rigral12_宗義莊嚴之花.g2.0f

利佩若吉教言集RR12གྲུབ་མཐའ་རྒྱན་གྱི་མེ་ཏོག། 1-711 ༄༅། །གྲུབ་མཐའ་རྒྱན་གྱི་མེ་ཏོག། ༄། །འཇིག་རྟེན་རྒྱང་འཕེན་པ་བརྟགས་པའི་རབ་དུ་དབྱེ་བ་སྟེ་གཉིས་པ། ༄༅། །གྲུབ་མཐའ་རྒྱན་གྱི་མེ་ཏོག་བཞུགས་སོ།། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། སིདྡྷི་ཨནྟ་བི་བྷ་ག་ཨ་ལཾ་ཀ་ར་པུཥྤ་ན་མ། བོད་སྐད་དུ། གྲུབ་པའི་མཐའ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་རྒྱན་གྱི་མེ་ཏོག་ཅེས་ བྱ་བ། སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གྲུབ་པའི་མཐར་ཕྱིན་ཤེས་བྱ་ཀུན་མཁྱེན་ནས། །འགྲོ་བས་མཐོ་རིས་ཐར་པ་འགྲུབ་བྱའི་ཕྱིར། །གྲུབ་པའི་གསུང་དབྱངས་ཡན་ལག་དྲུག་བཅུ་ཡིས། །རང་གཞན་གྲུབ་མཐའ་སྟོན་ པ་དེ་ལ་འདུད། །རང་དང་གཞན་གྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུའི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་རང་གཞན་གྱི་འདོད་པའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ནི་དེའི་གསུང་ རབ་ཁོ་ན་ལས་གསལ་བར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཕྱག་བྱེད་པ་ནི། གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་དོན་འགྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ལྷ་ལས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བར་བསྟོད་པ་ལས། །སྙིང་ནས་ དད་དམ་ཅི་ལྟར་དགའ་བ་དང་། །ཐེ་ཚོམ་གྱིས་སམ་གཞན་གྱི་ངོར་ཡང་རུང་། །གང་ཞིག་ཐུབ་དབང་དེ་ལ་ཕྱག་བགྱིད་པ། །དེས་ནི་ལྷའི་བདེ་བ་ཕུན་སུམ་འཐོབ། །ཅེས་བྱ་བ་དང་། འཇམ་དཔལ་གྱི་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་བཀོད་པ་ལས། ལྷའི་གནས་སུ་གང་རྣམས་རྩེན་པ་དང་། །དེ་བཞིན་རྒ་དང་འཆི་ལས་ཐར་འདོད་དང་། །བདུད་ཀྱི་སྡེ་རྣམས་ཕམ་པར་གང་འདོད་པ། །དེས་ནི་ཤཱཀྱའི་སེང་གེ་མཆོད་པར་གྱིས། ། 1-712 ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གྲུབ་པའི་མཐར་ཕྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དད་པ་ལ་སྤོབས་པ་བསྐྱེད་པ་ལས། ཉེས་པ་ཉམས་སྨད་རྩ་ནས་བཏོན། །ཡོན་ཏན་སྤེལ་ནས་རྣམ་པར་སྦྱངས། །གཞུང་ལུགས་བཟང་པོ་དེས་ ན་ཁྱོད། །གྲུབ་མཆོག་ལྷག་པར་བརྙེས་ལ་སོགས། །ཞེས་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །ཡན་ལག་དྲུག་ཅུ་ནི་གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་མདོ་ལས་རིག་པར་བྱའོ། །ཚིག་གཞན་རྣམས་ནི་ཤིན་ཏུ་མངས་བར་འགྱུར་ བའི་ཕྱིར་མི་བཤད་དོ། །དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཅི་ཞིག་བྱེད་ཅེ་ན། །གང་ཞིག་བདག་གཞན་གྲུབ་པའི་མཐའ། །རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གྱུར་ན། །ཤེས་བྱ་ཀུན་ལ་འཇིགས་མེད་འཐོབ། །དེ་ཕྱིར་དེ་ནི་ བདག་གིས་བཤད། །བདག་དང་གཞན་ནི་སངས་རྒྱས་པ་དང་མུ་སྟེགས་བྱེད་དོ། །དེ་གཉིས་སུ་མ་འདུས་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཡང་མང་པོ་སྣང་མོད་ཀྱི་འདི་གཉིས་ནི་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་བྱུང་བའི་ གྲུབ་མཐའ་ཡིན་པས་བཤད་དོ། །དེ་ལ་འདི་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལྟ་བ་བདག་དང་བདག་མེད་པར་སྨྲ་བ་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་སྟེ་གནས་མ་བུ་པའང་བདག་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱོད་པ་སེམས་ཅན་ ལ་འཚེ་བ་སྤོང་མི་སྤོང་ཙམ་ཡང་འདི་གཉིས་མ་ཡིན་ཏེ་ནམ་མཁའི་གོས་འཆང་པའང་འཚེ་བ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་དང་། སངས་རྒྱས་པར་ཁས་འཆེ་བ་ཁ་ཅིག

【現代漢語翻譯】 利佩若吉教言集RR12 宗義寶鬘 1-711 宗義寶鬘 第二品：觀察斷見者之分類 宗義寶鬘 梵語：悉地·安塔·毗婆伽·阿蘭卡拉·菩薩那瑪 藏語：宗義寶鬘 頂禮佛陀！ 通達宗義，遍知一切， 為令眾生，成就增上生與解脫， 以六十支，宗義之妙音， 我禮敬彼，宣說自他宗義者。 通達自他如海般的宗義彼岸者，唯有如來，因為一切自他之意願皆從彼之經典中顯明。 因此，爲了成就暫時和究竟的利益而頂禮。如《讚歎勝天》中所說： 『從內心深處，以信仰或喜悅，』 『或以懷疑，或為他人之面，』 『無論何人，向能仁頂禮，』 『彼將獲得，圓滿之天樂。』 以及《文殊師利佛土莊嚴經》中說： 『于天界中，嬉戲之諸眾，』 『以及欲解脫，老死之痛苦，』 『凡欲戰勝，魔之軍眾者，』 『彼應供養，釋迦獅子尊。』 1-712 所謂『通達宗義』，如《生起信心之力量》中所說： 『過失、貶損，徹底斷除，』 『功德增長，完全清凈，』 『善妙之論典，因此您，』 『已證得殊勝成就等。』 六十支應從《秘密不可思議經》中瞭解。其他詞句因過於繁多而不述說。 那麼，頂禮之後要做什麼呢？ 若有誰，自他之宗義， 已至大海之彼岸， 於一切所知得無畏， 因此我將宣說彼。 自方和他方即佛教徒和外道徒。雖然不包括在這兩者之中的宗義也很多，但因為這兩者是從無始以來就存在的宗義，所以要宣說。 那麼，這兩者的差別僅僅在於是否說有我和無我嗎？並非如此，因為勝論派也承認有我。僅僅在於是否避免傷害眾生嗎？這兩者也不是，因為裸形派也避免傷害，而且有些自稱是佛教徒的人...

【English Translation】 Lipe Rogyi's Teachings RR12: A Garland of Tenets 1-711 A Garland of Tenets The Second Chapter: An Analysis of the Divisions of Those Who Assert Nihilism A Garland of Tenets In Sanskrit: Siddhi-anta-vibhāga-alaṃkāra-puṣpa-nāma In Tibetan: A Garland of Tenets Homage to the Buddha! Having perfected the tenets, knowing all knowable things, In order for beings to achieve higher realms and liberation, With sixty branches, the melodious sound of tenets, I prostrate to that one who teaches the tenets of self and others. The one who has reached the other shore of the ocean-like tenets of self and others is only the Tathagata, because all the collections of desires of self and others clearly arise from his scriptures alone. Therefore, one prostrates in order to accomplish temporary and ultimate goals. As it is said in 'Praise of the Supreme God': 'From the depths of the heart, with faith or joy,' 'Or with doubt, or for the sake of others,' 'Whoever prostrates to the Mighty Sage,' 'Will obtain the bliss of the gods in abundance.' And in 'The Adornment of the Buddha-field of Manjushri': 'Those who revel in the realm of the gods,' 'As well as those who desire to be liberated from old age and death,' 'Whoever desires to defeat the hosts of demons,' 'Should worship the Lion of the Shakyas.' 1-712 The so-called 'perfected tenets' are as stated in 'Generating Confidence in Faith': 'Faults and disparagements are completely removed,' 'Merits increase and are completely purified,' 'By the excellent treatises, therefore you,' 'Have especially attained supreme accomplishment, etc.' The sixty branches should be understood from the 'Inconceivable Secret Sutra'. The other words are not spoken because they would become too numerous. So, what does one do after prostrating? Whoever has reached the other shore Of the tenets of self and others, Obtains fearlessness in all that is knowable, Therefore, I will explain that. Self and others are Buddhists and non-Buddhists. Although there are many tenets that are not included in these two, these two are the tenets that have arisen from beginningless time, so they will be explained. So, is the difference between these two merely that one speaks of self and the other of no-self? It is not so, because the Vaisheshika also asserts a self. Is it merely that one avoids harming sentient beings and the other does not? These two are also not, because the naked ascetics also avoid harming, and some who claim to be Buddhists...

---

་ཀྱང་རྒྱུན་དུ་སེམས་ཅན་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 1-713 དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་མི་འགྲོ་ཙམ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱབས་སུ་མིས་འགྲོ་བ་མང་པོ་ནི་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷ་དང་སྟོན་པ་ཐ་དད་པ་ཙམ་ཡང་ མ་ཡིན་ཏེ་གྲངས་ཅན་ལྷ་མེད་པ་དང་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་འཕེན་པ་ལ་ལྷ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ལྟ་བ་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་དང་། སྤྱོད་པ་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་དང་འབྲས་བུ་སྲིད་པའི་ རྩེ་མོ་ལས་བརྒལ་ནུས་པ་ཅན་ནི་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་ལ། དེ་གསུམ་མི་ལྡན་པ་ཁ་ཅིག་ནི་མུ་སྟེགས་པ་ཡིན་ཏེ་འོད་ལྡན་ལས། །བསླབ་པ་གསུམ་ནི་རབ་སྟོན་ཅིང་། །ཕྱག་རྒྱ་གསུམ་དང་ ཡང་དག་ལྡན། །ཐོག་མ་བར་དང་མཐར་དགེ་བ། །སངས་རྒྱས་གསུང་དུ་མཁས་པས་རྟོགས། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཁྱོད་ཀྱི་ཆོས་ལ་མི་ཕྱོགས་པའི། །སྐྱེ་བོ་གཏི་མུག་གིས་ལྡོངས་པ། །སྲིད་རྩེའི་བར་དུ་སོན་ ནས་ཀྱང་། །སྡུག་བསྔལ་རབ་འབྱུང་སྲིད་པ་སྒྲུབ། །ཁྱོད་ཀྱི་བསྟན་པའི་རྗེས་འགྲོ་བ། །བསམ་གཏན་དངོས་གཞི་མ་ཐོབ་ཀྱང་། །བདུད་ཀྱི་མིག་རས་རྩྭ་བཞིན་དུ། །སྲིད་པ་དག་ནི་ཟློག་པར་བགྱིད། །ཅེས་བཤད་པ་ ཡིན་ནོ། ། ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ནི་གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་པའི་སྡེ་སྣོད་ལས། འདི་སྐད་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྡོམ་བཞིར་འདུས་པར་བྱས་ཏེ་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་དང་། 1-714 སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། བདག་མེད་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་བའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཀྱིས་སེམས་ནི་རྒྱུན་ཆགས་སུ། །སྐྱེད་པར་རབ་ཏུ་གྲུབ་བཞིན་དུ། །འཆི་ཀའི་སེམས་ཀྱིས་སེམས་ཕྱི་མ། ། མི་སྐྱེད་རྒྱུ་མཚན་གང་ཡིན་སྨྲོས། །འཆི་སེམས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་དཔེར། །དགྲ་བཅོམ་འཆི་བའི་སེམས་བཞིན་ལོ། །འཆི་སེམས་གཞན་དུ་མི་སྦྱོར་བའི། །འབྲེལ་པ་དེ་ནི་མ་གྲུབ་ཉིད། །དེ་ཕྱིར་ཡུན་རིང་གོམས་ པ་ཡིས། །ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར། །དེས་གསུངས་ཚིག་ནི་ཚད་མ་ཡིན། །འབྱུང་བ་བཞི་ལ་རྣམ་པར་ཤེས། །མ་དམིགས་ཕྱིར་ན་མེད་པར་ངེས། །ལུས་སེམས་རྣམ་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར། །དེ་གཉིས་གཅིག་ ཏུ་མི་རིགས་ཏེ། །རིགས་ན་འགྲོ་ཀུན་གཅིག་དུ་འགྱུར། ཨུཏྤལ་མིན་པའི་གཏན་ཚིགས་ནི། །སྔ་མ་མེད་དང་འབྲེལ་མ་གྲུབ། །སྣོད་བཅུད་དངོས་པོ་སྣ་ཚོགས་པ། །རྒྱུ་མེད་པ་ལས་འབྱུང་ན་ནི། །ནམ་མཁའ་ ལས་ཀྱང་ཀུན་འབྱུང་འགྱུར། །ས་ལས་ཡིད་བཞིན་རིན་ཆེན་དང་། །རི་བོང་མགོ་ལས་རྭ་དང་ནི། །མོ་གཤམ་ལས་ཀྱང་བུ་འབྱུང་འགྱུར། །འགྲོ་རིས་གཞན་དང་མི་སྣང་བ། །མ་མཐོང་ཕྱིར་ན་མེད་ཟེར་བ། ། ཀུན་གྱིས་ཀུན་ཏུ་མ་མཐོང་བ། །དེ་ནི་སུ་ལས་མ་གྲུབ་ཉིད། །རང་གིས་མ་མཐོང་མ་ངེས་སྟེ། །ཡོད་པ་ཕལ་ལ་ཞུགས་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་དང་སྐྱེ་བ་གཞན་གྲུབ་པས། །ལས་འབྲས་

【現代漢語翻譯】 也因為總是傷害眾生。 僅僅皈依三寶與否還不夠，因為許多皈依者實際上兩者都不是。僅僅區分神和導師也不夠，因為數論派不信神，順世外道也不信神。因此，具備四法印的見解、遠離兩種極端的行為、以及能夠超越有頂的果，才是佛教徒。不具備這三者中的一些，就是外道。如《光明經》所說：『善說三學，完全具備三法印，初善、中善、后善，智者知是佛陀之語。』又說：『不傾向於您的教法的，愚昧盲目的人們，即使到達有頂，仍然會遭受痛苦，造作業。追隨您的教法的人們，即使沒有獲得真正的禪定，也能像割草一樣，摧毀魔王的羅網。』 四法印出自《秘密不可思議》和《菩薩藏經》，其中說：『如來將一切法歸納為四種：一切有為法皆是無常，皆是痛苦，皆是無我，一切涅槃皆是寂靜。』 如果心念持續不斷地生起，為什麼臨終的心念不能產生來世的心念呢？如果因為是臨終的心念，就像阿羅漢臨終的心念一樣。臨終的心念不能轉移到其他地方，這種聯繫是不成立的。因此，通過長期的串習，一切智是可能實現的。所以佛陀所說的話是可信的。四大種是能分別的，因為沒有觀察到，所以可以確定是不存在的。身和心是相違的，所以兩者不能是同一的，如果是同一的，那麼一切眾生都會變成一體。『非蓮花』的理由是，前因不存在，聯繫也不成立。如果各種各樣的器情事物是從無因中產生的，那麼一切都會從虛空中產生。從土地中會產生如意寶，從兔子頭上會產生角，從寡婦身上會產生兒子。如果說因為沒有看到其他道和不可見的事物，所以它們不存在，那麼誰也沒有完全看到過。自己沒有看到並不能確定不存在，因為存在的事物有很多。因為原因和生是其他成立的，所以業果

【English Translation】 Also, because they always harm sentient beings. It is not merely a matter of taking refuge in the Three Jewels, because many who take refuge are in a state of being neither. It is not merely distinguishing between gods and teachers, because the Samkhya school does not have gods, and the Lokayata school does not have gods. Therefore, one who has the view of the four seals, the conduct that is free from the two extremes, and the fruit that can transcend the peak of existence is a Buddhist. Some who do not possess these three are heretics, as it says in the 'Radiant One': 'Well teaches the three trainings, and is perfectly endowed with the three seals. Virtuous in the beginning, middle, and end, the wise understand it as the words of the Buddha.' And: 'Those who do not incline to your Dharma, beings blinded by ignorance, even having reached the peak of existence, will still experience suffering and create existence. Those who follow your teachings, even without having attained the actual state of meditation, will, like cutting grass, overturn the net of Mara.' The four seals are from 'Secret Inconceivable' and 'Bodhisattva Pitaka', which say: 'The Tathagata has summarized all dharmas into four: all conditioned things are impermanent, are suffering, are without self, and all nirvana is peace.' If the mind is constantly arising, why can't the mind at the time of death produce the mind of the next life? If it is because it is the mind at the time of death, like the mind of an Arhat at the time of death. The connection that the mind at the time of death cannot be transferred elsewhere is not established. Therefore, through long-term habituation, omniscience is possible. Therefore, the words spoken by the Buddha are valid. The four great elements are distinguishable, because they are not observed, so it can be determined that they do not exist. Body and mind are contradictory, so the two cannot be the same, if they were the same, then all beings would become one. The reason for 'not a lotus' is that the prior cause does not exist and the connection is not established. If all kinds of vessel and essence things arise from a causelessness, then everything will arise from the sky. From the earth will arise wish-fulfilling jewels, from the head of a rabbit will arise horns, and from a widow will arise a son. If it is said that because other realms and invisible things are not seen, therefore they do not exist, then no one has completely seen everything. Not having seen it oneself does not determine that it does not exist, because there are many things that exist. Because the cause and birth are established as other, therefore karma and result

---

སོ་སོར་ངེས་འགྲུབ་སྟེ། 1-715 མི་མཐུན་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བ་ནི། །རིགས་པ་གཞན་གྱིས་ཁེགས་ཕྱིར་རོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ལས་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་འཕེན་པ་བརྟགས་པའི་རབ་དུ་དབྱེ་བ་སྟེ་གཉིས་པའོ།། །། ༄། །གྲུབ་པའི་མཐའ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལས་འཇིག་རྟེན་གྲངས་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་བརྟགས་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སྟེ་གསུམ་པ། ད་ནི་རྟག་པར་ སྨྲ་བ་འཇིག་རྟེན་གྲངས་ཅན་པའི་ལུགས་བཤད་དེ། སེར་སྐྱས་ཚད་མ་གསུམ་གྱིས་ནི། །བདག་དང་གཙོ་བོ་ཀུན་འདུས་པའི། །ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ཤེས་བྱ་ཡི། །དེ་ཉིད་ཡིན་པ་ཡོངས་སུ་བརྟགས། བསྐལ་པ་ དང་པོ་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ཀྱི་ཚེ་ལོ་ཚད་མེད་པ་ན་བྲམ་ཟེའི་དྲང་སྲོང་སེར་སྐྱ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། དེ་དྲང་སྲོང་གི་བསྟི་གནས་སུ་འདུག་སྟེ་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་མུ་ སྟེགས་ཀྱི་ཐར་པ་ཐོབ་ནས་གཞན་ལ་ལམ་ལེགས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གྲངས་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་དག་བྱས་སོ། །འདི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་བདག་དང་གཙོ་བོར་གྲངས་ཆད་པར་འདོད་པས་གྲངས་ཅན་དང་ཡོན་ ཏན་གསུམ་པ་དང་འདིའི་སློབ་མ་རྣམས་མ་སེར་སྐྱའི་བུ་ཡིན་པས་སེར་སྐྱ་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །འདིའི་ལུགས་ཀྱི་ཚད་མ་ནི། མངོན་སུམ་དང་། རྗེས་དཔག་དང་། ལུང་གསུམ་མོ། །དེ་ལ་མངོན་སུམ་ནི་ རྣ་བ་ལ་སོགས་པའི་འཇུག་པ་སྟེ་དེའི་དོན་ནི་རྣ་བ་དང་པགས་པ་དང་མིག་དང་ལྕེ་དང་སྣ་ལ་ཡིད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཞེན་ཞིང་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ། ། 1-716 འདིའི་སྟོན་པ་དྲང་སྲོང་ཆུར་ལྷུང་ནི་དབང་པོ་ལྔའི་སེམས་ཀྱིས་ཡུལ་གྱི་བྱེ་བྲག་འཛིན་པ་སེམས་ཀྱི་འཇུག་པ་ལྔ་ལས་མཆོག་གི་འཇུག་པ་མངོན་སུམ་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །རྗེས་དཔག་ནི་རྣམ་པ་ གཉིས་སྟེ་བདག་གི་དོན་དང་། གཞན་གྱི་དོན་ནོ། །བདག་གི་དོན་ནི་འབྲེལ་བ་གཅིག་མངོན་སུམ་དུ་གྲུབ་པས་གཞན་འགྲུབ་པ་སྟེ་དེའང་རྣམ་པ་བདུན་ལས་ལྷ་སྦྱིན་དང་རྟ་ལྟ་བུ་ནོར་དང་བདག་ པོར་འབྲེལ་པ་དང་། འཇིམ་པ་དང་བུམ་པ་ལྟར་རང་བཞིན་དང་འགྱུར་བ་དང་། རྫ་མཁན་དང་བུམ་པ་ལྟར་རྒྱུ་དང་རྒྱུ་ཅན་དང་། ས་བོན་དང་མྱུ་གུ་ལྟར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དང་། སྡོང་པོ་ དང་ཡལ་ག་ལྟར་ཡན་ལག་དང་ཡན་ལག་ཅན་དང་། ངང་པ་ཁྱོ་ཤུག་ལྟར་ལྷན་ཅིག་འགྲོགས་པ་དང་། བྱ་རོག་དང་འུག་པ་ལྟར་དགྲ་དང་དགྲ་ཟླའི་འབྲེལ་བའོ། །གཞན་དོན་རྗེས་དཔག་ནི་རྣམ་གཉིས་ ཏེ་རྣམ་པར་ལྡན་པ་དང་བསལ་ཏེ་འོངས་པའོ། །དང་པོ་དམ་བཅའ་དང་། གཏན་ཚིགས་དང་། དཔེ་དང་། ཉེ་བར་སྦྱར་བ་དང་། ངེས་པར་བསྟན་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་བཀག་ནས་རང་གི་ཕྱོགས་ བཟུང་པའོ། །ལུང་ནི་ཡིད་ཆེས་པའི་ཚིག་གོ །གཙོ་བོ་སེམས་སོ་ཉི་ཤུ་བཞི། །རང་བཞིན་རྒྱུ་དང་རྣམ་འགྱུར་འབྲས། །དབང་ཕྱུག་ནག་པོས། རང་བཞིན་ལས་ཆེན་དེ་ལས་ང་རྒྱལ་ཡིན། །དེ་ལས་ཚོ

{ "translations": [ "各別獲得真實成就。", "與不一致的因素相悖，因為其他推理已經否定了它。在已成立的宗義分類中，對順世外道的考察之分類，是第二部分。", "在已成立的宗義分類中，對數論外道的觀點考察之分類，是第三部分。", "現在講述常論者，數論外道的觀點。迦毗羅仙人通過三種量，對自性（prakṛti，自性，本性）和神我（puruṣa，神我，補盧沙），以及所有包含的二十五諦進行辨析。在最初的劫（kalpa，劫波，時節）中，當衆生的壽命是無限量的時候，出現了一位名叫迦毗羅的婆羅門仙人。他住在仙人的住所，通過苦行的力量，獲得了外道的解脫，爲了向他人展示正確的道路，他創立了數論的觀點。因為他們認為所有應知事物都可以被歸納為自性和神我，所以被稱為數論者，也因為他們有三種 गुण（guṇa， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， "Each individually achieves true accomplishment.", "It is contrary to dissimilar factors, because other reasonings have negated it. In the classification of established tenets, the classification of examining the views of the Lokayata (materialist) is the second part.", "In the classification of established tenets, the classification of examining the views of the Samkhya (enumerationist) is the third part.", "Now, the views of the Samkhya, who assert permanence, will be explained. Kapila (sage, founder of the Samkhya school) through three valid cognitions (pramāṇa, 量), thoroughly examines the twenty-five principles (tattva, 諦) that include the self (puruṣa, 神我) and the primordial nature (prakṛti, 自性). In the first kalpa (aeon), when the lifespan of beings was immeasurable, there arose a Brahmin sage named Kapila. He resided in the abode of sages, and through the power of asceticism, attained the liberation of the heretics. In order to show others the correct path, he established the Samkhya views. Because they consider all knowable things to be encompassed by the self and the primordial nature, they are called Samkhyas. Also, because they have three guṇas ( गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण， गुण，" ], "english_translations": [ "Each individually achieves true accomplishment.", "It is contrary to dissimilar factors, because other reasonings have negated it. In the classification of established tenets, the classification of examining the views of the Lokayata (materialist) is the second part.", "In the classification of established tenets, the classification of examining the views of the Samkhya (enumerationist) is the third part.", "Now, the views of the Samkhya, who assert permanence, will be explained. Kapila (sage, founder of the Samkhya school) through three valid cognitions (pramāṇa), thoroughly examines the twenty-five principles (tattva) that include the self (puruṣa) and the primordial nature (prakṛti). In the first kalpa (aeon), when the lifespan of beings was immeasurable, there arose a Brahmin sage named Kapila. He resided in the abode of sages, and through the power of asceticism, attained the liberation of the heretics. In order to show others the correct path, he established the Samkhya views. Because they consider all knowable things to be encompassed by the self and the primordial nature, they are called Samkhyas. Also, because they have three guṇas and the students of this school are sons of Mother Kapila, they are also called Kapilavastu." ] }

---

གས་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་གོ ། 1-717 བཅུ་དྲུག་པོ་ནི་དེ་དག་རྣམས་ལས་ཀྱང་། ལྔ་པོ་རྣམས་འབྱུང་དེ་ལས་ཆེན་པོ་ལྔ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལ་རང་བཞིན་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ནི་སྙིང་སྟོབས་རྡུལ་དང་མུན་པའི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ནི་ བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་གསུམ་མམ་དུག་གསུམ་སྟེ་གསུམ་ཆ་མཉམ་པར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆ་མི་མཉམ་པ་ལས་ནི་རྣམ་འགྱུར་འབྲས་བུའམ་གཙོ་བོ་ཆེན་པོ་འབྱུང་སྟེ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་དྭངས་བས་གཟུགས་ བརྙན་འཆར་དུ་རུང་བ་འབྱུང་སྟེ་བློ་དང་ནང་གི་བྱེད་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །དེ་ལས་ནི་བདག་བལྟ་ན་སྡུག་པའོ་ཞེས་བདག་དང་ཐ་དད་པའི་ཆོས་ལ་བདག་དུ་རློམ་པ་ང་རྒྱལ་སྐྱེའོ། །དེ་ ལ་རྣམ་འགྱུར་དང་རྡུལ་དང་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པའི་ང་རྒྱལ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་སྙིང་སྟོབས་ཤས་ཆེ་བ་ལས་དབང་པོ་བཅུ་གཅིག་སྐྱེ་སྟེ། རྣ་བ་ལ་སོགས་པ་བློའི་དབང་པོ་ལྔ་དང་། ལག་ པ་དང་། རྐང་པ་དང་། འཕོངས་དང་། མདོམས་དང་། ངག་སྟེ་ལས་ཀྱི་དབང་པོ་ལྔ་དང་། གཉིས་ཀའི་དབང་པོ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་མུན་པ་ཤས་ཆེ་བ་ལས་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཙམ་ལྔ་སྐྱེས་སོ། ། ང་རྒྱལ་གསུམ་པ་ནི་གཡོ་བ་ཤས་ཆེ་བ་སྟེ་སྔ་མ་གཉིས་ཀའི་བདག་ཉིད་དོ། །དེ་ཙམ་ལྔ་ལས་འབྱུང་པ་ལྔར་འགྱུར་སྟེ་སྒྲ་ལས་ནམ་མཁའ་དང་། རེག་དང་འདྲེས་པའི་སྒྲ་ལས་རླུང་དང་། 1-718 གཟུགས་དང་འདྲེས་པའི་སྔ་མ་གཉིས་ལས་མེ་དང་། རོ་དང་འདྲེས་པའི་སྔ་མ་གསུམ་ལས་ཆུ་དང་། དྲི་དང་འདྲེས་པའི་སྔ་མ་བཞི་ལས་སའོ། ། ཏིལ་ལ་ཏིལ་མར་ཇི་བཞིན་དུ། །རང་བཞིན་རྣམ་འགྱུར་ ཀུན་ལ་ཁྱབ། །ཁྱབ་ཀྱང་མི་གསལ་པ་ནི་རྒྱུ་དྲུག་བཅུ་པ་ལས། ཧ་ཅང་ཉེ་ཕྱིར་རིང་ཕྱིར་དང་། །ཆ་ཕྲའི་ཕྱིར་དང་སྒྲིབ་ཕྱིར་དང་། །ཟིལ་གནོན་ཕྱིར་དང་འདྲེས་ཕྱིར་དང་། །དབང་པོ་ཉམས་དང་ཡིད་ མེད་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱུ་བརྒྱད་བཤད་པ་ལས་ཆ་ཕྲ་བ་དང་འདྲེས་པ་དང་རྣམ་འགྱུར་གྱི་ཟིལ་གྱིས་མནན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྣམ་འགྱུར་ཐམས་ཅད་ནི་གཙོ་བོའི་རང་བཞིན་དུ་གཅིག་པས་ སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་ནི་རང་ལས་རང་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རང་བཞིན་ཉམས་པ་མེད་པ་གནས་སྐབས་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཙམ་དུ་འདོད་དེ་ཞོ་གང་ཡིན་པ་དེ་འོ་མ། འོ་ མ་གང་ཡིན་དེ་ཞོ་ཞེས། དྲག་པོ་ལེན་གྱིས་བཤད་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་འབིགས་བྱེད་གནས་པའང་འཆད་ཅེས་བྱུང་ངོ་། །འདི་ལ་མངོན་པར་གསལ་བར་སྨྲ་བའི་གྲངས་ཅན་རྣམས་རྐྱེན་གྱིས་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་ འབྱིན་པ་ནི་ནུས་པའི་ངོ་བོར་ཡོད་པ་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཙམ་དུ་འདོད་དེ། གལ་ཏེ་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་ལ། །ནུས་པའི་ངོ་བོར་འབྲས་མེད་ན། །དེ་ཉིད་བྱེད་པ་ནུས་མིན་ཏེ། །མེད་ཕྱིར་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་ཞེས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། ། 1-719 གནས་སྐབས་གཞན་དུ་སྨྲ་བའི་གྲངས་ཅན་རྣམས་འོ་མ་ལས་ཞོ་ལྟར་གནས་སྐབ

【現代漢語翻譯】 གས་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་གོ ། (噶呢南巴具竹果) 是指十六種相。 བཅུ་དྲུག་པོ་ནི་དེ་དག་རྣམས་ལས་ཀྱང་། (具竹波呢德達南雷江) ལྔ་པོ་རྣམས་འབྱུང་དེ་ལས་ཆེན་པོ་ལྔ་ཞེས་བཤད་དོ། (額波南炯德雷欽波額協謝多) 十六種相即是從它們之中產生的五種，被稱為五大。 དེ་ལ་རང་བཞིན་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ནི་སྙིང་སྟོབས་རྡུལ་དང་མུན་པའི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ནི་བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་གསུམ་མམ་དུག་གསུམ་སྟེ་གསུམ་ཆ་མཉམ་པར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། (德拉讓因杰沃呢釀多堆當門貝明格南札呢，德度當尼松瑪姆度松德松恰年巴呢巴音諾) 其中，自性因的主要成分是悅、憂、舍三種，或者說是三毒，三者處於平衡狀態。 ཆ་མི་མཉམ་པ་ལས་ནི་རྣམ་འགྱུར་འབྲས་བུའམ་གཙོ་བོ་ཆེན་པོ་འབྱུང་སྟེ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་དྭངས་བས་གཟུགས་བརྙན་འཆར་དུ་རུང་བ་འབྱུང་སྟེ་བློ་དང་ནང་གི་བྱེད་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། (恰米年巴雷呢南久哲沃阿姆杰沃欽波炯德呢辛度當威組寧恰度榮瓦炯德洛當囊格協巴協江覺) 當這種平衡被打破時，就會產生變化的結果，或者說產生偉大的主，它非常清澈，能夠顯現影像，也可以稱為智慧和內在的活動。 དེ་ལས་ནི་བདག་བལྟ་ན་སྡུག་པའོ་ཞེས་བདག་དང་ཐ་དད་པའི་ཆོས་ལ་བདག་དུ་རློམ་པ་ང་རྒྱལ་སྐྱེའོ། (德雷呢達達呢度波哦協達當塔達貝曲拉達度隆巴昂傑傑哦) 從此，便會產生『我見可愛』的想法，將與我不同的事物執著為我，從而產生我慢。 དེ་ལ་རྣམ་འགྱུར་དང་རྡུལ་དང་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པའི་ང་རྒྱལ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་སྙིང་སྟོབས་ཤས་ཆེ་བ་ལས་དབང་པོ་བཅུ་གཅིག་སྐྱེ་སྟེ། (德拉南久當堆當炯瓦雷久貝昂杰松格當波釀多協切瓦雷旺波具吉杰德) 其中的三種我慢，即變化的我慢、微塵的我慢和產生的我慢，第一種我慢，即以悅為主的我慢，會產生十一種根。 རྣ་བ་ལ་སོགས་པ་བློའི་དབང་པོ་ལྔ་དང་། (納瓦拉索巴洛耶旺波額當) ལག་པ་དང་། (拉巴當) རྐང་པ་དང་། (康巴當) འཕོངས་དང་། (彭當) མདོམས་དང་། (東當) ངག་སྟེ་ལས་ཀྱི་དབང་པོ་ལྔ་དང་། (阿德德雷耶旺波額當) གཉིས་ཀའི་དབང་པོ་ཡིན་ནོ། (尼格耶旺波音諾) 即耳等五種智慧根，手、足、臀、生殖器、口等五種行為根，以及二者的根。 གཉིས་པ་མུན་པ་ཤས་ཆེ་བ་ལས་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཙམ་ལྔ་སྐྱེས་སོ། (尼巴門巴協切瓦雷札拉索巴德參額杰索) 第二種我慢，即以憂為主的我慢，會產生聲等五唯。 ང་རྒྱལ་གསུམ་པ་ནི་གཡོ་བ་ཤས་ཆེ་བ་སྟེ་སྔ་མ་གཉིས་ཀའི་བདག་ཉིད་དོ། (昂杰松巴呢有瓦協切瓦德阿瑪尼格耶達尼德哦) 第三種我慢，即以舍為主的我慢，是前兩種的結合。 དེ་ཙམ་ལྔ་ལས་འབྱུང་པ་ལྔར་འགྱུར་སྟེ་སྒྲ་ལས་ནམ་མཁའ་དང་། (德參額雷炯瓦額爾久德札雷南卡當) རེག་དང་འདྲེས་པའི་སྒྲ་ལས་རླུང་དང་། (熱當哲貝札雷隆當) གཟུགས་དང་འདྲེས་པའི་སྔ་མ་གཉིས་ལས་མེ་དང་། (組當哲貝阿瑪尼雷美當) རོ་དང་འདྲེས་པའི་སྔ་མ་གསུམ་ལས་ཆུ་དང་། (熱當哲貝阿瑪松雷曲當) དྲི་དང་འདྲེས་པའི་སྔ་མ་བཞི་ལས་སའོ། (哲當哲貝阿瑪協雷薩哦) 五唯會轉化為五大，即從聲音產生虛空，從觸覺和聲音的結合產生風，從形色和前兩者的結合產生火，從味覺和前三者的結合產生水，從氣味和前四者的結合產生地。 ཏིལ་ལ་ཏིལ་མར་ཇི་བཞིན་དུ། །རང་བཞིན་རྣམ་འགྱུར་ཀུན་ལ་ཁྱབ། ། (德拉德瑪吉音德讓因南久根拉恰) 就像芝麻中含有麻油一樣，自性和變化遍佈一切。 ཁྱབ་ཀྱང་མི་གསལ་པ་ནི་རྒྱུ་དྲུག་བཅུ་པ་ལས། (恰江米薩巴呢杰竹具巴雷) ཧ་ཅང་ཉེ་ཕྱིར་རིང་ཕྱིར་དང་། ། (哈江涅協仁協當) ཆ་ཕྲའི་ཕྱིར་དང་སྒྲིབ་ཕྱིར་དང་། ། (恰哲協當哲協當) ཟིལ་གནོན་ཕྱིར་དང་འདྲེས་ཕྱིར་དང་། ། (色農協當哲協當) དབང་པོ་ཉམས་དང་ཡིད་མེད་ཕྱིར། ། (旺波娘當義麥協) 儘管遍佈，但不明顯，這是由於六十種原因，例如非常近或非常遠，微小或被遮蔽，被壓制或混合，根衰弱或沒有意念。 ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱུ་བརྒྱད་བཤད་པ་ལས་ཆ་ཕྲ་བ་དང་འདྲེས་པ་དང་རྣམ་འགྱུར་གྱི་ཟིལ་གྱིས་མནན་པའི་ཕྱིར་རོ། (協覺貝傑傑巴雷恰哲瓦當哲巴當南久格色吉呢貝協若) 在所說的八種原因中，是因為微小、混合以及被變化的威力所壓制。 དེས་ན་རྣམ་འགྱུར་ཐམས་ཅད་ནི་གཙོ་བོའི་རང་བཞིན་དུ་གཅིག་པས་སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་ནི་རང་ལས་རང་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རང་བཞིན་ཉམས་པ་མེད་པ་གནས་སྐབས་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཙམ་དུ་འདོད་དེ་ཞོ་གང་ཡིན་པ་དེ་འོ་མ། (德呢南久塔姆杰呢杰沃讓因度吉貝杰瓦塔姆杰呢讓雷讓杰瓦當吉巴塔姆杰呢讓因娘巴麥巴呢格涅瓦爾協瓦參度德德秀剛音巴德沃瑪) འོ་མ་གང་ཡིན་དེ་ཞོ་ཞེས། (沃瑪剛音德秀協) 因此，所有的變化都與主體的自性相同，所有的產生都是從自身產生，所有的毀滅都不是自性的消失，而是暫時的平息，就像酸奶就是牛奶，牛奶就是酸奶一樣。 དྲག་པོ་ལེན་གྱིས་བཤད་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་འབིགས་བྱེད་གནས་པའང་འཆད་ཅེས་བྱུང་ངོ་། (扎波林吉謝巴德德音貝協呢巴昂協協覺哦) 這是勇猛取所說的，同樣，也將解釋貫穿者存在。 འདི་ལ་མངོན་པར་གསལ་བར་སྨྲ་བའི་གྲངས་ཅན་རྣམས་རྐྱེན་གྱིས་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱིན་པ་ནི་ནུས་པའི་ངོ་བོར་ཡོད་པ་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཙམ་དུ་འདོད་དེ། (德拉昂巴薩瓦瑪貝札參南堅吉杰雷哲沃炯巴呢呢貝哦沃約巴昂巴薩瓦協巴參度德德) 對於這一點，顯明論者數論派認為，通過因緣從因中產生果，只是使存在於能力本質中的果顯現出來而已。 གལ་ཏེ་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་ལ། །ནུས་པའི་ངོ་བོར་འབྲས་མེད་ན། ། (嘎德杰耶達尼拉呢貝哦沃哲麥呢) དེ་ཉིད་བྱེད་པ་ནུས་མིན་ཏེ། ། (德尼協巴呢門德) མེད་ཕྱིར་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་ཞེས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། (麥協南開美朵音協瑪巴音諾) 如果在因的自性中，果不存在於能力的本質中，那麼它就不能產生果，因為不存在，就像虛空中的花朵一樣。 གནས་སྐབས་གཞན་དུ་སྨྲ་བའི་གྲངས་ཅན་རྣམས་འོ་མ་ལས་ཞོ་ལྟར་གནས་སྐབས་ གཞན་དུ་འགྱུར་བར་འདོད་དོ།

【English Translation】 གས་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་གོ ། (Ga ni nam pa chu drug go) refers to the sixteen aspects. བཅུ་དྲུག་པོ་ནི་དེ་དག་རྣམས་ལས་ཀྱང་། (Chu drug po ni de dag rnams las kyang) ལྔ་པོ་རྣམས་འབྱུང་དེ་ལས་ཆེན་པོ་ལྔ་ཞེས་བཤད་དོ། (lnga po rnams 'byung de las chen po lnga zhes bshad do) These sixteen aspects arise from the five, which are called the five great elements. དེ་ལ་རང་བཞིན་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ནི་སྙིང་སྟོབས་རྡུལ་དང་མུན་པའི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ནི་བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་གསུམ་མམ་དུག་གསུམ་སྟེ་གསུམ་ཆ་མཉམ་པར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། (De la rang bzhin rgyu'i gtso bo ni snying stobs rdul dang mun pa'i ming gi rnam grangs ni bde sdug btang snyoms gsum mam dug gsum ste gsum cha mnyam par gnas pa yin no) Among them, the main components of the causal nature are the three: pleasure, pain, and equanimity, or the three poisons, which exist in a balanced state. ཆ་མི་མཉམ་པ་ལས་ནི་རྣམ་འགྱུར་འབྲས་བུའམ་གཙོ་བོ་ཆེན་པོ་འབྱུང་སྟེ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་དྭངས་བས་གཟུགས་བརྙན་འཆར་དུ་རུང་བ་འབྱུང་སྟེ་བློ་དང་ནང་གི་བྱེད་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། (Cha mi mnyam pa las ni rnam 'gyur 'bras bu'am gtso bo chen po 'byung ste de ni shin tu dwangs bas gzugs brnyan 'char du rung ba 'byung ste blo dang nang gi byed pa zhes kyang bya'o) When this balance is broken, the result of change, or the great chief, arises, which is very clear and can manifest images, and can also be called wisdom and inner activity. དེ་ལས་ནི་བདག་བལྟ་ན་སྡུག་པའོ་ཞེས་བདག་དང་ཐ་དད་པའི་ཆོས་ལ་བདག་དུ་རློམ་པ་ང་རྒྱལ་སྐྱེའོ། (De las ni bdag blta na sdug pa'o zhes bdag dang tha dad pa'i chos la bdag du rlom pa nga rgyal skye'o) From this, the thought 'I see myself as lovable' arises, clinging to things that are different from oneself as oneself, thus generating pride. དེ་ལ་རྣམ་འགྱུར་དང་རྡུལ་དང་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པའི་ང་རྒྱལ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་སྙིང་སྟོབས་ཤས་ཆེ་བ་ལས་དབང་པོ་བཅུ་གཅིག་སྐྱེ་སྟེ། (De la rnam 'gyur dang rdul dang 'byung ba las gyur pa'i nga rgyal gsum gyi dang po snying stobs shas che ba las dbang po bcu gcig skye ste) Among the three types of pride, namely the pride of change, the pride of particles, and the pride of arising, the first type of pride, which is dominated by pleasure, gives rise to eleven faculties. རྣ་བ་ལ་སོགས་པ་བློའི་དབང་པོ་ལྔ་དང་། (Rna ba la sogs pa blo'i dbang po lnga dang) ལག་པ་དང་། (lag pa dang) རྐང་པ་དང་། (rkang pa dang) འཕོངས་དང་། ('phongs dang) མདོམས་དང་། (mdoms dang) ངག་སྟེ་ལས་ཀྱི་དབང་པོ་ལྔ་དང་། (ngag ste las kyi dbang po lnga dang) གཉིས་ཀའི་དབང་པོ་ཡིན་ནོ། (gnyis ka'i dbang po yin no) Namely, the five intellectual faculties such as the ear, the five action faculties such as the hand, foot, buttocks, genitals, and mouth, and the faculty of both. གཉིས་པ་མུན་པ་ཤས་ཆེ་བ་ལས་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཙམ་ལྔ་སྐྱེས་སོ། (Gnyis pa mun pa shas che ba las sgra la sogs pa de tsam lnga skyes so) The second type of pride, which is dominated by pain, gives rise to the five subtle elements such as sound. ང་རྒྱལ་གསུམ་པ་ནི་གཡོ་བ་ཤས་ཆེ་བ་སྟེ་སྔ་མ་གཉིས་ཀའི་བདག་ཉིད་དོ། (Nga rgyal gsum pa ni g.yo ba shas che ba ste snga ma gnyis ka'i bdag nyid do) The third type of pride, which is dominated by equanimity, is the combination of the previous two. དེ་ཙམ་ལྔ་ལས་འབྱུང་པ་ལྔར་འགྱུར་སྟེ་སྒྲ་ལས་ནམ་མཁའ་དང་། (De tsam lnga las 'byung pa lngar 'gyur ste sgra las nam mkha' dang) རེག་དང་འདྲེས་པའི་སྒྲ་ལས་རླུང་དང་། (reg dang 'dres pa'i sgra las rlung dang) གཟུགས་དང་འདྲེས་པའི་སྔ་མ་གཉིས་ལས་མེ་དང་། (gzugs dang 'dres pa'i snga ma gnyis las me dang) རོ་དང་འདྲེས་པའི་སྔ་མ་གསུམ་ལས་ཆུ་དང་། (ro dang 'dres pa'i snga ma gsum las chu dang) དྲི་དང་འདྲེས་པའི་སྔ་མ་བཞི་ལས་སའོ། (dri dang 'dres pa'i snga ma bzhi las sa'o) The five subtle elements transform into the five great elements, that is, from sound arises space, from the combination of touch and sound arises wind, from the combination of form and the previous two arises fire, from the combination of taste and the previous three arises water, and from the combination of smell and the previous four arises earth. ཏིལ་ལ་ཏིལ་མར་ཇི་བཞིན་དུ། །རང་བཞིན་རྣམ་འགྱུར་ཀུན་ལ་ཁྱབ། ། (Til la til mar ji bzhin du rang bzhin rnam 'gyur kun la khyab) Just as sesame contains sesame oil, nature and change pervade everything. ཁྱབ་ཀྱང་མི་གསལ་པ་ནི་རྒྱུ་དྲུག་བཅུ་པ་ལས། (Khyab kyang mi gsal pa ni rgyu drug bcu pa las) ཧ་ཅང་ཉེ་ཕྱིར་རིང་ཕྱིར་དང་། ། (ha cang nye phyir ring phyir dang) ཆ་ཕྲའི་ཕྱིར་དང་སྒྲིབ་ཕྱིར་དང་། ། (cha phra'i phyir dang sgrib phyir dang) ཟིལ་གནོན་ཕྱིར་དང་འདྲེས་ཕྱིར་དང་། ། (zil gnon phyir dang 'dres phyir dang) དབང་པོ་ཉམས་དང་ཡིད་མེད་ཕྱིར། ། (dbang po nyams dang yid med phyir) Although pervasive, it is not obvious, due to sixty reasons, such as being very near or very far, being subtle or obscured, being suppressed or mixed, having weakened faculties or no intention. ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱུ་བརྒྱད་བཤད་པ་ལས་ཆ་ཕྲ་བ་དང་འདྲེས་པ་དང་རྣམ་འགྱུར་གྱི་ཟིལ་གྱིས་མནན་པའི་ཕྱིར་རོ། (Zhes bya ba'i rgyu brgyad bshad pa las cha phra ba dang 'dres pa dang rnam 'gyur gyi zil gyis mnan pa'i phyir ro) Among the eight reasons mentioned, it is because of being subtle, mixed, and suppressed by the power of change. དེས་ན་རྣམ་འགྱུར་ཐམས་ཅད་ནི་གཙོ་བོའི་རང་བཞིན་དུ་གཅིག་པས་སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་ནི་རང་ལས་རང་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རང་བཞིན་ཉམས་པ་མེད་པ་གནས་སྐབས་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཙམ་དུ་འདོད་དེ་ཞོ་གང་ཡིན་པ་དེ་འོ་མ། ('Des na rnam 'gyur thams cad ni gtso bo'i rang bzhin du gcig pas skye ba thams cad ni rang las rang skye ba dang 'jig pa thams cad ni rang bzhin nyams pa med pa gnas skabs nye bar zhi ba tsam du 'dod de zho gang yin pa de 'o ma) འོ་མ་གང་ཡིན་དེ་ཞོ་ཞེས། ('o ma gang yin de zho zhes) Therefore, all changes are the same as the nature of the chief, all arising is arising from oneself, and all destruction is not the disappearance of nature, but only a temporary pacification, just as yogurt is milk and milk is yogurt. དྲག་པོ་ལེན་གྱིས་བཤད་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་འབིགས་བྱེད་གནས་པའང་འཆད་ཅེས་བྱུང་ངོ་། (Drag po len gyis bshad pa ste de bzhin 'bigs byed gnas pa'ang 'chad ces byung ngo) This is what Dragpo Len said, and similarly, it will also explain the existence of the piercer. འདི་ལ་མངོན་པར་གསལ་བར་སྨྲ་བའི་གྲངས་ཅན་རྣམས་རྐྱེན་གྱིས་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱིན་པ་ནི་ནུས་པའི་ངོ་བོར་ཡོད་པ་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཙམ་དུ་འདོད་དེ། ('Di la mngon par gsal bar smra ba'i grangs can rnams rkyen gyis rgyu las 'bras bu 'byin pa ni nus pa'i ngo bor yod pa mngon par gsal bar byed pa tsam du 'dod de) For this, the Samkhya (enumeration) school, which speaks of manifest clarity, believes that the cause produces the effect through conditions, which only makes manifest what exists in the essence of the ability. གལ་ཏེ་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་ལ། །ནུས་པའི་ངོ་བོར་འབྲས་མེད་ན། ། (Gal te rgyu'i bdag nyid la nus pa'i ngo bor 'bras med na) དེ་ཉིད་བྱེད་པ་ནུས་མིན་ཏེ། ། (de nyid byed pa nus min te) མེད་ཕྱིར་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་ཞེས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། (med phyir nam mkha'i me tog bzhin zhes smras pa yin no) If the effect does not exist in the essence of the ability in the nature of the cause, then it cannot produce the effect, because it does not exist, just like a flower in the sky. གནས་སྐབས་གཞན་དུ་སྨྲ་བའི་གྲངས་ཅན་རྣམས་འོ་མ་ལས་ཞོ་ལྟར་གནས་སྐབས་ གཞན་དུ་འགྱུར་བར་འདོད་དོ།

---

ས་གཞན་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་གཙོ་བོའི་ཁུག་མ་ནས་མི་མཐོང་བར་གནས་པ་རྐྱེན་གྱིས་དེ་ནས་ཕྱུང་ བས་མཐོང་བར་འདོད་དོ། །ཡང་གྲངས་ཅན་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ལྷ་དང་བཅས་པ་དྲང་སྲོང་ཆུར་ལྷུང་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་རང་བཞིན་དང་དབང་ཕྱུག་གཉིས་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་ལ་འདི་ནི་ཚིག་གི་ དོན་དྲུག་ཀྱང་འདོད་པས་སུམ་ཅུ་པ་ཞེས་ཀྱང་ཟེར་རོ། །ལྷ་མེད་པ་རྣམས་ནི་རང་བཞིན་གཅིག་པུ་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་ཅིང་དབང་ཕྱུག་མེད་ཅེས་བཀག་ནས་སྒྲ་དེ་ནི་ཤིན་དུ་མེད་པ་ཁོ་ ན་ལ་འཇུག་གི་དབང་ཕྱུག་དགག་པ་གཞན་ལ་མི་འཇུག་གོ །ཞེས་ཟེར་རོ། །རང་བཞིན་ནི་དྲང་སྲོང་སེར་སྐྱའི་མངོན་སུམ་གྱིས་ཀྱང་གྲུབ་པ་མེད་དེ་ཇི་སྐད་དུ་དེས་སྐྱེ་བ་མཐོང་གི་གཙོ་ བོ་ནི་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། དྲང་སྲོང་སེར་སྐྱས་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མཆོག །མཐོང་བའི་ལམ་དུ་འགྲོ་མ་ཡིན། །མཐོང་པའི་ལམ་དུ་གང་གྱུར་དེ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤིན་ཏུ་ གསོག །ཅེས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བློ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་རྣམས་ཡོན་ཏན་གསུམ་གྱིས་ཆོས་དང་ལྡན་པར་སྣང་བས་དེ་སྐྱེད་པའི་གཙོ་བོ་མི་སྣང་བའང་ཡོན་ཏན་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་དཔོག་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ན་སྣམ་བུ་དཀར་ནག་ལས་སྐུད་པ་དཀར་ནག་དཔོག་པ་བཞིན་ནོ། ། 1-720 རྣམ་འགྱུར་ལ་རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་ཡོད་པའི་གཏན་ཚིགས་ནི་རངས་དང་མགུ་དང་ཀུན་དགའ་དང་། །བདེ་ཞིང་ཞི་བའི་སེམས་ཉིད་དག །རེས་འགའ་ཡང་ནི་སྣང་གྱུར་པ། །དེ་དག་སྙིང་སྟོབས་ཡོན་ཏན་ནོ། ། མི་དགའ་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་དང་། །མྱ་ངན་འདོད་དང་མི་བཟོད་དག །གང་དུ་སྣང་བའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས། །དེ་དག་རྡུལ་གྱི་གཏན་ཚིགས་འདོད། །རྨོངས་དང་དེ་བཞིན་གཏི་མུག་དང་། །བག་མེད་གཉིད་དང་གཡེལ་ བ་དག །ལན་འགའ་ཡང་ནི་སྣང་གྱུར་པ། །དེ་དག་མུན་པའི་ཡོན་ཏན་འདོད། །ཅེས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་བློ་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སེམས་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ་སྐྱེ་བ་ཅན་མི་ རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་དག་སེམས་མེད་པར་སྒྲུབ་བོ། །ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔའི་ཤེས་རིག་བདག །སྒྲ་ལ་སོགས་ལ་དཔྱོད་པ་ན། །གཙོ་བོས་ཡུལ་རྣམས་འབྱིན་ པར་བྱེད། །གཟུགས་བརྙན་འདྲེས་པ་ལོངས་སྤྱོད་ཡིན། །བདག་ནི་ཤེས་རིག་རང་ཉིད་ཐར་པར་གནས་ཤིང་གཙོ་བོ་སྲིད་པར་འཁོར་བའི་རྒྱུ་བྱེད་པར་འདོད་དེ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་བསྟོད་པ་ལས། སེར་སྐྱས་ བདག་གི་མཚན་ཉིད་ནི། །ཤེས་དང་ལྡན་པར་ཡོངས་སུ་བརྟགས། །ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་བདག །མི་རྟག་ཉིད་དང་ལྡན་ཞེས་བསྟན། །སེར་སྐྱ་ལ་སོགས་ཐར་པ་ཡི། །བདག་ནི་སྲིད་པའི་རྒྱུ་ཞེས་ཟེར་ཞེས་བཤད་དོ། ། 1-721 གང་གི་ཚེ་ཤེས་རིག་དེ་ཡུལ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པར་འདོད་པ་དེའི་ཚེ། རང་བཞིན་རྒྱུའི་གཙོ་བོས་སྒྲ

【現代漢語翻譯】 他們認為，獲得其他地方是因為事物存在於主體的口袋中而無法看見，由於某種原因，從那裡取出后才能看見。 此外，數論派瑜伽行者，包括天神和苦行者沉入水中等等，認為萬物由自性和自在天(梵文：Īśvara，自在天)兩者產生。他們也認為有六種詞義，因此也被稱為『三十論』。 無神論者則認為萬物僅由自性產生，並否定自在天的存在，認為『自在天』這個詞僅僅指完全不存在的事物，不適用于否定其他的自在天。 他們說，自性甚至無法通過苦行者 कपिल (Kapila) 的現量來證明，正如他們所說：『他看見了出生，但主體卻看不見。』 苦行者 कपिल (Kapila) 說：『自性是 गुण (guna，功德) 的最高形式，不會進入被看見的道路。無論誰進入被看見的道路，都像幻覺一樣被積累。』 因此，由於智慧等結果似乎具有 गुण (guna，功德) 的性質，因此推斷出產生它們的主體也具有 गुण (guna，功德) 的性質，就像世人從白色和黑色的布料中推斷出白色和黑色的線一樣。 關於變化具有自性的性質的理由是：『喜悅、滿足和快樂，以及平靜和寧靜的心境，有時會顯現出來，這些都是勇猛的 गुण (guna，功德)。』 『不悅、完全的痛苦、悲傷、慾望和不耐煩，通過它們顯現的理由，可以推斷出它們是塵垢的理由。』 『愚癡、同樣的無知、粗心、睡眠和分心，有時也會顯現出來，這些都被認為是黑暗的 गुण (guna，功德)。』 此外，智慧和快樂等事物是沒有心識的，因為它們是生滅法，是無常的，就像色等事物一樣。這些論點證明了沒有心識的存在。 二十五諦的覺識之主，在辨別聲音等事物時，主體產生對境，影像混合在一起成為享受。他們認為，覺識之主本身安住于解脫之中，而主體則是輪迴的原因。在殊勝贊中說：『 कपिल (Kapila) 認為自性的特徵是具有覺識。如果你也這樣認為，那麼自性就具有無常的性質。』他們說， कपिल (Kapila) 等人認為解脫的自性是輪迴的原因。 當覺識想要享受對境時，自性作為原因的主體就會產生聲音等。

【English Translation】 They believe that obtaining other places is because things exist in the pocket of the principal and cannot be seen, and for some reason, they are seen only after being taken out from there. Furthermore, the Samkhya (enumeration) school of yoga practitioners, including gods and ascetics who plunge into water, etc., believe that all things are produced from both Prakriti (nature) and Īśvara (lord). They also believe in six meanings of words, and therefore are also called 'Thirty Principles'. The atheists believe that all things are produced from Prakriti (nature) alone, and deny the existence of Īśvara (lord), believing that the word 'Īśvara (lord)' only refers to things that do not exist at all, and does not apply to denying other Īśvaras (lords). They say that Prakriti (nature) cannot even be proven by the direct perception of the ascetic Kapila, as they say: 'He sees the birth, but the principal cannot see.' The ascetic Kapila said: 'Prakriti (nature) is the highest form of Guna (quality), and does not enter the path of being seen. Whoever enters the path of being seen is accumulated like an illusion.' Therefore, since the results such as wisdom appear to have the nature of Guna (quality), it is inferred that the principal that produces them also has the nature of Guna (quality), just as people infer white and black threads from white and black fabrics in the world. The reason for change having the nature of Prakriti (nature) is: 'Joy, satisfaction, and happiness, as well as a calm and peaceful state of mind, sometimes appear, these are the Gunas (qualities) of courage.' 'Displeasure, complete suffering, sorrow, desire, and impatience, through the reasons they appear, it can be inferred that they are the reasons for dust.' 'Ignorance, the same delusion, carelessness, sleep, and distraction, sometimes also appear, these are all considered the Gunas (qualities) of darkness.' Furthermore, wisdom and happiness, etc., are without mind, because they are subject to birth and impermanent, just like form and other things. These arguments prove the absence of mind. The lord of awareness of the twenty-five principles, when discerning sounds and other things, the principal produces objects, and the images are mixed together to become enjoyment. They believe that the lord of awareness himself abides in liberation, while the principal is the cause of samsara (cyclic existence). In the Supreme Praise it says: 'Kapila believes that the characteristic of the self is to possess awareness. If you also think so, then the self has the nature of impermanence.' They say that Kapila and others believe that the self of liberation is the cause of samsara (cyclic existence). When awareness wants to enjoy objects, the principal, as the cause of Prakriti (nature), produces sounds and other things.

---

་ལ་སོགས་པ་ཕྱུང་ནས་བློ་ལ་རྣམ་པ་འཆར་བར་བྱེད་དེ་ཇི་སྐད་དུ། སྐྱེས་བུའི་ཉེ་ བར་སྤྱོད་པ་ནི། །སྒྲུབ་ཕྱིར་གཙོ་བོ་རབ་འཇུག་སྟེ། །ལྟད་མོ་བ་བདག་གྲུབ་བྱའི་ཕྱིར། །གར་གྱི་ལྟད་མོ་བྱེད་པ་བཞིན། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཇི་ལྟར་འོ་མར་སེམས་པ་མེད་ན་ཡང་། །བེའུ་འཕེལ་ བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་གཙོ་བོ་སྐྱེས་བུ་རྣམ་འཕེལ་བའི། །རྒྱུ་མཚན་ཉིད་དུ་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཞེས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རིག་གི་གཟུགས་བརྙན་ཡང་བློ་ལ་ཤར་ནས་གཟུགས་ བརྙན་འདྲེས་པ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་པའི་དོན་ཡིན་ཏེ་བློ་ལ་ཤར་བའི་དོན་ནི་སྐྱེས་བུས་ཤེས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །དེས་ན་བདེ་སོགས་ནི་གསུམ་སྟེ་བློ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་བདེ་སྡུག་དང་། དེ་ལ་ཤར་བ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་བདེ་སྡུག་དང་། ཕྱི་རོལ་སྒྲ་སོགས་གྱི་བདེ་སྡུག་གོ །དེ་ལ་བདག་ནི་རྟག་པ་དང་གཅིག་པུ་དང་སེམས་པ་ཅན་དང་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་ལ་ཟ་བ་ པོ་ཡིན་པས་སོ། །གཙོ་བོ་ནི་རྟག་པ་དང་གཅིག་པུ་དང་བེམ་པོ་དང་ཟ་བ་པོ་མ་ཡིན་ལ་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པའོ། །དེ་སྐད་དུ། རང་བཞིན་འཇུག་པ་ལས་ནི་ཡོན་ཏན་རྣམས། །མུན་པས་བསྒྲིབས་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སེམས་ཀྱིས། ། 1-722 བདག་གིས་བྱས་ཞེས་མི་མཁས་སེམས་པ་ཡིན། རྩ་འགུགས་བྱེད་པའི་ནུས་པའང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །ཡང་འདི་སྐད་ཅེས། རྩ་བ་བྱེད་ཡིན་བྱ་བ་མིན། །ཆེན་པོ་སོགས་བདུན་བྱ་དང་བྱེད། །བཅུ་ དྲུག་པོ་ནི་བྱ་བ་ཡིན། །སྐྱེས་བུ་བྱ་མིན་བྱེད་པའང་མིན། །ཞེས་འབྱུང་སྟེ་འདིའི་དོན་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །བདག་དེ་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ཡིན་ཏེ་འདུས་ པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མལ་ཆ་དང་སྟན་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་འགོད་དེ་མིག་ལ་སོགས་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་ལས་གཞན་པ་ནི་བདག་ལས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་གང་ཟག་གཅིག་གིས་ ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་ལས་གཞན་པ་ནི་བདག་ལས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་གང་ཟག་གཅིག་གི་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་པོ་དེ་དག་དབེན་པའི་གནས་འབྱོར་པས་མངོན་སུམ་དུ་གཙོ་བོ་བྱེད་པ་དང་ བཅས་པ་དང་བདག་བྱེད་པ་མེད་པ་ཐ་དད་དུ་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ་ཇི་སྐད་དུ། དེ་ཉིད་ཉི་ཤུ་ལྔ་ཤེས་ན། །རལ་པའམ་བྱི་བོའམ་ཅོད་པན་གྱི། །ཆ་ལུགས་གང་གིས་ གནས་ཀྱང་རུང་། །གྲོལ་འགྱུར་འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་ཅེས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ནས་གྲངས་ཅན་སེར་སྐྱ་པ་ཐ་དད་འཆད་པའི་ལུགས་ཀྱང་ཡོད། སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ལྷའི་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཀུན་ལས་བཏུས་ནས། 1-723 གྲངས་ཅན་སྨྲ་རྣམས་ཡོན་ཏན་མེད། །སེར་སྐྱ་རྣམས་ནི་སྟོང་པའི་ཚུལ། །ཞེས་འབྱུང་སྟེ་གྲངས་ཅན་ནི་སྔར་བཤད་པ་ཡིན་ལ་དྲང་སྲོང་སེར་སྐྱའི་སློབ་མ་རྣམས་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་ཚུལ་ ལས་བྱུང་བ

【現代漢語翻譯】 從（感官）等中提取，並在心中顯現形象，正如所說：『爲了實現（目的），補特伽羅（梵文：Purusha， पुरुष， puruṣa，人）積極投入到自性（梵文：Prakriti， प्रकृति， prakṛti，自性）中，就像演員爲了實現自我而表演戲劇一樣。』又如，即使牛奶沒有意識，它也是小牛生長的原因。同樣，自性也成為補特伽羅增長的原因。』這就是（經文）所說的。智慧的影像也出現在心中，影像的混合就是享受的意義，出現在心中的意義就是補特伽羅認知到的。 因此，樂等有三種：心之自性的樂與苦，以及顯現在其上的影像的樂與苦，以及外在聲音等的樂與苦。其中，『我』是常恒的、唯一的、有意識的、非作者，而是享受者。自性是常恒的、唯一的、無意識的、非享受者，而是作者。』正如所說：『由於自性的作用，諸 गुण（梵文：Guna， गुण， guṇa， गुण）被無明所障蔽，因此無知的心認為『我』做了這些事。』它也沒有移動根本的能力。 又如所說：『根本不是作者，而是行動者。大等七者既是行動者也是作者。十六者只是行動。補特伽羅既不是行動者也不是作者。』這段話的意義已經解釋過了。證明『我』存在的理由是，眼睛等是爲了他者，因為它們是組合的，就像床和墊子等一樣。之所以這樣說，是因為除了二十四種（ तत्व，梵文：Tattva， तत्त्व， tattva，真實）之外，沒有『我』。 因此，當一個人通過隱居之處的有利條件，清楚地看到這二十五種 तत्व（梵文：Tattva， तत्त्व， tattva，真實）的差別，即自性是主動的，而『我』是被動的，那時他就會獲得解脫。正如所說：『如果他知道這二十五種 तत्व（梵文：Tattva， तत्त्व， tattva，真實），無論他留著長髮、剃光頭，還是戴著髮髻，無論他以何種方式生活，他都會獲得解脫，對此毫無疑問。』 此外，還有一種解釋數論和勝論不同的傳統。阿底峽尊者的《智慧精華總集》中說：『數論者沒有 गुण（梵文：Guna， गुण， guṇa， गुण），勝論者則持空性之見。』數論者就是之前所說的，而仙人迦毗羅的弟子們則認為一切事物都源於空性。

【English Translation】 Extracting from (the senses) etc., and causing images to appear in the mind, as it is said: 'For the sake of accomplishment, Purusha (the person) actively engages in Prakriti (nature), just as actors perform a play to realize themselves.' And just as milk, even without consciousness, is the cause of the growth of a calf, similarly, Prakriti becomes the cause of the growth of Purusha.' This is what (the scripture) says. The image of wisdom also appears in the mind, and the mixing of images is the meaning of enjoyment, and the meaning of appearing in the mind is that Purusha knows it. Therefore, pleasure etc. are of three kinds: the pleasure and pain of the nature of the mind itself, and the pleasure and pain of the images that appear on it, and the pleasure and pain of external sounds etc. Among them, 'I' is permanent, unique, conscious, not the doer, but the enjoyer. Prakriti is permanent, unique, unconscious, not the enjoyer, but the doer.' As it is said: 'Due to the action of Prakriti, the Gunas are obscured by ignorance, therefore the ignorant mind thinks 'I' did these things.' It also does not have the power to move the root. Again, as it is said: 'The root is not the doer, but the actor. The seven, including the great one, are both the actor and the doer. The sixteen are only action. Purusha is neither the actor nor the doer.' The meaning of this has already been explained. The reason for proving the existence of 'I' is that the eyes etc. are for the sake of others, because they are combinations, like beds and cushions etc. The reason for saying this is that there is no 'I' other than the twenty-four Tattvas. Therefore, when a person, through the favorable conditions of a secluded place, clearly sees the difference between these twenty-five Tattvas, that is, Prakriti is active and 'I' is passive, then he will attain liberation. As it is said: 'If he knows these twenty-five Tattvas, whether he keeps long hair, shaves his head, or wears a topknot, no matter in what way he lives, he will attain liberation, there is no doubt about it.' Furthermore, there is also a tradition of explaining the difference between Samkhya and Vaisheshika. Atisha's 'Compendium of Essence of Wisdom' says: 'The Samkhyas do not have Gunas, while the Vaisheshikas hold the view of emptiness.' The Samkhyas are what was said before, and the disciples of the sage Kapila believe that all things arise from emptiness.

---

ར་འདོད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསང་བའི་བདག་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དངོས་པོར་སེམས་པ་དེ་དག་གིས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་རབ་ཏུ་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སློབ་ དཔོན་སྨན་པའི་ཞབས་ན་རེ་བདག་གི་རྣམ་གྲངས་སུམ་ཅུ་ལས་དུས་ལས་བྱུང་པ་དང་འདོད་རྒྱལ་དང་གནམ་གྱིས་བསྐོས་པ་དང་གྱི་ན་དང་བཞི་ནི་གྲངས་ཅན་གྱི་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱལ་པོ་ དང་ཚད་མ་དང་དག་པ་དང་མ་དག་པ་བཞི་ནི་སེར་སྐྱ་པའི་འདོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འོད་ལྡན་ལས་ཀྱང་གང་དག་གྲངས་ཅན་དང་སེར་སྐྱ་ལ་སོགས་པའི་བསྟན་བཅོས་ལ་དེ་ ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་པའི་བློས་འདོན་པ་དེ་དག་ལ་ནི་ཡུལ་འཁོར་གྱི་བསོད་སྙོམས་དུག་ཏུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་དོ། །ད་ནི་དེ་དགག་པར་བྱ་སྟེ་གཙོ་བོ་རང་བཞིན་གཅིག་པ་དང་། རྣམ་འགྱུར་ དུ་མར་མི་འཐད་དེ། །གཅིག་དང་དུ་མ་འགལ་ཕྱིར་རོ། །འགལ་བ་དག་ཀྱང་གཅིག་ཡིན་ན། །བདག་དང་གཙོ་བོའང་གཅིག་ཏུ་འགྱུར། །གཙོ་བོ་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་དེ། །མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་གསལ་བར་བཀག ། 1-724 རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཅིག་ཡིན་ན། །འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་འགྱུར། །རྐྱེན་གྱིས་སྔར་ཡོད་གསལ་བ་དང་། །གནས་སྐབས་གཞན་དུ་གྱུར་སྨྲ་བ། །གསལ་དང་གནས་སྐབས་གཞན་པ་དེ། །སྔར་མེད་གསར་དུ་བྱུང་ བའི་ཕྱིར། །རྒྱུ་ལས་གཞན་དང་མི་རྟག་གྲུབ། །རྩྭའི་རྩེ་ལ་གླང་ཆེན་བརྒྱའི། །ལུས་སེམས་ཡོད་འགྱུར་རྒྱུ་ཡིན་ཕྱིར། །སྡོད་དང་འགྲོ་བ་གཅིག་པའི་ཕྱིར། །ཕྱིན་པས་ལམ་ནི་མི་ཆོད་འགྱུར། །རྒྱུ་ཆུང་འབྲས་བུ་ ཆེ་བ་རྣམས། །ཕན་ཚུན་རྣམ་པ་གཅིག་དུ་འགྱུར། །ལྕགས་གོང་ཚ་གྲང་རྫས་གཅིག་ན། །གཅིག་ཉིད་ཚ་དང་གྲང་བར་འགྱུར། །སྟོང་པ་ཉིད་ལས་ཀུན་འབྱུང་ན། །རྒྱུ་མེད་ཡིན་ཏེ་སྔར་གསལ་ཟིན། ། ཅི་སྟེ་ སྟོང་པ་རྒྱུ་ཡིན་ན། །སྟོང་ཉིད་དངོས་པོར་ཐལ་བར་འགྱུར། །དུས་ཅན་ལས་ནི་དུས་ཐ་དད། །མ་གྲུབ་ཕྱིར་ན་རྒྱུར་མི་རུང་། །བློ་དང་བདེ་སོགས་སེམས་མེད་ན། །ཡུལ་རིག་མི་འགྱུར་རིག་ན་ནི། ། སེམས་ཡོད་ཡིན་སྟེ་སྐྱེས་བུ་བཞིན། །སྒྲ་ལ་སོགས་པ་སིམ་གདུང་དུ། །མ་དམིགས་ཕྱིར་ན་བདེ་སྡུག་མིན། །ཤེས་རིག་རྟག་ན་རྟག་དུ་ནི། །ཡུལ་ལ་སྤྱོད་འགྱུར་དེ་མི་འདོད། །བདག་ལ་གཟུགས་བརྙན་ཡོད་ ན་ནི། །གཟུགས་ཡིན་ཕྱིར་ན་གཙོ་བོར་འགྱུར། །རྟག་དུ་བདག་དང་གཙོ་བོ་དེ། །ལྐོག་ཏུ་གྱུར་ན་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས། །རྗེས་སུ་དཔག་པར་མི་ནུས་སྟེ། །འབྲེལ་བ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་ཕྱིར། །དྲང་སྲོང་བ་ར་དྷ་ཛཱི་བུས། ། 1-725 དེ་ཉིད་མཐོང་ཡང་མ་གྲོལ་ལོ། །དེ་བརྟུལ་ཞུགས་དྲག་པོ་སྤྱོད་ཅིང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ཤེས་པས་ནགས་ན་གནས་པ་ནགས་ཚལ་གྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་སྟེ་བར་ཆད་བྱ་བའི་ ཕྱིར་དཔྱིད་ལྡན་མ་ཞེས་བྱ་བའི་ལྷའི་བུ་མོ་དེར་བཏང་གླུ་གར་བྱས་པ་ན་དྲ

【現代漢語翻譯】 ར་འདོད་དེ། (ra 'dod de)因此，བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་(bcom ldan 'das kyis，薄伽梵) གསང་བའི་བདག་པོ་(gsang ba'i bdag po，秘密主) སྟོང་པ་ཉིད་(stong pa nyid，空性) དངོས་པོར་(dngos por，實物) སེམས་པ་(sems pa，認為) དེ་དག་གིས་ནི་(de dag gis ni，那些) སྟོང་པ་ཉིད་(stong pa nyid，空性) རབ་ཏུ་མི་ཤེས་སོ་(rab tu mi shes so，完全不瞭解) ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། (zhes gsungs pa yin no，這樣說) །因此，薄伽梵對秘密主說，那些認為空性是實物的人，是不完全瞭解空性的。 དེ་ལ་སློབ་དཔོན་སྨན་པའི་ཞབས་ན་རེ་(de la slob dpon sman pa'i zhabs na re，對此，醫師足論師說) བདག་གི་རྣམ་གྲངས་སུམ་ཅུ་ལས་(bdag gi rnam grangs sum cu las，我的三十種名稱中) དུས་ལས་བྱུང་པ་དང་འདོད་རྒྱལ་དང་གནམ་གྱིས་བསྐོས་པ་དང་གྱི་ན་དང་བཞི་ནི་(dus las byung pa dang 'dod rgyal dang gnam gyis bskos pa dang gyi na dang bzhi ni，由時間產生、自在、天授、耆那這四種) གྲངས་ཅན་གྱི་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། (grangs can gyi 'dod pa yin no，是數論的觀點) །རྒྱལ་པོ་དང་ཚད་མ་དང་དག་པ་དང་མ་དག་པ་བཞི་ནི་(rgyal po dang tshad ma dang dag pa dang ma dag pa bzhi ni，國王、量、清凈和不清凈這四種) སེར་སྐྱ་པའི་འདོད་པ་ཡིན་ནོ་(ser skya pa'i 'dod pa yin no，是僧佉派的觀點) ཞེས་ཟེར་རོ། (zhes zer ro，這樣說)。 འོད་ལྡན་ལས་ཀྱང་(『od ldan las kyang，《具光經》中也說) གང་དག་གྲངས་ཅན་དང་སེར་སྐྱ་ལ་སོགས་པའི་བསྟན་བཅོས་ལ་(gang dag grangs can dang ser skya la sogs pa'i bstan bcos la，那些對於數論和僧佉等論典) དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་པའི་བློས་འདོན་པ་(de kho na nyid yin pa'i blos 'don pa，以『這就是真理』的心態來學習的人) དེ་དག་ལ་ནི་(de dag la ni，對於這些人) ཡུལ་འཁོར་གྱི་བསོད་སྙོམས་དུག་ཏུ་འགྱུར་རོ་(yul 'khor gyi bsod snyoms dug tu 'gyur ro，地方的佈施會變成毒藥) ཞེས་བཤད་དོ། (zhes bshad do，這樣說)。 ད་ནི་དེ་དགག་པར་བྱ་སྟེ་(da ni de dgag par bya ste，現在要駁斥他們) གཙོ་བོ་རང་བཞིན་གཅིག་པ་དང་། (gtso bo rang bzhin gcig pa dang，自性主宰是一體的) རྣམ་འགྱུར་དུ་མར་མི་འཐད་དེ། (rnam 'gyur du mar mi 'thad de，變化成多種是不合理的)，གཅིག་དང་དུ་མ་འགལ་ཕྱིར་རོ། (gcig dang du ma 'gal phyir ro，因為一和多是相違的)。 འགལ་བ་དག་ཀྱང་གཅིག་ཡིན་ན། (『gal ba dag kyang gcig yin na，如果相違的事物也是一體的)，བདག་དང་གཙོ་བོའང་གཅིག་ཏུ་འགྱུར། (bdag dang gtso bo』ang gcig tu 『gyur，那麼我和主宰也會變成一體)。 གཙོ་བོ་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་དེ། (gtso bo skye ba』i rim pa de，主宰產生的次第)，མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་གསལ་བར་བཀག (mngon sum gyis ni gsal bar bkag，已經被現量明顯地遮破了)。 རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཅིག་ཡིན་ན། (rgyu dang 『bras bu gcig yin na，如果因和果是一體的)，འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་འགྱུར། (『bras bu skye ba don med 『gyur，那麼果的產生就變得沒有意義)。 རྐྱེན་གྱིས་སྔར་ཡོད་གསལ་བ་དང་། (rkyen gyis sngar yod gsal ba dang，通過緣使先前存在的顯現出來)，གནས་སྐབས་གཞན་དུ་གྱུར་སྨྲ་བ། (gnas skabs gzhan du gyur smra ba，以及說是轉變成其他狀態)。 གསལ་དང་གནས་སྐབས་གཞན་པ་དེ། (gsal dang gnas skabs gzhan pa de，顯現和轉變成其他狀態)，སྔར་མེད་གསར་དུ་བྱུང་བའི་ཕྱིར། (sngar med gsar du byung ba』i phyir，因為是先前沒有而新產生的)，རྒྱུ་ལས་གཞན་དང་མི་རྟག་གྲུབ། (rgyu las gzhan dang mi rtag grub，所以成立了與因不同以及無常的觀點)。 རྩྭའི་རྩེ་ལ་གླང་ཆེན་བརྒྱའི། (rtswa』i rtse la glang chen brgya』i，在草尖上有一百頭大象的)，ལུས་སེམས་ཡོད་འགྱུར་རྒྱུ་ཡིན་ཕྱིར། (lus sems yod 『gyur rgyu yin phyir，身心存在的原因)。 སྡོད་དང་འགྲོ་བ་གཅིག་པའི་ཕྱིར། (sdod dang 『gro ba gcig pa』i phyir，因為停留和行走是一體的)，ཕྱིན་པས་ལམ་ནི་མི་ཆོད་འགྱུར། (phyin pas lam ni mi chod 『gyur，所以行走就不能斷開道路)。 རྒྱུ་ཆུང་འབྲས་བུ་ཆེ་བ་རྣམས། (rgyu chung 『bras bu che ba rnams，小的因產生大的果)，ཕན་ཚུན་རྣམ་པ་གཅིག་དུ་འགྱུར། (phan tshun rnam pa gcig du 『gyur，彼此會變成一體)。 ལྕགས་གོང་ཚ་གྲང་རྫས་གཅིག་ན། (lcags gong tsha grang rdzas gcig na，如果鐵球的熱和冷是一種物質)，གཅིག་ཉིད་ཚ་དང་གྲང་བར་འགྱུར། (gcig nyid tsha dang grang bar 『gyur，那麼一體就會變成熱和冷)。 སྟོང་པ་ཉིད་ལས་ཀུན་འབྱུང་ན། (stong pa nyid las kun 『byung na，如果一切從空性中產生)，རྒྱུ་མེད་ཡིན་ཏེ་སྔར་གསལ་ཟིན། (rgyu med yin te sngar gsal zin，那就是無因，之前已經闡明了)。 ཅི་སྟེ་སྟོང་པ་རྒྱུ་ཡིན་ན། (ci ste stong pa rgyu yin na，如果空性是因)，སྟོང་ཉིད་དངོས་པོར་ཐལ་བར་འགྱུར། (stong nyid dngos por thal bar 『gyur，那麼空性就會變成實物)。 དུས་ཅན་ལས་ནི་དུས་ཐ་དད། (dus can las ni dus tha dad，有時間的事物和時間是不同的)，མ་གྲུབ་ཕྱིར་ན་རྒྱུར་མི་རུང་། (ma grub phyir na rgyur mi rung，因為沒有成立，所以不能作為因)。 བློ་དང་བདེ་སོགས་སེམས་མེད་ན། (blo dang bde sogs sems med na，如果智慧和快樂等沒有心)，ཡུལ་རིག་མི་འགྱུར་རིག་ན་ནི། (yul rig mi 『gyur rig na ni，那麼就不會認識對境，如果認識對境)，སེམས་ཡོད་ཡིན་སྟེ་སྐྱེས་བུ་བཞིན། (sems yod yin te skyes bu bzhin，那就是有心，就像補特伽羅一樣)。 སྒྲ་ལ་སོགས་པ་སིམ་གདུང་དུ། (sgra la sogs pa sim gdung du，聲音等在喜悅和痛苦時)，མ་དམིགས་ཕྱིར་ན་བདེ་སྡུག་མིན། (ma dmigs phyir na bde sdug min，因為沒有觀察到，所以不是快樂和痛苦)。 ཤེས་རིག་རྟག་ན་རྟག་དུ་ནི། (shes rig rtag na rtag du ni，如果識是常恒的)，ཡུལ་ལ་སྤྱོད་འགྱུར་དེ་མི་འདོད། (yul la spyod 『gyur de mi 『dod，那麼就會恒常地認識對境，這是不希望的)。 བདག་ལ་གཟུགས་བརྙན་ཡོད་ན་ནི། (bdag la gzugs brnyan yod na ni，如果我有影像)，གཟུགས་ཡིན་ཕྱིར་ན་གཙོ་བོར་འགྱུར། (gzugs yin phyir na gtso bor 『gyur，因為是色法，所以會變成主宰)。 རྟག་དུ་བདག་དང་གཙོ་བོ་དེ། (rtag du bdag dang gtso bo de，常恒的我和主宰)，ལྐོག་ཏུ་གྱུར་ན་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས། (lkog tu gyur na gtan tshigs kyis，如果是隱蔽的，那麼通過因)，རྗེས་སུ་དཔག་པར་མི་ནུས་སྟེ། (rjes su dpag par mi nus ste，就不能進行推斷)，འབྲེལ་བ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་ཕྱིར། (『brel ba gang du』ang ma grub phyir，因為在任何關係上都沒有成立)。 དྲང་སྲོང་བ་ར་དྷ་ཛཱི་བུས། (drang srong ba ra dha dzA~ji bus，仙人婆羅墮阇子)，དེ་ཉིད་མཐོང་ཡང་མ་གྲོལ་ལོ། (de nyid mthong yang ma grol lo，即使見到了真理也沒有解脫)。 དེ་བརྟུལ་ཞུགས་དྲག་པོ་སྤྱོད་ཅིང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ཤེས་པས་ནགས་ན་གནས་པ་ནགས་ཚལ་གྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་སྟེ་བར་ཆད་བྱ་བའི་ཕྱིར་དཔྱིད་ལྡན་མ་ཞེས་བྱ་བའི་ལྷའི་བུ་མོ་དེར་བཏང་གླུ་གར་བྱས་པ་ན་དྲ(de brtul zhugs drag po spyod cing de kho na nyid nyi shu rtsa lnga shes pas nags na gnas pa nags tshal gyi lha rnams kyis mthong ste bar chad bya ba』i phyir dpyid ldan ma zhes bya ba』i lha』i bu mo der btang glu gar byas pa na dr，他修苦行，因為知道二十五諦而住在森林裡，被森林的諸神看到，爲了製造障礙，就派了名叫春女的天女去唱歌跳舞)。

【English Translation】 Therefore, the Blessed One (bcom ldan 'das) said to the Secret Lord (gsang ba'i bdag po) that those who think of emptiness (stong pa nyid) as a real entity (dngos por) do not fully understand emptiness. To this, the teacher, the Physician's Foot, said: 'Among my thirty names, the four, namely, arising from time, independent, divinely ordained, and Jina, are the views of the Samkhya school. The four, namely, king, valid cognition, pure, and impure, are the views of the Serkya school.' Also, in the 'Glorious Light Sutra,' it is said: 'For those who recite the treatises of the Samkhya and Serkya schools, etc., with the mind that 'this is the truth,' the alms of the region will turn into poison.' Now, we must refute them: it is not reasonable for the chief (gtso bo) to be one in nature (rang bzhin gcig pa) and to transform into many (rnam 'gyur du ma), because one and many are contradictory. If contradictory things are also one, then the self and the chief would also become one. The sequence of the chief's arising has been clearly refuted by direct perception. If the cause and the effect are one, then the arising of the effect becomes meaningless. To say that the previously existing is revealed by conditions, and that it is transformed into another state, That revelation and transformation into another state, because they are newly arisen from what did not exist before, establishes that they are different from the cause and impermanent. On the tip of the grass, there are the bodies and minds of a hundred elephants, because it is the cause. Because staying and going are one, going will not cut off the path. Small causes produce large effects, they will become one in nature with each other. If the hot and cold of an iron ball are one substance, then the one will become hot and cold. If everything arises from emptiness, then it is without a cause, as has been explained before. If emptiness is the cause, then emptiness would become a real entity. Time is different from what has time, because it is not established, so it cannot be a cause. If intelligence and happiness, etc., are without mind, then they will not cognize objects; if they cognize objects, then they are with mind, like a person. Sounds, etc., are not observed in joy and suffering, so they are not happiness and suffering. If consciousness is permanent, then it will always engage with objects, which is not desired. If the self has an image, then because it is form, it will become the chief. If the permanent self and the chief are hidden, then they cannot be inferred by reason, because no relationship is established in any way. The sage Bharadvaja's son, even though he saw it, was not liberated. He practiced severe asceticism, and because he knew the twenty-five truths and lived in the forest, the gods of the forest saw him and, in order to create obstacles, sent a goddess named Spring Maiden to sing and dance.

---

ང་སྲོང་དེ་ལོ་མའི་སྤྱིལ་བུ་ནས་བྱུང་སྟེ་དེ་མཐོང་བ་དང་ཆགས་ནས་དུས་ཤིན་དུ་རིང་པོར་དེ་དང་ འདོད་པའི་བདེ་བ་ལ་སྤྱོད་ཞེས་གྲག་སྟེ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་བསྟོད་པ་ལས། གྲངས་ཅན་བ་ར་དྷ་ཛ་ནི། །དེ་ཉིད་མཐོང་ཡང་དཔྱིད་ལྡན་ལ། །ཡོངས་སུ་ཆགས་ཀྱིས་གཙོ་ཁྱོད་ཀྱི། །སློབ་མའང་ བུད་མེད་ཉིད་མ་ཆགས། །ཞེས་འབྱུང་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་རིགས་པ་མེད་པར་བློས་བཀོད་པ་ཙམ་ཡིན་པས་རྩ་བར་ཡང་ཡོངས་སུ་བཏགས་ཞེས་སྨོས་ཏེ་རྣམ་པ་གཞན་ལའང་ དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལས་འཇིག་རྟེན་གྲངས་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་བརྟགས་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སྟེ་གསུམ་པའོ།། །། ༄། །གྲུབ་པའི་མཐའ་བཤད་པ་ལས་དབང་ཕྱུག་ལ་བརྟག་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སྟེ་བཞི་པ། ད་ནི་དབང་ཕྱུག་པའམ་མིག་མི་བཟང་ངམ་ཡེ་སྲིད་ པའི་ལུགས་བཤད་དེ། དབང་ཕྱུག་ལྷ་ཡི་འགྲོ་བ་པ། །ཡོན་ཏན་བརྒྱད་ལྡན་ཏི་སེར་གནས། །དེ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་ཐམས་ཅད་བྱེད། །ཞེས་ནི་ཕྱུགས་བདག་པ་རྣམས་སྨྲ། །འདི་ནི་གངས་ཏི་སེ་ལ་གནས་སྟེ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་བསྟོད་པའི་རྒྱ་ཆེ་འགྲེལ་པ་ལས་རི་བོ་ཏི་སེ་ན་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་ཨུ་མ་དང་ཁྱུ་མཆོག་དང་བཅས་པ་མངོན་སུམ་དུ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་དེར་ལྷ་ཆེན་པོ་འབྱོར་པས་བརྒྱན་པའི་སྟན་ལ་འདུག་ཅིང་འཁོར་གྱི་ཚོགས་སྟོང་གིས་བསྐོར་བ་དང་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱ་མ་དྲོས་པའི་མཚོ་ནས་དེར་འོངས་པས་མཐོང་ངོ་ཞེས་སློབ་དཔོན་ཤེས་རབ་གོ་ཆས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། ། 1-726 དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཁ་ཅིག་དེ་གནས་པའི་རི་བོ་གངས་ཅན་ནི་ཏི་སེ་ཡིན་ཞིང་མ་དྲོས་པ་མ་ཕམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དེ་ནི་གཞུང་འདི་མ་མཐོང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། ། གང་ཡང་ཁ་ཅིག་ན་རེ་ལྷ་འདི་ནི་རི་རབ་ཀྱི་སྟེང་གི་བྱང་ཤར་ན་ཐོད་པ་དགུ་བརྩེགས་ཞེས་བྱ་བའི་ཕོ་བྲང་ན་ཁྱབ་འཇུག་དང་གཞོན་ནུ་ཀར་ཏི་ཀ་དང་དགའ་བྱེད་དབང་ཕྱུག་ ལ་སོགས་པ་ཕོའི་འཁོར་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་དང་། ཨུ་མ་དང་དྲུག་ལྡན་མ་ལ་སོགས་པ་མོ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་དང་གཞན་ཡང་གནོད་སྦྱིན་དང་རིམས་ཀྱི་བདག་མོ་ལ་སོགས་པ་དུ་མས་བསྐོར་ ནས་གནས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནི་ཕྲ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་བརྒྱད་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ་ལག་པ་དག་དང་རྐང་པ་དང་། །མིག་དང་གདོང་དང་ལུས་རྣམས་ཀྱིས། །མང་པོ་བསྐྱེད་ཅིང་འཇིག་ བྱེད་པས། །དེས་ན་ཕྲ་བར་བརྗོད་པ་ཡིན། །ནམ་མཁའ་རླུང་དང་ས་དང་ནི། །ཆུ་དང་མེ་དག་གནས་བྱེད་ཅིང་། །སྡུད་པ་དང་ནི་རྒྱས་བྱེད་པས། །དེས་ན་ཡང་པར་བརྗོད་པ་ཡིན། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་ ན་མཆོད་གྱུར་ཅིང་། །གནས་པ་དག་དང་རྒྱུ་བ་དང་། །འབྱུང་པོ་ཀུན་གྱིས་བརྗོད་པས་ན། །དེས་ན་མཆོད་པར་འོས་པ་ཡིན། །འབྱུང་པོ་ཀུན་ལ་དབང་བྱེད་ཅིང་། །གནས་པ་དང་ནི་རྒྱུ་བ་དག །གང་དང་ག

【現代漢語翻譯】 據說，我這隻雄蜂從蓮葉的茅屋中出來，一見到它（指蓮花）就愛上了它，並與之長久地享受慾望的快樂。特別是在殊勝的讚頌文中說：『數論派的婆羅馱阇，即使見到春天的蓮花，也完全被愛慾所染。你的主要弟子，甚至不是女人，也會被愛慾所染。』因此，所有這些都只是毫無道理的臆造，所以在根本頌中也說是完全虛構的，其他的方面也同樣類推。辨析宗義論典中，關於世間數論派觀點的辨析，這是第三品。 辨析宗義論典中，關於自在天的辨析，這是第四品。 現在講述自在天派或惡眼派或常有派的觀點。『自在天是天界的行者，具有八種功德，住在蒂斯山。』『他是全知者，是萬物的創造者。』這是牧主派所說的。這位神住在岡底斯山，特別是在殊勝讚頌的廣釋中說：『在蒂斯山，偉大的自在天與烏摩和牛王一起顯現。』而且，導師智鎧說，『偉大的神坐在裝飾華麗的寶座上，被成千上萬的眷屬圍繞，五百羅漢從不熱海來到這裡，並親眼見到了他。』 因此，有些人說他居住的雪山就是蒂斯山，不熱海就是瑪旁雍錯，這完全是因為沒有見過這部論典。 還有些人說，這位神住在須彌山頂東北方的九層顱骨宮殿中，與遍入天、童子鳩摩羅、歡喜自在等二十一位男性眷屬，以及烏摩、六面母等二十一位女性眷屬，以及其他夜叉和瘟疫之母等眾多眷屬一起居住。 他具有微細等八種功德，即『手足和眼睛，面容和身體，創造和毀滅眾多，因此被稱為微細。』『虛空、風、地和水，以及火都居住，收集和擴充套件，因此被稱為廣大。』『在三界中被供養，居住者和行走者，以及一切眾生都稱頌，因此是值得供養的。』『支配一切眾生，居住者和行走者，無論什麼和什麼』

【English Translation】 It is said that I, a male bee, emerged from a lotus-leaf hut, and upon seeing it (referring to the lotus), fell in love with it and enjoyed the pleasures of desire with it for a long time. Especially in the excellent praise, it is said: 'The Samkhya's Bharadvaja, even seeing the spring lotus, is completely stained by lust. Your main disciple, even if not a woman, will be stained by lust.' Therefore, all these are merely unreasonable fabrications, so it is said in the root verse that they are completely fabricated, and other aspects are similarly inferred. In the treatise on distinguishing philosophical tenets, the analysis of the views of the worldly Samkhya, this is the third chapter. In the treatise on distinguishing philosophical tenets, the analysis of Ishvara, this is the fourth chapter. Now, the views of the Ishvara school, or the evil-eye school, or the eternal school, will be explained. 'Ishvara is a traveler in the heavens, possessing eight qualities, residing in Mount Tise.' 'He is omniscient, the creator of all things.' This is what the Pashupata school says. This deity resides in Mount Gangtise, especially in the extensive commentary on the excellent praise, it says: 'In Mount Tise, the great Ishvara appears with Uma and the bull king.' Moreover, the teacher Jnanasri said, 'The great god sits on a richly decorated throne, surrounded by thousands of attendants, and five hundred Arhats came here from Anavatapta Lake and saw him in person.' Therefore, some say that the snow mountain where he resides is Mount Tise, and Anavatapta Lake is Lake Manasarovar, which is entirely because they have not seen this treatise. Still others say that this deity resides in the nine-storied skull palace on the northeast of the summit of Mount Sumeru, with twenty-one male attendants such as Vishnu, Kumara, and Nandi, and twenty-one female attendants such as Uma and the six mothers, as well as many other attendants such as yakshas and the mistress of plagues. He possesses eight qualities such as subtlety, namely, 'With hands and feet and eyes, face and body, creating and destroying many, therefore it is called subtle.' 'Space, wind, earth, and water, and fire reside, collecting and expanding, therefore it is called vast.' 'Worshipped in the three realms, those who dwell and those who move, and all beings praise, therefore it is worthy of worship.' 'Controlling all beings, those who dwell and those who move, whatever and whatever'

---

ང་འདོད་དེ་བྱེད་པས། ། 1-727 དེས་ན་བདག་པོར་གྱུར་ཞེས་བྱ། །བདག་ལ་རག་ལས་རང་དབང་ཅན། །འགའ་ལའང་འཇིགས་པ་ཡོད་མིན་ཏེ། །ཐམས་ཅད་དབང་དུ་གྱུར་བས་ན། །དེས་ན་དབང་དུ་གྱུར་ཞེས་བྱ། །མཐོ་རིས་ངན་སོང་ཀུན་ ཁྱབ་པས། །དེས་ན་གར་ཡང་ཕྱིན་ཞེས་བྱ། །སྙིང་སྟོབས་རྡུལ་དང་མུན་པ་གསུམ། །དེ་དག་གང་ལ་གནས་གྱུར་པ། །མིག་འབྱེད་ཙམ་གྱིས་བྱེད་གྱུར་པས། །དེས་ན་འདོད་དགུར་ལྡན་ཞེས་བྱ། །ཐར་པའམ་ཡང་ ན་ལྷའི་ལུས། །གང་དུ་བདག་ཉིད་འདོད་པ་དག །ཐམས་ཅད་འདོད་པས་ཐོབ་གྱུར་པས། །དེས་ན་དགའ་མགུར་གནས་ཞེས་བྱ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །འགྲོ་བ་དབང་ཕྱུག་གིས་བྱས་པའི་གཏན་ཚིགས་ནི། འཛིན་པ་ཅན་ གང་ནོར་ལྡན་དང་། །གཞན་གྱི་འཚོ་བཅས་དགེ་བ་ཅན། །ཆོས་མིན་ཅན་འགལ་མཐོ་གནས་ལྡན། །དབང་ཕྱུག་སྤྱོད་པ་གསལ་བ་ཡིན། །ཡོན་ཏན་ནོར་ལྡན་ཚེ་ཐུང་དང་། །ངན་པར་སྤྱོད་རྣམས་ཚེ་རིང་དང་། །གཏོང་ ལྡན་དབུལ་པོ་མཐོང་བས་ན། །དབང་ཕྱུག་གིས་བྱས་གསལ་བ་ཡིན། །སྣ་ཚོགས་ལས་ལས་མི་ཤེས་པས། །དེ་རྒྱུ་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་ཡིན། །ཞེས་རྟོག་གེ་འབར་བ་ལས་འབྱུང་ངོ་། །ཡང་འདི་སྐད་ཅེས། དབང་ ཕྱུག་རྫ་མཁན་ལྟ་བུར་སྣ་ཚོགས་འདི་སྤྲུལ་བྱེད་པོར་མ་གྱུར་ན། ས་གཞི་འདི་མི་འགྲུབ་ཅིང་རི་རབ་འདི་མིན་རྒྱ་མཚོ་མ་ཡིན་སྟེ། ཉི་ཟླ་སྐར་ཕྲན་འདི་ལྟར་ཡོད་པ་འདི་དག་མིག་ཡུལ་དུ་མི་འགྱུར། 1-728 ཡོད་པའི་ཕྱིར་ན་དབང་ཕྱུག་འགྲོ་བའི་བྱེད་པོ་ཡིན་ཞེས་ཁ་ཅིག་སྨྲ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། །སྐྱེ་བ་པོ་འདི་ཤེས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །བདག་གི་བདེ་སྡུག་བདག་ལ་རང་དབང་མེད། །དབང་ཕྱུག་གིས་ བཏང་ཡང་ན་གཡང་ས་འམ། །མཐོ་རིས་དག་ཏུ་འགྲོ་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར། །གང་ཞིག་ཕྲ་ཞིང་གཅིག་ཏུ་སྐྱེ་གནས་འདུག །དེ་ཡིས་འདི་ཀུན་སྐྱེ་ཞིང་འཇིག་པར་བྱེད། །དེ་ནི་དབང་བདག་མཆོག་སྦྱིན་ལྷ་ མཆོད་བྱ། །ཡོན་ཏན་བྱེད་པ་ཤིན་ཏུ་ཞི་བ་འཐོབ། །ཅེས་བྱ་བ་དང་། ཡང་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ནི་བྱེད་པ་པོ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བློ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་ཏེ། སྡོད་ ཅིང་འཇུག་པའི་ཕྱིར་བུམ་པ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་འམ་དབྱིབས་ཁྱད་པར་ཅན་དང་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་དབང་ཕྱུག་དང་འབྲེལ་བ་མ་གྲུབ་ན་འཇིག་པར་མི་ནུས་པའི་རི་ལའང་ དུ་བས་མེ་སྒྲུབ་མི་ནུས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་ཡང་ཕྲ་ཞིང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་རབ་ཏུ་སྲབ་བྱེད་ཐམས་ཅད་བྱེད། །རྣལ་འབྱོར་གོམས་པས་ཐོབ་པའི་བློ་ཅན་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡི་བསམ་གཏན་ཡུལ། ། ཉི་མ་ཟླ་བ་ས་ཆུ་མེ་རླུང་ཕྱོགས་དང་ནམ་མཁའི་ལུས་ཅན་ཏེ། །ཞི་བའི་བདེ་དགའ་དམ་པ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་དབང་ཕྱུག་རྟག་དུ་བསྒོམ་ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །འདི་ནི་ལུས་ཤིན་དུ་ཆེ་བ་ཡིན་ཏེ་སྔོན་རྒྱལ་པོ་རྒྱ་མཚོ་དུག་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་བུ་དྲུག་ཁྲི་ཁྱབ

【現代漢語翻譯】 因此，通過這樣做，被稱為『成為主人』。依賴於自身，擁有自主權，對任何事物都沒有恐懼。因為一切都在掌控之中，所以被稱為『掌控者』。遍佈天堂和地獄，因此被稱為『無論何處皆可去』。勇氣、微塵和黑暗這三者，無論存在於何處，只需睜開眼睛就能做到，因此被稱為『擁有所需的一切』。無論是解脫還是天神之身，無論自身渴望什麼，一切都能通過願望獲得，因此被稱為『安住于喜悅之中』。以上所述。 自在天（Maheśvara）所造的論證如下：擁有執著者，富有且擁有他人的生計，是善良的；與非正法相悖，擁有崇高的地位；自在天的行為是顯而易見的。看到有德之人富有卻短命，作惡之人卻長壽，慷慨之人貧窮，自在天的行為就顯而易見了。因為不瞭解各種各樣的業，所以說這是原因。這是從《正理之焰》（Tarkajvālā）中引用的。 此外，還有這樣的說法：如果自在天不像陶工那樣創造萬物，那麼大地就不會形成，須彌山（Sumeru）就不會存在，海洋也不會存在；日月星辰也不會出現在眼前。因為它們存在，所以有些人說自在天是眾生的創造者。這個創造者沒有知識。我的苦樂不由我自主。無論自在天把我送到哪裡，無論是懸崖還是天堂，我都只能去那裡。存在著微小而唯一的生處，它創造和毀滅一切。它是至高無上的主宰，是賜予者，是應該崇拜的神。通過行善，可以獲得極大的平靜。還有，一切有情和無情的存在，都是以具有特殊能力的創造者的智慧為先導的，就像壺一樣，因為它們有住所和作用；或者因為它們具有特殊的形狀和實現功能的能力。如果它與自在天沒有關聯，那麼就像煙不能用火來證明一樣，即使是山也無法摧毀。此外，微小而不可思議，極其精細，做一切事情。通過瑜伽的實踐獲得的智慧，瑜伽士的禪定對象。太陽、月亮、土地、水、火、風、方位和天空的身體。渴望寂靜的幸福和至高無上喜悅的人們，應該經常冥想自在天。據說這個身體非常巨大，以前有個國王叫毒海，他有六十萬個兒子。

【English Translation】 Therefore, by doing so, it is called 'becoming the master'. Relying on oneself, having autonomy, there is no fear of anything. Because everything is under control, it is called 'the controller'. Pervading heaven and hell, therefore it is called 'going anywhere'. Courage, dust, and darkness, wherever they reside, just by opening the eyes, one can do it, therefore it is called 'having everything one desires'. Whether it is liberation or the body of a god, whatever one desires, everything is obtained through desire, therefore it is called 'abiding in joy'. This is what is said. The reasoning made by Maheśvara (自在天) is as follows: Whoever has attachment, is wealthy and has the livelihood of others, is virtuous; contrary to non-dharma, possessing a high position; the actions of Maheśvara are evident. Seeing that the virtuous are wealthy but short-lived, the wicked are long-lived, and the generous are poor, the actions of Maheśvara are evident. Because one does not understand the various karmas, it is said that this is the cause. This is quoted from the Tarkajvālā (正理之焰). Furthermore, it is said: If Maheśvara (自在天) did not create all things like a potter, then the earth would not be formed, Mount Sumeru (須彌山) would not exist, and the ocean would not exist; the sun, moon, and stars would not appear before our eyes. Because they exist, some say that Maheśvara (自在天) is the creator of beings. This creator has no knowledge. My happiness and suffering are not under my control. Wherever Maheśvara (自在天) sends me, whether it is a cliff or heaven, I can only go there. There exists a tiny and unique place of birth, it creates and destroys everything. It is the supreme lord, the giver, the god to be worshipped. By doing good deeds, one can attain great peace. Furthermore, all sentient and insentient beings are preceded by the wisdom of a creator with special abilities, just like a pot, because they have a dwelling and function; or because they have a special shape and the ability to fulfill functions. If it is not related to Maheśvara (自在天), then just as smoke cannot prove fire, even a mountain cannot be destroyed. Furthermore, tiny and inconceivable, extremely subtle, doing everything. The wisdom obtained through the practice of yoga, the object of meditation of yogis. The sun, moon, earth, water, fire, wind, directions, and the body of the sky. Those who desire peaceful happiness and supreme joy should always meditate on Maheśvara (自在天). It is said that this body is very large, and there was once a king named Poisonous Sea, who had six hundred thousand sons.

