའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་ན། དེས་ན་སྔ་མ་རྣམས་སུ་ལམ་དང་། ས་སྔ་མ་ འདི་ཙམ་བགྲོད་ནས། འདིར་ས་ལམ་འདི་ཡན་ཆད་བགྲོད་པས་ཆོག་ཅེས་པ་ཙམ་རིགས་ཀྱི། ཇི་ལྟར་དབང་པོ་རྣོ་ཡང་རྒྱལ་བས་གསུངས་པའི་ས་ལམ་ལ་གཅིག་ཅར་བ་དང་། འཆོལ་བ་སོགས་མི་རིགས་ པའི་ཕྱིར་རོ། །ཧྭ་ཤང་ཆོས་ཀྱི་མེ་ལོང་བསྟར་བའི་ངོས། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རང་གཟུགས་ངོ་འཛུམ་གསལ། །པདྨའི་ངང་ཚུལ་ལུང་དང་རིགས་པའི་མདའ། །ཆེད་དུ་མ་གཟས་དེ་ལ་ཕོག་པར་ངེས། །ཞེས་རབ་ རྟོགས་རྒྱན་གྱིས་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །འདིར་སྐལ་བཟང་མིག་འབྱེད་ལས། སྔགས་བླ་མེད་ཀྱི་རྫོགས་རིམ་ཟབ་མོ་ཉམས་སུ་ལེན་པར་འདོད་པ་ཕྱིན་ཆད་ཐམས་ཅད། ཡུལ་ཅི་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ལ། བློས་ཅིར་ཡང་མི་འཛིན་པར་འཇོག་ཟེར་བ་འདིར་ཁ་འཆམ་ནས་འོང་བ་འདི། དབང་པོ་རྣོན་པོས་བལྟས་ན་ཤིན་ཏུ་མཚང་ཆེ་བ་ཡིན་ཞེས་དང་། མཁས་པར་གྲགས་པ་དག་གིས་གྲུབ་མཐའ་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་ཇི་ཙམ་ཕྱེད་ཀྱང་། 3-311 ལྟ་བ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་དུས་ཁྱད་ཆེ་བ་ལྟར་མི་སྒོམ་པར། སྒོམ་དུས་ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་སྒོམ་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པས། ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྒྱ་ནག་ཧྭ་ཤང་གི་ལྟ་བ་ གྲྭ་མ་ཆགས་པར་ལོག་པ་ཤ་སྟག་ཏུ་སྣང་ངོ་། །ཞེས་དང་། རང་ཅག་བོད་ཀྱི་ཉམས་ལེན་པ་མང་དག་གིས། ཚེ་རིལ་པོར་གནས་ལུགས་སྒོམ་པར་རློམས་ཀྱང་། བདག་འཛིན་ཁ་བྲི་བ་ཙམ་ཡང་མི་ ཡོང་བ་འདི། ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སོང་བའི་འབྲས་རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་པར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག ཅེས་བཤད་པ་འདིས་བཀའ་རྣམ་གཉིས་ལ་ཟུར་ཟ་བར་སྣང་ཡང་། རང་གི་ངང་ཚུལ་ ངོམས་པ་སྟེ། མཐའ་མར་ལྟ་བ་ཀུན་བཟློག་གི་དབུ་མའི་ལྟ་བ་ལ་བག་ཆགས་ཙམ་ཡང་མ་བཞག་པའི་གཏམ་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་དང་། འདི་སྐབས་ཀྱི་རྩ

ོད་ལན་དུ་ཡང་། སོར་རྟོག་ཤེས་རབ་སྔོན་ དུ་སོང་ནས། མཚན་རྟོག་དྲན་པ་དང་། ཡིད་བྱེད་བཀག་དགོས་པར་བཤད་པ་མ་གཟིགས་པར་ཟད་པའི་ཕྱིར་དང་། གནད་འདི་དགོངས་ནས་མཁས་པ་མཆོག་གི་གྲུབ་མཐའ་ཤན་འབྱེད་ལས། ངེས་ཤེས་འདིས་དྲངས་ཅིར་ ཡང་མི་འཛིན་དང་། །ཧྭ་ཤང་ལྟ་བ་མཚུངས་པའི་སྐབས་མེད་པས། །གཉིས་པར་སྔོན་དུ་མ་བཏང་ཙམ་འཇོག་དང་། །གསུམ་པར་མེད་དགག་ནན་འཛིན་གཉིས་ཀ་འཁྲུལ། །ཞེས་བཤད་པའང་། དོན་དང་མཐུན་པའི་གཏམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 3-312 དེའི་རྗེས་འབྲང་ཁ་ཅིག བདེན་མེད་སྒོམ་པའི་ཚེ། བདེན་མེད་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་འཛིན་སྟངས་ལྷང་ངེ་བ་དགོས་ཏེ། ཇོ་བོ་བཀའ་གདམས་པའི་བེའུ་བུམ་སྔོན་པོ་ལས། ཁ་ཅིག་ཐོས་བསམ་དུས་སུ་རང་ བཞིན་མེད་པ་གཏན་ལ་ཕབ་ནས། །སྒོམ་དུས་མི་རྟོག་འབའ་ཞིག་བསྒོམ་ཟེར། །དེ་ལྟ་ན་ནི་འབྲེལ་མེད་སྟོང་ཉིད། །སོགས་སུ་བསྒོམ་པར་གཉེན་པོར་མི་འགྱུར། །དེ་ལྟ་བས་ན་སྒོམ་དུས་ཉིན་ནའང་། །གཅིག་ དང་དུ་བྲལ་རྟེན་འབྲེལ་ལ་སོགས། །གང་ལ་གོམས་པས་སོ་སོར་བརྟག་ཅིང་། །ཅུང་ཟད་མི་རྟོག་ཉིད་དུའང་གནས་བྱ། །ཞེས་པས་དོན་དེ་བསྟན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཤད་པའང་། གནད་མ་ཟིན་པ་སྟེ། སྒོམ་དུས་མི་རྟོག་འབའ་ཞིག་བསྒོམ། །ཞེས་པའི་འབའ་ཞིག་ཅེས་པའི་ཚིག་གི་ནུས་པ་དང་། ཅུང་ཟད་མི་རྟོག་ཉིད་དུའང་གནས་བྱ། །ཞེས་པའི་ནུས་པས་ལས་དང་པོ་པས་འཇོག་སྒོམ་རྐྱང་པ་མི་བྱ་ བར། དཔྱད་སྒོམ་དང་འཇོག་སྒོམ་སྤེལ་ནས་བྱ་ཞེས་པའི་དོན་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། གལ་ཏེ་སོར་རྟོག་སྔོན་དུ་སོང་ནས་དྲན་པ་དང་ཡིད་བྱེད་བཀག་པ་དེ། བདེན་འཛིན་དུ་གྱུར་པའི་དྲན་པ་ ཡིད་བྱེད་བཀག་པའོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟ་བུ་དེ་བར་དུ་བདག་ཟློག་དང་། སྟོང་ཉིད་བག་ཆགས་གོམས་པ་ལས། །དངོས་པོའི་བག་ཆགས་སྤོང་པར་འགྱུར། །ཞེས་པའི་སྐབས་ཀྱི་ལྟ་བ་ཙམ་ཡིན་མོད། དེའི་རྗེས་སུ་ཅི་ཡང་མེད་ཅེས་གོམས་པ་ལས། 3-313 དེ་ཡང་ཕྱིས་ནི་སྤོང་བར་འགྱུར། །ཞེས་པའི་སྐབས་ཀྱི་ཕྱིས་སྤོང་རྒྱུའི་མཚན་མ་དེ་དང་། དེ་སྐབས་ཀྱི་ལྟ་བ་དེ་གང་ལ་ངོས་འཛིན་དྲིས་ན། དོན་དང་མཐུན་པའི་ལན་མེད་པས། ལྐུགས་པའི་རྣམ་ འགྱུར་བཟུང་ན་བཞིན་མཛེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གན་མཛོད་ལས། ལྟ་བ་དེ་ཡི་ཡན་ལག་ཡིན། །ཞེས་པའང་རང་ཉིད་ཀྱི་བློ་སྐྱོན་ཏེ། ལམ་འབྲས་བུ་ལྟ་གྲུབ་ཐ་དད་དུ་བཞག་པའི་ཞེན་པས་སོ། ། འདི་ནི་མི་རིགས་ཏེ། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ལྟ་བའི་མདོར་བསྡུས་སུ། གྲུབ་པའི་མཐའ་ཁོ་ན་ལྟ་བར་བཞག་པས་སོ་ཞེས་པའི་ལན་ལ། དེ་སྐད་གསུངས་པ་ནི། འབེན་མ་མཐོང་བའི་མུན་པའི་མདའ་ སྟེ། ཁོ་བོ་ཅག་ལྟ་བ་དེ་ལ་རྟོགས་པ་ཙམ་ལ་ལྟ་བར་བཞག་པའི་ལྟ་བ་གཅིག་དང་། ཉམས་མྱོང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ལྟ་བར་བཞག་པའི་ལྟ་བ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་ནས། སྔ་མ་ནི་རྒྱུ་ དུས་ཀྱ

【現代漢語翻譯】 答覆說：因為沒有看到在分別智慧先行之後，需要阻止概念的憶念和作意。領會到這個要點，大學者在區分宗派時說：『這種定解不會執著任何事物，沒有與和尚宗見相同的情況，第二步是不預先設定，第三步是執著于無遮和否定都是錯誤的。』這番話是符合實際情況的。 有些追隨者說，在修習無實時，需要清晰地執著于『這是無實』的念頭。就像《噶當寶典藍書》中所說：『有些人聞思時，確定了無自性，禪修時只修無分別。』如果這樣，就成了無關的空性，禪修時不會成為對治。因此，禪修時，即使在白天，也要分別觀察一與多分離、緣起等等，在習慣之後，也要稍微安住于無分別之中。』之所以這樣說，是因為它表明了這個意思。這並沒有抓住要點，『禪修時只修無分別』，『只』這個詞的力量，以及『也要稍微安住于無分別之中』的力量，表明初學者不應只做止修，而應交替進行觀修和止修。如果認為分別智慧先行之後，阻止憶念和作意，是阻止那些變成實執的憶念和作意，那麼，這種情況只是中間的遣除我執，通過串習空性的習氣，就能捨棄實物的習氣。如果在之後習慣於什麼都沒有，那麼之後也會捨棄。如果詢問之後要捨棄的相，以及當時的見解是什麼，卻沒有符合實際的回答，那麼保持沉默的姿態才是美麗的。此外，《甘珠爾》中說：『見解是它的一個分支。』這也是自己的理解錯誤，因為執著于將道、果、見解、宗派視為不同的。這是一種人種，在《時輪經》的見解概要中，只將宗派視為見解。』對於這個回答，這樣說是沒有看到目標的黑暗之箭。我們把對見解的證悟視為見解，把經驗三摩地視為見解，分為前者是因時

【English Translation】 In response, it is said: Because it has not been seen that after the discriminating wisdom has gone ahead, it is necessary to block conceptual memory and attention. Understanding this key point, the great scholar said in distinguishing the tenets: 'This ascertainment does not grasp anything, there is no case similar to the Hwa-shang's view, the second step is not to pre-set, and the third is that clinging to non-affirmation and negation are both wrong.' This statement is in line with the actual situation. Some followers say that when practicing non-truth, it is necessary to clearly cling to the thought that 'this is non-truth'. Just as it is said in the Blue Book of the Kadampa Order: 'Some people, when studying and thinking, determine that there is no self-nature, and when meditating, they only meditate on non-discrimination.' If this is the case, it becomes an irrelevant emptiness, and it will not become an antidote to meditation. Therefore, when meditating, even during the day, one should separately examine one and many separations, dependent origination, etc., and after becoming accustomed to it, one should also dwell slightly in non-discrimination.' The reason for saying this is because it shows this meaning. This has not grasped the key point, 'When meditating, only meditate on non-discrimination.' The power of the word 'only', and the power of 'also dwell slightly in non-discrimination', indicate that beginners should not only do calm abiding meditation, but should alternate between analytical meditation and calm abiding meditation. If it is thought that after the discriminating wisdom has gone ahead, blocking memory and attention is to block those memories and attentions that have become clinging to reality, then this situation is only the intermediate self-reversal, and through the habit of practicing emptiness, one can abandon the habits of real things. If one becomes accustomed to nothing afterwards, then one will also abandon it afterwards. If one asks what the sign to be abandoned afterwards is, and what the view at that time is, but there is no answer that conforms to reality, then maintaining a silent posture is beautiful. In addition, the Kanjur says: 'The view is a branch of it.' This is also one's own misunderstanding, because one is attached to regarding the path, fruit, view, and tenets as different. This is a race, and in the summary of the view of the Kalachakra, only the tenets are regarded as the view.' To this answer, saying this is a dark arrow that does not see the target. We regard the realization of the view as the view, and the experiential samadhi as the view, dividing the former as the cause time.

---

ི་ལྟ་བ་དུག་ཅན་ཞེས་བཤད་པ་དེ་ལ་ངོས་འཛིན་པས། ལྟ་བ་དེ་ཡི་ཡན་ལག་ཡིན། །ཞེས་པ་དེ། ཐོས་བསམ་གྱི་ལྟ་བ་དེ་ལ་ཟེར་བ་ལགས། ལྟ་བ་དང་གྲུབ་མཐའ་གཉིས་ ཀྱི་ལྟ་བ་དེ་ནི། ཉམས་མྱོང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ལྟ་བ་དེ་ལ་འཇོག་ཅིང་། དེར་སྐབས་ཀྱི་ལྟ་བ་དེ་གཙོ་བོར་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་མན་ཆད་ན་ཡོད་ཀྱང་། སྤྱིར་ལྟ་གྲུབ་ག་ལ་འགལ་ཏེ། 3-314 གྲུབ་མཐའ་བཞི་པོ་གང་རུང་ལ། ཉམས་མྱོང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ལྟ་བའི་མཆོག མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་ཕྱག་ཆེན་ཡིན་པས་ཁྱབ་པ་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བདག་གིས་རང་བཟོ་མ་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེའི་ཚིག་རྐང་ལས། སྔོན་བླ་མས་རྒྱུ་དུས་ན་བསྟན་པའི་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་དེ་ཙམ་ན་རྟོགས། ཞེས་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་ལྟ་ཁྲིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་བསྟན་པའི་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ལྟ་བ་ དེ། ལམ་དུས་སུ་ལྟ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ལྟ་བ་དེར་ན་འཕོ། ས་དང་པོའི་ཚེ་གྲུབ་མཐའ་ལ་རྟགས་སུ་ཤར་ཏེ། ལྟ་བ་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས། གྲུབ་མཐའ་དང་པོ་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་ཅེས་གྲགས་པ་དེར་ན་འཕོ་བར་བཤད་བདོག་ཅིང་། རྗེ་བཙུན་འཁྲུལ་བའི་དྲི་མ་ཟད་པ་གྲགས་པ་རྒྱལ་མཚན་གྱི་ཞལ་ནས་ཀྱང་། དབང་གི་ཡེ་ཤེས་ལམ་གྱི་ ལྟ་བ་དང་། །ཉམས་མྱོང་སངས་རྒྱས་ས་དང་ངོ་བོ་གཅིག །རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཟླ་བའི་དཔེ་ཡིས་བསྟན། །ཅེས་བཤད་པ་ལགས། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། འབེན་མ་མཐོང་བར་མུན་པའི་མདའ། །འཕན་དོན་མེད་དེ་ འཕེན་མཁན་མང་། །ཞེས་པ་དེར་གདའ་འོ། །ཡང་གན་མཛོད་ལས། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་གཞུང་ལུགས་ཡིན། །དེ་ཡིས་ཇི་ལྟར་མྱུར་ན་ཡང་། །གྲངས་མེད་གསུམ་གྱི་དཀའ་སྤྱད་དགོས། ། 3-315 ཞེས་པའང་རང་ཚིག སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཟུང་འཇུག་ཏུ། །མདོ་རྒྱུད་ཀུན་ལས་རྒྱལ་བས་གསུངས། །ཞེས་པ་དང་ནང་འགལ་བ་དང་། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་སུན་ འབྱིན་པ་སྟེ། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྒོམ་ལས་ལོགས་སུ་བཀར་བས་སོ་ཞེས་པའི་ལན་ནི། དེ་འདྲའི་སུན་འབྱིན་གཉིས་ཀའང་ལྟར་སྣང་སྟེ། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་སོགས་སྒོམ་པ། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཁོ་ནའི་ ཡིན། །ཞེས་པ་ཡོད་ན། ཕྱི་མ་དེ་དང་རང་ཚིག་འགལ་བར་འགྱུར་མོད། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་སོགས་སྒོམ་པ། ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་གཞུང་ལུགས་ནས་བཤད་པའི་ཉམས་ལེན་ཡིན་ཞིང་ཕར་ཕྱིན་ཁོ་ནར་མ་ ཟད། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་ཉམས་ལེན་འདི། མདོ་རྒྱུད་ཀུན་ལས་གསུངས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ་རང་ཚིག་འགལ་བའི་དྲི་ཙམ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན། ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཟུང་འཇུག་ཏུ། །མདོ་རྒྱུད་ཀུན་ལས་རྒྱལ་བས་གསུངས། །ཞེས་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙ

【現代漢語翻譯】 對於將『有毒的見解』視為某種東西的識別，那是該見解的一個分支。這指的是聞思的見解。見解和宗派的兩種見解，是指經驗、禪定的見解。雖然在那種情況下，見解主要存在於世俗之道以下，但一般來說，見解和宗派怎麼會矛盾呢？ 因為在任何一個宗派中，經驗、禪定的見解都是最高的，並且承認它遍及所象徵的意義，即大手印。正如我所說，這並非我自己的創造。 正如金剛句中所說：『過去上師在因位時所教導的輪迴涅槃無二，僅在那時證悟。』在教導輪迴涅槃無二的見解時，所教導的輪迴涅槃無二的見解，在道位時體驗見解，並轉變為禪定的見解。在初地時，它作為宗派的標誌顯現，直接證悟輪迴涅槃無二的見解。 據說它轉變為第一個宗派，即所謂的輪迴涅槃無二。至尊者斷除錯覺污垢的格拉巴嘉燦也說過：『灌頂的智慧是道的見解，經驗與佛地本體無二。證悟的差別用月亮的例子來表示。』 因此，正如『在沒有看到目標的情況下，黑暗之箭，射出毫無意義，但射箭者眾多』所說。此外，在《甘珠爾》中說：『空性具有慈悲的本質，是波羅蜜多的論典。即使以這種方式迅速，也需要三個無數劫的苦行。』 這也是自相矛盾的。『空性具有慈悲的本質，方便和智慧雙運，諸佛在所有經續中都已宣說。』這與誹謗金剛乘大乘相違背，因為它將空性和慈悲的禪修分開。對於這個問題，這兩種誹謗都只是表面現象。如果說：『空性慈悲等的禪修，僅僅是波羅蜜多的。』 那麼，後者將與前者相矛盾。空性慈悲等的禪修，是從波羅蜜多的論典中所說的修行，不僅限於波羅蜜多。這種具有空性慈悲本質的修行，在所有經續中都有所宣說，因此，即使說沒有自相矛盾的絲毫痕跡。空性具有慈悲的本質，方便和智慧雙運，諸佛在所有經續中都已宣說。』空性慈悲的本質

【English Translation】 Regarding the identification of 'toxic views' as something, that is a branch of that view. This refers to the view of hearing and thinking. The two views of view and tenet, refer to the view of experience and samadhi. Although in that case, the view mainly exists below the worldly path, in general, how can view and tenet contradict each other? Because in any of the four tenets, the view of experience and samadhi is the highest, and it is acknowledged that it pervades the meaning symbolized, which is Mahamudra. As I said, this is not my own creation. As the Vajra verse says: 'In the past, the Lama taught at the time of the cause, the inseparability of samsara and nirvana, and only then realized it.' When teaching the view of the inseparability of samsara and nirvana, the view of the inseparability of samsara and nirvana that is taught, at the time of the path, experience the view, and transform into the view of samadhi. At the time of the first bhumi, it appears as a sign of the tenet, directly realizing the view of the inseparability of samsara and nirvana. It is said that it transforms into the first tenet, the so-called inseparability of samsara and nirvana. Jetsun Drakpa Gyaltsen, who has exhausted the stains of delusion, also said: 'The wisdom of empowerment is the view of the path, experience is inseparable from the Buddha-ground. The difference in realization is shown by the example of the moon.' Therefore, as it is said, 'Without seeing the target, the arrow of darkness, shooting is meaningless, but there are many shooters.' Furthermore, in the Kanjur it says: 'Emptiness has the essence of compassion, it is the doctrine of the Paramitas. Even if it is fast in this way, it requires the asceticism of three countless eons.' This is also self-contradictory. 'Emptiness has the essence of compassion, the union of skillful means and wisdom, the Victorious Ones have spoken in all the sutras and tantras.' This contradicts and slanders the Great Vehicle of Vajrayana, because it separates the meditation of emptiness and compassion. For this question, both of these slanders are only superficial. If it is said: 'The meditation of emptiness, compassion, etc., is only of the Paramitas.' Then, the latter will contradict the former. The meditation of emptiness, compassion, etc., is the practice spoken of in the doctrine of the Paramitas, and it is not limited to the Paramitas. This practice with the essence of emptiness and compassion has been spoken of in all the sutras and tantras, therefore, even saying that there is not the slightest trace of self-contradiction. Emptiness has the essence of compassion, the union of skillful means and wisdom, the Victorious Ones have spoken in all the sutras and tantras.' The essence of emptiness and compassion