---

་འཇུག་སེར་སྐྱའི་གཟུགས་སུ་བསྒྱུར་བས་བསད་ནས་དམྱལ་བར་སྐྱེས་སོ། ། 1-729 དེ་རྣམས་ཀྱི་ཚ་བོ་བྷ་གི་ར་ཐ་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱལ་པོས་ཚངས་པ་མགུ་བར་བྱས་སྟེ་ལྷའི་ཀླུང་གངྒཱ་མི་ཡུལ་དུ་ཚངས་པའི་བཀས་འབབ་པར་བྱས་པ་དང་དབང་ཕྱུག་གིས་རལ་པའི་ཚོགས་ ཀྱི་ནང་དུ་བཞག་སྟེ་ལྷའི་ལོ་སྟོང་དུ་བབས་ཀྱང་རལ་པའི་མཐར་མ་སླེབ་བོ། །དེར་བྷ་གི་ར་ཐས་དབང་ཕྱུག་མགུ་བར་བྱས་ནས་རལ་པ་བཙིར་བས་རི་ཏི་སེའི་སྟེང་དུ་ཐིགས་པ་གཅིག་ བབས་པ་མཚོར་གྱུར་ཏེ་དེ་ལས་གངྒཱ་ལ་སོགས་པའི་ཆུ་ཀླུང་བདུན་བྱུང་ངོ་། །གངྒཱ་དྲང་སྲོང་ཛ་ཧཱུ་ཞེས་བྱ་བའི་བསྟི་གནས་སུ་བབས་པས་དེ་ཁྲོས་ནས་འཐུངས་སོ། །བྷ་གི་ར་ཐས་གསོལ་བ་ བཏབ་པས་སླར་བསྐྱུགས་ནས་ས་འོག་དུ་སོང་སྟེ་དུག་ཅན་པའི་བུ་རྣམས་ཀྱི་སྡིག་པ་བཀྲུས་ནས་ཚེ་འཕོས་ཏེ་མཐོ་རིས་སུ་སྐྱེས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཡང་ཐང་ཤིང་གི་ནགས་ཞིག་ན་དྲང་སྲོང་ དཀའ་ཐུབ་དྲག་པོ་སྤྱོད་པ་མང་པོ་བུད་མེད་དང་བཅས་པས་གནས་པ་ན་དབང་ཕྱུག་གིས་ཕྱིན་ཏེ་ལུས་རྒྱན་སྣ་ཚོགས་པས་བརྒྱན་པ་མཚན་མ་ལངས་ཤིང་འཛག་བཞིན་པ་དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱི་ཆུང་ མ་དང་བུ་མོ་རྣམས་ལ་བསྟན་ནོ། །དེ་དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་རིས་སྟེ་མཚན་མ་ལྷུང་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་དམོད་པ་བྱས་པས་དེ་ས་ལ་ལྷུང་ངོ་། །ཡང་དེ་དག་གིས་བསམ་གཏན་གྱི་མཐུས་དེ་དབང་ཕྱུག་ཏུ་ཤེས་ཏེ་མཚན་མ་དེ་བླངས་ཏེ་མཆོད་པ་སྣ་ཚོགས་བྱས་སོ། ། 1-730 དེ་ནས་བཟུང་སྟེ་འཇིག་རྟེན་དུ་དེའི་མཚན་མ་ལ་མཆོད་པ་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གྲག་གོ །དེ་ཉིད་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་བསྟོད་པ་ལས། ལྷ་ཆེན་འདོད་པ་ཅན་གྱི་མཚན། །དྲང་སྲོང་རྣམས་ ཀྱི་དམོད་པས་ལྷུང་། །ཁྱོད་ཀྱིས་ཕུང་ཁྲོལ་པ་དག་གི །རྩ་བ་འདོད་པ་ཉིད་ལྷུང་བགྱིས། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །གལ་ཏེ་འདིའི་ལྟ་བ་སྤྱོད་པ་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། དབང་ཕྱུག་འཁྲིག་པ་གྲུབ་པ་ལས། ། དབུ་མའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བར་འདོད། །བུམ་པ་ཅན་གྱི་རླུང་གིས་ནི། །བསྐལ་པའི་བར་དུ་འཆི་མེད་སྒྲུབ། །ཅེས་དང་། དབང་ཕྱུག་གིས་སྒྲ་སྒྲོགས་པའི་རྒྱུད་ལས། ལྷ་མོ་རིན་ཆེན་གནས་འདི་ནི། །དབང་ཕྱུག་ དྲག་དང་ནུས་ཅན་མཆོག །ཟུང་གྱུར་དེ་ཉིད་ཕན་ཚུན་ལས། །ལྟེ་བར་ཆུར་ནི་སོང་པ་སྟེ། །མཚོན་བྱ་མཚོན་བྱེད་ལས་ངེས་གྲོལ། །ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་སྤངས་པ་སྟེ། །དབང་ཕྱུག་ནུས་ཅན་མཉམ་སྦྱོར་ལས། ། རྨད་དུ་བྱུང་བའི་བདེན་པ་སྐྱེ། །ནུས་ཅན་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པ་ཡིན། །ཡང་དག་དུ་ན་དངོས་པོ་མེད། །ནུས་ཅན་མ་ཡིན་སྟོང་ཉིད་ལྟ། །སྒྲོ་འདོགས་ཐམས་ཅད་རྣམ་འཇོམས་པའོ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །སྨྲེ་སོགས་ ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་། དབང་ཕྱུག་ནུས་ཅན་མཉམ་སྦྱོར་བས། །མཆོག་ཏུ་བདེ་བ་གཉིས་མེད་མཆོག །རིན་ཆེན་ནང་དུ་གནས་པ་ལ། །དབང་ཕྱུག་མེད

་ཅིང་ནུས་ཅན་མེད། །ཅེས་བཤད་འཁྲིག་པ་གྲུབ་པ་ཐར་པར་འདོད་དོ། ། 1-731 ཞི་བའི་མཛེས་པ་སྦྱར་བ་ལས། །བུ་གཅིག་ཚངས་པ་མཆོག་ཏུ་བདེན། །རིག་པའི་དབང་ཕྱུག་མུ་མཐའ་ཡས། །འབའ་ཞིག་ཡོད་པ་ཉིད་སྨྲ་བ། །དེའང་ཞགས་པར་རབ་ཏུ་བརྗོད། །ཅེས་འབྱུང་སྟེ་དབུ་མ་སྟོན་ པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་བདག་ཉིད་ལྷར་བསྐྱེད་པའི་སྙིང་ཁར་པདྨ་བསམས་ནས་དེའི་དབུས་ནས་བྱུང་བའི་རླུང་ཁ་དང་སྣ་བུག་ནས་རྐང་མཐིལ་གྱི་བར་དུ་དགང་བ་བུམ་པ་ཅན་གྱི་མན་ངག་བསྒོམས་པས་ དབུགས་དགག་པ་གྲུབ་པས་བསྐལ་པའི་བར་དུ་མི་འཆི་བ་འབྱུང་ཏེ་འདི་ལ་ནི་སངས་རྒྱས་ཐོས་པ་ཉུང་བ་རྣམས་ཀྱང་ཐར་པར་འཛིན་ནོ། །རླུང་འདི་ནི་མུ་སྟེགས་ཐམས་ཅད་སྒོམ་མོ། །ད་ནི་ དེ་དགག་པར་བྱ་སྟེ། དབང་ཕྱུག་འགྲོ་བའི་བྱེད་ཡིན་ན། །རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་མེད་པར་འགྱུར། །དེའི་འདོད་པའི་རིམ་པ་ལས། །རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བར་འདོད་ན་ནི། །འདོད་པའི་རིམ་པ་དང་ལྡན་པའི། །དབང་ ཕྱུག་དེ་ནི་མི་རྟག་ཉིད། །སྡོད་འཇུག་དབྱིབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་། །དོན་བྱེད་ནུས་པའི་གཏན་ཚིགས་ནི། །དབང་ཕྱུག་ལ་ནི་འཁྲུལ་པ་སྟེ། །འབྲེལ་པ་གང་དུའང་མ་འགྲུབ་ཕྱིར། ། དབང་ཕྱུག་འཁྲིག་པའི་སྦྱོར་པ་ ཡིས། །ཐར་པ་ཐོབ་པ་མི་འཐད་དེ། །དབང་ཕྱུག་འཆིང་ལས་མ་གྲོལ་ཕྱིར། །ཨུ་མ་ཐིག་ལེ་མཆོག་སོགས་ལ། །ཆགས་ཤིང་ཚངས་པའི་མགོ་བོ་བཅད། །ལྷ་མིན་གྲོང་ཁྱེར་སུམ་བརྩེགས་དང་། །འདོད་ལྷ་ཁྲོ་བའི་མེ་ཡིས་བསྲེགས། ། 1-732 བགྲང་དང་རྗེས་འགྲོ་འཇོག་པ་དང་། །རྟོག་པ་དང་ནི་སྒྱུར་བ་དང་། །ཡོངས་དག་རྣམ་པ་དྲུག་བྲལ་བའི། །རླུང་གིས་ཐར་པ་མི་ཐོབ་བོ། །དབང་ཕྱུག་གིས་ལྷའི་ལོ་སྟོང་དུ་ཨུ་མ་ལ་འདོད་པ་ བསྟེན་ཀྱང་མ་ངོམས་ཏེ་རང་གི་ལུས་ཕྱེད་དུ་ཨུ་མའི་ལུས་ཕྱེད་ཞུགས་པར་བྱས་ནས་ལུས་ཕྱེད་བུད་མེད་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ཅེས་བྱ་བར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་སྟེ། ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་བསྟོད་པ་ལས། ། ལྷ་ཆེན་ཕྱེད་ནི་ཆུང་མ་བས། །བསྒྱུར་བ་ཡིས་ཀྱང་ཐུབ་མ་ལགས། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། ལྷ་ཆེན་ཐིག་ལེ་མཆོག་མ་ལ། །ཆགས་པ་སྐྱེས་པས་གདོང་བཞི་བྱུང་། །ཞེས་བཤད་དོ། །ཡང་སྐྱེ་དགུའི་བདག་པོ་ གསལ་བ་མཆོག་སྦྱིན་ཅིག་བྱེད་པའི་ཚེ་ལྷ་ཐམས་ཅད་འཚོགས་པ་ན་བདེ་བྱེད་འདི་ཐོད་ཕྲེང་དང་ཐོད་པ་ཐོགས་པ་ལུས་ཐལ་བས་བྱུགས་ཏེ་སྟོན་པའི་སྤྱོད་པ་བྱེད་ཅིང་བྱུང་ངོ་། །དེར་ལྷ་རྒྱལ་ བ་དང་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བས་གད་མོ་དང་མིག་བཙུམས་བྱས་པས་བདེ་བྱེད་ཀྱིས་རྒྱལ་བའི་སོ་བཏོན་ལ་བཟང་པོའི་མིག་ཕྱུང་ངོ་། །ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་རང་བཞིན་ངན་པ་འདི་སུ་ཡིན་བྱས་པ་ན་ ཚངས་པས་ངས་བཤད་དོ་བྱས་པས་བདེ་བྱེད་ཀྱིས་དེའི་སྐེ་སེན་མོས་བཅད་དོ་ཞེས་གྲག་གོ །དེས་ན་དུར་ཁྲོད་དུ་ནི་གང་གནས་ཤིང་། །འབྱུང་པོའི་ཚོགས་དང་ལྷན་ཅིག་དགའ། །འ

【現代漢語翻譯】 他們說，通過性交可以獲得解脫，這是不合理的。 寂靜之美妙結合，獨子梵天至為真實。智慧自在無邊無際，唯一存在者如是說。彼亦被稱作羅網，如是宣說，此乃宣說中觀。 又，觀想自身為天神，於心間觀想蓮花，並觀想從其中心生起的風，從鼻孔直至腳底充滿，修持寶瓶氣之口訣，由此成就止息呼吸，可於劫間不死，此為少聞佛法者所執著的解脫。此風為所有外道所修持。現在予以破斥：若自在為眾生之作者，則不會有次第產生。若認為由其意欲之次第而有次第生起，則具有意欲次第之自在，彼即為無常。住立、進入、形狀之差別，以及作用能力之理證，于自在而言皆為錯謬，因於任何關聯皆不成立。以自在之性交，獲得解脫不合理，因自在未從束縛中解脫。于烏摩、明點至上等，生起貪執，並斬斷梵天之頭顱。摧毀非天之三重城市，以欲天忿怒之火焚燒。 與六種清凈之相違背，即：計數、隨行、安住、尋思、轉變、完全清凈，以此風不能獲得解脫。自在天與烏摩天女行淫一千年仍不滿足，將自身一半與烏摩一半結合，加持為半身女自在天。于殊勝讚頌中說：『大天一半為妻室，轉變亦不能滿足。』又說：『大天于明點至上母，生起貪著而生四面。』又，當生主進行光明施予時，諸天集會，樂作者手持顱器和顱骨念珠，全身涂灰，行持導師之行。當時，天神名為勝者和善者，發出笑聲並閉上眼睛，樂作者便打掉勝者的牙齒，挖出善者的眼睛。諸天問此惡性者是誰，梵天說我來說，樂作者便用指甲割斷了他的脖子。因此，他住在墳墓中，與鬼神眾一同歡喜，經常飲用人血。

【English Translation】 They say that liberation is achieved through sexual intercourse, which is unreasonable. The beauty of peace is combined, the only son Brahma is supremely true. The power of knowledge is boundless, only the existence is spoken of. That is also called a snare, as it is said, this is teaching Madhyamaka. Again, visualizing oneself as a deity, imagining a lotus in the heart, and meditating on the wind arising from its center, filling from the nostrils to the soles of the feet, practicing the secret mantra of vase breathing, by accomplishing the cessation of breath, one will not die for a kalpa, and this is what those who have heard little of the Buddha grasp as liberation. This wind is meditated upon by all the heretics. Now, let us refute it: If Ishvara (自在，Lord) is the maker of beings, then there will be no gradual arising. If it is thought that gradual arising comes from the sequence of his desires, then Ishvara who has a sequence of desires is impermanent. The distinctions of dwelling, entering, shape, and the logic of the ability to act are delusions for Ishvara, because they are not established in any relationship. It is not reasonable to attain liberation through the sexual union of Ishvara, because Ishvara is not liberated from bondage. Attachment arises to Uma, the supreme bindu (明點，essence), etc., and the head of Brahma is cut off. The triple city of the Asuras (非天，demons) is destroyed, and burned by the fire of the Kama Deva (欲天，god of desire). One cannot attain liberation with the wind that is devoid of the six aspects of purity: counting, following, abiding, thinking, transforming, and complete purity. Ishvara served Uma for a thousand years of the gods, but was not satisfied, so he joined half of his body with half of Uma's body, and blessed her as Ardhanarishvara (半身女自在天，half-female Ishvara). In an excellent praise it is said: 'The great god is half a wife, even transformation cannot satisfy.' It is also said: 'The great god, being attached to the supreme bindu mother, gave rise to four faces.' Again, when the Lord of Beings (生主，Prajapati) was performing a supreme light-giving act, all the gods gathered, and the Bliss-maker (樂作者，Shiva) came holding a skull garland and a skull cup, his body smeared with ashes, acting as a teacher. Then the gods named Vijaya (勝者，Victorious) and Bhadra (善者，Good) laughed and closed their eyes, so the Bliss-maker knocked out Vijaya's teeth and gouged out Bhadra's eyes. When the gods asked who this evil-natured one was, Brahma said I will tell, so the Bliss-maker cut off his neck with his fingernails. Therefore, he dwells in the charnel ground, rejoices with the assembly of bhutas (鬼神，spirits), and often drinks human blood.

---

དི་འདྲ་བ་ཡང་ལྷ་ཡིན་ན། ། 1-733 ཤ་ཟ་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཡོད། །ཅེས་འབྱུང་ངོ་། །གྲུབ་པའི་མཐའ་བཤད་པ་ལས་དབང་ཕྱུག་ལ་བརྟག་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སྟེ་བཞི་པའོ།། །། ༄། །གྲུབ་པའི་མཐའ་བཤད་པ་ལས་བྱེ་བྲག་པ་བརྟག་པའི་རབ་དུ་བྱེད་པ་སྟེ་ལྔ་པ། བྱེ་བྲག་པའི་ལུགས་བཤད་པ། བྱེ་བྲག་པ་ཡི་སྟོན་པ་ མཆོག གཟེགས་ཟན་ཚད་མ་གསུམ་གྱིས་ནི། །ཚིག་གི་དོན་དུ་ཤེས་བྱ་ཡི། །དེ་ཉིད་ཡིན་པར་ཡོངས་སུ་བཏགས། །གཟེགས་མ་ཟ་ཞིང་དཀའ་ཐུབ་སྤྱད་པས་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པའི་དྲང་སྲོང་གཟེགས་ ཟན་གྱིས་ནི་བྱེ་བྲག་པའི་གཞུང་བརྩམས་པ་ཡིན་ནོ། །ལུགས་འདི་ལ་ཚད་མ་གསུམ་ལས་མངོན་སུམ་ནི་བདག་དང་དབང་པོ་དང་ཡིད་དང་དོན་ཕྲད་པ་ལས་གྲུབ་པའམ་དབང་པོ་དང་དོན་འབྲེལ་བ་ ཡིན་གྱི་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པའི་རྟགས་མཐོང་བ་ལས་ཤེས་པ་སྟེ་དེའང་འདི་ལྟར་བྲམ་ཟེ་མཆོད་སྦྱིན་ཆོ་ག་མཐར་ཕྱིན་པ་ནི་རྒྱང་རིང་པོ་ཤེས་པའི་གཏན་ ཚིགས་སོ། །ཟླ་བ་ཤར་བ་ནི་རྒྱ་མཚོ་སྐྱེ་བ་དང་ཀུ་མུ་ད་ཁ་འབྱེད་པའི་རྟགས་སོ། །སྟོན་ཀའི་ཆུ་དྭངས་བ་ནི་སྐར་མ་རི་བྱི་མོ་ཤར་བའི་རྟགས་སོ། །རྟགས་ལྟར་སྣང་ནི་གསུམ་ སྟེ། །མ་གྲུབ་པ་དང་། རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་པ་དང་། ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའོ། །དང་པོ་ནི་རྟགས་དང་ཆོས་འབྲེལ་པ་མ་གྲུབ་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་རྭ་ཅན་གྱིས་རྭ་སྒྲུབ་པ་ལྟ་བུ་འབྲེལ་བ་མེད་པའོ། ། 1-734 གསུམ་པ་ནི་རྭ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བ་ལང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །ལུང་ནི་ཡིད་ཆེས་པའི་ཚིག་གོ །ཤེས་བྱའི་དོན་དྲུག་ནི། རྫས་དང་ཡོན་ཏན་ལས་དང་སྤྱི། །བྱེ་བྲག་འདུ་བ་རྣམ་ པ་དྲུག །ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྫས་ནི་དགུ་སྟེ། བདག་དང་དུས་དང་ཕྱོགས་དང་ནི། །ནམ་མཁའ་ཡིད་ཅེས་བྱ་བ་ལྔ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྱུང་བ་བཞིའོ། །དེ་ལ་བདག་ནི་ཁྱད་པར་ དུ་འཕགས་པའི་བསྟོད་པ་ལས། །གཟེགས་ཟན་གྱིས་ནི་ཤེས་ལས་བདག །གཞན་དང་ཁྱད་པར་ཡོངས་སུ་བརྗོད། །ཁྱེད་ཀྱིས་དེ་ནི་ཤེས་མེད་ན། །ཤིང་དང་འདྲ་བར་ཐལ་འགྱུར་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། གཞན་ལས་ གཞན་གྱིས་བདག་གི་མཚན་ཉིད་ནི། །འདོད་དང་སྡང་སོགས་ཡོན་ཏན་ཅན། །རྟེན་དང་ཀུན་འཇུག་ཟ་བ་པོ། །སེམས་མིན་སེམས་དང་ལྡན་པར་འདོད། །ཅེས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་སྒྲུབ་པ་ནི་བདག་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་ ཁྱབ་པ་ཡིན་ཏེ་བདག་གི་ཡོན་ཏན་བདེ་སྡུག་ཐམས་ཅད་ན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་འགོད་དེ་དེས་མ་ཁྱབ་ན་འགྲོ་འོང་མེད་པའི་རྟག་པ་ཡིན་པས་ནམ་མཁའ་དང་ཆུ་རླུང་ལ་སོགས་པར་བྱ་ ལ་སོགས་རེག་བྱ་ལ་སོགས་པའི་བདེ་སྡུག་འབྱུང་བ་མི་འཐད་དོ། །རྟོག་གེ་འབར་བ་ལས། བློ་སོགས་བདག་གི་ཡོན་ཏན་བཅད། །དྲུངས་ནས་ཕྱུང་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ། །ཡིད་ལ་བདག་ཅེས་གནས་པ་ནི། ། 1-735 བྱེ་བྲག་པ་ཡིས་ཐར་པར་ཤེས། །ཞེས

【現代漢語翻譯】 如果真是這樣，那也算是神嗎？ 吃肉的神又是什麼樣的呢？』這就是（他們的觀點）。《成宗論述》中，關於自在天的考察的論述，到此為止，是第四品。 《成宗論述》中，關於勝論派的考察的論述，是第五品。 勝論派的觀點闡述：勝論派的導師是至尊的格薩薩（Gses-Zan，字面意思為『食碎者』），他通過三種量——現量、比量和聖言量——來理解詞句的含義，並完全確立其真實性。格薩薩通過食用微小的食物和修行苦行，以苦行的方式獲得了成就，他撰寫了勝論派的論著。 這個宗派認為，在三種量中，現量是通過自我、感官、意識和對境的結合而產生的，或者說是感官與對境的聯繫，而不是知識本身。他們這樣認為。比量是通過見到作為標誌的因來獲得的知識。例如，婆羅門圓滿完成了祭祀儀式，這是他具有遙視能力的理由。月亮的升起是海洋涌動和睡蓮開放的標誌。秋季水清澈是昴星團出現的標誌。假似因有三種：未成立因、相違因和不定因。第一種是指因與法之間的聯繫沒有成立。第二種是指用有角來證明有角，就像是沒有關聯一樣。第三種是指因為有角所以是牛之類的說法。聖言量是值得信賴的言辭。所知的事物有六種：實體、 गुण（梵文，guna，屬性）、 कर्म（梵文，karma，業）、 सामान्य（梵文，sāmānya，共性）、 विशेष（梵文，viśeṣa，殊性）、 समवाय（梵文，samavāya，和合）。 其中，實體有九種：自我、時間和方位，以及虛空和意識這五種，加上四大種。關於自我，在特別殊勝的讚頌中，格薩薩說：『你通過知識來區分自我，與他者不同。如果你不瞭解它，就會像木頭一樣變成無意義的東西。』此外，通過他者，自我的特徵是：具有慾望和憎恨等 गुण（梵文，guna，屬性），是 आधार（梵文，ādhāra，基礎），普遍存在，是 அனுபவ（梵文，anubhava，體驗）者，不是心，但與心相關聯。』 證明這一點是，自我遍及一切，因為自我的 सुख（梵文，sukha，樂）和 दुःख（梵文，duhkha，苦）存在於一切事物中。如果不是這樣，如果它是沒有 गति（梵文，gati，運動）的常數，那麼虛空和水等事物就不應該有 स्पर्श（梵文，sparśa，觸覺）等 सुख（梵文，sukha，樂）和 दुःख（梵文，duhkha，苦）的產生。《 तर्कज्वाला（梵文，Tarkajvālā，論理之焰）》中說：『瑜伽士斷除了 बुद्धि（梵文，buddhi，智）等自我的 गुण（梵文，guna，屬性），並將自我安置於心中，勝論派認為這就是解脫。』

【English Translation】 If it is like that, is that also a god? 'What kind of meat-eating is there?' This is what is said. The fourth chapter, 'An Examination of Īśvara (自在天，sovereign god)' from 'Explanation of Philosophical Systems', is completed. The fifth chapter, 'An Examination of Vaiśeṣika (勝論派，Particularist school)' from 'Explanation of Philosophical Systems'. Explanation of the Vaiśeṣika system: The supreme teacher of the Vaiśeṣikas, Gses-Zan (格薩薩，'Atom Eater'), through the three प्रमाणs (pramāṇa，量，means of knowledge) – perception, inference, and testimony – understands the meaning of words and establishes it as truth. Gses-Zan, by eating particles and practicing asceticism, attained siddhis (成就，accomplishments) through ascetic practices, and he composed the Vaiśeṣika treatises. In this system, among the three प्रमाणs (pramāṇa，量，means of knowledge), perception arises from the combination of the self, the senses, the mind, and the objects, or rather, the connection between the senses and the objects, not from knowledge itself. That's what they say. Inference is knowledge derived from seeing a sign or reason. For example, a Brahmin who has perfectly completed a sacrificial ritual is a reason for knowing distant things. The rising of the moon is a sign of the ocean swelling and the opening of the lotus. The clarity of autumn water is a sign of the appearance of the Pleiades. There are three types of fallacious reasons: unestablished, contradictory, and uncertain. The first is when the connection between the reason and the property is not established. The second is like proving horns with horns, which is irrelevant. The third is like saying 'because it has horns, it is a cow.' Testimony is the word of a trustworthy person. The six knowable things are: substance, गुण（梵文，guna，attribute）, कर्म（梵文，karma，action）, सामान्य（梵文，sāmānya，generality）, विशेष（梵文，viśeṣa，particularity）, and समवाय（梵文，samavāya，inherence). Among these, there are nine substances: self, time, direction, space, and mind, these five, and the four elements. Regarding the self, in the particularly excellent praise, Gses-Zan says: 'You distinguish the self through knowledge, different from others. If you do not understand it, you will become meaningless like wood.' Furthermore, through others, the characteristics of the self are: possessing qualities such as desire and hatred, being a आधार（梵文，ādhāra，basis）, universally present, being an experiencer, not the mind, but associated with the mind. The proof of this is that the self pervades everything, because the सुख（梵文，sukha，pleasure） and दुःख（梵文，duhkha，suffering） of the self exist in everything. If it were not so, if it were a constant without गति（梵文，gati，motion）, then things like space and water should not have the arising of सुख（梵文，sukha，pleasure） and दुःख（梵文，duhkha，suffering） such as स्पर्श（梵文，sparśa，touch）. In the Tarkajvālā ( तर्कज्वाला，梵文，Tarkajvālā，Flame of Logic) it says: 'The yogi who has cut off the qualities of the self such as बुद्धि（梵文，buddhi，intellect）, and places the self in the mind, the Vaiśeṣikas consider this to be liberation.'

---

་འབྱུང་སྟེ། བདག་དེ་ལ་མི་རྟོག་པར་གྱུར་པའི་ཚེ་ཐར་པ་ཐོབ་པའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་འདི་དུས་རྒྱུར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་སྟེ་འདི་ནི་ཐམས་ཅད་ དབང་ཕྱུག་གི་བྱས་པར་འདོད་དོ། །དེས་ན་བདག་ལ་སོགས་པ་བཞི་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པ་དང་རྟག་པ་དང་བྱ་བ་མེད་པའི་རྫས་ཡིན་ལ། ཡིད་ནི་རྟག་ཅིང་བྱ་བ་ཡོད་པ་ཡོངས་ སུ་ཆད་པའི་རྫས་ཡིན་ནོ། །འབྱུང་བ་བཞི་ལའང་རྡུལ་ཕྲ་མོ་ནི་རྫས་ཐམས་ཅད་དུ་སོང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཚད་ཅེས་བྱ་སྟེ་འཇིག་རྟེན་འཆགས་པའི་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་འདུ་བ་ཙམ་ཡིན་ལ། འཇིག་པའི་ཚེ་ནི་བྱེ་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི་ངོ་བོ་ནི་རྟག་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་རགས་པ་རྩོམ་པ་ནི་འཕྲད་དེ་ཚོགས་དགོས་པ་ཙམ་མོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །རགས་པ་རྣམས་ནི་མི་རྟག་པ་ཡན་ ལག་ཅན་གཅིག་ཏུ་འདོད་དོ། །ཡོན་ཏན་ནི་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་སྟེ་བདག་གི་ཡོན་ཏན་ནི་མིག་ལ་སོགས་པའི་བློ་ལྔ་དང་། བདེ་སྡུག་གཉིས་དང་ཆགས་སྡང་གཉིས་དང་ཆོས་དང་ཆོས་མིན་གཉིས་དང་ འདུས་བྱས་པ་དང་འབར་བའི་ཤུགས་སོ། །བདེ་སྡུག་ནི་ནང་གི་དོན་བེམས་པོར་འདོད་དོ། །མེ་གྱེན་དུ་འབར་བ་དང་རླུང་འཕྲེད་ལ་འགྲོ་བ་དང་། ཆུ་ཐུར་དུ་རྒྱུག་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པས་བྱས་པར་འདོད་དོ། ། 1-736 དང་པོ་ཤེས་པ་ལས་སྐྱེས་ཤིང་ཕྱིས་ཤེས་པའི་རྒྱུ་བྱེད་པའི་བེམ་པོ་ནི་འདུས་བྱས་པ་སྟེ་རྣམ་ཤེས་ཡུལ་ལ་སྲི་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། ། དོན་སྒྲུབ་པ་ལ་མཁས་པའི་སེམས་དེ་ལ་གཞོལ་ བ་ནི་འབད་པའི་ཤུགས་སོ། །ཕྱོགས་དང་དུས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནི་གྲངས་དང་བོང་ཚོད་དང་སོ་སོ་བ་དང་ཕྲད་པ་དང་བྱེ་བ་དང་གཞན་དང་གཞན་མ་ཡིན་པ་བདུན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ནི་འདུས་ བྱས་པ་དང་འབད་པའི་ཤུགས་ཡིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །དྲི་སའི་ཡོན་ཏན་དང་། རོ་ཆུའི་ཡོན་ཏན་དང་། རེག་བྱ་རླུང་གི་ཡོན་ཏན་དང་། ཁ་དོག་མེའི་ཡོན་ཏན་དང་། སྒྲ་ནམ་མཁའི་ ཡོན་ཏན་ནོ། །ལས་ནི་འདེགས་པ་དང་འཇོག་པ་དང་བརྐྱང་པ་དང་། བསྐུམ་པ་དང་འགྲོ་བ་ལྔའོ། །སྤྱི་ནི་ཁྱབ་པ་དང་ཉི་ཚེ་བ་གཉིས་ལས་དང་པོ་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ ལ། གཉིས་པ་ནི་བ་ལང་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པའི་བྱེ་བྲག་ལ་ཁྱབ་པ་སྟེ་གཉིས་ཀའང་རྟག་པ་དང་གཅིག་པུ་དང་ཁྱབ་པ་དང་སྣང་དུ་རུང་བ་དང་གསལ་བ་ལས་ཐ་དད་པ་ དང་། དངོས་པོ་ཡིན་ལ་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་དང་། བྱེ་བྲག་རྣམས་ལ་སྒྲ་བློ་ཐུན་མོང་པ་གཅིག་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་སྟེ་རྣམ་འགྲེལ་ལས་ཁ་དོག་དབྱིབས་ཡིན་རྣམ་པ་ཡིས། སྟོང་པ་བ་ལང་ཉིད་དུ་བརྗོད་ཅེས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། ། 1-737 དེ་ལ་པེ་ལུ་ཀ་ནི་དེ་གསལ་བ་མེད་པ་ནའང་ཡོད་པར་འདོད་དོ། །པེ་ཐ་ར་ནི་གསལ་བ་མེད་པ་ན་མེད་པར་འདོད་དོ། །བྱེ་བྲག་ནི་དེས་སྤྱི་གསལ་བར་བྱེད་པས་གསལ་བ་ ཞེས་ཟེར་ཏེ་གསེར་བུམ་ལ་སོགས་པའོ། །འདུ་བ་ནི་

【現代漢語翻譯】 當自我變得無分別時，便能獲得解脫。有些人認為這是時間的原因，並認為一切都是自在天（藏文：དབང་ཕྱུག་，梵文：Īśvara，梵文羅馬擬音：Ishvara，漢語字面意思：自在）所為。因此，自我等四者是遍佈一切、恒常且無作用的實體。而意是恒常且有作用的、完全斷滅的實體。四大種的極微是並非存在於一切實體中的最小單位，世界形成時，只是痛苦的聚集；毀滅時，則只是分散，其本質是恒常的。因此，粗大的事物是由聚合而產生的，只是需要聚集而已。粗大的事物被認為是無常的、具有各個部分的整體。 गुण（藏文：ཡོན་ཏན་）有二十五種，即自我的 गुण（藏文：ཡོན་ཏན་）：眼等五根的五種智慧、苦樂二者、貪嗔二者、法與非法二者、造作和努力的力量。苦樂被認為是內在的無情之物。火向上燃燒、風橫向流動、水向下流淌等，被認為是法與非法所致。 首先，由 ज्ञान（藏文：ཤེས་པ་）產生，後來成為 ज्ञान（藏文：ཤེས་པ་）之因的無情之物是造作，即令識執著于境。精於成辦 अर्थ（藏文：དོན་）的心專注於此，是努力的力量。方位的 गुण（藏文：ཡོན་ཏན་）和時間的 गुण（藏文：ཡོན་ཏན་）是數量、體積、個體性、結合、分離、異和他異七種。有些人認為造作和努力的力量是意的 गुण（藏文：ཡོན་ཏན་）。氣味是地的 गुण（藏文：ཡོན་ཏན་），味道是水的 गुण（藏文：ཡོན་ཏན་），觸覺是風的 गुण（藏文：ཡོན་ཏན་），顏色是火的 गुण（藏文：ཡོན་ཏན་），聲音是空的 गुण（藏文：ཡོན་ཏན་）。 कर्म（藏文：ལས་）是舉、放、伸、縮、行五種。 सामान्य（藏文：སྤྱི་）分為遍和有限兩種，前者是存在本身等，後者是牛性等存在的差別，二者都是恒常、唯一、遍佈、可顯現和清晰的，並且與差別不同。是事物，但沒有形狀，是各種差別產生共同聲音和概念的原因。如《釋量論》所說：『顏色形狀等，以空性說為牛。』 其中， पेल्लुक（藏文：པེ་ལུ་ཀ་）認為，即使在不明顯時也存在。 पेठर（藏文：པེ་ཐ་ར་）認為，在不明顯時不存在。差別被稱為明顯，因為它使 सामान्य（藏文：སྤྱི་）明顯，如金瓶等。聚合是……

【English Translation】 When the self becomes non-conceptual, liberation is attained. Some believe this is due to time, and that everything is done by Īśvara (藏文：དབང་ཕྱུག་，梵文：Īśvara，梵文羅馬擬音：Ishvara，漢語字面意思：自在). Therefore, the self and the other four are entities that are all-pervasive, constant, and without action. Mind, however, is a constant and active entity that is completely extinguished. The atoms of the four elements are the smallest units that do not exist in all entities. At the time of the world's formation, it is merely an accumulation of suffering; at the time of destruction, it is merely a dispersion, but its essence is constant. Therefore, gross objects are produced by aggregation, merely requiring assembly. Gross objects are considered impermanent, with individual parts forming a whole. There are twenty-five Guṇas (藏文：ཡོན་ཏན་), which are the Guṇas (藏文：ཡོན་ཏན་) of the self: the five wisdoms of the five senses such as the eye, the two of pleasure and pain, the two of attachment and aversion, the two of dharma and non-dharma, fabrication, and the force of effort. Pleasure and pain are considered internal inanimate objects. Fire burning upwards, wind blowing horizontally, water flowing downwards, and so on, are considered to be caused by dharma and non-dharma. First, the inanimate object that arises from Jñāna (藏文：ཤེས་པ་) and later becomes the cause of Jñāna (藏文：ཤེས་པ་) is fabrication, which causes consciousness to cling to objects. The mind that is skilled in accomplishing Artha (藏文：དོན་) and is devoted to it is the force of effort. The Guṇas (藏文：ཡོན་ཏན་) of direction and the Guṇas (藏文：ཡོན་ཏན་) of time are seven: number, size, individuality, conjunction, separation, difference, and non-difference. Some believe that fabrication and the force of effort are Guṇas (藏文：ཡོན་ཏན་) of the mind. Odor is the Guṇa (藏文：ཡོན་ཏན་) of earth, taste is the Guṇa (藏文：ཡོན་ཏན་) of water, touch is the Guṇa (藏文：ཡོན་ཏན་) of wind, color is the Guṇa (藏文：ཡོན་ཏན་) of fire, and sound is the Guṇa (藏文：ཡོན་ཏན་) of space. Karma (藏文：ལས་) are five: lifting, placing, extending, contracting, and moving. Sāmānya (藏文：སྤྱི་) is divided into two types: pervasive and limited. The former is existence itself, and the latter is the distinction of existence, such as cow-ness. Both are constant, unique, pervasive, manifestable, and distinct from clarity. It is a thing, but without form, and is the reason why various distinctions produce a common sound and concept. As stated in the Pramāṇavārttika: 'Color, shape, etc., are spoken of as emptiness, as cow-ness.' Among them, Pelluka (藏文：པེ་ལུ་ཀ་) believes that it exists even when it is not manifest. Peṭhara (藏文：པེ་ཐ་ར་) believes that it does not exist when it is not manifest. Difference is called manifest because it makes Sāmānya (藏文：སྤྱི་) manifest, such as a golden vase. Aggregation is...

---

རྫས་ལ་སོགས་པ་འབྲེལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ་མིག་དང་བུམ་པ་ནི་སྦྱོར་བའི་འབྲེལ་བ་དང་། ཡོན་ཏན་རྣམས་དང་སྦྱོར་བ་ལ་འདུ་བའི་འབྲེལ་ བ་དང་། ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱིས་སྤྱི་དང་སྦྱོར་བ་ལ་འདུས་པ་ལ་འདུ་བའི་འབྲེལ་པ་དང་། རྣ་བ་དང་སྒྲ་འདུ་བའི་འབྲེལ་བ་དང་། སྒྲའི་སྤྱི་དང་འདུས་པ་ལ་འདུ་བའི་འབྲེལ་པ་དང་། ས་ ཕྱོགས་དག་པ་དང་མིག་སྦྱོར་བ་ལ་ཁྱད་པར་དང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་འབྲེལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་དང་ནང་གྱི་འགྲོ་བ་ཀུན། །ཡེ་ནས་དབང་ཕྱུག་བྱས་པར་འདོད། །འཇིག་རྟེན་འདི་སྟོངས་པའི་ཚེ་འབྱུང་ བ་བཞིའི་རྡུལ་རྟག་ཅིང་ཆ་མེད་པ་རྣམས་སོ་སོ་ནས་འཁོད་པ་ལས། དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་འགྲོ་བ་རྣམས་འབྱིན་པར་འདོད་པ་དང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ལས་ཀྱིས་མཐུས་དང་པོ་རླུང་གིས་རྡུལ་ཕྲ་ རབ་གཉིས་འབྱར་སྟེ་དེ་བཞིན་དུ་སེ་གོལ་གཏོགས་པ་ཙམ་གྱིས་ཚད་མེད་པ་འབྱར་ཏེ་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། རིམ་པ་དེས་ས་ཆུ་མེ་གསུམ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་གྲུབ་ཅིང་མེའི་དབུས་སུ་ཚངས་པའི་སྒོ་ང་ཆེན་པོ་གསལ་ཞིང་འོད་འབར་བ་གནས་པའི་ནང་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་མེས་པོ་ཚངས་པ་ཆེན་པོ་པདྨའི་འདབ་མ་ལས་བྱུང་བ་པདྨ་ལ་འདུག་པ་གདོང་བཞི་པ་གཅིག་བྱུང་སྟེ་དེས་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་སྤྲུལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ། ། 1-738 དེའི་ཕྱིར་འདི་ལའང་མུ་སྟེགས་ཚངས་པ་བ་དང་། འུག་པ་བ་ཞེས་ཀྱང་ཟེར་རོ། །ཡང་འདི་བྲམ་ཟེ་ལ་བྱིན་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་འདོད་དེ་དྲང་སྲོང་གཟེགས་ཟན་གྱིས། བྲམ་ཟེ་ཡིན་ལ་ མཉམ་པོ་སྟེ། །བྲམ་ཟེ་དམན་པ་ལས་ཉིས་འགྱུར། །འདོན་པ་ལས་ནི་བརྒྱད་སྟོང་སྟེ། །རིག་བྱེད་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཐའ་ཡས། །ཞེས་བཤད་དོ། །ད་ནི་དེ་དགག་པར་བྱ་སྟེ། །མངོན་སུམ་དང་ནི་གང་ཟག་ བདག །ཡུལ་མི་རིགས་གྱུར་ཤེས་མེད་ཕྱིར། །ཡུལ་མི་རིགས་ཀྱང་དེ་གཉིས་ཡིན། །འབྱུང་བཞིའང་དེ་གཉིས་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཇི་སྲིད་བདག་ལ་མངོན་ཞེན་པ། །དེ་སྲིད་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོར་འཁྱམ། །གང་ཞིག་བདག་ལ་ གསལ་སྣང་སྐྱེས། །དེ་ནི་འཁོར་བའི་མཐར་ཐུག་ཡིན། །བདག་དང་དུས་དང་ཕྱོགས་དང་མཁའ། །རྫས་སུ་མ་དམིགས་ཕྱིར་ན་མེད། །བདེ་སྡུག་བེམ་པོ་ཡིན་ན་ནི། །གོམས་པས་འགྱུར་བ་རིགས་མ་ཡིན། །དུས་ཕྱོགས་ གཟུགས་སོགས་ལས་གཞན་ན། །གཟུགས་སོགས་ཡུལ་དུས་མེད་པར་འགྱུར། །གཞན་མ་ཡིན་ན་མི་རྟག་སྟེ། །གཟུགས་སོགས་མི་རྟག་ཉིད་ཕྱིར་རོ། ། ཡིད་ནི་གར་མཁན་ལུས་བཞིན་དུ། །སྣ་ཚོགས་སུ་ནི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ། རྟག་པ་ཉིད་དུ་འཐད་མ་ཡིན། །རྡུལ་ཕྲན་རྟག་ན་མེ་ཤི་བའི། །ཁྱིམ་ནའང་ཚ་བ་ཡོད་པར་འགྱུར། །ཚ་བ་རྡུལ་ཕྲན་ལ་མེད་ན། །མེ་ཡི་རྡུལ་ཕྲན་མེ་མིན་འགྱུར། །ཆུ་ལ་སོགས་ལའང་རིགས་པ་དེ། ། 1-739 རྣམ་པ་ཀུན་དུ་མཚུངས་པ་ཡིན། །རྡུལ་ཕྲན་སོ་སོར་རྟག་པ་ལ། །འདུ་དང་བྱེ་བ་

【現代漢語翻譯】 事物等相互關聯，例如眼睛和瓶子是結合的關聯；屬性和結合是包含的關聯；屬性通過共性和結合是包含于包含的關聯；耳朵和聲音是結合的關聯；聲音的共性和包含是包含的關聯；乾淨的場所和眼睛結合是特性和具有特性的關聯。 所有外在和內在的運動，他們都認為是自在的造物主所為。當這個世界毀滅時，四大元素的微塵是永恒且不可分割的，它們各自獨立存在。大自在天神想要創造眾生，而眾生則因業力的力量，首先風使兩個微塵結合，像冰雹一樣，無數微塵結合，形成風輪。按照這個順序，也形成了地、水、火三輪。在火的中心，有一個巨大的梵天卵，光明閃耀，其中出現了世界的始祖大梵天，他從蓮花的花瓣中誕生，坐在蓮花上，有四張面孔，他們認為是他創造了一切容器和內容。 因此，他們也被稱為順世外道梵天派和貓頭鷹派。他們還認為佈施給婆羅門特別殊勝，如賢者Gzegs Zan所說：『是婆羅門，是平等的；比低賤的婆羅門好兩倍；比唸誦者好八千倍；通達吠陀的彼岸是無限的。』現在要駁斥他們：因為現量和補特伽羅（梵文：Pudgala，人我）的『我』，以及境、種姓轉變，沒有知識的緣故。境和種姓也是那二者。四大也變成那二者。只要對『我』有顯現的執著，就會在輪迴的海洋中漂流。無論何時對『我』產生清晰的顯現，那就是輪迴的終結。』 『我和時間、方位和空間，因為不是實物所以不存在。如果苦樂是物質，那麼習慣性的改變是不合理的。如果時間方位與色等不同，那麼色等就沒有時間和方位。如果不異於色等，那就是無常的，因為色等本身就是無常的。心就像舞者的身體一樣，因為會變成各種各樣，所以不可能是常恒的。如果微塵是常恒的，那麼即使在火熄滅的房子里也應該有熱量。如果熱量不在微塵上，那麼火的微塵就不是火了。水等也是同樣的道理。』 『對於各自常恒的微塵來說，聚合和分離』

【English Translation】 Things and so on are related to each other, such as the eye and the vase are related by combination; attributes and combination are related by inclusion; attributes through commonality and combination are related by inclusion in inclusion; the ear and sound are related by combination; the commonality and inclusion of sound are related by inclusion; clean places and the combination of the eye are related by characteristic and having characteristics. All external and internal movements, they consider to be done by the self-existent creator. When this world is destroyed, the dust of the four elements is eternal and indivisible, and they exist independently. The Great自在天神 wants to create beings, and beings, by the power of karma, first the wind causes two dust particles to combine, like hailstones, countless dust particles combine to form a wind wheel. In this order, the wheels of earth, water, and fire are also formed. In the center of the fire, there is a huge Brahma egg, shining brightly, from which appears the ancestor of the world, the Great Brahma, who was born from the petals of the lotus, sitting on the lotus, with four faces, they believe that he created all the containers and contents. Therefore, they are also called the Lokayata Brahma school and the Owl school. They also believe that giving to Brahmins is particularly special, as the sage Gzegs Zan said: 'Is a Brahmin, is equal; twice as good as a lowly Brahmin; eight thousand times better than a reciter; reaching the other shore of the Vedas is infinite.' Now to refute them: Because of direct perception and the 'I' of Pudgala (Sanskrit: Pudgala, self), and the transformation of realm and caste, there is no knowledge. Realm and caste are also those two. The four elements also become those two. As long as there is attachment to the manifestation of 'I', one will drift in the ocean of samsara. Whenever a clear manifestation arises about 'I', that is the end of samsara.' 'I and time, direction, and space, because they are not objects, do not exist. If pleasure and pain are material, then habitual change is unreasonable. If time and direction are different from form, etc., then form, etc., have no time and direction. If it is not different from form, etc., then it is impermanent, because form, etc., are themselves impermanent. The mind is like the body of a dancer, because it changes into various forms, so it cannot be permanent. If the dust particles are permanent, then there should be heat even in a house where the fire is extinguished. If heat is not on the dust particles, then the dust particles of fire are not fire. The same reasoning applies to water, etc.' 'For dust particles that are each permanent, aggregation and separation'

---

རུང་མ་ཡིན། །རགས་པ་ཆ་མེད་གཅིག་ཡིན་ན། །སྣང་དང་མི་སྣང་སོགས་མེད་འགྱུར། །ཚིག་གི་དོན་དྲུག་གཅིག་ ཡིན་ན། །དུ་མར་བཏགས་ནས་ཅི་ཞིག་བྱ། །ཐ་དད་ཡིན་ན་ས་ལ་སོགས། །མིག་གི་ཡུལ་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། །གཟུགས་ལས་ཐ་དད་ཡིན་ཕྱིར་རོ། །འགྲོ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཉིད་ཕྱིར། །ཡན་ལག་ཅན་ ནི་སྡོད་པར་འགྱུར། །ཕྲད་བྱེ་སོགས་ལའང་ཚུལ་འདི་མཚུངས། །སྤྱི་གཅིག་མ་དམིགས་ཕྱིར་ན་མེད། །སྒྲ་བློ་ཐུན་མོང་འདྲ་ལས་ཡིན། །བྱེ་བྲག་རྫས་ལས་ཐ་དད་ན། །རྫས་རྣམས་ཐ་དད་མེད་པར་འགྱུར། །དེ་ དག་རྫས་ལ་སྦྲེལ་བ་ལ། །འདུ་བ་དགོས་ན་འདུ་བ་དེ། །སྦྲེལ་བའང་འདུ་བ་གཞན་དགོས་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེ་བྲག་པ་དགག་པ་ཡིན་ནོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་བཤད་པ་ལས་བྱེ་བྲག་པ་ བརྟག་པའི་རབ་དུ་བྱེད་པ་སྟེ་ལྔ་པའོ།། །། ༄། །གྲུབ་པའི་མཐའ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ལས་རིགས་པ་ཅན་བརྟག་པའི་རབ་ཏུ་འབྱེད་པ་སྟེ་དྲུག་པ། ད་ནི་རིགས་པ་ཅན་གྱི་ལུགས་བཤད་དེ། །རྐང་མིག་དབང་ཕྱུག་གྲུབ་པ་ཡིས། །ཚད་མ་གཞལ་བྱ་ལ་སོགས་པ། །རྟོག་གེའི་ཚིག་དོན་བཅུ་དྲུག་བརྟགས། །རྣམ་ འགྲེལ་བྱེད་པ་གསལ་བྱེད་ཡིན། །རྐང་མིག་ཅེས་བྱ་བའི་དྲང་སྲོང་ཞིག་དབང་ཕྱུག་གིས་ཨུ་མ་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་བཞག་པ་ན། དྲང་སྲོང་དེ་ཤིན་ཏུ་གཟུགས་བཟང་བས་ཨུ་མ་ཆགས་པར་གྱུར་ཏེ་མདུན་དྲང་པོར་འདུག་ནས་ཆགས་པའི་མཚན་མ་བསྟན་པ་དང་། 1-740 དྲང་སྲོང་དེས་མིག་གཞན་དུ་བསྒྱུར་རོ། །དེ་ཡང་དེར་གནས་པར་དེས་ཀྱང་མིག་གཞན་དུ་བསྒྱུར་ཏེ། མཐར་མིག་རྐང་པ་གཉིས་ལ་བཞག་པའི་བར་དུ་བྱས་སོ། །ལྷ་ཆེན་པོས་གཏམ་དེ་ཐོས་པ་དང་ མགུ་སྟེ་ཁྱོད་རིགས་པ་ཅན་གྱི་གཞུང་རྩོམ་པའི་སྟོན་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་མཆོག་བྱིན་ནོ། །དེས་རྟོག་གེའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་མདོ་བྱས་པ་ནི་ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱ་དང་ཐེ་ཚོམ་དང་དགོས་པ་དང་ དཔེ་དང་གྲུབ་མཐའ་དང་ཡན་ལག་དང་རྟོག་གེ་དང་གཏན་ལ་དབབ་པ་དང་རྩོད་པ་དང་བརྗོད་པ་དང་སུན་ཅི་ཕྱིན་དུ་རྒོལ་བ་དང་། རྟགས་ལྟར་སྣང་དང་། ཚིག་དོར་དང་ལྟག་ཆོད་དང་། ཚར་ བཅད་ཀྱི་གནས་ཏེ་འདི་དག་ཤེས་ན་གྲོལ་བར་འདོད་དོ། །ཚད་མ་ནི་བཞི་སྟེ་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་དཔག་དང་སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་དང་ཉེ་བར་འཇལ་བའོ། །དེ་ལ་མངོན་སུམ་ནི་དབང་པོ་དང་ དོན་ཕྲད་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་བསྟན་དུ་མེད་པ་མི་འཁྲུལ་བ་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་བདག་གི་དོན་དང་གཞན་གྱི་དོན་གཉིས་ལས་དང་པོ་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་ སྟེ་སྔ་མ་ཅན་དང་ཕྱི་མ་ཅན་དང་སྤྱིར་མཐོང་བའོ། །སྔ་མ་ཅན་ནི་སྤྲིན་འདུས་པ་མཐོང་བ་ལས་ཆར་འབབ་པར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལྟ་བུའོ། །ལྷག་མ་ཅན་ནི། མདར་ཆུ་བྲུག་པ་ལས་མགོར་ཆར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལྟ་བུའོ། ། 1-741 སྤྱིར་མཐོང་བའི་དུ་བ་ལས་མེ་ཡོད་པར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལྟ་བུའོ། །ག

【現代漢語翻譯】 如果不是這樣，如果粗分無分的部分是一個，那麼顯現和不顯現等都會消失。如果詞的六個意義是一個，那麼安立為多又有什麼用呢？如果各不相同，那麼地等就不會成為眼睛的對象，因為它們與形不同。因為與行走等不同，有支分的東西就會停滯。對於介詞等也是同樣的道理。因為沒有觀察到唯一的總相，所以它不存在。聲音和意識是由於共同相似而產生的。如果差別與事物不同，那麼事物之間就沒有差別了。如果將這些事物連線起來，需要聚合，那麼這個聚合也需要其他的聚合來連線。』這就是對勝論派的駁斥。在已成立的宗義的解釋中，這是對勝論派進行考察的論著，即第五品。 現在解釋正理派的觀點：足目自在成就者考察了量、所量等十六種正理派的詞義。釋論的作者是光明。據說，足目仙人被自在天安置來守護烏摩，因為這位仙人非常英俊，烏摩對他產生了愛慕之心，他正直地站在前面，展示了愛慕的跡象，仙人將眼睛轉向了別處。即使他站在那裡，他仍然將眼睛轉向別處，最終將眼睛放在了兩個腳上。大自在天聽到這件事後很高興，賜予他成為正理派論典的作者。他所作的正理派論典的根本是：量、所量、懷疑、需要、例子、宗義、支分、正理、決定、辯論、論證、詭辯、似因、語病、異議和失敗處，認為如果瞭解這些就能解脫。量有四種：現量、比量、聲量和譬喻量。其中，現量是指根與境相合而產生的知識，是不可言說、不顛倒、自性的分別。比量分為自義比量和他義比量，前者有三種： पूर्ववत्（藏文，梵文天城體，pūrvavat，漢語字面意思：具有前因）、शेषवत्（藏文，梵文天城體，śeṣavat，漢語字面意思：具有後因）和सामान्यतो दृष्टम्（藏文，梵文天城體，sāmānyato dṛṣṭam，漢語字面意思：一般可見）。具有前因，比如看到云聚集就推斷會下雨。具有後因，比如看到河水上漲就推斷上游下了雨。一般可見，比如從煙推斷有火。

【English Translation】 If it were not so, if the indivisible part were one, then appearance and non-appearance would cease to exist. If the six meanings of a word were one, then what would be the use of establishing it as many? If they were different, then earth and so on would not be objects of the eye, because they are different from form. Because they are different from going and so on, that which has limbs would remain. The same applies to prepositions and so on. Because the single universal is not observed, it does not exist. Sound and consciousness arise from common similarity. If the particular is different from the substance, then there would be no difference between substances. If these substances are connected, aggregation is needed, then that aggregation would also need another aggregation to connect. ' This is the refutation of the Vaiśeṣika school. In the explanation of established tenets, this is the treatise examining the Vaiśeṣika school, the fifth chapter. Now, explaining the view of the Naiyāyika school: The accomplished Pāda-Akṣa (足目, meaning 'foot-eye') Īśvara (自在, meaning 'the powerful one') examined the sixteen categories of terms and meanings of the Naiyāyika school, such as pramāṇa (量, meaning 'valid cognition'), prameya (所量, meaning 'object of valid cognition'), etc. The author of the commentary is Vātsyāyana (光明, meaning 'effulgent'). It is said that the sage Pāda-Akṣa was placed by Īśvara to protect Umā (烏摩, meaning 'linen'), because that sage was very handsome, Umā became enamored of him, and he stood straight in front, showing signs of infatuation, and the sage turned his eyes elsewhere. Even though he stood there, he still turned his eyes elsewhere, and finally placed his eyes on his two feet. When the great god heard this, he was pleased and granted him the boon of becoming the author of the Naiyāyika scriptures. The root text of the Naiyāyika teachings that he composed consists of: pramāṇa (量, meaning 'valid cognition'), prameya (所量, meaning 'object of valid cognition'), saṃśaya (懷疑, meaning 'doubt'), prayojana (需要, meaning 'purpose'), dṛṣṭānta (例子, meaning 'example'), siddhānta (宗義, meaning 'established doctrine'), avayava (支分, meaning 'member'), tarka (正理, meaning 'reasoning'), nirṇaya (決定, meaning 'ascertainment'), vāda (辯論, meaning 'discussion'), jalpa (論證, meaning 'wrangling'), vitaṇḍā (詭辯, meaning 'caviling'), hetvābhāsa (似因, meaning 'fallacy'), chala (語病, meaning 'quibble'), jāti (異議, meaning 'futile rejoinder'), and nigrahasthāna (失敗處, meaning 'point of defeat'), believing that liberation is attained by understanding these. There are four kinds of pramāṇa (量, meaning 'valid cognition'): pratyakṣa (現量, meaning 'direct perception'), anumāna (比量, meaning 'inference'), śabda (聲量, meaning 'verbal testimony'), and upamāna (譬喻量, meaning 'comparison'). Among these, pratyakṣa (現量, meaning 'direct perception') is the knowledge that arises from the contact of the senses and the object, which is inexpressible, non-erroneous, and of the nature of conceptualization. Anumāna (比量, meaning 'inference') is divided into svārthānumāna (自義比量, meaning 'inference for oneself') and parārthānumāna (他義比量, meaning 'inference for others'), the former having three types: pūrvavat (पूर्ववत्，梵文天城體，pūrvavat，梵文羅馬擬音，pūrvavat，having a prior cause), śeṣavat (शेषवत्，梵文天城體，śeṣavat，梵文羅馬擬音，śeṣavat，having a subsequent cause), and sāmānyato dṛṣṭam (सामान्यतो दृष्टम्，梵文天城體，sāmānyato dṛṣṭam，梵文羅馬擬音，sāmānyato dṛṣṭam，generally seen). Pūrvavat (पूर्ववत्，梵文天城體，pūrvavat，梵文羅馬擬音，pūrvavat，having a prior cause) is like inferring that it will rain from seeing clouds gathering. Śeṣavat (शेषवत्，梵文天城體，śeṣavat，梵文羅馬擬音，śeṣavat，having a subsequent cause) is like inferring that it rained upstream from seeing the river water rising downstream. Sāmānyato dṛṣṭam (सामान्यतो दृष्टम्，梵文天城體，sāmānyato dṛṣṭam，梵文羅馬擬音，sāmānyato dṛṣṭam，generally seen) is like inferring that there is fire from smoke.

---

ཞན་དོན་རྗེས་དཔག་ནི་དམ་བཅས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་ལྔ་སྟེ། རྔ་སྒྲ་མི་རྟག་ཏེ་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་བུམ་པ་བཞིན་ནོ། །བུམ་པ་སྐྱེ་བ་དེ་བཞིན་དུ་རྔ་སྒྲའང་སྐྱེ་བ་ཅན་ཡིན་ལ་དེས་ན་སྒྲ་མི་རྟག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །དཔེ་རྣམས་ནི་ལོགས་གཅིག་ཏུ་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་ འདོད་དོ། །སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་ནི་ཡིད་ཆེས་པའི་ཚིག་སྟེ་དབང་ཕྱུག་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཚིག་གོ །འདི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་ཡང་འགྲུབ་སྟེ་སུ་གང་ ཅི་བྱེད་པའི་མཁན་པོར་གྱུར་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་རྒྱུ་དེ་ཆ་བྱད་དང་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྫ་མཁན་བཞིན་ནོ། །ཉེ་བར་འཇལ་བ་ནི་ བ་མེན་ཅི་འདྲ་ཞེས་དྲིས་པས་བ་ལང་འདྲའོ་ཞེས་གོ་བ་བཞིན་ནོ། །གཞལ་བྱ་ནི་བདག་དང་ལུས་དང་དབང་པོ་དང་། དོན་དང་། བློ་དང་། ཡིད་དང་། འཇུག་པ་དང་། སྐྱོན་དང་། སྲིད་པ། ཕྱི་མ་ དང་། འབྲས་བུ་དང་། སྡུག་བསྔལ་དང་། བྱང་གྲོལ་ཏེ། འདི་གཞལ་བྱ་དང་བརྗོད་བྱ་ལ་དངོས་པོ་ཁོ་ནས་ཁྱབ་པས་དངོས་མེད་ཤེས་བྱ་ལ་མེད་པར་འདོད་ལ། བོད་ཁ་ཅིག་ཀྱང་དེ་འདོད་དེ་འདི་དགག་པ་ནི་ཚད་མ་རྣམ་པར་ངེས་པར་བལྟའོ། ། 1-742 གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་ནི་ལྔ་སྟེ་འཁྲུལ་པ་དང་བཅས་པ་དང་། འགལ་བ་དང་། སྐབས་དང་མཚུངས་པ་དང་། བསྒྲུབ་བྱ་དང་མཚུངས་པ་དང་། དུས་ལས་འདས་པའོ། །དང་པོ་ནི་མ་ངེས་པ་སྟེ་སྒྲ་རྟག་ སྟེ་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ནི་རང་གི་གྲུབ་མཐའ་ཁས་བླངས་ནས་དེ་དང་འགལ་བ་སྟེ་དཔེར་ན་བྱེ་བྲག་པ་ན་རེ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ནི་རྩོམ་བྱེད་ མ་ཡིན་ཏེ་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་བ་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་ནི་བདག་ནི་རྟག་པ་ཡིན་ཏེ་ལུས་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །བཞི་པ་ནི་སྒྲ་རྟག་ སྟེ་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བློ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བའམ་ཡང་ན་སྒྲ་ནི་རྫས་ཡིན་ཏེ་ལུས་ལས་འོང་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། ། ལྔ་པ་ནི་སྒྲ་མི་རྟག་སྟེ་ བུམ་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། རྟགས་དྲིས་པ་དང་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དུས་འདས་ནས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །ལྟག་ཆོད་ནི་སུན་འབྱིན་པ་ལྟར་སྣང་སྟེ་རྐང་མིག་གིས་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་བྱས་པ་ ནི། ཕྲད་མ་ཕྲད་དང་གཏན་ཚིགས་རྟག་པ་དང་། །མ་སྨྲས་མ་སྐྱེས་འབྲས་བུ་ཆོས་མཐུན་དང་། །ཆོས་མི་མཐུན་དང་རྣམ་རྟོག་ཁྱད་པར་མེད། །དམིགས་པ་ཐེ་ཚོམ་དོན་གོ་ཐལ་འགྱུར་མཚུངས། །འཕེལ་སྒྲིབ་བརྗོད་མ་བརྗོད་དང་རིགས་པ་དང་། ། 1-743 སོ་སོའི་དཔེ་དང་བསྒྲུབ་བྱ་མི་རྟག་དང་། །རབ་བྱེད་དུས་ལས་འདས་པས་མཚུངས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཚར་བཅད་ཀྱི་གནས་ནི་རྐང་མིག་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་བྱ་སྟེ། དམ་བཅའ་ལ་གནོད་ དམ་བཅའ་གཞན།

【現代漢語翻譯】 推論的後續推斷有五個部分，即承諾等：聲音是無常的，因為它是生滅之法，就像瓶子一樣。如同瓶子的生起一樣，聲音也是生起的，因此聲音是無常的。這些例子被認為是一方面的論證。 聲音的來源是可信的言辭，即自在者（Iśvara）全知的言辭。因為他是所有世界的創造者，所以他也必然是全知的，因為任何成為製造者的人，都瞭解所有的原因、成分和必要條件，就像陶匠之於瓶子等一樣。近似衡量就像被問到『牦牛是什麼樣的？』回答說『像牛一樣』這樣理解。 所衡量的是：自我（ātman）、身體、感官、對像、智慧、意念、行為、過失、存在、來世、果報、痛苦和解脫。這些所衡量和所表達的事物完全被事物所涵蓋，因此認為非事物不存在於可知的事物中。一些藏人也這樣認為，對此的反駁可以在《量決定論》中找到。 似是而非的推理有五種：包含錯誤的、矛盾的、偶然的、相似的和過時的。第一種是不確定的，例如『聲音是常駐的，因為它不是有身體的』。第二種是承認自己的宗派，然後與之矛盾，例如勝論派（Vaiśeṣika）說『極微不是創造者，因為它不是有身體的』。第三種是『自我（ātman）是常駐的，因為它不是不同於身體的』。 第四種是『聲音是常駐的，因為它不是有身體的，就像智慧一樣』，或者『聲音是實體，因為它具有來自身體的屬性』。第五種是說了『聲音是無常的，就像瓶子一樣』之後，當被問到理由時，給出的理由是『因為它被製造』，這樣就顯得過時了。 似是而非的駁斥就像是反駁者一樣，用二十四個足眼來表示：『承諾、不承諾與論證是常駐的，未說、未生與結果是同法的，不同法與區分無差別，目標、懷疑、意義理解是相同的，增加、減少、表達與未表達和推理，各自的例子與所證非無常，詳細說明與過時是相同的』。 失敗之處有二十三個足眼：損害承諾，其他承諾。

【English Translation】 Subsequent inference of inference has five parts, namely commitment, etc.: Sound is impermanent because it is of the nature of arising and ceasing, like a pot. Just as the arising of a pot, so too is the arising of sound, therefore sound is impermanent. These examples are considered as proof on one side. The source of sound is trustworthy words, namely the words of the all-knowing Lord (Iśvara). Because he is the creator of all the worlds, he must also be all-knowing, for whoever becomes the maker knows all the causes, ingredients, and necessities, like a potter with a pot, etc. Approximate measurement is like being asked, 'What is a yak like?' and understanding 'Like a cow'. What is to be measured are: self (ātman), body, senses, objects, intelligence, mind, activity, faults, existence, future life, fruition, suffering, and liberation. These measurable and expressible things are completely covered by things, therefore it is thought that non-things do not exist in knowable things. Some Tibetans also think so, the refutation of which can be found in the Treatise on Valid Cognition. Fallacious reasoning has five types: including error, contradictory, occasional, similar, and outdated. The first is uncertain, such as 'Sound is permanent because it is not embodied'. The second is acknowledging one's own tenets and then contradicting them, for example, the Vaiśeṣika says 'Atoms are not creators because they are not embodied'. The third is 'The self (ātman) is permanent because it is not different from the body'. The fourth is 'Sound is permanent because it is not embodied, like intelligence', or 'Sound is substance because it has the attribute of coming from the body'. The fifth is saying 'Sound is impermanent, like a pot', and then when asked for a reason, giving the reason 'Because it is made', which is outdated. Seemingly valid refutations are like the refuter, indicated by twenty-four feet-eyes: 'Commitment, non-commitment, and argument are permanent, unsaid, unborn, and the result is homologous, dissimilar and distinction are undifferentiated, aim, doubt, meaning understanding are the same, increase, decrease, expression and unexpressed and reasoning, individual examples and what is to be proven is non-eternal, detailed explanation and outdated are the same'. Places of defeat have twenty-three feet-eyes: harm to commitment, other commitment.

---

དམ་བཅའ་དང་འགལ་དམ་བཅའ་བསལ། གཏན་ཚིགས་གཞན་དང་དོན་གཞན་དང་། །དོན་མེད་དོན་མི་ཤེས་དོན་བྲལ། །དུས་ལ་མ་བབ་མ་ཚང་ལྷག །ཡང་བརྗོད་ཡང་བཟླས་རྒོལ་བའི་ཡིན། །རྗེས་སུ་ སྨྲ་མེད་རྣམ་མི་ཤེས། །སྤོབས་པ་མེད་དང་རྣམ་པར་གཡེང་། །འདོད་པ་ཁས་ལེན་བརྒལ་རྟགས་དོར། །རྗེས་སུ་མི་སྦྱོར་བ་ལ་སྦྱོར། །ཕྱིར་རྒོལ་ཡིན་ཏེ་གྲུབ་མཐའ་བྲལ། །གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་རྒོལ་བར་འདོད། ། ཅེས་བྱ་སྟེ་རྩོད་པའི་རིགས་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྐང་མིག་གི་མདོའི་རྣམ་འགྲེལ་བྱེད་པ་ནི་མུ་སྟེགས་ཀྱི་སྟོན་པ་གསལ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་སློབ་དཔོན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་དང་དུས་མཉམ་དུ་ བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ་དེ་ནི་མེད་པ་ལ་ཆོས་འགའ་ཡང་མེད་པས་མཐུན་པ་དང་མི་མཐུན་པའི་གང་ཡང་མི་རུང་ངོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འབྲེལ་བ་ནི་ལྔ་སྟེ་མེ་དུ་ནི་སྦྱོར་པའི་འབྲེལ་བའོ། ། མེ་དང་གཟུགས་ནི་ལྡན་པའི་འབྲེལ་བའོ། །མེ་དང་གཟུགས་དང་ལྡན་པ་ནི་འཕྲོད་པ་འདུ་བའི་འབྲེལ་བའོ། །མེ་དང་དུ་བ་ལ་ཡོད་པའི་གཟུགས་ནི་འདུ་བའི་ལྡན་པའི་འབྲེལ་བའོ། །མེ་དང་དུ་བ་ལ་ཡོད་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་ལྡན་པའི་འཕྲོད་པ་འདུ་བའི་འབྲེལ་བའོ། ། 1-744 བདག་ནི་ལུས་ལ་ཡོད་པར་འདོད་དེ་གསོན་པོའི་ལུས་ནི་བདག་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ་སྲོག་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་འགོད་དེ་བདག་ལ་སོགས་པའི་རང་མཚན་ཡང་རྗེས་དཔག་གིས་འཛིན་ པས་རྗེས་དཔག་རང་མཚན་གྱི་ཡུལ་ཅན་དུ་འདོད་ལ། བོད་ཁ་ཅིག་ཀྱང་འདི་འདོད་དོ། །སྦྲུལ་གྱིས་བཟུང་བའི་སོར་མོ་བཞིན་བདག་དེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྟེན་དུ་བསྒོམས་པས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ནས་ཐར་ པ་འཐོབ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གདུང་མེད་པར་ཡང་། །སྐྱེ་བོ་སྐྱོ་བ་སྐྱེ་མ་ཡིན། །འཁོར་བ་ལས་ཡིད་མ་བྱུང་བར། །སེམས་ནི་ཐར་པ་དོན་གཉེར་མིན། །ཞེས་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ། །གྲུབ་མཐའ་གཞན་རྣམས་ ནི་ཕལ་ཆེར་བྱེ་བྲག་པ་དང་མཐུན་སྟེ་འདི་ལ་མུ་སྟེགས་སྤྱོད་པ་བ་ཞེས་ཀྱང་ཟེར་རོ། །ད་ནི་དེ་དགག་པར་བྱ་སྟེ། །མངོན་སུམ་རྟོག་པ་ཡིན་ན་ནི། །ཡུལ་ལ་གསལ་བ་མེད་པར་ འགྱུར། །དཔེ་ཚིག་དོན་དང་འབྲེལ་མེད་ཕྱིར། །ཉེར་འཇལ་སྒྲ་བྱུང་ཚད་མ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་དཔེ་ནི་ལོགས་གཅིག་ཏུ། །སྒྲུབ་བྱེད་ཉིད་དུ་རིགས་མ་ཡིན། །བུམ་པའི་དངོས་མེད་ཤེས་བྱར་མེད། །ཤེས་བྱ་ཀུན་ནི་ བུམ་པར་འགྱུར། །སྲོག་སོགས་བདག་དང་འབྲེལ་མ་གྲུབ། །རྟོག་པས་རང་མཚན་འཛིན་ན་ནི། །དབང་པོའི་ཤེས་པ་དོན་མེད་འགྱུར། །སྡུག་བསྔལ་བསྒོམས་པས་གྲོལ་ན་ནི། །ངན་སོང་གསུམ་གྱི་འགྲོ་བ་རྣམས། །ཐོག་མ་ཉིད་དུ་གྲོལ་བར་འགྱུར། ། 1-745 གྲུབ་པའི་མཐའ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ལས་རིགས་པ་ཅན་བརྟག་པའི་རབ་ཏུ་འབྱེད་པ་སྟེ་དྲུག་པའོ།། །། ༄། །གྲུབ་པའི་མཐའ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལས་ཁྱབ་འཇུག་བརྟག་པའི་

【現代漢語翻譯】 違背誓言和解除誓言，其他理由和其他意義，無意義、不懂意義和沒有意義，時機不成熟、不完整和多餘，重複陳述和重複誦讀都是辯論中的失敗。 無法接話和不理解內容，沒有自信和精神渙散，放棄意願和承認辯題，不按順序連線。反駁者是脫離宗派的，想要以相似的理由進行反駁。 這些都應該從辯論的邏輯中學習。解釋'足目經'的是自在派的導師'明'，他和教師法稱（Dharmakirti）同時代出現，他說因為不存在任何事物，所以既不能一致也不能不一致。關係有五種：火和煙是結合的關係。 火和形狀是存在的關係。火和形狀的存在是適合聚集的關係。火和煙中存在的形狀是聚集存在的關係。火和煙中存在的形狀等和存在是存在適合聚集的關係。 我認為自我在身體中，因為活著的身體包含自我，因為它具有生命等。自我的自相也是通過推論來把握的，因此我認為推論是自相的對境。一些藏人也這樣認為。像蛇纏住手指一樣，觀想自我為痛苦的來源，從而脫離貪慾，獲得解脫。如果沒有痛苦的折磨，眾生就不會感到厭倦。如果不對輪迴生起厭離心，心就不會尋求解脫。 其他宗派大多與勝論派相同，他們也被稱為自在派的修行者。現在要駁斥他們：如果現量是分別，那麼對境就不會清晰。因為例子、詞語和意義沒有關聯，接近測量和聲音出現不是量。因此，例子本身不可能是能立。瓶子的無實有不是所知，一切所知都會變成瓶子。生命等與自我的關聯沒有成立。如果分別執著自相，那麼根識就會變得沒有意義。如果通過觀想痛苦就能解脫，那麼三惡道的眾生一開始就應該解脫。 宗義分類中，對理則進行考察的分別，即第六品。 宗義分類中，對遍入天（Vishnu）進行考察的...

【English Translation】 Breaking vows and revoking vows, other reasons and other meanings, meaningless, not understanding meaning, and without meaning, untimely, incomplete, and redundant, repeated statements and repeated recitations are all defeats in debate. Unable to respond and not understanding the content, lacking confidence and being distracted, abandoning intentions and admitting the proposition, not connecting in order. The refuter is detached from sectarianism, wanting to refute with similar reasons. These should all be learned from the logic of debate. The one who explains the 'Foot-Eye Sutra' is the Tirthika (non-Buddhist) teacher 'Ming', who appeared at the same time as the teacher Dharmakirti, and he says that because no things exist, it can neither be consistent nor inconsistent. There are five kinds of relationships: fire and smoke are a relationship of combination. Fire and shape are a relationship of existence. The existence of fire and shape is a relationship of suitable gathering. The shape existing in fire and smoke is a relationship of gathering existence. The existence of fire and the shape existing in smoke, etc., is a relationship of existence suitable for gathering. I believe that the self exists in the body, because the living body contains the self, because it possesses life, etc. The self-characteristics of the self are also grasped through inference, therefore I believe that inference is the object of self-characteristics. Some Tibetans also believe this. Like a snake coiling around a finger, contemplate the self as the source of suffering, thereby detaching from desire and attaining liberation. Without the torment of suffering, beings will not feel weary. Unless aversion arises towards samsara, the mind will not seek liberation. Other tenets are mostly the same as the Vaisheshika school, they are also called Tirthika practitioners. Now we must refute them: If direct perception is conceptual, then the object will not be clear. Because examples, words, and meanings are not related, approaching measurement and the appearance of sound are not valid cognitions. Therefore, the example itself cannot be the establisher. The non-existence of a pot is not knowable, all knowables will become pots. The connection of life, etc., with the self is not established. If conceptualization grasps self-characteristics, then sense consciousness will become meaningless. If liberation is attained by contemplating suffering, then the beings of the three lower realms should be liberated from the beginning. In the classification of tenets, the differentiation of examining logic, that is, the sixth chapter. In the classification of tenets, the examination of Vishnu...

---

རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སྟེ་བདུན་པ། ད་ནི་ཁྱབ་འཇུག་པའི་ལུགས་བཤད་དེ། ཁྱབ་འཇུག་ལྷའི་འགྲོ་བ་པ། །འཇུག་པ་བཅུ་ཡིས་ས་གསུམ་ གནོན། །རྒྱ་མཚོའི་གྲོང་ཁྱེར་སྒོ་ལྡན་ན། །བཙུན་མོའི་འཁོར་དང་བཅས་ཞེས་གྲགས། །ལྷ་ཡི་དྲང་སྲོང་ནོར་ལྷ་དང་། །ལྷ་མོ་གཏུམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བུ་ན་ར་ཡ་ན་ཞེས་བྱ་བ་བྱུང་སྟེ་ འདི་རྣམ་པར་གནོན་པ་སྣ་ཚོགས་པས་ས་འོག་དང་ས་སྟེང་དང་ལྷ་ཡུལ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཁྱབ་འཇུག་དང་སྲེད་མེད་ཀྱི་བུ་དང་འགྲོ་བ་འཇོམས་པ་ཞེས་ཀྱང་ཟེར་རོ། །འཇུག་པ་བཅུ་ནི། ཉ་ དང་རུས་སྦལ་ཕག་དང་ནི། །ར་མ་གཉིས་དང་ནག་པ་དང་། །མིའི་སེང་གེ་མི་ཐུང་དང་། །སངས་རྒྱས་ཀར་ཀི་རྩེ་དང་བཅུ། །ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ་རིག་བྱེད་བཞི་རྒྱ་མཚོར་བྱིངས་པ་ལྷ་རྣམས་ ཀྱིས་ཁྱབ་འཇུག་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པས་དེ་ཉར་སྤྲུལ་ཏེ་བཏོན་ནས་ལྷ་རྣམས་ལ་བྱིན་ནོ། །རུས་སྦལ་དུ་སྤྲུལ་ཏེ་སའི་འོག་ནས་བསྟེན་པ་དང་། ཕག་རྒོད་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱིས་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་ནས་ མནན་པ་དང་། དྲང་སྲོང་ཛ་མར་ཨག་ནེའི་བུ་ར་མར་སྤྲུལ་ནས་རྒྱལ་པོ་སྲིད་སྒྲུབ་ལ་སོགས་པ་བསད་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་ཤིང་རྟ་བཅུ་པའི་བུ་ར་མ་ནར་སྤྲུལ་ནས་སྲིན་པོའི་ཚོགས་བསད་པ་དང་། 1-746 ནག་པར་སྤྲུལ་པ་དང་། མི་སེང་གེའི་གདོང་ཅན་དུ་སྤྲུལ་ནས་ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་དབང་པོ་འགྲོ་སྐྱོང་གསེར་གྱི་ལྡན་ཅན་སྡེར་མོས་བསད་པ་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་སྟོབས་ལྡན་མི་ཐུང་ གི་གཟུགས་ཀྱིས་ས་འོག་ཏུ་མནན་པ་དང་། རྩོད་པའི་དུས་སུ་སངས་རྒྱས་སུ་སྤྲུལ་ནས་སེམས་ཅན་བསྐྱབས་པ་དང་། ཡང་ཁྱབ་འཇུག་བྲམ་ཟེ་གྲགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བུ་ཀར་ཀི་རྩེ་ཞེས་བྱ་བར་ འབྱུང་བར་འགྱུར་ལ་དེ་ནས་ནི་དུས་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །ཇི་སྐད་དུ་ཁྱབ་འཇུག་སློང་པ་སྟོབས་ལྡན་སྦྱིན་པ་པོ། །རྟའི་མཆོག་སྦྱིན་དུས་སུ་ས་ཆེན་བྱིན། །འབྲས་བུ་བཅིངས་པ་ཉིད་ ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར། །འཆོལ་བར་བྱེད་པའི་ལས་ལ་སུ་ཞིག་སྨོན། །ཞེས་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལྷ་མ་ཡིན་དྲོད་ཀྱི་བདག་པོ་འཛམ་བུའི་བུ་ཞེས་བྱ་བའི་རིན་པོ་ཆེ་ཕྲོགས་པ་དང་། ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་རིན་པོ་ཆེ་པཱ་རི་ཛཱ་ཏ་ལ་སོགས་པ་ཕྲོགས་པ་དང་། སྟོབས་ལྡན་གྱི་ཞང་པོ་སྒྲ་སྒྲོགས་དཔུང་ཚོགས་དང་བཅས་པ་དེ་གདོན་པའི་ཕྱིར་འོངས་པ་ན་ཁྱབ་འཇུག་ འཇོག་པོའི་གདེངས་ཀའི་སྟེང་ན་ཉལ་བས་དབུགས་ཀྱིས་དཔག་ཚད་བརྒྱར་འཕངས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་དུག་ཅན་པའི་སྲས་པོ་སྟོང་ཕྲག་དྲུག་ཅུ་བསད་པ་ལ་སོགས་པའང་གཏམ་རྒྱུད་ཀྱིས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །བསྐལ་པ་འཇིག་པའི་ཚེའང་དྲང་སྲོང་རྣམས་ནི་འདིའི་ལྟོ་བ་ན་གནས་པར་འདོད་དོ། ། 1-747 ཡང་ཁྱབ་འཇུག་གིས་སྨྲས་པ། ཉི་མའི་ནང་ན་བདག་ཁྱབ་འཇུག །སྐར་ནང་འོད་ལྡན་ཟླ་བ་ཡིན། །རླུང་ན

【現代漢語翻譯】 第七品 詳細解釋 現在解釋遍入派的觀點：遍入天（Vishnu，毗濕奴）的化身，以十種化身壓制三界。 據說在名為門衛的海洋城市中，他與后妃眷屬同在。天界的仙人財神（Kubera，俱比羅）和名為暴怒母（Kali，迦梨）的天女，生下了名為那羅延那（Narayana）的兒子，因為他以各種方式壓制、遍佈地下、地上和天界，所以被稱為遍入，也被稱為無慾之子和毀滅生靈者。十種化身是： 魚、龜、豬和兩個羅摩（Rama），黑天（Krishna）和人獅（Narasimha），侏儒（Vamana），佛陀（Buddha）和迦爾吉（Kalki）至上神是十種化身。據說，當四吠陀（Veda）沉入大海時，諸神向遍入天祈禱，他化身為魚，取出吠陀，交給諸神。 他化身為龜，支撐大地；化身為野豬，從梵天世界鎮壓；化身為仙人賈馬拉格尼之子羅摩，殺死了國王希蘭亞卡西普（Hiranyakashipu）等人；化身為十車王之子羅摩，殺死了羅剎（Rakshasa）的軍隊。 化身為黑天；化身為獅麵人身，用爪子殺死了阿修羅（Asura，非天）之王，保護眾生，擁有金色的宮殿；化身為阿修羅之王，強大的侏儒，鎮壓地下；在爭鬥的時代，他化身為佛陀，拯救眾生；此外，遍入天將化身為婆羅門（Brahmin）之子，名為迦爾吉，此後時代將會逆轉。經書中這樣記載。 正如經書中所說：『遍入天是乞丐，是強大者，是施捨者，在施捨最好的馬時，將大地贈予。他將獲得束縛的果實，誰會渴望放蕩的行為呢？』 同樣，阿修羅，熱的主宰，奪走了閻浮洲（Jambudvipa）的珍寶，以及天帝因陀羅（Indra）的珍寶，如波利質多樹（Parijata）等。當強大者的舅舅，聲音洪亮的軍隊前來征服時，遍入天睡在蛇王的頭頂上，用呼吸將他們吹到一百由旬之外。他還殺死了毒王之子六萬多人等等，這些都可以用故事來講述。據說，在劫末，仙人們都居住在他的腹中。 遍入天還說：『在太陽之中，我是遍入天，在星星之中，我是光明的月亮，在風中』

【English Translation】 Chapter Seven: Detailed Explanation Now explaining the view of the Vyapaka school: The incarnation of Vyapaka Deva (Vishnu), subdues the three realms with ten incarnations. It is said that in the ocean city named 'Gatekeeper', he resides with his consorts and retinue. The divine sage Kubera (God of Wealth) and the goddess Kali (the Fierce Mother), gave birth to a son named Narayana, because he subdues and pervades the underground, above ground, and heavenly realms in various ways, he is called Vyapaka, and is also known as the son of the desireless and the destroyer of beings. The ten incarnations are: Fish, turtle, pig, and two Ramas, Krishna and Narasimha (man-lion), Vamana (dwarf), Buddha, and Kalki the Supreme are the ten incarnations. It is said that when the four Vedas sank into the ocean, the gods prayed to Vyapaka Deva, who incarnated as a fish, retrieved the Vedas, and gave them to the gods. He incarnated as a turtle to support the earth; incarnated as a wild boar to suppress from the world of Brahma; incarnated as Rama, the son of the sage Jamadagni, and killed King Hiranyakashipu and others; incarnated as Rama, the son of King Dasharatha, and killed the armies of Rakshasas (demons). Incarnated as Krishna; incarnated as a lion-faced human to kill the Asura (non-god) king, protecting beings, possessing golden palaces; incarnated as the Asura king, the powerful dwarf, suppressing the underground; in the age of strife, he incarnated as the Buddha, saving beings; furthermore, Vyapaka Deva will incarnate as the son of a Brahmin named Kalki, after which the era will be reversed. This is recorded in the scriptures. As the scriptures say: 'Vyapaka Deva is a beggar, is the powerful one, is the giver, and when giving the best horse, gives the earth. He will obtain the bound fruit, who would desire licentious behavior?' Similarly, the Asura, the master of heat, stole the treasures of Jambudvipa, and the treasures of the heavenly king Indra, such as the Parijata tree, etc. When the powerful one's uncle, the loud-voiced army, came to conquer, Vyapaka Deva slept on the head of the serpent king, blowing them away with his breath to a hundred yojanas away. He also killed more than sixty thousand sons of the poisonous king, etc., these can be told through stories. It is said that at the end of the kalpa (aeon), the sages reside in his belly. Vyapaka Deva also said: 'Within the sun, I am Vyapaka Deva, among the stars, I am the bright moon, in the wind'

---

ང་ང་ནི་འོད་ཟེར་ཅན། །སྣང་བ་ཅན་ནང་ཉི་མ་ཡིན། །རིག་བྱེད་ནང་ན་གཏན་ཚིགས་ དང་། །ལྷ་ནང་ང་ནི་བརྒྱ་བྱིན་ཡིན། །དབང་པོའི་ནང་ན་ཡིད་ཡིན་ལ། །འབྱུང་བའི་ནང་ན་ས་ཡིན་ཞིང་། །ང་ནི་བདེ་བྱེད་དྲག་པོའང་ཡིན། །སྲིན་པོ་གནོད་སྦྱིན་ནང་ནོར་བདག །ནོར་ལྷའི་ནང་ན་ མེ་ལྷ་ང་། །རི་བོའི་ནང་ན་རི་རབ་དང་། །ང་ནི་ཡི་གེའི་ནང་ན་ཨ། །ཞེས་སོ། །དེས་ནི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ནང་ན་གྲོང་ཁྱེར་སྒོ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ན་དཔལ་མོ་ལ་སོགས་པ་ ཆུང་མའི་ཚོགས་ཁྲི་དྲུག་སྟོང་དང་སྔོན་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གནས་སོ་ཞེས་གྲག་གོ །ཉེ་དབང་པདྨའི་ལྟེ་བ་ཅན། །མུ་སྟེགས་ཕལ་ཆེར་ལྷར་འཛིན་མོད། །ཁྱབ་འཇུག་པ་ཞེས་གང་གྲགས་པ། །ལྟ་བ་གཞན་དང་ ལུང་མི་མཐུན། །ཉེ་བའི་དབང་པོ་དང་པད་མའི་ལྟེ་བ་ཅན་ནི་ཁྱབ་འཇུག་གི་མིང་གཞན་ཡིན་ནོ། ། འདི་ནི་མུ་སྟེགས་ཅན་ཕལ་ཆེར་ལྷར་འཛིན་མོད་ཀྱི་གང་ཁྱབ་འཇུག་ཞེས་འབྱུང་བ་དེའི་ལྟ་ བ་ནི་དབུ་མ་ཡིན་ཏེ་ཁྱབ་འཇུག་པའི་མཚན་མོ་ལྔ་པའི་བསྟན་བཅོས་ལས། །མིང་ཙམ་ལས་ནི་རབ་འདས་ཤིང་། །དངོས་དང་དངོས་མེད་རྣམ་པར་སྤངས། །འབྱུང་དང་བསྡུ་ལས་ངེས་གྲོལ་བ། །དེ་ནི་ནོར་ལྷའི་བུ་ཞེས་བྱ། ། 1-748 དངོས་ལ་དངོས་ཉིད་ཡོད་མ་ཡིན། །དངོས་མེད་ལའང་དངོས་ཉིད་མེད། །དངོས་དང་དངོས་མེད་རྣམ་གྲོལ་བ། །གང་དེ་ཤེས་དེ་རིག་བྱེད་རིག །ཅེས་འབྱུང་ངོ་། །འདིས་ནི་འདི་སྟོན་པར་བྱེད་དེ་སེམས་ཉིད་རྟག་ པ་སྐྱེ་འཇིག་དང་བྲལ་བ་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་བདག་དམ་པ་ནོར་ལྷའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་འདོད་དོ། །ཡང་ཁྱབ་འཇུག་གིས། ལུས་ནི་སྙིང་པ་སྤངས་ནས་སུ། །ལུས་གཞན་ གསར་པ་ལེན་བྱེད་པའི། །བདག་ནི་མཚོན་གྱིས་མི་ཆོད་ཅིང་། །འདི་ནི་མེ་ཡིས་མི་འཚིགས་ལ། །ཆུ་ཡིས་འགྲུལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་ནི་ཆད་ལྟ་ཡང་སྟོན་པར་བྱེད་ དེ། །ཁྱབ་འཇུག་གིས་འཐབ་ཀ་བརླག་པར་བྱེད་པའི་ཚེ་སྲིད་སྒྲུབ་ལ་སྨྲས་པ། །གང་གིས་མི་ནི་བསད་པ་དང་། །གང་ཞིག་གསོད་པར་བྱེད་པ་དག །དེ་དག་གཉིས་ཀ་མི་དམིགས་ཏེ། །གསད་དང་གསོད་ པ་པོ་ཡོད་མིན། །རིགས་དང་དུལ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས། །བྲམ་ཟེ་བ་ལང་གླང་པོ་དང་། །ཁྱི་དང་སྨེ་ཤ་ཅན་དག་དང་། མཁས་པ་རྣམས་ནི་མཉམ་པར་བལྟ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་ལྟ་བའི་ ཚིགས་སུ་བཅད་པ་མང་པོ་བྱས་པའི་ཕྱིར་དང་། དབུ་མ་རྒྱན་ལས་ཁྱབ་འཇུག་གི་ལྟ་བ་དབུ་མ་དང་ཆ་མཐུན་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གང་དག་ཁྱབ་འཇུག་པ་ནི་གསང་བ་དང་དཔྱོད་པ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ནི་འདིས་བསལ་ཏོ། ། 1-749 སྤྱོད་པ་ནི་ཁྱབ་འཇུག་གི་དབང་བསྐུར་དང་དེ་ལ་མཆོད་པ་དང་ཨོཾ་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་སྲེད་མེད་ཀྱི་བུ་དྲན་པར་བྱས་ན་ཐར་པ་ཐོབ་པར་འདོད་དེ་གང་གིས་ཁྱབ་འཇུག་ཡོན་ཏན་

【現代漢語翻譯】 '我乃光芒萬丈，顯赫如日。在知識中，我是邏輯；在諸神中，我是帝釋天（釋迦提婆因陀羅，Śakradevānām Indra，Śakra，能天帝）。在感官中，我是心；在元素中，我是地。我亦是帶來快樂的強大力量。在羅剎和夜叉中，我是財神（梵文：Kubera，कुबेर，Kubera，庫貝拉）。在財神中，我是火神（梵文：Agni，अग्नि，Agni，阿耆尼）。在山中，我是須彌山。在字母中，我是阿（藏文：ཨ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：阿）。'據說，在浩瀚的海洋中，有一座名為『門城』的城市，蓮花生的近侍，與六千俱胝（一千六百萬）眷屬空行母一同居住於此。 『擁有蓮花中心的近侍，大多數外道都視其為神。被稱為遍入天（毗濕奴，梵文：Viṣṇu，विष्णु，Vishnu，遍入天）者，其見解與其他不同。』擁有近侍和蓮花中心是遍入天的別名。雖然大多數外道都視其為神，但被稱為遍入天者的見解是中觀，正如遍入天《五夜經》中所說： 『唯名而已，超越一切，遠離實有和非實有，從生滅中解脫，他是財神的兒子。』 『實有中無實有，非實有中亦無實有，從實有和非實有中解脫，知曉此者，即是知識的知者。』 這表明，心性是常恒的，遠離生滅，既非實有亦非非實有，是至上的自我，被稱為財神的兒子。此外，遍入天還說：『身體捨棄腐朽，取全新的身體。我不會被武器斬斷，不會被火焚燒，也不會被水浸濕。』 除此之外，也闡述了斷見。當遍入天要摧毀戰爭時，他對命主（梵文：Prajāpati，प्रजापति，Prajapati，生主）說：『殺死者和被殺者，兩者皆不可得，沒有殺者和被殺者。』 『具備種姓和調伏，圓滿的婆羅門、牛、象，狗和食狗肉者，智者平等視之。』因為說了許多類似的偈頌，並且《中觀莊嚴論》中說遍入天的見解與中觀相符。因此，那些說遍入天是秘密和審慎者，都被此論駁斥了。 其行持是遍入天的灌頂和供養，唸誦『嗡』（藏文：ཨོཾ，梵文天城體：ओम्，梵文羅馬擬音：om，漢語字面意思：嗡），憶念無慾之子（愛慾之子，梵文：Kāmadeva，कामदेव，Kāmadeva，迦摩提婆），便能獲得解脫，因為遍入天具有功德。

【English Translation】 'I am radiant, shining like the sun. Among knowledge, I am logic; among the gods, I am Indra (Śakradevānām Indra, Śakra, Lord of the Gods). Among the senses, I am the mind; among the elements, I am the earth. I am also the powerful force that brings happiness. Among the rakshasas and yakshas, I am the lord of wealth (Kubera). Among the lords of wealth, I am the god of fire (Agni). Among the mountains, I am Mount Meru. Among the letters, I am A (藏文：ཨ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：阿).』 It is said that in the vast ocean, there is a city called 『Door City,』 where the attendant of Padmasambhava resides with a retinue of sixteen million dakinis. 『The attendant with the lotus center, most non-Buddhists regard as a god. He who is known as Vishnu, his view differs from others.』 The one with the attendant and the lotus center is another name for Vishnu. Although most non-Buddhists regard him as a god, the view of the one who is called Vishnu is Madhyamaka, as it says in Vishnu's 'Five Nights Scripture': 『Only a name, utterly transcended, abandoning both existence and non-existence, liberated from arising and ceasing, he is called the son of the lord of wealth.』 『In existence, there is no existence; in non-existence, there is no existence either. Liberated from both existence and non-existence, whoever knows this is the knower of knowledge.』 This shows that the nature of mind is constant, free from arising and ceasing, neither existent nor non-existent, the supreme self, called the son of the lord of wealth. Furthermore, Vishnu says: 『The body abandons decay and takes a new body. I cannot be cut by weapons, burned by fire, or wetted by water.』 Apart from that, it also demonstrates nihilistic views. When Vishnu was about to destroy the war, he said to Prajapati: 『The one who kills and the one who is killed, both are unattainable; there is no killer or killed.』 『Those with lineage and discipline, the perfect Brahmin, cow, elephant, dog, and dog-eater, the wise see them equally.』 Because he made many similar verses, and because the Ornament of the Middle Way says that Vishnu's view is in accordance with the Middle Way. Therefore, those who say that Vishnu is secretive and prudent are refuted by this. His practice is the empowerment and offering to Vishnu, reciting 『Om (藏文：ཨོཾ，梵文天城體：ओम्，梵文羅馬擬音：om，漢語字面意思：嗡),』 and remembering the son of the desireless one (Kamadeva), one attains liberation, because Vishnu has qualities.