---

ིང་པོ་ཅན་གྱི་ཉམས་ལེན་འདི་མདོ་རྒྱུན་ཀུན་གྱི་ཉམས་ལེན་ལ་དགོས་སོ། །ཞེས་སྨྲ་བཞིན་དུ། རྡོ་ རྗེ་ཐེག་པའི་སྒོམ། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་ལས་ལོགས་སུ་བཀར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་སྙོན་སྦྱོར་བའི་གསུང་དུ་སྣང་ཡང་རང་གི་ངང་ཚུལ་གསལ་བ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་གན་མཛོད་ལས། 3-316 རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལམ་པོ་ཆེ། །རྩོད་པ་ཀུན་ལས་གྲོལ་བའི་ཆོས། །མཁས་པ་ཀུན་གྱིས་གུས་པས་བསྟེན། །འདིའི་ཞེ་འདོད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ལམ་རྩོད་པ་ཅན་དུ་གཏོང་འདོད་པ་ཡིན་ལ། སྤྱིར་ན་ རྩོད་པ་འབྱུང་བ་ཙམ་གྱི་རྩོད་པ་ཅན་དུ་འདོད་ན། ཐེག་ཆེན་ཐམས་ཅད་རྩོད་པ་ཅན་ཏེ་ཐེག་ཆེན་བཀར་བསྒྲུབས་པ་མདོ་སྡེ་རྒྱན་དུ་གསུངས་པ་དང་། བྱེ་བྲག་གསང་སྔགས་བཀར་བསྒྲུབས་པ་རྒྱ་ གཞུང་དུ་མ་ལས་བྱུང་བ་དང་། ཞེས་སོགས་དང་། བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལ་རིགས་པས་གནོད་ནུས་པ་རྩོད་པ་ཅན་དུ་བཞག་པ་ནི། དགོངས་འགྲེལ་ལས། ཆོས་འཁོར་དང་པོ་དང་བར་པ་རྩོད་པ་ཅན་ དུ་གསུངས་པ་དང་། དབུ་མ་པས་བསོད་ནམས་མིན་པ་བཟློག་པ་ལ་བདག་ཟློག་པའི་རིགས་པ་དང་། ཕྱི་མ་ལ་ལྟ་བ་ཀུན་བཟློག་པའི་རིགས་པས་གནོད་པས། དེ་གཉིས་རྩོད་པ་ཅན་སྤང་དགོས་པར་ འགྱུར་རོ། །ཞེས་བྲིས་སོ། །འདིའི་ལན་ལ་གཉིས། དངོས་དང་འཕྲོས་པའོ། །དང་པོ་ནི་གཞུང་གི་དངོས་བསྟན། ཡང་ན་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཡི། །མདོ་ལས་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བཞིན་གྱིས། །ཡང་ན་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ ཡི། །རྒྱུད་སྡེ་བཞིན་དུ་ཉམས་སུ་ལོངས། །ཞེས་ལུགས་དེ་གཉིས་གང་རུང་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་ཤིག་ལ་ཉམས་ལེན་བྱའི། དེ་གཉིས་དང་མི་མཐུན་པ་རང་བཟོའི་ཆོས་ལ་ཉམས་ལེན་བྱ་མི་རིགས་ཞེས་པ་ཙམ་དུ་སྣང་ཞིང་། 3-317 རབ་དབྱེ་འདིའི་ཕྱོགས་སྔ་མ་ཡང་བརྒྱ་ཙམ་ཞིག་བདོག་པས། ཕྱག་ཆེན་པ་ཁོ་ནས་འབེན་དུ་ངོས་བླངས་གནང་རང་མི་དགོས་པ་འདྲ། འོན་ཀྱང་ཐེག་ཆེན་རྣམ་གཉིས་དང་མི་མཚུངས་ཏེ། དེ་དག་སྔར་ ཉིད་དུ་བཀར་བསྒྲུབས་ཟིན་པས། ད་ལྟ་རྩོད་མེད་དུ་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་འཕྲོས་དོན་ནི། དེང་སང་གི་ཕྱག་ཆེན་རྩོད་པ་ཅན་ཡིན་མིན་ལས་འཕྲོས་ནས། དགོངས་འགྲེལ་ལས་བཤད་པའི་ཆོས་ འཁོར་དང་པོ་གཉིས། བརྗོད་བྱའི་དོན་ལ་རིགས་པས་གནོད་པའི་རྩོད་པ་ཅན་ཡིན་གསུངས་པ་ཡང་སྐབས་མ་ཕྱེད་པ་སྟེ། རྣམ་རིག་པ་ཁ་དྲང་བའི་སྐབས་སུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ མེད་པར་སྟོན་པའི་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་དྲང་དོན་གྱི་མདོར་བཤད་ཀྱང་། དབུ་མ་པས་དྲང་དོན་གྱི་མདོ་མ་ཡིན་པ་དང་། དེའི་བརྗོད་བྱའི་དོན་རིགས་པས་གནོད་པ་ཁས་བླང་དུ་མི་རུང་སྟེ། དེ་ ཁས་བླངས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བདེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པར་ཁས་བླང་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབུ་མ་པས། ལྟ་བ་ཀུན་བཟློག་གི་རིགས་པས། བདག་ཟློག་ལ་གནོད་གསུངས་པ་ཡང་། ལྟ

【現代漢語翻譯】 當有人說：『修持具有精要的瑜伽，是所有經續的修持所必需的。』這樣說的時候，就把金剛乘的禪修，從具有空性和慈悲精要的禪修中分離出來了。』雖然這樣說似乎是誹謗之語，但實際上只是爲了闡明自己的觀點。 此外，《甘珠爾》中說：『圓滿正覺是偉大的道路，是解脫一切爭論的教法，被所有智者恭敬地遵循。』這表明他們想要將大手印之道變成充滿爭論的道路。一般來說，如果僅僅因為產生爭論就認為是有爭論的，那麼所有的大乘都將是有爭論的，因為大乘的區分在《經莊嚴論》中有所闡述，而密宗的區分則在許多印度論典中有所闡述。等等。如果認為可以用理性反駁的陳述就是有爭論的，那麼根據《解深密經》，初轉法輪和二轉法輪也被認為是有爭論的。中觀派用否定自我的理證來否定非福德，用否定一切觀點的理證來否定後來的觀點。因此，這兩者都應該被拋棄，因為它們是有爭論的。』 對此的回答分為兩部分：直接回答和間接回答。第一部分是經文的直接教導：『或者按照波羅蜜多經的教導，或者按照金剛乘續部的教導來修持。』也就是說，應該修持與這兩種傳統中的任何一種相符的法，而不應該修持與這兩種傳統不符的自創之法。這似乎只是在說明這一點。而且，這種區分的前一種觀點也有大約一百種。因此，似乎沒有必要特別針對大手印派。然而，這與兩種大乘傳統不同，因為它們早已被區分開來，現在已經無可爭議地確立了。 第二部分是間接意義：從當今的大手印是否具有爭議性這個問題出發，認為《解深密經》中提到的前兩次法輪，因為其所表達的意義可以被理性反駁，所以是有爭議的，這也是不理解語境。在唯識宗的語境中，爲了證明一切法都沒有真實的自性，般若經被解釋為不了義經，但是中觀派不承認它是不了義經，也不承認它的意義可以被理性反駁。如果承認了這一點，就必須承認一切法都具有真實的自性。中觀派說，用否定一切觀點的理證來否定自我，也會否定否定自我的理證。』

【English Translation】 When someone says, 'Practicing the yoga with essence is necessary for the practice of all sutras and tantras,' in saying so, they separate the meditation of Vajrayana from the meditation with the essence of emptiness and compassion.' Although this seems like a slanderous statement, it is actually just to clarify one's own view. Furthermore, it is said in the Kanjur: 'Perfect enlightenment is the great path, the Dharma that liberates from all disputes, revered by all scholars.' This indicates that they want to turn the path of Mahamudra into a path full of disputes. Generally, if something is considered disputatious simply because disputes arise, then all of Mahayana would be disputatious, as the distinctions of Mahayana are explained in the Ornament of the Sutras, and the distinctions of Tantra are explained in many Indian treatises. And so on. If a statement that can be refuted by reason is considered disputatious, then according to the Samdhinirmocana Sutra, the first and second turnings of the wheel of Dharma are also considered disputatious. The Madhyamikas use the reasoning of negating self to negate non-merit, and the reasoning of negating all views to negate later views. Therefore, both of these should be abandoned because they are disputatious.' The answer to this is twofold: direct and indirect. The first part is the direct teaching of the text: 'Either practice according to the teachings of the Paramita Sutras, or according to the teachings of the Vajrayana Tantras.' That is, one should practice a Dharma that is in accordance with either of these two traditions, and one should not practice a self-created Dharma that is not in accordance with these two traditions. This seems to be just stating this point. Moreover, the former view of this distinction also has about a hundred aspects. Therefore, it seems unnecessary to specifically target the Mahamudra school. However, this is different from the two Mahayana traditions, because they have already been distinguished and are now established without dispute. The second part is the indirect meaning: Starting from the question of whether today's Mahamudra is disputatious, the statement that the first two wheels of Dharma mentioned in the Samdhinirmocana Sutra are disputatious because their expressed meaning can be refuted by reason is also a misunderstanding of the context. In the context of Vijnanavada, in order to prove that all dharmas do not have true self-nature, the Prajnaparamita Sutra is explained as a provisional sutra, but the Madhyamikas do not admit that it is a provisional sutra, nor do they admit that its meaning can be refuted by reason. If this is admitted, then it must be admitted that all dharmas have true self-nature. The Madhyamikas say that using the reasoning of negating all views to negate self also negates the reasoning of negating self.'

---

་རིམ་དེ་ གཉིས་ངོས་མ་ཟིན་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་གནོད་ན། བདག་ཟློག་གི་རིགས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་དེ་ལ། རིགས་པ་ཕྱི་མས་གནོད་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་གསུང་ལས་འདིར་བརྗོད་བྱའི་དོན་ལའོ་སྙམ་ན། 3-318 ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པས་ཅི་ཞིག་གིས་དགག སུ་ཞིག་གིས་རྩོད་པ་ནུས་ཏེ། ཞེས་སོགས་ཀྱང་མ་འབྲེལ་བ་ཁོ་ན་སྟེ། རྩོད་གཞི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན་ངེས་པ་ལ་ རྩོད་པ་མི་འབྱུང་ཡང་། ཕྱག་ཆེན་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡིན་པར་རློམ་པའི་ཞེ་འདོད་དེ་ཕྱག་ཆེན་ཡིན་མིན་ལ་རྩོད་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་གན་མཛོད་ལས། ཡང་ན་ཉན་ཐོས་འགོག་པར་ལྷུང་། ། ཞེས་པའང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོས་བསམ་གཏན་བཞི་པ་མ་ཐོབ་པར་འགོག་པར་འཇུག་མི་ནུས་པར་སྒོམ་རིམ་ལས་གསུངས་པ་དང་། ཉན་ཐོས་འགོག་པ་ལའང་དེ་དག་ལས་ལོགས་སུ་ བཀར་བའི་ཕྱིར་འགོག་སྙོམས་ལས་ཡིན་པས་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྲིས་སོ། །དེའི་ལན་ནི་དེ་འདྲ་ཡང་ངེས་པ་མ་རྙེད་པའི་སྨྲ་བ་སྟེ། སྒོམ་རིམ་ལས། བསམ་གཏན་བཞི་པ་མ་ ཐོབ་པར་འཇུག་མི་ནུས་ཞེས་བཤད་པ་དེ་ནི། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་ཡིན་ལ། འགོག་སྙོམས་ནི། སེམས་མེད་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་གཉིས་པ་ཡིན་ཞིང་། ཉན་ཐོས་འགོག་པ་ནི། དམན་པའི་ལྷག་མེད་མྱང་ འདས་ལ་ངོས་འཛིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་། ཡང་ན་ཉན་ཐོས་འགོག་པར་ལྷུང་། །ཞེས་པ་ནི། མཐར་ཉན་ཐོས་འགོག་པར་ལྷུང་བའི་རྒྱུ་བྱེད་ཅེས་པའི་དོན་ཡིན་ཏེ། ལམ་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་འཚང་རྒྱ་བྱས་པས་གཞན་ལ་ལྟོས་མེད་དུ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་འཚང་རྒྱ་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 3-319 ཡང་གན་མཛོད་ལས། རྟོགས་ལྡན་མཚན་ཉིད་འདི་ཡིན་ཞེས། །མདོ་རྒྱུད་ཀུན་ལས་བཤད་པ་མེད། །དེས་ན་རྟོགས་ལྡན་བླུན་པོ་ལ། །གྲགས་ཀྱི་མཁས་པ་རྣམས་ལ་མིན། །ཞེས་པའང་མི་འཐད་དེ། སྒྲ་མདོར་བུདྡྷ་ རྟོགས་པ་ལའོ། །ཞེས་པའི་བྱིངས་ལ་སྒྲ་སྒྲུབ་མཛད་ནས། རྟོགས་ལྡན་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་བསྒྲུབས་སྣང་ངོ་། །དེའི་ལན་ནི། དེ་ནི་སྤྲོས་པ་ཆེ་ཞིང་དོན་ཆུང་བ་སྟེ། རྟོགས་ལྡན་གྱི་སྒྲ་བཤད་ ཚང་ན་རྟོགས་ལྡན་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་པ་དང་། རྟོགས་པ་དང་ལྡན་ན་རྟོགས་ལྡན་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་པའི་གནད་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། མཚོ་ལས་སྐྱེས་ན་མཚོ་སྐྱེས་ཡིན་པས་ མ་ཁྱབ་པ་དང་། ལག་པ་དང་ལྡན་ན་ལག་ལྡན་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་པ་སོགས། ཐད་སོའི་བརྡ་ཆད་གཞག་མཚམས་མ་འཆོལ་བ་གཅིག་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱིར་ཡང་། མདོ་རྒྱུད་ཀུན་ལས་གསུངས་པ་མེད། ། ཅེས་པའི་རྣམ་བཅད་ཀྱང་རྟོགས་དགོས་སོ། །དེས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་ལ་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་འབྱུང་ཡང་། རྟོགས་ལྡན་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་མ་གྲགས་ཏེ། མི་ལག་པ་དང་ལྡན་ཡང་ལག་ལྡན་ གྱི་