---

རྣམས། རྟག་ ཏུ་བསྒོམ་ན་བདེ་ཐོབ་འགྱུར། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །འདིར་སྨྲས་པ་སེམས་ཉིད་རྟག་པ་གཅིག་ཡིན་ན། །ངེས་དང་མ་ངེས་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ། །གསལ་དང་མི་གསལ་དག་མ་དག །ལ་སོགས་དབྱེ་བ་མེད་པར་འགྱུར། ། ཁྱབ་འཇུག་འགྲོ་བ་ཀུན་འཇོམས་པ། ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་ཅན། །མཆོད་དང་དབང་སྐུར་བསྒོམ་པ་ཡིས། །ཐར་པ་ཐོབ་པ་མི་འཐད་དེ། །ཁྱབ་འཇུག་འཁོར་དང་བཅས་པ་རྣམས། །གནས་ངན་སྨོད་པས་བཅོམ་ ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་འཇུག་གི་འཁོར་མ་འགགས་པ་ཞེས་བྱ་བས་དྲང་སྲོང་གནས་ངན་ལ་ཅོ་དྲིས་པས་དེ་ཁྲོས་ཀྱི་ཁོང་པ་ནས་ཁྱབ་འཇུག་གི་རིགས་ཐམས་ཅད་བརླག་པར་བྱེད་པའི་གཏུན་བུ་གཅིག་འབྱུང་ བར་གྱུར་ཅིག ཅེས་སྨྲས་པས་དེ་འདྲ་བས་བྱུང་སྟེ་འཁོར་རྣམས་དེས་བཅོམ་ནས་ལྷག་མ་མདེའུ་ཙམ་ཞིག་ལུས་པ་རྔོན་པ་རྒན་པོ་གཅིག་གིས་རྙེད་དེ་ཁྱབ་འཇུག་ནགས་གསེབ་ན་ཆུང་མའི་ཚོགས་རི་ བྲག་པས་ཕྲོགས་པ་ལ་སོགས་པའི་མྱ་ངན་གྱིས་མཐེ་བོ་བསྐྱོད་ཅིང་གནས་པ་ན། རྔོན་པ་རྒན་པོ་དེས་རི་དྭགས་ཀྱི་རྣ་བ་འགུལ་བར་ཤེས་ཏེ་མདའ་དེ་བསྣུན་པས་ཁྱབ་འཇུག་ཤིའོ་ཞེས་གྲག་སྟེ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་བསྟོད་པ་ལས་རྒན་པོས་ཁྱབ་འཇུག་མདའ་ཡིས་བསྣུན་ཞེས་བྱ་བ་དང་། 1-750 ཁྱབ་འཇུག་གིས་ནི་གཉེན་འདུན་རྣམས། །ལེ་ལན་གྱིས་ནི་གཏུགས་པར་གྱུར། །ཁྱོད་ཀྱིས་གཉེན་འདུན་ཐམས་ཅད་ནི། །འཁོར་བ་ལས་ནི་རྣམ་པར་བཀྲོལ། །ཞེས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །རྟོག་གེ་འབར་བ་ལས་ཀྱང་སྲེད་ མེད་ཀྱི་བུ་ནི་གཏི་མུག་ཅན་ཡིན་ཏེ་ཟླ་བ་བཞིར་གཉིད་ལོག་པའི་ཕྱིར། སྦྲུལ་དང་སྦལ་པ་བཞིན་ཞེས་བཤད་དོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལས་ཁྱབ་འཇུག་བརྟག་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ སྟེ་བདུན་པའོ།། །། ༄། །གྲུབ་པའི་མཐའ་བཤད་པ་ལས་ཚངས་པ་བ་རྟག་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་པ་སྟེ་བརྒྱད་པ། ད་ནི་ཚངས་པའི་ལུགས་བཤད་དེ། །ཁྱབ་འཇུག་ལྟེ་བའི་པད་མ་ལས། །བྱུང་བའི་ཚངས་པ་ཆེན་པོ་ཡིས། །འགྲོ་བ་འདི་ཀུན་བྱས་སོ་ཞེས། །ཚངས་པའི་རིག་བྱེད་སྨྲ་རྣམས་ཟེར། །ཁྱབ་འཇུག་ གི་ལྟེ་བའི་པདྨ་ལས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མེས་པོ་སྐྱེས་དགུའི་བདག་པོ་ཚངས་པ་གསེར་གྱི་སྐྱེ་གནས་ཅན་ནམ་གསེར་གྱི་སྙིང་པོ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་བྱུང་སྟེ། །ཇི་སྐད་དུ་དང་པོ་ཆུ་ ནི་སྤྲུལ་བར་འགྱུར། །དེར་ནི་ས་བོན་བཅུག་གྱུར་པས། །དེ་ནི་གསེར་གྱི་སྒོ་ངར་གྱུར། །དེ་ལས་ཚངས་པ་སྐྱེས་པ་ཡིན། །ཞེས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་འདྲ་བའི་ཚངས་པ་རྣམས་འདོར་ཞེས་བྱས་པས་ ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་མ་བརྒྱད་བསྐྱེད་དེ། །དེ་ལ་ཉི་མའི་མས་ནི་ལྷ་བསྐྱེད་ལ། །སྦྱིན་བྱེད་མས་ནི་ལྷ་མིན་དང་། མིའི་མས་ནི་མི་དང༴ ཀླུའི་མས་ཀླུ་དང༴ ནམ་མཁའ་ལྡིང་གི་མས་ནམ་མཁའ་ལྡིང་དང་། 1-751 དེ་བཞིན་དུ་མིའམ་ཅི་ལ་སོགས་པའི་མས་ཀྱང་དེ་ཉིད་བསྐྱེད་ད

【現代漢語翻譯】 如果經常禪修，就能獲得安樂。這裡要說的是，如果心性是常一的，那麼，確定與不確定、迷惑與不迷惑、清晰與不清晰、清凈與不清凈等等的差別就不可能存在了。 遍入天（Vishnu）毀滅一切眾生，具有貪嗔癡。通過供養、灌頂和禪修，不可能獲得解脫，因為遍入天及其眷屬被惡劣的詛咒所摧毀。遍入天的眷屬名為『不間斷』，他質問一位苦行者惡劣的處境，那苦行者憤怒地發誓說：『愿從我的腹中生出一個杵，摧毀遍入天的所有種族！』正如他所說的那樣，一個杵出現了，摧毀了他的眷屬，只留下一個箭頭的殘餘。一位老獵人發現了它，當時遍入天正在森林深處，因妻子被山賊搶走等悲傷而移動著拇指。老獵人以為那是野獸的耳朵在動，就射出了箭，遍入天喊道：『我死了！』特別殊勝的讚歌中說，老者用箭射中了遍入天， 遍入天被親友們責備，你將所有的親友從輪迴中解脫出來。』《正理之焰》中也說，無貪之子是愚癡的，因為他像蛇和青蛙一樣睡了四個月。在《宗義論典》中，《遍入天觀察之品》是第七品。 《宗義論典》中，《梵天常有之差別品》是第八品。 現在講述梵天的宗義：梵天的吠陀經學者們說，從遍入天的肚臍蓮花中生出的大梵天創造了這一切眾生。從遍入天的肚臍蓮花中，生出了世間一切眾生的祖先、眾生的主宰、具有黃金胎藏或黃金本質的梵天。正如所說：『最初水被創造出來，然後在其中放入種子，那變成了金色的卵，從中生出了梵天。』這樣的梵天通過『拋棄』創造了世界的八位母親。太陽之母生出天神，佈施之母生出非天，人類之母生出人類，龍之母生出龍，迦樓羅之母生出迦樓羅， 同樣，緊那羅等等的母親也生出他們自己。

【English Translation】 If one constantly meditates, one will attain happiness. Here it is said that if the nature of mind is permanent and one, then distinctions such as certainty and uncertainty, delusion and non-delusion, clarity and non-clarity, purity and impurity, etc., would not exist. Vishnu (Khྱab 'jug) destroys all beings, possesses attachment, hatred, and ignorance. It is not appropriate to attain liberation through offerings, initiations, and meditation, because Vishnu and his retinue are destroyed by evil curses. Vishnu's retinue, called 'Uninterrupted,' questioned a hermit about his evil state, and that hermit angrily vowed: 'May a pestle arise from my womb to destroy all of Vishnu's race!' As he said, a pestle appeared and destroyed his retinue, leaving only a remnant of an arrow. An old hunter found it while Vishnu was deep in the forest, moving his thumb due to grief over his wife being stolen by mountain bandits, etc. The old hunter, thinking it was the ear of a wild animal moving, shot the arrow, and Vishnu cried out: 'I am dead!' The particularly excellent praise says that the old man struck Vishnu with an arrow, 'Vishnu was blamed by his relatives, you liberated all your relatives from samsara.' It is also said in 'The Blazing Torch of Reasoning' that the son of No-Greed is ignorant because he sleeps for four months like a snake and a frog. In 'Analysis of Philosophical Systems,' 'The Chapter on Examining Vishnu' is the seventh chapter. In 'Explanation of Philosophical Systems,' 'The Chapter on Differentiating the Permanence of Brahma' is the eighth. Now explaining the tenets of Brahma: The Vedic scholars of Brahma say that the great Brahma, born from the navel lotus of Vishnu, created all these beings. From the navel lotus of Vishnu, the ancestor of all beings in the world, the lord of beings, Brahma with a golden womb or golden essence, was born. As it is said: 'First, water was created, then a seed was placed in it, which became a golden egg, from which Brahma was born.' Such Brahmas, by 'abandoning,' created the eight mothers of the world. The mother of the sun created gods, the mother of giving created asuras, the mother of humans created humans, the mother of nagas created nagas, the mother of garudas created garudas, Similarly, the mothers of kinnaras and others also created themselves.

---

ོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་ནི་ཚངས་པའི་སྙིང་དང་ཁ་ལས་ནི་བྲམ་ཟེ་དང་། དཔུང་པ་ལས་རྒྱལ་རིགས་དང་། བརླ་ལས་རྗེ་རིགས་དང་། རྐང་ མཐིལ་ལས་དམངས་རིགས་སྐྱེས་པར་འཆད་དེ་ཚངས་པའི་དཔུང་ལ་བསྟོད་པ་ལས། བྲམ་ཟེ་ཚངས་པའི་བུ་ཡིན་ཏེ། །སྙིང་དང་ཁ་ལས་སྐྱེས་ཞེས་པ། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་གྲགས་པ་དེ། །ཁྱོད་ལ་འབྲས་བུ་ བཅས་པར་འགྱུར། །ཞེས་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ལུགས་གཞན་ནི་ཚངས་པའི་ཁ་ལས་སྐྱེ་དགུའི་བདག་པོ་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྐྱེས་སོ། །དེས་མཆོད་སྦྱིན་ཞིག་ལ་རང་གི་བུ་མོ་རྣམས་ཚངས་པ་སྤྱན་ འདྲེན་དུ་བཏང་བས་ཚངས་པ་ཆགས་ཏེ་ཁུ་བ་བྱུང་བ་བསྲེག་གཟར་གྱིས་བླངས་ཏེ་མེར་བླུགས་པས་དྲང་སྲོང་ངན་སྤོང་དང་ཨྃ་གི་ར་ས་སྐྱེས་སོ། །ལྷག་མ་དུར་བའི་ནང་དུ་ལུས་པ་ལས་ དྲང་སྲོང་ཨ་ཏྲི་བྱུང་ངོ་། །དེས་རིག་བྱེད་རྣམས་བྱས་པ་ནི། །སྙན་དངགས་རི་ལ་སྙན་རིག་བྱས། །སྲིད་སྲུང་རི་ལ་སྲིད་རིག་བྱས། །སྐལ་ལྡན་གྱི་ནི་ཕུག་རོན་ཅན། །ངེས་བརྗོད་ཨྃ་གི་ར་སས་ བྱས། །ཞེས་རྟོག་གེ་འབར་བ་ལས་འབྱུང་ངོ་། །འདིས་ནི་སེམས་ཙམ་གྱི་ལྟ་བ་བཤད་དེ་བདུད་རྩི་ཐིགས་པ་གསང་བ་བསྟན་པ་ལས་རྣམ་རིག་ཙམ་ནི་རྟག་ཏུ་རྣམ་པར་དག འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་རྟག་དུ་གྲོལ་བ་ཡིན། ། 1-752 བླང་དང་དོར་བ་མེད་ཅེས་རབ་བརྟགས་ལ། །ཚངས་པ་མྱ་ངན་མེད་པར་རྟག་གནས་བྱོས། །ཞེས་བཤད་དོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ཚངས་པ་འདི་མེད་པའི་གྲུབ་པའི་བྱས་ཏེ། དེ་དག་ལ་ནི་མུ་སྟེགས་ པའི་ལྷ་དང་སྟོན་པ་ཆེན་པོ་གསུམ་ཡོད་པའི་གཅིག་ཆད་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་ཚངས་པའི་རིག་བྱེད་བཤད་དེ། ཚངས་པས་དྲན་པའི་རིག་བྱེད་བཞི། །ཤེས་བྱ་ཀུན་ལ་ཚད་མ་སྟེ། །དེ་བཤད་མཆོད་ སྦྱིན་སྦྱིན་བསྲེག་སོགས། །མཐོ་རིས་ཐར་པའི་ཐབས་ཡིན་ལོ། །རིག་བྱེད་ཆེན་པོ་བཞི་ནི་མུ་སྟེགས་བྱེད་ཕལ་ཆེ་བ་ཆོས་སུ་སྨྲ་མོད་ཀྱི་ཚངས་པ་ནས་བརྡ་སྤྲོད་པ་བའི་བར་རྣམ་པ་ལྔ་ལ་ ནི་རིག་བྱེད་པ་ཞེས་གྲགས་སོ། །རིག་བྱེད་རྣམས་ནི་སྒྲ་དང་དོན་སོ་སོར་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་དང་བཅས་པ། བརྗོད་བྱའི་དོན་ལ་ཚད་མ་སྐྱེད་པས་ཤེས་གསལ་དང་བཅས་པ། ཨ་ལི་དང་ཀ་ ལིས་བརྒྱན་པས་ཡི་གེ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་ཐོག་མ་སུས་ཀྱང་མ་བྱས་ཤིང་རྟག་པ་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་ལ་གསལ་བ་ཡིན་ཏེ་ཡན་ལག་བརྒྱད་ པ་ལས། ཚངས་པས་ཚེའི་རིག་བྱེད་དྲན། །སྐྱེ་དགུའི་བདག་ལ་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་འབྱུང་བའི་འགྲེལ་པར་ཚངས་པས་ཚེའི་རིག་བྱེད་དྲན་པ་ཡིན་གྱི་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཚེའི་རིག་བྱེད་རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་དོ། ། 1-753 དེ་ནི་དོན་ཐམས་ཅད་ལ་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ། རིག་བྱེད་ལས་ནི་གང་མི་འབྱུང་། །རིག་བྱེད་ལས་ནི་གང་མི་སྨྲ། །ཐམས་ཅད་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱ། །རིག་བྱེད་འདྲ་བའི་ཐོས་པ་མེད། །ཅེས་བ

【現代漢語翻譯】 此外，有些人認為梵天（Tshangs pa，梵天，Brahmā，宇宙的創造者）的心和口產生了婆羅門（Brahmin，婆羅門，Brāhmaṇa，印度教祭司階層），肩膀產生了剎帝利（royal race，剎帝利，Kṣatriya，武士或統治者階層），大腿產生了吠舍（clan of nobles，吠舍，Vaiśya，商人階層），腳底產生了首陀羅（common people，首陀羅，Śūdra，僕人階層）。他們讚美梵天的肩膀，說：『婆羅門是梵天的兒子，從心和口中誕生。』世俗的這種說法，對你來說會帶來果報。正如經文所說的那樣。還有一種說法是，從梵天的口中誕生了名為『生主』（Skye dgu'i bdag po， प्रजापति，Prajāpati，眾生之主）的生物。他爲了一個祭祀，派遣自己的女兒們去迎請梵天。梵天因此產生貪慾，射出精液，祭司用火勺接住，倒入火中，於是誕生了賢者昂吉拉斯（Drang srong ngan spong，अंगिरस，Aṅgirasa，一位偉大的賢者）和嗡（ཨྃ，ओं，Oṃ，神聖的音節）。剩餘的精液留在墳墓中，從中誕生了賢者阿低（Drang srong a tri，अत्रि，Atri，一位偉大的賢者）。他創作了吠陀經，即：『在詩歌山上創作詩歌吠陀，在統治山上創作統治吠陀，幸運者的鴿子，確定嗡吉拉斯所說。』正如《推理之火》（rtog ge 'bar ba）中所說的那樣。他闡述了唯識宗的觀點，在《甘露滴秘密教義》（bdud rtsi thigs pa gsang ba bstan pa）中說：『唯識常清凈，如是佛常解脫，無取捨之分別，常住梵天無憂惱。』有些人認為梵天是不存在的，他們認為這是外道（mu stegs pa，तीर्थंकर，Tīrthaṅkara，耆那教的祖師）的三大神和導師之一缺失了。現在講述梵天的吠陀經，梵天回憶起四種吠陀經，是所有知識的衡量標準。講述祭祀、佈施、火供等，是通往天界和解脫的方法。四大吠陀經雖然大多數外道都說是宗教，但從梵天到語法學家這五類人都被稱為吠陀經學者。吠陀經是將聲音和意義分別確定並結合在一起，通過對所表達的意義產生衡量標準而具有清晰性，並通過阿利（a li）和卡利（ka li）來區分字母。最初沒有人創造它，它是永恒的，在偉大的賢者心中顯現。正如《八支》（yan lag brgyad pa）中所說：『梵天回憶起生命吠陀，並向生主講述。』這段話的註釋中說，梵天回憶起生命吠陀，但不是創造它，因為生命吠陀是永恒的。它是一切意義的衡量標準，因為：『吠陀經中沒有不出現的，吠陀經中沒有不說的，一切都應該被理解為不存在，沒有像吠陀經一樣的聽聞。』 Furthermore, some assert that from Brahma's (Tshangs pa, 梵天, Brahmā, the creator of the universe) heart and mouth came the Brahmins (Brahmin, 婆羅門, Brāhmaṇa, the priestly class), from his shoulders the Kshatriyas (royal race, 剎帝利, Kṣatriya, the warrior or ruling class), from his thighs the Vaishyas (clan of nobles, 吠舍, Vaiśya, the merchant class), and from his feet the Shudras (common people, 首陀羅, Śūdra, the servant class). They praise Brahma's shoulders, saying, 'Brahmins are the sons of Brahma, born from his heart and mouth.' This worldly claim will bring you fruition. As it appears in the scriptures. Another tradition states that from Brahma's mouth was born a being called 'Lord of Beings' (Skye dgu'i bdag po, प्रजापति, Prajāpati, Lord of Creatures). He, for a sacrifice, sent his daughters to invite Brahma. Brahma then became lustful and ejaculated semen, which a priest caught with a fire ladle and poured into the fire, from which were born the sage Angiras (Drang srong ngan spong, अंगिरस, Aṅgirasa, a great sage) and Om (ཨྃ, ओं, Oṃ, the sacred syllable). The remaining semen stayed in a tomb, from which arose the sage Atri (Drang srong a tri, अत्रि, Atri, a great sage). He composed the Vedas, namely: 'On the Poetry Mountain, he composed the Poetry Veda; on the Ruling Mountain, he composed the Ruling Veda; the pigeon of the fortunate one, determined what Angiras said.' As it appears in 'The Blazing of Reasoning' (rtog ge 'bar ba). He explained the view of Mind-Only, saying in 'The Secret Teachings of the Nectar Drop' (bdud rtsi thigs pa gsang ba bstan pa): 'Mind-Only is always pure; thus, the Buddha is always liberated; there is no taking or leaving; abide always in Brahma without sorrow.' Some assert that this Brahma does not exist, considering it a missing one of the three great gods and teachers of the heretics (mu stegs pa, तीर्थंकर, Tīrthaṅkara, Jain founders). Now, the Vedas of Brahma are explained: Brahma remembered the four Vedas, which are the measure of all knowledge. Explaining sacrifice, giving, fire offerings, etc., are the methods to reach heaven and liberation. The four great Vedas, although most heretics claim them as religion, the five types from Brahma to grammarians are known as Vedic scholars. The Vedas are those that distinctly combine sound and meaning, generate a measure for the meaning expressed, thus possessing clarity, and distinguish letters by adorning them with Ali (a li) and Kali (ka li). Initially, no one created it; it is eternal, appearing in the minds of great sages. As it says in 'The Eight Limbs' (yan lag brgyad pa): 'Brahma remembered the Veda of Life and spoke to the Lord of Beings.' The commentary on this passage says that Brahma remembered the Veda of Life, but did not create it, because the Veda of Life is eternal. It is the measure of all meanings, because: 'Nothing does not arise from the Vedas, nothing is not spoken from the Vedas, everything should be understood as non-existent, there is no hearing like the Vedas.'

【English Translation】 Furthermore, some assert that from Brahma's (Tshangs pa,梵天, Brahmā, the creator of the universe) heart and mouth came the Brahmins (Brahmin, 婆羅門, Brāhmaṇa, the priestly class), from his shoulders the Kshatriyas (royal race, 剎帝利, Kṣatriya, the warrior or ruling class), from his thighs the Vaishyas (clan of nobles, 吠舍, Vaiśya, the merchant class), and from his feet the Shudras (common people, 首陀羅, Śūdra, the servant class). They praise Brahma's shoulders, saying, 'Brahmins are the sons of Brahma, born from his heart and mouth.' This worldly claim will bring you fruition. As it appears in the scriptures. Another tradition states that from Brahma's mouth was born a being called 'Lord of Beings' (Skye dgu'i bdag po, प्रजापति, Prajāpati, Lord of Creatures). He, for a sacrifice, sent his daughters to invite Brahma. Brahma then became lustful and ejaculated semen, which a priest caught with a fire ladle and poured into the fire, from which were born the sage Angiras (Drang srong ngan spong, अंगिरस, Aṅgirasa, a great sage) and Om (ཨྃ, ओं, Oṃ, the sacred syllable). The remaining semen stayed in a tomb, from which arose the sage Atri (Drang srong a tri, अत्रि, Atri, a great sage). He composed the Vedas, namely: 'On the Poetry Mountain, he composed the Poetry Veda; on the Ruling Mountain, he composed the Ruling Veda; the pigeon of the fortunate one, determined what Angiras said.' As it appears in 'The Blazing of Reasoning' (rtog ge 'bar ba). He explained the view of Mind-Only, saying in 'The Secret Teachings of the Nectar Drop' (bdud rtsi thigs pa gsang ba bstan pa): 'Mind-Only is always pure; thus, the Buddha is always liberated; there is no taking or leaving; abide always in Brahma without sorrow.' Some assert that this Brahma does not exist, considering it a missing one of the three great gods and teachers of the heretics (mu stegs pa, तीर्थंकर, Tīrthaṅkara, Jain founders). Now, the Vedas of Brahma are explained: Brahma remembered the four Vedas, which are the measure of all knowledge. Explaining sacrifice, giving, fire offerings, etc., are the methods to reach heaven and liberation. The four great Vedas, although most heretics claim them as religion, the five types from Brahma to grammarians are known as Vedic scholars. The Vedas are those that distinctly combine sound and meaning, generate a measure for the meaning expressed, thus possessing clarity, and distinguish letters by adorning them with Ali (a li) and Kali (ka li). Initially, no one created it; it is eternal, appearing in the minds of great sages. As it says in 'The Eight Limbs' (yan lag brgyad pa): 'Brahma remembered the Veda of Life and spoke to the Lord of Beings.' The commentary on this passage says that Brahma remembered the Veda of Life, but did not create it, because the Veda of Life is eternal. It is the measure of all meanings, because: 'Nothing does not arise from the Vedas, nothing is not spoken from the Vedas, everything should be understood as non-existent, there is no hearing like the Vedas.'

---

ྱ་ བ་དང་། རྣམ་འགྲེལ་ལས་ནི། ཚིག་རྣམས་ལོག་པར་སྨྲ་བའི་རྒྱུ། །ཉེས་རྣམས་སྐྱེས་བུ་ལ་བརྟེན་ཕྱིར། །སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་བདེན་དོན་ཅན། །ཞེས་ནི་ཁ་ཅིག་རབ་བརྗོད་བྱེད། །ཅེས་བཤད་དོ། ། འདི་བྱས་པ་ མི་དྲན་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་མ་བྱས་པར་བསྒྲུབ་སྟེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། བྱེད་པ་པོ་རྣམས་མི་དྲན་ཕྱིར། །སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་ཀྱང་འདོད་ལོ། །འདི་ལའང་རྗེས་སུ་འདོད་པ་ཡོད། །དེས་ན་ངན་པའི་མུན་ པས་ཁྱབ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །རིག་བྱེད་ལས། དབང་པོས་ཤིན་ཏུ་མི་རིག་པ། །ཡེ་ཤེས་ཉི་མ་ས་ཡི་གཞུང་། །ནུས་ཅན་དང་འདུས་རབ་བསྐྱེད་ལ། །ནུས་ཅན་དང་བཅས་ཐ་མ་ཡི། །བདེ་བ་གང་དེ་ ཚངས་དེ་ཉིད། བདེ་བ་དེ་ནི་ཤར་བར་བཤད། །གང་གིས་ཆགས་བཅས་སེམས་ཀྱིས་ཀྱང་། མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ་བྱེད་པའི། །དགའ་བའི་ལྟ་བ་གཅིག་པུ་ལས། །ལྟ་བ་གཞན་གྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ། །ཆོས་དང་ ཆོས་མ་ཡིན་པ་ཡང་། །བདེན་དང་བརྫུན་པ་གཉིས་སྤངས་ན། །སྤང་བྱ་གང་ཡིན་སྤངས་པའོ། །ཞེས་འཁྲིག་པའི་བདེ་བ་ཐར་པར་བཤད་དོ། །མི་དང་རྟ་དང་བ་ལང་ལ་སོགས་པ་གསོད་པའི་མཆོད་སྦྱིན་དང་སྦྱིན་སྲེག་ལ་སོགས་པས་གྲོལ་བར་སྨྲ་སྟེ། 1-754 བྲམ་ཟེ་ལ་ནི་བྲམ་ཟེ་གསད། །རྒྱལ་རིགས་ལ་ནི་རྒྱལ་རིགས་གསད། །དམངས་རིགས་དག་ལ་རྗེ་རིགས་ཏེ། །དཀའ་ཐུབ་དག་ལ་དམངས་རིགས་སོ། །བྱ་བ་དང་། བྱོལ་སོང་དྲུག་གམ་བདུན་སྦྱར་བྱ། །རྟ་ཡིས་ གཙང་མའི་ཚིག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། །ལོ་གསུམ་ལོན་པའི་མར་དག་ནི། །མཆོད་སྦྱིན་བྱ་བར་འོས་པ་ཡིན། །དེ་ནི་རྙེད་པར་མ་གྱུར་ན། །བ་དཀར་མར་གྱི་དོན་དུ་བཞོ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། ། དེ་ནི་དུས་ཕྱིས་དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱིས་རི་བོ་ངེས་པ་ལ་སོགས་པར་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་དེ་དག་དགག་པར་བྱ་སྟེ། །ཚངས་དང་སྐྱེ་དགུའི་བདག་པོ་ཡིས། །ཤེས་བྱ་དེ་ཉིད་མི་མཐོང་ སྟེ། །དེ་གཉིས་ཐིག་ལེ་མཆོག་མ་དང་། །བརྟུལ་ཞུགས་བཟང་ལ་ཆགས་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཕྱིར་དེས་བསྟན་རིག་བྱེད་བཞིའི། །ཁྲུས་དང་མཆོད་སྦྱིན་དཀའ་ཐུབ་སོགས། །མཐོ་རིས་ཐར་པའི་ལམ་མིན་ཏེ། །མཐོ་རིས་ཐར་པའི་ མི་མཐུན་ཕྱོགས། །སྡིག་དང་ཉོན་མོངས་མི་འཛད་ཕྱིར། །གལ་ཏེ་མེར་མཆོང་ཆུར་འཇུག་སོགས། །མཐོ་རིས་ཐར་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ན། །ཆུ་སྲིན་ཕྱེ་མ་ལེབ་ལ་སོགས། །མཐོ་རིས་ཐར་པའི་བདེ་ཐོབ་འགྱུར། །རིག་བྱེད་ སྐྱེ་དགུའི་བདག་པོས་བྱས། །དེ་བཞིན་དྲང་སྲོང་གིས་བྱས་ཞེས། །དེ་སྐད་འབྱུང་ཕྱིར་མི་དྲན་མིན། །རིག་བྱེད་རྟག་པའི་སྒྲ་དེ་ནི། །རྟག་ཏུ་ཐོས་དང་མི་ཐོས་འགྱུར། །རེས་འགའ་ཐོས་ཕྱིར་དེ་མི་རྟག ། 1-755 སྒྲ་དེ་དོན་དང་མ་འབྲེལ་ཕྱིར། །དོན་ལ་མི་སླུའི་ཚད་མ་མིན། །མ་འབྲེལ་དོན་ལ་ངེས་མི་རུང་། །རྟོག་གེ་འབར་བ་ལས། སྐྱེས་བུ་མི་བཟང་བས་བྱས་པར། །རིག་བྱེད་འདི་

【現代漢語翻譯】 又，在《釋量論》中說：『言辭謬誤之根源，過失皆依賴於補特伽羅。』有些人極力宣稱：『未由補特伽羅所造，具有真實義。』這裡說到。 以『不憶作者』之理證來成立『非作者』，如《釋量論》所說：『因不憶作者之故，亦可許為非補特伽羅所造。』對此也有隨許者。因此，（世界）被罪惡的黑暗所籠罩。 《吠陀經》中說：『感官極不明瞭，智慧之日乃大地之精華。』對於能者與和合者，能生起，與能者相伴隨，乃是最後的。那安樂即是梵天，那安樂即說是生起。無論誰，以貪慾之心，也能獲得寂滅的，唯一的喜樂之見。其它的見解又能做什麼呢？法與非法的，真實與虛妄的，如果捨棄了二者，就是捨棄了應捨棄的。』這裡說性愛之樂即是解脫。 他們說，通過殺人（包括人、馬、牛等）的祭祀和火供等可以獲得解脫： 『對於婆羅門，則殺婆羅門；對於剎帝利，則殺剎帝利；對於吠舍，則殺吠舍；對於苦行者，則殺首陀羅。』還有，『應宰殺六或七隻畜生，馬是清凈之語。』 還有，『三年以上的酥油，適合用於祭祀。如果未能獲得，則擠白色母牛的奶來代替酥油。』 這些是後來由仙人們在如確定山等處彙集的。 現在要駁斥這些觀點：梵天和生主，未能見到所應知之事物，因為他們對明點和美好的苦行充滿貪慾。因此，他們所宣說的四《吠陀經》中的沐浴、祭祀、苦行等，不是通往天界和解脫的道路，而是與天界和解脫相違背的，因為罪惡和煩惱不會窮盡。如果跳入火中、浸入水中等是通往天界和解脫的因，那麼水生動物、蝴蝶等也將獲得天界和解脫的安樂。說《吠陀經》是生主所造，同樣也是仙人所造，既然如此，就不是不憶。吠陀經是常恒之聲，有時聽得到，有時聽不到。因為有時聽得到，所以它不是常恒的。 聲音與意義不相關聯，因此，它不是不欺騙意義的量。不相關聯，就無法確定意義。《正理之焰論》中說：『因為是由不善之人所造，所以這《吠陀經》……』

【English Translation】 Furthermore, the Pramanavarttika (Commentary on Valid Cognition) states: 'The root of erroneous words, faults all rely on the pudgala (person). Some vehemently declare: 'Not created by a pudgala, possessing true meaning.'' This is what is said here. Establishing 'non-authorship' through the reasoning of 'not remembering the author,' as the Pramanavarttika states: 'Because the authors are not remembered, it can also be accepted as not created by a pudgala.' There are also those who agree with this. Therefore, (the world) is enveloped by the darkness of evil. The Vedas state: 'The senses are extremely unclear, the sun of wisdom is the essence of the earth.' For the capable and the harmonious, it can arise, accompanied by the capable, it is the last. That bliss is Brahma, that bliss is said to arise. Whoever, with a greedy mind, can also attain cessation, the unique view of joy. What else can other views do? Of dharma (righteousness) and non-dharma (unrighteousness), of truth and falsehood, if both are abandoned, then what should be abandoned is abandoned.' Here it is said that the pleasure of sexual union is liberation. They say that liberation can be attained through sacrifices and fire offerings that involve killing people (including humans, horses, cattle, etc.): 'For a Brahmin, kill a Brahmin; for a Kshatriya, kill a Kshatriya; for a Vaishya, kill a Vaishya; for an ascetic, kill a Shudra.' Also, 'Six or seven animals should be slaughtered, the horse is pure speech.' Also, 'Ghee (clarified butter) that is more than three years old is suitable for sacrifice. If it cannot be obtained, then milk a white cow to replace the ghee.' These were later compiled by the rishis (sages) in places such as the determined mountain. Now, these views will be refuted: Brahma and Prajapati (Lord of Creation) failed to see what should be known, because they were full of greed for bindu (seminal point) and beautiful asceticism. Therefore, the bathing, sacrifices, asceticism, etc., in the four Vedas they proclaimed are not paths to heaven and liberation, but are contrary to heaven and liberation, because sins and afflictions will not be exhausted. If jumping into fire, immersing in water, etc., are the cause of heaven and liberation, then aquatic animals, butterflies, etc., will also attain the bliss of heaven and liberation. Saying that the Vedas were created by Prajapati, and also by the rishis, since this is the case, it is not unremembered. The Vedas are constant sounds, sometimes heard and sometimes not heard. Because they are sometimes heard, they are not constant. Sound is not related to meaning, therefore, it is not a pramana (valid cognition) that does not deceive meaning. If not related, meaning cannot be determined. The Tarkajvala (Flame of Reasoning) states: 'Because it was created by an unwholesome person, therefore this Veda...'

---

ནི་གཞལ་བྱ་ཏེ། ། འབྱུང་པོ་འཚོད་དང་ཆང་འཐུང་བརྫུན། །སྨྲ་ཕྱིར་མཁས་པའི་བསྟན་བཅོས་བཞིན། །རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་བཤད་པ་ལ། །སྦྱོར་བ་དམིགས་སུ་མེད་པ་ནི། །རིག་བྱེད་ཉེར་ཞི་མ་ཡིན་པས། །དེ་ཕྱིར་མཁྱེན་ཡང་མ་ བསྟན་ཏོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་རང་རང་གི་ལུས་ལས་ཏིལ་འབྲུ་ཙམ་རེ་བཅད་ནས་ཐིག་ལེ་མཆོག་མ་ཞེས་བྱ་བའི་ལྷའི་བུ་མོ་ཞིག་བསྐྱེད་དེ། དེ་ཚངས་པ་ལ་བསྐོར་བ་བྱེད་དུ་ བཅུག་པ་དང་ཚངས་པ་དེ་ལ་ཆགས་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ལྟ་བས་ངོ་ཚ་བས་གདོང་པ་བཞི་སྤྲུལ་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་དབང་ཕྱུག་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །ཡང་སྐྱེ་དགུའི་བདག་པོའི་བུ་མོ་བརྟུལ་ཞུགས་བཟང་ མོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཚངས་པ་དང་དབང་ཕྱུག་དང་ཆོས་ཞེས་བྱ་བའི་ལྷ་དང་སྐྱེ་དགུའི་བདག་པོ་རང་ཉིད་ཀྱང་ལོག་པར་ཞུགས་ཏེ་བུ་བཞི་བྱུང་པ་ན་སོ་སོས་ང་ཡི་བུ་ཡིན་ནོ་ ཞེས་སྒྲ་སྒྲོགས་པ་བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་པས་ཐོས་ཏེ་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་ཕྱོགས་སུ་ནི་ཕལ་ཆེར་འཇིག་རྟེན་ན། ཕ་དང་འདྲ་བར་གྱུར་པས་ན། །གཟུགས་ཀྱིས་གང་ཞིག་གང་དང་འདྲ། །དེ་ནི་དེའི་ཡིན་ཞེས་བྱ། ། 1-756 ཞེས་སྨྲས་ཏེ་སོ་སོར་ལེན་དུ་བཅུག་ནས་རྩོད་པ་ཞི་བར་བྱས་སོ་ཞེས་གྲག་གོ །གྲུབ་པའི་མཐའ་བཤད་པ་ལས་ཚངས་པ་བ་རྟག་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་པ་སྟེ་བརྒྱད་པའོ།། །། ༄། །གྲུབ་པའི་མཐའ་བཤད་པ་ལས་གསང་བ་པ་བརྟག་པའི་རབ་དུ་བྱེད་པ་སྟེ་དགུ་པ། གསང་བ་པའི་ལུགས་ བཤད་པ། རྣམ་རིག་གཉིས་མེད་ཀུན་སྨྲ་བ། །རིག་བྱེད་མཐར་ཕྱིན་གསང་བ་པ། །སེམས་ཉིད་རྟག་པ་མཁའ་འདྲ་བའི། །བདག་ཏུ་ཐམས་ཅད་འདུས་པར་འདོད། །ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་རིག་པ་སེམས་ཙམ་དང་ སེམས་ཀྱང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་མེད་པར་སྨྲ་བ་ནི་གསང་བ་པ་ཡིན་སྟེ། །རིག་བྱེད་མཐའ་ལ་ངེས་རྣམས་ཀྱིས། །རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ཅི་འདྲ་དང་། །དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ཅི་འདྲ་མཐོང་། །དེ་ འདྲར་འཇིག་རྟེན་དེ་དག་མཐོང་། །འགག་པ་མེད་ཅིང་སྐྱེ་བ་མེད། །བཅིངས་པ་མེད་ཅིང་སྒྲུབ་པོ་མེད། །ཐར་འདོད་མེད་ཅིང་ཐར་པ་མེད། །འདི་ནི་དོན་དམ་པ་ཉིད་དོ། །ཆགས་དང་འཛིན་དང་ཁྲོ་བྲལ་ བ། །རིག་བྱེད་མཐར་ཕྱིན་གྲུབ་རྣམས་ཀྱིས། །སྤྲོས་པ་ཉེར་ཞི་གཉིས་མེད་པའི། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་འདི་མཐོང་ངོ་། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །འདི་ནི་བདག་རྣམ་ཤེས་དམ་པ་དང་ཤེས་པ་པོ་དང་ཀུན་གཞི་ཞེས་ ཀྱང་བྱ་བ་ནམ་མཁའི་ཆེན་པོ་དང་འདྲ་བ་གཅིག་ཏུ་ཐམས་ཅད་འདུས་པར་འདོད་དོ། །དེ་ནི་གནས་དང་ལུས་མེད་ཀྱང་གནས་དང་ལུས་ཅན་དུ་སྣང་སྟེ་འདི་ལྟར་སའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཀྱི་འོག་ན་མུན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་དེའི་འོག་ན་གནས་ལ། 1-757 གཞན་ཐམས་ཅད་ནི་དེས་སྒྱུ་མ་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ་འདི་སྐད་དུ་དེ་ནི་ལྷ་དེའི་སྒྱུ་མ་ཡིན་ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལ་སྟེང་གི་ཕྱོགས་དེའི་མགོ་དང་། །

【現代漢語翻譯】 是可衡量的。 飲酒作樂，虛偽欺詐，巧言令色，如同智者的論著。在宣講勝者的教義時，若沒有專注的修行，就不是吠陀的寂靜。因此，即使知曉也不顯露。』 諸神各自從自己的身體上割下芝麻大小的一塊，創造了一個名為『吉祥明點』的天女。讓她圍繞梵天旋轉，梵天對她產生了愛慕，並朝一個方向注視，因羞愧而幻化出四張面孔。自在天也是如此。 此外，生主之女，名為『善行苦行女』，梵天、自在天、法神以及生主自己也與她邪淫，生下四個兒子，各自聲稱是自己的兒子，因陀羅等聽到后，前往梵天世界，說道：『在這個世界，大多數都像父親一樣。』 『無論誰的形象與誰相似，就說是誰的兒子。』 說完，讓他們各自領走，平息了爭端。這就是傳說。在已成立的宗義中，梵天派是關於常恒的第八種分類。 宗義論述之秘密派研究之分類第九 秘密派的觀點 主張萬法唯識，無二元對立，通曉吠陀的秘密派。 認為心性常恒，如虛空般，一切都彙集于自性之中。一切法皆為唯識，心識也無能取所取二元對立，此乃秘密派的觀點。通曉吠陀者說：『如同夢境和幻術，如同乾闥婆城。』 『所見世界亦復如是。』 『無滅無生，無縛無解，無慾解脫者，亦無解脫。此乃勝義諦。』 『遠離貪執嗔恚，通曉吠陀的成就者們，見證了寂靜無戲論，無二元對立的無分別智。』 此乃自性，亦名清凈識，亦名覺知者，亦名阿賴耶識，如同廣闊的虛空，一切都彙集于其中。雖然無處所和身體，卻顯現為有處所和身體，例如大地輪之下有黑暗輪，其下有處所。 其他一切都是它所幻化的，如是說：『那是天神的幻化。』 它的上方是頭。

【English Translation】 is measurable. 'Drinking and feasting, false pretenses, and eloquent speech, like the treatises of the wise. In explaining the teachings of the Victorious One, if there is no focused practice, it is not the quiescence of the Vedas. Therefore, even if knowing, it is not revealed.' The gods each cut off a sesame seed-sized piece from their own bodies and created a goddess named 'Auspicious Point'. They made her revolve around Brahma, and Brahma became enamored with her and stared in one direction, transforming into four faces out of shame. Shiva is also the same. Furthermore, the daughter of the Lord of Beings, named 'Good Ascetic Woman', was fornicated with by Brahma, Shiva, the god Dharma, and the Lord of Beings himself, and four sons were born. Each claimed to be his own son, and Indra and others heard this and went to the world of Brahma, saying: 'In this world, most are like their fathers.' 'Whoever's form resembles whom, it is said to be his son.' Having said this, they let them each take their own, and the dispute was settled. In the established tenets, the Brahma school is the eighth classification regarding permanence. The ninth classification of the Secret School's examination of established tenets The Secret School's View The Secret School, which speaks of non-duality of mind-only and is versed in the Vedas. They believe that the nature of mind is eternal, like space, and that all things are gathered in the self. All phenomena are mind-only, and the mind is without the duality of subject and object, which is the view of the Secret School. Those who are versed in the Vedas say: 'Like dreams and illusions, like a city of gandharvas.' 'The world that is seen is also like that.' 'There is no cessation and no birth, no bondage and no achiever, no desire for liberation and no liberation. This is the ultimate truth.' 'Those who are free from attachment, grasping, and anger, the accomplished ones who are versed in the Vedas, have witnessed the non-conceptual wisdom that is peaceful, without elaboration, and non-dual.' This is the self, also called pure consciousness, also called the knower, also called the alaya-consciousness, like the vast sky, in which all things are gathered. Although it has no place or body, it appears to have a place and body, such as the circle of darkness below the circle of the earth, and below that, a place. Everything else is an illusion created by it, as it is said: 'That is the illusion of the god.' Its upper part is the head.

---

འོག་གི་ཕྱོགས་རྐང་པ་དང་། ནམ་མཁའ་ ལྟོ་བ་དང་། །ཕྱོགས་ལག་པ་དང་གཟའ་དང་རྒྱུ་སྐར་སྐྲ་དང་། །རི་བོ་བྲང་དང་། །རིའི་ཕྲེང་བ་རུས་པ་དང་། །ཆུ་ཀླུང་རྩའི་དྲ་བ་དང་། །ནགས་ཚལ་སྤུ་དང་སེན་མོ་དང་། །རྒྱབ་མཐོ་རིས་ཀྱི་ འཇིག་རྟེན་དང་། །དཔྲལ་བ་ཚངས་པ་དང་། དགེ་སྡིག་གཉིས་སྨིན་མ་གཉིས་དང་ཁྲོ་གཉེར་འཆི་བདག་གཤིན་རྗེ་དང་མིག་ཉི་ཟླ་དང་དབུགས་འབྱུང་རྔུབ་རླུང་དང་། རི་བྲན་སོ་དང་། ལྕེ་དབྱངས་ཅན་མ་དང་། མིག་ཕྱེ་བཙུམས་དུས་དང་། གཡས་གཡོན་སྐྱེས་པ་བུད་མེད་དང་སོར་མོ་རྣམས་རིའི་བར་ལ་སོགས་པ་ཡིན་སྟེ། ས་དང་ཆུ་དང་མེ་ལ་སོགས། །ཤེས་པ་རྟག་པའི་རྣམ་འགྱུར་གྱི། །བདག་ཡིན་དེའི་བདག་ ཉིད་ཅེས། །གཞན་གྱིས་ཡང་དག་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། གཡོ་བ་དེ་ཡིན་མི་གཡོ་དེ། །རིང་པ་དེ་ཡིན་ཉེ་བ་དེ། །ནང་དེ་ཕྱི་ནས་ཕྱི་རོལ་དེ་ཞེས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། སྲིད་པ་ཐམས་ཅད་དེ་ལས་སྐྱེས། །དར་གྱི་སྲིན་བུའི་སྐུད་པ་བཞིན། །སྣམ་མ་རྣམས་ལ་ཐ་ག་བཞིན། །ཆུ་ལ་ཆུ་ཤེལ་ཇི་བཞིན་དུ། །ལྕུག་མ་རྣམས་ལ་སླག་ཤ་བཞིན། ། 1-758 དེ་ནི་སྐྱེ་ལྡན་ཀུན་གྱི་རྒྱུ། །ཞེས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་མ་རྟོགས་ན་སྣ་ཚོགས་པའི་སྣང་བ་འདི་ཤར་ནས་སྐྱེ་འཆི་ལས་མི་གྲོལ་ཏེ། འཆི་བབས་རྣམས་ལ་བདུད་རྩི་མེད། །མེ་ལ་གྲང་ པ་ཇི་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་བདུད་རྩིའི་སྐྱེས་བུ་ནི། །མ་རྟོགས་བདུད་རྩི་ཡོད་མི་རིག །ཅེས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལ་གོམས་པས་སྐྱེས་བུ་དེ་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་ཅན་ཡིན་ཀྱང་གང་གི་ཚེ་གསེར་དུ་ སྣང་བ་དེའི་ཚེ་མ་རིག་པ་རྣམས་ཟད་ནས་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ་བྱེད་པོ་དབང་ཕྱུག་གསེར་མདོག་ཏུ། །གང་གིས་ལྟ་ཞིང་མཐོང་བ་དེ། །སྡིག་དང་བསོད་ནམས་ལས་འདས་ནས། །རབ་ཏུ་ཞི་བ་འཐོབ་ པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། །སྐྱེས་བུ་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་ཉི་མའི་མདོག །མུན་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་དེ་རིག་ན། །འཆི་བ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ་བདག་གིས་རྟོགས། སྐྱེ་བ་མེད་གནས་འགྲོ་ལ་ལམ་ གཞན་མེད་ཅེས་འབྱུང་ངོ་། ། དེས་ན་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་གྱི་འཇིག་རྟེན་འདི་གཉིས་མེད་པ་ལ་གོམས་པར་བྱས་པས་མ་གྲོལ་བའི་ཚེ་བདག་ཐ་དད་དུ་གནས་པ་རྣམས་ནི་གྲོལ་བའི་བདག་ཆེན་པོ་ དེར་ཐིམ་པར་འགྱུར་སྟེ། །བདག་ནི་བདེན་པར་རྟོགས་གྱུར་པས། །གང་ཚེ་ཀུན་ཏུ་མི་རྟོག་པ། །དེ་ཚེ་ཡིད་ནི་མེད་འགྱུར་སྟེ། །གཟུང་བ་མེད་པས་དེ་འཛིན་མེད། །བུམ་པ་ལ་སོགས་ཞིག་པ་ན། ། 1-759 བུམ་པའི་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ། །ཇི་ལྟར་ནམ་མཁར་འདུ་འགྱུར་བ། །དེ་བཞིན་སྲོག་ཀྱང་བདག་ཏུ་འདུ། །མཁས་པ་དེའི་ཆར་ཐིམ་པ། །ཡང་སྲིད་ལེན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །འདིར་སྨྲས་པ། ། འགྲོ་བ་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་འདི། །ཉི་མའི་མདོག་ཏ

【現代漢語翻譯】 下方是腳，天空是腹，四方是手，星辰是毛髮，山是胸，山脈是骨，河流是脈絡，森林是毛和指甲，後背是高尚的天界，前額是梵天（梵天，印度教中的創造之神），善與惡是雙眉，怒容是死神閻摩（閻摩，印度教和佛教中的死亡之神），眼睛是日月，呼吸是氣息，牙齒是山崖，舌頭是妙音天女（妙音天女，印度教的智慧、音樂、藝術、語言、學習和河流的女神），眼睛的開合是時間，左右是男女，手指是山間等等，地、水、火等等，是常恒不變的智慧的顯現，是『我』，是『我』的自性，他人如是正確宣說。 『動搖』就是它，『不動搖』也是它，『遙遠』就是它，『鄰近』也是它，『內』就是它，『外』也是它，如是說。而且，它也是一切的創造者，一切存在都從中產生，如同蠶吐絲，如同織布機的梭子，如同水中的水晶，如同竹子上的寄生植物。 它是所有有情生命的根源。如是說。如果不能證悟它，那麼各種各樣的顯現就會出現，並且無法從生死中解脫，對於臨終者來說，沒有甘露，如同火中沒有寒冷。因此，甘露之子，如果不能證悟，就不可能得到甘露。如是說。通過對此的串習，即使那個人具有各種顏色，當他顯現為金色時，無明就會耗盡，從而獲得解脫。『行動者自在天（自在天，印度教中濕婆神的別稱）是金色的，誰看到並觀察到他，就能超越罪惡和功德，獲得完全的寂靜。』如是說。 『偉大的聖者是太陽的顏色，如果認識到他超越了黑暗，就能獲得不死，我已證悟。』沒有出生，沒有居所，對於眾生來說，沒有其他道路。如是說。因此，通過串習這個如幻的世間，當沒有解脫時，那些安住于各自不同的『我』，就會融入到那個偉大的解脫之『我』中。『當證悟到「我」是真實時，何時完全不作意，那時心識就會消失，因為沒有所執，所以沒有能執。當瓶子等毀壞時，瓶子的虛空等，如何融入虛空中，同樣，生命也融入到「我」中。』 『智者融入到那之中，不再受生。』如是說。在此宣說：各種各樣的眾生顯現，如同太陽的顏色。

【English Translation】 Below are the feet, the sky is the belly, the four directions are the hands, the stars are the hair, the mountains are the chest, the mountain ranges are the bones, the rivers are the network of veins, the forests are the hair and nails, the back is the noble heavenly realm, the forehead is Brahma (Brahma, the Hindu god of creation), good and evil are the eyebrows, the wrathful expression is the Lord of Death Yama (Yama, the Hindu and Buddhist god of death), the eyes are the sun and moon, the breath is the air, the teeth are the cliffs, the tongue is Saraswati (Saraswati, the Hindu goddess of knowledge, music, art, speech, learning, and rivers), the opening and closing of the eyes is time, left and right are male and female, the fingers are the spaces between the mountains, and so on. Earth, water, fire, and so on, are the manifestations of unchanging wisdom, are 'I', are the self-nature of 'I', as others correctly proclaim. 'That which moves' is it, 'that which does not move' is also it, 'that which is far' is it, 'that which is near' is also it, 'the inner' is it, 'the outer' is also it, so it is said. Moreover, it is also the creator of all things, all existence arises from it, like a silkworm spinning silk, like a shuttle on a loom, like crystal in water, like mistletoe on bamboo. It is the root of all sentient beings. So it is said. If one cannot realize it, then various appearances will arise, and one will not be liberated from birth and death. For those approaching death, there is no nectar, just as there is no coldness in fire. Therefore, the son of nectar, if one cannot realize it, it is impossible to obtain nectar. So it is said. Through familiarizing oneself with this, even if that person has various colors, when he appears as golden, ignorance will be exhausted, and liberation will be attained. 'The actor, the Lord Ishvara (Ishvara, another name for the Hindu god Shiva), is golden; whoever sees and observes him will transcend sin and merit and attain complete peace.' So it is said. 'The great ascetic is the color of the sun; if one recognizes him as beyond darkness, one will attain immortality; I have realized it.' There is no birth, no dwelling place, and for beings, there is no other path. So it is said. Therefore, by familiarizing oneself with this illusory world, when there is no liberation, those who abide in their separate 'selves' will merge into that great liberated 'Self'. 'When one realizes that 'I' is true, whenever there is complete non-mentation, then consciousness will disappear, because there is no grasping, so there is no grasper. When a pot and so on are destroyed, how the space of the pot and so on merges into space, similarly, life also merges into 'I'.' 'The wise one merges into that, and will not be reborn.' So it is said. Here it is said: The various appearances of beings are like the color of the sun.

---

ུ་གཅིག་ན་ནི། །གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་བཅིངས་མ་བཅིངས། །རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་ལ་སོགས་པའི། །སྣ་ཚོགས་དབྱེ་བ་མེད་པར་འགྱུར། །རྟག་ན་གྲོལ་བ་མི་ སྲིད་དེ། །གཅིག་ལ་བྱེད་དང་བྱ་བའི་འབྲས། །རྣམ་པ་གཉིས་ནི་རུང་མ་ཡིན། །སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་བདེན་ན་ནི། །གཅིག་ཉམས་བརྫུན་ན་དངོས་མེད་ཕྱིར། །གཅིག་པ་བརྟགས་ན་འཐད་མ་ཡིན། །གྲུབ་པའི་མཐའ་ བཤད་པ་ལས་གསང་བ་པ་བརྟག་པའི་རབ་དུ་བྱེད་པ་སྟེ་དགུ་པའོ།། །། ༄། །གྲུབ་པའི་མཐའ་བཤད་པ་ལས་དཔྱོད་པ་བ་བརྟག་པའི་རབ་དུ་བྱེད་པ་སྟེ་བཅུ་པ། དཔྱོད་པའི་ལུགས་བཤད་པ། རྒྱལ་དཔོགས་པ་ནི་ཚད་མ་ལ། སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་བཅུ་གཉིས་འཆད། །འདི་ལ་དྲང་སྲོང་རྒྱལ་བས་ དཔོགས་འབྱིན་པས་རྒྱལ་དཔོགས་པ་ཞེས་ཀྱང་ཟེར་རོ། །མཚན་ཉིད་བཅུ་གཉིས་ནི་ཚད་མ་དང་། སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་དང་། དགོས་པ་དང་། གོ་རིམ་ངེས་པ་དང་། གནས་བཞི་དང་། སྤྱི་ངེས་པར་བསྟན་པ་དང་། བྱེ་བྲག་ངེས་པར་བསྟན་པ་དང་། གླེང་པ་དང་། རྩོད་པ་དང་། རང་རྒྱུད་དང་། ཐལ་འགྱུར་སྟེ་མཚན་ཉིད་ཅེས་པ་ཀུན་ལ་སྦྱར་རོ། །ཚད་མ་ནི་དྲུག་སྟེ་མངོན་སུམ་དང་། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་། 1-760 ༼འདི་ནས་ཤོག་ལྷེ་གཅིག་ཆད་༽ཁྱིམ་ན་མེད་ན་ཕྱི་རོལ་ན་ཡོད་པར་དོན་གྱིས་གོ་བ་བཞིན་ནོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་གསུམ་སྟེ་བདག་ཡོངས་སུ་མ་གྱུར་པ་ནི་དགག་བྱ་ཤེས་པའི་ཡུལ་ དུ་མ་གྱུར་པའོ། །ཡུལ་གཞན་ཤེས་པ་ནི་བུམ་པ་མེད་པའི་ས་ཕྱོགས་ཤེས་པའོ། །ཚད་མ་ལོག་པ་ནི་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མ་མ་བྱུང་བའོ། །དེའི་ཡུལ་ནི་བཞི་སྟེ་འོ་མ་ལ་ ཞོ་མེད་པ་ལྟ་བུ་སྔ་ན་མེད་པ་དང་། ཞོ་ལ་འོ་མ་མེད་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་ནས་མེད་པ་དང་། བ་ལང་ལ་རྟ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ལྟ་བུ་གཅིག་ལ་གཅིག་མེད་པ་དང་། རི་བོང་ལ་རྭ་ལྟ་བུ་ནི་ཤིན་ཏུ་མེད་པའོ། །སྤྱི་བྱེ་བྲག་ནི་བྱེ་བྲག་པ་དང་འདྲའོ། །གཞལ་བྱ་ནོར་བུ་གཟི་དང་འདྲ། །ཤེས་ཀུན་རྣམ་མེད་དངོས་པོ་འཛིན། །བདག་ནི་ཤེས་རིག་རྟག་པ་ སྟེ། །ཁ་ཅིག་སྦྲུལ་དང་འདྲ་བར་འདོད། །གཞལ་བྱ་རྣམས་ནི་ནོར་བུ་གཟི་བཞིན་དུ་གཅིག་དང་དུ་མ་གཉིས་ཀ་ཡིན་ལ་འདི་བློ་རྣམ་པ་མེད་པས་ཡོད་པ་འཛིན་ལ་ད་ལྟ་འཁྲུལ་པར་གྲགས་ པ་དག་ཀྱང་ཡུལ་དུས་གཞན་ན་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ལ་འཛིན་པར་འདོད་དེ་ཀུ་མ་རི་ར་ལས། སྐྱེ་བ་དེ་དང་གཞན་ལ་ཡང་། །དུས་དེ་དང་ནི་དུས་གཞན་ན། །ཐམས་ཅད་དུ་ནི་ཕྱི་རོལ་དམིགས། ། 1-761 ཡུལ་དང་དུས་གཞན་བདག་ཉིད་དོ། །རྨི་ལམ་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི། །ཡུལ་དེ་དང་ནི་ཡུལ་གཞན་ནོ། །མགལ་མེ་འཁོར་ལོའི་འགལ་བ་ནི། །མྱུར་དུ་བསྐོར་བར་བྱས་པ་ཡིན། །དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་སྤྲིན་ རྣམས་དང་། །སྔོན་ཤེས་ཁྱིམ་ལ་སོགས་པ་ཡིན། །སྨིག་རྒྱུ་ཆུའི་རྣམ་ཤེས་ལ། དགའ་གདུང་སེམས་འགོག་གདུང་འོད་ཟེར་གདུངས་དེ་

【現代漢語翻譯】 若執持一，則色與非色皆不繫縛，覺與不覺等，種種差別皆不復存在。若執持常，則解脫不可能，於一者，能作與所作之果，二者並存不合理。若種種顯現為真實，則一滅則偽，因無實物之故，故考察一法不合理。 《成宗論》中，考察隱匿者之理，第九品完。 《成宗論》中，考察論理者之理，第十品。 講述論理之理：勝論派認為量（pramāṇa）是標準，闡述等十二種特徵。此派因仙人勝光（Kaṇāda）創立，故又稱勝論派。 十二種特徵為：量（pramāṇa），共相（sāmānya），差異（viśeṣa），需要（prayojana），順序決定（kramaniyama），四處（sthāna-catuṣṭaya），共相決定顯示（sāmānya-niścaya-pradarśana），差異決定顯示（viśeṣa-niścaya-pradarśana），辯論（glaṅ-pa），爭論（rtsod-pa），自續（raṅ-rgyud），及倒推（thal-'gyur），特徵之名皆可通用。 量（pramāṇa）有六種，即現量（pratyakṣa），比量（anumāna）， （此處缺一頁）如不在家則在外之意。非有之物有三種，即非完全轉變之我，非為應破所知之境。知曉他境，如知無瓶之空地。顛倒之量（pramāṇa），即未生起現量等量（pramāṇa）。其境有四種，如牛奶中無酸奶般先前未有，如酸奶中無牛奶般壞滅后無，如牛身上無馬等般一物無他物，如兔角般徹底不存在。共相與差異與勝論派相同。所量如珍寶，知皆執持無分別之物。我為知覺常有，某些人認為如蛇一般。 所量諸法如珍寶一般，既是一又是多，此為無分別之智所執持之有，現今被稱為錯亂者，亦執持於他時他處存在之物，如童女村（kumārīra）所說：生於彼與他，時于彼與他，一切皆緣于外境，境與時是他性。夢境為知之行境，境即彼境與他境。火輪之違背，乃速疾旋轉所致。乾闥婆城與云等，先知家等是也。陽焰為水之識，喜憂之心止息，光芒熾熱。

【English Translation】 If one holds to one, then neither form nor formlessness is bound, and distinctions such as awareness and unawareness cease to exist. If one holds to permanence, then liberation is impossible; for one entity, the result of action and object cannot both exist. If various appearances are real, then when one disappears, it is false, because there is no real object. Therefore, examining oneness is unreasonable. In the 'Establishment of Tenets,' the ninth chapter, 'Analysis of the Hidden' is complete. In the 'Establishment of Tenets,' the tenth chapter, 'Analysis of the Logician' is complete. Explaining the system of logic: The Vaiśeṣika school considers 'pramāṇa' (means of knowledge) as the standard, and expounds twelve characteristics. This school is also called Vaiśeṣika because it was founded by the sage Kaṇāda. The twelve characteristics are: 'pramāṇa' (means of knowledge), 'sāmānya' (generality), 'viśeṣa' (particularity), 'prayojana' (purpose), 'kramaniyama' (order), 'sthāna-catuṣṭaya' (four places), 'sāmānya-niścaya-pradarśana' (demonstration of determined generality), 'viśeṣa-niścaya-pradarśana' (demonstration of determined particularity), 'glaṅ-pa' (discussion), 'rtsod-pa' (debate), 'raṅ-rgyud' (own system), and 'thal-'gyur' (consequence). The term 'characteristic' applies to all. There are six types of 'pramāṇa' (means of knowledge): 'pratyakṣa' (direct perception), 'anumāna' (inference), (Missing page here) Just as if someone is not at home, it is understood that they are outside. Non-existent things are of three types: the self that is not completely transformed, which is not an object of knowledge to be refuted. Knowing another object is like knowing a place where there is no pot. A reversed 'pramāṇa' (means of knowledge) is when 'pratyakṣa' (direct perception) and other 'pramāṇa' (means of knowledge) do not arise. Its objects are of four types: like the absence of yogurt in milk, which is non-existent before; like the absence of milk in yogurt, which is non-existent after destruction; like the absence of a horse, etc., on a cow, where one thing is absent in another; and like the horns of a rabbit, which are completely non-existent. Generality and particularity are the same as in the Vaiśeṣika school. What is measured is like a precious gem, and all knowledge holds onto objects without differentiation. The self is conscious and permanent, and some consider it to be like a snake. Measurable things, like precious gems, are both one and many. This is held by undifferentiated wisdom as existent, and those currently known as confused also hold onto objects that exist in other times and places, as stated in the Kumārīra: 'Born in that and another, time in that and another, all are directed outwards, object and time are of another nature.' The dream realm is the object of knowing, the realm is that and another realm. The contradiction of the fire wheel is due to rapid rotation. The city of Gandharvas and clouds, etc., are examples of knowing the home in advance. Mirage is the consciousness of water, joy and sorrow cease in the mind, the rays of light are scorching.

---

བཞིན་ཞེས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་ནི་རང་རང་གི་ཕུང་པོའི་རྒྱུ་བྱེད་པའི་ ཤེས་རིག་རྟག་པ་ཤེད་ལས་སྐྱེས་དང་ཤིས་བུ་ཞེས་ཀྱང་ཟེར་སྟེ། ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་བསྟོད་པ་ལས། བྲམ་ཟེས་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ། །སྐྱེས་བུ་རྟག་པ་ཡིན་ཞེས་བཏགས། །ཁྱོད་ཀྱིས་རྟག་པ་ ཅེས་བྱ་བའི། །རྒྱུ་ནི་ཅིའང་མེད་ཅེས་གསུངས། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །སྣ་མ་ཕུག་པ་ནི་བདག་རྟག་ན་ཟ་བ་པོ་མ་ཡིན་པ་དང་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་མི་འཐད་པ་དང་། མི་རྟག་ན་ ལས་བྱས་པ་ཆུད་ཟོས་ཤིང་མ་བྱས་པ་དང་ཕྲད་པར་ཐལ་བ་ལ་སོགས་པས་འཇིགས་ནས་སྦྲུལ་འཁྱིལ་བ་དང་འགྲོ་བའི་གནས་སྐབས་ཐ་དད་ཀྱང་རང་བཞིན་གཅིག་ཡིན་པ་བཞིན་རྟག་ལ་གནས་སྐབས་ མི་རྟག་པ་འདོད་དེ་དེ་ཉིད་ཀྱིས། དེ་ཕྱིར་གཉིས་ཀ་དོར་ནས་ནི། །ལྡོག་དང་རྗེས་འཇུག་བདག་ཉིད་ཅན། །སྐྱེས་བུ་ཞིག་ནི་ཁས་བླངས་བྱ། །འཁྱིལ་བ་ལ་སོགས་སྦྲུལ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། ། 1-762 འདི་བློ་ཐམས་ཅད་ནི་ལྐོག་གྱུར་དུ་འདོད་ལ། གོམས་ལས་ཁྱད་པར་འགྱུར་ན་ཡང་། །འཕྱོང་དང་ཆུའི་རོ་བཞིན་དུ། །རང་བཞིན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཞེས་གོམས་པས་མཐར་ཐུག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་ ཕྱིར་དང་། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་དྲི་མ་ནི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྟག་པ་ཡིན་པས་དེ་ཟད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཤེས་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མ་དམིགས་པས་མེད་པར་འདོད་དེ། རྣམ་འགྲེལ་ རྟག་ཉིད་ཕྱིར་རམ་ཐབས་མེད་ཕྱིར། །ཡང་ན་ཐབས་ནི་མི་ཤེས་ཕྱིར། །རྐྱེན་རྣམས་མི་ཟད་པ་ཉིད་ཅེས། །བྱ་བར་ཡོངས་སུ་རྟོག་གྲང་ན་ཞེས་འབྱུང་ངོ་། ། འདིར་སྨྲས་པ། དཔལ་ལྡན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་ ཡིས། །བཤད་པའི་མངོན་སུམ་རྗེས་སུ་དཔག་ལས། །གཞན་ལ་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་མེད། །དེས་ན་ཁྱེད་ཀྱིས་བཏགས་པ་དྲུག །ཚད་ཡིན་གཉིས་ལས་གཞན་མ་ཡིན། །གཞན་ཡིན་ན་ནི་ཚད་མ་མིན། །གཟི་ནི་གཅིག་ མིན་དུ་མའི་ཕྱིར། །གཞལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་དེ་དང་འདྲ། །ཤེས་ཀུན་དངོས་པོའི་ཡུལ་ཅན་ན། །ཚད་དང་ཚད་མིན་རྣམ་གཞག་སོགས། །བདག་དེ་རྟག་ན་རྒྱུ་མ་ཡིན། །རང་བཞིན་གནས་སྐབས་གཅིག་ཡིན་ན། །གཉིས་ ཀ་རྟག་དང་མི་རྟག་འགྱུར། །སྔ་ཕྱིའི་བརྐྱངས་བསྐུམས་ཐ་དད་ཕྱིར། །སྦྲུལ་ནི་གཅིག་གི་དཔེ་མ་ཡིན། །འདུས་ནི་ཁྱད་པར་ཐོབ་ནས་ཀྱང་། །གོམས་པ་འཕེལ་དང་ལྡན་པའང་སྲིད། །ཡལ་ག་ནས་ནི་ཡལ་ག་རུ། ། 1-763 འགྲོ་བར་མི་ནུས་མཁའ་ལྡིང་ཕྲུག །ཤིན་དུ་གོམས་པར་གྱུར་ན་ནི། །རྒྱ་མཚོ་ཡི་ཡང་ཕ་རོལ་འགྲོ། །དེ་བཞིན་སེམས་ཀྱང་ཡུན་རིང་དུ། །གོམས་ན་ཤེས་བྱའི་ཕ་རོལ་འགྲོ །ཀུན་མཁྱེན་མ་དམིགས་མེད་ ཟེར་བ། །ཚངས་པ་སོགས་ལའང་ཐལ་བར་འགྱུར། །དྲི་མ་རྟག་དང་ཐབས་མེད་སོགས། །མི་འཐད་མི་རྟག་ཐབས་ཡོད་ཕྱིར། །གྲུབ་པའི་མཐའ་བཤད་པ་ལས་དཔྱོད་པ་བ་བརྟག་པའི་རབ་དུ་བྱེད་པ་སྟེ་བཅུ་ པའོ།། །

【現代漢語翻譯】 他們這樣說。『我』是各自蘊的因，是常恒的覺識，也叫自在、生主、濕婆等。特別是在殊勝的讚頌中說：『婆羅門是眾生的因，被稱為常恒的士夫。』您說：『所謂的常恒，是沒有因的。』他們這樣說。鼻孔派認為，如果『我』是常恒的，那麼就不能成為享受者或成為非享受者，這是不合理的；如果『我』是非常恒的，那麼所造的業就會白費，並且會遇到未造的業，等等，因為害怕這些過失，所以他們認為就像蛇盤繞一樣，或者像眾生的不同狀態但自性相同一樣，常恒只是狀態上的非常恒。因此，他們自己說：『因此，必須捨棄兩者，承認具有變異和隨順性的士夫，就像盤繞的蛇一樣。』他們這樣說。 他們認為所有的智慧都是隱蔽的，即使通過串習而變得特殊，也像蓮藕和水的味道一樣，超越了自性。因為串習不能達到最終的改變，並且貪慾等垢染是心的常恒自性，所以他們認為瑜伽士的智慧和一切智是無法證悟的，因此是不存在的。《釋量論》中說：『因為是常恒的，或者因為沒有方法，或者因為不知道方法，所以說諸緣不會窮盡，應該這樣理解。』 在這裡，我說：法稱論師所說的現量和比量之外，沒有其他的量。因此，你們所說的六種名稱，除了兩種量之外，都不是量。如果是其他的，那就不是量。『光』不是一個，因為它是多樣的。對於所量的事物來說，情況也是如此。如果所有的知識都以事物為對象，那麼量和非量的區分等等，又有什麼意義呢？如果『我』是常恒的，那就不是因。如果自性和狀態是相同的，那麼兩者都會變成常恒和非常恒。因為前後伸展和收縮是不同的，所以蛇的比喻是不恰當的。即使聚集在一起，獲得了特殊性，也可能具有串習的增長。就像小鳥無法從一棵樹飛到另一棵樹，但如果非常習慣，就能飛過大海。同樣，如果心長期串習，就能超越所知。說沒有證悟一切智，這也會導致沒有梵天等。說垢染是常恒的，沒有方法等等，這些都是不合理的，因為非常恒是有方法的。這是宗喀巴大師所著的《釋量論》的第十品，即對已成立的宗義進行辨析的章節。

【English Translation】 They say, 'The 'self' is the cause of each aggregate, the constant consciousness, also called Isvara, Brahma, Shiva, etc.' Especially in the excellent praise, it says, 'The Brahmin is the cause of beings, called the constant Purusha.' You say, 'The so-called constant has no cause.' They say so. The Nasikas think that if the 'self' is constant, then it is not reasonable to be an enjoyer or a non-enjoyer; if the 'self' is impermanent, then the actions done will be wasted, and one will encounter actions not done, etc. Fearing these faults, they think that just as a snake coils, or just as the different states of beings have the same nature, constancy is only impermanence in state. Therefore, they themselves say, 'Therefore, both must be abandoned, and a Purusha with variability and conformity must be accepted, just like a coiled snake.' They say so. They think that all wisdom is hidden, and even if it becomes special through habituation, it is like the taste of lotus root and water, transcending nature. Because habituation cannot achieve the ultimate change, and because defilements such as desire are the constant nature of the mind, they think that the wisdom of yogis and omniscience are impossible to realize, and therefore do not exist. In the Pramāṇavārttika, it says, 'Because it is constant, or because there is no method, or because one does not know the method, it is said that the conditions will not be exhausted, and this should be understood.' Here, I say: Other than the direct perception and inference spoken by Dharmakirti, there is no other valid cognition. Therefore, the six names you speak of are not valid cognitions other than the two valid cognitions. If it is other, then it is not a valid cognition. 'Light' is not one, because it is diverse. The same is true for the objects to be measured. If all knowledge has objects as its objects, then what is the meaning of the distinction between valid and invalid cognition, etc.? If the 'self' is constant, then it is not a cause. If the nature and state are the same, then both will become constant and impermanent. Because the stretching and contraction before and after are different, the analogy of the snake is inappropriate. Even if gathered together, having obtained specialty, it is possible to have the growth of habituation. Just as a small bird cannot fly from one tree to another, but if it is very accustomed, it can fly across the ocean. Similarly, if the mind is habituated for a long time, it can transcend the knowable. Saying that there is no realization of omniscience also leads to the absence of Brahma, etc. Saying that defilements are constant, there is no method, etc., these are unreasonable, because impermanence has methods. This is the tenth chapter of Tsongkhapa's commentary on the Pramāṇavārttika, which is the section on analyzing the established tenets.

---

། ༄། །གྲུབ་པའི་མཐའ་བཤད་པ་ལས་ཙ་ར་ཀ་པའི་ལུགས་བརྟག་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སྟེ་བཅུ་གཅིག་པ། ཙ་ར་ཀ་པའི་ལུགས་བཤད་པ། །ཚེའི་རིག་བྱེད་རབ་མཁས་པ། །ཙ་ར་ཀ་པ་ཚད་མ་བརྒྱད། །འདོད་དོ་ཞེས་ནི་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་ཚད་མ་མངོན་སུམ་དང་། རྗེས་དཔག་དང་། ཡིད་ཆེས་ པའི་ལུང་དང་། རིགས་པ་དང་། མི་རིགས་པ་དང་། སྲིད་པ་དང་། གྲག་པ་དང་། མཉམ་དུ་སེམས་པ་དང་བརྒྱད་འདོད་དོ། །དེ་ལ་མངོན་སུམ་ནི་བདག་དང་དབང་པོ་དང་ཡིད་དང་དོན་རྣམས་ཕྲད་པ་ ལས་བྱུང་པ་རྟོག་པ་མེད་པ། གསལ་བའི་བློའོ། །མངོན་སུམ་གྱིས་དྲངས་པའི་རྗེས་དཔག་ནི་གསུམ་སྟེ་དུ་བ་ལས་མི་སྣང་པའི་མེ་ད་ལྟར་དཔོག་པ་དང་། བུ་ཆགས་པ་ལས་རྒྱོན་པོ་བྱས་པ་ འདས་པ་དཔོག་པ་དང་། ས་བོན་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་མ་འོངས་པ་དཔོག་པའོ། །ཡིད་ཆེས་པ་ལ་ནི་དཀའ་ཐུབ་དང་ཤེས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྡུལ་དང་མུན་པ་ལས་གྲོལ་བའི་ཤེས་པ་དྲི་མ་མེད་པ་དུས་གསུམ་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པར་འཇུག་པ་རྣམས་ཡིན་ཏེ་བརྫུན་མི་ཟེར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། 1-764 དེའི་ལུང་ནི་རིག་བྱེད་དང་དེའི་དོན་ལས་མ་ལོག་པར་སྤྱོད་པའི་གང་ཟག་དེ་ལྟ་བུས་བསྟན་པ་ཡ་རབས་ཀྱི་དགོངས་པ་འཇིག་རྟེན་ལ་ཕན་པར་འགྱུར་བ་སྦྱིན་པ་དང་། དཀའ་ཐུབ་དང་། བདེན་ བ་དང་། མི་འཚེ་བ་དང་། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྟོན་པའི་གཙུག་ལག་གི་ཚིག་མངོན་བར་མཐོ་བ་དང་ངེས་པར་ལེགས་པ་སྟོན་པ་རྣམས་སོ། །རིགས་པ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་ལས་རྒྱུ་འབྲས་སུ་ སྒྲུབ་པའོ། །མི་དམིགས་པ་ནི་དམིགས་པ་གང་གིས་དོན་ཤེས་པ་དེ་མེད་པས་དོན་མེད་པར་གྲུབ་པའི་ཚད་མའོ། །སྲིད་པ་ནི་སྟོང་ཡོད་པར་ཤེས་ན་བརྒྱ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པར་གོ་བ་ལྟ་ བུའོ། །ཞེས་གྲག་པ་ལ་ནི་སུས་མཐོང་ཆ་མེད་པར་འདི་ན་གནོད་སྦྱིན་གནས་སོ་ཞེས་གྲགས་པ་ལས་ཤེས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡིད་ཀྱིས་ཚོར་བ་ནི་འདི་ལྟ་བུ་འབྱུང་ངོ་སྙམ་ཙམ་ན་དེ་བྱུང་ བ་ལྟ་བུའོ། །བདག་ལ་ནི་མཐོང་བ་པོ་དང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་ཤེས་བྱ་ཞེས་ཀྱང་ཟེར་རོ། །འདི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཤེས་པ་ནི་མི་འགོག་ལ་གཞན་རྣམས་ནི་ཕལ་ཆེར་སྤྱོད་པ་བ་ དང་མཐུན་ནོ། །འདིར་སྨྲས་པ་རིགས་པ་དང་ནི་མི་དམིགས་པ། །ཚུལ་གསུམ་གྲགས་ལས་དོན་ཤེས་པས། །རྗེས་དཔག་ཉིད་ཡིན་གཞན་མ་ཡིན། །སྲིད་དང་ཞེས་གྲག་མཉམ་སེམས་དཔའ། །ཚད་མ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་དེ། ། 1-765 རྟག་ཏུ་མི་སླུ་མེད་ཕྱིར་རོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་བཤད་པ་ལས་ཙ་ར་ཀ་པའི་ལུགས་བརྟག་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སྟེ་བཅུ་གཅིག་པའོ།། །། ༄། །གྲུབ་པའི་མཐའ་བཤད་པ་ལས་བརྡ་སྤྲོད་པ་བ་བརྟགས་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སྟེ་བཅུ་གཉིས་པ། བྱཱ་ཀ་ར་ན་པའི་ལུགས་བཤད་པ། བརྡ་སྤྲོད་སྙན་ངག་ རིག་བྱེད་པ། །ཚད་མ་རིག་བྱེད་གཅིག་པུ་སྟེ། །བཱ་ཏྲི་ཧ་རི་གསུམ་དུ་སྨྲ། །དོན་ཀུན་སྒྲའི་ཚངས

【現代漢語翻譯】 《宗義論述》之十一：考察聲明派 聲明派之論述：精通生命吠陀者，聲明派認為有八種量。應知此為現量、比量、可信之聖言量、理量、非量、有量、名聲量、俱生量。其中，現量是指我與根、意、境相合而生起的無分別、明晰之識。比量由現量引出，有三種：由煙推知不見之火，由懷孕推知已行房事，由種子推知未來之果。可信之聖言量是指以苦行和智慧之力，從塵垢和黑暗中解脫出來的清凈智慧，對三時無礙照見者所說之語，因其不妄語。彼之聖言，即不違背吠陀及其意義，依此而行之人所宣說之語，賢善之意趣能利益世間，宣說佈施、苦行、真諦、不害、梵行之論典之語，以及顯示殊勝和決定善妙之語。 理量是指隨順正反，以因果關係進行推理。非量是指由對境的認知，若此認知不存在，則對境亦不存在，以此成立的量。有量是指知一則知百等。名聲量是指由眾人皆知『此處有藥叉』而產生的認知。俱生量是指心中稍想『此事將發生』，而此事即發生。我，亦被稱為見者、所見、能見、所知。此等瑜伽士之識不可阻擋，其餘則多與行為相應。於此而言，理與非量，由三種方式，從名聲中知曉事物，即是比量，而非其他。有、名聲、俱生，非為正量，因其並非恒常不欺。 《宗義論述》之十一：考察聲明派完畢。 《宗義論述》之十二：考察語法學家 語法學家之論述： 語法、詩歌、吠陀者， 唯有聖言量。 Bhartṛhari（ भर्तृहरि，bhartṛhari，持養）說有三種， 一切意義皆為聲音之顯現。

【English Translation】 Treatise on Tenets: Eleventh Chapter, Examination of the System of the Cārakas Explanation of the System of the Cārakas: The one who is very skilled in the Veda of life, the Cārakas assert that there are eight valid cognitions. It should be known that these are direct perception, inference, trustworthy testimony, reason, non-perception, existence, fame, and simultaneous thought. Among these, direct perception is the clear awareness that arises from the conjunction of the self, the senses, the mind, and the objects, and is without conceptualization. Inference, which is derived from direct perception, is of three types: inferring the unseen fire from smoke, inferring past sexual activity from pregnancy, and inferring the future fruit from the seed. Trustworthy testimony refers to the knowledge of those who, through the power of asceticism and wisdom, are liberated from dust and darkness, whose stainless knowledge penetrates the three times without obstruction, because they do not speak falsely. Their testimony is the teaching of those who do not deviate from the Vedas and their meaning, and who act accordingly. The intention of the virtuous benefits the world, and the words of the scriptures that teach giving, asceticism, truth, non-harming, and celibacy, and that show what is supremely high and definitely good. Reason is the establishment of cause and effect through forward and reverse reasoning. Non-perception is the valid cognition that establishes the non-existence of an object because the cognition by which the object would be known does not exist. Existence is like understanding that if there is one hundred, there must be one, and so on. Fame is like knowing from the widespread rumor that 'a yaksha dwells here,' even without having seen it. Simultaneous thought is like something happening as soon as one thinks, 'This will happen.' The self is also called the seer, the seen, the perceiver, and the knowable. This knowledge of the yogis is unimpeded, while the others mostly correspond to behavior. Here it is said that reason and non-perception, through three modes, knowing things from fame, are indeed inference, and not others. Existence, fame, and simultaneous thought are not valid cognitions, because they are not always infallible. Treatise on Tenets: Eleventh Chapter, Examination of the System of the Cārakas, is completed. Treatise on Tenets: Twelfth Chapter, Examination of the Grammarians Explanation of the System of the Grammarians: Grammarians, poets, and Vedic scholars, hold that the only valid cognition is scripture. Bhartṛhari says there are three, and all meanings are manifestations of sound.

---

་པར་འདོད། །བརྡ་སྤྲོད་པ་རྣམས་ན་རེ་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་དཔག་དང་ལུང་ལ་ཡང་མི་འཁྲུལ་ བར་ངེས་པ་མེད། དེས་ནམ་ནི་ས་ལ་འབྱར་བར་སྣང་། སྲིན་བུ་མེ་ཁྱེར་ནི་མེར་སྣང་ཡང་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པས་མཐོང་པ་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ་བདེན་བརྫུན་རིགས་པས་བརྟག་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དངོས་པོ་རྣམས་ཡུལ་དང་དུས་དང་ན་ཚོད་ཀྱིས་ནུས་པ་ཐ་དད་དུ་འགྱུར་བ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་ཏུ་མི་རུང་སྟེ། རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་མཁས་པ་གཅིག་གིས་ནན་ཏན་དུ་དཔག་ པ་ལའང་ཤིན་ཏུ་བརྩོན་པ་གྱིས་གཞན་དུ་དྲང་ཞིང་གཅུར་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་ནི་ལོང་བ་ཉམས་ང་བར་རྒྱུག་པ་བཞིན་གཡང་དུ་ལྷུང་བར་ འགྱུར་རོ། །ཀུན་གྱིས་ཀྱང་བལྟར་མི་སྣང་བའི་དོན་ནི་ལུང་ལས་ཤེས་པ་ཡིན་ལའང་ལོག་པ་མང་པོ་སྣང་ངོ་། །ཡོང་ནི་རིགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་ནི་སྒྲའི་བསྟན་བཅོས་ཡིན་པས་འདི་དང་བསྟུན་དགོས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། 1-766 འདིའི་སྟོན་པ་བཱ་ཏྲི་ཧ་རི་ན་རེ་ཇི་ལྟར་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དོན་ལ་མི་སླུ་བས་ཚད་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་རིག་བྱེད་ཀྱང་དོན་ལ་མི་སླུ་བས་ཚད་མ་ ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདི་དོན་ཐམས་ཅད་སྒྲའི་ཚངས་པའི་རྣམ་འགྱུར་དུ་འདོད་དེ། དེ་ནི་སྒྲ་དང་དོན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡི་གེ་ཨོཾ་གྱི་བདག་ཉིད་སྐྱེ་འཇིག་གནས་གསུམ་དང་ཕྱོགས་ཀྱི་ ཆ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ་བཱ་ཏྲི་ཧ་རིས་ཐོག་མཐའ་མེད་པའི་ཚངས་པ་ནི། །སྒྲའི་དེ་ཉིད་གང་འཇིག་མེད། །དེ་གྱུར་པ་ལས་དོན་རྣམས་བྱེད། །འགྲོ་བ་ཇི་ལྟ་བཞིན་དུ་སྤྱོད་ཅེས་བཤད་དོ། །དེའི་ སྒྲུབ་བྱེད་ནི་གང་ཞིག་གང་གིས་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་འཇིམ་པའི་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པ་བཞིན་ནོ། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྒྲའི་རྣམ་ པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་བཱ་ཏྲི་ཧ་རིས། སྒྲའི་རྗེས་འགྲོ་མ་གཏོགས་པའི། །ཤེས་པ་འཇིག་རྟེན་ན་ཡོད་མིན། །ཤེས་པ་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པ་ཉིད། །ཐམས་ཅད་སྒྲ་རུ་ཤེས་པར་ བྱ། །ཞེས་བཤད་དོ། །རྣམ་འགྱུར་རེས་འགའ་བ་ཡིན་ཀྱང་རང་བཞིན་རྟག་པ་ཡིན་ཏེ་ཀུ་མ་ར་རི་ལས་མི་རྟག་སྒྲའི་བརྗོད་བྱ་ཉིད། །བདག་ནི་ཟློག་པར་བྱེད་མ་ཡིན། །རྣམ་པར་འགྱུར་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ། 1-767 དེ་ཙམ་གྱིས་འདི་ཆད་མི་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེར་རང་བཞིན་མི་འགྱུར་ཀྱང་མ་རིག་པ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་དག་པ་ལ། །རབ་རིབ་ ཀྱིས་བསླད་སྐྱེ་བོ་ཡིས། །རབ་རིབ་སྣ་ཚོགས་དག་དང་ནི། །ལྡན་པ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་བཟློག །དེ་ལྟར་བདུད་རྩི་འགྱུར་མེད་པའི། །ཚངས་པ་འདི་ནི་མ་རིག་པས། །རྙོག་པ་བཞིན་དུ་འགྱུར་པ་སྟེ། ། ཐ་དད་ངོ་བོར་སྣང་བར་འགྱུར། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །འདིར་སྨྲས་པ

【現代漢語翻譯】 想要確定。語法學家們說，現量、比量和聖言量也並非沒有謬誤。例如，大地看起來是粘附在地面上的。螢火蟲看起來像火，但並非如此，因此所見並非都是正確的，需要通過理智來辨別真偽。 事物會因地點、時間和年齡而改變其效用，因此無法通過比量來推斷。即使對比量非常精通的人，如果過於努力地進行推斷，也可能被引導到錯誤的方向。因此，過分依賴比量就像盲人奔跑在危險的道路上，最終會墜入懸崖。 所有人都看不到的事物，可以通過聖言量來了解，但其中也存在許多謬誤。有人說，所有理性的基礎都是聲明的教義，因此必須與之保持一致。 此處的導師巴特里哈里認為，正如現量和比量在本質上不會欺騙，因此是正確的認知方式一樣，吠陀經在本質上也不會欺騙，因此也是正確的認知方式。他認為一切事物的本質都是聲音梵（Śabda Brahman）。那是所有聲音和事物的本質，是字母唵（Oṃ）的自性，沒有生、住、滅三相和方位的區分。巴特里哈里說：『無始無終的梵，是聲音的本質，永不毀滅。萬物由此演變，如眾生一般執行。』 其論證是：任何事物所具有的形態，都是其本質。例如，瓶子等器物具有泥土的形態。一切事物都具有聲音的形態。巴特里哈里說：『世間沒有不遵循聲音的知識。一切知識都遵循聲音，一切都應被理解為聲音。』 形態有時會改變，但本質是永恒的。庫瑪瑞拉（Kumārila）說：『無常是聲音的表達對象，自我不會被否定。爲了表達形態的變化，僅憑這一點不會改變其本質。』 在那裡，雖然本質不變，但由於無明，會顯現出各種各樣的形態，如色等。正如清凈的虛空，被眼翳所迷惑的人，會看到各種各樣的眼翳。同樣，這不變的甘露梵，由於無明，會像污濁一樣變化，顯現出不同的本質。』這裡說道。

【English Translation】 They want to ascertain. Grammarians say that perception, inference, and testimony are not without error. For example, the earth appears to adhere to the ground. A firefly appears to be fire, but it is not, so what is seen is not always correct; it must be examined by reason. Things change their efficacy according to place, time, and age, so they cannot be inferred by inference. Even one who is very skilled in inference, if he strives too hard to infer, may be led astray. Therefore, relying primarily on inference is like a blind man running on a dangerous road, who will fall into a ravine. Things that are not visible to all are known from testimony, but there are many errors in it. Some say that the basis of all reason is the doctrine of statements, so it must be consistent with it. The teacher here, Bhartṛhari, says that just as perception and inference do not deceive in essence and are therefore valid means of knowledge, so too the Vedas do not deceive in essence and are therefore valid means of knowledge. He considers the essence of all things to be the transformation of Śabda Brahman (Sound Absolute). That is the nature of all sounds and things, the self-nature of the letter Oṃ, without the three phases of arising, abiding, and ceasing, and without directional divisions. Bhartṛhari said: 'The beginningless and endless Brahman is the very essence of sound, indestructible. From its transformation, all things arise, acting as beings do.' The proof of this is that whatever has the form of something is its nature, just as pots and other things have the form of clay. All things have the form of sound. Bhartṛhari says: 'There is no knowledge in the world that does not follow sound. Knowledge itself follows sound. All should be known as sound.' Transformation is sometimes variable, but the nature is constant. Kumārila says: 'Impermanence is the object expressed by sound; the self is not negated. Because of expressing the transformation, it does not change this much.' There, although the nature does not change, due to ignorance, various forms such as form appear. Just as in the pure sky, a person deluded by cataracts sees various cataracts. Similarly, this unchanging nectar Brahman, due to ignorance, changes like turbidity, appearing as different entities.' It is said here.

---

། །མངོན་སུམ་དང་ནི་རྗེས་སུ་དཔག །བསླུ་བར་སྣང་བ་དེ་གཉིས་མིན། གཉིས་པོ་གང་ཞིག་ཚད་མ་ཡིན། །དེ་ལ་སླུ་བ་ནམ་ཡང་ མེད། །གནམ་ནི་ས་ལ་འབྱར་བ་དང་། །སྲིན་བུ་མེ་ཁྱེར་མེད་འཛིན་སོགས། །ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་འཁྲུལ་བ་ཡིན། །སྒྲའི་ཚངས་པ་རང་བཞིན་གཅིག །རྣམ་འགྱུར་དུ་མར་སྣང་བ་ནི། །གསང་བ་པའི་བདག་འདྲ་ བས། །དགག་པ་བཤད་ཟིན་རྣམ་འགྱུར་རྣམས། །འགགས་ཚེ་ཚངས་པའང་འགག་ན་ནི། །རྟག་པ་ཉིད་ཉམས་མི་འགག་ན། །དེ་གཉིས་གཅིག་པ་ཉམས་པར་འགྱུར། །དངོས་ཀུན་སྒྲ་རུ་སྣང་བ་ཡིས། །གཏན་ཚིགས་དེ་ནི་ མ་གྲུབ་ཉིད། །གྲུབ་ཀྱང་རྗེས་དཔག་མི་རུང་སྟེ། །འབྲེལ་བ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲའི་ཚངས་འགག་པ་ཡིན་ནོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་བཤད་པ་ལས་བརྡ་སྤྲོད་པ་བ་བརྟགས་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སྟེ་བཅུ་གཉིས་པའོ།། །། 1-768 ༄། །གྲུབ་པའི་མཐའ་བཤད་པ་ལས་གཅེར་བུ་པ་བརྟགས་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་སྟེ་བཅུ་གསུམ་པ། ད་ནི་གཅེར་བུ་པའི་ལུགས་བཤད་དེ། །སྐར་མའི་བསྟན་བཅོས་རབ་མཁས་པ། །དགེ་སྦྱོང་གཅེར་བུ་ཚད་མ་གསུམ། །བདག་ནི་ལུས་ཚད་ཤེས་པ་སྟེ། །ཤེས་བྱ་ཚིག་གི་དོན་འགྱུར་བརྟགས། །འདི་ལ་ནམ་མཁའ་ དང་ཕྱོགས་ཀྱི་གོས་ཅན་དང་ཐལ་བ་པ་དང་ཀུན་ཏུ་འཚོ་བ་པ་དང་འཛེམ་མེད་པ་དང་། ཟད་བྱེད་པ་དང་། དྲང་སྲོང་རྒྱལ་བ་དམ་པ་ལྷར་འཛིན་པས་རྒྱལ་བ་པ་ཞེས་ཀྱང་ཟེར་ཏེ་ སྟོན་པ་ནི་ཁྱུ་མཆོག་དང་། སྟོང་རིས་དང་། རི་ཁྲོད་པ་དང་། འཕེལ་བ་དང་། སྣོད་ཀྱི་རྗེ་དང་། ཁྱད་པར་རྗེ་དང་། བདེ་བྱེད་རྗེ་དང་། རི་ཁྲོད་རྗེ་དང་། བློ་བཟང་དང་། སེང་གེ་རྗེ་ལ་སོགས་ པ་ཟད་བྱེད་པའི་སྟོན་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ཡིན་ནོ། །སྣོད་ཀྱི་རྗེ་ནི་ཚད་མ་གསུམ་དུ་འདོད་དེ། མངོན་སུམ་ལའང་རྟོག་པ་དང་མི་རྟོག་པ་གཉིས་ལས་མི་རྟོག་པ་ནི་ལྟ་བ་ཙམ་ སྟེ་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་སྤྱི་ལ་འཇུག་གོ །རྟོག་པ་ནི་བ་ལང་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་ལ་འཇུག་གོ །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་རྣམ་པ་གཞན་དུ་མི་འཐད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་ གཅིག་ལས་ལྐོག་གྱུར་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་ཀྱི་ཡོད་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཏེ་ཇི་ལྟར་ཡང་དམིགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཅན་དུ་བྱས་པས་མཐུན་མི་མཐུན་གྱི་དཔེ་མེད་པས་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་མེད་ལ་ཕྱོགས་ཆོས་ཀྱང་གཞན་དུ་མི་འཐད་པར་འདུས་ཚུལ་གསུམ་མེད་མོད་ཀྱི་འདི་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ཡིན་ནོ། ། 1-769 ཚུལ་གསུམ་ནི་གོ་བྱེད་མ་ཡིན་ཏེ་ལྷ་སྦྱིན་གྱི་བུ་ལས་སྔོ་བསངས་དཔོག་པ་ལ་ཚུལ་གསུམ་ཡོད་ཀྱང་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུང་ནི་ཡིད་ཆེས་པའི་ཚིག་གོ །གཞལ་བྱ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་པ་ ནི་གཟི་བཞིན་གཅིག་དུ་འདོད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། དུ

【現代漢語翻譯】 顯現和隨後的推斷，如果顯得是欺騙性的，就不是量（pramana， प्रमाण， pramāṇa， 有效認知）。 兩者中哪個是量？ 對於那個，欺騙永遠不存在。 天空粘附於大地，螢火蟲被誤認為火等，這些都是意識的錯覺。 聲音的梵（brahman， ब्रह्म， brahman， 宇宙本體）本質是唯一的，顯現為多種形式，就像隱士的主人一樣。 對反駁的解釋已經結束，如果各種顯現停止時，梵也停止，那麼永恒的本質就會喪失；如果不停止，那麼兩者的一體性就會喪失。 由於萬物都顯現為聲音，所以那個論證本身就沒有成立。 即使成立，也不能進行推斷，因為在任何關係中都沒有成立。 以上是關於聲音的梵停止的論述。關於已成立的宗義的解釋中，對語法學家的考察，這是第十二（品）。 關於已成立的宗義的解釋中，對裸體派的考察，這是第十三（品）。 現在解釋裸體派的觀點：精通星象論著的苦行裸體派有三種量。 『我』是身體的尺度和意識，可知的對象是詞語含義的轉變的考察。 這裡有天衣派（Digambara， दिगंबर， digambara， 以天空為衣者）、灰衣派、普遍生活派、無畏派、滅盡派和將聖潔的勝利者視為神靈的勝利者派。 導師有牛王、空行者、隱居者、增長者、容器之主、特殊之主、快樂之主、隱居之主、賢者和獅子之主等二十五位滅盡派的導師。 容器之主認為有三種量：在現量中，有概念和無概念兩種，無概念只是觀看，涉及存在等一般概念；有概念涉及牛等特殊概念。 隨後的推斷是一種方式，稱為『與另一種方式不矛盾』，是從隱藏的事物中獲得的知識，如果不存在要證明的事物，它就不會產生。 例如，事物和非事物的存在本質，因為無論如何都可以被觀察到，因此將所有可知的事物都作為有法（dharmin， धर्मिन्， dharmin， 具有特定性質的事物），由於沒有相似和不相似的例子，所以沒有正向和反向的周遍關係，雖然沒有三相（trairūpya， त्रैरूप्य， trairūpya， 論式三相）——遍是所立宗法性、同品定有性、異品遍無性——的聚集，但這個論證是正確的。 三相不是理解的原因，就像從天授之子推斷出藍色一樣，雖然有三相，但卻是錯誤的。 聖言是可信的話語。看起來是各種各樣的可測量之物被認為是像貓眼石一樣是單一的，正如所說：

【English Translation】 Perception and inference, if they appear to be deceptive, are not valid cognitions (pramana). Which of the two is a valid cognition? For that, deception never exists. The sky adhering to the earth, fireflies being mistaken for fire, etc., these are illusions of consciousness. The essence of the sound Brahman is unique, appearing in various forms, like the master of hermits. The explanation of refutations is finished. If the Brahman also ceases when the various appearances cease, then the eternal nature is lost; if it does not cease, then the oneness of the two is lost. Since all things appear as sound, that argument itself is not established. Even if established, inference cannot be made, because it is not established in any relationship. The above is the discourse on the cessation of the sound Brahman. In the explanation of the established tenets, the examination of grammarians, this is the twelfth (chapter). In the explanation of the established tenets, the examination of the naked ones, this is the thirteenth (chapter). Now explaining the views of the naked ones: The ascetic naked ones, who are well-versed in astrological treatises, have three valid cognitions. 'I' is the measure of the body and consciousness, the knowable object is the examination of the transformation of the meaning of words. Here are the Digambaras (those whose garment is the sky), the ash-wearers, the universal livelihood practitioners, the fearless ones, the annihilators, and the victors who regard the holy victors as deities. The teachers are the bull-chief, the void-maker, the hermit, the increaser, the lord of vessels, the special lord, the pleasure-maker lord, the hermitage lord, the wise one, and the lion lord, etc., twenty-five teachers of the annihilators. The lord of vessels considers there to be three valid cognitions: In perception, there are two types, conceptual and non-conceptual; non-conceptual is merely seeing, involving general concepts such as existence; conceptual involves specific concepts such as cows. Subsequent inference is a method called 'not contradicting another method,' which is knowledge obtained from hidden things; it does not arise if there is no object to be proven. For example, the nature of the existence of things and non-things, because it can be observed in any way, therefore, making all knowable things as the subject (dharmin), since there are no similar and dissimilar examples, there is no positive and negative pervasion; although there is no gathering of the three aspects (trairūpya) - presence in the subject, presence in similar instances, absence in dissimilar instances - this argument is correct. The three aspects are not the cause of understanding, just as inferring blue from the son of Devadatta, although there are three aspects, it is erroneous. Scripture is trustworthy words. What appears to be a variety of measurable things is considered to be singular like a cat's eye gem, as it is said:

---

་མའི་ངོ་བོའི་དངོས་པོ་ལ། །བརྗོད་པར་འདོད་པའི་ངོ་བོར་འདོད། །ཅིག་ཆར་རིམ་གྱི་ཚུལ་གཉིས་ལས། །ཚིག་གི་བྱ་བ་གཞན་མེད་དོ། །དཔེར་ན་ ཁྲ་བོའི་ཁ་དོག་ལ། །ཇི་ལྟར་འདོད་བཞིན་ཁ་དོག་འཛིན། །དེ་བཞིན་དངོས་ལའང་སྣ་ཚོགས་ཕྱིར། །ཐ་དད་ཐ་དད་མིན་ངེས་འཛིན། །ཞེས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་བསྟོད་པ་ ལས་གཅེར་བུ་ལུས་ཀྱི་ཚད་བཞིན་དུ། །སྲོག་ནི་ཞུམ་དང་རྒྱས་པར་སྨྲ། །ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ནི་ཕྱོགས་གཅིག་ཕྱིར། །རྣམ་པར་འཇིག་པར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་ཞེས་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ནི་ཐམས་ ཅད་དུ་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལ། བདེ་སྡུག་ལ་སོགས་པ་གནས་སྐབས་ཐ་དད་ཙམ་དུ་འདོད་དོ། །སྲོག་དང་ནང་ན་གནས་པ་དང་ཁྱབ་བདག་དང་འཚོ་བ་དང་བདག་དང་སྐྱེ་བ་དང་། གསོ་བ་དང་། གང་ཟག་དང་། སྐྱེས་བུ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་གྲངས་སོ། །སྲོག་དང་གང་ཟག་སྡོམ་པ་དང་། །ངེས་པར་རྒ་དང་འཆིང་དང་ལས། །སྡིག་དང་བསོད་ནམས་ཐར་པ་སྟེ། །འདི་རྣམས་ཚིག་གི་དོན་དགུར་འདོད། །སྲོག་ནི་སྲོག་ཅན་སྡེ་ཚན་དགུ ། 1-770 ས་ཆུ་ཤིང་དང་མེ་དང་རླུང་། །སྲིན་བུ་གྲོག་མ་བུང་བ་མི། །དབང་པོ་ཅིག་ནས་ལྔ་དང་ལྡན། །དེ་ལ་འབྱུང་བ་བཞི་ནི་རེག་པའི་དབང་པོ་གཅིག་པུ་དང་ལྡན་ནོ། །སྲིན་བུ་དང་དུང་ དང་ཉ་ཕྱིས་དང་སྲིན་བུ་པད་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རེག་པ་དང་རོའི་དབང་པོ་གཉིས་པ་ཅན་ནོ། །གྲོག་མ་དང་སྲིན་གྱི་མི་མེད་ལ་སོགས་པ་ནི་རེག་པ་དང་རོ་དང་སྣའི་དབང་ པོ་གསུམ་པ་ཅན་ནོ། །བུང་བ་དང་སྦྲང་བུ་དང་སྦྲང་བུ་མཆུ་རིང་ལ་སོགས་པ་ནི་རེག་པ་དང་རོ་དང་སྣ་དང་མིག་གི་དབང་པོ་བཞི་པ་ཅན་ནོ། །མི་དང་རྐང་བཞི་པ་དང་ བྱ་ལ་སོགས་པ་ནི་རེག་པ་དང་རོ་དང་སྣ་དང་མིག་དང་རྣ་བའི་དབང་པོ་སྟེ་ལྔ་པ་ཅན་ནོ། །ཟག་པ་ནི་དགེ་སྡིག་གི་ལས་རྣམས་ཟག་བཅས་སུ་བྱེད་པའོ། །སྡོམ་པ་ནི་ཟག་ པ་འགོག་པ་སྟེ་ལས་གསར་པ་མི་སོག་པའོ། །ངེས་པར་དགའ་བའི་སྡོམ་པ་དེ་ཉིད་ཟས་མི་ཟ་བ་དང་སྐོམ་མི་འཐུང་པ་དང་བསམ་གཏན་དང་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་དཀའ་ཐུབ་དང་བཅས་ པ་ལས་ངེས་པར་རྒས་པར་བྱེད་པ་སྟེ་འཛད་པའི་རྒྱུ་བྱེད་པའོ། ། འཆིང་པ་ནི་ཉེས་པར་སྨྲས་པ་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་བཅུ་རྩ་གསུམ་གྱིས་བརྟགས་པའི་ལོག་ལྟ་སྟེ་དེའང་འདི་ལྟར་དབྱིག་གུ་གསུམ་པ་དང་། 1-771 འཚོ་བ་པ་དང་། ལོ་མ་ཅན་དང་། གཙང་སྦྲ་ཅན་དང་། བཅིངས་ནས་འདུག་པ་དང་། རི་ལ་གནས་པ་དང་། རྒྱལ་པོའི་བསོད་སྙོམས་ཅན་དང་། གླང་པོའི་རྒྱལ་མཚན་དང་། གོས་མེད་པ་དང་། ས་ཁུང་ན་ གནས་པ་བ་དང་། ཕྱུགས་བདག་པ་དང་། ཤིན་ཏུ་ཁྲུས་བྱས་པ་དང་། ནགས་ན་གནས་པ་དང་། ལྷ་མཆོད་པ་དང་། གཅེར་བུ་པ་དང་། ཀ་རྒྱའི་བུ་དང་། བ་ལང་དང་། རྟ་དང་། རི་དྭགས་དང་། ཁྱི་ དང་མི་དང་། གཞོན་ནུའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་དང་། འ

【現代漢語翻譯】 自性之本體，欲說為自性；同時次第之二法，無他語之作用。譬如： 雜色之顏色，如欲而持色；如是事物亦多樣，故立異非異之定解。如是說。我于殊勝之讚頌中，如裸身之量；生命有萎縮與增長之說。汝言此乃片面之故，終將壞滅。如是說，知之自性乃隨順一切，苦樂等僅為暫時之差別。生命、內住者、遍主、生計、我、生者、養育者、士夫、補特伽羅，皆為異名。生命與補特伽羅之總和，以及必定之老、縛、業，罪與福德、解脫，此等立為九種語之義。生命乃有情之九類： 地、水、樹、火與風，蟲、蟻、蜂、人，具一至五根。其中，四大乃僅具觸覺之根。蟲、貝、魚、蓮花蟲等，乃具觸覺與味覺二根者。蟻、無人蟲等，乃具觸覺、味覺與嗅覺三根者。蜂、蠅、長喙蠅等，乃具觸覺、味覺、嗅覺與視覺四根者。人、四足獸、鳥等，乃具觸覺、味覺、嗅覺、視覺與聽覺五根者。 『漏』乃令善惡業成為『有漏』之法。『律儀』乃遮止『漏』，即不積新業。決定喜悅之律儀，即不食不飲，以及禪定、瑜伽等苦行，乃必定令老，即作衰竭之因。『縛』乃三百六十三種邪見，如：持傘者、 生計者、持葉者、凈潔者、結縛而坐者、住山者、國王之乞食者、象旗者、無衣者、住地穴者、畜牧者、極度沐浴者、住林者、祭祀天神者、裸體者、卡嘉之子、牛、馬、鹿、犬與人，以及童子之禁行者等。

【English Translation】 The essence of self-nature is desired to be spoken of as self-nature; apart from the two aspects of simultaneous and sequential, there is no other function of speech. For example: Regarding the color of a variegated object, one perceives the color as desired; similarly, since things are diverse, one establishes a definite understanding of difference and non-difference. Thus it is said. I, in the supreme praise, like the measure of a naked body, speak of life as shrinking and expanding. You say that because it is one-sided, it will eventually perish. Thus it is said that the nature of knowing follows everything, and happiness and suffering are considered merely temporary differences. Life, the indweller, the pervader, livelihood, self, the born, the nourisher, the person, and the individual are all synonyms. The sum of life and the individual, as well as certain aging, bondage, karma, sin and merit, and liberation, these are considered the nine meanings of words. Life is the nine categories of sentient beings: Earth, water, trees, fire, and wind; insects, ants, bees, and humans, possessing one to five senses. Among them, the four elements possess only the sense of touch. Worms, shellfish, fish lice, lotus worms, etc., possess the two senses of touch and taste. Ants, unmanned insects, etc., possess the three senses of touch, taste, and smell. Bees, flies, long-beaked flies, etc., possess the four senses of touch, taste, smell, and sight. Humans, quadrupeds, birds, etc., possess the five senses of touch, taste, smell, sight, and hearing. 'Leakage' (ཟག་པ་) refers to actions of virtue and vice that make them 'with leakage' (ཟག་བཅས་). 'Restraint' (སྡོམ་པ་) is to prevent 'leakage', that is, not to accumulate new karma. The restraint of determined joy, that is, not eating or drinking, and ascetic practices such as meditation and yoga, certainly cause aging, that is, act as a cause of decay. 'Bondage' (འཆིང་པ་) refers to the 363 kinds of wrong views, such as those who hold umbrellas, those who make a living, those who hold leaves, those who are clean, those who sit bound, those who live in the mountains, those who beg from kings, those who have elephant banners, those who are without clothes, those who live in earth holes, those who herd livestock, those who bathe excessively, those who live in forests, those who worship gods, those who are naked, the sons of Kagya, cows, horses, deer, dogs, and humans, as well as those who practice the conduct of youths, etc.

---

བྱུང་བ་ལྔ་ལ་སེམས་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ལས་ནི་བཞི་སྟེ་ཕྱིས་མྱོང་འགྱུར་དང་། །མིང་དང་། རུས་དང་། ཚེའོ། །སྡིག་པ་ནི་ཆོས་མ་ཡིན་ པའོ། །བསོད་ནམས་ནི་ཆོས་སོ། །ཐར་པ་ནི་ལས་ཐམས་ཅད་ཟད་པས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟེང་ན་འདུག་པའི་གནས་འཇིག་རྟེན་འདུས་པ་ཅེས་བྱ་བ་སྲོག་ཡོད་པས་དངོས་པོའང་ཡིན་ལ་འཁོར་བ་ ལས་ཐར་པས་དངོས་མེད་དུའང་བགྲང་པ་དེར་འགྲོ་བས་ཏེ། ཁ་བ་རྒྱ་སྤོས་མེ་ཏོག་མདོག །བ་ཞོ་བ་མོ་མུ་ཏིག་མདོག །གདུགས་བཀན་བཟུང་བའི་དབྱིབས་འདྲ་བ། །ཐར་པ་ཡིན་པར་རྒྱལ་བས་བཤད། ། ཅེས་འབྱུང་ངོ་། །ཚེ་སྔ་མའི་ལས་རྣམས་དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་ཟད་པར་བྱས་ནས་ལས་གསར་པ་མ་བསགས་པས་སྐྱེ་བ་ཟད་ནས་གྲོལ་བར་འདོད་པ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་སྟེ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་བསྟོད་པ་ལས་ལུས་ཀྱི་དཀའ་ཐུབ་བགྱིས་པ་ཡིས། ། 1-772 མདུད་པ་འཇིག་པར་གཅེར་བུས་འཚལ། །ཁྱོད་ནི་ཐུགས་ཀྱི་དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས། །མདུད་པ་འཇིག་པར་བཞེད་པ་ལགས། །ཞེས་བཤད་དོ། །འཆི་དང་ཉལ་དང་བརྟགས་བཞིན་གྱིས། །ཤིང་རྣམས་སེམས་དང་བཅས་གྲུབ་པས། །ཀུན་དགའ་ ར་བ་སྐྱེད་ཚལ་སོགས། །བྱེད་པ་སྡིག་པ་ཉིད་ཡིན་ཟེར། །ཤིང་རྣམས་ནི་སེམས་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ་ཤུན་པ་ཐམས་ཅད་བཤུས་ན་འཆི་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་དང་ནུབ་མོ་ཉལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་འགོད་ དོ། །གཞན་ཡང་འཁྲི་ཤིང་ལ་མིག་གི་དབང་པོ་ཡོད་དེ་གོ་སྐབས་དང་བཅས་པ་ནས་སྐྱེ་ཞིང་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆུ་ཤིང་ལ་རྣ་བའི་དབང་པོ་ཡོད་དེ་འབྲུག་གི་སྒྲ་ཐོས་པ་ན་འབྲས་ བུ་འབྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆང་དུ་ལུང་ག་ལ་སྣའི་དབང་པོ་ཡོད་དེ། དེའི་རྩར་ཁྱི་རོའི་བཞག་པ་ན་འབྲས་བུ་འབྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀྱུ་རུ་ར་ལ་ལྕེའི་དབང་པོ་ཡོད་པ་ལ་བཱ་ཀུ་ ལའི་ཤིང་ལ་བུ་རམ་གྱི་ཆང་ཁས་གཏོར་ཞིང་བུད་མེད་ཀྱིས་བརྒད་ན་མེ་ཏོག་གད་མོ་བྱེད་ཅིང་འབྱུང་ངོ་། །ཤིང་མྱ་ངན་མེད་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་བ་ལ་བུད་མེད་ལང་ཚོ་ ལ་བབ་པས་རྐང་པ་རྒྱ་སྐྱེགས་ཀྱི་ཁུ་བས་བསྐུས་ཤིང་རྐང་གདུབ་དང་ལྡན་པས་བསྣུན་ན་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་བདེ་བ་དང་ངོ་ཚ་དང་ལྡན་པ་བཞིན་དུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་ཡོད་དོ། ། 1-773 ཤིང་རྣམས་ནི་མཐུན་པ་ལས་སྐྱེ་ཞིང་དཔྱིད་ཀ་ལ་སོགས་པའི་དུས་སུ་སྐྱེ་བས་ཀྱང་སེམས་པ་ཅན་དུ་གྲུབ་བོ། །དེས་ན་སྙིང་རྗེ་མེད་པ་རྣམས་ཀུན་དགའ་ར་བ་དང་། ཁྲུས་ཀྱི་རྫིང་ལ་ སོགས་པ་བྱེད་པ་ནི། སྡིག་པ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཏེ་ཇི་སྐད་དུ་ཀུན་དགའ་ར་བར་གནས་པ་དང་། །སྲོག་གཅོད་པ་ལས་རྟོགས་པར་བྱ། །གལ་ཏེ་དེར་ནི་སྲོག་ཆགས་འཆི། །སྡིག་པ་བྱེད་པ་དེ་ ལ་འགོ །སེམས་དང་ལྡན་པ་དེ་འཆི་བས། །སྡིག་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །དེ་བས་བསོད་ནམས་རྩོམ་པ་དག །དེའི་དེ་ལྟར་མི་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ཡི

【現代漢語翻譯】 他們聲稱五大元素是有意識的等等。業有四種，即後來體驗到的（果報），名字，種姓和壽命。罪惡是非正法。功德是正法。解脫是指所有業都已耗盡，居住在所有世界之上的地方，被稱為『世界聚集』，因為它既是有生命的實體，又因從輪迴中解脫而被視為非實體，因為它到達那裡。正如經文所說：『像雪，像中國香，像花朵的顏色；像凝乳，像珍珠的顏色；像撐開的傘的形狀，勝利者說那就是解脫。』 他們認為，通過苦行耗盡前世的業，並且不積累新的業，從而結束生命並獲得解脫，這就是他們的宗義。特別是在殊勝贊中說：『通過身體的苦行，裸行者尋求摧毀（業的）結。您通過內心的苦行，想要摧毀（業的）結。』 他們說：『死亡、睡眠和沉思時要小心。因為樹木是有意識的，所以建造精舍、花園等是罪惡。』他們認為樹木是有意識的，因為如果剝去所有的樹皮，它們就會死亡，並且它們會在晚上睡覺。 此外，蔓生植物有眼睛，因為它們在有機會時生長和移動。水生植物有耳朵，因為聽到雷聲時會結果實。酒麴有鼻子，因為如果在它旁邊放一具狗的屍體，它就會結果實。kuru ra 有舌頭，如果用 bakula 樹的糖酒灑在它上面，並由女人嘲笑，它就會開花併發出笑聲。如果一個沒有鮮花和果實的無憂樹，被一個青春期的女人用腳踢，腳上塗著紅花的汁液並戴著腳鐲，它就會像擁有快樂和羞恥一樣開花結果，因此它們有意識。 樹木從和諧中生長，並且在春天等季節生長，因此也被認為是具有意識的。因此，那些沒有同情心的人建造精舍和浴池等，就是在造罪。正如所說：『住在精舍里，要認識到殺生。如果那裡有生物死亡，罪惡就會降臨到那個人身上。當有意識的生物死亡時，就會變成巨大的罪惡。因此，那些想要行善的人，不應該那樣做。』

【English Translation】 They claim that the five elements are conscious, and so on. Karma is of four kinds: that which is experienced later (result), name, lineage, and lifespan. Sin is non-dharma. Merit is dharma. Liberation is when all karma is exhausted, residing in the place above all worlds, called 'World Assembly,' because it is both a living entity and considered a non-entity due to liberation from samsara, as it goes there. As the scripture says: 'Like snow, like Chinese incense, like the color of flowers; like curd, like the color of pearls; like the shape of an unfurled umbrella, the Victorious One said that is liberation.' They believe that by exhausting the karma of previous lives through asceticism, and not accumulating new karma, one ends life and attains liberation, which is their tenet. Especially in the Sublime Praise it says: 'Through bodily asceticism, the naked ones seek to destroy the knots (of karma). You, through mental asceticism, wish to destroy the knots (of karma).' They say: 'Be careful during death, sleep, and contemplation. Because trees are conscious, building monasteries, gardens, etc., is sinful.' They consider trees to be conscious because if all the bark is peeled off, they die, and they sleep at night. Furthermore, creepers have eyes because they grow and move when they have the opportunity. Aquatic plants have ears because they bear fruit when they hear the sound of thunder. Fermented liquor has a nose because if a dog's corpse is placed near it, it bears fruit. kuru ra has a tongue, if sugar wine from the bakula tree is sprinkled on it and mocked by a woman, it blossoms and laughs. If an ashoka tree without flowers and fruit is kicked by a woman in her youth, whose feet are smeared with safflower juice and who wears anklets, it blossoms and bears fruit as if it has pleasure and shame, therefore they have consciousness. Trees grow from harmony and grow in seasons such as spring, therefore they are also considered to be conscious. Therefore, those without compassion who build monasteries and bathing ponds, etc., are committing sin. As it is said: 'Living in a monastery, one should recognize the taking of life. If a creature dies there, sin falls upon that person. When a conscious being dies, it becomes a great sin. Therefore, those who wish to do good, should not do so.'

---

ན་ནོ། །ཡང་རང་ལ་རྗེས་སུ་མི་མཐུན་ པ། །དེ་ནི་གཞན་ལ་མི་བྱ་སྟེ། །འདིར་ནི་ཆོས་རྣམས་བསྡུས་པ་ཡིན། །གཞན་ནི་འདོད་པས་འཇུག་པར་བྱ། །ཞེས་སྨྲས་སོ། །ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་བསྟོད་པ་ལས་ཀྱང་། གཅེར་བུ་ཀུན་དགའ་ར་བ་ སོགས། །རྩིག་པ་སྡིག་པའི་རྒྱུ་ཞེས་ཟེར། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་ནི། །དེ་ཉིད་བསོད་ནམས་རྒྱུ་ཞེས་གསུངས། །ཞེས་བཤད་དོ། །ཡང་སེར་སྐྱ་དང་གཟེགས་ཟན་ལ་སོགས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དང་ ཆགས་བྲལ་མ་ཡིན་ཏེ་ཡོངས་འཛིན་ཀུན་འཛིན་གཉིས་དང་ལྡན་ཞིང་སྐར་མའི་བསྟན་བཅོས་མ་བརྩམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དང་ཆགས་བྲལ་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡོངས་འཛིན་ཀུན་འཛིན་གཉིས་དང་མི་ལྡན་ཞིང་སྐར་མའི་བསྟན་བཅོས་བརྩམས་པ་ཁྱབ་སྟེ་ཁྱུ་མཆོག་དང་སྟོང་རིས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། ། 1-774 ཞེས་སྨྲའོ། ། འབུ་ལུ་ཀ་མ་ཤ་ལ་སོགས་པའི་སྐར་མའི་བསྟན་བཅོས་རྣམས་གཅེར་བུའི་དགེ་སློང་རྣམས་ལས་གཞན་ལ་མི་སྟེར་ལ། ལྷ་ཆེན་པོ་རྒྱལ་བའི་གཟུགས་བརྙན་ལ་མཆོད་པས་ཐར་པ་འཐོབ་པར་ སྨྲ་སྟེ། ཟད་བྱེད་རྒྱལ་བའི་གཟུགས་བརྙན་རྣམས། །དད་པས་འབད་དེ་གཞོལ་བའོ། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གསེར་གྱི་རྒྱན་ཆ་ལ་སོགས་པ་ནི་རང་གཞན་གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་དོ། །ད་ནི་དེ་ དགག་པ་བཤད་དེ། །སྣ་ཚོགས་གཅིག་པ་སྔར་གསལ་ཟིན། །ས་སོགས་གོམས་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས། །སྲོག་ནི་མ་དམིགས་ཕྱིར་ན་མེད། །ལུས་སེམས་གདུང་བའི་དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས། །སེམས་ཀྱི་ཟག་པ་མི་འཛད་དེ། །ཟག་ པ་རྣམས་ལ་མི་འགལ་ཕྱིར། །དཔེར་ན་གཤེད་མའི་བརྩོན་བཞིན་ནོ། །ཅི་ཏེ་ལས་རྣམས་དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས། །ཟད་ཀྱང་ཉོན་མོངས་མ་ཟད་ན། །འཁོར་བའི་འཆིང་ལས་མི་གྲོལ་ཏེ། །སླར་ཡང་ཉོན་མོངས་ལ་སོགས་ ཕྱིར། །ཐར་པ་གདུགས་ཀྱི་དབྱིབས་འདྲ་བར། །གྲོལ་བ་སུའང་སོང་བ་མེད། །སྲོག་དང་དབང་པོ་རྣམ་པར་ཤེས། །འགག་པ་འཆི་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན། །དེ་ནི་ཤིང་ལ་མ་གྲུབ་ཉིད། །ནུབ་མོ་ལོ་མ་འཁུམས་ པ་ཡང་། །ཉལ་བའི་དོན་དུ་ངེད་མི་འདོད། །རྣམ་ཤེས་དབང་པོ་ལ་འདུས་པའི། །ཉལ་བ་དེ་ལ་མ་གྲུབ་སྟེ། །ཤིང་ལ་དབང་པོ་མ་གྲུབ་ཕྱིར། །འདི་ལྟར་མིག་མེད་ཀྱང་ཁབ་ལེན་གྱིས་ལྕགས་རྙེད་ལ། 1-775 རིན་པོ་ཆེ་གསེར་གྱི་མྱུ་གུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རྣ་བའི་དབང་པོ་མེད་ཀྱང་ཆུ་འཛིན་གྱི་སྒྲ་སྒྲོགས་པའི་དུས་སུ་སྐྱེ་ཞིང་འཕེལ་ལོ། །རྣ་དང་ལྕེ་མེད་ཀྱང་ཁྲག་དྲིའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ཞིང་ རྒྱུག་གོ །རྟེན་འབྲེལ་ཅུང་ཟད་ཀྱིས་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་འབྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་འཁྱུད་སྤྱད་ཀྱི་ལས་ཡིན་ཏེ་སེམས་མེད་པའི་འཁྱུད་སྤྱད་གཞན་བཞིན་ནོ། །འདིར་སྤྱད་ཀྱང་མི་བཟོད་པ་མེད་པའི་ ཕྱིར་དང་། འདྲ་བ་ལས་སྐྱེ་ཞིང་འཕེལ་བ་མཛེ་དང་། ལྷོག་པ་ལ་སོགས་པས་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་དང་དུས་སུ

【現代漢語翻譯】 此外，不要對他人做自己不願接受的事。這裡概括了所有佛法。應以慈悲心對待他人。』他們這樣說。在《殊勝贊》中也提到：『裸體教徒的寺廟等，被稱為罪惡的根源。但全知者（指佛陀）您卻說，它們是功德的根源。』他們這樣說。此外，勝論派和數論派等，並非全知者且不離貪慾，因為他們具有『總持』和『遍持』二者，並且創作了星相學著作。任何全知者且不離貪慾者，都不會具有『總持』和『遍持』二者，並且會創作星相學著作，如自在天和遍入天等。 他們這樣說。裸體教徒不會將貓頭鷹歷等星相學著作傳授給其他人，並且聲稱通過崇拜大自在天的雕像可以獲得解脫。他們說：『應以虔誠之心努力崇拜能摧毀一切的勝者（指佛陀）的雕像。』他們這樣說。他們認為金飾等是從自身和他者兩方面產生的。現在，我們將駁斥這些觀點。各種各樣的東西實為一體，這已在前面闡明。通過對地等習以為常的現量認知，可以得知生命並不存在，因為無法直接觀察到它。通過身體和精神的痛苦苦行，無法耗盡內心的煩惱，因為這與煩惱並不矛盾，就像劊子手的努力一樣。如果通過苦行可以耗盡業力，但無法耗盡煩惱，那麼就無法從輪迴的束縛中解脫，因為還會再次產生煩惱等。沒有人能從像傘一樣的解脫中獲得解脫。生命和諸根的滅絕是死亡的特徵。這在樹木中是不成立的。即使晚上樹葉捲曲，我們也不認為那是睡眠。意識與諸根聚合的睡眠在樹木中是不成立的，因為樹木中不存在諸根。就像沒有眼睛的磁鐵也能找到鐵一樣， 被稱為『珍寶金芽』的植物，即使沒有聽覺，也能在雲層發出雷鳴聲時生長。即使沒有耳朵和舌頭，也能追蹤血腥氣味並奔跑。通過少許緣起就能開花結果等，是交合的行為，就像無情識的交合一樣。在這裡，交合是因為沒有無法忍受的事物，並且從相似的事物中產生和生長，這並不確定，因為麻風病和水腫等也會發生，並且在特定時間會發生。

【English Translation】 Furthermore, do not do to others what you do not want for yourself. Here, all the Dharmas are summarized. One should engage with others through desire (compassion).』 Thus they say. In the 'Praise of the Exalted,' it is also said: 'The temples of the naked ascetics, etc., are said to be the cause of sin. But the Omniscient One (referring to the Buddha), You say that they are the cause of merit.' Thus it is said. Furthermore, the Samkhya and Vaisheshika schools, etc., are not omniscient and are not free from attachment, because they possess both 'totality-holding' and 'universality-holding,' and they have composed treatises on astrology. Whoever is omniscient and free from attachment does not possess both 'totality-holding' and 'universality-holding,' and composes treatises on astrology, like Ishvara and Vishnu, etc. Thus they say. The naked ascetics do not give the astrological treatises such as the Owl Calendar to others, and they claim that liberation is attained by worshipping the image of the Great Lord. They say: 'One should diligently engage in worshipping the images of the Conqueror (referring to the Buddha) who destroys all with faith.' Thus it is said. They believe that gold ornaments, etc., arise from both oneself and others. Now, we will refute these views. The variety of things being one has already been explained. Through the direct perception of being accustomed to earth, etc., it can be known that life does not exist, because it cannot be directly observed. Through the painful austerities of body and mind, the defilements of the mind cannot be exhausted, because this is not contradictory to the defilements, just like the efforts of an executioner. Even if karma can be exhausted through austerities, if defilements cannot be exhausted, then one cannot be liberated from the bonds of samsara, because defilements, etc., will arise again. No one has ever been liberated from a liberation that is like the shape of an umbrella. The cessation of life and the senses is the characteristic of death. This is not established in trees. Even when the leaves curl up at night, we do not consider that to be sleep. Sleep, which is the aggregation of consciousness with the senses, is not established in trees, because the senses do not exist in trees. Just as a magnet without eyes can find iron, the plant called 'Jewel Gold Sprout,' even without the sense of hearing, grows when the clouds thunder. Even without ears and a tongue, it follows the scent of blood and runs. The flowering and fruiting through a slight connection of interdependence is an act of copulation, just like unconscious copulation. Here, copulation occurs because there is nothing unbearable, and arising and growing from similar things is not definite, because leprosy and edema, etc., can also occur, and it occurs at a specific time.

---

་སྐྱེ་བ་རླུང་འཁྲིས་བད་ཀན་ལ་སོགས་པས་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་སེམས་མེད་དོ། །གཞན་ དུ་ན་ཁྱེད་ཀྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱི་ཤ་ལ་ཟ་བ་དང་ཁྲག་ལ་འཐུང་བ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་ཏེ་ཤིང་ཐོག་རྣམས་ཟ་ཞིང་དེའི་ཁུ་བ་འགའ་ཞིག་འཐུང་བའི་ཕྱིར་རྟོག་གེ་འབར་བ་ལས་ཀྱང་ ལྷོག་པ་བྱུ་རུ་བཻཌཱུཪྻ། རིན་ཆེན་གསེར་གྱི་མྱུག་སོགས་ཀྱིས། །ཤིང་རྣམས་སེམས་དང་བཅས་པ་ནི། །འདི་ལྟར་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལས་དབང་གིས། །རྩ་བས་འཐུང་བ་དུས་སུ་སྐྱེ། ། དམྱལ་བ་དང་ནི་མཐོ་རིས་ཀྱི། །མཚོན་དང་དཔག་བསམ་ཤིང་བཞིན་ནོ། །གཅེར་བུར་རྒྱུ་བས་ཐུབ་པ་ལ། །ཀུན་མ་བསྟན་པས་ཀུན་མཁྱེན་མིན། །ཞེས་སྨྲས། ཁྱུ་མཆོག་སོགས་མ་ངེས། ཞེས་བཤད་དོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་བཤད་པ་ལས་གཅེར་བུ་པ་བརྟགས་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་སྟེ་བཅུ་གསུམ་པའོ།། །། 1-776 ༄། །གྲུབ་པའི་མཐའ་བཤད་པ་ལས་སྟོན་པ་དྲུག་དང་ཡོན་ཏན་དུ་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྟག་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སྟེ་བཅུ་བཞི་པ། ད་ནི་སྟོན་པ་དྲུག་གི་འདོད་པ་བཤད་དེ་ཕལ་ཆེར་ཆད་པ་སྨྲ་བ་སྟེ། །ལ་ལ་རྟག་ཆད་འདྲེས་པར་སྨྲ། །དེ་ལ་སྨྲ་འདོད་ཀྱི་བུ་མོའི་བུ་ཡང་དག་རྒྱལ་བ་ཅན་དང་ཀུན་ཏུ་ རྒྱུ་གནག་ལྷས་ཀྱི་བུ་དང་འགྲོ་སྐྱོང་གི་བུ་རྫོགས་བྱེད་གསུམ་ནི་ཆད་སྨྲ་ཡིན་པས་རིམ་པ་བཞིན་བྱེད་པ་མེད་པ་དང་། རྒྱུ་མེད་པ་དང་ཚེ་སྔ་ཕྱི་དང་ཐར་པ་དང་ལས་དགེ་སྡིག་ དང་ཕ་མ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་འདོད་དེ་རྫོགས་བྱེད་ཀྱིས་དབང་པོ་རྣམས་ནི་གཡོ་བ་དང་བུད་མེད་རྣམས་ནི་དགའ་འདོད་པས། ཟླ་མཚན་དུས་སུ་བདག་སྐྱེས་ཏེ། །དེ་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་ བྱ། །ཞེས་སྨྲས་པ་ཡིན་ཏེ། བརྫུས་སྐྱེས་དང་དྲོད་བཤེར་ལས་སྐྱེས་པ་ལ་ཕ་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀ་རྒྱའི་བུ་ནོག་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་ནི་རྟག་ཆད་འདྲེས་པ་ཡིན་ཏེ་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་ རྟག་མི་རྟག་གཉིས་ཀ་ཡིན་པ་དང་ཡོད་མིན་མེད་མིན་ལ་སོགས་པ་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཅེར་བུ་པ་གཉེན་གྱི་བུའི་ལྟ་བ་ནི་ལས་རྒྱུར་སྨྲ་བ་སྟེ་ལས་ཟད་ན་གྲོལ་བར་འདོད་དོ། ། མི་ཕམ་སྐྲའི་ལྭ་བ་ཅན། །དུས་ཟད་ནས་ནི་གྲོལ་བར་འདོད། །འཁོར་བ་ལས་དུས་ཇི་ཙམ་ན་ཐར་བར་འགྱུར། །ཞེ་ན། ཐུབ་མེད་སྐྲའི་ལྭ་བ་ཅན་ན་རེ་དུད་འགྲོའི་བྱེ་བྲག་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་གནས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དུ་སྐྱེ་དགོས་སོ། ། 1-777 རྟོག་པའི་ལྟ་བ་ཆེན་པོ་དྲུག་ཁྲི་དང་དྲུག་བརྒྱ་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་དགོས་སོ། །བྲམ་ཟེ་དང་བ་ལང་གསོད་པ་དང་གསེར་རྐུ་བ་དང་ཆང་འཐུང་བ་དང་བླ་མའི་ཆུང་མ་ལ་སྤྱོད་པའི་ལས་ ལྔ་དང་སྒོ་གསུམ་ལས་གསུམ་དང་། རང་དང་གཞན་བྱེད་དུ་འཇུག་པའི་ལས་གཉིས་དང་བྱས་པའི་ལས་རིལ་པོ་དང་། བསམ་པའི་ལས་ལ་ལས་ཕྱེད་དུ་བྱས་པ་དང་། དེ་གཉིས་ཚོགས་པའི་ལས་ཟུང་དང་། ཡང་ན་ལྔ་པོ་ལས་གཞན་པ་ལས་

【現代漢語翻譯】 因為風、膽汁、黏液等不確定，所以沒有心識。否則，你們也會變成吃心識的肉、喝心識的血等，因為吃水果、喝一些果汁，所以比燃燒的思辨之火還要熾熱。 珊瑚、琉璃、吠琉璃，珍貴黃金的嫩芽等，這些樹木有心識，是不確定的。眾生的業力所致，根部吸收水分，按時生長，如同地獄和天界的刀劍和如意樹一樣。因為赤身裸體行走，所以沒有完全展示，因此不是全知者。』這樣說。『群體首領等不確定』，這樣說。 《宗義論》中對裸體派的辨析，第十三品結束。 《宗義論》中對六師和說功德者等的辨析，第十四品。 現在宣說六師的觀點，他們大多是斷滅論者。有些人說常斷混合論。其中，說辯論的女兒之子勝光、遍行者黑衣之子、行護之子圓滿，這三者是斷滅論者，依次認為沒有作用，沒有原因，沒有前後世和解脫，沒有善惡業，沒有父母等。圓滿認為諸根是動搖的，婦女是貪圖快樂的，月經來潮時我出生了，對此你們能做什麼？』這樣說。因為是化生和濕生，所以沒有父母。迦羅鳩馱迦旃延的觀點是常斷混合論，因為說我和世界既是常又是無常，既非有也非無等。裸體派拘鄰子的觀點是業為因，認為業盡則解脫。 彌梵·發衣者，認為時間到了就解脫。從輪迴中多久才能解脫呢？如果問，禿髮·發衣者說，必須投生到畜生的各個種類等一萬一千個主要生處。必須在相續中生起六萬三千個大的思辨見解。殺婆羅門和牛，偷盜黃金，飲酒，與上師的妻子行淫這五種業，以及身語意三門的三種業，以及自己和讓別人做的兩種業，以及所做的全部業，以及思考的業做一半，以及兩者集合的業做雙份，或者五種業之外的業。

【English Translation】 Because wind, bile, phlegm, etc., are uncertain, there is no mind. Otherwise, you would also become eating the flesh of minds, drinking the blood of minds, etc., because you eat fruits and drink some juice, so it is hotter than the burning fire of speculation. Coral, lapis lazuli, beryl, precious golden sprouts, etc., these trees have minds, which is uncertain. Due to the karma of sentient beings, the roots absorb water and grow on time, like swords and wish-fulfilling trees in hell and heaven. Because they walk naked, they are not fully shown, therefore they are not omniscient.' Thus said. 'Group leaders, etc., are uncertain,' thus said. The thirteenth chapter of the 'Analysis of Tenets' on the Examination of the Naked Ascetics ends. The fourteenth chapter of the 'Analysis of Tenets' on the Examination of the Six Teachers and Those Who Speak of Qualities, etc. Now I will explain the views of the six teachers, most of whom are annihilationists. Some say it is a mixture of permanence and annihilation. Among them, Ajita Kesakambalin (སྨྲ་འདོད་ཀྱི་བུ་མོའི་བུ་ཡང་དག་རྒྱལ་བ་ཅན།), Makkhali Gosala (ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་གནག་ལྷས་ཀྱི་བུ་), and Purana Kassapa (འགྲོ་སྐྱོང་གི་བུ་རྫོགས་བྱེད་) are annihilationists, who successively believe that there is no action, no cause, no past and future lives and liberation, no good and evil deeds, and no parents, etc. Purana Kassapa believes that the senses are wavering and women are greedy for pleasure. 'I am born when menstruation comes, what can you do about it?' Thus said. Because they are born miraculously and from moisture, they have no parents. The view of Pakudha Kaccayana (ཀ་རྒྱའི་བུ་ནོག་ཅན་) is a mixture of permanence and annihilation, because he says that the self and the world are both permanent and impermanent, neither existent nor non-existent, etc. The view of Nigantha Nataputta (གཅེར་བུ་པ་གཉེན་གྱི་བུ་) is that karma is the cause, believing that liberation is attained when karma is exhausted. Mipam, the hair-clothed one, believes that liberation comes when time is exhausted. How long will it take to be liberated from samsara? If asked, Tubme, the hair-clothed one, says that one must be born into one hundred and eleven thousand major birthplaces, such as the various kinds of animals. Sixty-three thousand great speculative views must be generated in the continuum. The five actions of killing Brahmins and cows, stealing gold, drinking alcohol, and engaging in sexual activity with the guru's wife, as well as the three actions of body, speech, and mind, as well as the two actions of doing and causing others to do, as well as all the actions done, and half of the actions of thinking, and the actions of the two combined are doubled, or actions other than the five actions.

---

ཕྱེད་དང་། ཟས་མི་ཟ་བ་དང་མེར་འཇུག་པ་དང་རི་ལས་འཕྱོང་པ་དང་ཆུར་འཇུག་པ་དང་རལ་པ་ཐོགས་པ་དང་ཐལ་བ་འབྱུག་པ་དང་། གཡང་གཞི་ ཐོགས་པ་དང་། དབྱུག་པ་ལ་སོགས་པ་ཐར་པའི་ལམ་དྲུག་བཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། རྟོག་པ་སྟེ་ལྟ་ངན་ནམ་བར་བསྐལ་དྲུག་བཅུ་རྩ་གཉིས་དང་ཚ་དམྱལ་བརྒྱད་ལ་འཁོར་ལྷག་པ་བཅུ་དྲུག་གི་སེམས་ ཅན་དམྱལ་བ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་དང་། མིག་དང་རྣ་བ་དང་སྣ་གསུམ་གཉིས་གཉིས་དང་། ལྕེ་དང་ལུས་དང་སྲོག་དང་ཡིད་དང་བདེ་སྡུག་གཉིས་དང་། ཡིད་བདེ་ཡིད་མི་བདེ་གཉིས་དང་། བཏང་སྙོམས་ དང་དད་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་འགྲོ་བ་དྲུག་དང་སྦྱར་བས་དབང་པོ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་དང་། རྡུལ་ཏེ་ཕྲ་རྒྱས་ཀྱི་ཁམས་དྲུག་བཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། ཀླུ་དང་ཁྱུང་གཉིས་སྐྱེ་གནས་ཀྱི་རིགས་བཞི་ཡོད་པ་དང་། 1-778 མུ་སྟེགས་ཀུན་ཏུ་ཚོ་མེ་དང་རྩིས་ལ་སོགས་པ་དང་། གཅེར་བུ་པའི་རབ་བྱུང་སྟེ་ལྔ་ལ་བཞི་ཁྲི་དགུ་སྟོང་དང་། འདུ་ཤེས་ཅན་དང་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་དང་། གཅེར་བུ་པའི་གནས་ དང་ལྷ་མ་ཡིན་དང་ཤ་ཟ་དང་། ལྷ་དང་མིར་ལན་བདུན་དང་། མ་དྲོས་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚོ་བདུན་དང་། དེ་ལས་གཞན་པའི་མཚོ་བརྒྱར་ཁྲུས་བྱ་དགོས་སོ། །རྨི་ལམ་ཡུན་རིང་པོ་བདུན་དང་། ། ཐུང་ངུ་བདུན་བརྒྱ་རྨི་དགོས་སོ། །ཡོན་ཏན་འཕེལ་འགྲིབ་ཀྱི་འབྲི་བ་ཆེན་པོ་བདུན་དང་། དེ་བདུན་བརྒྱ་དང་། འཕེལ་པ་ཆེན་པོ་བདུན་དང་། དེ་བདུན་བརྒྱ་དང་འཕེལ་བ་སྟེ་ཚངས་པ་དང་། སད་པ་ སྟེ་འདོད་ལྷ་དང་གཡང་ས་ངམ་གྲོག་རྣམས་ལའང་བདུན་དང་བདུན་བརྒྱ་དང་། ནག་པོའི་རིགས་བཙུན་པ་ཤན་པ་དང་། སྔོན་པོའི་ཀུན་ཏུ་འཚོ་བ་ཡིས་ཉན་ཐོས་ཁྱིམ་པ་དང་། སེར་པོའི་ཀུན་ཏུ་འཚོ་ བའི་རབ་བྱུང་དང་། དམར་པོའི་ཤཱཀྱ་བའི་རབ་བྱུང་དང་། དཀར་པོའི་གཅེར་བུ་བའི་རབ་བྱུང་དང་། མཆོག་ཏུ་དཀར་བའི་རིགས་བཙུན་པ་ནན་ད་དང་། བད་པ་དང་། ཀྲི་ཀི་དང་། སམ་ཀྲི་ཀི་དང་། གནག་ ལྷས་ཀྱི་བུ་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་སྟེ་རིགས་བཙུན་པ་དྲུག་དང་། མངོན་པར་འཚོ་བ་བཅུ་སྟེ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ལམ་བཅུའམ། །ཡང་ན་མི་དང་ལྷའི་རྒྱལ་པོ་བཞི་བཞི་སྟེ་བརྒྱད་དང་། བརྒྱ་བྱིན་དང་བདུན་ནོ། ། 1-779 སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ས་བརྒྱད་ནི་ཚངས་པའི་གནས་གཞན་བརྒྱད་དོ། ། ཡང་ན་གཙོ་བོ་དང་། དབང་ཕྱུག་དང་། ཕྲ་བ་དང་། ཆེན་པོ་དང་། ཐག་རིང་པོ་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་དང་དྲན་པ་དང་རྣམ་ པར་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་དག་གིས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་དང་བརྡ་སྤྲོད་པ་དང་ཅི་འདོད་པར་སྤྲོད་པ་དང་། ཐོགས་པ་མེད་པ་སྟེ་བྱ་བ་བཞི་བྱེད་དོ། །དེ་དག་ཏུ་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་བརྒྱད་ ཁྲི་བཞི་སྟོང་དུ་བར་དོར་མཚམས་སྦྱར་ཞིང་སྐྱེ་སྲིད་དུ་འཁོར་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཟད་པའི་ཐར་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདི་འབྱུང་བ་བཞི་དང་བདེ་སྡུག་

【現代漢語翻譯】 半齋戒，不食，焚燒，從山上跳下，跳入水中，留長髮，涂灰， 持有吉祥草，持有棍棒等六十二種解脫道，以及六十二種邪見或中劫，還有八熱地獄，每個地獄有十六個近邊地獄，總共一百二十八個地獄，以及眼、耳、鼻三種感官的兩兩組合，舌、身、命、意以及苦樂兩種感受， 意樂和意不樂兩種感受，舍受，以及信等五根與六道眾生結合，形成一百二十種根，六十二種微塵（即極微），龍和鵬兩種生物有四種生處， 外道有昆都措美和歷算等，裸形外道的出家者有四萬九千，有想和無想的等至，裸形外道的住所，以及非天和食肉鬼，天和人之間輪迴七次，以及瑪珠等七海，除此之外，還要在八百個海中沐浴。要夢見七個長夢， 七百個短夢。功德增減的七大衰損，以及七百個衰損，七大增長，以及七百個增長，增長即梵天，覺醒即欲天，懸崖峭壁等也有七個和七百個。黑色種姓是婆羅門和屠夫，藍色昆都措是聲聞居士，黃色昆都措是出家眾，紅色是釋迦族出家眾，白色是裸形外道出家眾，極白種姓是婆羅門南達，巴達，克里吉，桑克里吉，以及黑天的兒子昆都嘉，即六種遊行者種姓。十種顯現的生活方式，即遠離貪慾的十種道，或者四位人王和四位天王，即八位，以及帝釋天和七位。 大士的八地是梵天的其他八個住所。或者自在天，大自在天，微細，大，能見遠，能聽遠，能憶念，能辨識，他們能知一切，能表達，能隨心所欲地給予，無礙，能做四種事業。他們認為，在這些境界中，經過八萬四千大劫，在中陰身中連線，在輪迴中受生，從而獲得痛苦止息的解脫。 這四種元素和苦樂

【English Translation】 Semi-fasting, not eating, burning, jumping from mountains, jumping into water, keeping long hair, smearing ashes, Holding auspicious grass, holding sticks, etc., are the sixty-two paths to liberation, as well as sixty-two wrong views or intermediate kalpas, and eight hot hells, each with sixteen neighboring hells, totaling one hundred and twenty-eight hells, and the two combinations of the three senses of eyes, ears, and nose, tongue, body, life, mind, and the two feelings of pleasure and pain, The two feelings of mental pleasure and mental displeasure, equanimity, and the five faculties such as faith combined with the six realms of beings, forming one hundred and twenty faculties, sixty-two types of dust (i.e., atoms), and the two types of beings, dragons and garudas, have four places of birth, The heretics have Kundu Tsome and astrology, etc., the naked ascetics have forty-nine thousand, the samadhi with and without perception, the abodes of the naked ascetics, as well as asuras and flesh-eaters, revolving seven times between gods and humans, and the seven seas such as Madrosa, in addition to that, one must bathe in eight hundred seas. One must dream seven long dreams, Seven hundred short dreams. The seven great declines of increasing and decreasing merit, and seven hundred declines, seven great increases, and seven hundred increases, increase is Brahma, awakening is the desire god, cliffs and ravines also have seven and seven hundred. The black caste is Brahmin and butcher, the blue Kundu Tso is Shravaka householder, the yellow Kundu Tso is monastic, the red is Shakya monastic, the white is naked ascetic monastic, the extremely white caste is Brahmin Nanda, Pada, Krij, Sankrij, and the son of Krishna Kundu Jya, which are the six wandering castes. Ten manifested ways of life, which are the ten paths of detachment from desire, or four human kings and four heavenly kings, which are eight, and Indra and seven. The eight grounds of the great man are the other eight abodes of Brahma. Or Ishvara, Maheshvara, subtle, great, seeing far, hearing far, remembering, discerning, they can know everything, can express, can give as they wish, unobstructed, can do four actions. They believe that in these realms, after eighty-four thousand great kalpas, connecting in the bardo, being born in samsara, thereby attaining liberation from the cessation of suffering. These four elements and pleasure and pain

---

དང་སྲོག་ཏེ་བདུན་ནི་རྟག་ ལ་ཡར་སྐྱེ་དང་མར་འགྲིབ་གཉིས་མེད་པར་འདོད་དོ། །དྲུག་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྟོག་གེ་དང་བསམ་གཏན་གཉིས་ལས་བྱུང་བའི་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་དེ་དག་ཏུ་མ་འདུས་པ་ཡོན་ཏན་དུ་ སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལུགས་བཤད་དེ། མུ་སྟེགས་བྱེད་པ་ཁ་ཅིག་ནི། །དུས་དང་ལྷའི་ཡོན་ཏན་སྨྲ། །དུས་རྒྱུར་སྨྲ་བ་རྣམས་ན་རེ། །འབྱུང་བ་རྣམས་ནི་དུས་ཀྱིས་འབྱིན། །སྐྱེ་དགུ་རྣམས་སྡུད་དུས་ ཀྱིས་བྱེད། །དུས་ཀྱི་གཉིད་ལོག་སད་བྱེད་པས། །དུས་ནི་འདའ་བར་དཀའ་བ་ཡིན། །སྲུང་བ་སུམ་རྩེགས་འབོས་ནི་རྒྱ་མཚོ་དང་། །དམག་མི་སྲིན་པོ་ནོར་ནི་གནོད་སྦྱིན་སྦྱོར། །གང་གི་བསྟན་བཅོས་པ་ཚངས་ཚད་མཉམ་པའི་སྒྲ་བསྒྲོགས་བུ་དེའང་དུས་ཀྱི་དབང་གིས་ཉམས་ཞེས་ཐམས་ཅད་དུས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དུ་འདོད་དོ། ། 1-780 ཡང་ལ་ལ་ནི་དབང་ཕྱུག་དང་ཁྱབ་འཇུག་དང་ཆུ་ལྷ་དང་རྣམ་ཐོས་སྲས་དང་། ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་དང་མེ་ལྷ་དང་ཚོགས་ཀྱི་བདག་པོ་དང་རྒྱལ་བར་བྱེད་པ་དང་སྦྲང་རྩིར་བྱེད་པ་ དང་། འབྲིང་གི་རི་ཏི་དང་། དགའ་བྱེད་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དུ་སྨྲ་ཞིང་དེ་དག་དང་དེ་དག་གི་གཟུགས་བརྙན་ལ་སྲོག་ཆགས་བསད་པའི་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་དོ། །དྲང་སྲོང་རྒྱས་པ་གླིང་ ལས་སྐྱེས། །མཐོ་རིས་རྒྱུ་ནི་གཞན་དུ་འདོད། གླིང་ལས་སྐྱེས་ཀྱང་དྲང་སྲོང་རྒྱས་པའི་མིང་ངོ་། །དེ་ནི་འཐབ་སར་བསད་པའི་སྐྱེས་བུ་བདེ་འགྲོར་སྐྱེ་བར་སྨྲ་སྟེ། སྣ་ཚོགས་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པ་ཡི། ། ལྷའི་བུ་མོ་འོངས་ནས་ནི། །གཡུལ་ངོར་བསད་པ་ཡོངས་གྱུར་སྟེ། །ལྷའི་ཁྱིམ་དུ་འཁྱེར་བར་འགྱུར། །ཞེས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་བོད་ཁ་ཅིག་ཀྱང་འདོད་དོ། །ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་བསྟོད་པ་ལས་ ཀྱང་ཁྲོས་པས་གཡུལ་ངོར་བསད་ན་ནི། བདེ་འགྲོར་འགྱུར་ཞེས་རྒྱས་པ་སྨྲ། །མགོན་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་གནས་སྐབས་དེའི། །སེམས་ནི་ངན་འགྲོར་ཡིན་ཞེས་གསུངས། །ཞེས་བཤད་དོ། །ཡང་དྲང་སྲོང་རྒྱས་པས། གོམ་གང་བཀྲུས་ ནས་དག་པ་ཡི། །ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་འཇུག་པ། །ཁྱད་པར་ཕྲ་མོ་ཙམ་ཡང་ནི། །འབྱུང་པོ་རྣམས་ལ་མ་མཐོང་ངོ་། །ཞེས་སྨྲས་ཏེ་མཐོ་རིས་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་དེ་ལྟ་བུར་འདོད་དོ། །ཐར་པ་ཕྱིན་པས་ཐོབ་ཅེས་ཟེར། ། 1-781 ཐར་པ་ནི་ཉི་མའི་དཀྱིལ་ནས་འགྲོ་བར་འདོད་དེ་དྲང་སྲོང་རྒྱས་པའི་བུ་ནེ་ཙོ་ཞེས་བྱ་བས་འཁོར་བས་ཡིད་སྐྱོ་ནས་ཐར་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་འགྲོ་བར་འདོད་དེ་རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་པ་པོ་ ཞེས་པ་ལ་མན་ངག་ཞུས་པས་རྫུ་འཕྲུལ་ཐོབ་སྟེ་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་བརྟོལ་ནས་ཐར་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཞུགས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་བསྟོད་པ་ལས། ནེ་ཙོས་ཉི་ མ་བཏོལ་ནས་ནི། །ཐར་བར་མཆིས་པར་བཤད་ཅེས་གྲག །ཁྱོད་ནི་མྱ་ངན་འདས་རྙེད་ལ། །གང་དུ་ཡང་ནི་ག

【現代漢語翻譯】 此外，還有七種生命，他們認為這些生命是永恒的，既不會增加也不會減少。所有這六種觀點都源於推理和禪定。現在，我們將解釋那些不屬於這些觀點，而是宣揚功德等的學說。一些外道認為，時間和神具有功德。那些認為時間是根本原因的人說：『萬物由時間產生，眾生由時間聚集和分散。時間使人入睡和醒來，因此時間難以超越。』他們認為三重保護的結合——海洋、軍隊、羅剎和財富——是夜叉的結合。他們認為，無論誰的教義宣揚梵天平等的聲音，都會因時間的緣故而衰敗。總之，他們認為一切都是時間的功德。 還有一些人認為自在天（Maheśvara），遍入天（Viṣṇu），水神，財神（Vaiśravaṇa），太陽，月亮，火神，像頭神（Gaṇapati），勝利者，蜂蜜製造者，中等的Ṛti，快樂自在天等具有功德，並向他們及其形象獻祭動物。德隆吉·嘉亞卡（Dronaji Jiyaka）生於島嶼，認為天堂的原因在別處。即使生於島嶼，也是德隆吉·嘉亞卡的名字。他們說，在戰場上被殺的人會轉生到幸福的境界。他們說：『裝飾著各種飾品的女神們前來，擁抱在戰場上被殺的人，並將他們帶到天神的住所。』這也是一些藏人的觀點。特別是在《殊勝贊》中也說：『如果因憤怒而在戰場上被殺，就會轉生到幸福的境界。』嘉亞卡宣揚這一點。怙主（Protector），您說：『那一刻的心是惡趣。』還有德隆吉·嘉亞卡說：『洗凈一步，身體、語言和意念都變得純凈，即使是極小的差別，在眾生中也看不到。』他們認為這就是天堂的原因。他們說，解脫是通過到達彼岸而獲得的。 他們認為解脫是從太陽的中心進入的。德隆吉·嘉亞卡的兒子內佐（Ne Co）因為對輪迴感到厭倦，想要進入解脫之城。他向國王嘉亞卡（Kyed Pa Po）請求指導，獲得了神通，穿透了太陽的中心，進入了解脫之城。在《殊勝贊》中說：『據說內佐穿透太陽而獲得解脫。』您在何處也沒有找到涅槃。

【English Translation】 Furthermore, there are seven lives who believe that these lives are eternal, with neither increase nor decrease. All six of these views arise from reasoning and meditation. Now, we will explain the systems that do not fall into these categories but speak of qualities, etc. Some non-Buddhists say that time and gods have qualities. Those who say that time is the cause say: 'The elements are produced by time, and beings are gathered and dispersed by time. Time makes one sleep and awaken, so time is difficult to overcome.' They consider the combination of the triple protection—the ocean, the army, the Rakshasas, and wealth—to be the combination of Yakshas. They believe that whoever's teachings proclaim the sound of Brahma's equality will decline due to time. In short, they consider everything to be the quality of time. Also, some say that Maheśvara (自在天), Viṣṇu (遍入天), the water god, Vaiśravaṇa (財神), the sun, the moon, the fire god, Gaṇapati (象頭神), the victorious one, the honey-maker, the intermediate Ṛti, the joyful Maheśvara, etc., have qualities, and they make sacrificial offerings of animals to them and their images. Dronaji Jiyaka (德隆吉·嘉亞卡) was born on an island and believes that the cause of heaven is elsewhere. Even though born on an island, it is the name of Dronaji Jiyaka. They say that a person killed in battle will be reborn in a happy realm. They say: 'Goddesses adorned with various ornaments come, embrace those killed on the battlefield, and take them to the abode of the gods.' This is also the view of some Tibetans. In particular, in the 'Praise of Excellence' it is also said: 'If one is killed in battle out of anger, one will be reborn in a happy realm.' Jiyaka proclaims this. The Protector, you say: 'The mind at that moment is in a bad state.' Also, Dronaji Jiyaka says: 'Having washed one's feet, the body, speech, and mind become pure, and even the slightest difference is not seen among beings.' They believe that this is the cause of heaven. They say that liberation is attained by reaching the other shore. They believe that liberation is attained by going from the center of the sun. Ne Co (內佐), the son of Dronaji Jiyaka, became weary of samsara and wanted to go to the city of liberation. He requested instructions from King Kyed Pa Po (སྐྱེད་པ་པོ་), obtained miraculous powers, pierced through the center of the sun, and entered the city of liberation. In the 'Praise of Excellence' it is said: 'It is said that Ne Co pierced the sun and attained liberation.' You have not found nirvana anywhere.

---

ཤེགས་མ་མཆིས། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། མུ་སྟེགས་བྱེད་པ་ཁ་ཅིག་ནི། །ཐར་པ་འགྲོ་དང་ ལྡན་པར་སྨྲ། །གང་ལ་འགྲོ་ཡོད་དེ་འཁོར་བར། །ཁྱོད་ཀྱིས་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་བསྟན། །ཞེས་བཤད་དོ། །གཞན་དག་གནས་སྐབས་གཞན་ལ་འདོད། ཕྱི་རོལ་པ་ལ་ལ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ལས་དང་ཉོན་མོངས་ པ་ཟད་ཅིང་སྐྱེས་བུའི་ལུས་དབང་པོ་སྡུག་བསྔལ་བར་མི་འགྱུར་བ་ལ་ཐར་པར་འདོད་དོ། །ཕྱི་རོལ་པ་ཁ་ཅིག་ནི་འདོད་པའི་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ཤིང་རྟག་ཏུ་ཤེས་པའི་ཁྱད་ པར་ལ་གོམས་པས་བསྒྲུབ་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་འདོད་དོ། །དགེ་སྡིག་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཡོད་པར་སྨྲ། གཞན་གྱི་བྱས་པའི་དགེ་སྡིག་གཞན་ལ་བྱིན་ནམ་དེ་གཞན་གྱིས་བླངས་ན་ནི་གཞན་ལ་འཕོ་བར་འདོད་དེ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་བསྟོད་པ་ལས། 1-782 བྲམ་ཟེ་རྣམས་ནི་དགེ་སྡིག་དག །སྦྱིན་པ་ལེན་བཞིན་འཕོ་བར་སྨྲ། །ཁྱོད་ཀྱིས་བྱས་ཆུད་མི་ཟ་དང་། །མ་བྱས་པ་དང་ཕྲད་མེད་གསུངས། །ཞེས་བཤད་དོ། །འདི་ནི་བོད་ཁ་ཅིག་ཀྱང་དེ་ལྟར་འདོད་ དོ། ། མུ་སྟེགས་བྱེད་ལ་ལ་ནི་བདག་སྐྲ་རྩེ་འབུམ་གྱིས་ཆ་ཙམ་དང་ཉུངས་འབྲུ་ཙམ་དང་ཤེལ་གོང་དག་པ་ལྟ་བུ་མཐེ་བོང་ཙམ་དང་རི་རབ་ཙམ་བསྟན་པར་མི་འདོད་ལ་བྱ་བ་དམིགས་ པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་བདག་བསྒྲུབ་སྟེ་གང་ན་གང་གི་བྱ་བ་དམིགས་པ་དེ་ན་ནི་དེ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ་སྨིན་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་དམིགས་པ་ན་མེ་ཡོད་པ་བཞིན་ནོ། །ཕུང་པོ་ རྣམས་ལའང་བདག་གི་བྱ་བ་བྱེད་པ་པོ་དང་སྤྱོད་པ་པོ་དང་འགྲོ་བ་པོ་དང་སྟོན་པ་པོ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་མེད་ན་ནི་བྱ་བ་མེད་དེ་རི་བོང་གི་ མགོ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་འདི་སྐད་ཅེས། ཕུང་པོ་སྐད་ཅིག་སྨྲ་བ་ཡི། །ཤཱཀྱ་པ་དག་བདག་མེད་ན། །མཐོ་རིས་ཐར་ལ་དགོས་པ་ཡི། །འབད་པ་དོན་མེད་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལྟར་ ཕྱི་རོལ་པའི་འདོད་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་པ་བཤད་ནས་ད་ནི་བསྡུ་བ་བཤད་དེ། དེ་འདྲའི་འདོད་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་ཀུན། །རྣམ་པ་གསུམ་དང་བཞི་དང་ལྔར། །ལུས་ཞེས་ཁ་ཅིག་སྨྲ་མོད་ཀྱི། །དེ་འདྲ་གསལ་བར་བཤད་པ་མེད། ། 1-783 སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་བཞིས་བསྡུས་པ་ལྟར་མུ་སྟེགས་བྱེད་རྣམས་ཀྱང་ཡོན་ཏན་ཅན་དང་གྲངས་ཅན་དང་ཚངས་པ་བ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་ པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་རྣམས་ནི་དེ་དག་ལས་གྱེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུའང་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་ཡོན་ཏན་འདོད། །གྲངས་ཅན་སྨྲ་རྣམས་ཡོན་ཏན་མེད། །ཚངས་པ་ འདོད་པ་བྲམ་ཟེ་རྣམས། །འདི་རྣམས་དེ་ཉིད་རྣམ་གསུམ་གནས་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ཟེར་རོ། །རྟོག་གེ་འབར་བ་ལས་ནི་གྲངས་ཅན་པ་དང་། བྱེ་བྲག་པ་དང་། རིག་བྱེད་ཀྱི་མཐའ་གསང་པ་བ་དང་། དཔྱོད་པ་ཅན་སྟེ་བཞིར་བཤད་དོ། །

【現代漢語翻譯】 '沒有逝去。' 有些外道說，解脫是與去處相關的。哪裡有去處，哪裡就有輪迴。請您領悟並開示。 有些人認為存在其他狀態。有些外道認為，通過智慧使業和煩惱止息，並且士夫的身體和感官不再遭受痛苦，這就是解脫。有些外道認為，所有慾望的快樂都圓滿具足，並且通過習慣於恒常的覺知差別而獲得的特殊狀態，就是解脫。其他善惡行為的存在，他們也承認。他人所做的善惡行為可以給予他人，或者被他人接受，他們認為可以轉移給他人。在殊勝的讚頌中說： 『婆羅門們說，善惡行為像佈施和接受一樣可以轉移。您說，自己所做的不會消失，也不會遇到未做的。』 有些藏人也這樣認為。有些外道不認為自我是像頭髮尖的百萬分之一、芥菜籽、清凈的玻璃球、拇指大小或須彌山那樣可以被指出的事物，而是通過作用的理由來證明自我的存在，即哪裡有作用，哪裡就有事物存在，就像看到成熟等作用時，就知道那裡有火一樣。對於蘊，也認為存在自我的作用，如作者、受者、行者和指示者等。如果這些不存在，那麼作用也就不存在，就像兔子的角一樣。因此他們說： 『如果剎那生滅的蘊是空無自我的，那麼釋迦牟尼的信徒們，爲了獲得高處和解脫所作的努力，就變得毫無意義了。』 如上所述，在闡述了外道的各種觀點之後，現在進行總結。所有這些不同的觀點，可以歸納為三種、四種或五種。有些人說有『身體』，但沒有明確地闡述。有些古代論師說，就像佛陀的所有教法可以歸納為四種一樣，外道也可以歸納為三種，即有德者、數論者和梵天派。其他的都是從這些派別中分離出來的。《集智精華》中也說： 『自在天等是欲求功德者，數論者說沒有功德，梵天派是婆羅門。這三者是其自性的三種狀態。』 《論理火焰》中則說是數論派、勝論派、吠陀秘密派和思辨者四種。

【English Translation】 『There is no going.』 Some heretics say that liberation is associated with going. Where there is going, there is samsara. Please realize and explain this. Others believe in other states. Some heretics believe that liberation is the cessation of karma and afflictions through wisdom, and that the body and senses of the purusha (person) no longer suffer. Some heretics believe that all the pleasures of desire are fully complete, and that the special state achieved through habituation to constant awareness is liberation. They also acknowledge the existence of other virtuous and non-virtuous actions. They believe that the virtuous and non-virtuous actions done by others can be given to others or accepted by others, and can be transferred to others. In the excellent praise, it is said: 『The Brahmins say that virtuous and non-virtuous actions can be transferred like giving and receiving. You say that what one has done will not disappear, nor will one encounter what one has not done.』 Some Tibetans also believe this. Some heretics do not believe that the self is something that can be pointed out, like one millionth of a hair tip, a mustard seed, a pure crystal ball, the size of a thumb, or Mount Meru, but they prove the existence of the self through the reason of action, that is, where there is action, there is existence, just as when one sees the action of ripening, one knows that there is fire. For the skandhas (aggregates), it is also believed that there is the action of the self, such as the doer, the enjoyer, the goer, and the demonstrator. If these do not exist, then there is no action, just like a rabbit's horn. Therefore, they say: 『If the momentary skandhas are without self, then the efforts made by the followers of Shakyamuni to attain higher realms and liberation become meaningless.』 As mentioned above, after explaining the various views of the heretics, now a summary is given. All these different views can be summarized into three, four, or five. Some say there is a 『body,』 but it is not clearly explained. Some ancient teachers say that just as all the teachings of the Buddha can be summarized into four, the heretics can also be summarized into three, namely, those with qualities, the Samkhyas (enumerators), and the Brahma followers. The others are separated from these schools. It is also said in the Essence of Wisdom Collected: 『Ishvara (自在天) and others are those who desire merit, the Samkhyas say there is no merit, the Brahma followers are the Brahmins. These three are the three states of its nature.』 In the Blazing Logic, it is said that there are four: the Samkhyas, the Vaisheshikas (particularists), the Vedanta (secret end of the Vedas), and the Mimamsakas (investigators).

---

བོད་ཀྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ནི་རྒྱང་འཕེན་པ་དང་གྲངས་ཅན་པ་དང་། དབང་ཕྱུག་པ་དང་། ཁྱབ་འཇུག་པ་དང་། གཅེར་བུ་པ་སྟེ་ལྔ་ཡིན། ཞེས་ཟེར་རོ། །ཁ་ཅིག་ ནི་རྒྱང་ཕན་པ་དང་། གཅེར་བུ་པ་ནི་གྲངས་ཅན་ལས་གྱེས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་དག་ནི་དེ་ལྟར་གསལ་བར་བཤད་པ་མེད་དེ་འདི་ལྟར་དབང་ཕྱུག་དང་། ཁྱབ་འཇུག་དང་། ཚངས་པ་གསུམ་ནི་ མུ་སྟེགས་ཕལ་ཆེ་བ་ལྷར་འཛིན་ལ་རིག་བྱེད་ནི་ཕལ་ཆེ་བས་ཆོས་སུ་འཛིན་ནོ། །དེས་ན་ལྷ་དང་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྡུས་ན་དེ་རྣམས་ཕལ་ཆེར་བསྡུ་དགོས་སོ། །སྟོན་པ་དང་འདོད་ཚུལ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་ནི་སྔར་བཤད་པ་ཁོ་ན་ལྟར་གཞུང་ལུགས་དུ་མ་ལས་གསལ་བར་བཤད་དོ། ། 1-784 དེས་ན་རྟག་ཆད་གཉིས་སུ་འདུས་པར་བཤད་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་གནས་སོ། །བདག་དུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱང་བདག་ཁྱབ་པ་དང་མ་ཁྱབ་པ་དང་ཚད་དང་བཅས་པ་དང་ཚད་མེད་པ་དང་། བེམས་པོར་འདོད་པ་དང་རིག་པར་འདོད་པ་དང་། བློ་འདོད་པ་དང་། བློ་མ་ཡིན་པར་འདོད་པ་དང་། གཅིག་པུར་འདོད་པ་དང་། དུ་མར་འདོད་པ་དང་། རྣམ་བཅས་སུ་འདོད་པ་དང་། རྣམ་མེད་དུ་ འདོད་པ་རྣམས་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་མ་འདྲེས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ད་ནི་དེ་དགག་པར་བྱ་སྟེ། ཆད་ལྟ་ལ་སོགས་སྔར་བཀག་ཟིན། །སྣ་ཚོགས་སྐྱེ་བའི་དུས་ཟད་པ། །ཉོན་མོངས་མི་འཛད་དེའི་ཕྱིར། ། དུས་ཟད་པས་ནི་གྲོལ་མི་འགྱུར། །ས་ལ་སོགས་བའི་རྡུལ་ཕྲན་རྣམས། །དྲོ་དང་གྲང་ལ་དབྱར་དགུན་འདོགས། །དེ་བཞིན་ཉི་མ་འཆར་ནུབ་ལ། །ཉིན་མཚན་དུས་འདོགས་ཚེ་ཟད་ལ། །འཆི་བའི་དུས་ཞེས་བཏགས་ པ་ཡིན། །དེས་ན་དུས་ནི་རྫས་སུ་མེད། །རྫས་སུ་མ་གྲུབ་རྒྱུར་མི་རུང་། །ཉི་ཟླ་ཚོགས་ཀྱི་བདག་པོ་སོགས། །འཁོར་བའི་ཆོས་ལས་དེ་མ་གྲོལ། །དེ་མཆོད་ཐར་པ་ཐོབ་མི་སྲིད། །འཆི་སེམས་ཞེ་ སྡང་གིས་སྦྱར་ལ། །བདེ་འགྲོ་མི་སྲིད་སྒོ་གསུམ་སྡིག །གངྒཱས་འདག་པ་སྔར་བཀག་ཟིན། །གཞན་གྱིས་བྱས་པའི་གཞན་སྤྱོད་ན། །བྱས་པ་ཆུད་ཟོས་དེ་བཞིན་དུ། །མ་བྱས་པ་དང་ཕྲད་པར་འགྱུར། །ཕ་ཡིས་ཁ་ཟས་ཟོས་པ་ཡིས། ། 1-785 བུ་རྣམས་འགྲངས་བར་འགྱུར་བ་མཚར། །བྱེད་པོ་སྤྱོད་པོ་ལ་སོགས་པ། །བདག་མིན་མི་རྟག་རྣམ་ཤེས་ཡིན། །ཉི་མའི་དཀྱིལ་གྱི་ཐར་པ་དེ། །སྒྲ་གཅན་གྱིས་ནི་ཟ་བར་འགྱུར། ། རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་པ་པོ་ ནི་དཀའ་ཐུབ་ལ་གནས་པས་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ལམ་ལ་སློབ་དཔོན་གྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་ནས་ཚེའི་དུས་བྱས་པ་ན་ལུས་དང་བྲལ་ནས་ཐར་པར་སོང་ལ་སློབ་མ་ནེ་ཙོ་ནི་ལུས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ མ་ཤི་བར་ཐར་པར་སོང་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་ཁྱེད་ཀྱི་ཐར་པ་ནི་མི་མཐུན་པ་ཡིན་ལ་ཁོ་བོ་ཅག་ནི་མཐུན་པ་ཡིན་ཏེ་ཐར་པ་གཞན་གྱུར་སྐྱེད་པ་དང་། ཁྱོད་ཉིད་ལམ་གང་ནས་གཤེགས་ པ། །དེ་ཉིད་ནས་ནི་སློབ་མའང་མཆི་ཅེས་བཤད་དོ། །རྟ་དམར་གྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང་།

【現代漢語翻譯】 有人說，印度的老師有五種：勝論派（རྒྱང་འཕེན་པ་，認為可以通過對世界的正確認識而獲得解脫的印度哲學流派）、數論派（གྲངས་ཅན་པ་，是古印度哲學中一個重要的正統派別，認為宇宙是由自性（ प्रकृति ）和神我（ पुरुष ）兩個永恒的實體構成的）、自在天派（དབང་ཕྱུག་པ་，崇拜自在天濕婆神的教派）、遍入天派（ཁྱབ་འཇུག་པ་，崇拜遍入天毗濕奴神的教派）和裸形外道（གཅེར་བུ་པ་，耆那教）。有些人說，勝論派和裸形外道是從數論派中分離出來的。但這些並沒有明確說明，因為自在天、遍入天和梵天這三者，大多數外道都認為是神，而吠陀（རིག་བྱེད་）則被大多數人認為是宗教。因此，如果從神和宗教的角度來概括，那麼這些大多需要包括在內。至於導師和觀點等方面，正如之前所說，許多論典中都有明確的闡述。 因此，有人認為它們都包含在常斷二見中。 那些聲稱有『我』（བདག་）的人，對於『我』的看法也各不相同，有說『我』是遍在的，有說『我』是不遍在的；有說『我』是有大小的，有說『我』是無邊際的；有說『我』是物質的，有說『我』是精神的；有說『我』是具有心識的，有說『我』是沒有心識的；有說『我』是單一的，有說『我』是多樣的；有說『我』是有相狀的，有說『我』是沒有相狀的。這些都應該像之前所說的那樣，清楚地瞭解，不要混淆。現在要對這些觀點進行駁斥，之前已經駁斥了斷見等觀點。 各種各樣的生命終有耗盡之時，煩惱卻不會因此而止息。因此，僅僅是時間耗盡並不能獲得解脫。土地等微塵，會因冷熱而區分冬夏。同樣，太陽的升起和落下，區分了白天和黑夜，時間耗盡，就被稱為死亡之時。因此，時間並非實有。如果不是實有，就不能作為原因。日月星辰等神祇，都未從輪迴的法則中解脫。崇拜他們不可能獲得解脫。臨終時的心念被嗔恨所染污，不可能獲得善趣，身語意三門造作惡業。認為在恒河中沐浴可以洗凈罪業的觀點，之前已經駁斥過了。如果他人所造的業由他人承受，那麼所造之業就會白白浪費，同樣，也會遇到未造之業。如果父親吃了食物，兒子們就能飽腹，那就太奇怪了！作者、受者等等，都不是『我』，而是無常的意識。太陽中心的解脫，會被羅睺星（སྒྲ་གཅན་）所吞噬。 國王的養育者通過苦行，獲得了瑜伽的道路上的導師地位，壽命終結時，身體分離而獲得了解脫，而弟子鸚鵡則在身體未死的情況下獲得了了脫，因此，你們的解脫是不一致的，而我們的是一致的，解脫是不同的，養育者和你自己是從哪條道路離開的，弟子也從那條道路離開。在《赤馬經》（རྟ་དམར་གྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་）中也這樣說到。

【English Translation】 Some say that the Indian teachers are five: the Vaisheshika (རྒྱང་འཕེན་པ་, a school of Indian philosophy that believes liberation can be achieved through the correct understanding of the world), the Samkhya (གྲངས་ཅན་པ་, an important orthodox school in ancient Indian philosophy that believes the universe is composed of two eternal entities: Prakriti and Purusha), the Maheshvara (དབང་ཕྱུག་པ་, a sect that worships Maheshvara Shiva), the Vaishnava (ཁྱབ་འཇུག་པ་, a sect that worships Vishnu), and the Naked Ascetics (གཅེར་བུ་པ་, Jainism). Some say that the Vaisheshika and the Naked Ascetics are derived from the Samkhya. However, these are not clearly explained, because Maheshvara, Vishnu, and Brahma are considered gods by most non-Buddhists, and the Vedas (རིག་བྱེད་) are considered religion by most. Therefore, if summarized from the perspective of gods and religion, most of these need to be included. As for the teacher and viewpoints, etc., as mentioned earlier, many treatises have clear explanations. Therefore, it is stated that they are all included in the two extremes of eternalism and nihilism. Those who claim to have a 'self' (བདག་) also have different views on the 'self'. Some say the 'self' is pervasive, some say it is not pervasive; some say it is finite, some say it is infinite; some say it is material, some say it is spiritual; some say it has consciousness, some say it does not have consciousness; some say it is singular, some say it is multiple; some say it has form, some say it has no form. These should be understood clearly as mentioned before, without confusion. Now, these views are to be refuted, and the views of nihilism, etc., have already been refuted. The time of various births will eventually be exhausted, but afflictions will not cease. Therefore, liberation will not be achieved merely by the exhaustion of time. The dust of earth, etc., distinguishes summer and winter by heat and cold. Similarly, the rising and setting of the sun distinguishes day and night, and the exhaustion of time is called the time of death. Therefore, time is not a substance. If it is not a substance, it cannot be a cause. The lords of the sun, moon, and stars, etc., are not liberated from the laws of samsara. Worshipping them will not lead to liberation. The mind at the time of death is mixed with hatred, and it is impossible to attain a good rebirth. The three doors of body, speech, and mind create evil. The view that bathing in the Ganges can wash away sins has already been refuted. If the actions of others are experienced by others, then the actions performed will be wasted, and similarly, one will encounter actions not performed. It would be strange if the sons were full because the father ate food! The doer, the experiencer, etc., are not 'self', but impermanent consciousness. The liberation in the center of the sun will be devoured by Rahu (སྒྲ་གཅན་). The king's caretaker, through asceticism, attained the position of teacher on the path of yoga. When his life ended, his body separated and he attained liberation, while the disciple parrot attained liberation without dying. Therefore, your liberation is inconsistent, while ours is consistent. Liberation is different, and the caretaker and yourself departed from which path, the disciple also departed from that path. This is also mentioned in the Sutra Requested by Red Horse (རྟ་དམར་གྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་).

---

རྟ་དམར་གང་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་འཆི་བ་མེད་པ་དང་། །འབྱུང་བ་མེད་པ་དེ་ནི་འགྲོ་བས་ ཐོབ་པར་ང་མི་སྨྲའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རྣམ་འགྲེལ་རིག་བྱེད་ཚད་མ་དང་ནི་འགས་བྱེད་སྨྲ། །ཁྲུས་ལས་ཆོས་འདོད་དང་ནི་རིགས་སྨྲས་དྲེགས། །སྡིག་པ་གཞོམ་ཕྱིར་གདུང་བ་རྩོམ་ཞེས་པ། །བླུན་པོ་ཤེས་ རབ་འཆལ་བའི་རྟགས་ལྔ་ཡིན། །ཞེས་མུ་སྟེགས་བྱེད་ཐམས་ཅད་ལ་སྨད་པ་མཛད་དོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་བཤད་པ་ལས་སྟོན་པ་དྲུག་དང་ཡོན་ཏན་དུ་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྟག་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སྟེ་བཅུ་བཞི་པའོ།། །། 1-786 ༄། །གྲུབ་པའི་མཐའ་བཤད་པ་ལས་མུ་སྟེགས་བྱེད་དང་ཆ་མཐུན་པའི་གྲུབ་མཐའ་བརྟེན་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སྟེ་བཅོ་ལྔ་པ། ད་ནི་མུ་སྟེགས་བྱེད་དང་ཆ་མཐུན་པའི་འདོད་ཚུལ་རྣམས་བཤད་དེ། གཞན་ཡང་མུ་སྟེགས་ཆ་མཐུན་ཀྱང་། །མུ་སྟེགས་ཡིན་ཞེས་ཁས་མི་ལེན། །སངས་རྒྱས་པའང་མ་ཡིན་པའི། །གྲུབ་མཐའི་འདོད་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་ ཡོད། །འཁོར་བ་གྲོལ་བར་བྱེད་པའི་གྲུབ་མཐའ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ནི་མཐའ་འཁོབ་ཏུ་སྲོག་ཆགས་དུ་མ་གསད་པ་ཐར་པའི་ཐབས་སུ་འདོད་དོ། །ནམ་མཁའི་ལྷས་བསྟན་པའི་གྲུབ་མཐའ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ ནི་གསེར་གྱི་སྣོད་དུ་གྲོག་མོ་རྣམས་གསེར་གྱི་ཁབ་ཀྱིས་ཕུག་ནས་བསད་ན་འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་ལོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ་འདི་དང་པོ་ཚངས་པས་རང་གིས་བསྐྱེད་པའི་ནམ་མཁའ་ལྷ་ལ་བཤད་ནས་དེས་ བསྟན་པར་འདོད་དོ། །ཡང་འཇིག་རྟེན་པ་ཁ་ཅིག་ནི་རྒྱལ་པོ་སྐྱ་སེང་གི་བཙུན་མོ་ཀུན་ཏི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཆོས་ཞེས་བྱ་བའི་ལྷའི་བུ་གཡུལ་ངོར་བརྟན་པ་དང་། རླུང་ལྷའི་བུ་འཇིགས་སྡེ་ དང་། བརྒྱ་བྱིན་གྱི་བུ་སྲིད་སྒྲུབ་དང་། བཙུན་མོ་མ་ཏྲི་ལ་ལྷའི་སྨན་པ་ཐ་སྐར་གྱི་བུ་ལྷར་བཅས་དང་ན་ཀུ་ལ་གཉིས་མཚེ་མར་སྐྱེས་པ་སྟེ་ལྔའི་མིང་བརྗོད་ན་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་ འབྱུང་བར་འདོད་དེ། མཁས་པས་སྐྱ་སེང་བུ་རྣམས་ཀྱི། །མིང་ནི་བཟུང་བ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་། །བསོད་ནམས་ཚེ་དང་ལྡན་པར་ནི། །འགྱུར་བ་ཉིད་དུ་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་ཟེར་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་མ་ཁ་ཏ་དང་པར་སིག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཀླ་ཀློ་རྣམས་ནི་གྲོག་མ་ལ་སོགས་པ་ནི་ས་ལ་གནོད་པས་བསད་ཀྱང་སྡིག་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་དང་། 1-787 སྔགས་ཀྱིས་བཏབ་པའི་མཚོན་གྱིས་བསད་པ་རྣམས་ནི་རང་གི་འཁོར་དུ་སྐྱེ་ཞིང་ཕན་ཚུན་དུ་གཉིས་ཀའི་ཚོགས་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་བ་དང་། ཤི་བའི་རོ་དང་ལྷན་ཅིག་བཞག་པའི་ནོར་དང་ བུད་མེད་ལ་སོགས་པ་ནི་ཤི་བ་དེས་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་སོགས་པ་དུ་མ་ཡོད་དེ། ཡང་རྒྱ་ནག་པོའི་རྩིས་མཁན་རྣམས་ནི་སྲིད་པ་ཐམས་ཅད་མ་ཧཱ་གསེར་གྱི་རུས་ སྦལ་ལས་སྐྱེས་སོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །ཁ་ཅིག་ནི་སྲིད་པའི་རྒྱལ་མོ་ཉིད་བཞིན་ཡུ་ཁ་ལེ་ཞེས་བྱ་བའི་མ་མོ་རྐང་པ་བརྒྱད་ཡོད་པའི་གསང་གནས་བཞི་ལ

【現代漢語翻譯】 佛說：『紅馬（藏語：རྟ་དམར།）無生無死，無有來處，我不會說行者能證得它。』 《釋量論》（梵文：Pramāṇavārttika， प्रमाणवार्तिक）說吠陀（梵文：Veda，वेद，知識）是量（梵文：pramāṇa， प्रमाण，有效認知手段），能摧毀（異端），沐浴能得善法，以種姓自豪，爲了消滅罪惡而苦行：這些是愚人智慧敗壞的五種徵象。 以上是對所有外道（梵文：Tīrthika，तीर्थिका）的斥責。這是關於宗義的闡述，即對六師（梵文：Ṣaṭ-śāstra，षट्-शास्त्र）及其功德等的辨析，是第十四品。 這是關於宗義的闡述，即依附於與外道相似的宗派的辨析，是第十五品。 現在闡述與外道相似的觀點。還有一些宗派，雖然與外道相似，卻不承認自己是外道，也不是佛教徒，有各種各樣的宗義觀點。 有一種名為『解脫輪迴的宗派』，他們認為在邊地屠殺眾多生命是解脫的方法。 有一種名為『天神所示宗派』，他們認為將螞蟻放入金器中，用金針刺死，就能從輪迴中解脫。他們認為這是梵天（梵文：Brahmā， ब्रह्मा）首先告訴他自己創造的天神，然後由天神傳授下來的。 還有一些世俗之人認為，唸誦俱胝（梵文：Kunti，कुन्ती，般度王之妻）——迦留王（藏語：སྐྱ་སེང་།）之妻的名字，以及法（梵文：Dharma，धर्म）之子堅戰（梵文：Yudhiṣṭhira，युधिष्ठिर），風神之子怖軍（梵文：Bhīmasena，भीमसेन），因陀羅（梵文：Indra，इन्द्र）之子阿周那（梵文：Arjuna，अर्जुन），以及摩德利（梵文：Mādri，माद्री）所生的雙胞胎那伽（梵文：Nakula，नकुल）和娑訶提婆（梵文：Sahadeva，सहदेव）的名字，就能獲得巨大的功德。他們說：『智者僅僅唸誦迦留王之子的名字，就能毫無疑問地獲得功德和長壽。』 還有一些如摩訶陀（梵文：Mleccha，म्लेच्छ）和波斯（梵文：Pārasika，पारसिक）等野蠻人認為，殺害螞蟻等危害土地的生物沒有罪過。 他們還認為，用咒語加持過的武器殺死的生物會轉生為自己的眷屬，雙方都能圓滿福德資糧。 他們還認為，與死者一同埋葬的財物和婦女等會被死者獲得。諸如此類的觀點還有很多。還有中國的占卜師認為，一切世界都源於摩訶（梵文：Mahā，महा，大）金龜。 有些人認為，世界的女王是擁有八條腿和四個秘密之處的尤卡萊（藏語：ཡུ་ཁ་ལེ་།）女妖。

【English Translation】 The Buddha said, 'The red horse (Tibetan: རྟ་དམར།) is without birth and without death, and without origin. I do not say that a practitioner can attain it.' 'Pramāṇavārttika' (Sanskrit: प्रमाणवार्तिक) says that the Vedas (Sanskrit: Veda, वेद, knowledge) are valid cognitions, able to destroy (heresy), bathing leads to virtue, pride in lineage, and undertaking austerities to destroy sins: these are the five signs of a fool's corrupted wisdom. The above is a rebuke to all Tīrthikas (Sanskrit: Tīrthika, तीर्थिका). This is the explanation of tenets, namely the analysis of the six teachers (Sanskrit: Ṣaṭ-śāstra, षट्-शास्त्र) and their merits, etc., which is the fourteenth chapter. This is the explanation of tenets, namely the analysis of adhering to sects similar to the Tīrthikas, which is the fifteenth chapter. Now, the views similar to those of the Tīrthikas are explained. There are also some sects that, although similar to the Tīrthikas, do not admit that they are Tīrthikas, nor are they Buddhists, and have various sectarian views. There is a sect called 'The Sect of Liberating from Samsara,' which believes that killing many lives in the borderlands is a method of liberation. There is a sect called 'The Sect Shown by the Gods of the Sky,' which believes that putting ants in golden vessels and killing them with golden needles will liberate one from samsara. They believe that this was first told by Brahma (Sanskrit: Brahmā, ब्रह्मा) to the sky god he created himself, and then taught by the god. There are also some worldly people who believe that reciting the names of Kunti (Sanskrit: Kunti, कुन्ती, wife of King Pandu), the wife of King Kyaseng (Tibetan: སྐྱ་སེང་།), and Yudhiṣṭhira (Sanskrit: Yudhiṣṭhira, युधिष्ठिर), the son of Dharma (Sanskrit: Dharma, धर्म), Bhīmasena (Sanskrit: Bhīmasena, भीमसेन), the son of the wind god, Arjuna (Sanskrit: Arjuna, अर्जुन), the son of Indra (Sanskrit: Indra, इन्द्र), and the twins Nakula (Sanskrit: Nakula, नकुल) and Sahadeva (Sanskrit: Sahadeva, सहदेव) born to Madri (Sanskrit: Mādri, माद्री), will bring great merit. They say, 'The wise, by merely reciting the names of the sons of King Kyaseng, will undoubtedly gain merit and longevity.' There are also some barbarians such as the Mlecchas (Sanskrit: Mleccha, म्लेच्छ) and Persians (Sanskrit: Pārasika, पारसिक) who believe that killing ants and other creatures that harm the land is not sinful. They also believe that creatures killed by weapons blessed with mantras will be reborn as their retinue, and both sides will perfect the accumulation of merit. They also believe that wealth and women, etc., buried with the dead will be obtained by the dead. There are many such views. There are also Chinese diviners who believe that all worlds originated from the Mahā (Sanskrit: Mahā, महा, great) Golden Turtle. Some believe that the queen of the world is the ogress Yukale (Tibetan: ཡུ་ཁ་ལེ་།) with eight legs and four secret places.

---

ས་དགུན་ལ་སོགས་པའི་དུས་བཞི་བྱུང་ ཞིང་། སྙིང་རྩེ་མོ་ལྔ་ཡོད་པ་ལས་ནི་རིགས་ལྔ་བྱུང་ངོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཤེན་རབ་ཐེག་ལ་རིམ་དགུའི་བོན། །ཕལ་ཆེར་མུ་སྟེགས་ལུགས་སུ་གསལ། གཤེན་རབ་མི་བོ་ཞེས་བྱ་བ་བློ་བརྟོལ་དུ་ བྱུང་བའི་ས་བོན་ཆེན་པོ་ཞིག་གིས་བོན་གྱི་ཐེག་པ་དགུ་སྟོན་པ་བ་ལ་དགུ་སྐོར་ལ་སོགས་པ་བོན་གྱི་བསྟན་བཅོས་མང་པོ་བྱས་ཏེ་དེ་ལ་རྒྱུའི་བོན་བཞི་ནི་ཕྱག་གཤེན་དང་། སྣང་ གཤེན་དང་། འདུར་གཤེན་དང་། འཕྲུལ་གཤེན་ནོ། །འབྲས་བུ་སའི་བོན་བཞི་ནི། དགེ་བསྙེན་དང་། གཙང་མ་གཙུག་ཕུད་དང་། དྲང་སྲོང་དང་། ཨ་དཀར་རོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟེང་ན་ནི་ཐེག་པ་བླ་ན་མེད་པའི་བོན་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་དེ་དེ་ལྟར་དགུའོ། ། 1-788 འདི་ལ་ཕྱག་གཤེན་ལ་ནི་སོག་མོ་དང་དུད་འགྲོ་བསད་དེ་དེའི་དོན་སྙིང་ལས་བདག་པོའི་ནད་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་དོ། །སྣང་གཤེན་ལ་ནི་མིའི་གླུད་དུ་དུད་འགྲོ་གསོད་པ་ལ་སོགས་ པ་ཡོད་དོ། །འདུར་གཤེན་ལ་ནི་དུད་འགྲོ་གསོད་པའི་མཆོད་སྦྱིན་མིའི་དགེ་བར་བྱེད་པ་ཡོད་དོ། །འཕྲུལ་གཤེན་ལ་ནི་ཐོག་དང་སེར་བ་དང་། མཐུ་དང་གཏད་ལ་སོགས་པ་ཡོད་དེ། དེ་དག་ནི་ མུ་སྟེགས་ཡེ་སྲིད་པ་དབང་ཕྱུག་པ་དང་མཐུན་ནོ། །ཡང་འདིའི་ལྟ་བ་ལ་དང་པོ་ཡེ་མེར་སྟོང་པ་ལ། དེ་ནས་ཡེ་སྲིད་ཅུང་ཟད་བྱུང་ཞེས་སྲིད་པ་ཐམས་ཅད་སྒོ་ང་གཉིས་ལས་སྐྱེས་ པར་འདོད་ཅིང་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ཀྱང་འདོད་དེ། དེ་ནི་མུ་སྟེགས་བྱེ་བྲག་པ་དང་མཐུན་པར་སྣང་ངོ་། །དྲང་སྲོང་ལག་པའི་རྣམ་ཐར་འགའ་ཞིག་ནི་སངས་རྒྱས་པ་དང་མུ་སྟེགས་གཅེར་བུ་ པ་དང་མཐུན་པའང་སྣང་ངོ་། །ཚངས་པ་འབུམ་ཁྲི་ལྷར་འདོད་པ་ནི་མུ་སྟེགས་ཚངས་པ་བ་དང་མཐུན་པར་སྣང་ངོ་། །བློ་བརྟོལ་དུ་བོན་བབས་པ་རྣམས་ནི་ནུས་མཐུ་དང་རྫུ་འཁྲུལ་དང་མངོན་ཤེས་ དང་ལྡན་པ་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ནི་ལྷ་མ་ཡིན་དང་བདུད་རིས་ཀྱི་ལྷ་དང་ཡི་དྭགས་ལ་སོགས་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཡིན་ཏེ་དེང་སང་ཡང་འབྱུང་ངོ་། ། བོན་མང་པོ་ཞིག་ནི་བདུད་སྡིག་ཅན་གྱིས་གཤེན་རབ་ཀྱི་སྲས་སུ་སྤྲུལ་ནས་བྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། 1-789 འབྲས་བུའི་བོན་རྣམས་ནི་ཆོས་བསྒྱུར་ནས་ཕྱིས་བྱས་སོ་ཞེས་བོན་ལ་མཁས་པ་ཁ་ཅིག་ཟེར་རོ། །གལ་ཏེ་མདོ་སྡེ་ཟ་མ་ཏོག་བཀོད་པ་ལས་ཡི་གེ་དྲུག་པའི་རིག་སྔགས་ཀྱི་རྒྱལ་མོ་འདི་ བོན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་དེ་ནི་བཟླས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་གནའ་སྐད་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས་གང་གི་ཚེ་འདི་བོན་པ་དེའི་ཚེ་ནག་པོ་ཆེན་པོ་དང་ཤ་ཟ་དང་ མཁའ་འགྲོ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱེར་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཁ་ཅིག་གིས་སྔགས་ཀྱི་མཐུས་བསད་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཐུས་འདྲེན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་དང་། བདག་གི་ དོན་དུ་བསད་པ་རྣ

【現代漢語翻譯】 據說，有春、夏、秋、冬四季，以及由五個心尖生出五種姓氏。關於幸饒的九乘本教，大多類似於外道。名為幸饒米沃的人，以超凡的智慧，開創了本教的九乘教法，創作了包括九輪在內的眾多本教典籍。其中，作為根本的四種本教是：恰堅（Phyag-gshen），囊堅（Snang-gshen），杜堅（'Dur-gshen）和 楚堅（'Phrul-gshen）。作為結果的四種本教是：格年（Dge-bsnyen），藏瑪祖普（Gtsang-ma gtsug-phud）， 仲松（Drang-srong）和阿嘎爾（A-dkar）。在所有這些之上，還有無上本教，總共九種。 恰堅教法包括宰殺索摩（Sog-mo）和牲畜，並從它們的內臟中瞭解主人的疾病等。囊堅教法包括用牲畜代替人作為祭品。杜堅教法包括宰殺牲畜進行祭祀，以造福人類。楚堅教法包括冰雹、閃電、法術和詛咒等。這些都與外道的自在天（Ishvara）相似。此外，他們的觀點是，最初是空虛的耶梅（Ye-mer），然後產生了少許的耶色（Ye-srid），認為一切事物都從兩個蛋中誕生，並且也認同創造者。這似乎與外道的勝論派（Vaisheshika）相似。仲松的一些行為舉止，看起來與佛教徒和耆那教的裸體派相似。認為有十萬俱胝的梵天神，這與外道的梵天派相似。通過神啟而降臨的本教，往往伴隨著神通、幻術和預知能力。這是因為受到了非天、魔眾之神和餓鬼等的加持，即使在今天仍然存在。許多本教法典，都是由惡魔化身為幸饒之子所著。 一些本教專家說，作為結果的本教，是在後來翻譯佛法后才出現的。如果《寶篋經》（mDo sde za ma tog bkod pa）中說，六字真言是本教，那又該如何解釋呢？那是因為『本』是『唸誦』的古語。經中說，當唸誦此咒時，所有的大黑天、食肉者和空行母等都會聚集。同樣，有些人說，通過咒語的力量殺死，然後通過三摩地的力量引導。爲了自己的利益而殺戮...

【English Translation】 It is said that there are four seasons such as spring, summer, autumn, and winter, and five lineages arise from the five heart tips. It is said that the nine vehicles of Bon of Shenrab are mostly similar to those of the heretics. Shenrab Miwo, with his extraordinary intelligence, established the nine vehicles of Bon and created many Bon scriptures, including the Nine Cycles. Among them, the four Bon of cause are: Phyag-gshen, Snang-gshen, 'Dur-gshen, and 'Phrul-gshen. The four Bon of result are: Dge-bsnyen, Gtsang-ma gtsug-phud, Drang-srong, and A-dkar. Above all these, there is the unsurpassed Bon vehicle, making a total of nine. The Phyag-gshen teachings include slaughtering Sog-mo and livestock, and understanding the owner's illness from their entrails, etc. The Snang-gshen teachings include using livestock instead of humans as offerings. The 'Dur-gshen teachings include performing sacrifices by slaughtering livestock to benefit humans. The 'Phrul-gshen teachings include hailstorms, lightning, spells, and curses, etc. These are similar to the Ishvara of the heretics. Furthermore, their view is that initially there was the empty Ye-mer, and then a little Ye-srid arose, believing that all things were born from two eggs, and they also acknowledge the creators. This seems similar to the Vaisheshika of the heretics. Some of the behaviors of the Drang-srong appear similar to those of Buddhists and the naked Jains. Believing in hundreds of thousands of trillions of Brahma gods is similar to the Brahma sect of the heretics. The Bon that descends through divine revelation is often accompanied by神通（nus mthu，siddhi，supernatural power）, 幻術（rdzu 'phrul，pratibhārya，miraculous abilities）, and 預知能力（mngon shes，abhijñā，extrasensory perception）. This is because they are blessed by Asuras, the gods of demons, and pretas, etc., and this still occurs today. Many Bon scriptures were written by demons who transformed themselves into the sons of Shenrab. Some Bon experts say that the Bon of result appeared later after the translation of the Dharma. If the Treasury Sutra (mDo sde za ma tog bkod pa) says that the six-syllable mantra is Bon, how should that be explained? That is because 'Bon' is an ancient word for 'recitation'. The sutra says that when this mantra is recited, all the Mahakalas, flesh-eaters, and dakinis, etc., will gather. Similarly, some say that they kill through the power of mantras and then guide through the power of samadhi. Killing for one's own benefit...