【現代漢語翻譯】 如果對立雙方沒有互相理解，那麼這樣做是有害的。如果這樣有害，那麼通過破除自性的推理來確定一切法皆無自性，就需要後來的推理來否定它。 如果有人認為這裡所說的『語』是指所表達的意義，那麼『大手印三輪體性清凈，有什麼可以阻礙？誰能辯駁？』等等，也都是不相關的。即使辯論的焦點確定為大手印，也不會發生辯論。然而，對於那些自認為不是大手印的人來說，這種想法似乎是在爭論什麼是大手印，什麼不是大手印。 此外，在《甘珠爾》中說：『或者墮入聲聞的止滅。』這也是不合理的。因為《修次第》中說，凡夫在沒有獲得第四禪之前，不能進入止滅。而且，聲聞的止滅也與這些不同，因為它是從止滅定中分離出來的，所以這也是不合理的。這是他寫的內容。 對此的回答是，這種說法也是因為沒有找到確定的觀點。因為《修次第》中說：『沒有獲得第四禪就不能進入』，這是指無想定。而止滅定是第二種無心定。聲聞的止滅被認為是低劣的有餘涅槃。 即使這樣，『或者墮入聲聞的止滅』，意思是最終會導致墮入聲聞的止滅。因為依靠這條道路成佛，不需要依賴其他，也不需要立即成佛。 此外，在《甘珠爾》中說：『證悟者的特徵是這樣，在所有的經續中都沒有說過。因此，證悟者是愚笨的，而不是那些有名的智者。』這也是不合理的。因為在聲明學中，『佛』就是證悟。 對此的回答是，這是誇大其詞，意義不大。如果證悟者的詞源完整，那麼就不是證悟者，因為沒有遍及。如果具有證悟，那麼就是證悟者，因為沒有遍及。這似乎是沒有理解其中的關鍵。例如，從海里出生，就不是海生，因為沒有遍及。具有手，就不是手有，因為沒有遍及等等。需要一個不混淆的直接術語。 總的來說，『在所有的經續中都沒有說過』，也需要理解。因此，佛陀的名號中有『具有證悟』，但沒有『證悟者』這個術語。即使人有手，也不會被稱為手有。

【English Translation】 If the two sides of the opposition do not understand each other, then it is harmful. If it is harmful in this way, then the reasoning of refuting self-nature to determine that all dharmas are without self-nature needs to be refuted by later reasoning. If one thinks that the 'speech' mentioned here refers to the meaning expressed, then 'Mahamudra is completely pure in the three spheres, what can hinder it? Who can argue?' etc., are also irrelevant. Even if the focus of the debate is determined to be Mahamudra, no debate will occur. However, for those who presume to be Mahamudra when they are not, this idea seems to be arguing about what is Mahamudra and what is not. Furthermore, in the Kangyur it says: 'Or fall into the cessation of the Shravakas.' This is also unreasonable. Because the Stages of Meditation says that ordinary people cannot enter cessation without having attained the Fourth Dhyana. Moreover, the cessation of the Shravakas is also different from these, because it is separated from the Samadhi of Cessation, so this is also unreasonable. This is what he wrote. The answer to this is that this statement is also because a definite view has not been found. Because the Stages of Meditation says: 'One cannot enter without having attained the Fourth Dhyana,' this refers to the Samadhi without Perception. And the Samadhi of Cessation is the second kind of mindlessness. The cessation of the Shravakas is considered to be the inferior Nirvana without Remainder. Even so, 'Or fall into the cessation of the Shravakas,' means that it will ultimately lead to falling into the cessation of the Shravakas. Because relying on this path to attain Buddhahood does not require dependence on others, nor does it require immediate Buddhahood. Furthermore, in the Kangyur it says: 'The characteristics of the realized one are like this, it is not said in all the Sutras and Tantras. Therefore, the realized one is foolish, not those famous wise ones.' This is also unreasonable. Because in grammar, 'Buddha' is realization. The answer to this is that this is an exaggeration and of little significance. If the etymology of the realized one is complete, then it is not the realized one, because it is not pervasive. If one has realization, then one is the realized one, because it is not pervasive. This seems to be a failure to understand the key. For example, born from the sea is not sea-born, because it is not pervasive. Having a hand is not hand-having, because it is not pervasive, etc. One needs a direct term that does not confuse the distinction. In general, 'It is not said in all the Sutras and Tantras,' also needs to be understood. Therefore, the name of the Buddha includes 'having realization,' but the term 'realized one' is not known. Even if a person has a hand, he is not called hand-having.

---

ཐ་སྙད་མ་གྲགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་གསུང་ལས། དེས་ན་གྲུབ་ཐོབ་བརྒྱ་ལས་རྟོགས་ལྡན་གཅིག་ཅི་ལ་མི་དགའ། གྲུབ་ཐོབ་ཀྱང་ཐུན་མོང་བའི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པ་ལ་བྱས་པས་སྙོན་བརྡུང་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད་ཅེས་པའི་ལན་ནི། 3-320 དེ་འདྲ་དེ་ནི་སྒྲ་བཤད་འཇུག་མུ་བཞི་ཙམ་ཡང་མ་དགོངས་པ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྒྲ་བཤད་དུ་ཡོད་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྒྲ་བཤད་དུ་ཡོད་པ་དང་། རྟོགས་ལྡན་གྱི་སྒྲ་བཤད་དུ་ ཡོད་པ་སོགས་ལ་དེ་དང་དེ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པ་ཁས་བླངས་ན་གསུང་རབ་ཀྱི་བརྡ་ཆད་འཆོལ་ཞིང་། སྒྲ་བཤད་དུ་ཡོད་ལ་འཇུག་ཏུ་མེད་ཅེས་པ་དེ་ངོས་མ་ཟིན་པའི་སྐྱོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ རོ། །སངས་རྒྱས་ལ་རྟོགས་ལྡན་སྒྲ་སྒྲུབ་མཁས། །གྲུབ་ཐོབ་གཞན་རྟོགས་ལྡན་ཁྱུ་ནས་བུད། །རང་བཞེད་པའི་གྲུབ་མཐའི་རྩ་བ་དང་། །འགལ་མི་འགལ་གཟུ་བོས་དཔྱོད་པ་ཞུ། །ཐུན་མོང་བའི་དངོས་གྲུབ་ཙམ་ཐོབ་ པས་གྲུབ་ཐོབ་ཏུ་འགྲོ་ན་ཕྱི་རོལ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཕལ་ཆེར་གྲུབ་ཐོབ་ཏུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། བྱམས་མགོན་གྱིས། ས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མ་གྲུབ་དང་། །གྲུབ་པ་དག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱ། །གྲུབ་པ་ དག་ཀྱང་མ་གྲུབ་དང་། གྲུབ་པ་དག་ཏུ་ཡང་འདོད་དོ། །ཞེས་ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་ལམ་མན་ཆད་ལ་མ་གྲུབ་པའི་ས་དང་། ས་དང་པོ་ཡན་ཆད་ལ་གྲུབ་པའི་ས་ཞེས་པའི་བརྡ་ཆད་བཞག་པའི་ གནད་ཀྱིས་ས་དང་པོ་ཐོབ་ནས། གྲུབ་ཐོབ་ཅེས་པའི་གྲངས་སུ་འགྲོ་ཞིང་དེ་མ་ཐོབ་ན་མི་འགྲོ་བའི་གནད་ཀ་དེ་ཀར་མཆིས་པས། སྙོན་བརྡུང་རྒྱུ་ཡོད་མེད་དེ་ཀར་ཞུས་པས། ལུང་བསྟན་གསལ་པོར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། 3-321 ཡང་གན་མཛོད་ལས། ལ་ལ་ཉམས་དང་གོ་བ་དང་། །རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་རྣམ་པ་གསུམ། །ཞེས་པ་ནས། ཡེ་ཤེས་ཡིན་ན་འཕགས་པ་ཡི། །གང་ཟག་རྣམས་ལ་ཉམས་དེ་ཡོད། །ཅེས་པའི་བར་དྲངས་ནས་ ཞེས་པ་ནི། མུན་པའི་མདའ་སྟེ། ངེད་ཅི་ཟེར་མ་དགོངས་པ་དྲི་རུང་མཛད་པས་སོ། །རྨོངས་པ་བསལ་བར་བྱའོ། །ཉམས་རྟགས་ལ་ཟེར། མྱོང་བ་རྟགས་ཅན་འོད་གསལ་དེ་དོན་སྒྱུ་ལུས་ཡིན། རྟོགས་པ་ ལྷག་མཐོང་ལ་ཟེར། གོ་བ་ཡུལ་རྙེད་པ་ཙམ། ཐོས་བསམ་གྱི་ཤེས་རབ་མྱོང་བ་དོན་སྤྱི། རྟོགས་པ་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ། དེའི་ཕྱིར་བཟང་ངན་དུ་བཞག་པ་ལགས་སོ། ། གོ་བ་དང་ནི་རྟོགས་པ་ གཉིས། །རྣམ་གྲངས་སྒྲ་ཡིན་ངོ་བོ་གཅིག །རྒྱ་སྐད་གཅིག་ལ་ལོ་ཙཱ་བས། །འགྱུར་གྱི་དབྱེ་བ་ཁོ་ནར་ཟད། །འདིས་གོ་རྟོགས་གཅིག་ཏུ་སྒྲུབ་ནུས་ན་ས་དང་ཕྱོགས་ཀྱང་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། སྒྲུབ་བྱེད་ མཚུངས་པས་སོ་ཞེས་བྲིས་སོ། །དེའི་ལན་ནི། འདི་ནི་མུན་པའི་ནང་ནས་གཉིད་ཀྱི་མདའ་ཁོ་ནར་སྣང་ངོ་། །ཅིའི་ཕྱིར་སྙམ་ན། རབ་དབྱེར། མྱོང་བ་ངན། གོ་བ་འབྲིང་། རྟོགས་པ་བཟང་ཟེར་བ་དེ་ ཕྱོགས་སྔར་བྱས་ནས། ཉམས་ཞེས་པ་རྟོག་གེ་ལ་གྲགས་པའི་རང་རིག་གི་ཉམས་སུ