---

མས་ནི་མཐོ་རིས་སུ་འདྲེན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་སོགས་པའང་མུ་སྟེགས་པ་དང་སོག་པོ་དང་ཆ་མཐུན་པར་སྣང་ངོ་། །བོན་རྣམས་དང་སོག་པོའི་གྲུབ་མཐའ་རྣམས་ནི་སྟག་གཟིག་ གི་ཡུལ་ནས་བྱུང་བ་ཡིན་ལ། སོག་པོའི་གྲུབ་མཐའ་རྣམས་ནི་ཁ་ཆེའི་རྒྱལ་པོ་ཤྲཱི་བྷ་རི་ཤ་དེ་བས་པཎྜིཏ་ཤམ་ཐབས་སྔོན་པོ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ཆོས་ལོག་སྤྱོད་པ་སྟག་གཟིག་ཡུལ་དུ་ བསྐྲད་པ་དེས་བྱས་སོ་ཞེས་གྲག་གོ །ད་ནི་དེ་དག་དགག་པར་བྱ་སྟེ། །སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་བྱེད་པ་ནི། །མཐོ་རིས་ཐར་པའི་ལམ་མ་ཡིན། །འཚེ་བ་མཐོ་རིས་རྒྱུ་ཡིན་ན། །ཕན་འདོགས་ངན་སོང་རྒྱུར་འགྱུར་སྟེ། ། 1-790 རྒྱུ་མཚན་ཁྱད་པར་མེད་ཕྱིར་རོ། །སྐྱ་སེང་བུ་རྣམས་རང་སྡེ་གསོད། །རྒྱུན་དུ་འདོད་ལོག་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར། །དེར་འཛིན་བསོད་ནམས་འབྱུང་མི་སྲིད། །རུས་སྦལ་སྡིག་པའི་རྒྱལ་པོ་ལས། །འགྲོ་བ་འབྱུང་བ་མུན་ སྤྲུལ་ཡིན། །བོན་འདི་ཤེས་རབ་སྙིང་རྗེ་གཉིས། །མེད་པས་བྱས་པར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །དེ་ལས་འཚེ་དང་ལོག་པའི་ཆོས། །སྣ་ཚོགས་པ་དག་འབྱུང་ཕྱིར་རོ། །རང་དོན་བསད་པ་མཐོ་རིས་སུ། །འདྲེན་པ་རྒྱལ་ བས་ཀྱང་མི་ནུས། །དེ་ཕྱིར་དེ་ནི་མིའི་ཆོས། །བླ་མའི་བརྫུན་དུ་ཤེས་པར་གྱིས། །གྲུབ་པའི་མཐའ་བཤད་པ་ལས་མུ་སྟེགས་བྱེད་དང་ཆ་མཐུན་པའི་གྲུབ་མཐའ་བརྟེན་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སྟེ་བཅོ་ ལྔ་པའོ།། །། ༄། །གྲུབ་པའི་མཐའ་བཤད་པ་ལས་སྡེ་པ་བཅོ་བརྒྱད་བཤད་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སྟེ་བཅུ་དྲུག་པའི་སྨད་དང་། བཅུ་བདུན་པའི་སྟོད་ཆད། ད་ནི་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ཀྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་བཤད་དེ། བདེ་གཤེགས་གསུང་གི་རྗེས་འབྲང་བ། །རྣམ་བཞི་ཉན་ཐོས་སྡེ་པའི་ཚོགས། །བཅོ་བརྒྱད་ཞེས་ནི་གང་གྲགས་པ། །མྱ་ངན་མེད་རྒྱལ་དུས་ སུ་བྱུང་། །བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གྲུབ་མཐའ་འཛིན་པ་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་། མདོ་སྡེ་པ་དང་། སེམས་ཙམ་པ་དང་། དབུ་མ་པའོ། །དེ་སྐད་དུའང་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཀུན་ལས་ བཏུས་ལས། སངས་རྒྱས་ཆོས་ནི་རྣམ་པ་བཞིར། །ཡིད་འདོད་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་མཐོང་སྟེ། །བྱེ་བྲག་སྨྲ་ལ་སོགས་པའི་ལམ། །བཤད་པས་དེ་ཉིད་སྒྲུབ་པའོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལ་ལུས་དང་ངག་གིས་གྲོལ་བར་མི་འདོད་ཀྱི་འཆིང་གྲོལ་སེམས་ཀྱིས་བྱེད་པར་འདོད་པ་ནི་ཡིད་འདོད་པའོ། ། 1-791 དེ་ཉིད་སྒྲུབ་པ་ནི་འབྲས་བུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་ཉན་ཐོས་སྡེ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་ཏེ་ལེགས་པར་སྦྱར་ བའི་སྐད་ཀྱིས་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྔོན་འདི་གཅིག་པུ་ལས་མེད་པ་ལས་སངས་རྒྱས་འདས་ནས་གཞན་རྣམས་འདི་ལས་བྱུང་བས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སློབ་དཔོན་ཤཱཀྱ་འོད་ལ་སོགས་ པ་འཆད་དེ་འདི་ནི་རྩ་བའི་སྡེ་གཅིག་ཏུ་འཆད་པའ

【現代漢語翻譯】 他們說，通過殺戮可以升入天堂，這些說法與外道和蒙古人的觀點相似。苯教和蒙古的教義都源於塔吉克地區。據說，蒙古的教義是由喀什米爾國王Śrī Bhariśa Deva（吉祥光天）驅逐到塔吉克地區的一位名叫『身穿藍色僧衣的班智達』的邪惡修行者所創立的。現在讓我們駁斥這些觀點： 傷害眾生，並非通往天堂或解脫的道路。如果傷害是升入天堂的原因，那麼幫助他人就會成為墮入惡道的因，因為沒有理由區分它們。 那些藍衣人爲了滿足自己的慾望而經常屠殺自己的同胞。因此，執著於此不可能產生功德。從烏龜罪惡之王那裡產生眾生，這是一種黑暗的幻覺。毫無疑問，這種苯教的產生是因為它缺乏智慧和慈悲。因此，從中產生了各種各樣的傷害和錯誤的教義。即使是佛陀也無法將那些爲了自己利益而殺戮的人帶入天堂。因此，要知道這些是人類的宗教，是上師的謊言。這是關於宗義的解釋中，與外道行為相似的宗義的第十五部分。 這是關於宗義的解釋中，關於十八部派的解釋的第十六部分的結尾和第十七部分的開頭。 現在解釋佛教徒的宗義。追隨善逝教誨的四種聲聞部派，被稱為十八部派，出現在阿育王時代。持有善逝宗義的四種類型是：毗婆沙宗（分別說一切有部），經量部，唯識宗（唯心部）和中觀宗。 正如《智慧精要總集》中所說：『佛陀的教法有四種，通過渴望可以顯現。通過解釋毗婆沙宗等道路，可以實現它。』 其中，不認為身體和語言可以獲得解脫，而認為心靈可以獲得束縛和解脫的是『渴望』。 實現它意味著獲得對果的真實性的洞見。所有聲聞部派的根源是『一切有部』，因為他們使用梵語進行交流。過去，只有這一個部派存在，佛陀涅槃后，其他部派由此產生，因此它成為一切的基礎。夏迦光大師等人這樣解釋，並將其解釋為一個根本部派。

【English Translation】 They say that killing leads to heaven, and these claims seem similar to those of the heretics and the Mongols. The doctrines of the Bonpos and the Mongols originated in the land of Stag-gzig (Tajik). It is said that the doctrines of the Mongols were created by a heretical practitioner called 'the Pandit with Blue Robes,' who was expelled to the land of Stag-gzig by the Kashmiri king Śrī Bhariśa Deva. Now, let us refute these views: Causing suffering to sentient beings is not the path to heaven or liberation. If harming is the cause of heaven, then benefiting others would become the cause of bad rebirths, because there is no reason to differentiate them. Those blue-robed ones often kill their own people to satisfy their desires. Therefore, clinging to that cannot produce merit. The emergence of beings from the turtle, the king of sins, is a delusion of darkness. There is no doubt that this Bon religion was created because it lacks wisdom and compassion. Therefore, various kinds of harm and wrong doctrines arise from it. Even the Victorious Ones (Buddhas) cannot lead those who kill for their own benefit to heaven. Therefore, know that these are human religions, the lies of lamas. This is the fifteenth section on the explanation of tenets, relying on tenets similar to heretical actions. This is the end of the sixteenth section and the beginning of the seventeenth section on the explanation of tenets, explaining the eighteen schools. Now, the tenets of the Buddhists will be explained. The four groups of Śrāvakas (listeners) who follow the teachings of the Sugata (Buddha), known as the eighteen schools, arose during the time of King Aśoka. The four types who hold the tenets of the Sugata are: the Vaibhāṣika (those who speak specifically of existence), the Sautrāntika, the Cittamatra (Mind-Only), and the Madhyamaka (Middle Way). As it is said in the Compendium of the Essence of Wisdom: 'The Buddha's teachings are of four types, which can be seen through desires. By explaining the path of the Vaibhāṣika and others, one accomplishes that very thing.' Among them, those who do not believe that liberation is achieved through body and speech, but believe that the mind achieves bondage and liberation, are those who 'desire'. Accomplishing that very thing means gaining insight into the truth of the result. The root of all Śrāvaka schools is the Sarvāstivāda (those who say that everything exists), because they communicate in Sanskrit. In the past, only this one school existed, and after the Buddha's Parinirvana, the others arose from it, so it became the basis of everything. Master Śākya-ö and others explain it this way, and explain it as one fundamental school.

---

ི་ལུགས་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་འདས་མ་ཐག་ཏུ་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་སྡེ་སྣོད་གསུམ་བསྡུས་པ་དང་། འདས་ནས་ལོ་བརྒྱ་ རྩ་བཅུ་ལོན་པ་ན་འཕགས་པ་ཐམས་ཅད་འདོད་དང་། ཞི་ལྡན་དང་རྒུར་པོ་ལ་སོགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་བདུན་བརྒྱས་ཡངས་པ་ཅན་དུ་ཧུ་ལུ་ཧུ་ལུ་ལ་སོགས་པ་བསལ་ཏེ་བསྡུ་བ་གཉིས་ པ་མཛད་པའི་བར་ནི་གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་གཅིག་པུ་ལས་མེད་དོ། །སློབ་དཔོན་འབའ་བྱ་ལ་སོགས་པ་ན་རེ་སངས་རྒྱས་འདས་ནས་ལོ་བརྒྱ་དང་བཅུ་དྲུག་ན་གྲོང་ཁྱེར་མེ་ཏོག་ རྒྱས་པར་རྒྱལ་པོ་མྱ་ངན་མེད་ཅེས་བྱ་བ་བྱུང་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེའམ་ཁ་ཅིག་དེ་ཤི་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཐ་མལ་པ་དང་ཟུར་ཆག་པ་དང་། བར་མར་འདོན་པའི་ཚིག་ལ་ཞེན་ནས་གཞུང་ཐ་དད་བྱས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། 1-792 ཁ་ཅིག་ན་རེ་སངས་རྒྱས་འདས་ནས་ལོ་བརྒྱ་དང་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ན་རྒྱལ་པོ་དགའ་བོ་དང་པད་མ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་བྱུང་བའི་ཚེ་གྲོང་ཁྱེར་པ་ཏ་ལི་པུ་ཏྲའི་ནང་དུ་ འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་དང་བླ་མ་ལ་སོགས་པ་བཞུགས་པ་ན་བདུད་སྡིག་ཅན་བཟང་པོ་ཅེས་བྱ་བས་དགེ་སློང་གི་ཆ་བྱེད་ཀྱིས་རྫུ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་བསྟན་ནས་དགེ་འདུན་ཕྱེ་གནས་བརྟན་ཀླུ་དང་ ཡིད་བརྟན་པའི་དུས་སུ་གྱེས་ནས་ལོ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གསུམ་འཁྲུགས་ཏེ་ལོ་བརྒྱ་ཕྲག་གཉིས་པའི་རྗེས་ལ་གནས་བརྟན་གནས་མའི་བུས་བསྟན་པ་བསྡུས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །རྩ་བའི་སྡེ་གཉིས་སུ་སྨྲ་བ་ ལྟར་ན་ནི་དང་པོ་ཕལ་ཆེན་པ་དང་གནས་བརྟན་པ་གཉིས་སུ་གྱེས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནས་ཕལ་ཆེན་པ་ལ་བརྒྱད་དེ་ཕལ་ཆེན་པ་དང་། ཐ་སྙད་གཅིག་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་ སྨྲ་བ་དང་། མང་དུ་ཐོས་པ་དང་། བརྟགས་པར་སྨྲ་བ་དང་། མཆོད་རྟེན་པ་དང་། ཤར་གྱི་རི་པ་དང་། ནུབ་ཀྱི་རི་པའོ། །གནས་བརྟན་པ་ལ། བཅུ་སྟེ་གངས་རི་པ་དང་། ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་ སྨྲ་བ་དང་། གནས་མའི་བུ་དང་། ཆོས་མཆོག་པ་དང་། བཟང་པོའི་ལམ་དང་། ཀུན་གྱིས་བཀུར་བ་དང་། མང་སྟོན་པ་དང་། ཆོས་སྦས་པ་དང་། ཆར་བཟང་འབེབས་དང་། བླ་མའོ། །རྩ་བའི་སྡེ་གསུམ་དུ་འདོད་པ་ལྟར་ན་གཉིས་པོ་དེ་དང་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བས་ཏེ་གསུམ་མོ། ། 1-793 དེ་ལ་ཕལ་ཆེན་པ་ལ་བརྒྱད་དེ། ཕལ་ཆེན་པ་དང་། ཤར་གྱི་རི་དང་། ནུབ་གྱི་རི་དང་། རྒྱལ་པོའི་རི་པ་དང་། གངས་རི་པ་དང་། མཆོད་རྟེན་པ་དང་། དོན་གྲུབ་པ་དང་། བ་ལང་གནས་ པའོ། །གནས་བརྟན་པ་ལ་དྲུག་སྟེ་དང་པོ་ཐམས་ཅད་ཡོད་སྨྲ་དང་། གནས་མ་བུ་གཉིས་སོ། །ཐམས་ཅད་ཡོད་སྨྲ་ལ་དེ་ཉིད་དང་། མདོ་སྡེ་པ་གཉིས་སོ། །གནས་མ་བུ་ལ་བཞི་སྟེ་མང་པོས་ བཀུར་བ་དང་། ཆོས་མཆོག་པ་དང་། བཟང་པོའི་ལམ་པ་དང་། གྲོང་ཁྱེར་དྲུག་པའོ། །རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བ་ལ་ས་སྟོན་པ་དང་། འོད་སྲུངས་པ་དང་། ཆོས་སྦས་པ་དང་། གོས་དམར་བ་བཞིའ

【現代漢語翻譯】 是這樣的。在釋迦牟尼佛涅槃后不久，五百阿羅漢在王舍城集結了三藏。在佛陀涅槃一百一十年後，以聖者一切欲、寂靜者和古爾波等七百阿羅漢在毗舍離城排除了呼嚕呼嚕等異端，進行了第二次集結。在此期間，只有一切有部存在。教師阿巴亞等人說，在佛陀涅槃一百一十六年後，在花城出現了一位名叫無憂王的國王。在他統治時期，或者在他去世后，一些阿羅漢執著于凡夫俗子、墮落者和中間派的言論，從而產生了不同的論點。 有些人說，在佛陀涅槃一百三十七年後，當出現名為喜王和蓮花王的國王時，大迦葉和上師等住在華氏城內，惡魔惡者善用比丘的裝束，展示各種神通，分裂僧團。在常住龍和意住的時代分裂，混亂了六十三年，在二百年後，常住的兒子集結了教法。按照根本二部的說法，最初分裂為大眾部和上座部。然後大眾部分裂為八部，即大眾部、一說部、說出世部、多聞部、分別說部、支提部、東山部和西山部。上座部分裂為十部，即雪山部、一切有部、犢子部、法上部、賢胄部、正量部、密林山部、化地部、飲光部和上師部。按照根本三部的觀點，與前兩者不同，分為三部。 其中，大眾部分為八部：大眾部、東山部、西山部、王舍城部、雪山部、支提部、義成部和牛住部。上座部分為六部：最初的一切有部和犢子部。一切有部分為一切有部和經量部。犢子部分為四部：正量部、法上部、賢胄部和六城部。分別說部分為說地部、飲光部、化地部和赤衣部。

【English Translation】 It is like this. Soon after Shakyamuni Buddha's Nirvana, five hundred Arhats gathered the Tripitaka in Rajagriha (王舍城, Royal City). One hundred and ten years after the Nirvana, seven hundred Arhats, including the venerable Sarvakamada, Shantimati, and Gurupa, eliminated the Hulus and others in Vaishali (毗舍離城, Wide City), and conducted the second gathering. During this period, only the Sarvastivada (一切有部, All Exists School) existed. Teachers Abhaya and others say that one hundred and sixteen years after the Buddha's Nirvana, a king named Ashoka (無憂王, Without Sorrow King) appeared in the city of Pataliputra (花城, Flower City). During his reign, or after his death, some Arhats became attached to the words of ordinary people, the fallen, and the intermediate, thus giving rise to different arguments. Some say that one hundred and thirty-seven years after the Buddha's Nirvana, when kings named Kakavarna (喜王, Joyful King) and Padmamahapadma (蓮花王, Great Lotus King) appeared, Mahakashyapa (大迦葉, Great Kashyapa) and the Guru (上師, Teacher) and others were residing in the city of Pataliputra (華氏城, Flower City). The evil Mara (惡魔, Evil One) named Bhadra (善, Good) used the guise of a Bhikshu (比丘, Monk), displayed various magical powers, and split the Sangha (僧團, Community). They split during the time of Sthavira Naga (常住龍, Permanent Dragon) and Yatismriti (意住, Mind Dwelling), causing confusion for sixty-three years. Two hundred years later, the son of Sthavira (常住, Permanent) gathered the Dharma (教法, Teachings). According to the fundamental two schools, they initially split into the Mahasanghika (大眾部, Great Assembly School) and the Sthavira (上座部, Elder School). Then the Mahasanghika split into eight schools, namely the Mahasanghika, Ekavyavaharika (一說部, One Saying School), Lokottaravada (說出世部, Saying Beyond World School), Bahushrutiya (多聞部, Much Hearing School), Prajnaptivada (分別說部, Distinguishing Saying School), Chaityaka (支提部, Stupa School), Purvashaila (東山部, Eastern Mountain School), and Aparashaila (西山部, Western Mountain School). The Sthavira split into ten schools, namely the Himavat (雪山部, Snow Mountain School), Sarvastivada (一切有部, All Exists School), Vatsiputriya (犢子部, Calf Son School), Dharmottariya (法上部, Dharma Supreme School), Bhadrayaniya (賢胄部, Worthy Lineage School), Sammatīya (正量部, Right Amount School), Channagarika (密林山部, Dense Forest Mountain School), Mahisasaka (化地部, Earth Transformation School), Kasyapiya (飲光部, Drinking Light School), and the Guru (上師部, Teacher School). According to the fundamental three schools, they are divided into three schools, different from the previous two. Among them, the Mahasanghika is divided into eight schools: the Mahasanghika, Purvashaila (東山部, Eastern Mountain), Aparashaila (西山部, Western Mountain), Rajagiriya (王舍城部, Royal City Mountain), Himavat (雪山部, Snow Mountain), Chaityaka (支提部, Stupa School), Siddharthaka (義成部, Meaning Accomplished School), and Godharasthavira (牛住部, Cow Dwelling School). The Sthavira is divided into six schools: initially the Sarvastivada and the Vatsiputriya. The Sarvastivada is divided into the Sarvastivada and the Sautrantika (經量部, Sutra Measure School). The Vatsiputriya is divided into four schools: the Sammatīya, Dharmottariya, Bhadrayaniya, and the Shashtnagarika (六城部, Six City School). The Vibhajyavada (分別說部, Distinguishing Saying School) is divided into the Dharmaguptaka (說地部, Saying Earth School), Kasyapiya, Dharmasangraha (法藏部, Dharma Hidden School), and the Rakta vastra (赤衣部, Red Clothes School).

---

ོ། །འདི་ དག་གི་དབྱེ་བ་རྒྱས་པ་ནི་སློབ་དཔོན་འབའ་བྱའི་གཞུང་ན་ཡོད་དོ། ། རྩ་བའི་སྡེ་བཞིར་འཆད་པ་ལྟར་ན་མང་པོས་བཀུར་བ་དང་། གནས་བརྟན་པ་དང་། ཕལ་ཆེན་པ་དང་། ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་ སྨྲ་བའོ། །དེ་ལ་ས་སྒྲོག་རིས་དང་སྲུང་བ་པ། གནས་མ་བུའི་སྡེ་རྣམས་ནི། ཀུན་གྱིས་བཀུར་བ་གསུམ་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་སྐྱེ་བོ་མང་པོས་བཀུར་བའི་ལུགས་འཛིན་པ་ནི་ཀུན་གྱིས་བཀུར་བའི་ སྡེ་སྟེ་མིང་གཞན་ཀུ་རུ་ཀུ་ལའི་རི་པ་དང་། ཨ་བན་ཀ་ཅེས་ཀྱང་ཟེར་རོ། །འདི་ལ་གནས་མའི་རིགས་ཀྱི་བུད་མེད་ལམ་ལས་སྐྱེས་པའི་གནས་བརྟན་གནས་མའི་བུ་ལ་སོགས་པ་སློབ་མ་གསུམ་བྱུང་སྟེ་འདི་གསུམ་ཀ་ཡང་གང་ཟག་ནི་ཕུང་པོ་རྣམས་ལས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་མ་ཡིན་པ་དང་རྟག་མི་རྟག་གཉི་གར་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། ། 1-794 ཕུང་པོ་རྣམས་ནི་དུས་གཞན་དུ་ཡང་བརྟན་པར་འདུག་གོ །སྒོ་ལྔའི་ཤེས་པ་ནི་རྟོག་མེད་ཡིན་པས་འདོད་ཆགས་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་བ་གཉི་ག་མེད་དོ། །མཐོང་ལམ་ནི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་བཅུ་ གཉིས་ཡིན་ཏེ་དེ་ཕན་ཆད་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་བྱ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་དུ་ཡོད་པ་དང་། བདག་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་གཉིས་སོ། །གློག་དང་མེ་ལྕེ་དང་འབབ་ ཆུ་དང་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་མ་གཏོགས་པའི་འདུས་བྱས་ནི་སྐད་ཅིག་ཏུ་མི་འདོད་དེ་མི་རྟག་པ་ནི་ཕྱིས་རྐྱེན་གཞན་ལས་བྱུང་ཡང་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ། །འདི་དག་གི་བྱེ་ བྲག་ལ་རི་ཆེན་པོ་བ་དང་། ཆོས་མཆོག་པ་དང་། ལམ་བཟང་བ་དང་། གྲོང་ཁྱེར་དྲུག་པ་ཞེས་ཀྱང་ཟེར་རོ། །འཕགས་པ་གནས་བརྟན་པའི་ལུགས་བཤད་པ། རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་གནས་འཇིགས་མེད་གནས། །གཙུག་ལག་ ཁང་ཆེན་གནས་བརྟན་པ། །གནས་བརྟན་འཕགས་པའི་རིགས་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་ནི་གནས་བརྟན་པ་སྟེ་འདི་ལ་ནི་རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་ན་གནས་པ་དང་། འཇིགས་མེད་ཀྱི་རི་ལ་གནས་པ་དང་། དགེ་བསྙེན་མ་ ས་ག་མ་དང་། དགེ་སློང་མ་གྲགས་འཛིན་མས་བརྩིགས་པའི་གཙུག་ལག་ཁང་ཆེན་པོ་ན་གནས་པ་དང་གསུམ་མོ། །འདི་གསུམ་གའང་ལྟ་བ་མཐུན་ཏེ་སངས་རྒྱས་ནི་ལེགས་པར་སྦྱར་བ་མི་གསུང་ངོ་། ། 1-795 བྱང་ཆུབ་ནི་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་བཅུ་ཕན་ཆད་ནས་སུམ་བཅུ་ཚུན་ཆད་ཀྱིས་འགྲུབ་བོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མ་གཏོགས་པའི་འདུས་མ་བྱས་མེད་དོ། །ལོག་ཤེས་དང་མི་ཤེས་པ་མེད་དེ་ ཤེས་པ་རྣམས་ནི་མ་ལོག་པ་དང་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་སེམས་ལས་ཐ་དད་དོ། །འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་ལ་ནི་སེམས་ནང་ན་ཡོད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དགེ་འདུན་ ཕལ་ཆེན་པའི་ལུགས་བཤད་པ། ཤར་དང་ནུབ་དང་གངས་རི་གནས། །འདུས་བྱས་བཏགས་པར་སྨྲ་བའི་སྡེ། །འཇིག་རྟེན་འདས་པར་སྨྲ་བ་ལྔ། །དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་སྡེ་པ་ཡིན། །དང་པོ་སྡེ་པ་གྱེས་པ་ དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེ་བ་ཕ

【現代漢語翻譯】 這些區別的詳細內容可以在阿巴亞（Abhaya）論師的著作中找到。如果按照根本的四個部派來解釋，那就是大眾部（Mahāsāṃghika）、上座部（Sthavira）、化地部（Mahīśāsaka）和說一切有部（Sarvāstivāda）。其中，說一切有部的支派，如說轉部（Saṃkrantivāda）、護法部（Dharmagupta）和犢子部（Vātsīputrīya），都屬於大眾部。 持大眾部學說的論師被稱為大眾部，也被稱為庫魯庫拉山部（Kurukullaka）和阿萬卡（Avantaka）。這個部派中，有一位上座部的比丘尼，她通過修行而生下了一位上座部的兒子，以及其他三位弟子。這三位弟子都認為，補特伽羅（pudgala，人）既非與蘊（skandha，構成要素）相同，也非與蘊相異，既非恒常，也非無常，是不可言說的。 蘊在其他時間也是存在的。五根識（pañcavijñāna，五種感官的意識）是無分別的，因此既沒有貪慾的生起，也沒有貪慾的止息。見道（darśanamārga，證悟的道路）是心的十二個剎那，此後就是果位。所知（jñeya，知識的對象）分為可言說的，如蘊，和不可言說的，如我（ātman）。除了閃電、火焰、流水、心和心所之外，其他的有為法（saṃskṛta，由因緣產生的法）都不是剎那生滅的。他們認為，無常是後來由其他因緣產生的，但也是其自性。 這些部派的區別也被稱為大山住部（Mahāgirika）、勝義部（Uttariya）、善道部（Suvṛtti）和六城部（Ṣaṭvarṣika）。 對聖上座部的學說進行解釋：皇宮花園住部、無畏山住部、大寺住部。認為自己屬於聖上座部的部派是上座部。這個部派包括住在皇宮花園的人、住在無畏山的人，以及住在比丘尼薩伽瑪（Sāgamā）和比丘尼格拉哈斯瓦米尼（Grahāsvāminī）建造的大寺院的人。這三個部派的觀點一致，認為佛陀不說規範的梵語。 菩提（bodhi，覺悟）需要十到三十個無數大劫才能成就。除了涅槃（nirvāṇa，解脫）之外，沒有其他的有為法。沒有邪見和無知，因為所有的知識都是不顛倒和如實的。煩惱（kleśa，負面情緒）與心是分離的。他們認為，在滅盡定（nirodhasamāpatti，一種禪定狀態）中，心是存在的。 對大眾部的學說進行解釋：東山住部、西山住部、雪山住部。認為有為法是假名的部派。認為世間是超越性的五種部派。是大眾部。

【English Translation】 The detailed distinctions of these can be found in the works of Master Abhaya. If explained according to the four fundamental schools, they are the Mahāsāṃghika (Great Assembly School), the Sthavira (Elders School), the Mahīśāsaka (Territorial Rulers School), and the Sarvāstivāda (All Exists School). Among these, the branches of the Sarvāstivāda, such as the Saṃkrantivāda (Transition School), the Dharmagupta (Dharma Protection School), and the Vātsīputrīya (Calf's Son School), all belong to the Mahāsāṃghika. The teacher who holds the doctrine of the Mahāsāṃghika is called the Mahāsāṃghika, also known as the Kurukullaka Mountain School and the Avantaka. In this school, there was a Sthavira Bhikṣuṇī (nun), who gave birth to a Sthavira son through practice, and three other disciples. All three of these disciples believed that the pudgala (person) is neither the same as nor different from the skandhas (aggregates), neither permanent nor impermanent, and is inexpressible. The skandhas also exist at other times. The five sense consciousnesses (pañcavijñāna) are non-conceptual, so there is neither the arising nor the cessation of desire. The path of seeing (darśanamārga) is twelve moments of the mind, and after that is the fruition. The knowable (jñeya) is divided into the expressible, such as the skandhas, and the inexpressible, such as the self (ātman). Except for lightning, flames, flowing water, mind, and mental factors, other conditioned phenomena (saṃskṛta) are not momentary. They believe that impermanence arises later from other causes, but it is also its nature. The distinctions of these schools are also called the Mahāgirika (Great Mountain Dwellers), the Uttariya (Superior Ones), the Suvṛtti (Well-behaved Ones), and the Ṣaṭvarṣika (Six-Year Ones). Explanation of the doctrine of the Holy Sthavira: the Jeta Grove Dwellers, the Abhayagiri Dwellers, the Mahāvihāra Dwellers. The school that claims to belong to the Holy Sthavira is the Sthavira. This school includes those who live in the Jeta Grove, those who live on Abhayagiri Mountain, and those who live in the great monastery built by the Bhikṣuṇī Sāgamā and the Bhikṣuṇī Grahāsvāminī. The views of these three schools are consistent, believing that the Buddha does not speak standardized Sanskrit. Bodhi (enlightenment) is achieved in ten to thirty countless kalpas (aeons). There are no other conditioned phenomena besides nirvāṇa (liberation). There is no wrong view or ignorance, because all knowledge is non-inverted and real. The kleshas (afflictions) are separate from the mind. They say that in the nirodhasamāpatti (cessation attainment), the mind is present within. Explanation of the doctrine of the Mahāsāṃghika: the Eastern Mountain Dwellers, the Western Mountain Dwellers, the Snow Mountain Dwellers. The school that believes conditioned phenomena are nominal. The five schools that believe the world is transcendent. It is the Mahāsāṃghika.

---

ྱོགས་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་ལ་ནི་ཕལ་ཆེན་སྡེ་ཞེས་བྱ་བ་བྱུང་སྟེ། དེ་ལ་ཤར་གྱི་རི་བོ་དང་ནུབ་ཀྱི་རི་བོ་ལ་གནས་པའི་སྡེ་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་ནི་ངན་འགྲོ་ལས་གྲོལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །མཆོད་རྟེན་ལ་མཆོད་པ་ནི་འབྲས་བུ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཏེ་སྤྱད་པའི་བསོད་ནམས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གངས་རི་པའི་སྡེ་ རྣམས་ནི་ཕྱི་རོལ་པ་ལ་ནི་མངོན་ཤེས་ལྔ་མེད་དོ། །ལྷ་རྣམས་ལ་ནི་ལམ་སྒོམ་པ་མེད་དོ། །ཕུང་པོ་དང་གང་ཟག་ནི་ཐ་དད་ཡིན་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པ་ན་ཕུང་པོ་འགགས་ནས་གང་ཟག་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། 1-796 འདུས་བྱས་བཏགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཅན་དུ་སྨྲ་བའི་སྡེ་པ་ན་རེ་སྐྱེས་བུ་བྱེད་པའི་རྩལ་དང་དུས་མ་ཡིན་པར་འཆི་བ་མེད་དོ། །ལམ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་འཐོབ་ཀྱི་བསྒོམས་པས་ཐོབ་པ་མ་ ཡིན་ནོ། །ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་འཇིག་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་བཞི་ཀའི་ཐུབ་པ་ནི་བཏགས་པའི་སྒོ་ནས་བླ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་སྨྲ་བའི་སྡེ་ པ་རྣམས་ནི་ཐུབ་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་རྫས་བརྗོད་པ། སྐུ་དང་སྐུ་ཚེ་མཐའ་ཡས་པ་མཉམ་པར་བཞག་པ་སྐད་ཅིག་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཟད་མི་སྐྱེ་ཤེས་པ་རྟག་ཏུ་མངའ་ བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་ནི་ཚིག་ཡིན་ནོ། །སྲིད་པ་ཐ་མའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་། མེར་མེར་པོ་ལ་སོགས་པ་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་དོ། ། བདེན་པ་ནི་ཅིག་ཅར་མཐོང་ངོ་། །མིག་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཀྱང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཟུགས་མེད་པ་ན་ཡང་གཟུགས་ཅུང་ཟད་ཡོད་པས་སྒོ་ལྔའི་ཤེས་པ་ཡོད་དོ། །དབང་པོ་རྣམས་ ཀྱིས་ནི་ཡུལ་མི་འཛིན་ནོ། ། མཉམ་པར་བཞག་པ་ཡང་ཚིག་སྨྲའོ། །སེམས་ལ་ཡང་གཟུགས་ཡོད་དོ། །རང་རིག་པ་ཡོད་དོ། །དགྲ་བཅོམ་རྣམས་ལའང་འཇིག་པ་དང་སོམ་ཉི་དང་མི་ཤེས་པ་ཡོད་དེ་བསྟན་དགོས་སོ། ། 1-797 འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་རང་གིས་མི་ཤེས་པར་གཞན་གྱིས་བརྡ་སྤྲད་དགོས་སོ། །བརྒྱད་པ་ལའང་ཡུན་རིང་དུ་གནས་སོ། །ཆོས་མཆོག་ལས་ཀྱང་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་དང་དགྲ་བཅོམ་ལ་ནི་ ཉམས་པ་མེད་དོ། །རྒྱུན་ཞུགས་ནི་མཚམས་མེད་མ་གཏོགས་པའི་མི་དགེ་བ་རྣམས་བྱེད་དོ། །འཇིག་རྟེན་པ་ལ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའི་དབང་པོ་མེད་དོ། །དྲང་པའི་དོན་ནི་མེད་དོ། །མདོའི་དོན་ སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱིས་མ་གསུངས་པ་ལ་ནི་བཅོས་སུ་མེད་དོ། །སངས་རྒྱས་མང་པོ་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བ་ཡོད་དོ། །སེམས་གཉིས་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་དང་ལམ་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བ་དང་། ལས་དང་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བ་དང་། ས་བོན་དང་མྱུ་གུ་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བ་ཡོད་དོ། །ལུས་ལ་ནི་སེམས་ཀྱིས་ཁྱབ་བོ། །སེམས་ནི་འོད་གསལ་བའོ། །ཕ

【現代漢語翻譯】 在一個地方住著的，被稱為大眾部（梵文：Mahāsāṃghika，含義：偉大的僧團）。其中住在東山和西山的派別認為，菩薩（梵文：Bodhisattva，含義：覺悟的眾生）並非從惡趣中解脫。供養佛塔（梵文：Stūpa，含義：紀念物）並非是最好的果報，因為沒有修持的福德。雪山部的派別認為，外道沒有五種神通（梵文：Abhijñā，含義：超自然能力）。諸天沒有修道的途徑。蘊（梵文：Skandha，含義：聚集）和補特伽羅（梵文：Pudgala，含義：個體）是不同的，因為獲得涅槃（梵文：Nirvāṇa，含義：解脫）時，蘊滅盡而補特伽羅仍然存在。 說有為法是繫縛的苦的派別認為，沒有人的努力和非時而死。道是通過福德獲得的，不是通過禪修獲得的。道的智慧不會毀滅。這四個的導師是通過施設而成為至上的。 說出世部的派別認為，導師是出世的，是實有的，身和壽命是無量的，等持（梵文：Samādhi，含義：專注）是剎那間遍知的，是無盡無生的智慧，是常有的。轉法輪（梵文：Dharmacakra，含義：佛法之輪）是語言。最後有者的菩薩沒有貪慾等和微動等所生的。真諦是同時見到的。眼等的心也能遠離貪慾。在無色界也有少許色，因此有五根的識。諸根不取對境。等持也是說話。心也有色。有自證。阿羅漢（梵文：Arhat，含義：值得尊敬的人）也有退轉、懷疑和無知，需要教導。 獲得果位自己不知道，需要別人告知。第八識也長久存在。也會從殊勝法中退轉。入流者和阿羅漢沒有退轉。入流者做除了五無間罪（梵文：Ānantarika-karma，含義：導致立即果報的罪業）之外的不善業。世間人沒有正見的根。沒有正直的意義。佛經的意義不是佛親自說的，因此沒有錯謬。許多佛同時出現是有的。兩個心同時生起，煩惱和道同時生起，業和業果同時生起，種子和苗芽同時生起是有的。身體被心所遍佈。心是光明的。等等。

【English Translation】 Those who dwell in one place are called the Mahāsāṃghika (Sanskrit: Mahāsāṃghika, meaning: the great sangha). Among them, the factions dwelling in the eastern and western mountains believe that Bodhisattvas (Sanskrit: Bodhisattva, meaning: enlightened beings) are not liberated from the evil destinies. Offering to stupas (Sanskrit: Stūpa, meaning: monument) is not the supreme fruit, because there is no merit from practice. The factions of the Himavat believe that outsiders do not have the five superknowledges (Sanskrit: Abhijñā, meaning: supernatural abilities). The gods do not have a path to meditate on. The skandhas (Sanskrit: Skandha, meaning: aggregates) and the pudgala (Sanskrit: Pudgala, meaning: individual) are different, because when nirvāṇa (Sanskrit: Nirvāṇa, meaning: liberation) is attained, the skandhas cease, but the pudgala remains. The faction that speaks of conditioned phenomena as suffering bound by fabrication believes that there is no death due to human effort or untimely death. The path is attained through merit, not through meditation. The wisdom of the path does not perish. The teacher of these four is supreme through imputation. The factions that speak of the supramundane believe that the teacher is supramundane, is substantial, the body and lifespan are infinite, samādhi (Sanskrit: Samādhi, meaning: concentration) is omniscient in an instant, is inexhaustible and unarisen wisdom, and is eternal. Turning the wheel of Dharma (Sanskrit: Dharmacakra, meaning: the wheel of Dharma) is language. The bodhisattva who is the last of existence is not born from desire and so on, and from subtle movements and so on. Truth is seen simultaneously. The mind of the eye and so on can also be separated from desire. Even in the formless realm, there is a little form, so there is consciousness of the five senses. The senses do not apprehend objects. Samādhi also speaks. The mind also has form. There is self-awareness. Arhats (Sanskrit: Arhat, meaning: worthy of respect) also have degeneration, doubt, and ignorance, and need to be taught. One does not know that one has attained the fruit, and needs to be informed by others. The eighth consciousness also lasts for a long time. One can also degenerate from the supreme Dharma. Stream-enterers and arhats do not degenerate. Stream-enterers commit non-virtuous deeds except for the five heinous crimes (Sanskrit: Ānantarika-karma, meaning: actions that lead to immediate retribution). Worldlings do not have the faculty of right view. There is no straightforward meaning. The meaning of the sūtras that was not spoken by the Buddha himself is not without error. It is possible for many Buddhas to appear simultaneously. It is possible for two minds to arise simultaneously, for afflictions and the path to arise simultaneously, for actions and the fruits of actions to arise simultaneously, and for seeds and sprouts to arise simultaneously. The body is pervaded by the mind. The mind is luminous. And so on.

---

ྲ་རྒྱས་ནི་མི་ལྡན་པའོ། ། ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་ནི་མཚུངས་ལྡན་ནོ། །འདས་མ་འོངས་དང་བར་དོའི་སྲིད་པ་ནི་མེད་དོ། །རྒྱུན་ཞུགས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ཐོབ་བོ། །ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ནི་ལྔ་པོ་ལས་ཐ་དད་མེད་པས་ཤེས་བྱ་མ་ ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཐར་ལམ་སྡུག་བསྔལ་རྨོངས་པས་སྐྱེ། ཞེས་ནི་མཆོད་རྟེན་པ་རྣམས་ཟེར་རོ། །ལྷ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཀུན་དུ་རྒྱུ་ཞིག་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་མཆོད་རྟེན་གྱི་རི་ལ་གནས་པ་ཕལ་ཆེན་པའི་སྡེར་འདོད་པ་ཞིག་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ལ་ནི་གནས་བརྟན་མཆོད་རྟེན་པ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། 1-798 འདི་ནི་ཀྱེ་མ་འཁོར་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལོ་ཞེས་སྡུག་བསྔལ་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པས་ལམ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བར་འདོད་དོ། །ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་ལུགས་བཤད་པ། འོད་སྲུངས་ས་སྟོན་ཆོས་སྲུངས་སྟེ། ། ཉན་ཐོས་གོས་དམར་སློབ་མ་དང་། །རྣམ་པར་ཕྱེ་དང་གཞི་ཀུན་པ། །ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ཡིན། །སློབ་དཔོན་འོད་སྲུངས་སྡེའི་སློབ་མ་རྣམས་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་ལ་མ་སྤངས་པ་དང་། མ་འོངས་ པའི་རྒྱུ་ལས་འབྱུང་བ་ནི་མེད་དོ། །སློབ་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ནི་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ་འདི་ལ་ནི་ཆར་བཟང་འབེབས་ཀྱང་ཟེར་རོ། །སར་སྟོན་སྡེའི་སློབ་མ་རྣམས་ནི་ འདས་མ་འོངས་གཉིས་མེད་དོ། །བདེན་པ་ཅིག་ཅར་མཐོང་ངོ་། །ཕྱི་རོལ་པ་ཉོན་མོངས་པ་ཟད་པ་མེད་དོ། །ལྷ་ཡུལ་པ་ལ་ལམ་མེད་དོ། །བར་དོའི་སྲིད་པ་མེད་དོ། །དགྲ་བཅོམ་ལའང་བསོད་ནམས་ སྐྱེ་བ་ཡོད་དོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི་སེམས་ལས་ཐ་དད་དོ། །འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་དངོས་པོ་ནི་དགུ་སྟེ་མི་གཡོ་བ་དང་། ལྡན་པ་གསུམ་དང་། དགེ་མི་དགེ་དང་། ལུང་མ་བསྟན་གཉིས་དང་། རྟེན་ ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དང་། ལམ་རྣམས་ཏེ་རྟག་ཏུ་གནས་སོ། །སངས་རྒྱས་ནི་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་གཏོགས་ཏེ་དེས་ན་དགེ་འདུན་ལ་ཕུལ་བ་བསོད་ནམས་ཆེའོ། །སངས་རྒྱས་ཉན་ཐོས་དང་བཅས་པ་རྣམས་ནི་ལམ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་གཅིག་གོ ། 1-799 ཞེས་ཟེར་ཏེ། ཁྱོད་ཉིད་ལམ་གང་ནས་གཤེགས་པ། །དེ་ཉིད་ནས་ནི་སློབ་མའང་མཆི། །ཞེས་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །ཆོས་སྲུངས་སྡེ་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ནི་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་མ་གཏོགས་སོ། །སངས་རྒྱས་ ལ་ཕུལ་བ་འབྲས་བུ་ཆེའོ། །སངས་རྒྱས་དང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ནི་ཐ་དད་དོ། །ཕྱི་རོལ་བ་ལ་ནི་མངོན་ཤེས་མེད་དོ། །དགྲ་བཅོམ་གྱི་ལུས་ནི་ཟག་པ་མེད་པའོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ་འདི་ལ་ ནི་ཆོས་སྦས་པའང་ཟེར་རོ། །སློབ་དཔོན་མང་དུ་ཐོས་པའི་སྡེ་རྣམས་ནི་མི་རྟག་པ་དང་། བདག་མེད་པ་དང་སྟོང་པའི་ཤེས་པ་དང་ལམ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཡིན་ནོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་འཇིག་རྟེན་པའོ། །དགྲ་བཅོམ་ལའང་སོམ་ཉི་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཟེར་ཏེ་འདི་ལ་ནི

【現代漢語翻譯】 『不具足』是指沒有（證得）解脫。『一切纏縛』是指與（煩惱）相應。過去、未來和中有的有（情）是不存在的。證得了預流果的禪定。法的界與五蘊沒有差別，因此不是所知。』這是塔寺部的觀點。『解脫道由痛苦和愚癡產生。』這是塔寺部的說法。一位名叫『大天』的遍行者出家后，住在塔寺山上，追隨大眾部的觀點，被稱為『根本塔寺部』。 他們認為，通過用痛苦的言辭表達『唉，輪迴是痛苦的』，可以在相續中生起道。以下是對一切有部觀點的闡述：光增、地生、法護，是聲聞、紅衣（迦葉部）、分別說者和一切根本部的代表，他們都主張一切事物存在。光增部的弟子認為，對於已經完全瞭解的事物，沒有必要斷除；未來之因不會產生（現在之果）。他們認為，對於所學的法，存在異熟果報，因此也被稱為『降甘霖者』。地生部的弟子認為，過去和未來都不存在，真諦是同時顯現的，外道沒有斷盡煩惱，天界眾生沒有道，中有的有（情）不存在，阿羅漢也能產生福德，煩惱與心識是不同的，無為法有九種，即不動（虛空），三有為法（受、想、行），善、不善和無記三種，緣起和道，這些都是常住的。佛陀屬於僧團，因此供養僧團的功德更大。佛陀和聲聞弟子們的道和解脫是相同的。 他們說：『您從哪條道路而來，弟子也從那條道路而來。』正如經文所說。法護部的觀點是，佛陀不屬於僧團，供養佛陀的果報更大，佛陀和聲聞的道是不同的，外道沒有神通，阿羅漢的身體是無漏的。』因此也被稱為『隱法者』。多聞部的觀點是，無常、無我、空性的智慧，以及道和涅槃，是佛陀的出世間法，其餘的都是世間法。他們認為阿羅漢也有猶豫等，因此被稱為……

【English Translation】 'Non-possession' means not having (attained) liberation. 'All entanglements' means corresponding to (afflictions). The existence of the past, future, and intermediate state (beings) does not exist. One has attained the meditation of a Stream-enterer. The realm of Dharma is not different from the five aggregates, therefore it is not knowable.' This is the view of the Chaitya school. 'The path to liberation arises from suffering and ignorance.' This is what the Chaitya school says. A wandering ascetic named 'Mahadeva' (Great God) ordained and lived on Chaitya Mountain, following the views of the Mahasanghika school, and was called 'Fundamental Chaitya School'. They believe that by expressing the words of suffering, 'Alas, samsara is suffering,' the path can arise in the continuum. The following is an explanation of the Sarvastivada (All Exists) school's views: Light Protector, Earth Teacher, Dharma Protector, are representatives of the Sravakas, Red Robes (Kasyapiyas), Vibhajyavada (Distinctionists), and all the Fundamental schools, they all assert that all things exist. The disciples of the Master Light Protector's school believe that there is no need to abandon what is already fully understood; the cause of the future does not arise (the effect of the present). They believe that there is a ripening result for the doctrines learned, and therefore they are also called 'Rain Bringers'. The disciples of the Earth Teacher's school believe that the past and future do not exist, the truth is revealed simultaneously, non-Buddhists have not exhausted their afflictions, beings in the heavenly realms have no path, the intermediate state (beings) do not exist, Arhats can also generate merit, afflictions are different from consciousness, there are nine unconditioned dharmas, namely the immovable (space), the three conditioned dharmas (feeling, thought, volition), the three of virtuous, non-virtuous, and neutral, dependent origination, and the paths, these are permanent. The Buddha belongs to the Sangha, therefore offering to the Sangha is more meritorious. The path and liberation of the Buddha and the Sravaka disciples are the same. They say: 'From which path did you come, from that same path do the disciples come.' As the scripture says. The view of the Dharma Protector's school is that the Buddha does not belong to the Sangha, offering to the Buddha has greater results, the paths of the Buddha and the Sravakas are different, non-Buddhists do not have supernormal powers, the body of an Arhat is without outflows.' Therefore, they are also called 'Concealers of the Dharma'. The views of the Master of Extensive Learning's school are that impermanence, selflessness, the wisdom of emptiness, as well as the path and Nirvana, are the Buddha's transcendental dharmas, the rest are mundane dharmas. They believe that Arhats also have doubts, etc., therefore they are called...

---

་མང་སྟོན་པ་ཞེས་ཀྱང་ཟེར་རོ། ། གོས་དམར་ཅན་གྱི་སློབ་མ་རྣམས་ནི་སྲོག་དང་གསོ་བའི་སེམས་ཅན་འཕོའོ། །མིང་བཞིའི་ཕུང་པོ་ནི་རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་ངེས་སོ། །ལམ་གྱི་མཐུས་ནི་ཕུང་པོ་རྣམས་འགག་གོ །ཞེས་ཟེར་ཏེ་འདི་ལ་ ནི་འཕོ་བར་སྨྲ་བ་དང་བླ་མ་པ་ཅེས་ཀྱང་ཟེར་རོ། །རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བའི་སྡེ་རྣམས་ནི་གང་ཟག་ནི་དོན་དམ་པར་ཡོད་དོ། །འདས་པའི་ལས་འབྲས་བུ་མ་ཕྱུང་བ་རྣམས་ཡོད་ལ། 1-800 ཕྱུང་ཟིན་པ་རྣམས་ནི་མེད་དོ། །འབྲས་བུ་སྐྱེ་འགྱུར་ལས་གཞན་པའི་མ་འོངས་པ་མེད་དོ། །རིགས་མི་མཐུན་པ་ནི་དེ་མ་ཐག་པའི་རྒྱུར་མི་རུང་ངོ་། །གཟུགས་ནི་འདྲ་བའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ། ། མི་ལྡན་འདུ་བྱེད་འདུས་མ་བྱས། །རང་སྐྱ་ཐུབ་པའི་རྫས་སུ་འདོད། །འཕགས་པ་གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་བྱེ་བྲག་དུས་གསུམ་རྫས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཡོད་པར་སྨྲ་བའམ་བསྟན་བཅོས་བྱེ་བྲག་ ཏུ་བཤད་པ་ཆེན་པོ་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་བ་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་སྟེ། འདིའི་གཞུང་ནི་གདམས་ངག་བརྒྱ་པ་དང་སྤེལ་མ་གསུམ་པའི་ཕྲེང་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་ནི་ཤེས་བྱ་གཞི་ལྔ་ ལ་མེད་པ་ཅིས་ཀྱང་ཁས་མི་ལེན་ཏེ་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་དུ་འོང་བས་སོ། །དེས་ན་མདོ་ལས་ཤེས་བྱ་གཞི་ལྔ་གསུངས་པ་ལ། གཟུགས་དང་སེམས་དང་ སེམས་ལས་བྱུང་བ་དང་མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་བཞི་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཡོད་པ་ཡིན་ལ་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པོ་དེ་དག་གིས་ནི་ཤེས་ བྱ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ལ་དེ་དག་གཅིག་ཏུ་གཅིག་འདུ་བའམ་གཅིག་ལ་གཅིག་བཏགས་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་ལྕགས་ཀྱི་ཐུར་མ་ལྔ་ལྟར་རང་སྐྱ་ཐུབ་པའི་རྫས་ཡོད་ཀྱི་དངོས་པོར་འདོད་དེ། ཇི་སྐད་དུ་ཆོས་མངོན་པ་མཛོད་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོག་གེའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱང་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་ཁོ་ན་སྟེ་འདི་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་གི་གྲུབ་པའི་མཐའོ་ཞེས་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། ། 1-801 དེ་ལ་དང་པོ་གཟུགས་ཀྱི་གཞི་བཤད་པ། །གཟུགས་ཀྱི་བསྟན་ཡོད་ཐོགས་བཅས་དང་། །དེ་བཞིན་བསྟན་མེད་ཐོགས་བཅས་དང་། །བསྟན་མེད་ཐོགས་མེད་གསུམ་ཡིན་ཞེས། །ཐུབ་པའི་དབང་པོས་གང་གསུངས་པ། །དོན་ལྔ་དབང་ པོ་ལྔ་དང་ནི། །རིག་བྱེད་མིན་པའི་གཟུགས་གསུམ་སྟེ། །དང་པོ་གཉིས་ནི་རྡུལ་ལས་གྲུབ། །གསུམ་པ་རྡུལ་ལས་མ་གྲུབ་བོ། །བསྟན་དུ་ཡོད་ལ་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པའི་གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཁ་དོག་དབྱིབས་ ཀྱི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ། །བསྟན་དུ་མེད་ལ་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པ་ནི་སྒྲ་དང་དྲི་དང་རོ་དང་རེག་བྱ་དང་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་ལྔ་ཡིན་ནོ། །བསྟན་མེད་ལ་ཐོགས་པའང་མེད་པ་ ནི་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་སོ། །ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ལ་མ་རངས་པའི་ཚིག་གོ །བཙུན་པ་

【現代漢語翻譯】 也被稱為『眾多導師』。 身穿紅色袈裟的弟子們相信，生命和有情眾生可以轉移。四蘊（梵文：skandha，蘊）的自性是統一的。通過道的加持，諸蘊將會止息。』他們這樣說，因此也被稱為『轉移論者』或『上師派』。 那些分別而說的部派認為，補特伽羅（梵文：pudgala，補特伽羅）在勝義諦（梵文：paramārtha-satya）中是存在的。過去的業，如果尚未產生果報，仍然存在；已經產生果報的業則不存在。除了將要產生果報的業之外，沒有其他的未來。不同類的事物不能作為直接的原因。色不是相似的原因。 不相應行（梵文：citta-viprayukta-saṃskāra，心不相應行）、無為法（梵文：asaṃskṛta，無為）。被認為是獨立的實體。聖者一切有部（梵文：Sarvāstivāda，一切有部）的分別說者，認為過去、現在、未來三時的事物都是存在的，或者說與《大毗婆沙論》相符，這就是分別說者。這個宗派的論典包括《百法論》和《三事連環論》等。這個宗派無論如何也不會否認五智，否則就會變成非一切有部。 因此，經中說五智，即色、心、心所法（梵文：caitta，心所）、不相應行四者是有為法（梵文：saṃskṛta，有為）的存在，而虛空等是無為法的存在。這五者涵蓋了一切所知，它們不是彼此包含或互相依賴的，而是像五根鐵杖一樣，被認為是獨立的實體。正如《阿毗達磨俱舍論》中所說：『一切法都不是思辨的範疇，因此不相應行也必然是實有的，這是我們的宗義。』 首先解釋色的基礎： 『可見有對與， 同樣可見無對與， 不可見無對三者， 是能仁（梵文：Śākyamuni，釋迦牟尼）所說。』 五境（梵文：viṣaya，境）五根（梵文：indriya，根）以及， 非表示色三種， 前二由微塵成， 第三非由微塵成。 可見且有對的色，是指顏色和形狀等形態。不可見但有對的色，是指聲音、氣味、味道、觸覺以及眼等五根。不可見且無對的色，是非表示色。『lo』這個詞是對非表示色不滿意的說法。比丘（梵文：bhikṣu，比丘）。

【English Translation】 Also called 'Many Teachers'. The red-robed disciples believe that life and sentient beings can be transferred. The nature of the four skandhas is unified. Through the power of the path, the skandhas will cease.' They say this, and are therefore also called 'Transfer Practitioners' or 'Lama-pa'. Those who speak separately assert that the person (pudgala) truly exists. Past actions that have not yet produced results still exist, while those that have already produced results do not exist. There is no future other than actions that will produce results. Dissimilar types cannot serve as immediate causes. Form is not the cause of similarity. Non-associated formations (citta-viprayukta-saṃskāra), unconditioned phenomena (asaṃskṛta). Are considered independent entities. The Separate Speakers of the noble Sarvāstivāda assert that things of the past, present, and future exist, or that they are in accordance with the Great Commentary (Mahāvibhāṣā). This is the Separate Speakers. The texts of this school include the Hundred Dharmas and the Garland of Three Matters. This school will by no means deny the five knowable bases, otherwise it would become a non-Sarvāstivāda. Therefore, the sutras speak of five knowable bases: form, mind, mental factors (caitta), and non-associated formations are the existence of conditioned phenomena, while space and so on are the existence of unconditioned phenomena. These five encompass all that is knowable, and they are not mutually inclusive or dependent, but like five iron rods, they are considered to be independent entities. As it is said in the Abhidharma-kośa: 'All dharmas are not within the scope of speculation, therefore non-associated formations are also necessarily real, and this is our doctrine.' First, explaining the basis of form: 'Visible with resistance, and, Likewise, visible without resistance, and, Invisible without resistance, these three, Were spoken by the Sage (Śākyamuni).' Five objects (viṣaya), five faculties (indriya), and, The three non-revealing forms, The first two are made of particles, The third is not made of particles. Visible and resistant form refers to the forms of color and shape. Invisible but resistant form refers to sound, smell, taste, touch, and the five faculties such as the eye. Invisible and non-resistant form is non-revealing form. The word 'lo' is a term of dissatisfaction with non-revealing form. Monk (bhikṣu).

---

སངས་རྒྱས་ལྷ་ནི་དོན་ལྔ་དང་དབང་པོ་ལྔ་འབྱུང་བ་བཞིའི་རྡུལ་ འདུས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ནི་རང་རང་གི་རྡུལ་འདུས་པར་འདོད་དོ། །རྡུལ་ཕྲ་རབ་ནི་ཆ་ཤས་མེད་པ་ཟླུམ་པོ་སྐོར་བ་བར་བཅས་སུ་འདུས་ནས་རགས་པ་རྩོམ་ པར་འདོད་དེ་དཔེར་ན། གང་ལ་ཕྱོགས་ཆ་ཐ་དད་ཡོད། །དེ་ནི་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་ངོ་། །ཞེས་བྱ་བ་དེ་དགག་པའི་བསམ་པས་སློབ་དཔོན་དགེ་བསྲུངས་ཀྱིས་ཕྱི་རོལ་དོན་གྲུབ་ལ། །རྡུལ་ཕྲན་ཕྱོགས་ཆ་ཐ་དད་ཕྱིར། ། 1-802 མེད་ཅེས་སྨྲས་གང་དེ་མ་འབྲེལ། །འགའ་ཡིས་ཁྱད་པར་དང་བཅས་པའི། །རྡུལ་ལ་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒྲར་བསྟན་བྱ། །ཐ་དད་ཕྱོགས་ན་མང་པོ་དག །འགའ་ལ་ཀུན་ནས་བསྐོར་ཙམ་དུ། །བརྗོད་པར་ཟད་ཀྱི་རྡུལ་ དེ་ནི། །ཆ་ཤས་བཅས་པའི་བདག་ཉིད་མིན། །ཞེས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །གྱེས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ་བར་དུ་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་རླུང་གིས་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་འཇིག་རྟེན་རྩོམ་པའི་རླུང་རྣམས་ནི་ དངོས་པོ་རྣམས་བསྡུས་ནས་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །རྡུལ་དེ་དག་ཀྱང་དོན་ལྔ་ལ་འབྱུང་བ་བཞི་དང་གཟུགས་དང་དྲི་དང་རོ་དང་རེག་བྱའི་རྡུལ་བརྒྱད་འདུས་ལ་སྒྲ་ནི་ངེས་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། ། ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་ལ་བརྒྱད་པོ་དང་ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་ཉིད་ཀྱི་རྡུལ་ཏེ་དགུ་གནས་ལ་དབང་པོ་གཞན་ལ་རང་ཉིད་ཀྱི་དབང་པོའི་རྡུལ་དང་བཅུ་གནས་ཏེ་དབང་པོ་གཞན་ལ་ལུས་ཀྱི་རྡུལ་ ཡོད་པ་ནི་རེག་བྱ་ཚོར་བའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མཛོད་ལས། འདོད་ན་དབང་པོ་མེད་པ་དང་། སྒྲ་མེད་ཕྲ་རབ་རྡུལ་རྫས་བརྒྱ། །ལུས་དབང་ལྡན་ལ་རྫས་དགུ་སྟེ། །དབང་པོ་གཞན་ལྡན་རྫས་ བཅུའོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །བུམ་པ་ལྟ་བུ་གཅིག་ལ་འབྱུང་བ་བཞི་ཡོད་པའི་གཏན་ཚིགས་ནི་འདེགས་པར་བྱེད་པ་ས་དང་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ཆུ་དང་སྨིན་ཅིང་འགྱུར་བ་མེ་དང་། གཡོ་ཞིང་འཕེལ་བ་རླུང་གི་བྱ་བ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 1-803 རླུང་ལ་ཁ་དོག་ཡོད་པ་ནི་རང་དང་འདྲེས་པའི་དྲི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་སྣ་མའི་མེ་ཏོག་བཞིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ནི་རིགས་མི་མཐུན་པའི་རྡུལ་རྣམས་ནི་མི་ཐོགས་པས་གོ་ས་གཅིག་ན་གནས་ལ་ རིགས་མཐུན་པ་རྣམས་ནི་ཐོགས་པས་གོ་ས་ཐ་དད་ན་གནས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །རྡུལ་རེ་རེ་བ་ནི་ཡིད་ཤེས་ཁོ་ནའི་ཡུལ་ཡིན་གྱི་དབང་པོའི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། རྡུལ་རགས་པར་འགྱུར་བའི་ ཚུལ་ནི་མཛོད་ལས། གཟུགས་མིང་དུས་མཐའ་རྡུལ་ཡིག་དང་། །སྐད་ཅིག་ཕྲ་རབ་རྡུལ་དང་ནི། །རྡུལ་ཕྲན་དང་ནི་དེ་བཞིན་དུ། །ལྕགས་ཆུ་རི་བོང་ལུག་དང་གླང་། །ཉི་ཟེར་རྡུལ་དང་སྲོ་མ་དང་། །དེ་ ལས་བྱུང་དང་དེ་བཞིན་ནས། །སོར་ཚིགས་ཞེས་བྱ་གོ་བདུན་བསྒྱུར། །སོར་མོ་ཉི་ཤུ་བཞི་ལས་ཁྲུ། །ཁྲུ་བཞི་ལ་ནི་གཞུ་གང་ངོ་། །དེ་དག་ལྔ་བརྒྱ་རྣམས་ལ་ནི། །རྒྱང་གྲགས་དེ་ལ་དགོན་པར་ འདོད། །དེ་བརྒྱ

【現代漢語翻譯】 有人說，佛陀（Buddha）的神性僅僅是五種元素（five elements）和五種感官能力（five sense faculties）以及四大（four elements）的微粒的集合。其他人則認為，每個事物都是各自微粒的集合。他們認為，最小的微粒是不可分割的，呈球形，以間隔排列聚集，從而形成粗大的物質。例如，任何有不同方向部分的東西，都不可能是一個整體。爲了反駁這種觀點，教師德護（Gunamati）在《外境成就》（Bahirtha Siddhi）中說：『由於微粒有不同的方向部分，所以說它們不存在是沒有關聯的。』有些人認為，微粒具有特殊的指向性。如果不同的方向有很多，那麼有些微粒就會完全被包圍。這僅僅是一種表達方式，微粒本身並不是由部分組成的。』就像所說的那樣，它們也不會分離，因為它們被聚集在一起的風所控制。這些創造世界的風，聚集並保持著事物。這些微粒也存在於五種元素中，包括四大，以及色、香、味、觸八種微粒，聲音是不確定的。 對於身體的感官能力來說，有八種微粒加上身體感官能力本身的微粒，共九種存在。對於其他感官能力，有其自身感官能力的微粒，共十種存在。其他感官能力擁有身體的微粒，這是因為觸覺是可感知的。如《俱舍論》（Abhidharmakośa）中所說：『如果想要，就沒有感官能力；沒有聲音，最小的微粒就是八種物質。擁有身體感官能力的有九種物質，擁有其他感官能力的有十種物質。』例如，一個瓶子有四大，這是因為舉起它需要地，聚集它需要水，成熟和變化它需要火，移動和生長它需要風。 風有顏色，這是因為可以感知到它自身混合的氣味，就像茉莉花一樣。有些人說，不同種類的微粒可以共存於同一位置而不受阻礙，而相同種類的微粒則因阻礙而存在於不同的位置。每個微粒都是意識（mind consciousness）的對象，而不是感官能力的對象。關於微粒如何變得粗大，《俱舍論》中說：『色、名、時、邊、微粒和瞬間，最小的微粒，以及微粒，以及類似地，鐵、水、兔子、綿羊和牛。陽光的微粒和溫暖，以及由此產生的，以及類似地，指節被稱為七個轉變。二十四個指節是一肘，四個肘是一弓。五百個弓被稱為一高呼，那也被稱為修道院。』一百個...

【English Translation】 Some say that the divinity of the Buddha (Buddha) is merely an aggregate of the five elements (five elements) and the five sense faculties (five sense faculties) and the particles of the four great elements (four elements). Others believe that each thing is an aggregate of its own particles. They believe that the smallest particles are indivisible, spherical, and aggregate with intervals, thus forming coarse matter. For example, anything that has different directional parts cannot be a whole. To refute this view, the teacher Gunamati said in 'Bahirtha Siddhi': 'Because particles have different directional parts, saying that they do not exist is irrelevant.' Some believe that particles have special directionality. If there are many different directions, then some particles will be completely surrounded. This is merely an expression, and the particles themselves are not composed of parts.' Just as it is said, they will not separate either, because they are controlled by the wind that gathers them together. These world-creating winds gather and hold things together. These particles also exist in the five elements, including the four great elements, as well as the eight particles of form, smell, taste, and touch, and sound is uncertain. For the body's sensory faculties, there are eight particles plus the particles of the body's sensory faculties themselves, a total of nine existences. For other sensory faculties, there are the particles of their own sensory faculties, a total of ten existences. Other sensory faculties possess the body's particles because tactile sensation is perceptible. As stated in the Abhidharmakośa: 'If desired, there are no sensory faculties; without sound, the smallest particles are eight substances. Those with body sensory faculties have nine substances, and those with other sensory faculties have ten substances.' For example, a bottle has the four great elements because lifting it requires earth, gathering it requires water, maturing and changing it requires fire, and moving and growing it requires wind. Wind has color because its own mixed odor can be perceived, like jasmine. Some say that different kinds of particles can coexist in the same location without obstruction, while the same kinds of particles exist in different locations due to obstruction. Each particle is an object of mind consciousness, not an object of sensory faculties. Regarding how particles become coarse, the Abhidharmakośa says: 'Form, name, time, edge, particle, and instant, the smallest particle, and the particle, and similarly, iron, water, rabbit, sheep, and cow. The particles of sunlight and warmth, and what arises from them, and similarly, the knuckles are called seven transformations. Twenty-four knuckles are an elbow, and four elbows are a bow. Five hundred bows are called a shout, which is also called a monastery.' One hundred...

---

་དཔག་ཚད་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་བརྩམས་པ་རགས་པའི་དབྱིབས་ནི་ཁ་དོག་དང་རེག་བྱ་ལས་རྫས་གཞན་གཟུགས་དང་རེག་བྱའི་སྐྱེ་མཆེད་དང་དེ་དག་གི་ཁམས་གཉིས་ཡིན་ནོ། ། སེམས་དང་ལྡན་པའི་ལུས་ལ་ནི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱི་དབྱིབས་ཞེས་བྱ་བ་ལུས་ལ་ཐ་དད་པར་ཡོད་པར་འདོད་དེ། དེ་ནི་ལུས་དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླངས་པ་འགྲོ་འདུག་དང་བརྐྱང་བསྐུམ་ལ་སོགས་པའི་དབྱིབས་གཞན་ཡིན་ནོ། ། 1-804 མིག་གི་དབང་པོ་ནི་ཟར་མའི་མེ་ཏོག་ལྟ་བུ་དང་། རྣ་བའི་དབང་པོ་གྲོ་གས་འཛེར་བུ་ལྟ་བུ་དང་། སྣའི་དབང་པོ་ཟངས་ཀྱི་ཁབ་ལྟ་བུ་དང་། ལྕེའི་དབང་པོ་ཟླ་བ་ཕྱེད་པ་ལྟ་ བུ་དང་། ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་བྱ་རེག་འཇམ་གྱི་ལྤགས་པ་ལྟ་བུ་རང་རང་གི་དབང་རྟེན་གྱི་ནང་ན་གནས་སོ། །རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་ནི་མཛོད་ལས། །གཡེངས་དང་སེམས་མེད་པའི་ཡང་། །དགེ་ དང་མི་དགེ་རྗེས་འབྲེལ་གང་། །འབྱུང་བ་ཆེ་རྣམས་རྒྱུར་བྱས་པ། །དེ་ནི་རྣམ་རིག་བྱེད་མིན་བརྗོད། །ཅེས་འབྱུང་ངོ་། །འདིས་ནི་འདི་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། ལེན་པ་ལ་སོགས་པས་རྐྱེན་གྱིས་གཞན་གྱིས་མི་ རིག་པའི་གཟུགས་དགེ་མི་དགེ་ཁོ་ནར་ངེས་པ་གཡེངས་བ་དང་སེམས་མེད་པའི་གནས་སྐབས་ལྔའི་ཚེ་ན་ཡང་ཡོད་པ་འབྱུང་བ་བཞིའི་རྒྱུ་ལས་རྡུལ་མ་འདུས་པའི་གཟུགས་སྐྱེའོ། །དེ་ནི་ཁ་ཅིག་ནགས་ ལ་མེ་ཞུགས་པ་ལྟར་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་འདོད་ལ་ཁ་ཅིག་ནི་གླང་ལ་ཁལ་བཀལ་བ་ལྟར་ཐོབ་པའི་ཐག་པས་སྦྲེལ་བར་འདོད་དོ། །དེ་ནི་གསུམ་སྟེ་སྡོམ་པ་དང་སྡོམ་མིན་དང་ བར་མས་བསྡུས་པའི་དགེ་མི་དགེའི་གཟུགས་སོ། །དེ་ནི། རྣམ་གསུམ་དྲི་མེད་གཟུགས་གསུམ་དང་། །འཕེལ་དང་མ་བྱས་ལམ་སོགས་ཕྱིར། །ཞེས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྒྲུབས་སོ། །དེ་ལྟར་རྩ་བའི་གཟུགས་རྣམ་པ་གསུམ་བཤད་ནས་དེ་དག་གི་དབྱེ་བ་ནི་གཟུགས་རྣམ་གཉིས་དང་རྣམ་ཉི་ཤུ། 1-805 སྒྲ་ནི་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཡོད་དེ། །དྲི་ནི་རྣམ་བཞི་རོ་རྣམ་དྲུག །རེག་བྱ་བཅུ་གཅིག་བདག་ཉིད་དོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །སེམས་ཀྱི་གཞི་བཤད་པ། །མིག་སོགས་རྣམ་མེད་ཤེས་པ་དྲུག །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ དོན་ཅི་རིག །གཙོ་བོ་སེམས་ཀྱི་གཞི་ཡིན་ཏེ། །ཀུན་གཞི་ལ་སོགས་མེད་ཅེས་གྲག །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དྲུག་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་མ་ཤར་བ་ཤེལ་དག་པ་ལྟ་བུ་སྐམ་པ་དང་ལྕགས་སྦྲམ་ ལྟར་ཡུལ་ཐུག་ཕྲད་དུ་འཛིན་པ་རྣམས་ནི་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་གཏོད་པར་བྱེད་པའི་ཡིད་གཅིག་ལས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་ཅིག་ཅར་སྐྱེས་པར་སྣང་བ་དེ་ནི་པད་མའི་ འདབ་མ་དུ་མ་བརྩེགས་པ་ལ་མཚོན་གྱིས་ཕུག་པ་བཞིན་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །དོན་ཙམ་ནི་སྦྲེལ་གྱི་སྤྱིའོ། །ཡུལ་རིག་པ་ནི་ཤེས་པ་ཡིན་ལ་མཐོང་བ་ནི་ཤེས་པ་བ་རྟེན་པ་དང་བཅས་ པའི་དབ

【現代漢語翻譯】 被稱為'測量'。正如所說的那樣。如此一來，粗略的形狀，從顏色和觸覺上來說，是與物質不同的，是形和觸的生處，也是它們的兩個界。 對於有情眾生的身體，有一種被稱為'表色'的形狀，被認為是與身體不同的存在。那是身體所生的心所引發的，是行走、站立、伸展、彎曲等不同的形狀。 眼睛的官能像紅花一樣，耳朵的官能像捲曲的草葉一樣，鼻子的官能像銅針一樣，舌頭的官能像半月一樣，身體的官能像鳥羽般柔軟的面板一樣，各自安住在自己的官能所依之中。非表色在《俱舍論》中說：'散亂和無心之時，善與非善的相續，以四大為因，那被稱為非表色。'這表明，由於接受等因緣，他人無法察覺的形色，僅限於善與非善，即使在散亂和無心的五種狀態下也存在，從四大為因，產生不聚集微塵的形色。有些人認為它像森林著火一樣遍佈全身，有些人則認為它像給牛背上馱東西一樣，被獲得的繩索連線起來。那是三種，即以律儀、非律儀和中間者所包含的善與非善的形色。那是：'三種無垢形色，增長和未作，爲了道等。'由八種論證所證實。如此解釋了三種根本的形色之後，它們的分類是兩種形色和二十種。 聲音有八種，氣味有四種，味道有六種，觸覺有十一種自性。解釋心的基礎：眼等無相的六識，對於形等各自的境，主要是心的基礎，沒有阿賴耶識等。六種識的集合，沒有生起境的相狀，像清澈的水晶一樣，像乾燥的土地和燒紅的鐵一樣，執持境的接觸和聚合，這些都是依次產生的，因為只有一個引發的意。如果有什麼似乎同時產生，那就像用針刺穿多層蓮花瓣一樣顯現。僅僅是意義是連線的共同點。認識境是識，而看見是識的所依和所緣的根。

【English Translation】 It is called 'measurement'. As it is said. Thus, the rough shape, in terms of color and touch, is different from matter, is the birthplace of form and touch, and is also their two realms. For the body of sentient beings, there is a shape called 'manifestation form', which is considered to exist differently from the body. That is caused by the mind born from the body, and is a different shape such as walking, standing, stretching, and bending. The eye faculty is like a saffron flower, the ear faculty is like a curled grass leaf, the nose faculty is like a copper needle, the tongue faculty is like a half-moon, and the body faculty is like the soft skin of a bird's feather, each residing within its own faculty support. Non-manifestation form is stated in the Abhidharmakośa: 'In times of distraction and mindlessness, the continuity of virtue and non-virtue, with the four great elements as the cause, that is called non-manifestation form.' This indicates that, due to causes such as acceptance, forms that cannot be perceived by others, limited only to virtue and non-virtue, exist even in the five states of distraction and mindlessness, and from the four great elements as the cause, forms that do not gather particles are produced. Some believe that it pervades the entire body like a fire entering a forest, while others believe that it is connected by the rope of attainment, like loading a burden on an ox. There are three, namely the forms of virtue and non-virtue contained by vows, non-vows, and the intermediate. That is: 'Three stainless forms, growth and non-action, for the sake of the path, etc.' Proven by eight arguments. Thus, after explaining the three fundamental forms, their classification is two forms and twenty kinds. Sound has eight kinds, smell has four kinds, taste has six kinds, and touch has eleven kinds of self-nature. Explaining the basis of mind: the six consciousnesses without aspects, such as the eye, for the respective objects such as form, are mainly the basis of mind, without the Alaya consciousness, etc. The collection of six consciousnesses, without the appearance of the object's aspect, like clear crystal, like dry land and red-hot iron, holding the contact and aggregation of objects, these are only produced sequentially, because there is only one initiating mind. If anything seems to arise simultaneously, it appears like piercing multiple layers of lotus petals with a needle. Merely the meaning is the common point of connection. Knowing the object is consciousness, and seeing is the root of consciousness's support and object.

---

ང་པོས་ཡིན་ཏེ་དེ་ནས་གཉིད་ལོག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོས་གཟུགས་མི་མཐོང་ངོ་། །ཅི་སྟེ་ཤེས་པས་མཐོང་ན་ནི་ཆོད་པའང་མཐོང་བར་འགྱུར་ཏེ་ཐོགས་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ་ མཛོད་ལས། མིག་གིས་གཟུགས་རྣམས་མཐོང་རྟེན་བཅས། །དེ་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་ཤེས་མིན། །གང་ཕྱིར་བར་དུ་ཆོད་པ་ཡི། །གཟུགས་ནི་མཐོང་བ་མིན་ཕྱིར་ལོ། །ཞེས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཀུན་གཞིའི་ཤེས་པ་མེད་ན་དྲུག་པོ་ནི་མི་བརྟན་པས་སྙོམས་འཇུག་གཉིས་དང་འདུ་ཤེས་མེད་པ་དང་བརྒྱལ་བ་དང་གཉིད་མཐུག་པོ་ལོག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚེ་རྒྱུན་ཆད་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་མི་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་སྔར་གྱི་ཤེས་པའི་ཆོད་པའི་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་ཏེ་འདས་པ་ལ་འབྲས་བུ་འཛིན་པའི་བྱེད་པ་ཞིག་ཀྱང་འབྱིན་པའི་བྱེད་པ་ཡོད་པའོ། ། 1-806 འབྲས་བུ་འཛིན་པའི་ད་ལྟར་བའི་ཁོ་ནས་ད་ལྟར་བའི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུ་འབྱིན་པ་ནི་རྒྱུའི་རྗེས་སུ་འབྲས་བུ་དྲངས་པའོ། །བྱེད་པ་གཉིས་པོ་དེའང་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་ཡོད་ཅིང་ དེ་གཉིས་ལས་དོན་གཞན་པར་འདོད་དོ། ། གལ་ཏེ་གཅིག་ལས་འཕྲོས་པའི་ལུང་གི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འབྱུང་བའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པ་ལས་སྐྱེ་དགུ་ཀུན་གཞི་ལ་དགའ་བ་དག་ལ་དེ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ ཆོས་བསྟན་ན་ཉན་འདོད་ལ་རྣ་གཏོད་ཞེས་རང་གི་ལུང་ལས་ཀྱང་གསུངས་པ་དེ་ཇི་ལྟར་དྲང་ཞེ་ན། འདི་ལ་བཙུན་པ་དབྱིག་བཤེས་ན་རེ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་དགོངས་ནས་ དེ་སྐད་དུ་གསུངས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །བཙུན་པ་མིའུ་བྱུང་ན་རེ་བདེ་བའི་ཚོར་བ་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་ལ་དེ་སྐད་དུ་གསུངས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །བཙུན་པ་དབྱངས་སྒྲོགས་ན་རེ་འཇིག་ཚོགས་ ལ་ལྟ་བ་ལ་དགོངས་ནས་དེ་སྐད་དུ་གསུངས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ལུང་སིལ་བུ་ལས། ཉོན་མོངས་ཅན་ཡིད་རྟག་ཏུ་ནི། །ཉོན་མོངས་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་ཞིང་འགག །ཞེས་བཤད་པ་དེ་ཇི་ལྟར་དྲང་ཞེ་ ན། དེ་ནི་ཡིད་ཤེས་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྐྱེས་པ་ལ་དགོངས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེས་ན་ཆད་དང་མཚམས་སྦྱོར་འདོད་ཆགས་བྲལ། །ཉམས་དང་འཆི་འཕོ་སྐྱེ་བ་རྣམས། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཁོ་ནར་འདོད། ། 1-807 ཅེས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཡིད་ཤེས་སུ་མཛོད་ལས་བཤད་དོ། །སེམས་ལས་བྱུང་བའི་གཞི་བཤད་པ། །གཟུགས་སོགས་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་འཛིན། སེམས་དང་མཚུངས་པ་ལྔ་དང་ལྡན། །ཚོར་ལ་སོགས་པ་ལྔ་བཅུ་གཅིག ། སེམས་ལས་བྱུང་བའི་གཞི་རུ་འདོད། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སྤྱི་ནི་སེམས་ཀྱིས་རིགས་ལ་ཁྱད་པར་སྣ་ཚོགས་པ་ནི་སེམས་བྱུང་གིས་འཛིན་ཏེ་ཚོར་བ་བདེ་སྡུག་གིས་ཕན་གནོད་དང་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་སྤུ་ རིས་དང་ཆགས་སྡང་གིས་ཡིད་དུ་འོང་མི་འོང་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ནི་རང་རང་གི་སེམས་དང་དབང་པོ་གཅིག་ལ་བརྟེན་པས་རྟེན་དང་ཡུལ་

【現代漢語翻譯】 如果我睡著了，感官就無法看到物體。如果意識能夠看到，那麼阻礙也應該能夠被看到，因為它沒有阻礙。正如《俱舍論》中所說：『眼睛看到有遮蔽的物體，但不是依賴於它的意識。因為有阻礙，所以不能看到物體。』如果阿賴耶識（梵文：Ālayavijñāna，梵文羅馬擬音：Ālayavijñāna，漢語字面意思：一切種子識）不存在，那麼六識（眼識、耳識、鼻識、舌識、身識、意識）就不穩定。在兩種入定（無想定和滅盡定）、無意識狀態、昏厥和深度睡眠等情況下，由於相續中斷，後續的意識就不會產生。』如果這樣說，那麼從先前意識的斷滅之緣中產生，並且具有將過去轉化為果的功能，也具有產生果的功能。只有現在時的果才能產生現在時的果。產生果是指從因之後引出果。這兩種功能都存在於因緣中，並且認為它們與因緣不同。如果從一個分支的經文中顯示瞭如來（梵文：Tathāgata，梵文羅馬擬音：Tathāgata，漢語字面意思：如來）出現的利益，並且爲了讓眾生捨棄對阿賴耶識的喜愛而宣講佛法，那麼如何理解『傾聽渴望，傾聽』這句話呢？對此，比丘Dignāga說，這是指執取五蘊（色、受、想、行、識），所以才這樣說。比丘Miao Xing說，這是指與貪慾相關的快樂感受，所以才這樣說。比丘Yangs Suo說，這是指對壞聚見的執著，所以才這樣說。在零散的經文中說：『有煩惱的意，總是與煩惱一起生起和滅亡。』這又該如何理解呢？這是指意識與煩惱一起生起。因此，斷滅和連線、無貪慾、衰退和死亡、死亡和轉生，都被認為是意識的各種形態。所有這些都在《俱舍論》中被解釋為意識。 解釋心所的基： 執持色等事物的差別， 具有與心相應的五種， 感受等五十一。 被認為是心所的基。 心執持色等事物的總相，而心所執持各種差別相。例如，感受通過苦樂來執持利益和損害，想通過特徵來執持，貪嗔通過喜歡和不喜歡來執持等等。這些都依賴於各自的心和相同的根，因此是所依和所緣。

【English Translation】 If I fall asleep, the senses cannot see objects. If consciousness can see, then obstacles should also be able to be seen, because it has no obstacles. As it says in the Abhidharmakośa: 'The eyes see objects with obscurations, but not the consciousness that relies on it. Because there is an obstruction, the object cannot be seen.' If the Ālayavijñāna (Sanskrit: Ālayavijñāna, Romanized Sanskrit: Ālayavijñāna, Literal meaning: storehouse consciousness) does not exist, then the six consciousnesses (eye consciousness, ear consciousness, nose consciousness, tongue consciousness, body consciousness, and mind consciousness) are unstable. In the case of two samādhis (non-conceptual samādhi and cessation samādhi), unconsciousness, fainting, and deep sleep, because the continuum is interrupted, subsequent consciousness will not arise.' If this is said, then it arises from the cause of the cessation of previous consciousness, and it also has the function of transforming the past into a result, and it also has the function of producing a result. Only the present result can produce the present result. Producing a result means drawing out the result after the cause. These two functions exist in cause and condition, and they are considered different from cause and condition. If the benefits of the Tathāgata (Sanskrit: Tathāgata, Romanized Sanskrit: Tathāgata, Literal meaning: thus-gone) appearing are shown from a branch of the scriptures, and the Dharma is preached to make beings abandon their love for the Ālayavijñāna, then how should we understand the sentence 'Listen to the desire, listen'? To this, the monk Dignāga says that this refers to grasping the five skandhas (form, feeling, perception, volition, and consciousness), so it is said. The monk Miao Xing says that this refers to the feeling of happiness associated with desire, so it is said. The monk Yangs Suo says that this refers to attachment to the view of the aggregates, so it is said. In the scattered scriptures it says: 'The afflicted mind always arises and ceases together with afflictions.' How should this be understood? This refers to the mind consciousness arising together with afflictions. Therefore, cessation and connection, non-attachment, decline and death, death and rebirth, are all considered to be forms of mind consciousness. All of these are explained as mind consciousness in the Abhidharmakośa. Explanation of the basis of mental factors: Holding the differences of things such as form, Having five that correspond to the mind, Feeling and so on, fifty-one. It is considered the basis of mental factors. The mind holds the general characteristics of things such as form, while the mental factors hold various specific characteristics. For example, feeling holds benefit and harm through pleasure and pain, perception holds through characteristics, and attachment and aversion hold through liking and disliking, and so on. These all depend on their respective minds and the same root, so they are the support and the object.

---

གཅིག་ལ་འཇུག་པས་དམིགས་པ་ དང་། དཀར་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དང་དུས་གཅིག་ཏུ་སྐྱེ་བས་དུས་དང་རྫས་རེ་རེ་བར་འདྲ་བས་རྫས་མཚུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སེམས་ཀུན་ལས་འབྱུང་བའི་སེམས་བཅུ་ནི་མཛོད་ལས། ཚོར་ དང་འདུ་ཤེས་སེམས་པ་དང་། །འདུན་དང་རེག་དང་བློ་གྲོས་དྲན། །ཡིད་ལ་བྱེད་དང་མོས་པ་དང་། །ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་ཐམས་ཅད་ལའོ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །དགེ་བའི་སེམས་ལ་འབྱུང་བ་བཅུ་ནི། དད་དང་ བག་ཡོད་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས། །བཏང་སྙོམས་ངོ་ཚ་ཤེས་ཁྲེལ་ཡོད། །རྩ་བ་གཉིས་རྣམ་མི་འཚེ་དང་། །བརྩོན་འགྲུས་རྟག་ཏུ་དགེ་ལ་འབྱུང་། །ཞེས་སོ། །སེམས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཆེན་པོ་ལ་འབྱུང་བ་དྲུག་ནི། 1-808 རྨོངས་དང་བག་མེད་ལེ་ལོ་དང་། །མ་དད་པ་དང་རྨུགས་དང་རྒོད། །ཉོན་མོངས་ཅན་ལ་རྟག་ཏུ་འབྱུང་། །ཞེས་སོ། །སེམས་མི་དགེ་བའི་འཁོར་དུ་ནི། །མི་དགེ་ལ་ནི་ཁྲེལ་མེད་དང་། །ངོ་ཚ་མེད་ པའོ་ཞེས་སོ། །སེམས་ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་ངུ་ལ། །འབྱུང་བ་བཅུ་ནི་ཁྲོ་བ་དང་། །འཁོན་དུ་འཛིན་དང་གཡོ་དང་ནི། །ཕྲག་དོག་ཚིག་འཆབ་སེར་སྣ་དང་། །སྒྱུ་དང་རྒྱགས་དང་རྣམ་འཚེ་ནི། །ཉོན་མོངས་ ཆུང་ངུའི་ས་པ་རྣམས། །ཞེས་སོ། །མ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་བརྒྱད་ནི་སློབ་དཔོན་དབྱིག་བཤེས་ཀྱིས། རྟོག་དང་དཔྱོད་དང་འགྱོད་པ་དང་། །གཉིད་དང་ཁོང་ཁྲོ་ཆགས་ཉིད་དང་། །ང་རྒྱལ་ཐེ་ཚོམ་ཞེས་བྱ་བ། ། བརྒྱད་ནི་ངེས་པ་མིན་པར་བཤད། །ཅེས་བཤད་དོ། །དེ་ལ་སློབ་དཔོན་རྒྱལ་སྲས་གྲགས་པ་ན་རེ་དེར་མ་འདུས་པ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའང་ཡོད་དོ། །ཞེས་ཟེར་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ནི་ བརྟགས་ཡོད་ཡིན་ལ་འདི་དག་ནི་རྫས་ཡོད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྟགས་ཡོད་ནི་ལྔ་སྟེ་གཏི་མུག་མེད་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལྟ་བ་དང་ཤེས་བཞིན་མ་ཡིན་པ་གསུམ་ནི། ཤེས་ རབ་ལས་གུད་ན་མེད་པས་བརྗེད་ངས་དང་རྣམ་གཡེང་གཉིས་ནི་དྲན་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །སེམས་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་དང་ལྷན་ཅིག་བྱུང་བས་ན་སེམས་བྱུང་ངོ་། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཐམས་ཅད་ནི་རལ་གྲིའི་སོ་དང་མཛུབ་མོའི་རྩེ་ལྟར་རིག་བྱ་རིག་བྱེད་གཉིས་མེད་པས་རང་མི་རིག་སྟེ། 1-809 དབུ་མ་རྒྱན་ལས་གཅིག་པ་ཆ་མེད་རང་བཞིན་ལ། །གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་མི་འཐད་ཕྱིར། །འདིའི་རང་གིས་རིག་པ་ཉིད། །བྱ་དང་བྱེད་པའི་དངོས་པོར་མིན། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ ཤིང་རྟ་ལ་སོགས་པ་ལས་ལོག་ནས་རིག་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་རང་རིག་པའི་དོན་ཡིན་ལ་འདིའང་དོན་རྣམས་ནི་རྣམ་མེད་ཐུག་ཕྲད་དུ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། ། གལ་ཏེ་རྣམ་པ་མེད་ ཀྱང་དོན་རིག་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་རིག་པར་འགྱུར་ལ། ཐ་དད་དུས་མཉམ་ལ་འབྲེལ་བ་གཉི་ཀ་མེད་པས་རིག་པ་མི་རུང་ངོ་ཞེ་ན། བྱེ་བྲག་དུ་སྨྲ་བ་ཆོས་མངོན་པ་བ་

【現代漢語翻譯】 由於專注於一個目標，並且與白色等各種形態同時產生，因此在時間和實體上彼此相似，這就是實體相同。 關於所有心中產生的十種心，在《俱舍論》中提到：『感受、認知、心念，意欲、觸覺、智慧、憶念，作意、勝解、以及禪定，存在於一切心中。』 產生於善心的十種心是：『信仰、謹慎、極度調柔，舍、慚、知慚，二根、不害，以及精進，恒常生於善。』 產生於大煩惱心的六種心是：『愚癡、放逸、懈怠，不信、昏沉、掉舉，恒常生於煩惱。』 屬於不善心的有：『于不善中無慚，以及無愧。』 屬於小煩惱心的有：『產生十種：忿怒、懷恨、欺騙，嫉妒、隱藏過失、慳吝，虛偽、驕慢、以及損害，是小煩惱的處所。』 不確定的八種心，世親論師說：『尋、伺、後悔，睡眠、嗔恚、貪慾，我慢、懷疑，這八種是不確定的。』 對此，嘉繞多杰（rGyal sras grags pa）論師說，還有未包括在內的見等。但這是不對的，因為那是比量而存在的，而這些是就實有而說的。比量而存在的有五種，即無癡的善根，見和非正知。由於與智慧沒有分離，所以遺忘和散亂二者是憶念和禪定的煩惱。依賴於心並與心同時產生，所以稱為心所。所有心和心所，如同利劍的刃和指尖一樣，能知和所知二者不二，因此不能自知。 如《中觀莊嚴論》所說：『一體無分自性中，三性之自體不應理，故此自知之體性，非是能作所作事。』 因此，識不是從車等事物中分離出來而沒有覺知，而是自證的意義。而這也會將事物執著為無相的接觸。如果無相也能認知事物，那麼一切事物都能被一切認知。由於不同、同時且兩者之間沒有關聯，因此不可能認知。對此，分別說部和經部

【English Translation】 Because it focuses on one object and arises simultaneously with various forms such as white, it is similar to each other in time and substance, and this is substance identity. Regarding the ten minds that arise from all minds, it is mentioned in the Abhidharmakośa: 'Feeling, perception, thought, intention, contact, wisdom, memory, attention, conviction, and concentration exist in all minds.' The ten minds that arise in virtuous mind are: 'Faith, caution, extreme pliancy, equanimity, shame, conscientiousness, two roots, non-harming, and diligence, constantly arise in virtue.' The six minds that arise in great afflicted mind are: 'Ignorance, carelessness, laziness, disbelief, torpor, and agitation, constantly arise in affliction.' Belonging to the non-virtuous mind are: 'Shamelessness and lack of conscientiousness in non-virtue.' Belonging to the minor afflicted mind are: 'Ten arise: anger, resentment, deceit, jealousy, concealment of faults, stinginess, pretense, pride, and harming, are the places of minor afflictions.' The eight uncertain minds, Master Vasubandhu said: 'Investigation, analysis, regret, sleep, anger, desire, pride, doubt, these eight are uncertain.' To this, Master Gyalsé Drakpa (rGyal sras grags pa) said that there are also views and so on that are not included there. But this is not correct, because that exists by inference, and these are spoken of in terms of real existence. There are five that exist by inference, namely the root of virtue without ignorance, view, and non-correct knowledge. Since they are not separate from wisdom, forgetting and distraction are afflictions of mindfulness and concentration. Because they rely on the mind and arise simultaneously with the mind, they are called mental factors. All minds and mental factors, like the edge of a sword and the tip of a finger, are non-dual in what is known and what knows, therefore they cannot know themselves. As the Madhyamakālaṃkāra says: 'In the indivisible nature of oneness, the three natures are not reasonable, therefore the nature of this self-knowing is not the object of action and agent.' Therefore, consciousness is not separated from things like chariots and without awareness, but is the meaning of self-awareness. And this also grasps things as formless contact. If one can know things without form, then everything can be known by everything. Since they are different, simultaneous, and there is no connection between the two, it is impossible to know. To this, the Vaibhāṣika and Sautrāntika

---

རྣམས་ན་རེ་བློ་དང་། ཡུལ་དང་། མྱུ་གུ་དང་། གྲིབ་མ་དང་། མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་དང་གོ་གཅིག་ན་ཡོད་པའི་རྡུལ་རྣམས་ནི་དུས་མཉམ་པའི་དེ་བྱུང་གི་འབྲེལ་བ་ཡོད་དོ་ ཞེས་ཟེར་རོ། །སློབ་དཔོན་དགེ་བསྲུངས་དང་ཆོས་འབྱུང་བྱིན་ལ་སོགས། རྟོག་གེ་རྣམས་ན་རེ་དུས་མཉམ་པ་ལ་དེ་བྱུང་མེད་ཀྱང་ཚོགས་པ་གཅིག་ལས་མི་འབྲལ་བར་འབྱུང་བ་མཚེ་མའི་སྤུན་ལྟ་བུ་ ནི་འབྲེལ་བ་ཡོད་དེ་འདི་ལྟར་དབང་པོ་ལྔ་ལས་དབང་པོའི་ཕྱི་མ་དང་དེ་དང་དུས་མཉམ་པའི་ཡུལ་དང་ཤེས་པ་གསུམ་མི་འབྲལ་བར་འབྱུང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་ཡུལ་དང་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་གཉིས་རེ་རེ་ལས་ཀྱང་གསུམ་པོ་མི་འབྲལ་བར་འབྱུང་བས་རིག་པ་ཡིན་ཏེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་གྲུབ་པ་ལས། 1-810 ཚོགས་པ་སྔ་མ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །སྣང་དང་བཅས་གཟུགས་ལྡན་པ་ཡི། །ཤེས་བཅས་ཡུལ་གྱི་སྐད་ཅིག་བྱེད། །དེས་ན་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པར་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་དོ། །གལ་ཏེ་ཚོགས་པ་གཅིག་ལས་བྱུང་བས་ཡུལ་ རིག་ན་དབང་པོའང་རིག་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ཡུལ་གཞན་མི་རིག་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་སྨྲས་ཀྱི་ཚོགས་པ་གཅིག་པའི་ཟླ་བོ་ཐམས་ཅད་རིག་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་མ་སྨྲ་བ་ཞེས་ཟེར་རོ། །བོད་ ཀྱི་སློབ་དཔོན་ཤེས་པ་རྣམ་མེད་དུ་སྨྲ་བ་ཁ་ཅིག་ན་རེ་མིག་ཤེས་ནི་གཟུགས་སྔར་ཉེ་བ་དང་བཅས་པའི་མིག་ལ་སྐྱེས་པས་རང་དང་ཐ་མི་དད་པའི་གཟུགས་འཛིན་པའི་ཆོས་གཅིག་ཡོད་ པས་དེ་རིགས་པ་རྣ་བ་ལས་མ་སྐྱེས་པས་སྒྲ་མི་རིག་ཅིང་སེར་པོ་སྔར་མི་ཉེ་བས་དེ་མི་འཛིན་ནོ། །དེས་ན་དོན་ལ་འཛིན་ནུས་ནི་དབང་པོས་བྱས་ཏེ་དེ་མི་བྱེད་ན་དབང་ པོ་ལ་ཤེས་པ་ལྔ་ཡུལ་སོ་སོར་འཛིན་ནུས་སུ་སྐྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བྱེད་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེས་ན་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཐམས་ཅད་ལ་ཤེས་རབ་ཡོད་པས་མཛོད་ལས། རྣམ་པར་ཤེས་རབ་དང་བཅས་པའི། །དམིགས་དང་བཅས་པས་འཛིན་པར་བྱེད། །ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་གཟུང་བྱ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་དོ། །མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་བཤད་པ། །ཐོབ་དང་མ་ཐོབ་སྐལ་མཉམ་དང་། །འདུ་ཤེས་མེད་དང་སྙོམས་འཇུག་གཉིས། ། 1-811 སྲོག་དང་ཚོགས་གསུམ་མཚན་ཉིད་བཞི། །གཟུགས་མིན་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་མིན། །བཅུ་བཞི་འདི་དག་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གཉིས་དང་མཚུངས་ལྡན་དུ་མི་འཇུག་པས་མི་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ། རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་འདུས་བྱས་ པས་ན་འདུ་བྱེད་དོ། །འོན་ཀྱང་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་སྒོ་ནས་ནི་དེ་གཉིས་དང་མཚུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཐོབ་པ་རྙེད་དང་ལྡན་པའོ། །ཐོབ་དང་མ་ཐོབ་རང་རྒྱུད་དུ། གཏོགས་པ་རྣམས་ ཀྱི་འོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ་གང་ཟག་ལ་དགེ་མི་དགེ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་ན་དེ་ལྡན་པའམ་སྦྲེལ་བར་བྱེད་པའི་རྫས་གཞན་ཐག་པའམ་ཚ་ལ་དང་སྤྱིནཾ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །མ་ཐོབ་པ་ ནི་གང་ཟག་ལ་ཆོས

【現代漢語翻譯】 某些人認為，心、境、苗、蔭，以及具有相似特徵的心和心所，以及存在於同一處的微塵，都具有同時產生的因果關係。 教師德護（Dge-bsrungs，Virtue Guard）和法生（Chos-'byung-byin）等邏輯學家認為，雖然同時產生的事物之間沒有因果關係，但像孿生兄弟一樣，從同一集合中產生且不可分離的事物之間存在關聯。例如，五根中的后一根，以及與其同時產生的境和識這三者，是不可分離地產生的。同樣，與境相似的事物，從各自的兩個直接原因中，這三者也是不可分離地產生的，因此是理性的，從而實現了外境。 正如（經文）所說：'先前的集合，連同顯現，是有形體的，創造了具有識的境的瞬間。因此，它們同時被認知。' 如果通過從同一集合中產生就能認知境，那麼根也應該被認知。對此，他們說，這是爲了說明為什麼不能認知其他境，而不是爲了說明所有屬於同一集合的事物都能被認知。 一些自稱是無分別識的藏族教師認為，眼識產生於與形色接近的眼根，因此具有認知與自身無二的形色的單一屬性。由於它不是從耳根產生的，所以不能認知聲音；由於黃色不接近，所以不能認知黃色。因此，認知事物的功能是由根來實現的；如果根不發揮作用，那麼五根就沒有能力在各自的境中產生認知功能。 因此，所有的心和心所都具有智慧。《寶藏論》中說：'具有智慧，具有所緣，因此能認知。一切存在都是所取。' 解釋不相應行法：獲得與未獲得、同分、無想和二入定、命根和三類集合、四相。這十四種法既不是色法，也不是心和心所，因為它們不與心和心所同時存在，所以被稱為不相應。由於它們是由因緣聚合而成的，所以是行法。然而，從非色法的角度來看，它們與心和心所是相似的。其中，獲得是指獲得和擁有。獲得和未獲得屬於自相續。當一個人產生善或不善等法時，有一種其他的物質，如繩索、膠水或粘合劑，將這些法與人連線或結合起來。未獲得是指一個人沒有的法。

【English Translation】 Some say that mind, object, sprout, shade, and the mind and mental factors that have similar characteristics, and the atoms that exist in the same place, all have simultaneous causal relationships. Teachers such as Dge-bsrungs (Virtue Guard) and Chos-'byung-byin (Dharma Origin Gift) and other logicians say that although there is no causality between things that arise simultaneously, things that arise from the same collection and are inseparable, like twin brothers, have a relationship. For example, the latter of the five faculties, and the three—object and consciousness—that arise simultaneously with it, arise inseparably. Similarly, things that are similar to the object, from each of the two immediate causes, these three also arise inseparably, so it is rational, thereby realizing the external object. As it is said: 'The previous collection, together with appearance, is corporeal, creates the moment of the object with consciousness. Therefore, they are perceived simultaneously.' If one can cognize the object by arising from the same collection, then the faculty should also be cognized. To this, they say that this is to explain why other objects cannot be cognized, not to explain that all things belonging to the same collection can be cognized. Some Tibetan teachers who claim to be non-conceptual consciousness say that eye consciousness arises in the eye faculty, which is close to form, so it has a single property of perceiving form that is non-dual with itself. Since it does not arise from the ear faculty, it cannot cognize sound; since yellow is not close, it does not cognize it. Therefore, the function of cognizing things is done by the faculty; if it does not do it, then the five faculties would not have the ability to generate the function of cognition in their respective objects. Therefore, all minds and mental factors have wisdom. As it is said in the Treasury of Knowledge: 'Having wisdom, having an object, therefore it cognizes. All that exists is the object to be grasped.' Explanation of non-associated compositional factors: attainment and non-attainment, homogeneity, non-perception and the two absorptions, life force and the three types of aggregates, the four characteristics. These fourteen are neither form nor mind and mental factors, because they do not exist simultaneously with mind and mental factors, so they are called non-associated. Since they are compounded by causes and conditions, they are compositional factors. However, from the perspective of being non-form, they are similar to mind and mental factors. Among them, attainment refers to obtaining and possessing. Attainment and non-attainment belong to one's own continuum. When a person generates virtuous or non-virtuous dharmas, there is another substance, such as a rope, glue, or adhesive, that connects or binds these dharmas to the person. Non-attainment refers to dharmas that a person does not have.