【現代漢語翻譯】 正如未被理解的術語一樣。此外，上師說：'因此，為什麼不更喜歡一百個成就者中的一個證悟者呢？' 對此的回答是，成就者指的是獲得了共同成就的人，所以沒有什麼可否認的。 像這樣的話表明您甚至沒有理解四種詞源解釋。如果在至尊勝者的詞源解釋中存在，在佛陀的詞源解釋中存在，在證悟者的詞源解釋中存在等等，如果承認它們是相同的，那麼經文的術語就會混亂。如果說詞源解釋中存在但沒有實際應用，那就是不理解其含義的錯誤。佛陀精通證悟者的詞源解釋。其他成就者從證悟者的群體中脫穎而出。請公正地判斷這與您自己宗派的根本原則是否矛盾。如果僅僅獲得共同成就就能成為成就者，那麼大多數外道瑜伽士也會變成成就者。慈氏菩薩說：'所有地都是未成就和已成就的，應該這樣理解。已成就的地也被認為是未成就和已成就的。' 這表明，大乘加行道以下的地是未成就的地，初地以上是已成就的地。因此，獲得初地后，就被列為成就者，未獲得初地則不被列為成就者。這就是關鍵所在。詢問是否有否認的理由就在於此。因為預言已經清楚地顯現。 此外，《甘珠爾》中說：'體驗、理解和證悟，有三種。' 直到'如果是智慧，那麼聖者們就有這種體驗。' 這就像黑暗中的箭。您沒有理解我們所說的，卻提出了可以質疑的問題。應該消除無知。體驗指的是證相。具有證相的體驗是光明，那是義幻身。證悟指的是勝觀。理解僅僅是找到對象。聞思的智慧是普遍的體驗。證悟是瑜伽現量。因此，它們被分為好壞。理解和證悟是同義詞，本質相同。在一種藏語中，譯師們只是區分了翻譯。如果這能證明理解和證悟是相同的，那麼地和方向也會變成相同的，因為論證是相同的。' 對此的回答是，這就像從黑暗中射出的睡眠之箭。為什麼呢？因為，分別論中說，體驗是壞的，理解是中等的，證悟是好的。先提出這個觀點，然後說體驗指的是在邏輯學中被稱為自證的體驗。

【English Translation】 It is just like an ununderstood term. Furthermore, the master said, 'Therefore, why not prefer one realized being out of a hundred accomplished ones?' The answer to this is that an accomplished one refers to someone who has attained common accomplishments, so there is nothing to deny. Such statements indicate that you have not even considered the four types of etymological explanations. If it exists in the etymological explanation of the Bhagavan (Blessed One), if it exists in the etymological explanation of the Buddha, if it exists in the etymological explanation of the realized one, etc., if it is admitted that they are the same, then the terminology of the scriptures will be confused. If it is said that it exists in the etymological explanation but is not actually applied, that is a mistake of not understanding its meaning. The Buddha is skilled in the etymological explanation of the realized one. Other accomplished ones emerge from the group of realized ones. Please impartially judge whether this contradicts the fundamental principles of your own sect. If merely attaining common accomplishments makes one an accomplished one, then most non-Buddhist yogis would also become accomplished ones. Maitreya said, 'All grounds are unaccomplished and accomplished, and should be understood as such. Accomplished grounds are also considered unaccomplished and accomplished.' This indicates that the grounds below the Great Vehicle's path of joining are unaccomplished grounds, and the grounds above the first ground are accomplished grounds. Therefore, after attaining the first ground, one is counted among the accomplished ones, and if one does not attain it, one is not counted. That is the key point. Asking whether there is a reason to deny it lies in this. Because the prophecy has clearly appeared. Furthermore, the 'Ganzhur' says, 'Experience, understanding, and realization, there are three types.' Up to 'If it is wisdom, then the noble ones have that experience.' This is like an arrow in the dark. You did not understand what we said, but you raised questions that could be questioned. Ignorance should be eliminated. Experience refers to signs. Experience with signs is luminosity, that is the illusory body of meaning. Realization refers to vipassanā (insight). Understanding is merely finding the object. The wisdom of hearing and thinking is a general experience. Realization is yogic direct perception. Therefore, they are divided into good and bad. Understanding and realization are synonyms, with the same essence. In one Tibetan language, translators only distinguish the translation. If this can prove that understanding and realization are the same, then ground and direction will also become the same, because the argument is the same.' The answer to this is that this only appears to be an arrow of sleep shot from the darkness. Why? Because, the 'Differentiated Analysis' says that experience is bad, understanding is medium, and realization is good. First, make this point, and then say that experience refers to the experience of self-awareness known in logic.

---

་མྱང་བྱ་ཙམ་མམ། རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་གྲགས་པའི་སྒོམ་པའི་ཉམས་མྱོང་ཙམ་ནས། སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་བྱེད་པ་གསུམ་ལས་གང་ཡིན་ཞེས་དཔྱད་ནས་དྲིས་པ་ལ། 3-322 ཉམས་དང་མྱོང་བ་སོ་སོར་ཕྲལ་ནས་ཉམས་རྟགས་ལ་ཟེར། མྱོང་བ་རྟགས་ཅན། འོད་གསལ་དང་སྒྱུ་ལུས་ཞེས་སོགས་ནི་འཕགས་ལམ་དུ་གྱུར་པའི་ཉམས་དང་མྱོང་བ་མེད་པར་སོང་བས་སྙིང་པོས་དབེན་ པའི་ཕྱིར་དང་། ཉམས་དང་མྱོང་བ་སོ་སོར་ཕྲལ་ནས་མྱོང་བ་དེ་འོད་གསལ་དང་སྒྱུ་ལུས་ཐོས་བསམ་གྱི་ཤེས་རབ་གང་ལ་བྱེད་མཐའ་གཉིས་པའི་ལན་ཙམ་ལས་དངོས་ལན་མ་བྱུང་བས་སྙིང་པོས་ དབེན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཉམས་རྟགས་ལ་ཟེར། མྱོང་བ་རྟགས་ཅན་འོད་གསལ་ཞེས་པ་མི་མཁས་པ་དག་གིས་རང་བཟོའི་རྗེས་སུ་མཁས་པར་རློམ་པ་ཡང་རང་ཤུགས་ཀྱིས་ཤོར་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཉམས་ སུ་མྱོང་བ་ཞེས་པའི་བར་གྱི་ཚིག་མི་མངོན་པར་བྱས་པའི་ཚིག་ཡིན་པ་ལ་ཉམས་དང་མྱོང་བ་སོ་སོར་ཕྲལ་བའི་བཤད་པ་མཁས་པ་ལ་མ་གྲགས་ཤིང་། དོན་ལ་ཡང་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་ དང་། འདིར་རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་ཞེས་པ་ཙམ་ལ་ངོ་མཚར་དུ་ཅི་ཡོད་དེ། ཁོ་བོ་ཅག་རྒྱུ་ལ་གནས་པ་དབང་ལས་ཐོབ་པ་ལམ་ལ་གོམས་པ་ལྟ་བ་ལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ། གྲུབ་མཐའ་ ལ་རྟགས་སུ་ཤར་བ། འབྲས་བུ་ལ་དོན་མ་ལུས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཞེས། རྒྱུ་རྒྱུད་ཐབས་རྒྱུད་འབྲས་རྒྱུད་བར་གྱི་གནད་ཐམས་ཅད་དོན་དྲུག་ཏུ་བསྡུས་ནས་འཆད་ཅིང་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཚེ་ལྟ་བ་ལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ། 3-323 གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་ནས་གྲུབ་མཐའ་ལ་རྟགས་སུ་ཤར་བ་ཞེས་པ་དེ་འབྱུང་། མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ། དོན་མ་ལུས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཞེས་པ་དེ་འབྱུང་བར་ བཞེད་པ་ནི་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ལུགས་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཁྱེད་ཀྱི་རྟགས་དེ་རྒྱུ་ལ་ངོས་བཟུང་བ་འདྲ་སྟེ་ཇི་ལྟར་ལགས་སམ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་ཡང་རྣམ་རྟགས་མཚན་མ་ ཞེས་པའི་རྣམ་པ་ངོ་བོ། རྟགས་འབྲས་བུ། མཚན་མ་རྒྱུ་ལ་ངོས་བཟུང་མཆིས། གོ་བ་ཡུལ་རྙེད་ཙམ་ཞེས་དང་། རྟོགས་པ་ལྷག་མཐོང་ཞེས་པ་དང་། རྟོགས་པ་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་ལ་ཟེར། དེའི་ཕྱིར་ བཟང་ངན་དུ་བཞགས་གསུངས་པ་ནི། རྟོགས་པ་གསལ་དང་མི་གསལ་ལ། །གོ་དང་རྟོགས་པར་འདོགས་ན་ཐོགས། །ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་དེ་གདའ། གལ་ཏེ་གོ་བ་ཐོས་བསམ་གྱི་ཤེས་རབ་ལ་ཟེར། རྟོགས་པ་ རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་ལ་ཟེར་གསུང་རྒྱུ་ཡིན་ན་ཡང་། རྟོགས་པ་མི་གསལ་བ་ལ་གོ་བ་ཞེས་བཤད་པར་སོང་བས། གོ་དང་རྟོགས་པར་འདོགས་ན་ཐོགས། །ཞེས་གནང་བ་སྦྱིན་པ་དེ་ཀར་མཆིས་པས་ འཆིང་བ་དམ་པོ་ལས་རང་གྲོལ་ཡིན་ནོ། །བུདྡྷ་རྟོགས་པའམ་གོ་བ་འདིས་གོ་རྟོགས་གཅིག་ཏུ་སྒྲུབ་ནུས་ན་ས་དང་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འགྱུར། ཞེས་པའི་མཚུངས་པ་ནི་བཞད་གད་དེ། ངག་ཕྱོགས་ས་དང་འོད

【現代漢語翻譯】 僅僅是體驗嗎？從瑜伽士所稱的禪修體驗中，對於各自的自證智慧，經過三種方式的分析提問： 將『體驗』和『經歷』分開，『體驗』指的是徵象，『經歷』指的是有徵象的事物。光明和幻身等等，因為沒有成為聖道的體驗和經歷，所以缺乏精髓。 將『體驗』和『經歷』分開，『經歷』指的是光明和幻身，思維修的光明和幻身，僅僅是兩種極端的回答，沒有實際的答案，所以缺乏精髓。『體驗』指的是徵象，『經歷』指的是有徵象的事物，光明等等，不智者自以為是地模仿，這種現象也自然而然地暴露出來。因為『體驗』這個詞是不明顯的詞語，所以將『體驗』和『經歷』分開的解釋，智者並不認可，而且在意義上也不成立。 在這裡，僅僅是對『徵象』和『有徵象的事物』感到驚訝有什麼意義呢？我們這些處於因位的人，從權力中獲得，在道上熟練，將見解體驗為經歷，將宗派顯現為徵象，將果位完全顯現為意義。將因的傳承、方便的傳承、果的傳承之間的所有關鍵點歸納為六個意義來解釋和實踐時，將見解體驗為經歷。 獲得暫時的果位后，宗派顯現為徵象。當最終的果位成佛時，完全顯現為意義。這種觀點是令人驚歎的殊勝之道。你的徵象似乎被認為是因，這是怎麼回事呢？在波羅蜜多中，也有『相、徵象、特徵』，相是自性，徵象是果，特徵被認為是因。僅僅是理解獲得之處，以及證悟勝觀，證悟瑜伽現量。因此，說好壞的安立是：證悟清晰與否，如果執著于理解和證悟，就會有障礙。』這是您所賜予的教誨。 如果說理解指的是聞思的智慧，證悟指的是瑜伽現量，那麼證悟不清晰就被解釋為理解了。如果執著于理解和證悟，就會有障礙。』因為有這樣的教誨，所以是從牢固的束縛中自然解脫的。如果佛陀的證悟或理解能夠將理解和證悟合二為一，那麼就會變成一個地方和一個方向。』這樣的比喻是笑話，言語方面是土地和光明。