---

་དེ་དག་མི་ལྡན་པར་བྱེད་པའི་གེགས་གཞན་གཅིག་ཡིན་ཏེ་རྩ་ལྟུང་བྱུང་བ་ན་སྡོམ་པ་གཏོང་བྱེད་ཀྱི་མ་ཐོབ་པ་བྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །འདི་ནི་དགེ་མི་དགེ་གཉིས་ ཀ་དང་མི་འགལ་བས་མ་ཐོབ་མ་བསྒྲིབས་ལུང་མ་བསྟན་ཞེས་བཤད་དེ། དགེ་རྩ་ཆད་པའི་བྱིས་པ་དང་མི་དགེ་བ་སྤོང་བའི་ཆགས་བྲལ་ལའང་དགེ་མི་དགེ་གོ་རིམ་བཞིན་མ་ཐོབ་པ་ཡོད་ ལ་དེ་གཉིས་ཀྱི་མ་ཐོབ་པ་ནི་དགེ་མི་དགེ་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐལ་མཉམ་སེམས་ཅན་འདྲ་བའོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ་སེམས་ཅན་གྱི་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་ལ་སྒྲ་བློ་མཚུངས་པ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་འདྲ་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་གཞན་གཅིག་ཡིན་ནོ། ། 1-812 འདུ་ཤེས་མེད་པ་བ་ནི་ལྷ་ཚེ་རིང་པོའི་རྟེན་ལ་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་ལྔ་བརྒྱའི་བར་དུ་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་འགོག་པའི་རྫས་གཞན་ནོ། །འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་ནི་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ བ་དེ་ཐོབ་པའི་དོན་དུ་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་འགོག་པའི་རྫས་གཞན་ནོ། །འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་ནི་འཕགས་པ་དག་ཞི་བར་གནས་པའི་དོན་དུ་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་འགོག་པའི་རྫས་གཞན་ནོ། །བཙུན་པ་ དབྱིག་བཤེས་ནི་གསུམ་པོ་དེ་ལས་ཡིད་ཤེས་ཕྲ་མོ་ཡོད་པར་འདོད་ལ། བཙུན་པ་སྒྲ་དབྱངས་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་སུན་ཕྱུང་ནས་སེམས་ཡེ་མེད་པར་འདོད་དོ། །སྲོག་ནི་ཚེ་ཡིན་དྲོད་དང་ནི། ། རྣམ་ཤེས་རྟེན་གང་ཡིན་པའོ། །ཞེས་འབྱུང་སྟེ། དྲོད་དང་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་རྟེན་འགྲོ་བ་རིས་མཐུན་དུ་གནས་པར་བྱེད་པའི་རྫས་གཞན་ནོ། ། ཚོགས་གསུམ་ནི་ཀ་ལ་སོགས་པ་ཡི་གེ་དང་བུམ་པ་ལ་ སོགས་པ་མིང་དང་གསེར་གྱི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་མིང་ཚིག་གསུམ་གྱི་སྒྲ་སྤྱི་ཡིད་ལ་སྣང་བ་རྫས་སུ་གྲུབ་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ། མིང་གི་ཚོགས་ལ་སོགས་པ་ནི། །མིང་དང་ངག་དང་ཡི་ གེའི་ཚོགས། །འདོད་དང་གཟུགས་རྟོགས་སེམས་ཅན་སྟོན། །ཞེས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བཤད་པ། །མཚན་ཉིད་བཞི་ནི་སྐྱེ་བ་དང་། །གནས་དང་རྒས་དང་མི་རྟག་ཡིན། །དེ་ལ་བཞི་པོ་འདི་ནི་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ལ་ཐ་དད་ལྡན་པར་ཡོད་དེ་སྐྱེ་བས་འདུས་བྱས་རྣམས་མ་འོངས་པ་ནས་ད་ལྟར་དུ་འདྲེན་ནོ། ། 1-813 གནས་པས་དེ་ད་ལྟར་དུ་འཛིན་ནོ། །རྒས་པས་དེ་རྙིང་པར་བྱེད་དོ། །མི་རྟག་པས་དེ་འདས་པར་སོང་བར་བྱེད་དོ། །སྐྱེ་བས་འདུས་བྱས་སྐྱེད་པའང་དེ་གཅིག་པུས་མ་ཡིན་པར་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་ ལྟོས་ཏེ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དག་མེད་པར་ནི། །སྐྱེ་བས་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་མིན། །ཞེས་བཤད་དོ། །མཚན་ཉིད་དོན་གཞན་མེད་ན་ནི་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དྲུག་པའི་སྒྲ་མི་ རུང་བར་འགྱུར་རོ། །མཚན་ཉིད་བཞི་པོ་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་ན་མཚན་གཞི་ལ་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་ལ། འདུས་བྱས་ཡིན་ན་དེ་ལའང་གཞན་བཞི་དགོས་པས་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཡོད་དེ

【現代漢語翻譯】 另一種阻止獲得戒律的是根本墮落，就像發生根本墮落時，會失去獲得戒律的機會一樣。這與善與非善都不矛盾，因此被稱為『非得非遮無記』。對於善根斷絕的孩童和捨棄非善的離欲者來說，也分別存在善與非善的『非得』，而這兩者的『非得』既非善亦非非善。『相似眾生平等性』是指眾生在總體和個別上，聲音和概念相同，這是另一種使之相同的原因。 無想有情是指在長壽天的住所中，於五百大劫的時間裡，阻止心和心所生起的另一種物質。無想定是指爲了獲得無想有情，而阻止心和心所生起的另一種物質。滅盡定是指爲了讓聖者安住于寂靜，而阻止心和心所生起的另一種物質。尊者世友認為，在這三種定中，存在著微細的意念。而尊者妙音等則反駁說，根本沒有心。 『命即是壽暖，以及與識為所依』。意思是說，暖和識所依賴的，使眾生安住于同類中的另一種物質。 三組合是指以『ka』等文字、『瓶子』等名稱、『金瓶』等名句三種聲音在心中顯現的實有之物。正如所說：『名稱的組合等，是名、語和文字的組合，顯示意欲、色和有情。』 解釋有為法的特徵：四種特徵是生、住、衰和無常。這四者在一切有為法中都具有差別。生使有為法從未來引向現在。住使之保持在現在。衰使之變舊。無常使之消逝。生起有為法，並非僅憑自身，而是依賴於因緣。『無因和合則無生，生亦無所生。』 如果特徵與事物本質沒有區別，那麼『色之生』等說法就成了不可能。如果這四種特徵是非為法，那麼就不可能在有為法上存在。如果是這樣，那麼也需要另外四個特徵，這將導致無窮無盡。答：存在。

【English Translation】 Another obstacle to obtaining vows is the fundamental downfall, just as when a fundamental downfall occurs, the opportunity to obtain vows is lost. This is not contradictory to both virtue and non-virtue, so it is called 'non-attainment, non-obscuration, and non-indication.' For children who have lost their roots of virtue and those who are detached from abandoning non-virtue, there is also 'non-attainment' of virtue and non-virtue respectively, and the 'non-attainment' of these two is neither virtue nor non-virtue. 'Equal nature of similar beings' refers to the fact that beings have the same sound and concept in general and in particular, which is another reason for making them the same. Non-percipient being refers to another substance that prevents the arising of mind and mental factors for five hundred great kalpas in the abode of the long-lived gods. Non-percipient attainment refers to another substance that prevents the arising of mind and mental factors for the purpose of obtaining non-percipient being. Cessation attainment refers to another substance that prevents the arising of mind and mental factors for the purpose of allowing noble ones to abide in peace. Venerable Dhyig-bshes believes that in these three samadhis, there is a subtle mind. Venerable sGra-dbyangs and others refuted this, saying that there is no mind at all. 'Life is warmth, and also that which is the basis of consciousness.' It means that the basis of warmth and consciousness is another substance that causes beings to abide in the same category. The three aggregates refer to the real objects that appear in the mind as the three sounds of 'ka' and other letters, 'vase' and other names, and 'golden vase' and other noun phrases. As it is said: 'The aggregates of names, etc., are the aggregates of name, speech, and letters, showing desire, form, and sentient beings.' Explanation of the characteristics of conditioned phenomena: The four characteristics are arising, abiding, decay, and impermanence. These four are distinct in all conditioned phenomena. Arising leads conditioned phenomena from the future to the present. Abiding holds it in the present. Decay makes it old. Impermanence makes it pass away. The arising of conditioned phenomena is not only by itself, but depends on causes and conditions. 'Without cause and condition, there is no arising, and arising does not produce what is produced.' If there is no difference between the characteristics and the essence of things, then the saying 'the arising of form' and so on would be impossible. If these four characteristics are unconditioned, then it would be impossible to exist on conditioned phenomena. If it is so, then four other characteristics are also needed, which would lead to infinity. Answer: It exists.

---

་ ཕན་ཚུན་རྟེན་པའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་ཐུག་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་མཚན་ཉིད་བཞི་གཅིག་ལ་རྩ་བའི་མཚན་ཉིད་བཞི་དང་། སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་མཐུན་པའི་མཚན་ཉིད་ བཞི་སྟེ་བརྒྱད་གནས་སོ། །དེ་ལ་རྩ་བའི་སྐྱེ་བས་ནི་མཚན་གཞི་དེ་དང་རྩ་བའི་གནས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་དང་མཐུན་པའི་མཚན་ཉིད་བཞི་སྟེ་བརྒྱད་སྐྱེད་ལ་སྐྱེ་བ་རང་ཉིད་རང་གིས་ སྐྱེད་པར་མི་རུང་བས་རང་ཉིད་ནི་སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བས་སྐྱེད་པས་དེས་ནི་གཅིག་ཁོ་ན་སྐྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་གཞན་གསུམ་ལའང་སྦྱར་ཏེ། དེ་དག་སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་ལ་སོགས། །དེ་ཆོས་བརྒྱད་དང་གཅིག་ལ་འཇུག ། 1-814 ཅེས་བཤད་དོ། །དེས་ན་མཚན་ཉིད་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་ཕན་ཚུན་མཚོན་པས་ཐུག་མེད་དུའང་མི་དགོས་ལ་མཚན་ཉིད་རེ་རེ་ལ་ཟླ་བོ་གསུམ་མེད་པས་མ་ཁྱབ་པའི་སྐྱོན་ཀྱང་མེད་དེ་རྩ་བའི་ མཚན་ཉིད་རྣམས་ལ་ནི་མཐུན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་ལ། མཐུན་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ལ་ནི་རྩ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་འདུས་བྱས་ཡོད་ན་ དྲན་པར་འགྱུར་ལ་མེད་ན་ད་ལྟར་དུ་འདྲེན་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བྱེད་པ་མི་རུང་ངོ་ཞེ་ན། བཤད་པ། མི་རྟག་ལྡན་ཕྱིར་རྟག་པ་མིན། །དུས་གསུམ་རྫས་གྲུབ་ལུགས་བཞི་ཡོད། ། བདག་མེད་འདུས་བྱས་རྐྱེན་བཞི་ལས། །སྐད་ཅིག་ཉིད་དུ་སྐྱེ་ཞིང་འགག །ཡོད་ཀྱང་རྟག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །མི་རྟག་དོན་གཞན་ལྡན་ཕྱིར་རོ། །འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་འདུས་བྱས་ད་ལྟར་གྱི་ཚེའང་ ཡོད་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དག་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་གཟུགས་གཅིག་ཡོད་པར་མ་གྱུར་ན་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པ་དག་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་གཟུགས་ལ་ ལྟ་བ་དང་མངོན་པར་དགའ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་གཉིས་ལ་དམིགས་པའི་ཡིད་ཤེས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་ད་ལྟར་བའི་བདེ་སྡུག་ནི་འདས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 1-815 དུས་གཉིས་ཀྱི་འདུས་བྱས་ཡོད་ན་དུས་གསུམ་གྱི་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ་དེ་ལྟར་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན་བཙུན་པ་ཆོས་སྐྱོབ་ན་རེ། འདུས་བྱས་ཆོས་རྣམས་དུས་གསུམ་དུ་འཇུག་པ་ན་དེའི་རྫས་ ལ་འགྱུར་བ་མེད་ཀྱང་མ་འོངས་པའི་དངོས་པོ་དོར་ནས་ད་ལྟར་གྱི་དངོས་པོ་དང་། དེ་དོར་ནས་འདས་པའི་དངོས་པོ་ཐོབ་པས་དངོས་པོ་གཞན་དང་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་དུས་གསུམ་གྱི་ཁྱད་ པར་ཏེ་དཀར་པོའི་རྫས་ལ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་འོ་མ་དང་ཞོ་དང་མར་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ཐ་དད་པ་དང་གསེར་ལ་སོགས་པ་གནས་སྐབས་ཐ་དད་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །བཙུན་ པ་དབྱངས་སྒྲོགས་ན་རེ། ཆོས་དུས་གསུམ་དུ་འཇུག་པ་ན་དངོས་པོ་གཅིག་ལ་དུས་གསུམ་ཀའི་མཚན་ཉིད་ལྡན་ཏེ་བུད་མ

【現代漢語翻譯】 通過相互依賴的功德，可以消除無止境的過失。如此，四種體性中，一種有四種根本體性，以及與生之生等相應的四種體性，共八種存在。其中，根本的生能產生與該體性和根本的住等三種相應的四種體性，共八種；而生本身不能自己產生自己，因此是生的生來產生自己，所以它只能產生一個。同樣地，其他的三種形式也應類推。因此，這些生的生等，這八種法與一種相關聯。 如是說。因此，這八種體性相互關聯，不需要無止境，而且每一種體性都沒有三個伴侶，因此也沒有不遍及的過失，因為根本的體性被相應的體性所遍及，而相應的體性被根本的體性所遍及。如果過去和未來的有為法存在，就會被憶念；如果不存在，那麼現在憶念等體性的作用就不可能。回答說：因為具有無常，所以不是常。三時實體成立有四種方式。無我、有為法，從四種因緣中，剎那間生起和滅亡。即使存在也不會變成常，因為具有無常的其他意義。過去和未來的有為法在現在也存在，因為世尊說，如果比丘們，過去和未來的色不存在，那麼聖者聲聞具有聽聞者，對於過去和未來的色，也不會觀看和歡喜，等等。並且，因為有緣於它們的意識，並且現在的苦樂是過去業的果報。 如果二時的有為法存在，那麼三時就沒有差別了，如果這樣認為，那麼尊者法救說：有為法進入三時，它的實體沒有變化，但是捨棄未來的事物，獲得現在的的事物，捨棄現在的的事物，獲得過去的事物，事物變成其他的，這就是三時的差別，就像白色的實體沒有變化的牛奶和酸奶和酥油等不同的狀態，以及黃金等不同的狀態一樣。尊者妙音說：法進入三時，一個事物具有三時的體性，如婦女...

【English Translation】 Through the merits of mutual dependence, the fault of endlessness can be eliminated. Thus, in the four characteristics, one has four fundamental characteristics, and four corresponding characteristics such as arising of arising, totaling eight. Among them, the fundamental arising produces four characteristics corresponding to the three of that characteristic and the fundamental abiding, totaling eight; and arising itself cannot produce itself, so it is the arising of arising that produces itself, so it can only produce one. Similarly, the other three forms should also be inferred. Therefore, these arising of arising, etc., these eight dharmas are related to one. It is said. Therefore, these eight characteristics are interrelated, so there is no need for endlessness, and each characteristic does not have three companions, so there is no fault of non-pervasiveness, because the fundamental characteristics are pervaded by the corresponding characteristics, and the corresponding characteristics are pervaded by the fundamental characteristics. If the past and future conditioned dharmas exist, they will be remembered; if they do not exist, then the function of the characteristics such as remembering now is impossible. The answer is: Because it has impermanence, it is not permanent. There are four ways in which the three times are established as entities. Non-self, conditioned dharmas, arise and cease in an instant from four conditions. Even if it exists, it will not become permanent, because it has other meanings of impermanence. The past and future conditioned dharmas also exist in the present, because the Blessed One said, if monks, the past and future form did not exist, then the noble hearers who have hearing, would not look at and rejoice in the past and future form, and so on. And, because there is consciousness that is conditioned by them, and the present happiness and suffering are the result of past karma. If the conditioned dharmas of the two times exist, then there is no difference between the three times, if you think so, then the Venerable Dharmaraksha said: When the conditioned dharmas enter the three times, its entity does not change, but abandoning the future things, obtaining the present things, abandoning the present things, obtaining the past things, things become other, this is the difference between the three times, just like the white entity does not change, like milk and yogurt and ghee and other different states, and gold and other different states. The Venerable Ghoshasvara said: When the dharma enters the three times, one thing has the characteristics of the three times, such as women...

---

ེད་གཅིག་ལ་ཆགས་པ་ནི་གཞན་ལའང་ཆགས་པ་དང་ལྡན་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་ ཟེར་རོ། །བཙུན་པ་དབྱིག་བཤེས་ན་རེ་ཆོས་དུས་རྣམས་སུ་འཇུག་པ་ན་རྫས་གཞན་མ་ཡིན་གྱི་གནས་སྐབས་གཞན་ཡིན་ཏེ་དཔེར་ན་རིལ་བུ་གཅིག་ཉིད་གཅིག་དང་བརྒྱ་དང་སྟོང་གི་ཤོ་མིག་ཏུ་ བཞག་ན་དེ་རྣམས་སུ་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། བཙུན་པ་སངས་རྒྱས་ལྷ་ན་རེ། ཆོས་དུས་རྣམས་སུ་འཇུག་པ་ན་ཕྱི་ལ་ལྟོས་ནས་གཞན་དང་གཞན་ཞེས་བརྗོད་དེ་དཔེར་ན་བུད་མེད་གཅིག་མ་དང་བུ་མོ་གཉི་གར་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། 1-816 སློབ་དཔོན་དགེ་བསྲུངས་དང་ཆོས་འབྱུང་བྱིན་ལ་སོགས་པ་ནི་དུས་གསུམ་རྫས་གྲུབ་མི་འདོད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོའི་དོན་ནི་སྨད་པ་དང་ཉུང་བ་ལ་སོགས་པར་ འཆད་དེ་དབུས་ད་ལྟར་གྱི་ཚེ་ནའང་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་མང་བའི་ཕྱིར་ཏེ་འདས་མ་འོངས་ནི་དངོས་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་སྔ་མ་བཞི་ནི་ ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་ལ་ཕྱི་མ་དག་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཡིན་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་དེ་དང་མཐུན་པའི་རྟོག་གེ་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་དེ་ དག་མཛོད་ལས། དུས་རྣམས་ཀུན་ཏུ་ཡོད་གསུངས་ཕྱིར། །གཉིས་ཕྱིར་ཡུལ་ཡོད་ཕྱིར་འབྲས་ཕྱིར། །དེ་ཡོད་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད། །ཡོད་པར་སྨྲ་བར་འདོད་དེ་དག །རྣམ་བཞི་དངོས་དང་མཚན་ཉིད་དང་། །གནས་སྐབས་ གཞན་གཞན་འགྱུར་ཞེས་བྱ། །གསུམ་པ་བཟང་སྟེ་བྱ་བ་ཡིས། །དུས་རྣམས་རྣམ་གཞག་ཞེས་བཤད་དོ། །གཞན་ཡང་དགེ་མི་དགེའི་ལས་བྱས་པའི་ཚེ་ཆུད་མི་ཟ་བའི་རྫས་ཞེས་བྱ་བའི་མི་ལྡན་པའི་འདུ་ བྱེད་སྐྱེ་ལ། ལས་དང་འཁོར་ལོའི་དབྱེན་གཉིས་ཀྱང་མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་དུ་འདོད་དེ་དགེ་འདུན་དབྱེན་ནི་མི་འཕྲོད་པའི། རང་བཞིན་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཆོས། །ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་ལུང་བསྟན་མིན། །དེ་དག་དགེ་འདུན་ཡང་དག་ལྡན། ། 1-817 ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་དབྱེན་གྱི་མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་མི་བཞུགས་པའི་ཚེ་མི་འབྱུང་སྟེ། དང་པོ་མཐའ་སྐྱོན་ཟུང་གཅིག་གི །སྔ་རོལ་ཐུབ་པ་ནོངས་པ་དང་། །མཚམས་ མ་བཅད་པ་དག་ཏུ་ཡང་། །འཁོར་ལོའི་དབྱེན་ནི་མི་འབྱུང་ངོ་། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་དེ་དག་རྐྱེན་གང་ལས་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་ནི། བཞི་ཡིས་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣམས། །གསུམ་གྱིས་ སྙོམས་པར་འཇུག་པ་གཉིས། །གཞན་ནི་གཉིས་པོ་དག་ལ་སྐྱེ། །དབང་ཕྱུག་སོགས་མིན་རིམ་སོགས་ཕྱིར། །ཞེས་འབྱུང་སྟེ་རྐྱེན་བཞི་ལས་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་དང་སྙོམས་འཇུག་གཉིས་ནི་དམིགས་བྱེད་མ་ཡིན་པས་དམིགས་ རྐྱེན་མ་གཏོགས་པ་གསུམ་དང་། གཟུགས་དང་མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་གཞན་རྣམས་ནི་བདག་རྐྱེན་དང་རྒྱུའི་རྐྱེ

【現代漢語翻譯】 正如執著於一物，也同樣執著于其他事物一樣。』 尊者益西說道：『法融入時間時，並非是其他的物質，而是其他的狀態。例如，同一個丸子放在一個、一百個、一千個骰子的點數中，就會變成那些點數一樣。』 尊者桑吉拉說道：『法融入時間時，從外在來看，可以稱之為不同。例如，一個女人可以變成母親和女兒一樣。』 1-816 導師戒護和法生等不承認三時（過去、現在、未來）的實有，他們將所有法皆為無實有等的經文意義解釋為貶低和減少等。因為在現在的時候，也是因為無常和無實有增多，過去和未來則因為是無實有。』 其中，前四者是說一切有部，而後者雖然是分別說部，但並非是說一切有部，而是與此相符的論理學家。 這些意義在《俱舍論》中說：『因為說一切時皆有，因為二者，因為境有，因為果，因為說彼有，故一切有部認為，四種是實體、自性，以及狀態，其他轉變。第三種是好的，通過作用，稱之為時間的安立。』 此外，在造作善與非善業時，會產生一種稱為『不浪費的物質』的不相應行。業和法輪的差別也認為是『不相應行』。僧團分裂是不和合的，不具有自性，不是法，不是煩惱，不是預言。他們與僧團完全相應。 1-817 經文中說：『這種法輪分裂的不相應行，在佛不住世時不會發生。最初的邊際過失成雙，之前能仁的過失，以及未作結界的地方，也不會發生法輪分裂。』 如此，這些有為法的生起方式是：『四緣生起心與心所，三緣生起二種等持，其他二者生起，非自在等，次第等故。』 經文中說：『四緣生起心與心所，二種等持因為不是所緣，所以除了所緣緣之外，還有三緣。色法和不相應行等其他的法，由俱有緣和因緣生起。

【English Translation】 『Just as attachment to one thing is accompanied by attachment to other things.』 The venerable Yixie said: 『When Dharma enters into time, it is not other substances, but other states. For example, the same pill is placed in the dice points of one, one hundred, and one thousand, and it will become those points.』 The venerable Sangjila said: 『When Dharma enters into time, from an external point of view, it can be called different. For example, a woman can become a mother and a daughter.』 1-816 Master Jieshou and Fasheng and others do not admit the real existence of the three times (past, present, and future). They interpret the meaning of the scriptures that all dharmas are unreal as belittling and reducing, etc. Because in the present time, it is also because of impermanence and the increase of unreality, while the past and the future are because they are unreal.』 Among them, the first four are Sarvastivadins, and although the latter is a Vibhajyavada, it is not a Sarvastivadin, but a logician who is in line with it. These meanings are stated in the Abhidharmakośa: 『Because it is said that all times exist, because of the two, because the realm exists, because of the result, because it is said that it exists, therefore the Sarvastivadins believe that the four are substance, nature, and state, and other transformations. The third is good, and through action, it is called the establishment of time.』 In addition, when creating good and non-good karma, a non-corresponding formation called 'non-wasting matter' arises. The difference between karma and the wheel of Dharma is also considered a 'non-corresponding formation'. The division of the Sangha is discordant, does not have self-nature, is not Dharma, is not affliction, and is not a prophecy. They are fully in accordance with the Sangha. 1-817 The sutra says: 『This non-corresponding formation of the division of the wheel of Dharma will not occur when the Buddha does not live in the world. The initial marginal error is doubled, the previous error of the Sage, and the places where no boundaries have been established, the division of the wheel will not occur.』 Thus, the way these conditioned dharmas arise is: 『The four conditions arise mind and mental factors, the three conditions arise the two samadhis, and the other two arise, not self-existent, etc., because of the order, etc.』 The sutra says: 『The four conditions arise mind and mental factors, the two samadhis because they are not objects, so in addition to the object condition, there are three conditions. Other dharmas such as form and non-corresponding formations arise from the co-existent condition and the cause condition.

---

ན་གཉིས་ལས་སྐྱེའོ། །ཞེས་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་གཞན་རྣམས་ནི་ཚིག་ མང་བར་འགྱུར་བས་བཞག་གོ །འདུས་བྱས་རྣམས་མི་རྟག་པ་རྒྱུན་གྱིས་གནས་པའི་ཚུལ་ནི་མཛོད་ལས། སྐད་ཅིག་མ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་ལ། །དེའི་སྐད་ཅིག་དེ་དག་བྱ། །དྲུག་ཅུ་ལ་ནི་ཐང་གཅིག་གོ ། ཡུད་ཙམ་ཉིན་ཞག་ཟླ་གསུམ་ནི། །གོང་ནས་གོང་དུ་སུམ་ཅུ་འགྱུར། །ཞག་མི་ཐུབ་དང་བཅས་པ་ཡི། །ཟླ་བ་བཅུ་གཉིས་ལ་ལོ་གཅིག །ཅེས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་འདུས་བྱས་ཀྱི་གཞི་བཞི་བཤད་ནས། 1-818 ལྔ་པ་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་གཞི་བཤད་པ་ནམ་མཁའ་དང་ནི་འགོག་པ་གཉིས། འདུས་མ་བྱས་ཞེས་ཁ་ཆེ་བ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དང་བཞི་ཡིན་ཞེས། །དབུས་འགྱུར་འཆང་པ་དེ་སྐད་སྨྲ། །ནུབ་ཕྱོགས་ཁ་ ཆེའི་ཡུལ་ན་གནས་པའི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ནི་རྐྱེན་གྱིས་འདུས་མ་བྱས་པ་སྐྱེ་འཇིག་མེད་པ་རྟག་པའི་རྫས་གསུམ་འདོད་དོ། །དེ་ལ་ནམ་མཁའ་ནི་མི་སྒྲིབ་པའི་དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་ བ་མ་ཡིན་པར་དགག་པའོ། །དེ་ནི་མདོ་ལས་བྲམ་ཟེ་ཞིག་གིས་ཀྱཻ་གཽའུ་ཏ་མ་ས་འདི་ཅི་ལ་བརྟེན། བྲམ་ཟེ་ས་ཆུ་ལ་བརྟེན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆུ་རླུང་དང་རླུང་ནམ་མཁའ་ལ་ བརྟེན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོར་ཡོད་དོ། །གང་ཞིག་རྫས་སུ་མེད་པ་དེ་ནི་རྟེན་དུ་མི་རུང་སྟེ་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་ནོ། །སོ་སོར་བརྟགས་པས་འགོག་པ་ནི་སྤང་བྱ་ཟག་བཅས་ དང་བྲལ་བ་གང་ཞིག་གཉེན་པོ་སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པའི་མཐུས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་སྟེ་བྲལ་བའི་རྫས་རྟག་པ་དགེ་བ་མ་ཡིན་དགག་གོ །དེའང་འགོག་པ་དེ་གང་ཟག་ལ་ ཡེ་ནས་རྟག་ཏུ་ཡོད་ཀྱང་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་པའི་ཚེ་མངོན་དུ་འགྱུར་ཏེ་དེ་ཐོབ་ནས་ཟག་པ་སྐྱེ་བའི་གེགས་བྱེད་ལ་ལྷག་མེད་ཐོབ་པའི་ཚེའང་རྟེན་བོར་ནས་རྟག་པའི་རྫས་དེ་གནས་སོ། ། 1-819 འགོག་པ་དེ་ནི་དུ་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་མཐོང་ལམ་གྱི་འགོག་པ་དང་པོ་མངོན་དུ་བྱས་པའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་གྱི་འགོག་པ་རྣམས་ཀྱང་ཐོབ་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ རོ། ། དེ་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འགོག་པ་རྣམས་ནི་སྐྱེ་བ་དུ་མས་འཐོབ་པ་ཤས་ཆེ་ལ་རང་སངས་རྒྱས་དང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་དྲོད་ནས་མི་སློབ་པའི་བར་གྱི་འགོག་པ་སྟན་གཅིག་ལ་མངོན་ དུ་བྱེད་དེ་སྟོན་དང་བསེ་རུ་བྱང་ཆུབ་བར། བསམ་གཏན་མཐའ་རྟེན་གཅིག་ལ་ཀུན་ཞེས་བཤད་དོ། དབུ་མ་རྒྱན་ལས་རང་གི་སྡེ་པ་གང་དག་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཙམ་གྱིས་བྱུང་བའི་ཤེས་པའི་དམིགས་ པ་འདུས་བྱས་ཀྱི་འཇུག་པ་ཐམས་ཅད་དང་མི་མཐུན་པ་རང་ལ་དམིགས་པའི་ཡིད་ཙམ་ལ་ཡང་དགོས་པ་མེད་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་ཡོད་དོ་ཞེས་ སྨྲ་བ་དེ་དག་གི་ལུགས་ལྟར་ན་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་འགལ་བ་མེད་དོ་ཞེ་ན་འགལ་ཏེ་འདི་ལྟར་བསྒོམས་ལས་བྱུང་བའི

【現代漢語翻譯】 從二者而生。』這樣宣講。至於因果的安立方式，其他的會使文字繁多，所以不作安立。關於有為法皆為無常，以常住的方式存在，《俱舍論》中說：『一百二十剎那間，彼等剎那名為頃。六十頃為一怛剎那，須臾、日夜、月三者，從上向上三十倍。包括不耐日夜在內，十二個月為一年。』這樣宣說。如是宣說了有為法的四種基礎之後， 第五，宣說無為法的基礎，即虛空和滅盡二者。『無為』，是迦濕彌羅的說法。『如是真如和四者』，是中部地區的持律者這樣說的。住在西方迦濕彌羅地方的說一切有部，認為非由因緣和合而成的、無生滅的、常有的實體有三種。其中，虛空是指非為遮蔽之物，並非實體。因為經中說，一位婆羅門問喬達摩：『此地依靠什麼？』婆羅門，地依靠水。』同樣，水依靠風，風依靠虛空。』因此，虛空是存在的實體。如果不是實體，就不能作為所依，如同兔角一樣。以個別分析而獲得的滅盡，是指遠離了應斷的具有染污的法，憑藉對治個別證悟的智慧等力量所獲得的，是斷滅的實體，是常有的善的非遮。滅盡，對於補特伽羅來說，雖然本來就恒常存在，但在生起道之智慧時，會顯現出來，獲得之後，會阻礙染污的生起，在獲得無餘依時，也會捨棄所依，而常有的實體仍然存在。 滅盡是多種的，如果不是這樣，那麼在初次現證見道之滅盡時，也會導致獲得從佛地之間的所有滅盡。其中，聲聞的滅盡，大多需要多生才能獲得，而獨覺和佛陀，則是在從暖位到無學道之間的滅盡，於一個座上現證，如經所說：『暖位和獨覺菩提，禪定邊際於一座上皆能獲得。』《中觀莊嚴論》中說，如果按照某些自宗的觀點，僅僅憑藉修習的力量所產生的智慧之對境，與所有有為法的行相都不相符，僅僅是緣自心的意識，因為那是唯一所知之境，所以是勝義諦存在。如果這樣說，那麼自性同一是否沒有相違呢？是有相違的，因為從修習中產生的...

【English Translation】 It arises from the two. ' Thus it is taught. As for the ways of establishing cause and effect, others would make the words numerous, so they are not established. Regarding the impermanence of conditioned phenomena, existing in a continuous manner, the Treasury of Knowledge says: 'In one hundred and twenty instants, those instants are called 'kshana'. Sixty kshanas are one 'tatkshana', 'yudtsam', day and night, and month, increase thirtyfold from above. Including the unbearable day and night, twelve months are one year. ' Thus it is said. Having explained the four bases of conditioned phenomena in this way, Fifth, explaining the basis of the unconditioned, namely space and cessation. 'Unconditioned' is the saying of Kashmir. 'Thusness and the four' is what the holders of the Vinaya in the central region say. The Sarvastivadins who reside in the western region of Kashmir believe that there are three eternal entities that are not compounded by conditions, without arising or ceasing. Among them, space refers to the non-obstructive thing, not an entity. Because the sutra says that a Brahmin asked Gautama: 'What does this earth rely on?' Brahmin, the earth relies on water. 'Similarly, water relies on wind, and wind relies on space. ' Therefore, space is an existing entity. If it is not an entity, it cannot be a support, like a rabbit's horn. Cessation obtained through individual analysis refers to being separated from what should be abandoned, the defiled, and is obtained through the power of antidotes such as the wisdom of individual realization. It is the entity of separation, the eternal good non-affirming negation. That cessation, although it always exists inherently in the individual, becomes manifest when the wisdom of the path arises. After obtaining it, it hinders the arising of defilements, and when the remainderless is obtained, it also abandons the support, and the eternal entity remains. Cessation is multiple; if it were not so, then when the first cessation of the path of seeing is manifested, it would also follow that all the cessations between the Buddha's ground would be obtained. Among them, the cessations of the Hearers are mostly obtained through many lifetimes, while the Solitary Buddhas and Buddhas manifest the cessations from the heat stage to the no-more-learning stage on one seat, as it is said: 'Heat and Solitary Bodhi, the limit of meditation are all obtained on one seat.' The Ornament of the Middle Way says that according to the views of some of our own schools, the object of knowledge that arises solely from the power of meditation, which does not correspond to all the appearances of conditioned phenomena, and which is merely a mind that focuses on itself, is the ultimate truth because it is the only object of knowledge. If this is said, then is there no contradiction in being of the same nature? There is a contradiction, because arising from meditation...

---

་ཤེས་པ་ཡི། ཤེས་བྱ་འདུས་མ་བྱས་སྨྲ་བའི། །ལུགས་ལའང་ གཅིག་མིན་དེ་དག་ནི། །རིམ་ཅན་ཤེས་དང་འབྲེལ་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །སོ་སོར་མ་བརྟགས་པས་འགོག་པ་ནི་མ་འོངས་པའི་འདུས་བྱས་སྐྱེ་བ་ལ་རྟག་དུ་གེགས་བྱེད་པ་རྐྱེན་མ་ཚང་བས་ཐོབ་པའོ། ། 1-820 དེའང་གང་ཟག་གང་ལ་མ་བཏགས་པའི་འགོག་པ་ཡེ་ནས་རྟག་ཏུ་ཡོད་པ་དེ་ལམ་གྱི་རྐྱེན་སྒྲ་དང་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་མ་ཚང་པས་ཐོབ་ནས་དེའི་གཉེན་པོ་འདུས་ བྱས་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་གེགས་བྱེད་པ་ལྟ་བུའོ། །འགོག་པ་འདི་གཉི་གའང་རྫས་སུ་ཡོད་དེ་གེགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དེ་དག་མཛོད་ལས། །དེ་ལ་ནམ་མཁའ་མི་སྒྲིབ་པ། །སོ་སོར་ བརྟགས་པའི་འགོག་པ་གང་། །བྲལ་པའོ་སོ་སོ་སོ་སོ་ཡིན། །སྐྱེ་ལ་གཏན་དུ་གེགས་བྱེད་པ། །འགོག་གཞན་སོ་སོར་བརྟགས་མིན་པས། །ཞེས་བཤད་དོ། །ཡུལ་དབུས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ནི་དེ་ བཞིན་ཉིད་དང་བཞིར་འདོད་དེ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་དག་གི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཇི་ལྟ་བ་ཡིན་ མོད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་དང་བྲལ་བར་ཟད་དེ་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཕལ་ཆེར་འདྲ་བས་ན་ལོགས་སུ་མ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བཤད་དོ། །ད་ནི་ཤེས་བྱ་གཞི་ལྔ་པོ་དེ་དག་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་ གཞན་དུ་འགྱུར་བའི་ཚུལ་བཤད་དེ། དེ་དག་ཕུང་པོ་སྐྱེ་མཆེད་ཁམས། ཆོས་གསུམ་དུ་ནི་གནས་པ་ཡིན། །དེ་ལ་གཟུགས་ཀྱི་གཞི་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལས་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་། སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་དང་། 1-821 ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་ལས་གཟུགས་ཅན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་དང་ཁམས་བཅུ་སྟེ་མིག་དང་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་སྦྱར་རོ། །སེམས་ཀྱི་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་དང་ཡིད་ཀྱི་སྐྱེ་ མཆེད་དང་། སེམས་ཀྱི་ཁམས་བདུན་ཏེ་མིག་གི་ཤེས་པའི་ཁམས་ལ་སོགས་པ་དྲུག་དང་། ཡིད་འདས་མ་ཐག་པའི་ཡིད་ཀྱི་ཁམས་སོ། །སེམས་ལས་བྱུང་བའི་གཞི་ནི་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ གཉིས་དང་། དེ་གཉིས་ལས་གཞན་པའི་སེམས་བྱུང་བཞི་བཅུ་རྩ་དགུ་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ །མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ །ཚོར་བ་ལ་སོགས་ པའི་ཕུང་པོ་གསུམ་དང་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་དང་འདུས་མ་བྱས་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཡིན་ཏེ། དེ་གསུམ་རྣམ་རིག་བྱེད་མིན་དང་། །འདུས་མ་བྱས་རྣམ་བཅས་པ་ནི། །ཆོས་ ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཁམས་ཞེས་བྱ། །ཞེས་བཤད་དོ། །ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་ཕུང་པོ་བྱེད་པ་ནི། རྩོད་པའི་རྩ་བར་གྱུར་པ་དང་། །འཁོར་བའི་རྒྱུ་ཕྱི་རིམ་དགུའི་ཕྱིར། །སེམས་བྱུང་རྣམས་ལས་ ཚོར་བ་དང་། །འདུ་ཤེས་ལོགས་ཤིག་ཕུང་པོར་བཞ

【現代漢語翻譯】 『知』（梵文：jñāna，智慧）的，宣說『所知』（梵文：jñeya，能被認識的事物）是『非複合』（梵文：asaṃskṛta，未被組合或構造的事物）的宗派，認為這些『非複合』並非單一的，因為它們與次第性的『知』相關聯。如是說。 『不分別而滅』（梵文：apratisaṃkhyā-nirodha，通過非智力觀察而獲得的滅）是指對於未來『複合』（梵文：saṃskṛta，被組合或構造的事物）的生起，由於缺少必要的條件，而恒常地起到阻礙作用。 對於任何個體，如果『不分別而滅』原本就恒常存在，那麼由於缺少道路的條件，如聲音和如理作意等，從而獲得此『滅』，並阻礙作為其對治的『複合』的道路智慧的生起。這兩種『滅』都是實有的，因為它們是障礙。關於這些意義，《俱舍論》中說：『因此，虛空非阻礙，何為分別之滅？分離是各自的，于生起恒常阻礙，另一滅非分別。』 『說一切有部』（梵文：Sarvāstivāda，一個重要的早期佛教宗派）的『經部師』（梵文： Sautrāntika，佛教哲學中的一個學派）認為『真如』（梵文：tathatā，事物的真實本性）有四種，即承認具有無生等特性的『緣起』（梵文：pratītyasamutpāda，事物相互依存的法則）。雖然他們的『真如』是什麼樣子，但它僅僅是缺乏慈悲，因為其宗義與大多數其他宗派相似，因此沒有單獨指出。如是說。 現在解釋這五種『所知』如何轉變為『五蘊』（梵文：pañca-skandha，構成經驗的五個集合體）等其他形式：它們存在於『五蘊』、『十二處』（梵文：dvādaśa-āyatana，感覺和感覺對象的十二個來源）、『十八界』（梵文：aṣṭādaśa-dhātu，十八種元素）這三種法中。其中，『色』（梵文：rūpa，物質形式）的範疇是『五蘊』中的『色蘊』，以及『十二處』和『十八界』中的『色處』和十個『界』，即眼處和色處等。 『心』（梵文：citta，意識）的範疇是『識蘊』（梵文：vijñāna-skandha，意識之蘊），以及『意處』（梵文：mana-āyatana，意識的來源）和七個『心界』，即眼識界等六個，以及緊隨其後的『意界』。 『心所』（梵文：caitta，心理事件）的範疇是『受蘊』（梵文：vedanā-skandha，感受之蘊）和『想蘊』（梵文：saṃjñā-skandha，認知之蘊）這兩個，以及除了這兩個之外的四十九個『心所』是『行蘊』（梵文：saṃskāra-skandha，意志之蘊）的一部分。『不相應行』（梵文：citta-viprayukta-saṃskāra，與心不相應的行）是『行蘊』的一部分。『受』等三個『蘊』、『非能動色』（梵文：aviñapti-rūpa，無表色）和『非複合』是『法處』（梵文：dharma-āyatana，法之來源）和『法界』（梵文：dharma-dhātu，法之界），如是說：『彼三非能動，以及非複合，是法之處與界。』 將『受』和『想』單獨作為『蘊』的原因是：『因為它們是爭論的根源，以及輪迴之外在的九個原因。在心所中，受和想被單獨視為蘊。』

【English Translation】 Those who speak of 'knowable' (Sanskrit: jñeya, that which can be known) as 'uncompounded' (Sanskrit: asaṃskṛta, that which is not combined or constructed), regarding 'knowledge' (Sanskrit: jñāna, wisdom), assert that these are not singular because they are related to sequential 'knowledge'. Thus it is said. 'Cessation through non-discrimination' (Sanskrit: apratisaṃkhyā-nirodha, cessation obtained through non-intellectual observation) constantly obstructs the arising of future 'compounded' (Sanskrit: saṃskṛta, that which is combined or constructed) phenomena due to the lack of necessary conditions. For any individual, if 'cessation through non-discrimination' has always existed, it is obtained due to the lack of conditions for the path, such as sound and proper attention, thus obstructing the arising of the wisdom of the 'compounded' path that is its antidote. Both of these 'cessations' are real because they are obstacles. Regarding these meanings, it is said in the Abhidharmakośa: 'Therefore, space is not an obstruction, what is cessation through discrimination? Separation is individual, constantly obstructing arising, the other cessation is non-discriminating.' The Sautrāntikas (a school of Buddhist philosophy) of the Sarvāstivāda (an important early Buddhist school) consider 'suchness' (Sanskrit: tathatā, the true nature of things) to be fourfold, acknowledging 'dependent origination' (Sanskrit: pratītyasamutpāda, the law of interdependent arising) with characteristics such as non-arising. Although what their 'suchness' is like, it is merely devoid of compassion, as its tenets are similar to most other schools, therefore it is not pointed out separately. Thus it is said. Now explaining how these five 'knowables' transform into other forms such as the 'five aggregates' (Sanskrit: pañca-skandha, the five aggregates that constitute experience): they exist in the three dharmas of the 'five aggregates', the 'twelve sources' (Sanskrit: dvādaśa-āyatana, the twelve sources of sensation and sense objects), and the 'eighteen elements' (Sanskrit: aṣṭādaśa-dhātu, the eighteen elements). Among these, the category of 'form' (Sanskrit: rūpa, material form) is the 'aggregate of form' from the 'five aggregates', and the 'source of form' and ten 'elements' from the 'twelve sources' and 'eighteen elements', such as the eye source and the form source. The category of 'mind' (Sanskrit: citta, consciousness) is the 'aggregate of consciousness' (Sanskrit: vijñāna-skandha, the aggregate of consciousness), and the 'source of mind' (Sanskrit: mana-āyatana, the source of consciousness) and the seven 'mind elements', namely the six elements of eye consciousness, etc., and the 'mind element' immediately preceding it. The category of 'mental factors' (Sanskrit: caitta, mental events) is the two, 'aggregate of feeling' (Sanskrit: vedanā-skandha, the aggregate of feeling) and 'aggregate of perception' (Sanskrit: saṃjñā-skandha, the aggregate of perception), and the forty-nine 'mental factors' other than these two are part of the 'aggregate of formations' (Sanskrit: saṃskāra-skandha, the aggregate of volition). 'Non-associated formations' (Sanskrit: citta-viprayukta-saṃskāra, formations not associated with mind) are part of the 'aggregate of formations'. The three 'aggregates' of 'feeling' etc., 'non-manifest form' (Sanskrit: aviñapti-rūpa, unmanifest form), and 'uncompounded' are the 'source of dharma' (Sanskrit: dharma-āyatana, the source of dharma) and the 'element of dharma' (Sanskrit: dharma-dhātu, the element of dharma), as it is said: 'Those three non-manifest, and uncompounded, are called the source and element of dharma.' The reason for considering 'feeling' and 'perception' as separate 'aggregates' is: 'Because they are the root of disputes, and the nine external causes of samsara. Among mental factors, feeling and perception are considered as separate aggregates.'

---

ག །ཅེས་བཤད་དོ། །འདུས་མ་བྱས་ལ་ནི་ཕུང་པོའི་དོན་མེད་པས་ཕུང་པོ་དག་ཏུ་འདུས་མ་བྱས། དོན་དུ་མི་རུང་ཕྱིར་མ་བཤད། ཅེས་འབྱུང་ངོ་། ། 1-822 བདེན་བཞི་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་སོགས། དེ་དག་ལ་ནི་བརྟགས་པ་ཡིན་ཡང་ཤེས་བྱའི་གཞི་ལྔ་པོ་དེ་དག་ལས་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གྱིས་ཅི་རིགས་པར་གནོད་ པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ནི་ཀུན་འབྱུང་སྟེ་འདི་གཉིས་ནི་ལྟོས་ས་ལ་ལྟོས་ནས་གཅིག་གོ །སོ་སོར་བརྟགས་ནས་འགོག་པ་ནི་འགོག་པའི་བདེན་པའོ། །ཟག་མེད་ ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བར་བྱེད་པ་ནི་ལམ་མོ། །ནམ་མཁའ་དང་སོ་སོར་མ་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་ནི་བདེན་པ་བཞིར་མ་འདུས་སོ། ། སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་གཉིས་ཀྱི་ རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལ་ནི་རྟེན་འབྲེལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཏེ་མ་རིག་ཉོན་མོངས་སྔོན་གནས་སྐབས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་སྟེ་དེ་གཉིས་ནི་འཁོར་བ་རྒྱུ་འབྲས་སོ། །ལམ་དང་འགོག་ པ་ནི་མྱང་འདས་རྒྱུ་འབྲས་ཏེ་འགོག་པའང་བསྐྱེད་བྱའི་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་ཀྱང་ཐོབ་བྱའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །ཟག་བཅས་ཟག་མེད་གཉིས་སུ་འགྱུར་ཚུལ་ནི། ཆོས་རྣམས་ཟག་བཅས་ཟག་པ་མེད། །ལམ་མ་ རྟོགས་པའི་འདུས་བྱས་རྣམས། །ཟག་བཅས་གང་ཕྱིར་དེ་དག་ལ། །ཟག་རྣམས་ཀུན་དུ་རྒྱས་པར་འགྱུར། །ཟག་མེད་ལམ་གྱི་བདེན་པ་དང་། །འདུས་མ་བྱས་རྣམས་གསུམ་ཡང་སྟེ། །ནམ་མཁའ་དང་ནི་འགོག་པ་གཉིས། ། 1-823 ཞེས་བཤད་དོ། །བདེན་པ་གཉིས་ནི། གང་ཞིག་བཅོམ་མམ་བློ་ཡིས་གཞན། །བསལ་ན་དེ་བློ་མི་འཇུག་པ། །བུམ་ཆུ་བཞིན་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ། །ཡོད་དེ་དོན་དམ་ཡོད་གཞན་ནོ། །ཞེས་འབྱུང་སྟེ་བློས་དཔྱད་ པ་དང་ཐོ་བ་ལ་སོགས་པས་མི་གནོད་པ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་དང་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་ནི་དོན་དམ་ཡིན་ལ་གཞན་རྣམས་ནི་ཀུན་རྫོབ་བོ། །འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ གཉིས་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་བཤད་པ་ལས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ལུགས་བཤད་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སྟེ་བཅུ་བདུན་པའོ།། །། ༄། །གྲུབ་པའི་མཐའ་བཤད་པ་ལས་མདོ་སྡེ་པ་བཤད་པའི་རབ་དུ་བྱེད་པ་སྟེ་བཅོ་བརྒྱད་པ། ད་ནི་མདོ་སྡེ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་བཤད་དེ། །མདོ་སྡེ་པ་ རྣམས་གཟུགས་དང་སེམས། །རྫས་གྲུབ་གཞན་གཉིས་བརྟགས་པ་སྟེ། །འདུས་མ་བྱས་རྣམས་མིང་ཙམ་ཡིན། །ཁ་ཅིག་ཐེག་ཆེན་ཡིན་ཞེས་སྨྲ། །འདི་ནི་སྒོ་དྲུག་པ་དང་བཟང་པོ་སྤྱོད་པ་དང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ གཅིག་པ་དང་བཞི་པ་དང་གཉིས་པའི་གཟུངས་དང་རྒྱ་ཆེ་རོལ་པ་དང་ཆོས་བཞི་པ་དང་ས་བཅུ་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་སྡེ་རྣམས་སྒྲ་ཇི་ལྟ་བར་ཁས་ལེན་ཅིང་སྨྲ་བར་བྱེད་པས་མདོ་ སྡེ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཆོས་རྣམས་དཔེས་སྟོན་པ་ལ་མཁས་པས་ན་དཔེས་ས

【現代漢語翻譯】 如是說。對於非緣起法（འདུས་མ་བྱས།），沒有蘊（ཕུང་པོ།）的意義，因此非緣起法不是蘊。因為在意義上不成立，所以沒有說。如是說。 真諦四諦（བདེན་བཞི།）、十二緣起（རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས།）等。雖然對這些進行了分析，但在五種所知（ཤེས་བྱའི་གཞི་ལྔ།）中，作為結果的取蘊（ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ།）被三種痛苦（སྡུག་བསྔལ་གསུམ།）以適當的方式損害，這就是苦諦（སྡུག་བསྔལ་ལོ།）。作為原因的取蘊是集諦（ཀུན་འབྱུང་སྟེ།），這兩者是相互依存的。通過分別分析而止息是滅諦（འགོག་པའི་བདེན་པའོ།）。無漏（ཟག་མེད།）的五蘊使人走向涅槃（མྱ་ངན་ལས་འདས།）是道諦（ལམ་མོ།）。虛空（ནམ་མཁའ།）和未分別分析的止息不包含在四諦中。苦諦和集諦的因果關係是十二緣起支（རྟེན་འབྲེལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས།），即從無明煩惱（མ་རིག་ཉོན་མོངས།）的先前狀態等開始產生，這兩者是輪迴的因果。道諦和滅諦是涅槃的因果，即使滅諦不是所生的結果，也是可以獲得的結果。關於如何轉變為有漏（ཟག་བཅས།）和無漏兩種狀態：諸法有漏亦無漏，未證道之有為法，皆為有漏以何故，彼等諸漏皆增長。無漏道諦與，三種無為法，虛空與及二滅諦。 如是說。二諦（བདེན་པ་གཉིས།）是：若有智者或以他，遣除彼則智不入，如瓶中水是世俗，實有勝義異於此。如是說，通過智慧分析或用錘子等無法損害的極微（རྡུལ་ཕྲ་རབ།）、意識的剎那（ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག）、分別止息（སོ་སོར་བརྟགས་འགོག）是勝義諦（དོན་དམ་ཡིན།），其他則是世俗諦（ཀུན་རྫོབ་བོ།）。有為法（འདུས་བྱས།）和無為法（འདུས་མ་བྱས།）兩種已經解釋完畢。在宗義論述中，對分別部（བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ།）的觀點進行論述的章節，即第十七品。 宗義論述中，對經部（མདོ་སྡེ་པ།）進行論述的章節，即第十八品。 現在論述經部的觀點。經部認為色（གཟུགས།）和心（སེམས།）是實有（རྫས་གྲུབ།），其他兩者是假立（བརྟགས་པ།），無為法只是名稱而已。有些人說是大乘（ཐེག་ཆེན།）。因為他們按照《六門經》（སྒོ་དྲུག་པ།）、《普賢行愿品》（བཟང་པོ་སྤྱོད་པ།）、《偈頌一品經》（ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་པ།）、《偈頌四品經》（བཞི་པ་）、《偈頌二品經》（གཉིས་པ།）的陀羅尼（གཟུངས་），以及《廣大游舞經》（རྒྱ་ཆེ་རོལ་པ།）、《四法經》（ཆོས་བཞི་པ།）、《十地經》（ས་བཅུ་པ།）等經部（མདོ་སྡེ་）的字面意思來接受和宣說，所以被稱為經部。因為他們擅長用比喻來展示法，所以用比喻...

【English Translation】 Thus it is said. For the unconditioned (འདུས་མ་བྱས།), there is no meaning of aggregates (ཕུང་པོ།), therefore the unconditioned is not aggregates. Because it is not valid in meaning, it is not explained. Thus it appears. The Four Noble Truths (བདེན་བཞི།), the Twelve Links of Dependent Origination (རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས།), etc. Although these are analyzed, among the five objects of knowledge (ཤེས་བྱའི་གཞི་ལྔ།), the grasping aggregates (ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ།) that have become the result are harmed in appropriate ways by the three sufferings (སྡུག་བསྔལ་གསུམ།), this is the Truth of Suffering (སྡུག་བསྔལ་ལོ།). The grasping aggregates that have become the cause are the Truth of Origin (ཀུན་འབྱུང་སྟེ།), these two are dependent on each other. Cessation (འགོག་པ།) through separate analysis is the Truth of Cessation (འགོག་པའི་བདེན་པའོ།). The five uncontaminated (ཟག་མེད།) aggregates that lead to Nirvana (མྱ་ངན་ལས་འདས།) are the Path (ལམ་མོ།). Space (ནམ་མཁའ།) and cessation that is not separately analyzed are not included in the Four Noble Truths. The cause and effect of the Truth of Suffering and the Truth of Origin are the Twelve Links of Dependent Origination (རྟེན་འབྲེལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས།), which arise from the previous state of ignorance and afflictions (མ་རིག་ཉོན་མོངས།), etc., these two are the cause and effect of samsara. The Truth of the Path and the Truth of Cessation are the cause and effect of Nirvana, and even though cessation is not a result to be produced, it is a result to be attained. Regarding how to transform into the two states of contaminated (ཟག་བཅས།) and uncontaminated: 'Phenomena are contaminated and uncontaminated, conditioned phenomena not realized on the path, are all contaminated, because all defilements increase in them. The uncontaminated Truth of the Path, and the three unconditioned phenomena, space and the two cessations.' Thus it is said. The Two Truths (བདེན་པ་གཉིས།) are: 'If something is destroyed by a wise person or by another, and the mind does not enter into it, like water in a vase, it exists conventionally, the ultimate exists differently from this.' Thus it is said, what cannot be harmed by analysis with wisdom or by a hammer, etc., such as atoms (རྡུལ་ཕྲ་རབ།), moments of consciousness (ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག), and separate cessation (སོ་སོར་བརྟགས་འགོག), is the ultimate truth (དོན་དམ་ཡིན།), and the others are conventional truths (ཀུན་རྫོབ་བོ།). The two, conditioned (འདུས་བྱས།) and unconditioned (འདུས་མ་བྱས།), have already been explained. From the exposition of philosophical tenets, the chapter on explaining the views of the Vaibhashikas (བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ།), the seventeenth. From the exposition of philosophical tenets, the chapter on explaining the views of the Sautrantikas (མདོ་སྡེ་པ།), the eighteenth. Now, the views of the Sautrantikas will be explained. The Sautrantikas hold that form (གཟུགས།) and mind (སེམས།) are substantially existent (རྫས་གྲུབ།), the other two are imputed (བརྟགས་པ།), and the unconditioned are merely names. Some say they are Mahayana (ཐེག་ཆེན།). Because they accept and speak according to the literal meaning of the sutras (མདོ་སྡེ་) such as the 'Six Doors Sutra' (སྒོ་དྲུག་པ།), the 'Bhadrakalpika Sutra' (བཟང་པོ་སྤྱོད་པ།), the 'One Verse Sutra' (ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་པ།), the 'Four Verse Sutra' (བཞི་པ་), the 'Two Verse Sutra' (གཉིས་པ།) of Dharani (གཟུངས་), as well as the 'Extensive Play Sutra' (རྒྱ་ཆེ་རོལ་པ།), the 'Four Dharmas Sutra' (ཆོས་བཞི་པ།), the 'Ten Bhumis Sutra' (ས་བཅུ་པ།), etc., they are called Sautrantikas. Because they are skilled in demonstrating the Dharma with examples, they use examples...

---

ྟོན་པ་ཞེས་ཀྱང་ཟེར་རོ། །ཐེག་ཆེན་པ་ཁ་ཅིག་ན་རེ་འདི་ནི་སྨོན་ལམ་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་ཉན་ཐོས་ཡིན་པས་ལོ་བརྒྱད་ཁྲི་ན་ཞི་བའི་དབྱིངས་ནས་ལྡང་ངོ་། ། 1-824 བྱེ་བྲག་དུ་སྨྲ་བ་ནི་ཞི་བའི་དབྱིངས་དེར་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མ་འདའ་བར་བྱེད་དེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ལུས་ཐོབ་ནས། བསྐལ་པའི་བར་དུ་མི་འདའོ། ། ཞེས་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་མདོ་སྡེ་པ་ལ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་དེ་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དུ་བསྔོ་བ་དང་སྙིང་རྗེ་ ཆེན་པོ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལུང་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །འདི་ནི་ཐམས་ཅད་ཡོད་སྨྲ་ལས་གྱེས་པར་བཤད་དེ་ཁ་ཆེའི་གནས་བརྟན་བཙུན་པ་དང་། བཙུན་པ་དཔལ་ལེན་ལ་སོགས་ པ་རྣམས་ཀྱིས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ལུགས་དེ་སུན་ཕྱུང་ནས་ལུགས་འདི་གསལ་བར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་གཟུགས་དང་སེམས་ནི་རྫས་སུ་གྲུབ་ལ་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དང་མི་ལྡན་པ་གཉིས་ནི་ ཕལ་ཆེར་དེ་གཉིས་ལ་བཏགས་པ་ཡིན་ལ་འདུས་མ་བྱས་ནི་དོན་ལ་ཅིའང་མེད་པར་འདོད་དོ། །དེ་ལ་དང་པོ་གཟུགས་བཤད་པ། །རྡུལ་ནི་བསྐོར་བ་བར་མེད་པ། །དེ་དག་གང་ལ་གང་དམིགས་ ཡོད། །མ་དམིགས་པ་རྣམས་མེད་པ་ཉིད། །དབྱིབས་ནི་རྫས་གཞན་གྲུབ་པ་མེད། །རྡུལ་ནི་ཟླུམ་པོ་ཆ་ཤས་མེད་པ་དོན་དམ་པར་རྫས་སུ་ཡོད་པ་བར་མེད་ལ་མ་འབྱར་བར་རགས་པ་རྩོམ་སྟེ་ཇི་སྐད་དུ་གནས་བརྟན་བཙུན་པས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་མི་རེག་ཀྱང་བར་མེད་པས་རེག་པར་འདུ་ཤེས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། ། 1-825 དེ་བསྐོར་བ་བར་བཅས་ནི་མི་རིགས་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་སྣོད་རྣམས་འཇིག་པ་དང་གོང་བུ་རྣམས་འགྱེས་པར་འགྱུར་ཏེ་རླུང་གིས་བཟུང་བ་ནི་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྫས་ཀྱི་རྡུལ་བརྒྱད་གོ་གཅིག་ ན་གནས་པའང་མི་རུང་སྟེ་འགའ་ཞིག་ལ་འགའ་ཞིག་གི་རྡུལ་ཚད་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རླུང་ནི་རེག་བྱ་ཡིན་ལ་དེ་ལ་ཁ་དོག་ཡོད་ན་དྲི་རོ་ལ་སོགས་པ་ ལའང་ཁ་དོག་འདོད་དགོས་སོ། །འོན་ཀྱང་གང་ལ་གང་དམིགས་པ་དེ་ཡོད་རེ་ཞིག་འབྱུང་བ་ལ་གཅིག་ནས་བཞིའི་བར་འདུས་པ་ཡོད་དེ་ས་སྐམ་པ་དང་། དེ་གཤེར་བ་དང་། དེ་དྲོས་པ་དང་། དེ་གཡོས་པའི་གནས་སྐབས་བཞིན་ནོ། །འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པའང་གཅིག་ནས་ལྔའི་བར་འདུས་པ་ཡོད་དེ་འོད་དང་རླུང་སྒྲའམ་དྲི་དང་བཅས་པ་དང་དུ་བ་དང་ཨ་ག་རུ་དང་དེ་བཅག་པའི་གནས་ སྐབས་བཞིན་ནོ། །ཁ་དོག་དང་རེག་བྱ་འདུས་པའི་དབྱིབས་དེ་གཉིས་ལས་གཞན་དུ་སྨྲ་བའང་མི་འཐད་དེ་ཐ་དད་དུ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་གཉིས་མ་བཟུང་བར་དབྱིབས་འཛིན་པ་དང་དབྱིབས་རྩོམ་ པའི་རྡུལ་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པའི་རྡུལ་ལས་གུད་ན་ཡོད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཁ་དོག་བཀོ

【現代漢語翻譯】 也被稱為『導師』。有些大乘佛教徒認為，這是通過祈願從涅槃中解脫的聲聞，因此在八萬年後會從寂滅之境中起身。 分別說部則認為，在寂滅之境中，無數億萬劫都會過去，他們獲得禪定的身體，直到劫末都不會消逝。 正如《楞伽經》所說。因此，經部也被稱為大乘佛教徒，因為他們將善根迴向圓滿菩提，具有大慈悲心和大乘經典的依據。他們這樣認為。據說這個部派是從一切有部中分離出來的，克什米爾的上座比丘和比丘Palena等人駁斥了分別說部的觀點，從而闡明了這個宗派的觀點。他們認為色和心是實有的，而心所法和非相應行法則大多是安立在這兩者之上的，而無為法實際上什麼也不是。下面首先解釋色法：『微塵是無間隙的環繞。』『在這些微塵中，哪裡能看到什麼？』『未被看到的都不存在。』『形狀不是由其他物質構成的。』微塵是圓形的，沒有部分，在勝義諦中是實有的，沒有間隙，不粘連，構成粗大的事物。正如上座比丘所說：『極微雖然不接觸，但因為沒有間隙，所以被認為是接觸的。』 如果微塵之間有間隙，那就不合理了，因為那樣容器會破裂，團塊會分散，被風吹走是因為不可見。物質的八個微塵不可能佔據同一個位置，因為有些微塵無法被所有微塵看到。風是可觸的，如果它有顏色，那麼氣味和味道等也應該有顏色。然而，哪裡能看到什麼，哪裡就存在什麼。暫時來說，四大聚集可以有一種到四種的組合，就像土地乾燥、濕潤、溫暖和移動的狀態一樣。由四大所造的物質也可以有一種到五種的組合，就像光、風、聲音或氣味，以及煙、沉香和燃燒它們的狀態一樣。認為顏色和觸覺結合的形狀與這兩者不同也是不合理的，因為它們沒有被區分開來，而且如果不抓住這兩者，那麼執取形狀和構成形狀的微塵就會與顏色等微塵分離。因此，顏色被分...

【English Translation】 It is also called 'Teacher'. Some Mahayana Buddhists believe that this is a Shravaka who attains Nirvana through aspiration, so after eighty thousand years, he will rise from the realm of quiescence. The Vaibhashikas believe that in that realm of quiescence, countless billions of kalpas pass without ceasing, and they obtain a body of Samadhi, not ceasing until the end of the kalpa. As it is said in the Lankavatara Sutra. Therefore, the Sautrantikas are also called Mahayana Buddhists because they dedicate the roots of virtue to perfect Bodhi, possess great compassion, and have the basis of Mahayana scriptures. So they say. It is said that this school separated from the Sarvastivadins, and the Sthavira Bhikshus of Kashmir and Bhikshu Palena, etc., refuted the views of the Vaibhashikas, thus clarifying the views of this school. They believe that form and mind are real, while mental factors and non-associated formations are mostly established upon these two, and unconditioned phenomena are actually nothing. First, the explanation of form: 'Particles are uninterruptedly surrounding.' 'Among these particles, where can anything be seen?' 'Those not seen do not exist.' 'Shape is not composed of other substances.' Particles are round, without parts, real in the ultimate sense, without gaps, not adhering, and compose gross matter. As the Sthavira Bhikshu said: 'Although the atoms do not touch, they are perceived as touching because there is no gap.' If there were gaps between the particles, it would be unreasonable, because then the containers would break, the lumps would scatter, and being held by the wind would be invisible. It is also impossible for eight particles of matter to occupy the same position, because some particles cannot be seen by all the particles. Wind is tangible, and if it has color, then odors and tastes, etc., should also have color. However, where something can be seen, there something exists. For the time being, the aggregation of the four elements can have a combination of one to four, just like the states of land being dry, wet, warm, and moving. Substances derived from the four elements can also have a combination of one to five, like light, wind, sound or odor, and smoke, agarwood, and the state of burning them. It is also unreasonable to say that the shape combining color and touch is different from these two, because they have not been distinguished, and if these two are not grasped, then the particles that grasp shape and compose shape will be separate from the particles of color, etc. Therefore, color is divided...

---

ད་པ་དང་རེག་བྱ་བཀོད་པའི་དབྱིབས་ནི་དེ་གཉིས་ལས་གུད་ན་མེད་དེ། རྡུལ་དེ་གཉིས་ཕྱོགས་བཞི་དང་གསུམ་ལ་སོགས་པར་བཀོད་ན་གྲུ་བཞི་དང་གྲུ་གསུམ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་རོ། ། 1-826 རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་ཀྱང་མི་རུང་ཏེ་དེ་འདྲ་བ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། བསྟན་དུ་མེད་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་གཟུགས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡུལ་ཀེང་རུས་དང་ཟག་པ་ལ་སོགས་ པ་ལ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། དྲི་མ་མེད་པའི་གཟུགས་ནི་འཕགས་པའི་གཟུགས་ལ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་བསོད་ནམས་འཕེལ་བ་དང་མ་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ལ་སོགས་པའང་བག་ཆགས་འཕེལ་བ་ལ་སོགས་ པ་ལ་དགོངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གང་ཡང་སྡོམ་པ་དང་སྡོམ་མིན་དང་བར་མས་བསྡུས་པའི་དགེ་མི་དགེ་ལ་སོགས་པ་ནི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །བཙུན་པ་སངས་རྒྱས་ལྷ་གཟུགས་ཅན་ གྱི་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་འབྱུང་བར་འདོད་པའང་མི་འཐད་དེ་སྲ་བ་དང་རླན་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་མདོ་ལས་དགེ་སློང་དག་མིག་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་འབྱུང་བ་ཆེན་ པོ་བཞི་དག་རྒྱུར་བྱས་པ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་དག་ནི་འབྱུང་བཞིས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ལ་དེ་ལ་འབྱུང་བ་གཅིག་གིས་བསྐྱེད་པའང་ཡོད་དེ་རླུང་གི་སྒྲ་བཞིན་ནོ། ། གཉིས་དང་གསུམ་དང་བཞི་ཀས་བསྐྱེད་པའང་ཡོད་དེ་ས་དང་རླུང་གིས་བསྐྱེད་པ་དྲིལ་བུ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་བཞིན་ནོ། །ས་ཆུ་དྲོད་གསུམ་གྱིས་བསྐྱེད་པ་ནི་མྱུ་གུ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཉིད་འཐོན་པར་བྱེད་པ་ལ་རླུང་དང་བཞི་དགོས་སོ། ། 1-827 སེམས་ཀྱི་གཞི་བཤད་པ་རང་རིག་པའི་རྣམ་ཤེས་དྲུག རང་རང་དོན་གྱི་ཆ་བྱད་ཅན། །འདྲ་དང་དེ་མྱོང་བློ་རྣམ་གཉིས། །ཕྱི་རོལ་དོན་ནི་འཛིན་པ་མེད། །འདིའི་བྱེ་བྲག་ཁ་ཅིག་ནི་ཀུན་གཞི་ འདོད་པར་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་བཤད་དོ། །ཕལ་ཆེར་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་འདོད་ལ་དེ་དག་ནི་རང་རིག་པ་ཡིན་ཏེ་བློ་རང་ལ་ཡོད་པ་མ་གཏོགས་པར་ཐལ་བའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་རྣམས་ནི་དོན་ལས་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྐྱེ་ཏེ་ཤེལ་ཚོན་ལྔ་ལས་ཚོན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་དོན་ལ་ཕྱི་རོལ་དུ་ཆད་པར་སྐྱེས་ པ་དེ་ནི་དོན་དང་འདྲ་བས་འདྲ་བའི་བློ་ཞེས་བྱ་བ་གཞན་རིག་ཡིན་ལ། དེ་འཛིན་པའི་བློ་ནི་མྱོང་པའི་བློ་ཞེས་བྱ་བ་རང་རིག་ཡིན་ཏེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། རང་རིག་གསལ་བ་མྱོང་ བ་སྟེ། །འདྲ་བར་སྣང་བ་དམིགས་པ་ཡིན། །དེས་ན་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །དམིགས་མྱོང་དག་ནི་ཐ་དད་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། །དོན་དུ་སྣང་བ་དང་ལྡན་སེམས། །དེ་ནི་ཕྱི་རོལ་མངོན་ཕྱོགས་ སྣ། །བློ་ལ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་བློ། །རྟག་དུ་བདག་ལ་ནང་མངོན་ཕྱོགས། །ཞེས་བཤད་དོ། །ཆད་པར་སྣང་བ་ཡང་གསལ་བའི་ཕྱིར་ན་བློ་ཡིན་ཏེ་འཛིན་པ

【現代漢語翻譯】 觸覺和可觸之物的排列方式與它們本身並無不同。如果將這些粒子以四個方向或三個方向等排列，就會形成正方形或三角形等形狀。 非理性的事物也是不合理的，因為沒有發現這樣的事物。不可見且無礙的事物，在禪定境界中，如骨骼和污垢等被提及。無垢之物在聖者的事物中被提及，積累功德和未完成的業力之路等，也是爲了積累習氣等。 任何被戒律、非戒律和中間狀態所包含的善與非善等，都只是心和心所。僧侶認為有十種有色界的生處也是不合理的，因為它們本質上是堅硬和潮濕等。這與經文中說『比丘們，眼睛和顏色等是由四大元素產生的』相矛盾。因此，它們是由四大元素產生的，其中一種元素產生的情況也存在，如風的聲音。兩種、三種或四種元素產生的情況也存在，如土和風產生鈴鐺等的聲音。土、水、熱三種元素產生的情況如幼苗。而要使其生長，則需要風和四種元素。 解釋心的基礎：自證的六種識，各自具有自身意義的特徵。相似和體驗它們的兩種智慧，不執著于外境。一些人，如世親論師，認為這是阿賴耶識的差別。大多數人認為有六種識，它們是自證的，因為如果不是這樣，就會陷入無止境的倒退。各種識從境產生，具有境的特徵，就像從五彩玻璃中產生顏色的特徵一樣。其中，從境中產生並與境分離的，被稱為『相似的智慧』，是其他識所證知的。而證知它的智慧，被稱為『體驗的智慧』，是自證的。《釋量論》中說：『自證是清晰的體驗，顯現為相似是目標。因此，所有識的，目標和體驗是不同的。』又說：『具有顯現為境的心，是外境的顯現方向。在心中進行執著的智慧，總是內在的顯現方向。』顯現為分離也是清晰的，因此是智慧，即執著。

【English Translation】 The arrangement of touch and tangible objects is no different from themselves. If these particles are arranged in four directions or three directions, they will become squares or triangles, etc. Irrational things are also unreasonable because such things have not been found. Invisible and unobstructed things are mentioned in the realm of Samadhi, such as bones and dirt. Immaculate things are mentioned in the things of the saints, and the path of accumulating merit and unfinished karma, etc., is also for accumulating habits, etc. Anything that is included in precepts, non-precepts, and intermediate states, such as good and non-good, etc., is only mind and mental factors. Monks who believe that there are ten kinds of colored realms of birth are also unreasonable because they are essentially hard and moist, etc. This contradicts the sutra which says, 'Bhikkhus, the eye and color, etc., are produced by the four great elements.' Therefore, they are produced by the four great elements, and there is also a situation where one element produces it, such as the sound of wind. There are also situations where two, three, or four elements produce it, such as the sound of earth and wind producing bells, etc. The three elements of earth, water, and heat produce things like sprouts. And to make it grow, wind and four elements are needed. Explaining the basis of mind: the six consciousnesses of self-awareness, each with its own meaning. Two wisdoms that are similar and experience them, do not cling to external objects. Some, like Master Vasubandhu, consider this to be a difference of Alaya consciousness. Most people think that there are six consciousnesses, and they are self-aware, because if they are not, they will fall into endless regression. Various consciousnesses arise from objects and have the characteristics of objects, just like the characteristics of colors arising from five-colored glass. Among them, what arises from the object and is separated from the object is called 'similar wisdom', which is known by other consciousnesses. And the wisdom that knows it is called 'experiential wisdom', which is self-aware. The Pramanavarttika says: 'Self-awareness is a clear experience, and appearing as similar is the object. Therefore, for all consciousnesses, the object and experience are different.' It also says: 'The mind that has the appearance of an object is the direction of manifestation of the external object. The wisdom that clings to the mind is always the direction of internal manifestation.' Appearing as separate is also clear, therefore it is wisdom, that is, clinging.

---

འི་རྣམ་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཤེས་པ་གང་དོན་གང་དང་རྣམ་པ་འདྲ་བ་དེས་ནི་དེ་རིག་སྟེ་མི་འདྲ་ཡང་རིག་ན་ཤེས་པ་གཅིག་གིས་དོན་ཐམས་ཅད་རིག་པར་འགྱུར་རོ། ། 1-828 དབུ་མ་རྒྱན་ལས། དོན་གྱི་རྣམ་པ་འགྱུར་ལྡན་པའི། །རྣམ་ཤེས་སུ་ཞིག་མི་འདོད་པ། །དེ་ལ་ཕྱི་རོལ་རིག་པ་ཡི། །རྣམ་པ་འདི་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་དོ། །བློ་རྣམ་པ་དང་བཅས་ པའི་ཕྱོགས་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དངོས་སུ་འཛིན་པ་ནི་མེད་དེ་དེ་ནི་རྟག་དུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་དོན་རྣམས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་རིག་པ་ལ་དོན་རིག་དུ་འདོགས་པ་ཡིན་ ཏེ་དེ་ཉིད་ལས་ཤེས་པ་རྣམ་བཅས་ཕྱོགས་ལ་ནི། དངོས་སུ་དེ་གཉིས་ཐ་དད་ཀྱང་། །དེ་དག་གཟུགས་བརྙན་འདྲ་བས་ན། །གདགས་པ་ཙམ་གྱི་ཚོར་བ་རུ། །དེས་བཞག་པ་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ གྱུར་པའི་གཟུགས་བརྙན་རིག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དོན་ཤེས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་དོན་གྱི་འབྲས་བུ་གཟུགས་བརྙན་མྱོང་བ་ལ་དོན་མྱོང་ངོ་ཞེས་གདགས་སོ་ཞེས་བཤད་དོ། །འདི་ལ་མདོ་སྡེ་པ་ ཁ་ཅིག་ནི་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའི་གྲངས་བཞིན་དུ་མིག་ཤེས་ཀྱི་གྲངས་ཀྱང་དེ་སྙེད་དུ་འདོད་དོ། །ཁ་ཅིག་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ནི་མིག་ཤེས་གཅིག་གི་བདག་ཉིད་ དུ་སྨྲའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་ཤེས་པ་ནི་རིམ་ཅན་ཁོ་ནར་སྐྱེ་བར་འདོད་དེ་དབུ་མ་རྒྱན་ལས། དཀར་པོ་དག་ལ་སོགས་པ་ལ། །ཤེས་པ་དེ་ནི་རིམ་འབྱུང་སྟེ། །མགྱོགས་པར་འབྱུང་ཕྱིར་བླུན་པོ་དག ། 1-829 ཅིག་ཅར་སྙམ་དུ་ཤེས་པ་ཡིན། །ཞེས་གང་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་གཞི་མེད་ཀྱང་སེམས་མེད་ཀྱི་གནས་སྐབས་རྣམས་ལས་ལངས་པའི་ཚེ་དབང་པོ་རྟེན་དང་བཅས་པའི་གསོན་པོའི་གཟུགས་ལ་སེམས་ཀྱི་ས་ བོན་ཡོད་པ་ལས་སེམས་བྱུང་ལ། གཟུགས་མེད་ནས་འོག་མར་འཆི་འཕོ་བའི་སེམས་ལའང་གཟུགས་ཀྱི་ས་བོན་ཡོད་པ་ལས་འོག་མའི་གཟུགས་འབྱུང་ངོ་། །སེམས་ལས་བྱུང་བའི་གཞི་བཤད་པ། །སེམས་བྱུང་རྫས་གྲུབ་ གསུམ་མམ་ལྔ། །གཞན་ཀུན་སེམས་ལ་བཏགས་པ་ཡིན། །རྣམ་མེད་དུས་མཉམ་གཟུང་འཛིན་དང་། །རིམ་ཅན་ཉིད་སོགས་འཐད་མ་ཡིན། །བཙུན་པ་དཔེ་ཅན་ན་རེ། ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དང་སེམས་པ་གསུམ་རྫས་ སུ་གྲུབ་ཏེ་དང་པོ་གཉིས་ཕུང་པོ་རེ་རེར་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་། སེམས་དཔའ་ནི་ལས་ཡིན་པས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། བཙུན་པ་རྟོགས་པའི་ལྷ་ ན་རེ་གསུམ་པོ་དེ་དང་རེག་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྟེ་ཀུན་འགྲོ་ལྔ་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ་སེམས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །བཙུན་པ་གཞོན་ནུ་ ལེན་དང་བཙུན་པ་དཔལ་ལེན་ནི་བདེ་བའི་ཚོར་བ་མེད་པར་འདོད་དེ་མདོ་ལས་ཚོར་བ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་དུ་རིག་པར་བྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས

【現代漢語翻譯】 就像它的顯現方式一樣。因此，任何與事物和顯現相似的意識，都能認知它；如果不同也能認知，那麼一個意識就能認知所有事物了。 《中觀莊嚴論》中說：『誰不想要事物的顯現是變化的？對於他來說，外境的顯現也是不存在的。』因此，對於具有顯現的意識來說，外境的事物實際上是無法把握的，因為它總是隱蔽的。然而，事物形象的反映在意識中，可以被認為是認知事物，因為從它本身來說，對於具有顯現的意識來說，實際上這兩者是不同的。但是，由於這些形象的反映相似，所以僅僅是假立的感受。因此，被安立為意識自性的形象反映，就是事物被認知。因此，體驗到事物的果，即形象反映，就被稱為體驗事物。』 對於這一點，一些經部師認為，就像白色等顯現的數量一樣，眼識的數量也應該有那麼多。另一些人則說，顯現為多種多樣的顯現，是一個眼識的自性。還有一些人認為，顯現為多種多樣的意識，只能依次產生，正如《中觀莊嚴論》中所說：『對於白色等事物，意識是依次產生的。由於產生得很快，愚笨的人們會認為是一瞬間產生的。』 即使沒有阿賴耶識（kun gzhi，梵文：ālayavijñāna，梵文羅馬擬音：ālayavijñāna，漢語字面意思：阿賴耶識），當從無心狀態中醒來時，在具有所依的鮮活色身上，由於存在心的種子，所以會產生心。同樣，從無色界向下轉移死亡的心，也具有色的種子，因此會產生下方的色身。 解釋從心產生的所依：心所是實有的三個或五個，其他的都只是安立在心上。無相、同時、能取所取，以及次第性等，都是不合理的。 具例比丘說：『感受、認識和作意這三者是實有的，因為前兩者被說成是各自的蘊，而作意是業，因此是所有世界的作者。』 證悟天比丘說：『這三者以及觸和作意，即五遍行是實有的，因為它們被說成是遍及所有心。』 青年護和吉祥護比丘認為沒有快樂的感受，因為經中說『所有感受都被認為是痛苦』等等。

【English Translation】 Just like its manner of appearance. Therefore, whatever consciousness is similar to the object and its appearance, that cognizes it; if it is different but still cognizes, then one consciousness would cognize all objects. From the Ornament of the Middle Way: 'Who would not want the appearance of objects to be changing? For him, this appearance of external awareness also does not exist.' Therefore, for the aspect of consciousness with appearances, the external object is not actually grasped, because it is always hidden. However, the image of objects reflected in consciousness is considered to be object-cognizing, because from itself, for the aspect of consciousness with appearances, actually these two are different. But, because these images are similar, it is merely a nominal sensation. Therefore, the image-consciousness that is established as the nature of consciousness is what cognizes the object.' Therefore, experiencing the fruit of the object, the image, is nominally called experiencing the object. Regarding this, some Sautrāntikas believe that just as there are many appearances such as white, there are just as many instances of eye consciousness. Some say that the various appearances are the nature of one eye consciousness. Others believe that the various appearances of consciousness arise only sequentially, as stated in the Ornament of the Middle Way: 'For white and so on, consciousness arises sequentially. Because it arises quickly, foolish people think it is simultaneous.' Even without the Ālayavijñāna, when arising from states of mindlessness, mind arises from the seed of mind in the living form with its basis of the senses. Likewise, the mind that transmigrates downward from the formless realm also has the seed of form, from which the lower form arises. Explanation of the basis arising from mind: Mental factors are substantially established as three or five; all others are imputed to mind. Non-aspectual, simultaneous, grasper and grasped, and sequentiality, etc., are not reasonable. The Venerable Example says: 'Feeling, recognition, and intention are established as substantial, because the first two are explained as individual aggregates, and intention is karma, therefore it is the agent of all worlds.' The Venerable Realization God says: 'These three, as well as contact and attention, the five omnipresent ones, are established as substantial, because they are explained as pervading all minds.' The Venerable Young Guard and the Venerable Glorious Guard believe that there is no feeling of pleasure, because the sutras say 'all feelings are recognized as suffering,' and so on.

---

་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། 1-830 གཞན་རྣམས་ནི་བཏགས་པ་ཡིན་ཏེ་བག་ཡོད་ནི་མ་ཆགས་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་ནས་དགེ་བ་སྒོམ་ཞིང་མི་དགེ་བ་སྤོང་བ་དང་ཤིན་དུ་སྦྱངས་པ་དང་དད་པས་ཤེས་ རབ་དང་བརྩོན་འགྲུས་ལ་སོགས་པ་ལས་སུ་རུང་བ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་བྱུང་བའི་ས་ནི་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་གསུམ་ཡིན་ནོ། །བློ་རྣམ་མེད་དང་ དུས་མཉམ་པའི་གཟུང་འཛིན་ནི་མི་རུང་སྟེ་རྣམ་པ་མ་ཤར་ཀྱང་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ན་བདེ་སྡུག་ཀྱང་ཕན་ཚུན་ཡུལ་ཅན་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། དུས་མཉམ་དུ་གྲུབ་པ་མི་ལྟོས་པས་འབྲེལ་བ་ མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཚོགས་པ་གཅིག་པ་བཀག་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་དང་ཚོགས་པའི་དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པ་དང་ཡུལ་རིག་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་མི་རུང་སྟེ་དབང་པོའི་སྐད་ཅིག་ཕྱི་མས་ཀྱང་ཡུལ་ རིག་པར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཐམས་ཅད་རིམ་ཅན་ཁོ་ནས་སྐྱེ་བའང་མི་རུང་སྟེ་བུ་རམ་ལྟ་བུ་བཅག་ཅིང་ཟོས་པ་ལ་ཤེས་པ་དུ་མ་ཅིག་ཅར་དུ་འབྱུང་བར་མྱོང་ བས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། རིམ་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ལ་ཅིག་ཅར་དུ་སྣང་བའང་མ་ཡིན་ཏེ་ལ་ཏ་ཏ་ལ་དང་ས་ར་ར་ས་ལ་སོགས་པའང་ཅིག་ཅར་དུ་སྣང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། 1-831 དབང་པོས་གཟུགས་མཐོང་ན་ཡང་མི་རིགས་ཏེ་དབང་པོའང་རྣམ་མེད་ཡིན་པས་དོན་སོ་སོ་ལ་ཉེ་བའི་རྒྱུ་མེད་པས་མིག་གིས་སྒྲའང་ཐོས་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་མཐོང་ན་ གཟུགས་ཀྱིས་ཀྱང་མིག་མཐོང་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བློས་གཟུགས་བརྙན་གྱི་གཟུང་བ་ནི་དངོས་སུ་མཐོང་ལ་དེ་གཏོད་པའི་རང་རང་བས་སྔ་བའི་སྐད་ཅིག་ནི་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཡུལ་དུ་འཇོག་ སྟེ། རྣམ་པར་ངེས་པ་ལས། རྣམ་པར་གཏོད་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར། །ཤེས་པའི་ཡུལ་ནི་རྒྱུ་ཡིན་ན། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། དུས་ཐ་དད་པར་ཇི་ལྟར་གཟུང་། །ཞེ་ན་ཤེས་ལ་རྣམ་པ་ནི། །འཇོག་པར་ ནུས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ལ། །གཟུང་བར་འཐད་པ་ཤེས་པས་རིག །ཞེས་བཤད་དོ། །ཟླ་བ་གཉིས་འཛིན་དང་དུང་སེར་འཛིན་ལ་སོགས་པ་ནི་གཏོད་བྱེད་མི་མཐུན་པས་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ལ། རྨི་ལམ་དང་དོན་ སྤྱི་ལ་སོགས་པ་ནི་གཏོད་བྱེད་ཀྱི་དོན་མེད་པས་འཁྲུལ་པ་ཡིན་གྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ནི་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བློ་དོན་མཐོང་བ་མེད་ན་དེ་ཡོད་པར་གང་གིས་ཤེས་ཞེ་ན་ མིག་གི་བློ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་སྟེ་མིག་ལ་སོགས་པ་ནུས་པའི་རྒྱུ་གཞན་ཚངས་ཡང་རེས་འགའ་རྩིག་པ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་གཞན་བཞིན་ནོ་ཞེས་པས་འགྲུབ་སྟེ་རྣམ་ངེས་ལས། 1-832 ཕྱི་རོལ་ལྡོག་པ་ལས་གྲུབ་འགྱུར་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་བཤད་པ། །ཐོབ་སོགས་མི་ལྡན་འདུ་བྱེད

【現代漢語翻譯】 因為如此宣稱。 其他都是假立的，因為精進是安住于不執著和勤奮等，修習善法，斷除惡法，以及通過極度訓練和信心，使智慧和勤奮等變得可行等等。心的狀態中產生的地是善、不善、無記三種。無分別智和同時的能取所取是不允許的，即使顯現不生起，如果是有境，那麼苦樂也會互相成為有境，並且同時成立是無依賴的，因為沒有關聯，並且已經遮止了同一集合。從境和集合的根源產生，不能作為境認知的理由，因為根源的后一剎那也會變成境認知。所有心和心所都只能次第產生也是不行的，因為像吃甘蔗一樣，折斷並食用時，多種意識同時產生的經驗已經成立。次第產生的顯現也不是同時的，因為拉達達拉和薩拉拉薩等也會變成同時顯現。 即使根源看到色法也是不合理的，因為根源也是無分別的，沒有接近各個事物的近取因，因此眼睛也會聽到聲音，並且因為是意識的因，如果看到，那麼色法也會看到眼睛。因此，以意識所取的影像，是直接看到的，而產生它的各自之前的剎那是因，因此安立為境。如《釋量論》所說：『從確定相狀，能產生相狀。意識之境，是因。』如果問：『如何取不同時？』回答說：『意識之相狀，能安立之因，意識取之合理。』雙月和黃螺等是由於產生者不一致而產生的錯覺，而夢境和總相等等，是由於沒有產生者的事物而產生的錯覺，所有顯現都是意識。如果意識沒有見到事物，那麼如何知道它的存在呢？眼睛的意識依賴於不同於眼睛等的因，因為即使眼睛等是具有能力的因，有時也不會產生顯現墻壁等的意識，就像其他果一樣，這樣就成立了。如《釋量論》所說：『從外境的遮遣而成立。』 解釋不相應行法：獲得等不相應行。

【English Translation】 Because they say so. Others are imputed, because diligence abides in non-attachment and diligence, cultivating virtue, abandoning non-virtue, and through intense training and faith, making wisdom and diligence etc. feasible. The ground arising in the state of mind is the three: virtuous, non-virtuous, and neutral. Non-conceptual wisdom and simultaneous grasping are not permissible, even if appearances do not arise, if they are objects, then pleasure and pain would also become mutual objects, and simultaneous establishment is independent, because there is no connection, and the same aggregate has already been refuted. Being born from the senses of objects and aggregates cannot be the reason for knowing objects, because the subsequent moment of the senses would also become object-knowing. It is also not permissible for all minds and mental factors to arise only sequentially, because the experience of multiple consciousnesses arising simultaneously when breaking and eating sugarcane is established. Sequential appearances are also not simultaneous, because latatala and sararasa etc. would also become simultaneous appearances. Even if the senses see forms, it is unreasonable, because the senses are also non-conceptual, and there is no immediate cause for approaching each object, so the eyes would also hear sounds, and because it is the cause of consciousness, if it sees, then forms would also see the eyes. Therefore, the image grasped by the mind is directly seen, and the moment before each of them that produces it is the cause, so it is established as an object. As it says in Pramāṇavārttika: 'From determining the aspect, it can produce the aspect. The object of consciousness is the cause.' If asked, 'How to grasp different times?' The answer is, 'The aspect of consciousness, the cause that can establish it, is reasonable for consciousness to grasp.' The perception of two moons and yellow conch shells etc. are illusions caused by dissimilar producers, while dreams and universals etc. are illusions caused by things without producers, and all appearances are consciousness. If consciousness does not see objects, how does one know its existence? The consciousness of the eye depends on causes different from the eye etc., because even if the eye etc. are capable causes, sometimes the consciousness of appearing walls etc. does not arise, just like other results, thus it is established. As it says in Pramāṇavārttika: 'It is established from the negation of external objects.' Explanation of non-associated compositional factors: attainment etc. are non-associated compositions.

---

་ནི། །གཟུགས་དང་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི །གནས་སྐབས་ལ་ནི་བཏགས་པ་ཡིན། ། དེ་ཕྱིར་དེ་ནི་གུད་ན་མེད། །ཐོབ་པ་ནི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ལ་དགེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ནུས་པ་རྙེད་པའོ། །མ་ཐོབ་པ་ནི་ནུས་པ་དེ་ཉམས་པའོ། །འཕགས་པའི་ཆོས་མ་ཐོབ་པའང་སོ་ སོ་སྐྱེ་བོའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ཡིན་ནོ། །སྐལ་བ་མཉམ་པ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་དང་དེའི་ལུས་དེ་མ་ཡིན་ལས་ལོག་པར་དོན་ལ་གནས་པ་སྒྲ་བློ་མཚུངས་པ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནོ། །འདུ་ཤེས་ མེད་པ་དང་སྙོམས་འཇུག་གཉིས་ཀྱང་རྟེན་དེ་ལ་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་འགགས་པའི་གནས་སྐབས་སོ། །སྲོག་གི་དབང་པོ་ནི་འགྲོ་བ་རིས་མཐུན་དུ་ཟིན་པའི་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་གནས་པའོ། །ཚོགས་གསུམ་ནི་ཉན་ ཤེས་ལ་གྲག་པའི་སྒྲ་རང་མཚན་མིང་ཚིག་ཡི་གེར་སྣང་བའོ། །ཉན་ཤེས་ཀྱིས་ནི་དོན་དངོས་སུ་མི་གོ་སྟེ་བརྡ་མི་དྲན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྒྲ་རང་མཚན་གྱིས་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བའི་ མིང་ཚིག་གསལ་བར་བྱེད་པ་དོན་ལ་བརྡར་བྱས་པའང་དེ་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་དོན་གྱི་གོ་བྱེད་ཡིན་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྟོག་པས་ནི་དོན་དངོས་སུ་གོ་བ་ཡིན་ནོ། ། འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བཞི་ནི་གཟུགས་དང་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་གསུམ་སྔར་མེད་གསར་དུ་བྱུང་བ་སྐྱེ་བ་དང་། 1-833 དེ་ཉིད་རྒྱུན་རིགས་འདྲ་བར་མ་ཆད་པར་སྐྱེས་པ་གནས་པ་དང་། རྒྱུན་དེ་ཉིད་རྒྱུན་མི་འདྲ་བར་སྐྱེས་པ་རྒས་པ་དང་། དེ་ཉིད་རྒྱུན་ཆད་པ་མི་རྟག་པ་ཡིན་ཏེ། མཛོད་ལས། སྔོན་མེད་ ལས་བྱུང་སྐྱེ་བ་སྟེ། །རྒྱུན་གནས་དེ་ཆད་འཇིག་པ་ཡིན། །རྒྱུན་གྱི་སྔ་ཕྱིའི་བྱེ་བྲག་ནི། གནས་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་བར་འདོད། །ཅེས་བཤད་དོ། །ཆུད་མི་ཟ་བའི་རྫས་ནི་སེམས་ལ་ལས་ཀྱི་ནུས་ པ་བཞག་པ་ཡིན་ལ་དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་ནི་དགེ་འདུན་མ་མཐུན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་འབྲས་ནི་རྒྱུ་སྔ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་སྟེ་རྣམ་འགྲེལ་ལས། མེད་པར་སྔར་ནུས་མེད་ཕྱིར་དང་། ། ཕྱིས་ཀྱང་ཉེ་བར་མི་སྦྱོར་ཕྱིར། །རྒྱུ་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྔར་ཡོད་ཡིན། །ཞེས་གང་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་གཞན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །མི་ལྡན་འདུ་བྱེད་གང་སྨྲས་པ། །དེ་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་ཚད་མ་ མེད། །སྣ་ཚོགས་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར། །མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་དེ་དག་གཞི་གསུམ་ལས་རྫས་གཞན་དུ་ནི་མི་རིགས་ཏེ་གཞན་དུ་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། མ་ གྲུབ་ཀྱང་གཞན་དུ་རྟོག་ན་འདུས་བྱས་ལས་ཀྱང་གཞན་དུ་ཡོད་པར་ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྲོག་གི་དབང་པོས་རིས་མཐུན་གནས་པར་བྱེད་ན་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ལ་དེས་གནས་པར་བྱེད་ན་ནི་སྲོག་གི་དབང་པོ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། ། 1-834 ཡིད་ཡུལ་ན་སྣང་བའི་ཚོགས་གསུམ་ནི་ཡིད་ཀྱིས་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡིན་ལ་དེ་རྫས་སུ་གྲུབ་ན་བད

【現代漢語翻譯】 即，色蘊、受想行識五蘊和心及心所的暫時狀態上假立的。 因此，它並不獨立存在。獲得是指在心和心所上獲得善等能力。未獲得是指該能力喪失。未獲得聖者之法也是凡夫的五蘊。 同分是指眾生及其身體，與非身體的事物相異，在意義上存在，聲音和概念相同，是產生作用的原因。無想和等至二者也是在所依處，心和心所停止的暫時狀態。 命根是指在同類眾生中，五蘊相續存在。集合三者是指聽覺所知的，顯現為聲音自相、名稱、詞語、文字。 聽覺並不能真正理解意義，因為不記得符號。因此，聲音自相能清晰地顯示在概念中顯現的名稱和詞語，被用作意義的符號，它本身就是理解意義的工具，具有該對境的概念才能真正理解意義。 有為法的四個特徵是：色蘊、受想行識五蘊和心及心所這三者，以前沒有而新產生的生； 它本身相續不斷地產生，住；相續本身產生不同的變化，老；它本身相續斷滅，無常。如《俱舍論》所說：『先前沒有而產生是生，相續存在是住，相續斷滅是滅。』相續的前後差別是，住被認為是向其他轉變。 不浪費的物質是指在心中留下的業力。僧團的分裂是指僧團不和合。因果是指因在前，如《釋量論》所說：『因為先前沒有能力，後來也不接近結合，所以所有的因都是先前存在的。』 與此不同的特徵，所說的非相應行，對此沒有成立的量，會陷入各種過失。這些非相應的行，不能是與三法不同的實體，因為沒有現量等量成立，即使不成立而認為是其他，也會過度地認為與有為法不同。 如果命根使同類存在，那麼住的特徵就變得沒有意義，如果它使存在，那麼命根就變得沒有意義。顯現在意境中的集合三者是意識捏造的，如果它成立為實體，那麼就成了我。

【English Translation】 That is, it is nominally designated on the temporary states of form, mind, and mental events (the five skandhas). Therefore, it does not exist independently. 'Obtaining' refers to gaining the power of virtue, etc., on the mind and mental events. 'Not obtaining' refers to the loss of that power. 'Not obtaining the Dharma of the Noble Ones' is also the five skandhas of ordinary beings. 'Commonality' refers to beings and their bodies, which are different from non-body things, exist in meaning, and have the same sound and concept, which is the reason for their functioning. 'Non-perception' and the two 'attainments' are also the temporary states where the mind and mental events cease in their basis. 'Life faculty' refers to the continuous existence of the skandhas in a similar category of beings. The 'three collections' refer to what is heard and known, appearing as the self-character of sound, name, word, and letter. Hearing does not actually understand the meaning because it does not remember the symbols. Therefore, the self-character of sound clearly shows the names and words that appear in the concept, and it is used as a symbol of meaning. It itself is the tool for understanding the meaning, and the concept with that object actually understands the meaning. The four characteristics of conditioned phenomena are: form, mind, and mental events, the arising of what did not exist before; It itself continuously arises in a similar lineage, abiding; the lineage itself arises with different changes, aging; it itself ceases, impermanence. As stated in the Abhidharmakosha: 'Arising from what did not exist before is birth, continuous existence is abiding, cessation is destruction.' The difference between the previous and subsequent of the continuum is that abiding is considered to be transformed into something else. 'Non-wasting substance' refers to the potential of karma left in the mind. 'Division of the Sangha' refers to the Sangha being in disharmony. Cause and effect refer to the cause being prior, as stated in the Pramanavarttika: 'Because there was no capacity before, and later it does not closely combine, all causes are pre-existing.' Characteristics different from this, whatever is said to be non-associated formations, there is no valid proof for this, and it will fall into various faults. These non-associated formations cannot be substances different from the three bases, because they are not established by direct perception and other valid cognitions. Even if they are not established but are conceived as other, it would be an extreme to consider them different from conditioned phenomena. If the life faculty causes similar existence, then the characteristic of abiding becomes meaningless, and if it causes abiding, then the life faculty becomes meaningless. The three collections appearing in the mind's realm are fabricated by the mind, and if it is established as a substance, then it becomes self.

---

ག་དང་གཙོ་བོ་དང་ཡིད་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་ལ་སོགས་པའང་རྫས་གཞན་དུ་གྲུབ་པས་གྲུབ་མཐའ་འཁྲུལ་ བ་དང་དབུལ་པོ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་རོ། །སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིས་འདུས་བྱས་ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་དམ་རིམ་གྱིས་བྱེད་གྲང་། དང་པོ་ལྟར་ན་ཆོས་གཅིག་དུས་ གཅིག་གི་ཚེ་སྐྱེ་གནས་རྒས་པ་མི་རྟག་པར་འགྱུར་ལ། གཉིས་པ་ལྟར་ན་འདུས་བྱས་སྐད་ཅིག་བཞིར་སྡོད་པར་འགྱུར་རོ། །བཞིར་སྡོད་ན་ནི་རྒ་བས་འདུས་བྱས་རྙིང་པའམ་མི་རྟག་པས་འཇིག་པར་ བྱེད་པའི་ཚེ་བཞིར་སྡོད་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་དོར་ན་དེ་གཉིས་ཀྱིས་རྙིང་པ་དང་འཇིག་པར་བྱེད་མི་ནུས་པར་འགྱུར་ཏེ་རྟག་ཏུ་བཞི་སྡོད་ལ་རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོར་ན་ནི་འདུས་བྱས་རང་ ཉིད་རྙིང་པའམ་འཇིག་པར་འགྱུར་བས་རྒས་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་གཞན་མི་དགོས་པར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་རེ་རེ་མཚན་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་སྐྱེ་བ་གཅིག་པུ་མཚན་ཉིད་ཡིན་པས་འདུས་བྱས་མི་ གནས་པ་དང་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་རྩ་བའི་སྐྱེ་བ་དང་སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བ་གཉིས་ཕན་ཚུན་གཅིག་གིས་གཅིག་སྐྱེད་པར་བྱེད་ན་དེ་གྲུབ་ན་བསྐྱེད་མི་དགོས་ལ་མ་གྲུབ་ན་སྐྱེད་བྱེད་དེའང་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 1-835 དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་ལའང་སྦྱར་རོ། །དྲུག་པའི་སྒྲ་འཇུག་པས་ཀྱང་དོན་གཞན་དུ་མི་འགྲུབ་སྟེ་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཞེས་པའི་སྒྲ་འཇུག་པས་དེ་གཉིས་ཐ་དད་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་ རོ། །གཞན་ཡང་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་དོན་གཞན་དང་ལྡན་པས་ནི་རང་ཉིད་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་མི་འགྲུབ་སྟེ་གསེར་ཐ་དད་དུ་ལྡན་པས་སྐྱེས་བུ་གསེར་དུ་མི་འགྲུབ་པ་བཞིན་ ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འདུས་བྱས་རང་ཉིད་ནི་སྐྱེ་གནས་རྒས་པ་མི་རྟག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མུ་སྟེགས་པའི་ལུགས་སུ་འགྱུར་རོ། །སྔ་ཕྱིའི་འདུས་བྱས་ད་ལྟར་ཡོད། །དུས་ཀུན་ད་ལྟར་ཉིད་དུ་འགྱུར། ། རང་བཞིན་མི་འགྱུར་གནས་སྐབས་འགྱུར། །ལ་སོགས་གྲངས་ཅན་འདོད་པ་ཡིན། །འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་འདུས་བྱས་ད་ལྟར་ཡོད་ན་དུས་གཉིས་དང་བཅས་པའི་བུམ་པ་ལྟར་ཡོད་དམ་དུས་གཉིས་མེད་ཀྱང་ དེའི་བུམ་པ་ད་ལྟར་ཡོད་པ་ཡིན་གྲང་། དང་པོ་ལྟར་ན་དུས་ཐམས་ཅད་ད་ལྟར་བར་འགྱུར་ཏེ་ད་ལྟར་གྱི་ཚེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་དངོས་པོ་རྟག་པའི་དོན་ཡིན་ཏེ་ བསལ་ཟིན་ཏོ། །ཅི་སྟེ་འཇིམ་པ་ལ་སོགས་པ་བུམ་པའི་གནས་སྐབས་གསུམ་ད་ལྟར་ཡོད་པ་དུས་གསུམ་གྱི་བུམ་པ་ད་ལྟར་ཡོད་པའི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་དག་རྫས་ཐ་དད་དུ་ཡོད་ན་དམིགས་སུ་རུང་བར་འགྱུར་ལ་གཅིག་དུ་ཡོད་ན་རྒྱུ་ལ་འབྲས་གནས་ཡིན་པས་བཀག་ཟིན་ཏོ། ། 1-836 གལ་ཏེ་བུམ་པའི་གནས་སྐབས་གསུམ་རང་དུས་ན་ཡོད་པར་སྨྲ་ན་དེ་ནི་ཀུན་གྱི་ལུགས་ཡིན་ནོ། ། དུས་གསུམ་ན་རྫ

【現代漢語翻譯】 如果主宰和心識的王國等也成為其他實體，那麼宗義就會變得混亂，貧困等也會因此斷絕。生等四者是一起產生有為法，還是逐漸產生？如果是前者，那麼一個法在同一時間會經歷生、住、老、無常。如果是後者，那麼有為法會停留四個剎那。如果停留四個剎那，那麼當老使有為法變舊或無常使其壞滅時，如果它不放棄四剎那的自性，那麼老和無常就不能使其變舊和壞滅，因為它始終停留於四剎那，所以是常。如果放棄，那麼有為法自身就會變舊或壞滅，因此不需要其他的相，如老等。如果每一個都是相，那麼僅僅生是相，有為法就會變得不住和常等。此外，如果根本的生和生的生兩者互相產生，如果它成立，那麼就不需要產生；如果不成立，那麼產生者也不會成立，因為沒有因。同樣地，也適用於其他的識。即使使用第六格的詞，也不能成立其他的意義，因為使用『色的自性』這樣的詞，會導致兩者成為異體。此外，如果無常等具有其他的意義，那麼自身就不能成為無常等，就像具有不同的黃金，人也不能成為黃金一樣。因此，有為法自身不是生、住、老、無常，所以會變成外道的觀點。前後的有為法現在存在。一切時都是現在。自性不變，狀態改變。等等是數論派的觀點。如果過去和未來的有為法現在存在，那麼就像具有兩個時期的瓶子一樣存在，還是即使沒有兩個時期，那個瓶子現在也存在？如果是前者，那麼一切時都會變成現在，因為在現在時存在。如果是後者，那麼事物是常的意義，已經被駁斥了。如果泥土等是瓶子的三種狀態，現在存在，那麼三個時期的瓶子現在存在是什麼意思呢？如果它們作為不同的實體存在，那麼就會成為可觀察的；如果作為一個存在，那麼因中生果已經被駁斥了。 如果說瓶子的三種狀態在各自的時期存在，那麼這是所有人的觀點。三個時期中，實體存在於各自的時期。

【English Translation】 If the lord and the kingdom of mind, etc., also become other entities, then the tenets will become confused, and poverty, etc., will be cut off. Do the four, such as birth, produce conditioned phenomena all at once, or do they produce them gradually? If the former, then one dharma will experience birth, abiding, aging, and impermanence at the same time. If the latter, then conditioned phenomena will abide for four moments. If they abide for four moments, then when aging makes conditioned phenomena old or impermanence destroys them, if it does not abandon its nature of abiding for four moments, then aging and impermanence cannot make it old and destroy it, because it always abides in four moments, so it is permanent. If it abandons it, then the conditioned phenomenon itself will become old or be destroyed, so there is no need for other characteristics such as aging. If each one is a characteristic, then only birth is a characteristic, and conditioned phenomena will become non-abiding and permanent, etc. Furthermore, if the root birth and the birth of birth produce each other, if it is established, then there is no need to produce; if it is not established, then the producer will also not be established, because there is no cause. Similarly, it also applies to other consciousnesses. Even using the sixth case ending, other meanings cannot be established, because using words like 'the nature of form' will cause the two to become different entities. Furthermore, if impermanence, etc., have other meanings, then they themselves cannot become impermanence, etc., just as having different gold does not make a person become gold. Therefore, conditioned phenomena themselves are not birth, abiding, aging, and impermanence, so they will become the views of the heretics. The conditioned phenomena of the past and future exist now. All times are now. The nature does not change, the state changes. And so on are the views of the Samkhya school. If the conditioned phenomena of the past and future exist now, then do they exist like a vase with two times, or even without two times, does that vase exist now? If the former, then all times will become the present, because they exist in the present time. If the latter, then the meaning of things being permanent has been refuted. If the mud, etc., are the three states of the vase, which exist now, then what does it mean that the vase of the three times exists now? If they exist as different entities, then they will become observable; if they exist as one, then the effect existing in the cause has been refuted. If it is said that the three states of the vase exist in their respective times, then this is the view of everyone. In the three times, the entity exists in its respective time.

---

ས་ཀྱི་རང་བཞིན་འགྱུར་བ་མེད་ཀྱང་གནས་སྐབས་གཞན་དུ་འགྱུར་གནས་སྐབས་གཞན་ དུ་སྨྲ་བའི་གྲངས་ཅན་གྱི་ལུགས་ཡིན་ནོ། །རྫས་མི་འགྱུར་ཀྱང་དངོས་པོ་གཞན་དང་གཞན་དུ་འགྱུར་བའང་མི་འཐད་དེ་རང་བཞིན་མི་འགྱུར་ན་དེ་དང་གཅིག་པའི་དངོས་པོ་ཡང་རྟག་པར་འགྱུར་ལ་ དངོས་པོ་འགྱུར་ན་དེ་དང་གཅིག་པའི་རང་བཞིན་ཡང་མི་རྟག་པར་འགྱུར་ཏེ་མཛོད་ལས། རང་བཞིན་ཡང་ནི་རྟག་དུ་འདོད། །དངོས་པོ་ཡང་ནི་རྟག་མི་འདོད། །རང་བཞིན་ལས་ནི་དངོས་མི་གཞན། །དབང་ ཕྱུག་ཐ་སྙད་ཡིན་པར་གསལ། །ཞེས་བཤད་དོ། །དུས་གསུམ་ན་གཟུགས་ཡོད་པར་གསུངས་པ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་འདུས་བྱས་འདས་མ་འོངས་ན་ཡོད་པར་མི་འགྲུབ་ཏེ་དེ་ནི་གཟུགས་བྱུང་ཟིན་དང་འབྱུང་རུང་ དུ་གསུངས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདས་པ་ནི་འགགས་པའི་དངོས་མེད་ཡིན་ལ་མ་འོངས་པ་ནི་མ་སྐྱེས་པའི་དངོས་མེད་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདས་པ་ལ་འབྲས་བུ་འབྱིན་ པའི་བྱེད་པ་མེད་དེ་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་མ་འོངས་པ་ལའང་བྱེད་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ་དངོས་མེད་དུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་རྐྱེན་མ་ཚང་བས་བྱེད་པ་མ་ཐོབ་བོ་ཞེ་ན། 1-837 རྐྱེན་ཀྱང་འདུས་བྱས་ཡིན་པས་དུས་གང་ན་མེད་ཀྱང་རང་གི་དམ་བཅའ་ཉམས་སོ། །འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་གཞི་བཤད་པ། །ནམ་མཁའ་མོ་གཤམ་བུ་དང་མཚུངས། །འགོག་པ་གཉིས་ཀྱང་ནམ་མཁའ་འདྲ། །དེ་བཞིན་ ཉིད་ཀྱང་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །ནམ་མཁའ་ནི་ཐོགས་བཅས་ཀྱི་རྫས་མེད་པ་ཙམ་སྟེ་གང་ན་གཟུགས་མེད་པ་དེ་ན་ནམ་མཁའ་འདུག་ཅེས་ཟེར་བ་བཞིན་ནོ། །གང་ཡང་རྒྱ་ནམ་ མཁའ་དང་སྣང་བ་ནམ་མཁའ་དང་བུ་ག་ནམ་མཁའ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དང་ཁམས་ཡིན་ནོ། །མ་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་ནི་རྐྱེན་མ་ཚང་བས་འདུས་བྱས་མ་བསྐྱེད་པ་ཙམ་སྟེ་ཚེ་མ་ཟད་ པར་ཤི་བ་བཞིན་ནོ། །འདི་ནི་ཟས་གོས་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་མ་ཚང་བས་འདུས་བྱས་རིས་མཐུན་དུ་གནས་པའི་རྒྱུན་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ། །བརྟགས་པས་འགོག་པ་ནི་གཉེན་པོའི་མཐུས་ཟག་བཅས་མི་ འབྱུང་བ་སྟེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་སྔར་ཡོད་ཀྱི་སྤང་བྱ་ནམ་མཁའ་ལ་འཇའ་ཡལ་བ་བཞིན་སོང་ནས་ཕྱིས་འབྱུང་མི་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཕུང་པོ་ལྷག་མེད་ཐོབ་པའི་ ཚེ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་ཀ་རྒྱུན་ཆད་པར་འདོད་དེ་གང་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྟོགས་པ་བརྗོད་པ་བརྒྱ་པ་ནས་མ་འགག་པའི་སེམས་ཀྱིས་ནི། ཚོར་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བྱེད་དེ། །མར་མེ་ཤི་བར་གྱུར་པ་དང་། ། 1-838 དེའི་སེམས་ནི་རྣམ་པར་ཐར། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། ལུས་ཞིག་ཚོར་བ་བསིལ་བར་གྱུར། །འདུ་ཤེས་འགགས་ཤིང་འདུ་བྱེད་ཅིང་། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནུབ་གྱུར་པ། །འདི་འདྲ་འདི་དག་ཡང་དག་མཐའ་ཞེས་བྱ་ བ་དང་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་བསྟོད་པ་ལས་ཁྱོད་ནི་ཞི་བར་གཤེགས་གྱུ

【現代漢語翻譯】 雖然地的自性不變，但暫時會變成其他的，這是數論派的觀點。如果實體不變，但事物變成其他的，這也是不合理的，如果自性不變，那麼和它相同的事物也應恒常不變；如果事物改變，那麼和它相同的自性也應無常，如《俱舍論》中所說：『自性亦恒常，事物非恒常，自性異事物，自在唯假名。』 經中說三世有色等，也不能成立有為法在過去和未來存在，因為這是指色已生和將生等。因此，過去是已滅的無，未來是未生的無。所以，過去沒有產生結果的作用，就像兔角一樣。否則，未來也應有作用，因為都是無。如果說因為因緣不具足而沒有獲得作用，那麼因緣也是有為法，無論何時沒有，都違背了自己的承諾。 解釋非有為法的基：虛空如禿女之子，二滅亦如虛空，真如亦為非有為法。虛空只是沒有阻礙的物質，就像說哪裡沒有色，哪裡就有虛空一樣。而且，廣大虛空、顯現虛空和孔隙虛空是色的生處和界。非擇滅只是因緣不具足而不產生有為法，就像壽命未盡而死亡一樣。這是因為食物衣服等因緣不具足，所以有為法在同類中相續存在的原因沒有產生。擇滅是依靠對治力而不產生有漏法，也就是涅槃。這是指先前存在的所斷，像彩虹消失在空中一樣，消失後不再產生。獲得無餘依涅槃時，認為五蘊都斷滅了，如《百論》中所說：『未滅之心識，感受諸苦樂，如燈火熄滅，其心即解脫。』 以及『身壞感受滅，想行亦止息，識滅如是者，是謂真解脫。』以及《殊勝贊》中說：『您已寂滅而去。』

【English Translation】 Although the nature of earth does not change, it temporarily transforms into other forms. This is the view of the Samkhya school. It is also unreasonable to say that the substance does not change, but things transform into other forms. If the nature does not change, then the things that are identical to it should also be permanent; if things change, then the nature that is identical to it should also be impermanent, as stated in the Abhidharmakosha: 'Nature is always constant, things are not constant, nature is not different from things, and Ishvara (自在) is just a name.' The sutras say that form exists in the three times, but it cannot be established that conditioned phenomena exist in the past and future, because this refers to form that has already arisen and will arise. Therefore, the past is the non-existence of what has ceased, and the future is the non-existence of what has not yet arisen. Therefore, the past does not have the function of producing results, just like a rabbit's horn. Otherwise, the future should also have a function, because both are non-existent. If you say that the function is not obtained because the conditions are not complete, then the conditions are also conditioned phenomena, and whenever they are not present, you violate your own commitment. Explanation of the basis of the unconditioned: space is like the son of a barren woman, the two cessations are also like space, and suchness is also an unconditioned phenomenon. Space is just the absence of obstructive matter, just as it is said that where there is no form, there is space. Moreover, vast space, manifest space, and pore space are the birthplaces and realms of form. Non-analytical cessation is just the non-production of conditioned phenomena due to incomplete conditions, just like dying before the end of one's lifespan. This is because the conditions such as food and clothing are not complete, so the cause of the continuous existence of conditioned phenomena in the same category is not produced. Analytical cessation is the non-production of defiled phenomena due to the power of the antidote, which is Nirvana. This refers to the previously existing object to be abandoned, like a rainbow disappearing in the sky, disappearing and no longer arising. When one attains Nirvana without remainder, it is believed that all five aggregates are cut off, as stated in the Satashastra: 'The mind that has not ceased, experiences suffering and happiness, like a lamp that is extinguished, its mind is liberated.' And 'When the body is destroyed, feelings cease, perceptions and formations also cease, and consciousness ceases, this is called true liberation.' And in the Praise of Excellence it says: 'You have gone to peace.'

---

ར་ནས། ཞུགས་གུམ་ལྟ་བུར་བགྲང་དུ་མེད་ཅེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་བདག་མེད་པའོ། །རྟག་པའི་དངོས་པོ་ ནི་བཀག་ཟིན་ལ། ནམ་མཁའ་རླུང་གི་རྟེན་དུ་གསུངས་པ་ནི་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལས་ཀྱི་མཐུས་ནམ་མཁའ་ལ་བཟུང་བ་ལ་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རྟེན་ དང་བརྟེན་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ཡིན། འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བའི་བྱེད་པ་པོ་ནམ་མཁའ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་ལས་ལས་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །བརྟགས་མིན་གྱི་འགོག་པའང་རྐྱེན་ མ་ཚང་བ་ཉིད་ཀྱིས་འདུས་བྱས་དེ་ཁེགས་པས་འགོག་པ་རྫས་གཞན་དོན་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། རྐྱེན་ནུས་པ་ཐོགས་མེད་དུ་ཚང་ན་ནི་འགོག་པས་དགག་མི་ནུས་ཏེ་རྣམ་འགྲེལ་ལས། མ་ ཚང་མེད་རྒྱུ་དེ་ལ་ནི། །འབྲས་བུ་གང་གིས་བཟློག་པར་ནུས་ཞེས་བཤད་དོ། །བརྟགས་པའི་འགོག་པའང་དེ་ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་ཟག་བཅས་སྐྱེ་བའི་གེགས་བྱེད་ན་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཡེ་གདོད་མ་ནས་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ་དེ་གསར་དུ་སྐྱེས་ན་ནི་རྟག་པ་འཇིག་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 1-839 འོན་ཏེ་དེ་གཉེན་པོས་ཐོབ་པས་གེགས་བྱེད་པ་ཡིན་ན་འཐོབ་བྱེད་གཉེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་གེགས་བྱེད་པས་འགོག་པ་དེ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །མདོ་སྡེ་པ་རྣམས་དེ་སྐད་ཟེར། འདོད་པ་གཞན་ཀུན་ ངེས་པ་མེད། ཁ་ཅིག་གིས་ཆོས་མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་ནས་བཤད་པ་རྣམས་མདོ་སྡེ་པའི་འདོད་པར་བྱས་ནས་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ལ་སོགས་པའང་འདིའི་གྲུབ་མཐའ་ཡིན་ནོ། ། ཞེས་ཟེར་བ་ དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ནི་ཐེག་ཆེན་པ་རྣམས་ཀྱང་འདོད་པའི་ཕྱིར་དང་ཀུན་ལས་བཏུས་ནི་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཆོས་མངོན་པའི་མདོ་ཐམས་ཅད་ལས་བཏུས་ནས་ཤེས་བྱའི་གཤིས་དང་མཐུན་པར་བཤད་པ་ ཡིན་གྱི་གྲུབ་མཐའི་འདོད་ཚུལ་ནི་ཤས་ཆུང་ངོ་། །དེས་ན་འདིའི་འདོད་ཚུལ་རྣམས་ཀྱང་མཛོད་ཀྱི་འགྲེལ་ཊཱིཀ་རྣམས་རྒྱས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་དང་འདུས་མ་བྱས་དང་རིག་བྱེད་ མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་རྫས་སུ་མེད་པས་དེ་དག་ལས་བྱས་པའི་ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་རྫས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ཕྱེད་དང་ལྔ་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཕྱེད་དང་བཅུ་གཉིས་དང་ཁམས་ཕྱེད་ དང་བཅུ་བདུན་རྫས་སུ་ཡོད། བདེན་བཞི་དང་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་དང་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱང་སྔ་མ་བཞིན་ཡིན་གྱི་དོན་བྱེད་ནུས་པ་གང་ཡིན་པ། དེ་འདིར་དོན་དམ་ཡོད་མ་ཡིན། །གཞན་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡོད་པ་སྟེ། ། 1-840 དེ་དག་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་བཤད། །ཅེས་འབྱུང་བ་དེ་ནི་རྟོག་གེ་བ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་ཚུལ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་ནས་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་ལ་སོགས་པའི་འཆད་ཚུལ་མང་པོ་ བྱས་པ་དེ་དག་ཕལ་ཆེ་བ་ནི་མདོའི་ཆོས་འཆད་པ་ཡིན་ནོ། །སྡེ་པ་འདི་གཉིས་ཀས་བྱེད་པ་པོ་ནི་ལས་སུ་འདོ

【現代漢語翻譯】 因此，（涅槃）就像被燒盡的灰燼一樣，被認為是不可數的。同樣，（涅槃）也是無我的。常有的事物已經被禁止了。至於說虛空是風的支撐，那是因為風輪憑藉其力量支撐著虛空，所以才有了『支撐』的說法。如果不是這樣，那麼就會有能依和所依的因果關係。因為虛空是所有世界的根本作者，所以世界就不會從各種業中產生。對於非觀察之滅，僅僅因為因緣不具足，有為法就被阻止，因此認為滅是另一種實體的觀點是無意義的。如果因緣的力量毫無阻礙地具足，那麼滅就無法阻止（有為法的產生）。正如《釋量論》中所說：『對於不具足因緣的事物，什麼果能夠阻止它呢？』對於觀察之滅，僅僅因為它的存在就阻礙了有漏法的產生，那麼一切眾生從一開始就應該解脫。如果它是新產生的，那麼常法就會被破壞。但是，如果它通過對治力獲得，從而起到阻礙作用，那麼獲得對治力本身就起到了阻礙作用，因此滅就變得沒有意義了。經部師們是這麼說的。其他的觀點都不確定。有些人認為從《阿毗達磨集論》中提出的觀點都是經部的觀點，甚至認為十二部經等也都是這個宗派的觀點。這種說法是不對的，因為這些觀點也是大乘行者所認可的。《集論》是論師從所有阿毗達磨經中收集起來的，爲了與所知的事物性質相符而宣說的，宗派的觀點只佔很小一部分。因此，關於這個宗派的觀點，在《俱舍論》的註釋中有很多詳細的闡述。因此，由於不相應行、無為法和非有色法不是實有，所以由它們所產生的蘊、處、界也不是實有。因此，五蘊半、十二處半和十七界半是實有的。四諦、有漏和無漏以及二諦也和前面一樣，凡是具有作用能力的，在這裡都不是勝義有，其他的都是世俗有。『這些是自相和共相的定義。』這些說法是 तर्क師（tarkika，思辨者）的觀點。從《阿毗達磨集論》中對世俗諦和勝義諦等做了很多解釋，但這些大部分都是對經部教義的解釋。這兩個部派都認為作者是業。 Therefore, (Nirvana) is considered uncountable, like ashes that have been burned. Similarly, (Nirvana) is also selfless. The permanent entity has already been negated. As for saying that space is the support of wind, it is because the wind mandala supports space by the power of its karma, hence the term 'support' is used. If it were not so, there would be a cause-and-effect relationship of the supported and the supporter. Because space is the fundamental author of all worlds, the world would not arise from various karmas. Regarding non-analytical cessation, merely because the conditions are not complete, conditioned phenomena are prevented, so the view that cessation is another entity is meaningless. If the power of conditions is complete without obstruction, then cessation cannot prevent (the arising of conditioned phenomena). As stated in the Pramanavarttika (Commentary on Valid Cognition): 'For things that lack complete causes, what result can prevent them?' Regarding analytical cessation, merely because its existence obstructs the arising of contaminated phenomena, then all beings should be liberated from the very beginning. If it is newly produced, then the permanent would be destroyed. However, if it is obtained through an antidote and thus acts as an obstruction, then the antidote itself acts as an obstruction, so cessation becomes meaningless. The Sautrantikas say this. Other views are uncertain. Some people think that the views presented in the Abhidharmasamuccaya (Compendium of Abhidharma) are the views of the Sautrantikas, and even that the twelve divisions of scripture and so on are also the tenets of this school. This is not correct, because these views are also accepted by Mahayana practitioners. The Samuccaya is a collection made by the master from all the Abhidharma sutras, explained in accordance with the nature of knowable things, and the views of the school account for only a small part. Therefore, the views of this school are explained in detail in the commentaries on the Kosha. Therefore, since non-associated formations, unconditioned phenomena, and non-manifest form are not substantially existent, the aggregates, elements, and sense bases produced from them are also not substantially existent. Therefore, five and a half aggregates, twelve and a half sense bases, and seventeen and a half elements are substantially existent. The Four Noble Truths, contaminated and uncontaminated, and the Two Truths are also the same as before. Whatever has the ability to perform a function is not ultimately existent here; others are conventionally existent. 'These are the definitions of self-characteristics and general characteristics.' These statements are the views of the तर्क師（tarkika，思辨者，logicians）. The many explanations of conventional truth and ultimate truth, etc., made in the Abhidharmasamuccaya are mostly explanations of the sutra teachings. Both of these schools assert that the agent is karma.

【English Translation】 Therefore, (Nirvana) is considered uncountable, like ashes that have been burned. Similarly, (Nirvana) is also selfless. The permanent entity has already been negated. As for saying that space is the support of wind, it is because the wind mandala supports space by the power of its karma, hence the term 'support' is used. If it were not so, there would be a cause-and-effect relationship of the supported and the supporter. Because space is the fundamental author of all worlds, the world would not arise from various karmas. Regarding non-analytical cessation, merely because the conditions are not complete, conditioned phenomena are prevented, so the view that cessation is another entity is meaningless. If the power of conditions is complete without obstruction, then cessation cannot prevent (the arising of conditioned phenomena). As stated in the Pramanavarttika (Commentary on Valid Cognition): 'For things that lack complete causes, what result can prevent them?' Regarding analytical cessation, merely because its existence obstructs the arising of contaminated phenomena, then all beings should be liberated from the very beginning. If it is newly produced, then the permanent would be destroyed. However, if it is obtained through an antidote and thus acts as an obstruction, then the antidote itself acts as an obstruction, so cessation becomes meaningless. The Sautrantikas say this. Other views are uncertain. Some people think that the views presented in the Abhidharmasamuccaya (Compendium of Abhidharma) are the views of the Sautrantikas, and even that the twelve divisions of scripture and so on are also the tenets of this school. This is not correct, because these views are also accepted by Mahayana practitioners. The Samuccaya is a collection made by the master from all the Abhidharma sutras, explained in accordance with the nature of knowable things, and the views of the school account for only a small part. Therefore, the views of this school are explained in detail in the commentaries on the Kosha. Therefore, since non-associated formations, unconditioned phenomena, and non-manifest form are not substantially existent, the aggregates, elements, and sense bases produced from them are also not substantially existent. Therefore, five and a half aggregates, twelve and a half sense bases, and seventeen and a half elements are substantially existent. The Four Noble Truths, contaminated and uncontaminated, and the Two Truths are also the same as before. Whatever has the ability to perform a function is not ultimately existent here; others are conventionally existent. 'These are the definitions of self-characteristics and general characteristics.' These statements are the views of the तर्क師（tarkika，思辨者，logicians）. The many explanations of conventional truth and ultimate truth, etc., made in the Abhidharmasamuccaya are mostly explanations of the sutra teachings. Both of these schools assert that the agent is karma.

---

ད་དེ་ལས་ལས་འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་སྐྱེས་ཞེས་གང་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། ། ཉན་ཐོས་སྡེ་པ་གཞན་གྱི་འདོད་ཚུལ་ཤིན་དུ་མང་བས་གཞུང་ལུགས་མང་པོར་འདི་གཉིས་ཀྱིས་གཞན་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་ལྟ་བུར་གསུངས་སོ། །འདི་གཉིས་ཀྱི་འདོད་ཚུལ་མཐའ་ཡས་པ་ནི་ཚིག་མང་བར་ འགྱུར་བས་མ་བྲིས་སོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་བཤད་པ་ལས་མདོ་སྡེ་པ་བཤད་པའི་རབ་དུ་བྱེད་པ་སྟེ་བཅོ་བརྒྱད་པའོ།། །། ༄། །གྲུབ་པའི་མཐའ་བཤད་པ་ལས་རྣམ་རིག་སེམས་ཙམ་པ་བཤད་པའི་རབ་དུ་བྱེད་པ་སྟེ་བཅུ་དགུ་པ། ད་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ལས་ རྣམ་རིག་སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་བཤད་དེ། རྣམ་རིག་པ་རྣམས་གཟུགས་ཀྱི་གཞི། །སེམས་ལས་གཞན་ན་མེད་པར་འདོད། །དེ་དག་སེམས་ཀྱི་སྤྲུལ་པའམ། །སེམས་ཉིད་དེ་ལྟར་སྣང་ཞེས་ཟེར། །འདི་ལ་སྣང་བ་ཤེས་ པས་སྒྲོ་བཏགས་པར་འདོད་པའི་རྣམ་བརྫུན་པ་དང་སྣང་བ་ཤེས་པར་བདེན་པར་འདོད་པའི་རྣམ་བདེན་པ་གཉིས་ལས་གཉི་ག་ལྟར་ན་ཡང་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ནི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ལས་གཞན་དུ་མེད་པར་འདོད་དོ། ། 1-841 དེ་ལ་དང་པོ་ནི་སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ལ་སོགས་པ་སྟེ་ཐེག་བསྡུས་ལས། དོན་ནི་དོན་དུ་གྲུབ་གྱུར་ན། །ཡེ་ཤེས་རྟོག་པ་མེད་མི་འགྱུར། །དེ་མེད་པས་ན་སངས་རྒྱས་ཉིད། །འཐོབ་ པར་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་རྒྱུ་བ་ལ། །དོན་ཀུན་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། །དོན་མེད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ། །དེ་མེད་པས་ན་རྣམ་རིག་མེད། །ཅེས་གང་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། ། དེས་ན་འདི་ནི་རྣམ་པ་རྣམས་སྤྲུལ་པ་དང་རྨི་ལམ་དང་སྒྱུ་མ་དང་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་དང་ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུར་འདོད་དེ་དབུ་མ་རྒྱན་ལས། ཇི་སྟེ་ཐོག་མ་མེད་རྒྱུད་ཀྱི། །བག་ཆགས་ སྨིན་པས་སྤྲུལ་པ་ཡི། །རྣམ་པ་དག་ནི་སྣང་བ་ཡང་། །ནོར་བས་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་འདྲ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། གཞན་ལས་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་རྣམ་པ་མེད། །བདག་ཏུ་འཛིན་གནས་འབའ་ཞིག་ལ། །རྣམ་ པ་ཐ་དད་སྣང་བ་ནི། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་བདེན་པ་ནི་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་ལ་སོགས་པའི་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ་ཇི་སྐད་དུ་དམིགས་ པ་བརྟག་པ་ལས། ནང་གི་ཤེས་བྱའི་ངོ་བོ་ནི། ཕྱི་རོལ་ལྟར་སྣང་གང་ཡིན་ཏེ། །དོན་ཡིན་རྣམ་ཤེས་ངོ་བོའི་ཕྱིར། །ཞེས་གང་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་དང་སློབ་དཔོན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་རྣམ་པ་བདེན་བརྫུན་གཉི་གའི་ཆ་བཟུང་ནས་བཤད་དེ་རྣམ་ངེས་ལས། 1-842 རིག་བྱ་རིག་བྱེད་རྣམ་པ་མེད། །སྒྲ་སོགས་ཤེས་པའི་ཐ་དད་བཞིན། །ཞེས་བྱ་བ་དང་དེས་ན་བློ་ནི་ཚུལ་གཉིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་ཉི་ཤུ་པ་ལས་ཀྱང་གཉིས་ཀ་མཐུན་པར་བཤད་དོ། ། རྣམ་བདེན་པ་རྣམས་ནི་ཟླ་གཉིས་དང་དོན་སྤྱི་ལ་སོགས་པ་རྣམ

【現代漢語翻譯】 那麼，關於『世界萬象皆由業力所生』的說法是什麼呢？ 其他小乘部派的觀點非常多，因此有論典說，這兩種觀點幾乎涵蓋了一切。但這兩種觀點的具體內容非常繁雜，如果全部寫出來會過於冗長，所以就不一一列舉了。 以上是各宗派的觀點，下面開始講述經部宗的論述，即第十八品。 現在開始講述大乘宗中主張諸法無自性者的觀點，即唯識宗的論述。唯識宗認為，色法的本體，並非存在於心識之外。他們認為，外境是心識的幻化，或者說，是心識以那種方式顯現。對此，又分為兩種觀點：一種認為顯現是由意識妄加分別而產生的假象（虛妄唯識），另一種認為顯現對於意識來說是真實的（真實唯識）。但無論哪種觀點，都認為外在的六處（眼、耳、鼻、舌、身、意）並非獨立於心識和心所而存在。 第一種觀點是聖者無著（Asanga）論師等所持有的，如《攝大乘論》中所說：『如果外境真實存在，那麼就不會有無分別智的變異。因為沒有外境，所以證得佛果是不可能的。因為無分別智是執行的，所以不會有外境顯現。因為通達了外境不存在，所以沒有唯識。』 因此，這種觀點認為，一切現象都如幻化、夢境、魔術、乾闥婆城、水月一般。如《現觀莊嚴論》所說：『猶如無始相續的習氣成熟，所顯現的幻化之相，也是因為錯亂而如同魔術的自性。』以及『從他處了知的自性沒有相，只是執著我的處所，顯現各種不同的相，如同魔術的自性。』 真實唯識的觀點是陳那（Dignāga）論師等所持有的，如《觀所緣論》中所說：『內在所知的體性，就是顯現為外境的那個，因為是境，所以是識的體性。』 安慧（Sthiramati）論師和法稱（Dharmakīrti）論師則兼顧了虛妄唯識和真實唯識兩方面的觀點，如《釋量論》中所說：『能知和所知沒有差別，如同聲音等與意識的差別一樣。』因此，意識是具有兩種特性的。』《二十頌》中也同樣闡述了這兩種觀點。

【English Translation】 Now, what is said about 'the various worlds arising from karma'? Other Śrāvakayāna schools have very many views, so it is said in the treatises that these two views encompass almost everything else. The specific contents of these two views are very complex, and if they were all written out, it would be too lengthy, so they will not be listed one by one. The above are the views of the various schools. Next, we will begin to discuss the views of the Sautrāntika school, which is the eighteenth chapter. Now, we will begin to discuss the views of the Mahāyāna school that advocates the absence of inherent existence of phenomena, that is, the Yogācāra school. The Yogācārins believe that the essence of form is not present outside of consciousness. They believe that external objects are the illusion of consciousness, or rather, that consciousness manifests in that way. Regarding this, there are two views: one believes that appearances are false appearances produced by the mind's false discriminations (false aspectarians), and the other believes that appearances are real for consciousness (true aspectarians). But regardless of which view, they all believe that the external six sources (eye, ear, nose, tongue, body, mind) do not exist independently of consciousness and mental factors. The first view is held by masters such as the venerable Asanga, as stated in the Compendium on the Mahāyāna: 'If external objects truly existed, then there would be no change in non-conceptual wisdom. Because there are no external objects, it is impossible to attain Buddhahood. Because non-conceptual wisdom is operating, there will be no appearance of external objects. Because one understands that external objects do not exist, there is no mere consciousness.' Therefore, this view holds that all phenomena are like illusions, dreams, magic, cities of gandharvas, and reflections of the moon in water. As the Ornament of Clear Realization says: 'Just as the habits of beginningless continuity ripen, the appearances of illusionary forms are also like the nature of magic due to delusion.' And 'The nature of knowing from others has no form, it is only the place of clinging to self, the appearance of various forms is like the nature of magic.' The view of true aspectarians is held by masters such as Dignāga, as stated in the Examination of the Object of Observation: 'The essence of inner knowledge is whatever appears as the outer object, because it is an object, it is the essence of consciousness.' Sthiramati and Dharmakīrti both took into account the views of both false and true aspectarians, as stated in the Pramāṇavārttika: 'The knowable and the knowing are not different, just like the difference between sounds and consciousness. Therefore, consciousness has two characteristics.' The Twenty Verses also similarly elucidates these two views.

---

་པ་བརྫུན་པར་གྲགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཤེས་པར་འདོད་དེ་རྣམ་འགྲེལ་ལས་དེ་དག་གི་ཡང་དེ་ལྟའི་དངོས། བཀག་མེད་གསལ་བར་སྣང་ བ་ཉིད། །ཤེས་པའི་ངོ་བོའི་དོན་ཉིད་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། །གལ་ཏེ་སྤྱི་ཡང་ཤེས་ངོ་བོའི། །དོན་ཉིད་ཡིན་ན་ཐལ་བར་འགྱུར། །དེ་ལྟར་འདོད་ཕྱིར་སྐྱོན་ཡོད་མིན། །རྣམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ སྤྱི། །ཀུན་ལ་མཚུངས་པར་འཛིན་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གང་དང་གང་ལ་ཡུལ་གང་དང་གང་སྣང་བ་དེ་ནི་བློ་དེས་སྒྲོ་བཏགས་པའམ་བློ་དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཏེ་ གཉི་ཀའི་དཔེ་ནི་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །ཅི་བེམ་པོར་སྣང་བའང་རིག་པ་ལས་མ་འདས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལུང་དང་རིགས་པ་དང་བྲལ་བ་རྒྱལ་པོའི་བཀའ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ཡང་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ། རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་ཀུན་བཏགས་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་དེས་བརྩམས་རགས་པ་མེད། །རགས་སྣང་གཅིག་དང་དུ་མར་བྲལ། །དེ་ཕྱིར་སེམས་ལས་དོན་གཞན་མེད། །རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་ནི་ཆ་མེད་པ་མི་རུང་སྟེ་ཉི་ཤུ་པ་ལས་དྲུག་གིས་གཅིག་ཆར་སྦྱར་བ་ན། 1-843 ཕྲ་རབ་རྡུལ་ཆ་དྲུག་དུ་འགྱུར། །དྲུག་པོ་དག་ནི་གོ་གཅིག་ན། །གོང་བུའང་རྡུལ་ཕྲན་ཙམ་དུ་འགྱུར། །ཞེས་འབྱུང་བ་དེ་དགག་པར་བྱ་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་རྡུལ་ཆ་མེད་ནི་བློས་བཀོད་པ་ཉིད་ཡིན་ ནོ། །དེ་མེད་ན་ནི་དེས་བརྩམས་པའི་རགས་པ་མེད་སྟེ་རྩོམ་བྱེད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རགས་པར་སྣང་བ་ཙམ་བདེན་པའང་མ་ཡིན་གཅིག་ཏུ་བདེན་ན་གཡོ་མི་གཡོ་དང་ཁ་བསྒྱུར་མ་བསྒྱུར་ལ་ སོགས་པ་གཉིས་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་དུ་མར་སྣང་བའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་གཅིག་ཡིན་པ་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་གཟུགས་ནི་དབྱིབས་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ལ་སྒྲའང་སྙན་མི་སྙན་ལ་ སོགས་པ་དང་དྲི་ཞིམ་མི་ཞིམ་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ངོ་། ། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་གཅིག་མ་ཡིན་ཏེ་གཅིག་དང་དུ་མ་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང་། འགལ་བ་དག་ཀྱང་གཅིག་ཡིན་ན་ཧ་ཅང་ ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་བ་འདི་གཅིག་ཏུ་མ་གྲུབ་ན་ནི་དུ་མར་ཀྱང་མེད་དེ་གསོག་བྱེད་གཅིག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་རྣམ་ངེས་ལས། །གཞན་དུ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ལ། །རང་བཞིན་ དུ་མར་སྣང་བ་ཡི། །རྣམ་པ་ཇི་ལྟར་བདེན་འགྱུར་ཏེ། །གཅིག་པ་ཉིད་དེ་ཉམས་ཕྱིར་དང་། །གཞན་གྱི་གཞན་ཉིད་ཉམས་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པར་སྨྲ་བ་ལའང་སྐྱོན་དེ་མཚུངས་ཏེ། 1-844 དེ་ལྟར་སྔ་ཕྱི་དུས་གཅིག་ཏུ། །ཕྲད་ན་སྔ་ཕྱི་དུས་མཉམ་འགྱུར། །རིམ་གྱིས་ཕྲད་ན་ཤེས་པ་དེ། །ཆ་དང་བཅས་པས་དངོས་མེད་འགྱུར། །ཤེས་པའི་རྒྱུན་རྩོམ་པའི་སྐད་ཅིག་མའང་སྔ་ཕྱིའི་དབུས་ལས་ མི་འདའ་བས་དེ་གཉིས་ལ་དུས་གཅིག་གམ་རིམ་གྱིས་ཕྲད། དང་པོ་ལྟར་ན་སྐད

【現代漢語翻譯】 那些被稱為虛假的現象也需要了解，正如《釋量論》中所說：『它們的真實性在於無礙地顯現，因為那是知識本質的意義。』並且，『如果共相也是知識本質的意義，那將導致謬誤。』因為如此認為，所以沒有過失。因為相的本質的共相，對一切事物都同樣執著。』如此說道。因此，無論在心和心所中顯現何種對境，那都是由該心所作的增益，或者是該心的自性，兩者的例子就像夢中的顯現一樣。如果說『顯現為物質的現象也未超出覺性』，這是否是既不符合經文，也不符合理證的國王的命令呢？ 並非如此，而是要說明：『不可分割的微塵是假立的，因此，由它組成的粗大之物並不存在。粗大的顯現既非單一也非多重，因此，事物並非獨立於心識之外。』微塵不能是不可分割的，因為《俱舍論》第二十品中說：『六個微塵同時結合時，微塵將有六個部分。如果這六個部分佔據一個位置，那麼聚合體也將只有微塵的大小。』這需要駁斥，因此，不可分割的微塵僅僅是心識的造作。如果不存在不可分割的微塵，那麼由它組成的粗大之物也不存在，因為沒有能造作者。僅僅是粗大的顯現也不是真實的，如果真實地是單一的，那麼將導致運動與非運動、彎曲與非彎曲等不存在二元對立。並且，由於顯現為多重的理由，單一性也被否定。 例如，色顯現為各種形狀和顏色，聲音也顯現為悅耳與不悅耳等，氣味也顯現為香與不香等。因此，它們不是單一的，因為單一與多重是相違的。如果相違的事物也是單一的，那將導致荒謬的結論。如果顯現不是單一的，那麼它也不是多重的，因為沒有聚合的來源。正如《釋量論》中所說：『否則，在一個事物的自性中，如何能真實地顯現出多種自性呢？因為單一性本身已經喪失，並且其他事物的其他性也已經喪失。』等等，已經如此闡述。如果這樣，那麼對唯識宗來說，也會有同樣的過失： 『如果先後同時相遇，那麼先後將同時發生。如果依次相遇，那麼該知識將因為具有部分而成為非實有。』組成知識流的剎那也無法超出先後之間的範圍，因此，這兩者是同時相遇還是依次相遇呢？如果是前者，那麼剎那…

【English Translation】 Those phenomena known as false also need to be understood, as stated in the Pramanavarttika (Commentary on Valid Cognition): 'Their reality lies in appearing without obstruction, because that is the meaning of the essence of knowledge.' And, 'If the universal is also the meaning of the essence of knowledge, that would lead to fallacy.' Because it is believed so, there is no fault. Because the universal of the essence of aspects clings to all things equally.' Thus it is said. Therefore, whatever object appears in mind and mental factors, that is either an imputation made by that mind or the nature of that mind, and the example for both is like the appearance in a dream. If it is said that 'phenomena that appear as material are not beyond awareness,' is this a king's command that is devoid of both scripture and reason? It is not so, but rather to show: 'Indivisible atoms are conceptual constructs, therefore, the gross things composed of them do not exist. Gross appearances are neither single nor multiple, therefore, things are not other than mind.' Atoms cannot be indivisible, because in the twentieth chapter of the Abhidharmakosha: 'When six atoms are joined together simultaneously, the atom will have six parts. If these six parts occupy one position, then the aggregate will also be only the size of an atom.' This needs to be refuted, therefore, indivisible atoms are merely constructs of the mind. If there are no indivisible atoms, then the gross things composed of them do not exist, because there is no composer. Merely the appearance of grossness is also not true; if it were truly singular, it would lead to the absence of duality such as movement and non-movement, bending and non-bending. And, because of the reason that it appears as multiple, singularity is also negated. For example, form appears in various shapes and colors, sound also appears as pleasant and unpleasant, and smell also appears as fragrant and unfragrant. Therefore, they are not singular, because singular and multiple are contradictory. If contradictory things are also singular, that would lead to absurd conclusions. If appearance is not established as singular, then it is also not multiple, because there is no source of aggregation. As stated in the Pramanaviniscaya (Ascertainment of Validity): 'Otherwise, in the nature of one thing, how could multiple natures appear truly? Because singularity itself is lost, and the otherness of other things is also lost.' And so on, it has been explained. If that is the case, then for the Mind-Only school, there would be the same fault: 'If earlier and later meet simultaneously, then earlier and later will occur simultaneously. If they meet sequentially, then that knowledge will become non-existent because it has parts.' The moment that composes the stream of knowledge also cannot go beyond the range between earlier and later, therefore, do these two meet simultaneously or sequentially? If it is the former, then the moment...

---

་ཅིག་ཕྱི་མ་སྔ་མའམ་སྔ་མ་ཕྱི་མའི་དུས་སུ་ཐིམ་པར་འགྱུར་ལ། ཕྱི་མ་ལྟར་ན་སྔ་མ་དང་ཕྲད་ པའི་ཚེ་ཕྱི་མ་དང་མ་ཕྲད་པས་ཕྲད་མ་ཕྲད་ཀྱི་ཆ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་ཆ་ཤས་མེད་པའང་མི་རུང་ལ། དེས་ན་དེས་བརྩམས་པའི་ཤེས་པའི་རྒྱུན་གྱི་རགས་པའང་མི་རུང་བར་ འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ད་ལྟར་གྱི་སྐད་ཅིག་ནི་འདས་མ་འོངས་དངོས་མེད་དང་ཕྲད་པ་མེད་པས་སྔ་ཕྱིའི་ཆ་མེད་ལ་སྔ་ཕྱི་དངོས་པོར་མེད་པས་དེ་གཉིས་ལ་ལྟོས་པའི་དབུས་ཀྱང་དོན་ལ་ མེད་དོ། །དེས་ན་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་མཐུན་པའི་རྒྱུན་ཀྱང་མེད་ལ་རྒྱུན་དུ་སྣང་བ་ནི་ཆ་ཤས་མེད་པའི་སྐད་གཅིག་མ་རེ་རེ་རང་དུས་ན་ཡོད་པ་ལ་རྟོག་པས་རྒྱུན་དུ་སྒྲོ་བརྟགས་ པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་ད་ལྟར་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་ལ་སྔ་མ་སྐྱེ་བ་དང་ཕྱི་མ་འཇིག་པའི་ཆ་གཉིས་ཡོད་ན་སྐྱེ་བ་ཉིད་རྟག་པར་འགྱུར་ཏེ་འཇིག་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 1-845 འོ་ན་ད་ལྟར་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་དེ་རྒྱུ་མེད་ལས་སྐྱེས་པར་འགྱུར་ཏེ་སྐད་ཅིག་སྔ་མ་འགགས་པས་མ་ཕྲད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། མི་འགྱུར་ཏེ་མ་ཕྲད་ཀྱང་སྔ་མ་ཡོད་མེད་ཀྱི་ རྗེས་སུ་བྱེད་པས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་མེ་དང་དུ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བསྟན་པས་ནི་མདོ་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སེམས་ཡིན་ལ་སེམས་དེའང་མཐའ་དང་དབུས་མེད་པ་ཞེས་ གསུངས་པའི་དོན་ཡང་བཤད་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་ཐ་དད་གོམས་བཞིན་སྣང་། །དུས་གཅིག་དམིགས་དང་འགའ་ཞིག་རིག །རང་ཉིད་ཁོ་ནས་ཤེས་པས་ཀྱང་། །སྣང་བ་དོན་དུ་མ་གྲུབ་ཉིད། །སྣང་བ་འདི་དག་ ནི་དོན་དུ་གྲུབ་པ་མེད་དེ་ཐ་དད་ཅིང་གོམས་པ་བཞིན་སྣང་བའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ཆུ་ལྟ་བུ་གཅིག་ལ་ཡང་ཆུ་ན་སྤྱོད་པ་ལ་ཁྱིམ་དང་། ཡིད་དྭགས་ལ་རྣག་ཁྲག་ དང་། དམྱལ་བ་ལ་ཁྲོ་ཆུ་དང་། ལྷ་ལ་བདུད་རྩི་ལ་སོགས་པར་སྣང་ལ་སྐྱེས་བུ་གཅིག་ལའང་དགྲ་དང་གཉེན་གྱིས་བལྟས་པ་ན་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་མི་འོང་བ་གོམས་པ་བཞིན་སྣང་བའི་ ཕྱིར་དོན་དུ་མེད་དོ། །འདི་ལྟར་དེ་གཅིག་ཏུ་བདེན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་ལ་ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དུ་མར་བདེན་པའང་མ་ཡིན་ཏེ་གཅིག་ཐམས་ཅད་དུ་བདེན་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། 1-846 དེས་ན་དེ་དག་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ནི་ཤེས་པས་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡིན་ཏེ་ཐེག་བསྡུས་ལས། །དམྱལ་བ་ཡི་དྭགས་དུད་འགྲོ་དང་། །ལྷ་རྣམས་ཇི་ལྟར་རིགས་རིགས་སུ། །དངོས་གཅིག་ཡིད་ནི་ཐ་དད་ཕྱིར། ། དོན་མ་གྲུབ་པར་འདོད་པ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་དོ། །ཡང་སྣང་བ་འདི་དག་ནི་དོན་དུ་གྲུབ་པ་མེད་དེ་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པས་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་དང་གསལ་བའི་རང་བཞིན་དུ་རིག་པའི་ ཕྱིར་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་དོ། །འདི་ལྟར་ཐ་དད་དུ་གྲུབ་པ་ལ་ནི་དུས་གཅིག་ཏུ་དམིགས་པ་མེད་དེ་རི་གང

【現代漢語翻譯】 如果后一剎那融入前一剎那或前一剎那融入后一剎那，如果按照后一剎那，那麼當與前一剎那相遇時，由於與后一剎那不相遇，因此存在相遇和不相遇的兩個方面，所以剎那也不可能是沒有部分的。那麼，由此產生的意識流的粗大相也不可能成立。如果有人這樣認為：現在的剎那與已逝和未到的事物沒有真實的相遇，因此沒有前後兩部分，由於前後不存在實體，因此依賴於這兩者的中間實際上也不存在。因此，剎那沒有前後一致的連續性，而顯現為連續性，是因為將每個無分剎那在其自身存在的時間內，通過概念而虛構為連續的。如果現在的剎那具有產生前一剎那和消亡后一剎那的兩個方面，那麼產生本身將變成常恒，因為它與消亡是不同的。 那麼，現在的剎那將從無因中產生，因為前一剎那已經停止，所以沒有相遇。不會這樣，即使沒有相遇，也因為跟隨前一剎那的有無，所以具有因果的性質，就像火和煙一樣。像這樣解釋，也就解釋了經部中所說的『一切法皆是心，而心無邊無中』的含義。此外，不同的事物如習慣般顯現。同一時間所緣和某些認知。僅憑自己知道。顯現的事物實際上並沒有成立。這些顯現的事物實際上並沒有成立，因為它們是不同的，並且如習慣般顯現。例如，對於同一事物，取水的人認為是水，餓鬼認為是膿血，地獄認為是沸水，天神認為是甘露等等。對於同一個人，敵人和朋友看待時，也會有令人愉快和不愉快的感覺，這是如習慣般顯現的，所以實際上並不存在。因此，它不是在一個事物中真實存在的，因為它對所有事物都起作用。也不是在多個事物中真實存在的，因為一個事物不可能在所有事物中都真實存在。 因此，要知道這些事物的自性是被意識所虛構的，如《攝大乘論》中所說：『地獄餓鬼和畜生，以及天神如何各自，在同一事物中意念各不同，因此認為事物不成立。』此外，這些顯現的事物實際上並沒有成立，因為它們是同時被認知的，或者也可以說是以光明的自性被認知的。例如，對於在不同事物中成立的事物，不可能在同一時間認知，比如山。

【English Translation】 If a later moment merges into an earlier moment or an earlier moment merges into a later moment, and if according to the later moment, when it encounters the earlier moment, since it does not encounter the later moment, there are two aspects of encountering and not encountering, so a moment cannot be without parts. Then, the gross aspect of the stream of consciousness produced by this also cannot be established. If someone thinks like this: the present moment does not have a real encounter with the past and future, so there are no before and after parts, and since there are no entities before and after, the middle that relies on these two is actually non-existent. Therefore, there is no continuous sequence of moments that are the same before and after, and the appearance of continuity is because each indivisible moment exists in its own time, and it is conceptually fabricated as continuous. If the present moment has two aspects of the arising of the previous moment and the cessation of the later moment, then arising itself will become permanent, because it is different from cessation. Then, the present moment will arise from no cause, because the previous moment has ceased, so there is no encounter. It will not be like that, even if there is no encounter, it still has the nature of cause and effect because it follows the presence or absence of the previous moment, just like fire and smoke. By explaining it in this way, the meaning of the sutra that says 'all dharmas are mind, and mind has no beginning and no end' will also be explained. Furthermore, different things appear as habitual. Simultaneous objects and some cognitions. Knowing only by oneself. The appearances are not established as real. These appearances are not established as real because they are different and appear as habitual. For example, for the same thing, those who use water think it is water, hungry ghosts think it is pus and blood, hell beings think it is boiling water, and gods think it is nectar, and so on. For the same person, when viewed by enemies and friends, there will be pleasant and unpleasant feelings, which appear as habitual, so they are not real. Therefore, it is not true in one thing, because it acts on all things. Nor is it true in many things, because one thing cannot be true in all things. Therefore, know that the nature of these things is fabricated by consciousness, as stated in the Compendium of Determinations: 'Hell beings, hungry ghosts, and animals, and how the gods each, in the same thing, have different intentions, therefore it is considered that things are not established.' Furthermore, these appearances are not established as real because they are perceived simultaneously, or it can also be said that they are perceived as the nature of luminosity. For example, for things that are established in different things, it is impossible to perceive them at the same time, like a mountain.

---

ས་ཅན་དང་འབིགས་བྱེད་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དུས་གཅིག་ཏུ་དམིགས་པ་ངེས་པ་ནི་ཐ་ དད་དུ་མེད་པ་ལ་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཐ་དད་ན་ནི་གསལ་བའི་རང་བཞིན་དུ་རིག་པ་མི་རུང་ཏེ་སྒྲ་མིག་ཤེས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་མི་རིག་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དེའང་ ཐ་དད་མེད་པ་ལ་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ནོ། །དོན་དེ་དག་རྣམ་འགྲེལ་ལས། ངེས་པར་བློ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ། །ཅིག་ཅར་དུ་ནི་མྱོང་འགྱུར་བའི། །ཡུལ་ནི་དེ་ལས་གཞན་ཉིད་དུ། །རྣམ་པ་གང་གིས་ འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཤེས་པ་མེད་པར་ཡུལ་འགའ་འམ། །ཡུལ་མེད་པའི་ཤེས་པ་འགའ། །མྱོང་བར་འགྱུར་བ་མ་མཐོང་བ། །དེས་ན་དེ་དག་ཐ་དད་མེད། །ཅེས་བཤད་དོ། ། ཡང་དོན་སྤྱི་དང་ཟླ་གཉིས་དང་རྨི་ལམ་གྱི་ཡུལ་ཡང་མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་རྫས་གྲུབ་ཏུ་མི་རིགས་ཤིང་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཏེ་རང་ཁོ་ནས་ཤེས་པའི་ཕྱིར་བདེ་སྡུག་བཞིན་ནོ། ། 1-847 རྣམ་འགྲེལ་ལས། ཡུལ་རུང་གནས་པས་མི་ཤེས་པ། །རང་ཉིད་ཤེས་ཕྱིར་དེ་ཤེས་ཡིན། །འདིས་ནི་མིང་སོགས་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་དག་དོན་དུ་ཡོད་ན་དེ་ན་གནས་པའི་སྐྱེས་ བུ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་ཤེས་པར་འགྱུར་ཏེ་རྣམ་འགྲེལ་ལས། །རྣམ་པ་དེ་ནི་ཐ་དད་ན། གཞན་གྱིས་དེ་བཞིན་རྟོགས་པར་འགྱུར། ཞེས་བཤད་དོ། །སྣང་བ་རྣམས་དེ་ལྟར་ཡིན་ཡང་མི་སྣང་བའི་དོན་ཡོད་ དོ་སྙམ་པ་དེ་དག་ལ་སྨྲས་པ། མི་སྣང་ཕྲ་རབ་རྡུལ་གྱི་དོན། །དེ་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་ཚད་མ་མེད། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་མཁས་པ་རྣམས། །ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་མི་བྱའོ། །འདི་ལྟར་རྣམ་ཤེས་རེས་ འགའ་པའི་གཏན་ཚིགས་དེས་རྒྱུ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་ཙམ་དུ་གྲུབ་ཀྱང་ལྐོག་ན་མོའི་དོན་ནི་མི་འགྲུབ་སྟེ། །དོན་སྣང་གི་བག་ཆགས་མ་སད་པས་ཤེས་པ་རེས་འགའ་བར་གྱུར་ཏམ་ཞེས་གཞན་ལོག་ པས་དེ་ལོག་པར་དོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་མཚན་ཉིད་འདྲ་བར་སྐྱེད་བྱེད་དང་སྐྱེས་ལ་འདྲ་བའང་རྣམ་འགྲེལ་ལས། དེ་འདྲ་བ་དང་དེ་ལས་བྱུང་། །གལ་ཏེ་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ ཡིན། །ཡུལ་མཚུངས་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས། །མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་མྱོང་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། བདག་ཉིད་ཀུན་གྱིས་འདྲ་ན་ནི། །ཤེས་པ་ཤེས་པ་ཉིད་མིན་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བས་བཀག་གོ །ཡུལ་ལས་སྐྱེས་པར་ཡང་མི་འགྲུབ་སྟེ་ཡེ་མ་མཐོང་བའི་ཡུལ་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 1-848 སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་སེམས་ཡིན་པ། །འདི་ལ་གནོད་པ་གང་ཡང་མེད། །གལ་ཏེ་མདོ་ལས་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་གསུངས་པ་དེ་ཇི་ལྟར་དྲང་ཞེ་ན། བག་ཆགས་ལས་གཟུགས་སྒྲའི་སྣང་བ་རྨི་ལམ་ལྟར་ ཤར་བ་ལ་འདོད་དེ་ཉི་ཤུ་པ་ལས། རང་གི་ས་བོན་གང་ལས་སུ། །རྣམ་རིག་སྣང་བ་གང་བྱུང་བ། །དེ་དག་དེའི་སྐྱེ་མཆེད་ནི། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཐུབ་པས་གསུངས། །གཟུགས་སོགས་སྐྱེ་མ

【現代漢語翻譯】 就像大地和金星一樣。因此，同時專注於一個目標是事物無差別的理由。同樣，如果事物是不同的，那麼就不可能以清晰的自性來認知，就像眼識無法認知聲音一樣。因此，這也是事物無差別的理由。關於這些意義，《釋量論》中說：『確定無疑的智慧和，/同時一起所體驗的，/客體從那之外的，/以何種方式能夠成立？』以及，『沒有知識的客體，/或者沒有客體的知識，/從未見過被體驗，/因此，它們沒有差別。』這樣說道。此外，共相、二月以及夢境中的客體，也不可能是非實有的行，因為它們是知識的自性，僅僅由自身所知，就像苦樂一樣。 《釋量論》中說：『客體適宜存在卻不被知，/因為知自身所以知彼。/以此即是名稱等的表達。』這樣說道。如果它們真實存在，那麼存在於其中的其他人也應該能夠知曉，如《釋量論》所說：『如果相是不同的，/他人也應如是了知。』這樣說道。對於那些認為顯現的事物是如此，但也有不顯現的事物存在的人，這樣說：『不顯現的微塵之義，/對此沒有成立的量。/因此對於此，智者們，/不應作存在的言說。』如此，有時出現的意識的理由，僅僅成立為依賴於其他因，但並不能成立隱蔽的事物，因為，『是否因為客體顯現的習氣未覺醒，所以知識才有時出現？』因為其他的顛倒，所以懷疑它是否顛倒。客體和有境的體性相似，生者和所生也相似，如《釋量論》所說：『與其相似以及從彼所生，/如果是了知的體性，/與同境者之相識，/相似者立即被體驗。』以及，『如果自性一切都相同，/知識就不再是知識本身。』這樣遮破。也不能成立為從客體所生，因為從未見過的客體以及隨行和相違都不能成立。 多種顯現是心，/對此沒有任何損害。/如果經中說色處，那又該如何理解呢？』認為從習氣中，色聲的顯現如夢境般生起，如《二十頌》所說：『從自己的種子中，/任何識的顯現所生，/那些是它的生處，/能仁說了兩種相。/色等生…

【English Translation】 Just like the earth and Venus. Therefore, focusing on one object at the same time is the reason for the non-difference of things. Similarly, if things are different, then it is impossible to cognize with a clear self-nature, just as eye consciousness cannot cognize sound. Therefore, this is also the reason for the non-difference of things. Regarding these meanings, the Pramanavarttika says: 'The certain wisdom and,/What is experienced together at the same time,/The object from beyond that,/In what way can it be established?' And, 'An object without knowledge,/Or knowledge without an object,/Has never been seen to be experienced,/Therefore, they are not different.' Thus it is said. Furthermore, universals, the double moon, and objects in dreams cannot be non-existent phenomena, because they are the nature of knowledge, known only by themselves, just like pleasure and pain. The Pramanavarttika says: 'The object is suitable to exist but is not known,/Because knowing itself, it knows that./This is the expression of names and so on.' Thus it is said. If they truly exist, then others existing within them should also be able to know, as the Pramanavarttika says: 'If the aspect is different,/Others should also know it as such.' Thus it is said. To those who think that appearances are like this, but there are also non-appearing things, it is said: 'The meaning of non-appearing subtle particles,/There is no valid means to establish this./Therefore, for this, the wise,/Should not make the statement of existence.' Thus, the reason for consciousness appearing sometimes only establishes dependence on other causes, but it cannot establish hidden things, because, 'Is it because the habit of object appearance has not awakened, that knowledge sometimes appears?' Because of other inversions, there is doubt whether it is inverted. The nature of the object and the subject are similar, and the producer and the produced are also similar, as the Pramanavarttika says: 'Similar to it and born from it,/If it is the nature of understanding,/The consciousness of those with the same object,/The similar one is immediately experienced.' And, 'If the self-nature is all the same,/Knowledge would no longer be knowledge itself.' Thus it is refuted. It also cannot be established as born from the object, because the object that has never been seen and the following and contradicting are not established. The various appearances are mind,/There is no harm in this./If the sutra says the sense base of form, how should that be interpreted?' It is believed that from habits, the appearance of form and sound arises like a dream, as the Vimsatika says: 'From its own seed,/Whatever appearance of consciousness arises,/Those are its birthplaces,/The Sugata spoke of two aspects./Form etc. birth…

---

ཆེད་ ཡོད་པར་ནི། །དེས་འདུལ་བའི་སྐྱེ་བོ་ལ། །དགོངས་པའི་དབང་གིས་གསུངས་པ་སྟེ། །བརྫུས་ཏེ་བྱུང་བའི་སེམས་ཅན་བཞིན། །ཞེས་བཤད་དོ། །སེམས་ཡིན་ཡང་ཡུལ་དུས་རང་བཞིན་ངེས་པའང་འཐད་དེ་སེམས་ཅན་དམྱལ་ བའི་སྲུང་མ་དང་མེ་དང་མཚོན་ཆ་དང་གཏུན་དང་རི་དང་ཡི་དྭགས་ཀྱི་རྣག་ཁྲག་གི་ཀླུང་ལ་སོགས་པ་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཡིན་ཡང་སོ་སོར་ངེས་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་ལྟར་དེ་ན་གནོད་ པ་བྱེད་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཡི་དྭགས་ཀྱི་འགྲོ་བ་པར་འདོད་པ་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་འགྲོ་བ་གཞན་ནི་དམྱལ་བར་འབྱུང་བ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ དུད་འགྲོ་མཐོ་རིས་སུ་འབྱུང་བ་ནི་མཐོ་རིས་པ་དང་རྫོགས་བྱེད་ཀྱི་ལས་འདྲ་བས་ཡིན་ན་དེ་དག་ནི་དམྱལ་བ་པ་དང་འཕེན་རྫོགས་ཀྱི་ལས་གཉིས་ཀ་མི་འདྲ་སྟེ་དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 1-849 དེས་ན་ཉི་ཤུ་པ་ལས། ཇི་ལྟར་དུད་འགྲོ་མཐོ་རིས་སུ། །འབྱུང་བ་དེ་ལྟར་ཡི་དྭགས་མིན། །ཞེས་བསྟན་ཏོ། །མདོ་སྡེ་པ་འབྱུང་བ་བཞི་ཉིད་དེ་ལྟར་སྣང་བར་འདོད་པ་དེའང་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་སེམས་ལ་ཡོད་པ་ལས་འབྲས་བུ་གཞན་དུ་སྨིན་པ་ནི་མི་འཐད་པས་དེ་དག་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ་ཉི་ཤུ་པ་ལས། གཞན་ན་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་ལས། །འབྲས་ བུ་དག་ནི་གཞན་དུ་རྟོག །གང་ན་བག་ཆགས་ཡོད་པ་དེར། །ཅིའི་ཕྱིར་ན་འདོད་མི་བྱ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །སྣང་བ་དེ་དག་སེམས་ཡིན་ཡང་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་དོན་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་ པའང་མི་འགལ་ཏེ་དྲང་སྲོང་ཁྲོས་པས་དན་ཏ་ཀའི་དགོན་པ་སྟོངས་པ་དང་འདྲེ་བཀྲེན་དང་རིག་སྔགས་མཁན་པོའི་ཡིད་འཁྲུགས་པས་གཞན་གྱི་སྲོག་ཆད་པ་བཞིན་ནོ། །ཉི་ཤུ་པ་ལས། དྲང་སྲོང་ཁྲོས་ པས་དན་ཏ་ཀའི། །དགོན་པ་ཇི་ལྟར་སྟོངས་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། འདྲེ་ལ་སོགས་པའི་ཡིད་དབང་གིས། །གཞན་གྱི་དྲན་ཉམས་འགྱུར་སོགས་བཞིན། །ཞེས་བཤད་དོ། །གལ་ཏེ་རིགས་པ་དེ་དག་ནི་རྟོག་ གེ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བློས་བཀོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེས་ན་སྣང་བ་སེམས་ཡིན་ཞེས། །རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཡིན། །རིགས་པས་གྲུབ་པ་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ས་བཅུ་པ་ལས་ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་སེམས་ཙམ་སྟེ་དུས་གསུམ་ཡང་སེམས་ཙམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། ། 1-850 ཕྱི་རོལ་གཟུགས་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །རང་གི་སེམས་ནི་ཕྱི་རོལ་སྣང་། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། གང་ཟག་རྒྱུ་དང་ཕུང་པོ་དང་། །རྐྱེན་དང་དེ་བཞིན་རྡུལ་རྣམས་དང་། །གཙོ་བོ་དབང་ཕྱུག་བྱེད་པོ་དག །སེམས་ ཙམ་པོ་ལས་རྣམ་པར་བརྟགས། །དོན་ཡོད་མ་ཡིན་སེམས་ཉིད་དེ། །ཕྱི་རོལ་དོན་མཐོང་ལོག་པ་ཡིན། །རིགས་པས་རྣམ་པར་བལྟས་ན་ནི། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་འགག་པར་འགྱ

【現代漢語翻譯】 專門而言，對於那些被調伏的眾生，是根據他們的意願而說的，就像化生有情一樣。就像這樣說的。即使是心，對於境、時、自性的確定也是合理的，就像有情地獄的獄卒、火、武器、研磨器、山、餓鬼的膿血之河等等，雖然是心的顯現，但卻是各自確定的。就像這樣，在那裡加害的眾生，那些分別說者認為是餓鬼道的眾生，那是不對的，因為其他的有情不應出現在地獄中。就像這樣，旁生出現在天界，是因為與天人有相同的圓滿業，但那些地獄眾生與地獄眾生沒有相同的投生和圓滿業，因為他們沒有感受地獄的痛苦。 因此，《二十品》中說：『如同旁生能生天，餓鬼亦不應如是。』經部師認為四大本身顯現為那樣，那也是不對的。因為從業的習氣存在於心中，而成熟為其他的果是不合理的，所以那些是心的顯現。《二十品》中說：『於他業習氣，果於他處生，何處有習氣，為何不于彼？』就像這樣出現的。雖然那些顯現是心，但進行殺生等實際行為也不矛盾，就像仙人發怒使丹達迦的寺院空無一人，以及惡鬼、貧窮者和明咒師的心神錯亂而使他人喪命一樣。《二十品》中說：『仙人怒火焚，丹達迦寺空，』以及『如鬼等心力，令他失念等。』就像這樣說的。如果說那些理證是論師們用分別念構造的，那麼，顯現是心，是圓滿正等覺所說的。這個以理證成立的觀點是佛陀親自說的。如《十地經》中說：『諸佛子！此三界唯是心，三世亦唯是心。』以及《楞伽經》中說： 『外境諸色皆非有，自心顯現於外境。』以及『人及蘊與界，緣及微塵等，主宰自在作者等，唯是心所現，無實義，心即是，見外境是邪見。』如果以理智來觀察，能取和所取都會止息。

【English Translation】 Specifically, for those beings who are tamed, it is said according to their wishes, just like spontaneously born beings. It is said like this. Even the mind, the certainty of object, time, and nature is reasonable, just like the hell guardians, fire, weapons, grinders, mountains, the river of pus and blood of hungry ghosts, etc. in the hells of sentient beings, although they are manifestations of the mind, they are each determined. Just like this, those beings who cause harm there, those who specifically say that they are beings of the hungry ghost realm, that is not right, because other beings should not appear in hell. Just like this, animals appear in the heavens because they have the same complete karma as the gods, but those hell beings do not have the same birth and complete karma as the hell beings, because they do not experience the suffering of hell. Therefore, it is said in the Twentieth Chapter: 'Just as animals can be born in heaven, hungry ghosts should not be like that.' The Sutra masters believe that the four elements themselves appear as such, that is also not right. Because it is unreasonable for the habit of karma to exist in the mind and mature into other fruits, so those are manifestations of the mind. The Twentieth Chapter says: 'In another, the habit of karma, the fruit is born elsewhere, where there is habit, why not there?' It appears like this. Although those appearances are the mind, it is not contradictory to perform actual actions such as killing, just like the sage's anger caused the monastery of Dantaka to be empty, and the madness of ghosts, the poor, and mantra practitioners caused others to lose their lives. The Twentieth Chapter says: 'The sage's anger burns, the monastery of Dantaka is empty,' and 'Like the power of ghosts, etc., causing others to lose their minds, etc.' It is said like this. If you say that those reasons are constructed by the minds of the logicians, then, the appearance is the mind, which is what the fully enlightened Buddha said. This view established by reason is what the Buddha himself said. As it is said in the Tenth Bhumi Sutra: 'Sons of the Buddhas! These three realms are only mind, and the three times are also only mind.' And as it is said in the Lankavatara Sutra: 'External forms do not exist, one's own mind appears in the external world.' And 'Persons, aggregates, and realms, conditions and dust, lords, independent agents, and makers, are only manifested by the mind, without real meaning, the mind is it, seeing external objects is a wrong view.' If observed with reason, the grasper and the grasped will cease.

---

ུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འོད་སྲུངས་ཀྱིས་ ཞུས་པ་ལས་ཀྱང་། གང་དག་རལ་གྲི་མདའ་ཆེན་མཚོན་འབྱིན་པའི། །གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །རྟོག་པའི་དབང་གིས་ངན་སོང་དེ་དག་ན། །ལུས་ལ་འབབ་མཐོང་དེ་ན་མཚོན་ཆ་མེད། ། ས་ཚོགས་ཡིད་དག་མེ་ཏོག་ཁ་བྱེ་ཞིང་། །གསེར་གྱི་ཁང་མཆོག་འབར་བ་ཡིད་འོང་བ། །འདི་ན་དེ་ལའང་བྱེད་པ་འགའ་མེད་དེ། །དེ་དག་རྟོག་པའི་དབང་གིས་བཞག་པ་ཡིན། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །དེའི་ ཕྱིར་སྣང་བ་གཟུགས་ཀྱི་གཞི་ནི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་སེམས་ཀྱི་གཞི་བཤད་དེ་སེམས་ནི་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ལ། །ལུས་ཀུན་ཁྱབ་པའི་ཀུན་གཞི་ནི། །འཁོར་འདས་ཀུན་ གྱི་གཞི་རྟེན་བྱེད། །རྣམ་སྨིན་ས་བོན་གཉིས་སུ་འདོད། །སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པ་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཚོགས་བརྒྱད་དུ་འདོད་དོ། །དེ་ལ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ནི་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ་མི་གསལ་བ་དམིགས་པ་རྒྱ་ཡོངས་སུ་མ་ཆད་པ་ལ་དམིགས་པ། 1-851 ལམ་ལ་མི་སྒྲིབ་ཅིང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་འཁོར་འདས་ཀྱི་ས་བོན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཕུང་པོ་ལྔ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ལས། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཁོག་ པ་ལ་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཤེས་པ་དེ་སྔོན་དགེ་མི་དགེའི་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱིས་ཚེ་འདིར་མཐོ་རིས་དང་ངན་འགྲོའི་སེམས་སུ་འཕངས་པའི་ཆ་ནས་རྣམ་སྨིན་ཞེས་བརྗོད་ལ། དེ་ ལ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཏིལ་ལ་མེ་ཏོག་སྣ་མའི་དྲི་གོས་པ་བཞིན་གནས་པའི་ཆ་ནས་ཀུན་གཞི་ས་བོན་ཞེས་བརྗོད་དོ། དེ་ནི་སྦྱོང་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་དང་མ་ཕྲད་ན་ དུས་ནམ་ཡང་ཆུད་མི་ཟ་བར་ངེས་པར་འབྲས་བུ་འབྱིན་པས་དོན་དམ་པའི་ས་བོན་ཞེས་བརྗོད་དོ། ཕྱི་རོལ་གྱི་ས་བོན་རྣམས་ནི་རུལ་པ་དང་བྱས་ཟོས་པ་ལ་སོགས་པའང་སྲིད་པས་འབྲས་ བུ་འབྱིན་པར་མ་ངེས་པས་ཀུན་རྫོབ་པའི་ས་བོན་ཞེས་བརྗོད་དོ། །བག་ཆགས་རྣམས་ནི་རས་ལ་རྩི་བཞིན་དུ་གནས་ཏེ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། སེམས་ནི་རས་ཡུག་དཀར་པོ་འདྲ། བག་ཆགས་རྣམས་ ཀྱིས་མི་མཛེས་སོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ནི་དགེ་མི་དགེའི་བག་ཆགས་ཀྱང་ལུང་མ་བསྟན་དུ་འདོད་དེ་ལྕགས་ལ་མེའི་ས་བོན་གནས་པ་ནི་ཚ་བ་མ་ཡིན་པར་འདོད་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། 1-852 ཁ་ཅིག་ནི་དགེ་མི་དགེའི་བག་ཆགས་དགེ་མི་དགེ་ཉིད་དུ་འདོད་དོ། །མདོ་ལས་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་དང་བདག་དུ་ལྟ་བའི་བག་ཆགས་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་བཤད་པ་དེ་ནི་རྒྱུ་དང་ མཐུན་པ་དང་རྣམ་སྨིན་གྱི་བག་ཆགས་གཉིས་སུ་འདུས་སོ། །དང་པོ་ནི་བག་ཆགས་འཇོག་བྱེད་དང་རིགས་འདྲ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་སྟེ་དགེ་བས་བཞག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་དེ་ཉིད་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ནི་བག་ཆགས་འཇོག་བྱེད

【現代漢語翻譯】 如是說。鄔波離（འོད་སྲུངས，梵文：Upali，人名，佛陀十大弟子之一）請問：『凡是刀劍弓箭等武器所造成的損害，並非真實存在。』由於妄念的作用，在地獄等惡道中，看到身體被砍殺等景象，但那裡並沒有真實的武器。土地平整，心生喜悅，鮮花盛開，金色的宮殿閃耀，令人心生嚮往。但這在彼處也並非真實存在，都是由妄念所安立的。』 因此，顯現的色法之基礎是心和心所。現在講解心的基礎，心即是八識聚。普遍存在於身體各處的阿賴耶識（ཀུན་གཞི，梵文：ālayavijñāna，梵文羅馬擬音：ālayavijñāna，漢語字面意思：一切種識），是輪迴和涅槃一切的基礎和所依，被認為是異熟的種子。 聖無著（འཕགས་པ་ཐོགས་མེད，梵文：Asaṅga，梵文羅馬擬音：Asaṅga，漢語字面意思：無著）師徒等認為有八識聚。其中，阿賴耶識遍佈全身，但不明顯，其所緣廣大無邊，不障礙解脫之道，也未被明確指出，是輪迴和涅槃一切種子的所依。在《五蘊分別論》中說：『阿賴耶識遍佈于身體之中。』 此識以前善與不善業的習氣，在此生中投生於天界或惡道的角度而言，稱為『異熟』。從無始以來，習氣如芝麻沾染花香般存在，故稱為『阿賴耶識種子』。若未遇到對治之緣，則無論何時都不會空耗，必定產生果報，故稱為『勝義種子』。而外在的種子，有腐爛或被鳥獸吞食等可能，故不一定產生果報，稱為『世俗種子』。習氣如顏料染在布上般存在，《楞伽經》（ལང་ཀར་གཤེགས་པ，梵文：Laṅkāvatāra Sūtra，梵文羅馬擬音：Laṅkāvatāra Sūtra，漢語字面意思：入楞伽經）中說：『心如潔白之布，習氣使其不美觀。』 有些人認為，善與不善的習氣也是無記的，如同鐵中存在火的種子，但並非熱性。有些人則認為，善與不善的習氣本身就是善與不善。經中說，業、煩惱和認為有我的習氣等多種習氣，可歸納為與因相應的習氣和異熟習氣兩種。前者是能安立習氣和產生同類之能力，如善業所安立的習氣能產生善業的能力。後者是能安立習氣。

【English Translation】 Thus it was said. When Upali asked: 'Whatever harm is caused by swords, arrows, and other weapons is not real.' Due to the power of delusion, in evil realms such as hell, one sees the body being cut and killed, but there are no real weapons there. The land is smooth, the mind is joyful, flowers bloom, and golden palaces shine, inspiring longing. But this is also not real there; it is all established by delusion.' Therefore, the basis of visible forms is mind and mental factors. Now, the basis of mind will be explained: mind is the eight consciousnesses. The ālaya-vijñāna (ཀུན་གཞི，梵文：ālayavijñāna，梵文羅馬擬音：ālayavijñāna，literal meaning: all-seed consciousness) that pervades the entire body is the basis and support of all of saṃsāra and nirvāṇa and is considered the seed of vipāka. The venerable Asaṅga (འཕགས་པ་ཐོགས་མེད，梵文：Asaṅga，梵文羅馬擬音：Asaṅga，literal meaning: Unobstructed) and his followers believe in the eight consciousnesses. Among them, the ālaya-vijñāna pervades the entire body, but it is not obvious. Its object is vast and boundless, it does not obstruct the path to liberation, and it is not explicitly indicated. It is the support of all the seeds of saṃsāra and nirvāṇa. In the Explanation of the Five Aggregates, it is said: 'The ālaya-vijñāna pervades the body.' That consciousness, from the perspective of being propelled into the minds of higher realms or lower realms in this life by the habitual tendencies of previous virtuous and non-virtuous actions, is called 'vipāka'. From beginningless time, habitual tendencies exist like sesame seeds imbued with the scent of flowers, and thus it is called the 'ālaya-vijñāna seed'. If it does not encounter the conditions for purification, it will never be wasted and will certainly produce results, so it is called the 'ultimate seed'. External seeds may rot or be eaten by birds and animals, so they are not certain to produce results, and are called 'conventional seeds'. Habitual tendencies exist like paint on cloth. The Laṅkāvatāra Sūtra (ལང་ཀར་གཤེགས་པ，梵文：Laṅkāvatāra Sūtra，梵文羅馬擬音：Laṅkāvatāra Sūtra，literal meaning: Descent into Lanka Sutra) says: 'The mind is like a white cloth; habitual tendencies make it unattractive.' Some believe that virtuous and non-virtuous habitual tendencies are also indeterminate, like the seed of fire existing in iron, but not being hot. Others believe that virtuous and non-virtuous habitual tendencies are themselves virtuous and non-virtuous. The sūtras speak of various habitual tendencies such as those of karma, afflictions, and viewing as self, which can be summarized into two types: habitual tendencies corresponding to the cause and habitual tendencies of vipāka. The former is the ability to establish habitual tendencies and generate similar types, such as the ability of a habitual tendency established by virtue to generate that same virtue. The latter is the ability to establish habitual tendencies.

---

་དང་རིགས་མི་མཐུན་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་སྟེ་དགེ་བས་བཞག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་ཕྱིས་དེ་དང་མི་མཐུན་པ་ལུང་བསྟན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྐྱེད་པའི་ནུས་ པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ཡོད་པར་ནི་ལུང་དང་རིགས་པ་ལས་ཤེས་ཏེ་ལུང་ནི་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལས། ལེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཟབ་ཅིང་ཕྲ། །ས་བོན་ཐམས་ཅད་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་བཞིན་ འབབ། །བདག་དུ་རྟོག་པར་འགྱུར་ན་མི་རུང་ཞེས། །དེ་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་ལ་ངས་མ་བསྟན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དུ་མ་གསུངས་སོ། །གང་ཡང་གསུང་རབ་འགའ་ལས་ཀུན་གཞི་བདག་གི་རྣམ་ གྲངས་སུ་བཤད་པ་དེ་ནི་གསང་བ་པའི་བདག་ལ་ཟེར་བ་ཡིན་ནོ། །རིགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ལུང་ལ་ནི་མཁས་པ་རྣམས་ཡིད་ཆེས་པར་མི་འགྱུར་བས་རིགས་པ་བཤད་པ། དེ་མེད་འཁོར་དང་མྱ་ངན་འདས། ། 1-853 རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་རུང་སྟེ། །ཚོགས་དྲུག་དགེ་དང་མི་དགེ་རུ། །སྐྱེས་པའི་གཏན་ཚིགས་ལས་ཀྱང་ཤེས། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཁོར་བ་རྣམས་ནི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ལས་བྱུང་བར་གསུངས་ན་ཀུན་ གཞི་མེད་ན་ནི་དེ་གཉིས་ཀྱིས་འཁོར་བར་བྱེད་མི་ནུས་ཏེ་དེ་གཉིས་ནི་སྐྱེས་མ་ཐག་དུ་འགག་པའི་ཕྱིར་དང་དེ་གཉིས་ཀྱིས་བཞག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། འདི་ལྟར་ཚོགས་དྲུག་ ནི་གཉིད་མཐུག་པོ་ལོག་པའི་ཚེའང་འགག་པས་བག་ཆགས་ཀྱི་རྟེན་དུ་མི་རུང་སྟེ་དེ་དག་ལ་ཡོད་པའི་བག་ཆགས་ཉིད་ཀྱང་འགག་པས་ལས་བྱས་པ་ཆུད་ཟོས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། ཀུན་གཞི་ ལས་གཞན་པའི་ཆུད་མི་ཟ་བའི་གྲངས་ཀྱང་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་གཞི་ཡོད་ན་ནི་དེ་རྒྱུན་བརྟན་པས་དེ་ལ་བཞག་པའི་གཉིས་པོའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་ལེན་ནོ། །ཡང་མྱ་ངན་ལས་ འདས་པ་ནི་ལམ་བསྒོམས་པ་ལས་འབྱུང་ན་ལམ་རྣམས་ཀྱང་སྐད་ཅིག་ཡིན་པས་སྐྱེས་མ་ཐག་དུ་འགག་པའི་ཕྱིར་དང་ཀུན་གཞི་མེད་ན་བག་ཆགས་ཀྱང་མེད་པས་ལམ་བསྒོམས་པ་ཆུད་ཟོས་པ་ལ་ སོགས་པ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ཀུན་གཞི་ཡོད་ན་ནི་ལམ་སྔ་མ་སྔ་མའི་བག་ཆགས་ལས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་སྐྱེས་ནས་ཐར་པའི་གྲོང་དུ་ཕྱིན་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་དེ་མེད་ན་ལུས་ལེན་པ་མི་རུང་བ་དང་འདོར་བ་མི་རུང་བ་དང་ལུས་འཛིན་པ་མི་རུང་བ་དང་། 1-854 ལུས་ཀྱི་ཚོར་བ་མི་རུང་བ་དང་བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་ཐོབ་པ་མི་རུང་བ་དང་སྲིད་རྩེའི་འཕགས་པ་མི་རུང་བ་དང་། སེམས་མེད་ལས་ལངས་པའི་ཚེ་སེམས་འབྱུང་བ་མི་རུང་བ་དང་ ཉོན་མོངས་པ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འབྱུང་བ་མི་རུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་ཡོད་དེ་མང་བའི་འཇིགས་པས་མ་བྲིས་སོ། །ཡང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྐྱེན་གསུམ་ ལས་གཞན་པ་རྒྱུའི་རྐྱེན་རྒྱུ་མཐུན་གྱི་བག་ཆགས་སད་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ཏེ་རྐྱེན་གསུམ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་གང་ཟག་ཁ་ཅིག་གི་ཤེས་པ་དགེ་བ་དང་ཁ་ཅིག་གི་ཤེས་པ་མི་དགེ་ བར་

【現代漢語翻譯】 以及產生不同類別事物的能力，即由善業所留下的習氣，能夠產生與之不同的預言、形象等事物的能力。 這種能力的存在可以通過經文和理證來了解。經文如《解深密經》中說：『取蘊之識甚深細，一切種子如瀑流，我于凡愚不開演，恐彼分別執為我。』等等，說了許多。 有些經論中將阿賴耶識（kun gzhi，一切之基礎）說成是『我』（bdag）的一種名稱，那是指隱秘的『我』。 因為智者不會相信不合邏輯的經文，所以要講道理。如果不存在阿賴耶識，那麼輪迴（'khor ba，生死輪迴）和涅槃（mya ngan 'das，寂滅）在任何情況下都是不可能的。 從六識（tshogs drug，眼、耳、鼻、舌、身、意六種意識）產生善與不善的理由也可以知道這一點。如果世尊說輪迴是由業（las，行為）和煩惱（nyon mongs pa，情緒）產生的，那麼如果沒有阿賴耶識，這兩者就無法產生輪迴，因為它們是瞬間消失的，而且它們所留下的習氣也不存在。 例如，六識在深度睡眠時也會停止，因此不能作為習氣的載體，因為存在於它們之中的習氣也會消失，這樣一來，所作之業就會白費，而且除了阿賴耶識之外，也沒有其他不浪費的計數方法。 如果存在阿賴耶識，那麼由於它是恒常的，所以積累在它上面的業和煩惱的習氣就會導致受生。此外，涅槃是從修道中產生的，而道也是瞬間的，因為它們產生后立即消失，如果沒有阿賴耶識，習氣也不存在，那麼修道就會白費，等等，與前面所說的一樣。 如果存在阿賴耶識，那麼從先前的道的習氣中產生後續的道，最終將到達解脫之城。此外，如果沒有阿賴耶識，那麼取身（lus len pa，獲得身體）是不可能的，捨身（'dor ba，捨棄身體）是不可能的，執身（lus 'dzin pa，保持身體）是不可能的，身體的感受（lus kyi tshor ba，身體的感受）是不可能的，獲得禪定（bsam gtan，禪定）和無色定（gzugs med thob pa，無色定）是不可能的，有頂天的聖者（srid rtse'i 'phags pa，有頂天的聖者）是不可能的，從無心定中出來時產生心（sems med las langs pa'i tshe sems 'byung ba，從無心定中出來時產生心）是不可能的，煩惱持續不斷地產生（nyon mongs pa rgyun chags su 'byung ba，煩惱持續不斷地產生）是不可能的，等等，有非常多這樣的情況，因為害怕繁瑣所以沒有寫下來。 此外，眼識（mig gi rnam par shes pa，眼識）等需要依靠除了三種緣（rkyen gsum，因緣、所緣緣、增上緣）之外的，作為俱生因的同類因的習氣甦醒，因為在三種緣沒有差別的情況下，有些人產生善的意識，有些人產生不善的意識。

【English Translation】 And the ability to generate things of different categories, that is, the habits left by virtuous deeds, which can generate predictions, images, and other things that are different from them. The existence of this ability can be known from scriptures and reasoning. The scripture says in the Saṃdhinirmocana Sūtra: 'The consciousness of grasping is very deep and subtle, all seeds flow like a river, I do not reveal it to the foolish, for fear they will grasp it as self.' and so on, many things are said. Some scriptures and treatises say that the Ālayavijñāna (kun gzhi, the basis of everything) is a name for 'self' (bdag), which refers to the secret 'self'. Because wise people do not believe scriptures that are illogical, reasoning must be explained. If the Ālayavijñāna does not exist, then saṃsāra ('khor ba, cycle of existence) and nirvāṇa (mya ngan 'das, cessation) are impossible in any case. This can also be known from the reason that the six consciousnesses (tshogs drug, the six consciousnesses of eye, ear, nose, tongue, body, and mind) generate good and bad. If the Bhagavan said that saṃsāra arises from karma (las, action) and kleśas (nyon mongs pa, emotions), then without the Ālayavijñāna, these two cannot generate saṃsāra, because they disappear immediately after they arise, and the habits they leave behind do not exist. For example, the six consciousnesses also cease during deep sleep, so they cannot be the basis for habits, because the habits that exist in them also disappear, so the actions performed would be wasted, and there is no other non-wasting counting method other than the Ālayavijñāna. If the Ālayavijñāna exists, then because it is constant, the habits of the two accumulated on it will cause rebirth. Furthermore, nirvāṇa arises from cultivating the path, and the paths are also momentary, because they disappear immediately after they arise, and if the Ālayavijñāna does not exist, the habits also do not exist, then cultivating the path would be wasted, and so on, as mentioned before. If the Ālayavijñāna exists, then from the habits of the previous paths, the subsequent paths will arise, and eventually one will reach the city of liberation. Furthermore, if it does not exist, then taking a body (lus len pa, obtaining a body) is impossible, abandoning a body ('dor ba, abandoning a body) is impossible, holding a body (lus 'dzin pa, holding a body) is impossible, the feelings of the body (lus kyi tshor ba, the feelings of the body) are impossible, obtaining dhyāna (bsam gtan, meditation) and arūpya (gzugs med thob pa, formless attainments) is impossible, the Ārya of the peak of existence (srid rtse'i 'phags pa, the Ārya of the peak of existence) is impossible, the arising of mind when arising from non-mental concentration (sems med las langs pa'i tshe sems 'byung ba, the arising of mind when arising from non-mental concentration) is impossible, the continuous arising of afflictions (nyon mongs pa rgyun chags su 'byung ba, the continuous arising of afflictions) is impossible, and so on, there are very many such cases, but I have not written them down for fear of being verbose. Furthermore, eye consciousness (mig gi rnam par shes pa, eye consciousness) and so on need to rely on the awakening of the habit of the co-occurring cause, which is the homogeneous cause, other than the three conditions (rkyen gsum, the three conditions: cause condition, object condition, and dominant condition), because in the absence of differences in the three conditions, some people generate good consciousness and some people generate bad consciousness.