【English Translation】 Is it just an experience? From the meditative experience known to yogis, after analyzing and questioning in three ways regarding the self-awareness wisdom of each individual: Separating 'experience' and 'experiencing,' 'experience' refers to signs, and 'experiencing' refers to things with signs. Luminosity and illusory body, etc., because there is no experience and experiencing that has become the noble path, they lack essence. Separating 'experience' and 'experiencing,' 'experiencing' refers to luminosity and illusory body, the wisdom of hearing and thinking of luminosity and illusory body, it is only an answer of two extremes, without an actual answer, so it lacks essence. 'Experience' refers to signs, and 'experiencing' refers to things with signs, luminosity, etc., the unintelligent imitate presumptuously, and this phenomenon is naturally exposed. Because the word 'experience' is an obscure word, the explanation of separating 'experience' and 'experiencing' is not recognized by the wise, and it is not established in meaning. Here, what is the significance of being surprised only by 'signs' and 'things with signs'? We, who are in the position of cause, obtain from power, are skilled on the path, experience views as experiences, manifest sects as signs, and completely manifest the fruit as meaning. When all the key points between the lineage of cause, the lineage of means, and the lineage of fruit are summarized into six meanings to explain and practice, we experience views as experiences. After obtaining the temporary fruit, the sect manifests as a sign. When the ultimate fruit becomes Buddhahood, it is completely manifested as meaning. This view is a wonderful and supreme path. Your sign seems to be considered a cause, how is this? In Pāramitā, there are also 'aspects, signs, characteristics,' aspect is nature, sign is fruit, and characteristic is considered cause. It is only understanding the place of attainment, and realizing Vipassanā, realizing Yoga directly. Therefore, saying the establishment of good and bad is: 'Realization is clear or not, if you are attached to understanding and realization, there will be obstacles.' This is the teaching you have bestowed. If understanding refers to the wisdom of hearing and thinking, and realization refers to Yoga directly, then unclear realization is explained as understanding. 'If you are attached to understanding and realization, there will be obstacles.' Because there is such a teaching, it is naturally liberated from strong bonds. 'If the Buddha's realization or understanding can combine understanding and realization into one, then it will become one place and one direction.' Such a metaphor is a joke, in terms of speech, it is land and light.

---

་ཟེར་དང་། ། 3-324 བ་ལང་མིག་དང་རྡོ་རྗེ་དང་། །མཐོ་རིས་ཆུ་དང་དོན་དགུ་ལ། །མཁས་པས་གཽ་སྒྲ་ངེས་པར་བསྙད། །ཅེས་པ་ལྟར། གོ་ཞེས་པའི་སྒྲ། ངག་ཕྱོགས་སོགས་དོན་དགུ་ལ་ཚིག་འགྲོས་དབང་གིས་འཇུག་པའི་ སྐབས་སྲིད་ཀྱང་། དེ་དག་ཀུན་གྱི་སྐད་དོད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཡིན་ན་གོ་སྒྲ་འཇུག་པའི་ཡུལ་དེ་དག་ཕྱོགས་སོགས་དགུ་ཆར་ཡིན་ཞེས་ཁས་བླང་དགོས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གོ་རྟོགས་གཉིས་ལ་ སྐད་དོད་གཅིག་གིས་ཆོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་གན་མཛོད་ལས། རྩེ་གཅིག་དང་ནི་སྤྲོས་བྲལ་དང་། །སོགས་ཀྱང་རྒྱུ་མཚན་མ་འཚལ་བར་དགག་བཞེད་པར་འདུག་པས། རྩེ་གཅིག་ནི་སྦྱོར་ལམ་མཚན་ཉིད་པ། སྤྲོས་ བྲལ་མ་དག་པའི་ས། རོ་གཅིག་དག་ས། སྒོམ་མེད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའོ། །ཅི་སྟེ་འཕགས་པའི་སར་བྱེད་ན། མདོ་རྒྱུད་ཀུན་དང་འགལ་བར་འགྱུར། འདི་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་ན། དེ་བཀོད་ནས་གསུང་རིགས་ ཏེ་མ་བྱུང་བར་ཟད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་བྲིས་སོ། །དེའི་ལན་ནི། དེ་འདྲ་མདོ་རྒྱུད་དང་འགལ་ཏེ། མདོ་རྒྱུད་ལས་དེ་འདྲ་མ་བཤད་པས་རང་བཟོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གསུང་བར་སྣང་བས་དེ་བཤད་ པའི་སྒྲུབ་བྱེད་མདོ་རྒྱུད་ཀྱི་ལུང་ཡོད་ན། དེ་གསུང་བར་རིགས་ཏེ། དེ་ཡང་མ་བྱུང་བར་སྣང་ངོ་། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་གན་མཛོད་ལས། འདིའི་ཅལ་རྒྱུགས་ལ་བརྟེན་ནས། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཧྭ་ཤང་གི་འདོད་པ་དང་མཚུངས་པར་སྨྲ་བ་བྱུང་བས། 3-325 ཕྱོགས་ཚར་བཅད་པས། རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པའི་རྩོད་པ་ཐམས་ཅད་ལྟར་སྣང་དུ་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །ཞེས་པ་བྲིས་སོ། །འདིའི་ལན་ནི། འདིའི་རྩོད་སྤོང་གི་ལན་དང་། གནོད་བྱེད་ལུང་རིགས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ ལྟར་སྣང་ཁོ་ནའོ། །ཞེས་ཁོ་བོས་རེ་རེ་ནས་ངོ་སྤྲད་ཟིན་པས། དཔྱོད་ལྡན་གཟུར་བོར་གནས་པ་དག་གིས་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་བློས་ཕྱོགས་སྔ་ཕྱི་ལ་གཞིག་བརྟག་ལེགས་པར་བཅུག་པའི་སྒོ་ ནས་ཡིད་ཆེས་པར་མཛོད་ཅིག ས་ལོ་ཙཱ་བའི་གཞུང་ལུགས་འདི་ནི། ཆོས་དང་མཐུན་པར་བརྒལ་བའི་སུན་འབྱིན་གྱི་སྒོ་ནས་སུས་ཚར་གཅོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། དཔལ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས། རང་བཞིན་ལ་ ནི་ཕྱིན་ལོག་གིས། །འབད་དུ་ཟིན་ཀྱང་མི་ཟློག་སྟེ། །བློ་ནི་དེ་ཕྱོགས་འཛིན་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པ་ལྟར་གཞི་ཆོས་དབྱིངས་འོད་གསལ། ལམ་ལྷན་སྐྱེས་ཕྱག་ཆེན། འབྲས་བུ་དུས་གསུམ་རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་འདི་ ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་ན་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནད་དེས་ན་རབ་དབྱེའི་བསྟན་བཅོས་དག་ལ། དཔལ་འབྲུག་པ་བཀའ་བརྒྱུད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉིན་ལན་གསུམ་མཚན་ལན་གསུམ་ཕྱག་བྱ་བར་རིགས་ཏེ། སྤྲུལ་སྐུ་པདྨ་དཀར་ པོ། འདིའི་ལན་འདེབས་པ་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་སྐུ་སྐྱེ་བ་བསམ་བཞིན་བཞེས་དགོས་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ས་པཎ་ཆེན་ལ་འཁོན་འཛིན་མི་མངའ་ཡང་། །ཆོས་ལོག་སྨྲ་ལ་ཚར་གཅོད་བརྒྱ་ཕྲག

【現代漢語翻譯】 如是說，『牛眼』、『金剛』、『天水』和『九十九』，智者應確定『go』音的含義。』正如所說，『go』音，由於詞語的運用，可能在言語等方面有九種含義，但因為這些都不是對應的梵語，如果那樣，就必須承認『go』音所指的領域是九個方面等等。因為『go』和『理解』可以用一個梵語詞來表達。 此外，在《甘丹寶藏》中，『一心』和『離戲』等也被認為是沒有理由的否定。『一心』是加行道的特徵，『離戲』是不清凈地，『一味』是清凈地，『無修』是佛地。如果將其視為聖者的境界，則會與所有的經續相違背。如果這有理由，就應該寫出來，但沒有出現。』寫了這些。 對此的回答是：『那樣與經續相違背，因為經續中沒有那樣說，所以是自造的。』看起來是這樣說的，如果有證明該說的經續的教證，就應該說出來，但也沒有出現。 此外，在《甘丹寶藏》中寫道：『依靠這個胡言亂語，出現了說與大手印和尚的觀點相同的人，通過駁斥，所有包括追隨者的爭論都變成了虛假的。』 對此的回答是：『這個爭論的回答和所有的反駁理由也都是虛假的。』因為我已經一一介紹了，所以請有智慧、公正的人們以追隨佛法的思想，仔細檢查和分析前後雙方，從而產生信任。薩迦派譯師的論著，不能通過與佛法相悖的駁斥來駁倒，正如尊貴的法稱所說：『即使盡力，也不能用顛倒來改變自性，因為心是執著于那一方的。』 正如法稱所說，自性是法界光明，道路是俱生大手印，果是三時諸佛，都位於這一方。因此，格魯派的論著，尊貴的竹巴噶舉派應該每天頂禮三次，晚上頂禮三次，因為化身貝瑪噶波，爲了回答這個問題，似乎需要一次又一次地轉世。雖然對薩迦班智達沒有怨恨，但對於說邪法的人，要進行成百上千次的駁斥。

【English Translation】 Thus it is said, 'Cow's eye', 'vajra', 'heavenly water' and 'ninety-nine', the wise should determine the meaning of the sound 'go'. As it is said, the sound 'go', due to the use of words, may have nine meanings in terms of speech, etc., but since these are not the corresponding Sanskrit words, if so, it must be admitted that the field referred to by the sound 'go' is nine aspects, etc. Because 'go' and 'understanding' can be expressed by one Sanskrit word. In addition, in the 'Ganden Treasury', 'one-pointedness' and 'freedom from elaboration', etc., are also considered to be denials without reason. 'One-pointedness' is the characteristic of the path of joining, 'freedom from elaboration' is the impure ground, 'one taste' is the pure ground, and 'no meditation' is the ground of Buddhahood. If it is regarded as the realm of the noble ones, it will contradict all the sutras and tantras. If there is a reason for this, it should be written out, but it has not appeared.' These were written. The answer to this is: 'That is contrary to the sutras and tantras, because it is not said in the sutras and tantras, so it is self-made.' It seems to be said that if there is a scriptural proof of the sutras and tantras that proves this saying, it should be said, but it has not appeared. In addition, in the 'Ganden Treasury' it is written: 'Relying on this nonsense, there have appeared people who say that they are the same as the views of the Mahamudra Hwashang, and by refuting them, all the arguments including the followers have become false.' The answer to this is: 'The answer to this argument and all the reasons for refutation are also false.' Because I have introduced them one by one, please, wise and impartial people, with the thought of following the Dharma, carefully examine and analyze both sides before and after, so as to generate trust. The treatises of the Sakya translators cannot be refuted by refutations that are contrary to the Dharma, as the esteemed Dharmakirti said: 'Even if one tries, one cannot change the nature with inversion, because the mind is clinging to that side.' As Dharmakirti said, the nature is the clear light of the Dharmadhatu, the path is co-emergent Mahamudra, and the fruit is the Buddhas of the three times, all of which are located on this side. Therefore, the Gelug treatises, the esteemed Drukpa Kagyu, should prostrate three times a day and three times at night, because the incarnate Pema Karpo seems to need to be reborn again and again in order to answer this question. Although there is no resentment towards Sakya Pandita, there will be hundreds and thousands of refutations for those who speak false Dharma.

---

་གཏམ། ། 3-326 གཞི་གནས་ལུགས་ལ་འགྱུར་བ་མི་གདའ་ནའང་། །ལམ་དྲང་པོ་འདི་ཡི་ཕྱོགས་སུ་འགྱུར། །ལམ་དྲང་པོ་ཡ་ཡོ་མི་གདའ་ནའང་། །གཏམ་དྲང་པོར་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་སུ་འཁྱོག །ཁོང་སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱོགས་ལྷུང་མི་ གདའ་ནའང་། །ཆོས་ཚད་མར་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་སུ་བཞེངས། །ཞེས་ཀྱང་ཤུགས་འབྱུང་དུ་སྨྲས་སོ། །ཉི་མས་གདུངས་པའི་གཉིས་འཐུང་པདྨའི་མཚོར། །བསིལ་བའི་གཉིས་འཐུང་འོད་ཟེར་བརྒྱ་བའི་ཕྱོགས། །གཞོམ་ཆེད་སྡང་བས་ཞུགས་ཞེས་ སྙན་ངག་མཁན། །རབ་རྟོག་རྒྱན་ལ་མཁས་པར་མ་གྱུར་ཅིག །ཇི་སྐད་སྨྲ་འདི་བདེན་ནམ་གཞན་ཞིག་ཅེས། །ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་རྒྱལ་བའི་ཚོགས་ཀྱིས་དགོངས། །རྣམ་དཔྱོད་མིག་བྲལ་གཟུར་མི་གནས་པ་འགས། །ཅལ་ ཅོལ་སྨྲ་ལ་བ་སྤུ་གཡོ་རེ་སྐན། ། ཡང་སྨྲས་པ། དཀའ་སྤྱད་དྲག་པོའི་སྤྲིན་རུམ་ནས། །མོས་གུས་ཕྱོགས་མེད་ཉི་མ་ཤར། །ཉམས་དང་རྟོགས་པའི་བཞིན་རས་གསལ། །ཕྱག་ཆེན་པ་དག་ཨ་རེ་སྐྱིད། །འདི་ བཀའ་བརྒྱུད་གོང་མའི་རྣམ་ཐར་ཡིན། །རང་མི་ཕྱེད་སྙིང་གི་དཀྱིལ་ན་བཞུགས། །སྲོལ་འདི་ལ་འདུན་པའི་བློ་ཡོད་ན། །ཁོང་དེ་བཞིན་མཛད་ན་མི་ལེགས་སམ། །ཆགས་སྡང་དྲག་པོའི་ཆུ་འཛིན་འཐིབས། །ལུང་རིགས་ འབྲུག་སྐད་སྟོང་སྒྲ་སྒྲོག །དག་སྣང་ཉི་མ་འཆར་དུས་མེད། །རྟོག་གེ་མཁན་རྣམས་འོ་རེ་བརྒྱལ། །དེ་རྟོག་གེ་ཡོངས་ཀྱི་རྣམ་ཐར་ཡིན། །ཕྱི་རིག་པ་སྦྱངས་ཀྱང་དེར་མ་འཕྱན། །ནང་རིག་པ་ཀུན་ལ་རྣམ་དཔྱོད་གསལ། ། 3-327 ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་མ་ཞེན་ཉམས་རེ་དགའ། །དུས་ད་རེས་པདྨ་དཀར་པོ་ཡིས། །ཡུལ་དབུས་གཙང་ས་སྐྱའི་ཞལ་འཛིན་ལ། །ལུང་རིགས་པའི་ཅོ་འདྲི་བཟློག་པའི་ཕྱིར། །མཚོན་རྣོན་པོ་མིན་ཡང་ཐལ་ནས་སོང་། །ཁོང་ རྣམ་རྟོག་ཆོས་སྐུའི་ཡ་ལད་མནབས། །ཉོན་མོངས་པའི་རུ་མཚོན་རྩུབ་ཀྱང་འཇམ། །ཞལ་དགེས་པའི་འཛུམ་མདངས་འགྱུར་མེད་ཅིང་། །དུས་ཀུན་ཏུ་མཇལ་བའི་རྟེན་འབྲེལ་མཛོད། །ཅེས་ཀྱང་སྨྲས་སོ། །ཡང་སྨྲས་པ། ས་སྐྱ་ བོའི་གངས་ལ་ཉི་མ་ཤར། །བློ་འཁྲུལ་བའི་མུན་རུམ་དབྱངས་སུ་ཡལ། །དོན་མ་ནོར་གནད་ཀྱི་རང་གཟུགས་མཐོང་། །སེམས་བདེ་ཆེན་ངང་དུ་ཉོལ་ལ་ཐོང་། །དཔལ་ལྡན་ས་སྐྱ་བྷོ་ཊའི་རྡོ་རྗེ་གདན། །ས་ སྐྱ་ལོ་ཙཱ་འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེ་དངོས། །ལུང་རིགས་མན་ངག་ཡིད་ཆེས་བསླུ་བ་མེད། །བཤད་སྒྲུབ་བསྟན་པ་ཕྱོགས་བཅུར་རྒྱས་གྱུར་ཅིག །ཅེས་པ་སྡོམ་པ་གསུམ་གྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་དཀའ་འགྲེལ་སྦས་དོན་ གནད་ཀྱི་སྙིང་པོའི་གསལ་བྱེད་ལས། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བའི་རྣམ་བཤད་འདི་ཡང་། བཀའ་དྲིན་གཞལ་དུ་མ་མཆིས་པ་འཇམ་མགོན་བླ་མ་བློ་གྲོས་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་ བའི་ཞབས་རྡུལ་གཙུག་གིས་བསྟེན་པས་ཕྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་བློའི་སྣང་བ་ཅུང་ཟད་གསལ་ཞིང་། དྲིན་ཅན་བླ་མ་སྙན་བརྒ

【現代漢語翻譯】 3-326 雖然基位之理不變異，卻轉向這條正直之道。雖然正直之道不偏頗，卻轉向說正直之語。雖然他（佛）不偏袒，卻立於如理如量之法。這也算是弦外之音了。對於被太陽炙烤的雙飲蓮花湖，百道清涼的雙飲光芒，爲了摧毀而懷著憎恨投入，詩人啊，不要精通於過度的比喻修飾。如此所說是真是假？不隱瞞，請諸佛眾會明察。有些缺乏智慧之眼、不公正之人，輕率發言，汗毛豎立。又說，從苦行的烏雲中，升起無偏袒的虔誠之日，顯露出修行和證悟的面容，大手印者們，真是快樂啊！這是噶舉派上師的傳記，安住在不分自他的心間。如果對這個傳統有嚮往之心，像他們那樣做不好嗎？強烈的貪嗔如烏雲密佈，經論的雷聲轟鳴，沒有顯現清凈之日的時刻，辯論家們，真是可悲啊！這是所有辯論家的傳記。雖然學習外學，卻沒有沉溺其中，對所有內學都清晰明辨， 3-327 不執著於一方，多麼令人愉快啊！如今，白蓮花爲了反駁衛藏薩迦派的掌權者，雖然不是鋒利的武器，卻也太過分了。他（指蓮花生大士）身披分別念法身的戲服，煩惱的旗幟雖然粗糙卻也很柔和，面帶喜悅的笑容不變，愿能時時相見，結下善緣。又說，薩迦的雪山上陽光照耀，迷亂的黑暗消散無餘，不錯謬地見到要義的自性，讓心安住在廣大的喜樂之中。尊貴的薩迦·菩提的金剛座，薩迦譯師蔣悲多吉（文殊金剛）真實不虛，經論和口訣令人信服，講修教法愿在十方興盛。這是三律儀分別論的難解之處的解釋，隱義要點的明示。關於大手印的辯論的解釋，也是依靠無與倫比的恩師蔣袞喇嘛·洛哲·秋吉堅贊（智者法幢）的足塵，稍微開啟了外相宗的智慧之光，並聽聞了恩師的教誨。

【English Translation】 3-326 Although the fundamental nature remains unchanged, it turns towards this straight path. Although the straight path is not biased, it turns towards speaking straight words. Although he (Buddha) is not partial, he stands towards speaking of the Dharma as a measure. This can also be said as an implication. For the twin-drinking lotus lake scorched by the sun, hundreds of cool twin-drinking rays of light, entering with hatred to destroy, O poet, do not become skilled in excessive metaphors. Is what is said true or something else? Do not hide it, may the assembly of victorious ones discern. Some who lack the eye of wisdom, who are not impartial, speak rashly, their hairs stand on end. Again, it is said, from the cloud of intense asceticism, rises the sun of impartial devotion, revealing the face of practice and realization, O Mahamudra practitioners, how joyful! This is the biography of the Kagyu lineage masters, residing in the heart without distinguishing self from others. If there is a desire for this tradition, wouldn't it be good to do as they did? Intense attachment and aversion are like dense clouds, the thunder of scriptures and reasoning roars, there is no time for the clear sun to rise, O debaters, how pitiful! This is the biography of all debaters. Although studying outer knowledge, they are not immersed in it, they clearly discern all inner knowledge, 3-327 Not clinging to one side, how delightful! Now, the White Lotus, in order to refute the Sakya ruler of U-Tsang, although not a sharp weapon, is still excessive. He (referring to Padmasambhava) wears the costume of the Dharmakaya of conceptual thought, the flag of afflictions, though rough, is also gentle, with an unchanging joyful smile, may we always meet and form auspicious connections. Again, it is said, on the snow mountain of Sakya, the sunlight shines, the darkness of delusion vanishes completely, seeing the essence of the key point without error, let the mind rest in great bliss. The Vajra Seat of glorious Sakya Bhoti, Sakya translator Jampel Dorje (Manjushri Vajra) is truly infallible, the scriptures and oral instructions are convincing, may the teaching of explanation and practice flourish in all directions. This is the explanation of the difficult points of the differentiation of the three vows, the clarification of the essential points of hidden meaning. The explanation of the debate on Mahamudra is also based on the dust of the feet of the incomparable kind teacher Jamgon Lama Lodro Chokyi Gyaltsen (Intelligence Banner of Dharma), slightly opening the light of wisdom of the outer characteristic school, and hearing the teachings of the kind teacher.

---

ྱུད་འཛིན་པའི་གཙུག་རྒྱན་བླ་ཆེན་ཚར་པ་བློ་གསལ་རྒྱ་མཚོ་དང་། 3-328 འཇམ་མགོན་མཁས་ཤིང་གྲུབ་པའི་གཙུག་རྒྱན་ཀུན་དགའ་གྲོལ་མཆོག་བློ་གསལ་རྒྱ་མཚོའི་སྡེའི་བཀའ་དྲིན་ལས། ཟབ་གསལ་སྙན་བརྒྱུད་ཀྱི་གནད་ལ་དཀར་བའི་བག་ཆགས་སད་པ། ཤཱཀྱའི་དགེ་སློང་རིག་པ་འཛིན་པ་ ཀླུ་སྒྲུབ་ཅེས་བྱ་བས། རང་གཞན་གྱི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་མཁས་ཤིང་གྲུབ་པ་དག་གིས། འདི་ལ་ལན་དུ་འོས་པ་ཞིག་བྲི་བར་འོས་སོ། །ཞེས་དྲས་རིང་པོ་ནས། རྣ་བར་འཁྱུད་པ་དང་། སྤྲུལ་ སྐུ་མཆོག་པདྨ་དཀར་པོ་ཡང་ལན་གྱི་རྣམ་པ་འདེབས་པ་པོ་སུ་གང་དག་ལ་ཡང་རབ་ཏུ་དགེས་པ་ལྷུར་ལེན་པ་ཞིག་གོ །ཞེས་ཐོས་པས་རྐྱེན་བྱས་ཏེ། ས་སྐྱོང་ཞེས་པ་ཤིང་མོ་བྱའི་ ལོ། རི་བྱིའི་རྒྱལ་སྲིད་མཁའ་ལ་ཤར་བས་ཕྱི་ནང་གི་རྟེན་འབྲེལ་འགྲིག་པའི་དུས་བཟང་། འཇམ་མགོན་ས་ལོ་ཙཱ་བས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཚེས་བཅུ་བཞིའི་ཉིན། བྱང་ཕྱོགས་སའི་ཐིག་ལེ་གཙང་པོ་གདོང་ བྱ་རྒོད་གཤོངས་ཞེས་བྱ་བའི་གཙུག་ལག་ཁང་འཆི་མེད་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེད་ཚལ་དུ་སྦྱར་བའོ།། ༈ །། ནོར་བུའི་ས་འཛིན་མཐོན་པོའི་རྩེར། །ཀུནྡའི་ཕོན་པོ་ལྟར་དཀར་བའི། །གངས་རིའི་དུམ་དཀྲིགས་རྣམ་བཀྲའི་མཁར། །གཙང་ སྟོད་ནོར་འཛིན་ལྟེ་བའི་དབུས། །དགྲ་བགེགས་འདར་བྱེད་དཔའ་བོ་མཆོག །ཆོས་སྐྱོང་རྡོ་རྗེ་གྲགས་དཀར་གྱི། །རི་མོ་ས་ལ་མ་ཉམས་པར། །བགྲང་ཡས་བསོད་ནམས་ཡོངས་འདུའི་ཁྲིར། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རིགས་བཟང་གིས། ། 3-329 དགྲ་ཚོགས་འདུལ་བའི་རྡོ་རྗེ་མཆོག །མི་དབང་མཆེད་ཀྱི་ལྷག་བསམ་གྱི། །མ་ལ་ཡ་རླུང་གིས་བསྐུལ་བས། །རབ་དབྱེའི་གཞུང་ལ་འཁྲུལ་སེལ་བ། །སྤར་དུ་བསྒྲུབ་པའི་དྲི་བཟང་གིས། །དཀར་ཕྱོགས་ཆོས་སྲུང་བུང་ བའི་ཚོགས། །བསྡུས་ནས་དགྲ་བགེགས་རིང་དུ་སྐྲོད། །དཔྱོད་ལྡན་མཁས་པ་ཡིད་འཕྲོག་ཅིང་། །འཁྲུལ་མེད་ཕྱག་ཆེན་ལམ་པོ་ཆེར། །སྐལ་བཟང་དྲངས་ནས་མཐར་ཐུག་གི །ཟག་མེད་བདེ་ལ་འགོད་པར་ཤོག །ཕྱོགས་འདིར་ཆོས་ བཞིན་ས་སྐྱོང་བའི། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡུམ་དང་བཅས། །རིགས་སྲས་མཆེད་གང་དེ་ཡི་ཡུམ། །སྲས་ནི་དཔལ་གྱི་འབྱོར་བས་ཕྱུག །དབུ་རྨོག་རབ་བཙན་མངའ་ཐང་གི །ཆབ་སྲིད་འཇམ་དར་ཆེ་བ་དང་། །སྙན་ གྲགས་ཕྱོགས་ཀྱི་མཛེས་མ་ཡི། །རྣ་བའི་རྒྱན་དུ་མཛེས་གྱུར་ཅིག །རྐང་འཐུང་ཟླ་ཤེལ་གླེགས་བུ་ལ། །ཕྱག་ཆེན་འཁྲུལ་སེལ་རི་མོའི་གཟུགས། །མཛེས་པའི་རྒྱ་ཡིས་བཅིངས་པ་འདིས། །ལོག་ལྟའི་མུན་སྤྲུལ་སྡོམ་པས་ མཚར། །ཐུབ་དབང་ཡོངས་འདུས་གསུམ་སྟོང་དང་། །བདུན་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་པ། །ལྕགས་ཕོ་སྟག་གི་བགྲང་གཞི་ལ། །མདར་སྟོད་རྣམ་རྒྱལ་སྟག་རྩེ་ཡི། །ཕོ་བྲང་ཆེན་པོའི་ཡང་རྩེ་རུ། །ཡི་གེའི་རིག་བྱེད་ བཟང་ལྡན་པ། །སངས་རྒྱས་བཟང་དང་རྐོས་བྱེད་མཁན། །བི་ཤྭའི་

【現代漢語翻譯】 由傳承持有者的頂飾，偉大的上師扎巴·洛色嘉措（Tsharpa Losal Gyatso）和 蔣貢（Jamgon）智者與成就者的頂飾，根嘎卓秋·洛色嘉措（Kunga Drolchok Losal Gyatso）的恩德，喚醒了我對甚深明晰口耳傳承要點的習氣。釋迦比丘持明者 名為龍樹（Klu sgrub）者，自他雙方的善知識，智者與成就者們，都認為應該對此寫出合適的答覆。從很久以前，就聽聞到蓮花白（Padma Dkarpo）化身也極度樂意對任何提問者給予答覆。以此為緣起，在木鳥年，當山鼠的王權照耀天空，內外因緣具足的吉祥時刻，蔣貢薩·洛扎瓦（Jamgon Sa Lotsawa）加持的十四日，于北方大地精華，稱為江波棟（Gyangpo Dong），禿鷲谷的不死法園寺廟撰寫。 于珍寶地基的高峰之上，如昆達花束般潔白，雪山的壯麗宮殿，藏上部諾增（Nortsen）中心之處。 降伏敵魔的勇士，護法金剛扎嘎（Dorje Drakkar），其形象未從地上消逝，于無量功德匯聚之座，自然成就的優良血統。 降伏敵眾的金剛，米旺（Miwang）兄弟的真誠之心，被馬拉雅（Malaya）之風吹拂，爲了消除對分別之論的迷惑，以書面形式呈現的妙香，吸引了白方的護法蜂群。 聚集起來，將敵魔驅逐遠方。愿能吸引具慧智者的心，引領有緣者進入無謬大手印之道，最終安住于無漏之樂。在此方如法統治的 自然成就的君主及其王后，以及王子們，王子的母親，王子們擁有榮耀的財富。頭戴堅固的王冠，擁有廣闊的權力和 名聲，成為四方美人耳畔的裝飾。在水晶般的書寫板上，大手印消除迷惑的圖畫，以美麗的圖案束縛，以禁錮邪見的黑暗。 世尊一切彙集三千，七百二十三，鐵陽虎年，于達托南嘉塔孜（Dartor Namgyal Taktse）的 大宮殿頂端，擁有優良文字技藝者，桑杰桑（Sangye Sang）和雕刻者，毗首瓦（Vishva）。

【English Translation】 By the grace of the great master Tsarpa Losal Gyatso, the crown jewel of lineage holders, and Jamgon Kunga Drolchok Losal Gyatso, the crown jewel of wisdom and accomplishment, awakening the karmic traces of clarity on the essential points of the profound and clear oral transmission. The Shakya monk, a vidyadhara, named Nagarjuna (Klu sgrub), requested that wise and accomplished virtuous friends of both himself and others write a suitable response to this. It was heard long ago that the emanation Padma Dkarpo is also very willing to answer any questions. Based on this, in the Wood Bird year, when the kingdom of the mountain rat shone in the sky, a good time when inner and outer circumstances were in harmony, on the fourteenth day blessed by Jamgon Sa Lotsawa, it was composed in the northern land's essence, the Achime Chokyi Kyetsal (Achi Choskyi Kyetsal) monastery called Gyangpo Dong in the Vulture Valley. Upon the summit of the high jewel earth-holder, white as a cluster of kunda flowers, the magnificent palace of snow mountains, in the center of Tsangto Nortsen. The hero who subdues enemies and obstructors, the Dharma protector Dorje Drakkar, whose image has not faded from the earth, upon the throne of countless accumulated merits, a spontaneously accomplished noble lineage. The vajra that subdues the host of enemies, the sincere intention of the Miwang brothers, stirred by the Malaya wind, to dispel confusion about the texts of differentiation, the fragrant aroma of accomplishment in writing, gathers the white-sided Dharma protector bee swarm. Gathering together, drive away enemies and obstructors far away. May it captivate the minds of discerning scholars, lead the fortunate to the unmistaken Mahamudra path, and ultimately establish them in stainless bliss. In this direction, righteously ruling the spontaneously accomplished lord and his queen, and the princes, the mother of the princes, the princes are rich with glorious wealth. Wearing a strong crown, with vast power and reputation, may it adorn the ears of the beauties of all directions. On the crystal writing tablet, the image of Mahamudra dispelling confusion, bound by a beautiful pattern, adorned with the vows that imprison wrong views. The complete collection of the Thubwang (釋迦牟尼佛，Śākyamuni，शाक्यमुनि，釋迦牟尼) three thousand, seven hundred and twenty-three, in the Iron Male Tiger year, at the top of Dartor Namgyal Taktse's great palace, with excellent writing skills, Sangye Sang and the carver, Vishva.

---

རྣམ་འཕྲུལ་མང་མཁར་བ། །བློ་གྲོས་ཀུན་དགའ་བཟང་པོ་དང་། །དེ་སློབ་བྱམས་པ་ཆོས་བཟང་སྡེ། །དག་བྱེད་རབ་འབྱམས་ནམ་མཁའ་དང་། །འཇམ་དབྱངས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན། ། 3-330 དཀར་ཆག་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་ཡང་དགེས་མཛད་རྒྱུད་གསུམ་འཆད་པའི་ཞར་བྱུང་དུ་ནཱ་གརྫུ་ནས་སོ།། །།དགེ་ཞིང་བཀྲ་ཤིས་པར་གྱུར་ཅིག། །།

【現代漢語翻譯】 རྣམ་འཕྲུལ་མང་མཁར་བ།（Namtrul Mangkarwa） བློ་གྲོས་ཀུན་དགའ་བཟང་པོ་དང་།（Lodro Kunga Zangpo） དེ་སློབ་བྱམས་པ་ཆོས་བཟང་སྡེ།（Deslob Jampa Choszangde） དག་བྱེད་རབ་འབྱམས་ནམ་མཁའ་དང་།（Dakje Rabjam Namkha） འཇམ་དབྱངས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན།（Jamyang Gewai Shenyen） 這目錄的偈頌，也是在吉祥賢善上師講說三續時，順便由納嘎珠納（Nagarjuna）所作。 愿吉祥圓滿！

【English Translation】 Namtrul Mangkarwa Lodro Kunga Zangpo, Deslob Jampa Choszangde, Dakje Rabjam Namkha, Jamyang Gewai Shenyen. These verses of the catalog were composed by Nagarjuna as an incidental part of the explanation of the three continuums by the virtuous and excellent master. May it be virtuous and auspicious!

---