---

སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་དགེ་མི་དགེར་རྐྱེན་གསུམ་ཙམ་ལས་སྐྱེ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་རྐྱེན་གསུམ་མཚུངས་པའི་གང་ཟག་ཐ་དད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་དགེ་མི་དགེར་མཚུངས་པར་འགྱུར་བའི་ ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེའི་རྒྱུ་མཐུན་གྱི་བག་ཆགས་སད་པ་ལ་ལྟོས་ལ་བག་ཆགས་ཀྱི་རྟེན་ཀུན་གཞི་ལས་གཞན་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་དེ་རྗེས་དཔག་གིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །སུམ་ཅུ་པ་ལས། དེ་ལ་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ནི། །རྣམ་སྨིན་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ། །དེ་ནི་ལེན་པ་དག་དང་གནས། །རྣམ་པར་རིག་པ་མི་རིགས་པ། །དེ་ནི་མ་བསྒྲིབས་ལུང་མ་བསྟན། །རེག་ལ་སོགས་པ་ཀུན་འགྲོ་ལྔ། ། 1-855 དེ་ལ་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་ཏེ། །དགྲ་བཅོམ་ཉིད་ན་དེ་ཉིད་ལྡོག །ཅེས་བཤད་དོ། །མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ནི་ལེན་པ་དང་རྩ་བའི་རྣམ་ཤེས་དང་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པའི་ཕུང་པོ་དང་སྲིད་པ་ ཡན་ལག་གི་རྣམ་ཤེས་དང་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པའི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་བཤད་པ། །དེ་ལ་དམིགས་ཏེ་རྟག་ཏུ་ནི། །ངར་འཛིན་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་ཡིད། ། ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདིའང་ཀུན་གཞི་ལས་སྐྱེས་ཤིང་ལུང་མ་བསྟན་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་འདི་རྒྱུན་བརྟན་པས་དགེ་བ་ཡིན་ན་མཐོ་རིས་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་འགྱུར་ལ་མི་དགེ་བ་ཡིན་ན་ ངན་སོང་རྒྱུན་མི་ཆད་དུ་འགྱུར་རོ། །འདི་ནི་ཡིད་ཤེས་ལས་གཞན་པའི་ངར་འཛིན་ཡིན་ཏེ་ཡིད་ཤེས་དགེ་བར་སྐྱེས་པའི་ཚེའང་ངར་འཛིན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་ཡིད་ཤེས་གཅིག་དུས་ཅིག་ཅར་དགེ་བ་ དང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གཉིས་སུ་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་ཡིད་ཤེས་ཀྱི་བདག་རྐྱེན་བྱེད་དེ་མེད་ན་ནི་དེ་མི་རུང་ངོ་། །གནས་བརྟན་པའི་སྡེ་པ་ཡིད་ཤེས་ཀྱི་བདག་རྐྱེན་སྙིང་བུ་ ག་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་མི་རུང་སྟེ་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་ལ་བརྟེན་པས་དེ་ལ་གསལ་སྣང་ཡོད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་ཡིད་ཤེས་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། 1-856 འདི་ནི་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་བ་དང་ལུང་སིལ་བུ་ལས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །སུམ་ཅུ་པ་ལས། དེ་ལ་གནས་ཏེ་རང་འབྱུང་ཞིང་། །དེ་ལ་དམིགས་པ་མེད་ཅེས་བྱ། །རྣམ་ཤེས་རང་སེམས་བདག་ཉིད་ ཅན། །བདག་ཏུ་ལྟ་དང་བདག་ཏུ་རྨོངས། །བདག་རྒྱལ་བདག་ཆགས་འདུ་ཤེས་པ། །གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་འོ་གཞན། །རེག་སོགས་ཀྱང་དེ་དགྲ་བཅོམ་མེད། །འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་ཆ་མེད། །འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་ ལམ་ནའང་མེད། །ཅེས་འབྱུང་སྟེ་འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་གིས་ཀུན་གཞི་བདག་མེད་དུ་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་ཙམ་ན་བདག་འཛིན་དེ་འགག་པ་ཡིན་ནོ། །འཇུག་པའི་ཤེས་པ་བཤད་པ། །ཀུན་གཞིའི་མཚོ་ཆེན་ཡུལ་ རྣམས་ཀྱི། །རླུང་གིས་རབ་དུ་བསྐྱོད་པ་ལ། །ཚོགས་དྲུག་རྦ་རླབས་རྐྱེན་བཞིན་དུ། །རིམ་དང་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བ་ཡིན། ། དགོངས

【現代漢語翻譯】 因為生起之故。並非僅由善與非善的三種緣而生起，因為如果三種緣相同，不同個體的所有意識都會同樣地變為善或非善。 因此，需要觀察其同類因的習氣是否甦醒，並且習氣的所依只能是阿賴耶識，因此阿賴耶識是通過推理而成立的。《三十頌》中說： 『彼之阿賴耶識者，乃是異熟一切種子性，彼是能取與住處，非是分別之識性，彼是無覆無記性，觸等一切行相五。' 『彼之感受乃舍受，阿羅漢位彼即滅。』如此宣說。名稱的異名有能取、根本識、輪迴存續之蘊、有支之識、一切種子識等等。 宣說染污意：『彼為所緣恒常執，我執染污之意也，當知是也。』此亦從阿賴耶識生起，並且僅僅是無記性，因為此是恒常的，如果是善，則天界不會中斷，如果是不善，則惡趣不會中斷。 此是不同於意識的我執，因為意識生起為善時也有我執，並且意識不會在同一時間同時生起為善與染污兩種。此是意識的增上緣，如果沒有它，則意識無法生起。有部宗說意識的增上緣是小心（snying bu ga can），這是不合理的，因為依靠有色根，則必然有顯現，並且在有色與無色界，意識都會不存在。 此在《解深密經》和《雜阿含經》中也有宣說。《三十頌》中說：『于彼而住自生起，于彼無緣名為識，識者自心之體性，我見我癡與我慢，我愛執取之想念，何處生起彼即是，觸等亦然阿羅漢，無有滅盡定之分，亦無出世間道中。』 如此說道，僅僅是聖者的等持以現量見到阿賴耶識無我時，我執才會止息。宣說入的識：『阿賴耶識如大海，諸境風動浪濤起，六聚波濤如因緣，次第同時而生起。』 （種子字：ᱚ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：無），（種子字：ཧཱུྃ，梵文天城體：हूँ，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽）

【English Translation】 Because of arising. It is not that it arises from just three conditions of virtue and non-virtue, because if the three conditions were the same, all consciousnesses of different individuals would become the same in virtue or non-virtue. Therefore, it is necessary to observe whether the habitual tendencies of its homogeneous cause are awakened, and the basis of habitual tendencies can only be the ālaya-vijñāna (藏文：ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས，梵文天城體：आलयविज्ञान，梵文羅馬擬音：ālayavijñāna，漢語字面意思：阿賴耶識), therefore the ālaya-vijñāna is established through inference. The Thirty Verses says: 'That ālaya-vijñāna is the all-seed of vipāka (藏文：རྣམ་སྨིན，梵文天城體：विपाक，梵文羅馬擬音：vipāka，漢語字面意思：異熟), it is the taker and the abode, it is not of the nature of discriminating consciousness, it is un-obscured and unspecified, touch and so forth are the five ever-present.' 'Its feeling is neutral, in the state of an arhat (藏文：དགྲ་བཅོམ，梵文天城體：अर्हत्，梵文羅馬擬音：arhat，漢語字面意思：阿羅漢) it ceases.' Thus it is taught. Synonyms for the name are taker, root consciousness, the aggregate that lasts as long as samsara (藏文：འཁོར་བ，梵文天城體：संसार，梵文羅馬擬音：saṃsāra，漢語字面意思：輪迴), the consciousness of the limb of existence, the all-seed consciousness, and so forth. Explaining the afflicted mind: 'Constantly clinging to that as an object, it is the afflicted mind of self-grasping, know that it is.' This also arises from the ālaya-vijñāna, and is only unspecified, because it is constant. If it were virtuous, the heavens would never cease, and if it were non-virtuous, the evil destinies would never cease. This is a self-grasping different from consciousness, because there is self-grasping even when consciousness arises as virtuous, and consciousness does not arise as both virtuous and afflicted at the same time. This is the dominant condition for consciousness, and without it, consciousness cannot arise. The Sthavira school says that the dominant condition for consciousness is the heart-organ, which is unreasonable, because relying on a form sense faculty would necessarily entail appearance, and consciousness would not exist in the form and formless realms. This is also taught in the Saṃdhinirmocana Sūtra (藏文：དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་བ，梵文天城體： Sandhinirmocana Sūtra，梵文羅馬擬音：Saṃdhinirmocana Sūtra，漢語字面意思：解深密經) and the Ekottara Āgama (藏文：ལུང་སིལ་བུ，梵文天城體：Ekottara Āgama，梵文羅馬擬音：Ekottara Āgama，漢語字面意思：雜阿含經). The Thirty Verses says: 'Abiding in that, self-arising, without an object it is called, consciousness is of the nature of self, the view of self, the delusion of self, the pride of self, the thought of attachment to self, wherever it arises, that is it, touch and so forth are also like that, an arhat has no part in cessation, nor is it in the path beyond the world.' Thus it says, only when the samādhi (藏文：མཉམ་བཞག，梵文天城體：समाधि，梵文羅馬擬音：samādhi，漢語字面意思：等持) of the noble ones directly sees the ālaya-vijñāna as selfless, does that self-grasping cease. Explaining the consciousness of entering: 'The great ocean of ālaya-vijñāna, stirred by the winds of objects, the six aggregates of waves arise in order and simultaneously as conditions.' (Seed Syllable: ᱚ, Devanagari: अ, Romanization: a, Literal Meaning: None), (Seed Syllable: ཧཱུྃ, Devanagari: हूँ, Romanization: hūṃ, Literal Meaning: Hūṃ)

---

་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་བ་ལས། མེ་ལོང་ལ་གཟུགས་བརྙན་དང་ཆུ་ལ་རླབས་འབྱུང་ བ་དཔེར་མཛད་ནས་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའང་འཇུག་པའི་ཤེས་པའི་རྐྱེན་གཅིག་དང་ཕྲད་ན་ནི་གཅིག་འབྱུང་ལ་རྐྱེན་དུ་མ་དང་ཕྲད་ན་ནི་དུ་མ་འབྱུང་ ངོ་། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། རེས་འགའ་ནི་ཀུན་གཞིའི་ཤེས་པ་འདི་ཤེས་པ་གཅིག་དང་ལྷན་ཅིག་འཇུག་སྟེ་ཡིད་དང་། རེས་འགའ་ནི་གཉིས་དང་སྟེ་ཡིད་དང་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་དང་ཞེས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། ། 1-857 དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀུན་གཞིར་གཅིག་པར་ཡང་བཤད་དེ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། ཀུན་གཞི་རྒྱ་མཚོ་རྟག་གནས་པ། །ཡུལ་གྱི་རླུང་གིས་རབ་བསྐྱོད་ནས། །སྣ་ཚོགས་རྣམ་ཤེས་རྦ་རླབས་རྣམས། །གར་ཞིང་རབ་ ཏུ་འཇུག་པར་འགྱུར། །རྒྱ་མཚོ་དང་ནི་རྦ་རླབས་རྣམས། །ཇི་ལྟར་བྱེ་བྲག་མེད་པ་བཞིན། །རྣམ་ཤེས་སེམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ། །ཐ་དད་པར་ཡང་མི་དམིགས་སོ། །སེམས་ནི་ལས་སོགས་བྱེད་ཅེས་བྱ། །ཡིད་ ནི་རྒྱ་ཆེར་སོགས་པ་སྟེ། །རྣམ་ཤེས་དག་ནི་རྣམ་པར་རིག །སྣང་བའི་ཡུལ་ལྟོས་སྔར་བཤད་དོ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །དོན་དེ་དག་སུམ་ཅུ་པ་ལས། ལྔ་རྣམས་རྩ་བའི་རྣམ་ཤེས་ལས། །ཇི་ལྟའི་རྐྱེན་ ལས་འབྱུང་བ་ནི། །རྣམ་ཤེས་སོ་སོའམ་དེ་མ་ཡིན། །ཆུ་ལ་རླབས་རྣམས་ཇི་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། རྣམ་ཤེས་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ། །ཕན་ཚུན་དག་གི་དབང་གིས་ན། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་ འགྱུར་བར་འགྲོ །དེས་ན་རྣམ་རྟོག་དེ་དེ་སྐྱེ། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་དག་ཕན་ཚུན་རྟེན་པས་ནི། །སྲིད་པའི་རྒྱ་མཚོར་འཁྱམས་པར་འགྱུར། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱིས་ནི་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་ས་ བོན་ཁོ་ན་འཇོག་ལ། ཚོགས་དྲུག་གིས་ནི་དགེ་མི་དགེའི་བག་ཆགས་འཇོག་དེས་ན་དེ་དག་ནི་རྩ་བའི་རྣམ་ཤེས་འཁོར་བར་གནས་པའི་རྒྱུའི་རྐྱེན་བྱེད་ལ་བག་ཆགས་ཀྱིས་ནི་འཇུག་པའི་ཤེས་པའི་རྒྱུའི་རྐྱེན་བྱེད་དེ་དེ་གཉིས་མདུང་ཁྱིམ་བཞིན་ཕན་ཚུན་རྟེན་པས་ཡུན་རིང་པོར་འཁོར་བ་ན་འཁྱམ་མོ། ། 1-858 དེ་སྐད་དུའང་ཆོས་མངོན་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས། ཆོས་ཀུན་རྣམ་པར་ཤེས་ལ་སྦྱོར། །དེ་དག་ལ་ཡང་དེ་དེ་བཞིན། །ཕན་ཚུན་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་དང་། །རྒྱུའི་དངོས་པོར་རྟག་དུ་སྦྱོར། །ཞེས་ བཤད་དོ། །ལམ་གྱི་བག་ཆགས་ཟད་པ་ན། །ཀུན་གཞི་ཐར་པའི་གྲོང་དུ་འཇུག །གང་གི་ཚེ་བདག་མེད་པའི་ལམ་བསྒོམས་པས་ཀུན་གཞི་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཀུན་ནས་ལྡང་བ་སྐྱེད་པའི་བག་ཆགས་ཟད་ པ་དེའི་ཚེ་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་གཅིག་པུས་འཁོར་མི་ནུས་པས་ཉན་རང་གི་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་སྟེ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས་དེ་དག་ཉོན་མོངས་བག་ཆགས་འབྲེལ། ཀུན་ནས་ལྡང་དང་ལྡན་མ་ཡིན། ཞེས་ བྱ་བ་དང་། སློབ་དཔོན་གང་སྤེལ་གྱིས། སྐྱེ་བའི་ཤིང་རྟ་སྐྱེ་བོ་བྱིས་པ་ཡིས། །ཞོན་ཅིང་ཉོན་མོངས་ལས་ཀྱི་འ

【現代漢語翻譯】 在對《必然解釋》的解釋中，以鏡子中顯現影像和水中生起波浪為例，說明偉大的智慧也是如此，當阿賴耶識與一個入識之緣相遇時，就產生一個，與多個緣相遇時，就產生多個。有時，阿賴耶識與一個識一同運作，即與意；有時與兩個識一同運作，即與意和意識。 所有這些都在《楞伽經》中被解釋為在阿賴耶識中合一：『阿賴耶識如大海般恒常存在，被境之風吹動，各種識的波浪隨之舞動並涌入。大海和波浪之間沒有差別，識和心也是如此，不應視為不同。心被稱為造作者，意被稱為廣大者，識則被稱為能辨別者，顯現之境的所依已在之前解釋過。』《三十頌》中也說：『五者從根本識中，依何種緣而生起，是各個識或非識，就像水中的波浪一樣。』以及『所有識的種子，在彼此的影響下，會如何轉變，因此會產生那樣的分別念。』 由於這些相互依存，眾生在輪迴的海洋中漂流。有染污的意只留下無記的種子，而六識則留下善與非善的習氣。因此，它們是根本識在輪迴中存在的因緣，而習氣則是入識的因緣。這兩者像矛與房屋一樣相互依存，因此在輪迴中長久漂流。 正如《大乘阿毗達磨經》中所說：『一切法都與識相關聯，它們之間也是如此，總是相互關聯作為果和因。』當道的習氣耗盡時，阿賴耶識便進入解脫之城。當通過修習無我之道，耗盡了在阿賴耶識中產生煩惱生起的習氣時，由於業的習氣無法單獨使其流轉，因此證得聲聞或獨覺的菩提。正如《楞伽經》所說：『它們與煩惱的習氣分離，不再具有生起。』導師聖天也說：『如孩童乘坐生之車，被煩惱和業所驅使。』

【English Translation】 In the explanation of 'Definite Explanation', using the example of images appearing in a mirror and waves arising in water, it is explained that great wisdom is also like this: when the Ālayavijñāna (藏文：ཀུན་གཞི་，梵文天城體：आलयविज्ञान，梵文羅馬擬音：Ālayavijñāna，漢語字面意思：阿賴耶識) meets with one condition for entering consciousness, one arises, and when it meets with multiple conditions, multiple arise. Sometimes, the Ālayavijñāna (藏文：ཀུན་གཞི་，梵文天城體：आलयविज्ञान，梵文羅馬擬音：Ālayavijñāna，漢語字面意思：阿賴耶識) operates together with one consciousness, namely with the mind; sometimes it operates with two, namely with the mind and the consciousness of the mind. All of these are explained in the Laṅkāvatāra Sūtra as being unified in the Ālayavijñāna (藏文：ཀུན་གཞི་，梵文天城體：आलयविज्ञान，梵文羅馬擬音：Ālayavijñāna，漢語字面意思：阿賴耶識): 'The Ālayavijñāna (藏文：ཀུན་གཞི་，梵文天城體：आलयविज्ञान，梵文羅馬擬音：Ālayavijñāna，漢語字面意思：阿賴耶識) is like the ocean, constantly abiding, stirred by the winds of the environment, the waves of various consciousnesses dance and surge in. There is no difference between the ocean and the waves, and so it is with consciousness and mind; they should not be regarded as different. The mind is called the maker, the manas (藏文：ཡིད་，梵文天城體：मनस्，梵文羅馬擬音：manas，漢語字面意思：意) is called the vast one, and the vijñānas (藏文：རྣམ་ཤེས་，梵文天城體：विज्ञान，梵文羅馬擬音：vijñāna，漢語字面意思：識) are called the discriminators; the basis of the appearing object has been explained before.' The Thirty Verses also say: 'The five arise from the root consciousness, depending on what kind of condition, are they each consciousness or not, just like the waves in water.' And 'All the seeds of consciousness, under the influence of each other, how will they transform, therefore that kind of conceptual thought arises.' Because of these mutual dependencies, beings wander in the ocean of samsara. The afflicted manas (藏文：ཡིད་，梵文天城體：मनस्，梵文羅馬擬音：manas，漢語字面意思：意) only leaves neutral seeds, while the six consciousnesses leave traces of virtue and non-virtue. Therefore, they are the causal conditions for the root consciousness to exist in samsara, and the traces are the causal conditions for entering consciousness. These two are like a spear and a house, mutually dependent, and therefore wander in samsara for a long time. As it is said in the Mahāyāna Abhidharma Sūtra: 'All dharmas are associated with consciousness, and so it is between them, always mutually associated as cause and effect.' When the traces of the path are exhausted, the Ālayavijñāna (藏文：ཀུན་གཞི་，梵文天城體：आलयविज्ञान，梵文羅馬擬音：Ālayavijñāna，漢語字面意思：阿賴耶識) enters the city of liberation. When, by practicing the path of no-self, the traces that generate the arising of afflictions in the Ālayavijñāna (藏文：ཀུན་གཞི་，梵文天城體：आलयविज्ञान，梵文羅馬擬音：Ālayavijñāna，漢語字面意思：阿賴耶識) are exhausted, because the traces of karma cannot alone cause it to transmigrate, one attains the Bodhi of a Śrāvaka or Pratyekabuddha. As the Laṅkāvatāra Sūtra says: 'They are separated from the traces of affliction, and no longer possess arising.' Ācārya Āryadeva also said: 'Like a child riding the chariot of birth, driven by afflictions and karma.'

---

ཕང་ལོ་ཅན། །དེ་ནི་ཉོན་མོངས་འཕང་ལོ་གཅིག་ཉམས་ན། ལས་ཀྱི་འཕང་ལོ་གཅིག་ པུས་འཁོར་མ་ཡིན་ཞེས་བཤད་དོ། །དེས་ན་ཉན་རང་ཕུང་པོ་ལྷག་མེད་དུ་ཞུགས་པ་ན་ཀུན་གཞིས་སྐྱེ་བ་ལེན་མི་ནུས་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་གནས་སོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ནི་ མི་སློབ་པ་ཐོབ་ནས་ང་བདག་དུ་འཛིན་པ་གནས་གྱུར་ཏེ་ཕུང་པོ་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་དུ་འཛིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་དེའི་ཚེ་ཀུན་གཞི་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་སུ་གནས་གྱུར་ནས་ཟག་མེད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་བྱེད་ཅིང་ཡེ་ཤེས་གཞན་གསུམ་འདི་ལས་གཟུགས་བརྙན་གྱི་ཚུལ་དུ་འབྱུང་སྟེ་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། 1-859 མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་མི་གཡོ་སྟེ། །ཡེ་ཤེས་གསུམ་ནི་དེ་ལ་རྟེན། །མཉམ་པ་ཉིད་དང་སོ་སོར་རྟོག །བྱ་བ་གྲུབ་པ་ཁོ་ནའོ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །ཉོན་མོངས་ཡིད་ཀྱི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ དང་། །ཡིད་ཤེས་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པ་དང་། །སྒོ་ལྔའི་ཤེས་པ་ནི་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་གནས་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་མཐུག་པོ་བཀོད་པའི་མདོ་ལས། སེམས་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཏེ། །དེ་ ལ་ངར་འཛིན་ཡིད་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་ལ་རྣམ་པར་རིག་པ་གང་། །དེ་ནི་འཇུག་པའི་རྣམ་ཤེས་ཡིན། །ཇི་ལྟར་ཟླ་བ་སྐར་ཚོགས་དང་། །མཁའ་ལ་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ ཀྱང་། །རྣམ་ཤེས་བདུན་དང་ལྷན་ཅིག་གནས། །ཞེས་བཤད་དོ། །སློབ་དཔོན་ཡང་དག་བདེན་པ་ནི་དྲི་མ་མེད་པའི་ཡིད་དང་དགུ་འདོད་དོ། །འདི་དག་གི་དོན་རྒྱས་པ་ནི་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་རྒྱན་གྱི་ མེ་ཏོག་ན་ཡོད་དོ། ། ད་ནི་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་ཏུ་འདོད་པའི་ལུགས་བཤད་དེ། ཁ་ཅིག་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་ལ། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་གང་སྣང་བ། །ཤེས་པའམ་ཁ་ཅིག་ཤེས་པ་ཡིས། །སྒྲོ་བཏགས་ རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་འདོད། །སློབ་དཔོན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་རང་རིག་པའི་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་དུ་འདོད་དོ། །དེ་ལ་མར་མེ་ལྟར་གསལ་བྱེད་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པར་རང་གིས་གསལ་བ་ནི་རང་རིག་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། ། 1-860 ལུགས་འདིའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་བ་ལའང་རྣ་བ་བདེན་བརྫུན་གཉིས་ལས་དང་པོ་ལའང་སྣ་ཚོགས་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ནི་སྣང་བ་འདི་ནོར་བུ་གཟི་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་གཅིག་ཁོ་ན་སྣ་ ཚོགས་སུ་སྣང་བར་འདོད་དེ་བྲམ་ཟེ་བདེ་བྱེད་དགའ་བས། གང་སྣང་དེ་འདིར་རང་ཡིན་ཏེ། །གཞན་གང་དེ་ནི་མི་སྣང་ཉིད། །ཅེས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །རྣམ་པ་དང་ཤེས་པ་ཕྱེད་མར་འདོད་པ་ རྣམས་ནི་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཤེས་པ་ཐ་དད་དུ་འདོད་དེ་ནང་དུ་སྣང་བའི་ཤེས་པ་གཞན། ཕྱི་རོལ་སྣང་བའང་གཞན་ཡིན་ཏེ། །གསལ་བར་བྱེད་པ་གསལ་བྱ་ཉིད། །མར་མེ་ལྟ་བུར་དེ་གཉིས་མིན། ། ཞེས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་ཤཱཀྱ་བློ་ལ་སོགས་པ་ནི་དཀར་དམར་ལ་སོགས་

【現代漢語翻譯】 'Phanglochan (輪)'。當一個煩惱輪（nyon mongs 'phang lo，煩惱之輪）消失時，據說只有一個業力輪（las kyi 'phang lo，業力之輪）在運轉。因此，當聲聞（nyan rang，聽者）和獨覺（pung po lhag med du zhugs pa，入于無餘涅槃者）進入無餘涅槃時，阿賴耶識（kun gzhi，一切之基）無法再次受生，而是安住於法界（chos kyi dbyings su gnas so，法之界）。具有煩惱的有情之心，在獲得無學道（mi slob pa thob nas，不再需要學習的境界）后，我執（nga bdag du 'dzin pa，認為自我是真實存在的執著）發生轉變，將蘊（phung po，構成有情存在的要素）執著為法之我（chos kyi bdag du 'dzin no，將法視為真實存在的執著）。當證得佛果（sangs rgyas thob pa，獲得覺悟）時，阿賴耶識轉變為如鏡智（me long lta bu'i ye shes su gnas gyur nas，如鏡子般反映一切的智慧），成為一切無漏功德（zag med kyi yon tan thams cad kyi rten byed cing，無漏，沒有煩惱）的基礎，其他三種智慧（ye shes gzhan gsum 'di las gzugs brnyan gyi tshul du 'byung ste，其他三種智慧從此如影像般顯現）也從此顯現，如《經莊嚴論》（mdo sde rgyan las，經莊嚴論）所說： 『鏡智不動搖，三智依于彼，平等性與妙觀察，成所作智唯成辦。』（me long ye shes mi g.yo ste / ye shes gsum ni de la rten / mnyam pa nyid dang so sor rtog / bya ba grub pa kho na'o / zhes 'byung ngo /）煩惱意的平等性智（nyon mongs yid kyi mnyam pa nyid kyi ye shes dang，認識到一切事物本質平等的智慧）。意識（yid shes，心識）轉變為妙觀察智（so sor rtog pa dang，辨別諸法差別的智慧）。五根識（sgo lnga'i shes pa，眼、耳、鼻、舌、身五種感官的意識）轉變為成所作智（bya ba grub pa'i ye shes su gnas 'gyur ro，成就一切事業的智慧）。正如《厚嚴經》（de ltar mthug po bkod pa'i mdo las，厚嚴經）所說：心是阿賴耶識，其中有我執，對境的分別念，是入于（六識）的識。如月亮與星辰，一同安住于虛空，同樣，阿賴耶識，與七識一同安住。（sems ni kun gzhi'i rnam shes te / de la ngar 'dzin yid yin no / yul la rnam par rig pa gang / de ni 'jug pa'i rnam shes yin / ji ltar zla ba skar tshogs dang / mkha' la lhan cig gnas pa ltar / de bzhin kun gzhi rnam shes kyang / rnam shes bdun dang lhan cig gnas / zhes bshad do /） 論師（slob dpon，指佛教論師）安立正見（yang dag bden pa ni，真實的見解）為無垢意（dri ma med pa'i yid dang dgu 'dod do，清凈的心）。這些的詳細意義在《攝大乘論》（kun las btus pa，攝大乘論）的《莊嚴花》（rgyan gyi me tog na yod do，裝飾之花）中。現在解釋主張六識的宗派：有些人認為在六識中，顯現各種各樣的現象，是意識或某些意識所施設的，如同夢境一般。（kha cig rnam shes tshogs drug la / rnam pa sna tshogs gang snang ba / shes pa'am kha cig shes pa yis / sgro btags rmi lam lta bur 'dod /）法稱論師（slob dpon chos kyi grags pa la，Dharmakirti）等人主張自證識（rang rig pa'i rnam shes tshogs drug du 'dod do，能夠自我認識的意識）為六識。其中，如同燈火般，不依賴於其他照亮者，而是自身能夠照亮，這就是自證的含義。（de la mar me ltar gsal byed gzhan la mi ltos par rang gis gsal ba ni rang rig pa'i don yin no，自證的含義是像燈一樣，自己發光，不依賴於其他東西） 追隨此宗派的人中，有些人認為耳識（rna ba，聽覺）分為真假兩種，而第一種耳識不具有多種差別，他們認為顯現的現象如同珍貴的寶石一般，只是一個意識顯現為多種形態，正如婆羅門德喜（bram ze bde byed dga' bas，Brahman Deva）所說：『所顯現的即是此處的自性，其他任何事物都不顯現。』（lungs 'di'i rjes su 'brangs ba la'ang rna ba bden brdzun gnyis las dang po la'ang sna tshogs gnyis su med par smra ba rnams ni snang ba 'di nor bu gzi bzhin du shes pa gcig kho na sna tshogs su snang bar 'dod de bram ze bde byed dga' bas / gang snang de 'dir rang yin te / gzhan gang de ni mi snang nyid / zhes bshad pa bzhin no /）有些人認為現象和意識是混合的，他們認為能取和所取是兩種不同的意識，內在顯現的意識是一種，外在顯現的現象也是另一種。顯現者和所顯現者，如同燈火一般，不是二者。（rnam pa dang shes pa phyed mar 'dod pa rnams ni gzung 'dzin gnyis shes pa tha dad du 'dod de nang du snang ba'i shes pa gzhan / phyi rol snang ba'ang gzhan yin te / gsal bar byed pa gsal bya nyid / mar me lta bur de gnyis min / zhes 'byung ba yin no /）釋迦智論師（slob dpon shAkya blo la，Shakya blo）等人認為白色、紅色等……

【English Translation】 'Phanglochan (Wheel)'. When one wheel of affliction (nyon mongs 'phang lo, wheel of affliction) is diminished, it is said that only one wheel of karma (las kyi 'phang lo, wheel of karma) remains. Therefore, when the Hearers (nyan rang, those who listen) and Solitary Realizers (pung po lhag med du zhugs pa, those who enter nirvana without remainder) enter nirvana without remainder, the Alaya consciousness (kun gzhi, the basis of everything) cannot take rebirth again, but abides in the Dharmadhatu (chos kyi dbyings su gnas so, the realm of Dharma). The mind of a sentient being with afflictions, after attaining the state of no more learning (mi slob pa thob nas, the state of no further learning needed), the clinging to 'I' (nga bdag du 'dzin pa, the clinging to the self as truly existing) transforms, clinging to the aggregates (phung po, the elements that constitute sentient existence) as the self of Dharma (chos kyi bdag du 'dzin no, clinging to Dharma as truly existing). When Buddhahood (sangs rgyas thob pa, the attainment of enlightenment) is attained, the Alaya consciousness transforms into mirror-like wisdom (me long lta bu'i ye shes su gnas gyur nas, wisdom that reflects everything like a mirror), becoming the basis of all uncontaminated qualities (zag med kyi yon tan thams cad kyi rten byed cing, uncontaminated, without defilements), and the other three wisdoms (ye shes gzhan gsum 'di las gzugs brnyan gyi tshul du 'byung ste, the other three wisdoms arise from this as reflections) arise from this, as stated in the Ornament of the Sutras (mdo sde rgyan las, Ornament of the Sutras): 'Mirror-like wisdom is unmoving, the three wisdoms rely on it, equality and discrimination, accomplishing activity alone.' (me long ye shes mi g.yo ste / ye shes gsum ni de la rten / mnyam pa nyid dang so sor rtog / bya ba grub pa kho na'o / zhes 'byung ngo /) The equality wisdom of the afflicted mind (nyon mongs yid kyi mnyam pa nyid kyi ye shes dang, the wisdom that recognizes the equality of all things). The mind consciousness (yid shes, mental consciousness) transforms into discriminating wisdom (so sor rtog pa dang, the wisdom that distinguishes the differences between phenomena). The five sense consciousnesses (sgo lnga'i shes pa, the consciousnesses of the five senses: eye, ear, nose, tongue, and body) transform into accomplishing activity wisdom (bya ba grub pa'i ye shes su gnas 'gyur ro, the wisdom that accomplishes all activities). As stated in the Dense Array Sutra (de ltar mthug po bkod pa'i mdo las, Dense Array Sutra): The mind is the Alaya consciousness, in which there is clinging to self, the discrimination of objects, is the consciousness that enters (the six consciousnesses). Just as the moon and stars, abide together in the sky, similarly, the Alaya consciousness, abides together with the seven consciousnesses. (sems ni kun gzhi'i rnam shes te / de la ngar 'dzin yid yin no / yul la rnam par rig pa gang / de ni 'jug pa'i rnam shes yin / ji ltar zla ba skar tshogs dang / mkha' la lhan cig gnas pa ltar / de bzhin kun gzhi rnam shes kyang / rnam shes bdun dang lhan cig gnas / zhes bshad do /) The master (slob dpon, referring to Buddhist masters) establishes the correct view (yang dag bden pa ni, the correct view) as the immaculate mind (dri ma med pa'i yid dang dgu 'dod do, the pure mind). The detailed meaning of these is in the Ornament Flower (rgyan gyi me tog na yod do, flower of ornament) of the Compendium of Abhidharma (kun las btus pa, Compendium of Abhidharma). Now explaining the school that asserts the six consciousnesses: Some believe that in the six consciousnesses, the various phenomena that appear, are imputed by consciousness or some consciousnesses, like a dream. (kha cig rnam shes tshogs drug la / rnam pa sna tshogs gang snang ba / shes pa'am kha cig shes pa yis / sgro btags rmi lam lta bur 'dod /) Dharmakirti (slob dpon chos kyi grags pa la, Dharmakirti) and others assert that self-awareness (rang rig pa'i rnam shes tshogs drug du 'dod do, consciousness that can be self-aware) is the six consciousnesses. Among these, like a lamp, not relying on another illuminator, but being able to illuminate itself, this is the meaning of self-awareness. (de la mar me ltar gsal byed gzhan la mi ltos par rang gis gsal ba ni rang rig pa'i don yin no, the meaning of self-awareness is like a lamp, illuminating itself without relying on anything else) Among those who follow this school, some believe that the ear consciousness (rna ba, hearing) is divided into true and false, and that the first ear consciousness does not have multiple differences, they believe that the appearing phenomena are like precious gems, only one consciousness appearing in multiple forms, as the Brahman Deva (bram ze bde byed dga' bas, Brahman Deva) said: 'What appears is the self here, whatever else does not appear.' (lungs 'di'i rjes su 'brangs ba la'ang rna ba bden brdzun gnyis las dang po la'ang sna tshogs gnyis su med par smra ba rnams ni snang ba 'di nor bu gzi bzhin du shes pa gcig kho na sna tshogs su snang bar 'dod de bram ze bde byed dga' bas / gang snang de 'dir rang yin te / gzhan gang de ni mi snang nyid / zhes bshad pa bzhin no /) Some believe that phenomena and consciousness are mixed, they believe that the grasper and the grasped are two different consciousnesses, the consciousness appearing internally is one, the phenomena appearing externally is another. The illuminator and the illuminated, like a lamp, are not two. (rnam pa dang shes pa phyed mar 'dod pa rnams ni gzung 'dzin gnyis shes pa tha dad du 'dod de nang du snang ba'i shes pa gzhan / phyi rol snang ba'ang gzhan yin te / gsal bar byed pa gsal bya nyid / mar me lta bur de gnyis min / zhes 'byung ba yin no /) Shakya blo (slob dpon shAkya blo la, Shakya blo) and others believe that white, red, etc...

---

པ་རྣམ་པའི་གྲངས་ཇི་སྙེད་པར་ཤེས་པའི་གྲངས་ཀྱང་དེ་སྙེད་དུ་འདོད་དོ། །རྣམ་བརྫུན་པ་ལའང་གཉིས་ལས་དྲི་ མ་དང་བཅས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལའང་བརྫུན་སྣང་ཡོད་པར་འདོད་ལ། དྲི་མེད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་བརྫུན་སྣང་མེད་པར་འདོད་དོ། །འདིའི་རང་བཞིན་དྲི་མེད་འདོད། །རྣམ་པ་མེད་ ཅིང་བརྗོད་དུ་མེད། །སངས་རྒྱས་མིན་པས་ནམ་ཡང་ནི། །དེའི་ངོ་བོ་ཤེས་མི་ནུས། །ཞེས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྣམ་བདེན་པ་རྣམས་ནི་དོན་དུ་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་ལས་ཤེལ་ཚོན་ཅན་བཞིན་ཤེས་པ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བར་འདོད་ལ་རྣམ་བརྫུན་པ་རྣམས་ནི་ཤེས་པ་དོན་གྱིས་ཁ་མ་བསྒྱུར་བ་ཤེལ་དག་པ་ལྟ་བུ་འདོད་དོ། ། 1-861 ཡང་རྣམ་བདེན་པ་ལྟར་ན་འཁྲུལ་པའི་བློ་མི་སྲིད་ལ། རྣམ་བརྫུན་པ་ལྟར་ན་གཉིས་སྣང་གི་བློ་ཐམས་ཅད་འཁྲུལ་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི་གཉི་ག་ལྟར་ནའང་ཐ་སྙད་དུ་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་གྱི་ཁྱད་ པར་ནི་བག་ཆགས་བརྟན་མི་བརྟན་ལས་སྐྱེས་པ་ལ་བརྗོད་དོ། །འདི་གཉིས་ཀའང་རང་རིག་འདོད་དེ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། ཇི་ལྟར་རལ་གྲི་རང་སོ་དང་། །ཇི་ལྟར་སོར་མོའི་རྩེ་མོ་རང་། །གཅོད་ པ་མིན་ཞིང་རེག་པ་མིན། །དེ་བཞིན་སེམས་ཀྱིས་རང་མི་མཐོང་། །ཞེས་བཤད་པ་དེ་ནི་བཅད་པ་དང་རེག་པ་བཞིན་གཟུང་འཛིན་གཉིས་དགག་པ་ཡིན་གྱི་རང་གསལ་བ་དང་རང་མྱོང་བ་དགག་པ་ མ་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ཡིད་ཤེས་གཅིག་པུར་སྨྲ། འདི་ལའང་རྣམ་པ་བདེན་བརྫུན་གཉིས་ཡོད་དོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཅིག་པུར་སྨྲ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཡིད་ཤེས་གཅིག་ཉིད་དབང་པོའི་སྒོ་ཐ་ དད་ལ་ཞུགས་ནས་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་ལ་འཛིན་པ་ཡིན་ཏེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྒྱུད་རེ་རེ་པའོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་བསྟན་པའི་མདོ་ལས་རྣམ་པར་ཤེས་ པ་དྲུག་ནི་ཡིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱིས་བསྡུས་པའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །རྣམ་བཅས་པ་ཁ་ཅིག་ཀྱང་དེ་ལྟར་འདོད་དེ་ལུགས་འདི་ལ་རྣམ་པ་བདེན་བརྫུན་གཉིས་ཀ་ཡོད་དོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་རང་རིག་རང་གསལ་དོན་དམ་པ་གཉིས་སྣང་གི་སྒྲིབ་པས་ན་བསྒྲིབས་པ་འཕགས་པའི་ཆོས་ཐོབ་པའི་ཚེའང་དེ་ཉིད་གཉིས་སྣང་དང་བྲལ་བ་ཙམ་དུ་འདོད་དེ། 1-862 སུམ་ཅུ་པ་ལས། འདི་དག་རྣམ་རིག་ཙམ་ཉིད་ཅེས། །དེ་སྙམ་དུ་ནི་དམིགས་ནས་སུ། །ཅིའང་རུང་སྟེ་མདུན་འཇོག་ན། །དེ་ནི་ཙམ་ལ་མི་གནས་སོ། །ནམ་ཞིག་ཤེས་པས་དམིགས་པ་རྣམས། །མི་དམིགས་ དེའི་ཚེ་ན་ནི། །རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ལ་གནས། །གཟུང་བ་མེད་པས་དེ་འཛིན་མེད། །དེ་ནི་སེམས་ཙམ་མི་དམིགས་པ། །འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ། །གནས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་སྟེ། །གནས་ ངན་ལེན་གཉིས་སྤངས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཟག་པ་མེད་དང་དབྱིབས། །བསམ་གྱིས་མ

【現代漢語翻譯】 他們認為，有多少種顯現，就有多少種了知的數量。在虛假顯現中，有兩種：有垢染的，他們認為即使在佛陀的境界中也存在虛假顯現；無垢染的，他們認為在佛陀的境界中不存在虛假顯現。』此之自性無垢染，無相且不可說，非佛者永不能，知其自性。』這是經文所說的。對於真實的顯現，他們認為，就像彩色水晶一樣，知識從概念的習氣中產生，具有事物的顯現；對於虛假的顯現，他們認為，知識不改變事物的本質，就像純凈的水晶一樣。 此外，按照真實顯現的觀點，不可能有錯誤的意識；按照虛假顯現的觀點，所有的二元顯現的意識都是錯誤的。但無論哪種觀點，在名言中，錯誤與非錯誤的差別都來自於習氣的穩定與否。這兩種觀點都承認自證，如《楞伽經》所說：『猶如利劍自能割，猶如指尖自能觸，非能斷割亦非觸，如是心識不能見。』這裡所說的，是否定了像切割和觸控一樣的能取和所取，而不是否定自明和自 अनुभव。有些人只承認一個意識，並認為這個意識也有真實和虛假兩種顯現。承認唯一意識的菩薩認為，唯一的意識通過不同的根門，執持各種各樣的對境，因為經文說：『眾生是各自具有一個識蘊的。』並且在《十二處經》中說：『六識被意處所包含。』因此，有些人也這樣認為，按照這種觀點，既有真實的顯現，也有虛假的顯現。所有這些人都認為，無二的智慧是自證自明的，因為二元顯現的障礙所遮蔽，當獲得聖者的法時，也僅僅是認為它脫離了二元顯現。' 《三十頌》中說：『此等唯是識，如是專注彼，無論何者前，不立於唯上。何時識不緣，所緣彼時乃，安住于唯識，無所取故無執。是為唯心無緣相，超世智慧即此是，轉依亦即此，遣除二取之過失。』彼即無漏無相，不可思議。

【English Translation】 They assert that the number of appearances is equal to the number of cognitions. Within false appearances, there are two types: those with defilements, where they believe even the Buddha's realm has false appearances, and those without defilements, where they believe the Buddha's realm has no false appearances. 'Its nature is without defilement, without form, and inexpressible; those who are not Buddhas can never know its essence.' This is what is stated in the scriptures. For true appearances, they believe that, like colored crystal, knowledge arises from the habits of conceptualization, having the appearance of things; for false appearances, they believe that knowledge does not alter the essence of things, like pure crystal. Furthermore, according to the view of true appearances, mistaken minds are impossible; according to the view of false appearances, all minds with dualistic appearances are mistaken. However, according to both views, the difference between mistake and non-mistake in conventional terms arises from the stability or instability of habits. Both of these assert self-awareness, as stated in the Lankavatara Sutra: 'Just as a sword cuts itself, just as a fingertip touches itself, it neither cuts nor touches; likewise, the mind does not see itself.' What is said here is a negation of the grasper and the grasped, like cutting and touching, but it is not a negation of self-illumination and self-experience. Some assert only one consciousness, and they believe that this consciousness has both true and false appearances. Bodhisattvas who assert a single consciousness believe that the single consciousness enters through different sense gates and grasps various objects, because the scriptures say, 'Beings each have a single stream of consciousness.' And in the Sutra on the Twelve Sources, it is said, 'The six consciousnesses are included in the mind source.' Therefore, some also believe this way, and according to this view, there are both true and false appearances. All of these believe that the non-dual wisdom is self-aware and self-illuminating, and because it is obscured by the obscuration of dualistic appearances, when the Dharma of the noble ones is attained, it is merely considered to be free from dualistic appearances. The Thirty Verses states: 'These are only representations of consciousness; focusing on them in this way, whatever is placed before it, does not remain on the mere. When consciousness no longer focuses on objects, at that time, it abides in mere consciousness; without a grasped object, there is no grasping. This is the mind-only without an object, the transcendent wisdom; it is also the transformation of the basis, eliminating the faults of the two graspers.' That itself is without outflows and without form, inconceivable.

---

ི་ཁྱབ་དགེ་དང་བརྟག །དེ་ནི་བདེ་བ་རྣམ་གྲོལ་སྐུ། །ཐུབ་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཞེས་བྱ། །ཞེས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་ སེམས་ལས་བྱུང་བའི་གཞི་བཤད་དེ། །གཙོ་བོའི་འཁོར་དུ་གང་བྱུང་བའི། །སེམས་བྱུང་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཅིག་ནི། ཁ་ཅིག་སེམས་ལས་ཐ་དད་འདོད། །སེམས་ཉིད་ཡིན་ན་སྐྱོན་ཡོད་ཟེར། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཚོགས་ བརྒྱད་དུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀུན་གཞིའི་འཁོར་དུ་ནི་ཀུན་འགྲོ་ལྔ་འབྱུང་ངོ་། ། ཉོན་ཡིད་ཀྱི་འཁོར་དུ་ནི་དེ་དང་ཉོན་མོངས་པ་བཞི་སྟེ་དགུ་འབྱུང་ངོ་། །ཡིད་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་དུ་ནི་ཐམས་ཅད་འབྱུང་ ངོ་། །སྒོ་ལྔའི་ཤེས་པ་ཡིད་སྔོན་སོང་ལ་ནི་མང་དུ་འབྱུང་ངོ་། །རྐྱེན་ཉེར་གནས་ལ་ནི་ཉུང་ངུ་འབྱུང་བར་འདོད་དོ། །དེ་ལ་སེམས་བྱུང་རྫས་སུ་མེད་པའམ་སེམས་དང་རྫས་གཅིག་པ་ནི་མི་འདོད་དེ་རྣམ་པ་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བ་ལས་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་གང་ལ་ལ་སེམས་ནི་རྫས་སུ་གྲུབ་ལ་སེམས་བྱུང་ནི་རྫས་སུ་མི་འདོད་པ། 1-863 དེ་དག་ལ། ལྔ་ཉིད་འཐད་པ་མིན་ཕྱིར་དང་། །བྱེད་རྒྱུ་བྱེ་བྲག་མེད་ཕྱིར་དང་། །དེའི་གནས་སྐབས་སྐྱོན་ཕྱིར་དང་། །ལུང་དང་འགལ་བར་འགྱུར་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་ཚོར་ བ་དང་འདུ་ཤེས་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་ན་ཕུང་པོ་ལྔ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་དང་། རྒྱུ་ཁྱད་པར་མེད་པ་སེམས་རྫས་སུ་གྲུབ་ལ་སེམས་བྱུང་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་དང་སེམས་ ཀྱི་གནས་སྐབས་ལ་སེམས་བྱུང་འདོགས་ན་དེ་ལ་སེམས་ལས་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་ཡོད་ན་ནི་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ་མི་འདྲ་བ་མེད་ན་ནི་གནས་ཐ་དད་དུའང་མི་འགྲུབ་བོ། །ལུང་ ལས་སེམས་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་བྱས་སོ། །དད་པས་རྣམ་པར་བྱང་བར་བྱས་སོ་ཞེས་གསུངས་པས་དེ་དང་ཡང་འགལ་ཏེ་རྫས་གཅིག་ན་ཡུལ་དང་བྱེད་པ་གཉིས་མི་རུང་བའི་ ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་མདོ་ལས་སེམས་དང་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དང་སེམས་པའི་ཆོས་འདི་དག་ནི་འདྲེས་པ་ཡིན་གྱི་མ་འདྲེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་བ་དེའང་མི་རུང་སྟེ་རྫས་གཅིག་ ལ་ནི་འདྲེས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་མཛོད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་སྨན་ཕྱེ་མ་བཞིན་འདྲེས་པར་བཤད་དོ། །མཚུངས་ལྡན་གྱི་རྒྱུ་འབྲས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་གཞག་ཀྱང་འདི་ལ་མི་རུང་ངོ་། ། 1-864 བདེ་བའི་ཚོར་བ་མེད་པའང་མི་འཐད་དེ་འདུ་བྱེད་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ལ་དགོངས་ནས་དེ་སྐད་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་འདོད་པའི་ཚོར་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་སེམས་བྱུང་ཇི་སྙེད་པ། ། སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་རྣམ་འགྱུར་ཏེ། །གར་མཁན་རྣམ་འགྱུར་སྣ་ཚོགས་ནི། ལུས་ལ་ཐ་དད་མེད་འདྲ་ཟེར། །གཅིག་པུར་སྨྲ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ན་རེ། སེམས་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཆ་ནས་ཚོར་ བ་དང་མ

【現代漢語翻譯】 'ཁྱབ་དགེ་དང་བརྟག །དེ་ནི་བདེ་བ་རྣམ་གྲོལ་སྐུ། །ཐུབ་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཞེས་བྱ། །'（此句為引文，未提供具體出處，大意為：'普遍的善和觀察，那是安樂解脫之身，被稱為大雄的教法。'） 現在開始講解從心所生之基：在主識的眷屬中所產生的五十一心所，有些人認為與心是不同的。如果認為心所就是心，則會有過失。說有八識聚的人認為，在阿賴耶識的眷屬中，遍行五心所生起。意根的眷屬中，遍行五心所和四種煩惱共九種生起。意識的眷屬中，一切心所都生起。五根識在意念先行時，多種心所生起。在近取因上，則認為少數心所生起。因此，不認為心所是實有，或者心所與心是同一實體，因為在《分別決定藏》中說，沙門和婆羅門中，有些人認為心是實有，而心所不是實有。 對於那些觀點，以下四點是不合理的： 1. 五蘊不合理； 2. 沒有作用的差別； 3. 心的狀態有過失； 4. 與經文相違背。 其含義是：如果受和想不是實有，那麼五蘊就不成立。如果心是實有而心所不是實有，那麼沒有作用的差別是不合理的。如果心的狀態要依靠心所，那麼如果心所與心沒有差別，則心所是實有；如果沒有差別，則不同的狀態也無法成立。經文中說，心被貪慾所染污，被信心所凈化，這與上述觀點相違背，因為如果實體相同，則境和作用二者不能同時成立。 此外，經文中說：'心和受、想、思的法是混合的，不是不混合的'，這也是不合理的，因為如果實體相同，則不可能混合。同樣，《俱舍論》的註釋中也說，心和心所像藥粉一樣混合。相應的因果等範疇也不適用於此。 沒有樂受也是不合理的，因為這是考慮到行蘊的變化而說的，而且有欲界的感受。有些人說：'所有心所都是心的狀態的轉變，就像舞者的各種姿勢與身體沒有差別一樣。'主張唯一性的菩薩說，從體驗心的角度來說，受和想……

【English Translation】 'khiab dge dang brtag. de ni bde ba rnam grol sku. thub pa chen po'i chos zhes bya.' (This sentence is a quote, the specific source is not provided, the general meaning is: 'Universal virtue and observation, that is the body of bliss and liberation, called the teaching of the Great Hero.') Now, let's explain the basis of what arises from the mind: The fifty-one mental factors that arise in the retinue of the primary consciousness, some consider to be different from the mind. If one considers mental factors to be the mind itself, there would be faults. Those who speak of the eight aggregates of consciousness say that in the retinue of the alaya-consciousness, the five ever-present mental factors arise. In the retinue of the afflicted mind, these five and the four afflictions, a total of nine, arise. In the retinue of the mind-consciousness, all mental factors arise. When the five sense consciousnesses are preceded by intention, many mental factors arise. In the proximate cause, it is believed that only a few mental factors arise. Therefore, it is not accepted that mental factors are not substantial, or that mental factors and the mind are the same substance, because in the Distinguishing the Determined Meaning, it says that among ascetics and brahmins, some believe that the mind is substantial, while mental factors are not. For those views, the following four points are unreasonable: 1. The five aggregates are not reasonable; 2. There is no difference in function; 3. There is a fault in the state of mind; 4. It contradicts the scriptures. Its meaning is: If feeling and perception are not substantial, then the five aggregates cannot be established. If the mind is substantial and mental factors are not, then it is unreasonable that there is no difference in function. If the state of mind depends on mental factors, then if mental factors are no different from the mind, then mental factors are substantial; if there is no difference, then different states cannot be established either. The scriptures say that the mind is defiled by desire and purified by faith, which contradicts the above view, because if the substance is the same, then the object and action cannot be established simultaneously. Furthermore, the scriptures say: 'The mind and the dharmas of feeling, perception, and thought are mixed, not unmixed,' which is also unreasonable, because if the substance is the same, then mixing is impossible. Similarly, the commentary on the Abhidharmakosha also says that the mind and mental factors are mixed like powdered medicine. The categories of corresponding cause and effect, etc., are also not applicable here. The absence of pleasant feeling is also unreasonable, because this is said in consideration of the transformation of the aggregate of formations, and because there is feeling in the desire realm. Some say: 'All mental factors are transformations of the state of mind, just as the various postures of a dancer are no different from the body.' Bodhisattvas who advocate oneness say that from the perspective of experiencing the mind, feeling and perception...

---

ཚན་མར་འཛིན་པའི་ཆ་ནས་འདུ་ཤེས་དང་ཡུལ་ལ་གཡོ་བའི་ཆ་ནས་སེམས་པ་དང་ཞེན་པའི་ཆ་ནས་ཆགས་པ་དང་དང་པའི་ཆ་ནས་དད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ་བྲམ་ཟེའི་ ཚོམས་ལས་གང་ཞིག་ལུས་མེད་ཕུག་གནས་ཤིང་། །རིང་དུ་འགྲོ་ཞིང་གཅིག་པུར་རྒྱུ། །གདུལ་བར་དཀའ་བའི་སེམས་འདུལ་བྱེད། །དེ་ནི་བྲམ་ཟེར་ངས་བཤད་དོ། །ཞེས་ཐ་ན་ཀུན་འགྲོ་ལྔ་དང་བཅས་ཀྱང་གཅིག་ པུ་ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདི་ལྟར་ནི་སློབ་དཔོན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའང་བཞེད་དེ་རྣམ་ངེས་ལས་དེའང་རང་བཞིན་གཅིག་ཉིད་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་བློ་གཞན་ལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའང་གཞན་ པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བློ་མྱོང་ནི། ཐ་དད་མེད་སྣང་ཐ་དད་ན། །ཐ་དད་ཐ་དང་མེད་རྟེན་ཅི། །ཞེས་བཤད་དོ། །བོད་ཀྱི་སློབ་དཔོན་ཁ་ཅིག་ཀྱང་འདི་ལྟར་འདོད་དེ་འདི་སྐད་དུ་རྟོག་པའི་འཁོར་དུ་བྱུང་བའི་སེམས་བྱུང་དེ་དག་རང་མཚན་ལ་དམིགས་ན་རྟོག་མེད་དུ་འགྱུར་ཞིང་། 1-865 དམིགས་པ་མཚུངས་པ་མི་རུང་ལ་དོན་སྤྱི་ལ་དམིགས་ན་རྟོག་པ་དུ་མ་ཅིག་ཅར་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །དབུས་མཐའ་ལས། དེ་ལ་དོན་མཐོང་རྣམ་པར་ཤེས། །དེའི་ཁྱད་པར་སེམས་ལས་བྱུང་། །ཞེས་འབྱུང་ བ་ན་དོན་གྱི་ངོ་བོ་དང་ཁྱད་པར་གཉིས་ཀྱང་རྫས་མི་གཅིག་པར་འགྱུར་ཏེ་ངོ་བོ་འཛིན་པ་ལ་ཁྱད་པར་དང་། ཁྱད་པར་འཛིན་པ་ལ་ངོ་བོ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ ན་ཁམས་གསུམ་པ་ནི་སེམས་ཙམ་མོ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། སེམས་ཉིད་གཉིས་སུ་སྣང་བ་སྟེ། །དེ་བཞིན་ཆགས་སོགས་སྣང་བའམ། །དད་ལ་སོགས་པར་སྣང་བར་འདོད། །ཉོན་མོངས་དགེ་ཆོས་ ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཀུན་ལས་བཏུས་ལས་ང་རྒྱལ་ནི་སེམས་ཀྱི་ཁེངས་པ་ཅེས་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་མཐུན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་བཤད་པ། །མི་ ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས། སྔ་མ་གསུམ་ལ་བཏགས་པ་ཡིན། ཐོབ་པ་དང་མ་ཐོབ་པ་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པ་དང་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་དང་སྲོག་གི་དབང་པོ་དང་འདུས་བྱས་ ཀྱི་མཚན་ཉིད་བཞི་ནི་ཕལ་ཆེར་མདོ་སྡེ་པ་དང་མཐུན་མོད་ཀྱི་ཀུན་གཞི་འདོད་པ་རྣམས་སེམས་ལ་བཏགས་ཚད་ཀུན་གཞི་གཅིག་པུ་ལ་བཏགས་པར་འདོད་དེ་སྙོམས་འཇུག་གསུམ་ཀུན་གཞི་ལ་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་འགགས་པ་དང་སྲོག་གི་དབང་པོ་འགྲོ་བ་རིས་འཐུན་དུ་ཀུན་གཞི་གནས་པ་ལ་སོགས་པའོ། ། 1-866 ཚོགས་གསུམ་ནི་རྣམ་བདེན་པ་ལྟར་ན་ཡིད་ཤེས་མིང་ཚིག་ཡི་གེར་སྣང་བ་ཡིན་ལ། རྣམ་བརྫུན་པ་ལྟར་ན་སྒྲ་སྤྱིའི་ཕྲེང་བ་དེ་གསུམ་དུ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་འབྲས་ནི་དུས་མཉམ་པ་ དང་མི་མཉམ་པ་གཉིས་ཀ་འདོད་དེ་མེ་ལྕེ་དང་སྡོང་བུ་ཚིག་པ་དང་དུ་བ་མེ་ལས་སྐྱེ་བ་དང་ཀུན་གཞིའི་ས་བོན་ལས་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་དགེ་མི་དགེར་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ ནི་དུས་མཉམ་པ་ཁོ་ན་ཡིན

【現代漢語翻譯】 關於執取方面，是概念；關於心識趨向于對境方面，是心；關於執著方面，是貪愛；關於最初的方面，是信仰等等。如婆羅門聚集[的經典]所說：『誰無身而居於洞穴，遠行且獨自遊蕩，調伏難以調伏之心，我稱彼為婆羅門。』甚至包括五遍行在內，也說是『獨自』。因此，有人這樣說。如此，導師法稱（Dharmakirti）也贊同，在《釋量論》（Pramanavarttika）中說：『因為見到彼為單一自性，故於他心之體驗亦非他。』心之體驗是：『若異相不異，異則何所依？』如此說道。一些藏族導師也如此認為，他們說：『在分別的輪轉中產生的[各種]心所，如果緣取自相，則會變成無分別；如果緣取總義，則會同時產生許多分別。』《辨中邊論》（Madhyantavibhaga）中說：『于彼，見義為識，彼之差別為心所生。』因此，義的體性和差別二者也變成不同實體，因為執取體性時，差別不顯現；執取差別時，體性不顯現。』如果這樣，三界唯是心。』《經莊嚴論》（Mahayanasutralamkara）中說：『心性顯現為二，如是顯現貪等，或欲顯現為信等，煩惱善法有非有。』《攝大乘論》（Abhidharmasamuccaya）中說：『我慢是心的傲慢。』等等，與這些相符。以下講述不相應行。 不相應行：不相應行諸法，依於前三蘊而假立。獲得與未獲得，同分與無想定等三者，以及命根和有為法的四相，大多與經部宗相符，但主張阿賴耶識者，凡是安立於心者，都認為安立於唯一的阿賴耶識上，如三摩地三者，阿賴耶識上心與心所滅盡，以及命根隨順於同類而住等等。 三集合，如果按照真相存在（實有）的觀點，則是意識顯現為名、句、字；如果按照虛假存在的觀點，則是聲音總體的連續顯現為三者。因果，既承認同時，也承認不同時，如火焰和樹木燃燒，以及煙從火中產生；以及從阿賴耶識的種子中產生心與心所，善與不善等等，這些都是同時的。

【English Translation】 In terms of grasping, it is concept; in terms of the mind moving towards an object, it is mind; in terms of attachment, it is desire; in terms of the initial aspect, it is faith, and so on. As it is said in the collection of Brahmins: 'Who dwells without a body in a cave, travels far and wanders alone, tames the mind that is difficult to tame, I call that one a Brahmin.' Even including the five ever-present [mental factors], it is said to be 'alone.' Therefore, some say this. Thus, the teacher Dharmakirti also agrees, saying in the Pramanavarttika: 'Because seeing it as a single nature, the experience of another mind is also not other.' The experience of the mind is: 'If different appearances are not different, then what do the different depend on?' Thus it is said. Some Tibetan teachers also think this way, saying: 'The mental events that arise in the cycle of conceptualization, if they focus on their own characteristics, will become non-conceptual; if they focus on the general meaning, then many conceptualizations will arise simultaneously.' The Madhyantavibhaga says: 'There, seeing the meaning is consciousness, its distinctions are mental events.' Therefore, the essence and distinctions of meaning both become different entities, because when grasping the essence, the distinctions do not appear; when grasping the distinctions, the essence does not appear. If so, the three realms are only mind.' The Mahayanasutralamkara says: 'The nature of mind appears as two, likewise appearing as desire and so on, or desiring to appear as faith and so on, afflictions and virtuous dharmas are existent and non-existent.' The Abhidharmasamuccaya says: 'Pride is the arrogance of the mind.' And so on, in accordance with these. The following explains non-associated formations. Non-associated formations: Non-associated formations are imputed to the former three aggregates. Obtaining and not obtaining, homogeneity and the absence of perception, etc., and the life faculty and the four characteristics of conditioned phenomena, mostly agree with the Sautrantika school, but those who assert the Alaya-consciousness, whatever is established on the mind, they think that it is established only on the unique Alaya-consciousness, such as the three samadhis, the cessation of mind and mental events on the Alaya-consciousness, and the life faculty abiding in accordance with its own kind, and so on. The three collections, if according to the view of true existence, then the mental consciousness appears as name, sentence, and letter; if according to the view of false existence, then the continuous appearance of the general sound is as the three. Cause and effect, both simultaneous and non-simultaneous are accepted, such as the flame and the burning of the tree, and smoke arising from fire; and from the seeds of the Alaya-consciousness arise mind and mental events, virtuous and non-virtuous, and so on, these are only simultaneous.

---

་ནོ། །ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་དང་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྒྱུ་སྔ་ལ་འབྲས་བུ་ཕྱི་བ་ཡིན་ནོ། །རྒྱན་མཁན་ པོ་ནི་རྒྱུ་ཕྱི་ལ་འབྲས་བུ་སྔ་བའང་འདོད་དེ་འདི་ནི་མ་འོངས་པ་རྒྱུར་འདོད་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་མཐུན་ནོ། །སློབ་དཔོན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་ནི་ཕྱིས་འབྱུང་ཕྱིར་ན་རྒྱུ་ཉིད་ མིན། ཞེས་ཟེར་རོ། །འདུས་མ་བྱས་བཤད་པ། འདུས་མ་བྱས་གཉིས་སྔར་དང་འདྲ། །གཉིས་ནི་རྣམ་པ་གཞན་དུ་འདོད། །འདུས་མ་བྱས་བཞི་ལས་ནམ་མཁའ་དང་སོ་སོར་བཏགས་པའི་འགོག་པ་གཉིས་ནི་མདོ་ སྡེ་པ་དང་མཐུན་ནོ། །སོ་སོར་བཏགས་པའི་འགོག་པ་ནི་ཀུན་གཞི་འདོད་པ་རྣམས་ཀུན་གཞི་ལ་ཟག་བཅས་ཀྱི་ས་བོན་གཉེན་པོས་ཟད་པ་ལ་འདོད་དོ། །དེ་མི་འདོད་པ་རྣམས་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་ལ་འདོད་དོ། ། 1-867 དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་བདག་གཉིས་ཀྱིས་ཡེ་ནས་སྟོང་པ་ཡིན་ལ་འདུས་བྱས་དང་ཐ་མི་དད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་བདག་མེད་ལས་བདག་བཅས་སུ་མི་འགྱུར་ཞིང་ཡེ་ནས་གནས་ཀྱི་གསར་དུ་རྐྱེན་ གྱིས་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་ནོ། །ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི། །ཆོས་གསུམ་འདོད་ཚུལ་ཐ་དད་ཡོད། །ལུགས་འདི་ལ་ཕུང་པོ་ནི་ཕྱེད་དང་བཞི་རྫས་སུ་ཡོད་དེ་ཚོར་བ་དང་ འདུ་ཤེས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་འདུ་བྱེད་དང་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོའོ། །སྐྱེ་མཆེད་ནི་ཕྱེད་དང་གཉིས་རྫས་སུ་ཡོད་དོ་ཡིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དང་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་སེམས་བྱུང་རྣམས་ སོ། །ཁམས་ཕྱེད་བདུན་རྫས་སུ་ཡོད་དེ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་དྲུག་དང་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་སེམས་བྱུང་རྣམས་སོ། །གཟུགས་ལས་གྱུར་པའི་ཆོས་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་རྫས་སུ་མེད་ལ་འདས་ མ་འོངས་མེད་པས་ཡིད་ཀྱི་ཁམས་ཀྱང་རྫས་སུ་མེད་དེ་ཇི་སྐད་དུ། ཤེས་ལས་དོན་ནི་ཐ་དད་པར། །སྔོ་ལ་སོགས་པར་བཞག་པའང་མེད། །སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་བྱེ་བྲག་ཀྱང་། །མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་ གྲུབ་པ་མེད། །ཅེས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །སེམས་བྱུང་དང་སྒོ་ལྔའི་ཤེས་པ་རྫས་སུ་མེད་པར་འདོད་པའི་ལུགས་ལྟར་ན་དེ་རྣམས་ལས་གྱུར་པའི་ཆོས་གསུམ་པོ་རྫས་སུ་མེད་དོ། །བདེན་པ་བཞིར་བསྡུ་བ་ནི་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། ། 1-868 ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་དུ་བསྡུ་བ་བཤད་པ། དེ་དག་ཀུན་བཏགས་གཞན་དབང་དང་། །ཡོངས་གྲུབ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར། །གཞི་ལྔ་པོ་དེ་ལ་བདག་གཉིས་སུ་མེད་བཞིན་དུ་བཏགས་པ་ནི་ཀུན་བཏགས་ཏེ་ སུམ་ཅུ་པ་ལས། རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་གང་གིས། །དངོས་པོ་གང་གང་རྣམ་བརྟགས་པ། །དེ་ནི་ཀུན་དུ་བཏགས་པ་ཡི། །ངོ་བོ་ཉིད་དེ་དེ་མེད་དོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །ལམ་དང་འཁོར་བའི་ཆོས་ རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་རྣམས་ནི་དག་པ་དང་མ་དག་པའི་གཞ

【現代漢語翻譯】 種子生苗芽，前念生后念等，是因前果后。 經部師也認為有果前因后的情況，他們認為未來是因，這與有部宗的觀點一致。 法稱論師說：『因為是後來才產生的，所以不是因。』 非緣起法之闡述： 兩種非緣起法與之前相同。兩種則認為是其他情況。 四種非緣起法中，虛空和斷滅是與經部宗相同之處。認為阿賴耶識存在的人，認為斷滅是阿賴耶識中有漏的種子被對治力所滅盡。不認為阿賴耶識存在的人，認為斷滅是如來藏自性清凈，遠離了暫時的垢染。 如來藏自性本空，與緣起法無差別，但自性本無我，不會因無我而變成有我，本來就存在，不是新產生的，所以是非緣起法。 蘊、界、處三法之觀點各不相同。按此宗，蘊有四又二分之一是實有，即受蘊、想蘊、行蘊中的心所部分和識蘊。處有二又二分之一是實有，即意處和法處的一部分心所。界有七又二分之一是實有，即六識界和法處的一部分心所。所有色法都不是實有，因為過去和未來不存在，所以意界也不是實有。如經中所說：『識與境是各異的，青等也是如此安立的。先前和後來的差別，也不是現量所能成立的。』 按照認為心所和五根識不是實有的宗派，那麼由這些所產生的法，都不是實有。四諦的歸納如前所述。 三自性之歸納闡述： 這些可歸納為遍計所執性、依他起性和圓成實性三種。 在這五個基礎上，本來沒有二我卻被安立為二我，這是遍計所執性。《三十頌》中說：『任何分別念，對任何事物作分別，那就是遍計所執性，那個體性是不存在的。』 輪迴和涅槃的法，從因緣所生，是清凈和不清凈的基礎。

【English Translation】 Sprout comes from seed, and the later moment of mind comes from the previous moment, etc., which means the cause is prior and the effect is later. The Sautrāntika school also believes that there are cases where the effect is prior and the cause is later. They believe that the future is the cause, which is consistent with the view of the Sarvāstivāda school. The master Dharmakīrti said: 'Because it arises later, it is not the cause.' Explanation of the Unconditioned: The two unconditioned elements are the same as before. The two are considered to be different. Among the four unconditioned elements, space and analytical cessation are the same as the Sautrāntika school. Those who believe in the Ālayavijñāna (藏文：ཀུན་གཞི་，梵文天城體：आलयविज्ञान，梵文羅馬擬音：Ālayavijñāna，漢語字面意思：阿賴耶識) believe that analytical cessation is the exhaustion of the seeds of defilements in the Ālayavijñāna (藏文：ཀུན་གཞི་，梵文天城體：आलयविज्ञान，梵文羅馬擬音：Ālayavijñāna，漢語字面意思：阿賴耶識) by the antidote. Those who do not believe in it believe that it is the Suchness (藏文：དེ་བཞིན་ཉིད་，梵文天城體：तथाता，梵文羅馬擬音：Tathātā，漢語字面意思：如是) that is naturally pure and free from adventitious stains. Suchness (藏文：དེ་བཞིན་ཉིད་，梵文天城體：तथाता，梵文羅馬擬音：Tathātā，漢語字面意思：如是) is originally empty of the two selves and is not different from conditioned phenomena, but Suchness (藏文：དེ་བཞིན་ཉིད་，梵文天城體：तथाता，梵文羅馬擬音：Tathātā，漢語字面意思：如是) is originally without self and will not become with self because of without self, and it is originally existent and not newly created by conditions, so it is unconditioned. The views on the three dharmas of aggregates, elements, and sense bases are different. According to this system, four and a half of the aggregates are substantial, namely, the aggregates of feeling, perception, mental formations arising from mind, and consciousness. Two and a half of the sense bases are substantial, namely, the mind base and one aspect of the dharma base, the mental factors. Seven and a half of the elements are substantial, namely, the six consciousness elements and one aspect of the dharma element, the mental factors. All three dharmas that are form are not substantial, and because the past and future do not exist, the mind element is also not substantial. As it is said: 'The object of consciousness is different, and blue, etc., are also established in this way. The difference between the past and the future is also not established by direct perception.' According to the system that believes that mental factors and the five sense consciousnesses are not substantial, then the three dharmas that arise from them are not substantial. The summary of the four truths is as described earlier. Explanation of the Summary of the Three Natures: These can be summarized into three types: the completely imputed nature, the dependent nature, and the perfectly established nature. On these five bases, originally without the two selves, but established as the two selves, this is the completely imputed nature. The Thirty Verses say: 'Whatever discriminations, discriminate on whatever things, that is the completely imputed nature, that nature does not exist.' The dharmas of samsara and nirvana, born from causes and conditions, are the basis of purity and impurity.

---

ན་དབང་སྟེ། གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད། །རྣམ་རྟོག་ཡིན་ཏེ་རྐྱེན་ལས་བྱུང་། །ཞེས་སོ། །ཡོངས་གྲུབ་ནི་གཞན་དབང་ཀུན་བཏགས་ཀྱིས་ སྟོང་པ་སྟེ། གྲུབ་ན་དེ་ལ་སྔ་མ་པོ། །རྟག་དུ་མེད་པར་འགྱུར་བ་གང་། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། འགྱུར་མེད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་རྣམ་པ་གཉིས། ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་གསུམ་ དུ་གྲངས་ངེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་བློ་འཁྲུལ་པའི་ཡུལ་ཀུན་བཏགས་དང་མ་འཁྲུལ་པའི་ཡུལ་གཞན་དབང་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བློ་མ་འཁྲུལ་པའི་ཡུལ་ཡོངས་གྲུབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ལང་ཀར་ གཤེགས་པ་ལས་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་མི་འཇིགས་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ་། ། ཡང་ན་ཆོས་ཅན་དང་དགག་བྱ་དང་དེས་དབེན་པའི་ཆོས་ཉིད་གསུམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། ། 1-869 རྣམ་བདེན་པ་རྣམས་ནི་གཟུང་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཡིན་པས་གཞན་དབང་དུ་འདོད་ལ། རྣམ་བརྫུན་པ་རྣམས་ནི་གཟུང་བ་ཐམས་ཅད་ཀུན་བཏགས་སུ་འདོད་དོ། །འཛིན་པ་འཁྲུལ་པ་རྣམས་ཀྱང་ གཞན་དབང་དུ་འདོད་དེ་གནས་ལུགས་རང་རིག་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་ལས་ཆོས་ཀུན་ངོ་བོ་མེད། །སྐྱེ་བ་མེད་སོགས་གང་གསུངས་པ། །གཞན་དང་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་དང་། །སྐྱེ་བ་ མེད་པར་གསུངས་པ་ཡིན། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་གསུངས་པའི་དོན་ནི་ཀུན་བཏགས་པ་ལ་ཇི་ལྟར་བརྟགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ལ། གཞན་དབང་ལ་རང་ལས་སྐྱེ་བའི་ངོ་ བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་གྲུབ་གཉིས་ནི་དོན་དམ་པ་ཡིན་པས་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ཏེ་སུམ་ཅུ་པ་ལས། ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རྣམ་གསུམ་གྱི། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ རྣམ་གསུམ་ལ། །དགོངས་ནས་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། བརྒྱད་སྟོང་དོན་བསྡུས་ལས། བརྟགས་ལ་བརྟེན་ནས་མེད་པ་བསྟན། །འབྱུང་བརྟེན་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་བསྟན། ། རྣམ་པར་དག་པ་བཞི་བརྟེན་ནས། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། །རྣམ་པར་དག་པ་བཞི་པོ་ནི། །རང་བཞིན་དང་ནི་དྲི་མ་བྲལ། །རྣམ་དག་ལམ་དང་དམིགས་པ་སྟེ། །རྣམ་དག་ཆོས་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། ། 1-870 མཚན་ཉིད་བཞི་པོ་དག་གིས་གསུངས། ཞེས་བཤད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པར་གསུངས་པའི་དགོངས་པའང་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། །ཐོག་མ་དང་ནི་དེ་ཉིད་གཞན་ཉིད་དང་། །རང་གི་མཚན་ཉིད་རང་དང་ གཞན་དུ་འགྱུར། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་རྣམ་བྱང་ཐམས་ཅད་ལ། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པར་བཤད། །ཅེས་བྱེ་བྲག་གི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལས་འཆད་དེ། དེ་ལ་དངོས་པོ་དང་། མཚན་ཉིད་དང་། འབྲས་བུའི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་གསུམ་ལས་དང་པོ་དངོས་པོའི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལའང་གསུམ་སྟེ་ཐོག་མ་ནི་རྒྱུ་

【現代漢語翻譯】 གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད། །རྣམ་རྟོག་ཡིན་ཏེ་རྐྱེན་ལས་བྱུང་། །ཞེས་སོ། །(The nature of other-dependence is conceptualization, arising from conditions.) ཡོངས་གྲུབ་ནི་གཞན་དབང་ཀུན་བཏགས་ཀྱིས་སྟོང་པ་སྟེ། (The thoroughly established is emptiness of other-dependence and imputation.) གྲུབ་ན་དེ་ལ་སྔ་མ་པོ། །རྟག་དུ་མེད་པར་འགྱུར་བ་གང་། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། (If established, what was prior to it? What constantly ceases to exist?) འགྱུར་མེད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་རྣམ་པ་གཉིས། ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །(Unchanging, not inverted, these are the two aspects of the thoroughly established.) དེ་གསུམ་དུ་གྲངས་ངེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་བློ་འཁྲུལ་པའི་ཡུལ་ཀུན་བཏགས་དང་མ་འཁྲུལ་པའི་ཡུལ་གཞན་དབང་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བློ་མ་འཁྲུལ་པའི་ཡུལ་ཡོངས་གྲུབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་མི་འཇིགས་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །(The reason for the definite number of these three is that the imputed is the object of worldly deluded minds, the other-dependent is the object of non-deluded minds, and the thoroughly established is the object of non-deluded supramundane minds. As it says in the Lankavatara Sutra: 'Great wisdom, perfect knowledge, and suchness are thoroughly established because they are fearless.') ཡང་ན་ཆོས་ཅན་དང་དགག་བྱ་དང་དེས་དབེན་པའི་ཆོས་ཉིད་གསུམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །(Or, it is considered in terms of the three: the subject, what is to be negated, and the nature of being devoid of that.) རྣམ་བདེན་པ་རྣམས་ནི་གཟུང་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཡིན་པས་གཞན་དབང་དུ་འདོད་ལ། རྣམ་བརྫུན་པ་རྣམས་ནི་གཟུང་བ་ཐམས་ཅད་ཀུན་བཏགས་སུ་འདོད་དོ། །(The true aspects are considered other-dependent because they are all knowable aspects of objects. The false aspects are considered imputed because they are all objects.) འཛིན་པ་འཁྲུལ་པ་རྣམས་ཀྱང་གཞན་དབང་དུ་འདོད་དེ་གནས་ལུགས་རང་རིག་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །(Deluded grasping is also considered other-dependent because it exists as the nature of self-awareness of the way things are.) མདོ་ལས་ཆོས་ཀུན་ངོ་བོ་མེད། །སྐྱེ་བ་མེད་སོགས་གང་གསུངས་པ། །གཞན་དང་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་དང་། །སྐྱེ་བ་མེད་པར་གསུངས་པ་ཡིན། །(Whatever is said in the sutras, such as 'all phenomena are without essence, without arising,' is said to be without essence and without arising of others and other's.) ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་གསུངས་པའི་དོན་ནི་ཀུན་བཏགས་པ་ལ་ཇི་ལྟར་བརྟགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ལ། གཞན་དབང་ལ་རང་ལས་སྐྱེ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །(The meaning of 'without essence' is that the imputed lacks the essential nature of how it is imputed, and the other-dependent lacks the essential nature of arising from itself.) ཡོངས་གྲུབ་གཉིས་ནི་དོན་དམ་པ་ཡིན་པས་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ཏེ་སུམ་ཅུ་པ་ལས། (The two thoroughly established are ultimate, therefore they lack the essential nature of the ultimate, as it says in the Trimshika:) ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རྣམ་གསུམ་གྱི། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་རྣམ་གསུམ་ལ། །དགོངས་ནས་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། (Intending the three aspects of the three natures, it is taught that all phenomena are without essence.) བརྒྱད་སྟོང་དོན་བསྡུས་ལས། བརྟགས་ལ་བརྟེན་ནས་མེད་པ་བསྟན། །འབྱུང་བརྟེན་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་བསྟན། །རྣམ་པར་དག་པ་བཞི་བརྟེན་ནས། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། །(As it says in the Condensed Meaning of the Eight Thousand: 'Absence is taught based on imputation. Dependent arising, illusion, and so forth are taught. The thoroughly established is taught based on the four purities.') རྣམ་པར་དག་པ་བཞི་པོ་ནི། །རང་བཞིན་དང་ནི་དྲི་མ་བྲལ། །རྣམ་དག་ལམ་དང་དམིགས་པ་སྟེ། །རྣམ་དག་ཆོས་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །(The four purities are: nature, freedom from defilement, pure path, and object. All pure phenomena) མཚན་ཉིད་བཞི་པོ་དག་གིས་གསུངས། ཞེས་བཤད་དོ། །(are taught by these four characteristics.) ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པར་གསུངས་པའི་དགོངས་པའང་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། །ཐོག་མ་དང་ནི་དེ་ཉིད་གཞན་ཉིད་དང་། །རང་གི་མཚན་ཉིད་རང་དང་གཞན་དུ་འགྱུར། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་རྣམ་བྱང་ཐམས་ཅད་ལ། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པར་བཤད། །(The intention of saying that all phenomena are without arising is also explained in the Ornament of the Sutras: 'Patience with the unborn dharma is taught for all initial and self, other, own characteristics changing into self and other, and all afflictions and purifications.') ཅེས་བྱེ་བྲག་གི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལས་འཆད་དེ། དེ་ལ་དངོས་པོ་དང་། མཚན་ཉིད་དང་། འབྲས་བུའི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་གསུམ་ལས་དང་པོ་དངོས་པོའི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལའང་གསུམ་སྟེ་ཐོག་མ་ནི་རྒྱུ་(It is explained in terms of the specific unborn. There are three unborn: of entity, characteristic, and result. The first, the unborn of entity, also has three: the initial is the cause)

【English Translation】 The nature of other-dependence is conceptualization, arising from conditions. The thoroughly established is emptiness of other-dependence and imputation. If established, what was prior to it? What constantly ceases to exist? Unchanging, not inverted, these are the two aspects of the thoroughly established. The reason for the definite number of these three is that the imputed is the object of worldly deluded minds, the other-dependent is the object of non-deluded minds, and the thoroughly established is the object of non-deluded supramundane minds. As it says in the Lankavatara Sutra: 'Great wisdom, perfect knowledge, and suchness are thoroughly established because they are fearless.' Or, it is considered in terms of the three: the subject, what is to be negated, and the nature of being devoid of that. The true aspects are considered other-dependent because they are all knowable aspects of objects. The false aspects are considered imputed because they are all objects. Deluded grasping is also considered other-dependent because it exists as the nature of self-awareness of the way things are. Whatever is said in the sutras, such as 'all phenomena are without essence, without arising,' is said to be without essence and without arising of others and other's. The meaning of 'without essence' is that the imputed lacks the essential nature of how it is imputed, and the other-dependent lacks the essential nature of arising from itself. The two thoroughly established are ultimate, therefore they lack the essential nature of the ultimate, as it says in the Trimshika: Intending the three aspects of the three natures, it is taught that all phenomena are without essence. As it says in the Condensed Meaning of the Eight Thousand: 'Absence is taught based on imputation. Dependent arising, illusion, and so forth are taught. The thoroughly established is taught based on the four purities.' The four purities are: nature, freedom from defilement, pure path, and object. All pure phenomena are taught by these four characteristics. The intention of saying that all phenomena are without arising is also explained in the Ornament of the Sutras: 'Patience with the unborn dharma is taught for all initial and self, other, own characteristics changing into self and other, and all afflictions and purifications.' It is explained in terms of the specific unborn. There are three unborn: of entity, characteristic, and result. The first, the unborn of entity, also has three: the initial is the cause

---

མེད་པ་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི་རྒྱུ་རྟག་པ་ལས་རང་ཉིད་ཡོངས་ སུ་གྱུར་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པའོ། །གཞན་ཉིད་ནི་དགེ་བ་ལས་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བ་ལྟ་བུ་མི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པའོ། །གཉིས་པ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་ གསུམ་སྟེ་ཀུན་བཏགས་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་གྲུབ་པའི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་། གཞན་དབང་ལ་རང་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་། ཡོངས་གྲུབ་འདུས་མ་བྱས་ཤིང་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་གཞན་དུ་ གྱུར་པའི་སྐྱེ་བ་མེད་པའོ། །གསུམ་པ་འབྲས་བུའི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་ཟད་པ་ལ་ཡང་འབྱུང་བའི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་མཐར་ཕྱིན་པ་བོགས་དབྱུང་བའི་སྐྱེ་བ་མེད་པའོ། ། 1-871 གཉིས་དང་གཉིས་མེད་ཤེས་པ་ཀུན། །བདེན་པ་གཉིས་སུ་འདོད་པ་ཡིན། །གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྣང་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་ལ་གཉིས་མེད་པའི་ཤེས་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པར་འདོད་ དེ་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། ཆ་ཤས་ཅན་ཞེས་བྱ་མེད་ཅིང་། །ཕྲ་རབ་རྡུལ་རྣམས་མེད་པ་དང་། །སོ་སོར་སྣང་བ་དམིགས་མེད་ལ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་རྨི་ལམ་འདྲ། །གཟུང་དང་འཛིན་ པ་ལས་གྲོལ་བའི། །རྣམ་ཤེས་དམ་པའི་དོན་དུ་ཡོད། །བློ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཡི། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་གཞུང་དུ་བསྒྲགས། །ཞེས་འབྱུང་སྟེ་སེམས་ཙམ་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་སྤྱོད་པས་དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་ དོ། །དེ་ལ་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་ནི་གཉིས་ལ་གནོད་པ་ཡོད་ཅིང་གསལ་བར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་ལ། སློབ་དཔོན་བློ་བརྟན་གྱི་འཁྲུལ་པ་གཞི་མེད་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་ ཟེར་རོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་གཉིས་སྣང་ལ་གནོད་བྱེད་ཡིན་པས་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དོན་དམ་དུ་ཡོད་པར་འདོད་དེ་ཉི་ཤུ་པ་ལས་དེ་ཇི་ལྟར་བརྗོད་དུ་མེད་པ་དེ་ལྟར་ཡོད་དེ་ཞེས་ བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །ཟག་བཅས་ཟག་མེད་དང་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཚུལ་ཀྱང་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་བཤད་པ་ལས་རྣམ་རིག་སེམས་ཙམ་པ་བཤད་པའི་རབ་དུ་བྱེད་པ་སྟེ་བཅུ་དགུ་པའོ།། །། 1-872 ༄། །གྲུབ་པའི་མཐའ་བཤད་པ་ལས་དབུ་མའི་ལུགས་བཤད་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སྟེ་ཉི་ཤུ་པ། ད་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དབུ་མ་པའི་ལུགས་བཤད་དེ། དབུ་མ་པ་རྣམས་གཟུགས་ཀྱི་གཞི། །ཁ་ཅིག་སེམས་ལས་གཞན་མེད་ཟེར། །ལ་ལ་དོན་གྱི་རྡུལ་འདོད་དེ། །གཞན་དག་སྣང་བ་ཉིད་ཡིན་ཟེར། ། དེ་ལ་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ནི་གཟུགས་ཅན་གྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་འདོད་དེ་རིགས་པ་དྲུག་བཅུ་པ་ལས། །འདི་ལ་སྐྱེ་བ་ཅི་ཡང་མེད། །འགག་པར་འགྱུར་བའང་ཅིང་ཡང་མེད། །སྐྱེ་བ་ དང་ནི་འགག་པ་དག །ཤེས་པ་འབའ་ཞིག་ཁོ་ནའོ། །འབྱུང་བ་ཆེ་ལ་སོགས་བཤད་པ། །རྣམ་པར་ཤེས་སུ་ཡང་དག་འདུས། །ཞེས་བྱ་བ་དང་སེམས་འག

【現代漢語翻譯】 無生是說從不存在的事物中不會產生事物。同樣，從恒常的因中，事物也不會以完全轉變的方式產生。此外，從不相容的因中也不會產生事物，比如從善行中產生痛苦。第二種，自性的無生有三種：在遍計所執中，不存在以自性成立的生；在依他起中，不存在從自身產生的生；在圓成實中，對於非複合、無相的事物，不存在轉變為其他事物的生。第三種，果的無生有兩種：煩惱止息后，不再有再次產生的生；以及完全清凈后，不再有增上的生。 一切二取和無二取的智慧，都被認為是二諦。一切能取和所取的二相都是世俗諦，而無二取的智慧則被認為是勝義諦。如《般若波羅蜜多心要總集》所說：『無有分，亦無微塵，各別顯現無所緣，體驗如夢幻。解脫能取與所取，此識為勝義。』這是在瑜伽行派的論典中所宣說的，因為唯識宗以瑜伽來實踐。對此，論師陳那說，因為存在對二取的損害，並且有清晰的體驗。而論師世親則說，這種錯誤是無根的，是不可接受的。所有這些都是對二取顯現的損害，因此被認為是不可言說的勝義諦，正如《二十頌》中所說：『彼如何不可說，即如何存在。』有漏和無漏，以及有為和無為的道理，也如前所述。這是關於各宗派的論述中，對唯識宗的闡述，即第十九品。 現在開始闡述大乘中觀宗的觀點。中觀宗認為，色法的所依，有些人說除了心之外沒有其他；有些人認為是實有的微塵；還有些人則認為是顯現本身。其中，論師龍樹認為一切有色法的顯現都是心，如《六十正理論》所說：『於此無有生，亦無有滅，生與滅，唯是識。』以及『說四大等，皆攝於識。』心滅

【English Translation】 Non-arising means that things do not arise from non-existence. Similarly, things do not arise from a permanent cause in a way that they are completely transformed. Furthermore, things do not arise from incompatible causes, such as suffering arising from virtuous deeds. The second type, the non-arising of characteristics, has three aspects: In the completely imputed, there is no arising that is established by its own characteristic; in the dependent nature, there is no arising from itself; and in the thoroughly established, for non-composite and signless things, there is no arising that transforms into other things. The third type, the non-arising of results, has two aspects: After the cessation of afflictions, there is no further arising of rebirth; and after complete purification, there is no further arising of increase. All wisdom of duality and non-duality is considered the two truths. All appearances of the apprehended and the apprehender are the conventional truth, while the wisdom of non-duality is considered the ultimate truth. As stated in the 'Essence of Wisdom Sutra Collected from All': 'There are no parts, nor are there atoms, separate appearances without an object, experience like a dream. Liberation from the apprehended and the apprehender, this consciousness exists as the ultimate.' This is proclaimed in the treatises of the Yogacara school, because the Mind-Only school practices yoga. To this, Master Dignāga says that there is harm to duality and there is clear experience. And Master Vasubandhu says that this error is without foundation and unacceptable. All of these are harms to the appearance of duality, so they are considered the inexpressible ultimate truth, as stated in the 'Twenty Verses': 'How it is inexpressible, so it exists.' The principles of contaminated and uncontaminated, as well as conditioned and unconditioned, are also as previously explained. This is the explanation of the Mind-Only school in the exposition of philosophical tenets, the nineteenth chapter. Now, the tenets of the Great Vehicle Madhyamaka school will be explained. The Madhyamikas believe that the basis of form, some say there is nothing other than mind; some believe in real particles; and others say it is appearance itself. Among them, Master Nāgārjuna believes that all appearances of form are mind, as stated in the 'Sixty Stanzas of Reasoning': 'In this there is no birth, nor is there any cessation, birth and cessation, are only consciousness.' and 'The great elements, etc., are all included in consciousness.'

---

ྲེལ་ལས། རྨི་ལམ་སད་པའི་གནས་སྐབས་དག །དོན་ བྱེད་པ་ལ་ཁྱད་མེད་དེ། །རྨི་ལམ་ན་ནི་རྨིས་པ་བཞིན། །དོན་བྱེད་མཚུངས་པས་རང་བཞིན་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་བ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སློབ་དཔོན་འཕགས་པའི་ལྷའང་དེ་ལྟར་བཞེད་དེ། འདི་ དག་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་སྟེ། །རྨི་ལམ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བཞིན། །མ་རིག་མུན་པའི་གཉིད་སད་ན། །འཁོར་བ་འདི་དག་དམིགས་སུ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་དང་། །འཁྲུལ་པ་འཇོམས་པ་ལས་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་སྣང་ བར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སློབ་དཔོན་ཞི་བ་མཚོ་དང་སེང་གེ་བཟང་པོའང་སེམས་སུ་འདོད་དེ་དབུ་མ་རྒྱན་ལས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་ཡང་། །ཤེས་པ་འབའ་ཞིག་ཁོ་ན་སྟེ། །རང་གིས་གྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ། ། 1-873 དེ་ནི་ཤེས་པར་གནས་པ་ཡིན། །སེམས་ཙམ་ལ་ནི་བརྟེན་ནས་སུ། །ཕྱི་རོལ་དངོས་མེད་ཤེས་པར་བྱ། །ཚུལ་འདིར་བརྟེན་ནས་དེ་ལ་ཡང་། །ཤིན་དུ་བདག་མེད་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། དེ་ ལྟར་ན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལེའུ་ལས་ཁམས་གསུམ་ནི་སེམས་ཙམ་དུ་རྟོགས་ལ་སེམས་དེའང་མཐའ་དབུས་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པ་ལས་ཆོས་ཐམས་ ཅད་ནི་ཀུན་བཏགས་པའི་སྙིང་པོ་སྟེ་སེམས་ཙམ་དུ་བས་རྫས་མ་མཆིས་པ་སྒྱུ་མ་ལྟར་རྩ་བ་མ་མཆིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་སྡེ་མང་པོ་ལེགས་ པར་བཤད་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བཤད་དེ། བརྒྱད་སྟོང་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང་དེ་ལྟར་དུ་བཤད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ནི་ཀུན་རྫོབ་སེམས་ཙམ་དང་མཐུན་པས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་པ་ཞེས་ཟེར་ རོ། །སློབ་དཔོན་འབའ་བྱ་ནི་དོན་གྱི་རྡུལ་ཕྲན་འདོད་དེ་མདོ་ལས་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སའི་རྡུལ་ཕྲན་གྱི་གྲངས་ཤེས་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་ལས་སེམས་ཙམ་དུ་གསུངས་པ་ནི་རྟོག་གེ་འབར་ བ་ལས། མདོ་ལས་སེམས་ཙམ་གསུངས་པ་ནི། བྱེད་པོ་ཟ་པོ་དགག་ཕྱིར་རོ། ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །འདི་ནི་བློ་རྣམ་བཅས་ཀྱང་ཁས་ལེན་པས་མདོ་སྡེ་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་པ་ཞེས་བྱའོ། །སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་གཉིས་ནི་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་བཞིན་ཡིན་གྱི་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྡུལ་དང་ཤེས་པ་གཉིས་ཀར་མི་འདོད་དེ་འཇུག་པ་ལས། 1-874 གང་ཕྱིར་དངོས་པོ་འདི་དག་རྣམ་དཔྱད་ན། །དེ་ཉིད་བདག་ཅན་དངོས་ལས་ཚུ་རོལ་དུ། །གནས་རྙེད་མ་ཡིན་དེ་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་གྱི། །ཐ་སྙད་བདེན་ལ་རྣམ་པར་དཔྱད་མི་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྲགས་པའི་ཀུན་རྫོབ་མ་བརླག་ན། །ཞེས་བྱ་བ་དང་བདེན་གཉིས་ལས། ཇི་ལྟར་སྣང་བཞིན་ངོ་བོའི་ཕྱིར། །འདི་ལ་དཔྱད་པ་མི་འཇུག་གོ །གལ་ཏེ་རྣམ་པར་དཔྱོད་ན་དོན། །གཞན་དུ་སོང་ བས་གནོད་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་ཀུན་རྫོབ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་མཐུན་

【現代漢語翻譯】 因此，正如經文所說：『從夢中醒來的時候，與做事沒有區別。在夢中就像做夢一樣，做事也一樣，沒有自性。』 阿阇黎聖天也這樣認為：『這些都是錯覺的顯現，就像體驗夢境一樣。當從無明的黑暗中醒來時，這些輪迴就不存在了。』 以及在《摧毀錯覺》中也解釋了這是心的顯現。寂護論師和獅子賢論師也認為一切唯心，如《中觀莊嚴論》所說：『成為因和果的，僅僅是意識。什麼是自己成立的？那就是存在於意識中的。依靠唯識，才能認識到外境的無實。依靠這種方式，也能認識到極度的無我。』 以及，如《超越世間品》所說：『三界唯是心，此心無邊無際。』 以及《正法集》所說：『一切法皆是遍計所執的自性，唯是心，沒有實體，如幻如化，沒有根基。』 以及《楞伽經》等許多經部都對此有很好的解釋。 如是說，在《八千頌釋》中也是這樣解釋的。因此，他們與世俗唯識相符，被稱為瑜伽行中觀派。阿阇黎鳥稱主張事物有實有的微塵，因為經中說聖者們知道大地微塵的數量。經中說唯心，如《正理火》所說：『經中說唯心，是爲了破除作者和受者。』 這位論師也承認有相識，因此被稱為經量部中觀派。月稱論師和智藏論師都不承認外境的微塵和意識，正如《入中論》所說：『因為如果分析這些事物，就找不到它們獨立於擁有者之外的存在。因此，不要分析世俗的名稱。』 以及『如果不破壞世間的共稱……』 以及《二諦論》所說：『因為如其所顯現般存在，所以不應分析它。如果分析，意義就會改變，造成損害。』 等等。 這位論師與世俗之人一致。

【English Translation】 Therefore, as the scripture says: 'When awakened from a dream, there is no difference from doing things. In a dream, it is like dreaming, and doing things is the same, without self-nature.' Acharya Aryadeva also holds this view: 'These are all manifestations of illusion, like experiencing a dream. When awakened from the darkness of ignorance, these samsaras do not exist.' And in 'Destroying Illusions,' it is also explained that this is a manifestation of the mind. Shantarakshita and Haribhadra also consider everything to be mind-only, as the 'Madhyamakalankara' says: 'That which becomes cause and effect is only consciousness. What is self-established? That is what exists in consciousness. Relying on mind-only, one can recognize the unreality of external objects. Relying on this method, one can also recognize extreme selflessness.' And, as the 'Transcending the World' chapter says: 'The three realms are only mind, and this mind is boundless.' And the 'Collection of Righteous Dharmas' says: 'All dharmas are the nature of what is completely imputed, only mind, without substance, like illusion, without foundation.' And many sutras such as the 'Lankavatara Sutra' explain this very well. It is said that this is also explained in the 'Commentary on the Eight Thousand Verses.' Therefore, they are in accordance with conventional mind-only and are called Yogachara Madhyamikas. Acharya Aba believes in the existence of real particles of things because the scriptures say that the noble ones know the number of particles of the earth. The sutras say mind-only, as the 'Flame of Reasoning' says: 'The sutras say mind-only to refute the agent and the experiencer.' This teacher also admits to having aspects of consciousness, so he is called Sautantrika Madhyamika. Chandrakirti and Jñanagarbha do not admit to either external particles or consciousness, as the 'Entering the Middle Way' says: 'Because if these things are analyzed, they cannot be found to exist independently of the owner. Therefore, do not analyze worldly names.' And 'If the common conventions of the world are not destroyed...' And the 'Two Truths' says: 'Because it exists as it appears, it should not be analyzed. If analyzed, the meaning will change, causing harm.' And so on. This teacher is in accordance with worldly people.

---

པར་སྨྲ་བས་འཇིག་རྟེན་གྲགས་སྡེ་དཔྱོད་པའི་དབུ་མ་པ་ཞེས་ཀྱང་ཟེར་ལ་སྣང་ བ་ལ་མི་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་པ་ཞེས་ཀྱང་ཟེར་རོ། །དེ་བཞིན་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ལ་སོགས་པ་མ་སྐྱེས་པའི་སྣང་བ་དང་། ལྭ་བའི་ན་བཟའ་ཅན་སྟོང་པའི་སྣང་བ་དང་། མཻ་ཏྲི་ བ་ལྷའི་སྣང་བར་འདོད་དེ་དབུ་མ་དྲུག་པ་ལས། མཐའ་བཞིའི་ལས་ནི་རྣམ་གྲོལ་བའི། །གསལ་བ་ལྷའི་བདག་ཉིད་ཅན། །གཉིས་མེད་མཆོག་ཏུ་བདེ་བའི་དངོས། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ཙམ་བདག་ཉིད། །ཅེས་བྱ་ བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྣང་བ་དོན་དུ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱང་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་འདོད་པ་ནི་མེད་དོ། ། སེམས་ཀྱི་གཞི་བཤད་པ། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་པ། །ཁ་ཅིག་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་འདོད། ། 1-875 གཞན་དག་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་ཏེ། །ལ་ལ་གཅིག་དུ་སྨྲ་བའང་ཡོད། །སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཀུན་གཞི་བཤད་དེ། །སེམས་འགྲེལ་ལས། དཔེར་ན་ཁབ་ལེན་གྱིས་དྲངས་པས། །ལྕགས་ནི་ཡོངས་སུ་གཡོ་བ་བཞིན། ། དེ་བཞིན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱང་། །རྟེན་གྱི་ལུས་ནི་ཡོངས་སུ་གཡོ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། །དེ་བཞིན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱང་། །རྟག་དུ་སྲིད་པ་གསུམ་པོ་ལེན། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པ་ རྣམ་གྲོལ་སྡེས་ཀྱང་ཉི་ཁྲི་སྣང་བ་ལས། ཤེས་བྱའི་གནས་དང་མཚན་ཉིད་དེར་འཇུག་དང་། །དེའི་རྒྱུ་འབྲས་དེ་རབ་དབྱེ་བ་དང་། །བསླབ་པ་གསུམ་དང་དེ་འབྲས་སྤངས་པ་དང་། །ཡེ་ཤེས་ཐེག་པ་མཆོག་ གྱུར་ཁྱད་པར་འཕགས། །ཞེས་ཐེག་བསྡུས་ལས་འབྱུང་བའི་སེམས་ཅན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་དོན་བཅུ་ཤེས་པ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སློབ་དཔོན་བཟང་སྐྱོང་གིས་བཤད་པ་ནི་མཚན་ ཉིད་ཆེས་ལེགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །སློབ་དཔོན་ཞི་བ་འཚོས་ཀྱང་དབུ་མ་བརྒྱན་དང་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས་ཚུལ་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མདོར་བསྟན་པ་ཇི་སྙེད་པ་ནི། ཆོས་ལྔ་དག་དང་རང་བཞིན་དང་། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱད་ཉིད་དང་། །བདག་མེད་གཉིས་ཀྱི་དངོས་པོར་ནི། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མཐའ་དག་འདུས། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །ཞེས་བཤད་དོ། །ཚུལ་གཉིས་ནི་དབུ་མ་དང་སེམས་ཙམ་སྟེ་འདི་ནི་དེ་གཉིས་ཀའི་འདོད་པ་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་ནོ། ། 1-876 ཞེས་བཤད་དོ། །དེས་ན་སློབ་དཔོན་སེང་གེ་བཟང་པོ་དང་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་མདོའི་སེམས་དང་ཡིད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཀུན་གཞི་དང་ཉོན་ཡིད་གཉིས་ལ་བཤད་དོ། །ཆོས་ལྔ་ནི་ མིང་དང་རྒྱུ་མཚན་དང་རྣམ་རྟོག་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །རང་བཞིན་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་མོ། །རྣམ་ཤེས་བརྒྱད་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ནི་སྒྱུ་ མ་ལྟ་བུ་དང་སྤྲོས་བྲལ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱ

【現代漢語翻譯】 有人稱其為『透過名聲來評判世間的應成中觀派』，也有人稱其為『不執著顯現的應成中觀派』。同樣，像寂天菩薩等，認為未生之顯現，以及穿袈裟者為空性之顯現，彌勒巴認為是天神的顯現。正如《中觀六論》中所說：『斷除四邊之戲論，光明乃是天神之本體，無二無別至上之安樂，僅僅是緣起之自性。』等等。 因此，那些認為顯現為真實的人，並不認為存在不可分割的微塵。關於心之基礎的闡述：瑜伽行中觀派，有些人認為有八識聚，另一些人認為有六識聚，還有些人認為心識是一體的。龍樹菩薩闡述了阿賴耶識，如《心論》中所說：『例如磁鐵吸引鐵，使鐵完全移動一樣，同樣，阿賴耶識也能使所依之身體完全移動。』並且說：『同樣，阿賴耶識也總是執取三有。』 同樣，聖解脫軍也在《二萬頌般若經》中說：『了知所知之境及其體性，以及入於此境之因果，並詳細區分，以及三學及其果斷，以及智慧，成為殊勝之大乘。』如《攝大乘論》中所說的，了知眾生阿賴耶識等十種意義，是遍知的體性。善護論師所說的這個體性非常完美。 寂護論師也在《中觀莊嚴論》和《入楞伽經》中，以兩種方式概括地闡述了大乘，即：『五法以及自性，以及八識之自體，以及二無我之實性，一切大乘皆包含於此。』這兩種方式即是中觀和唯識，這是二者共同的觀點。 因此，獅子賢論師和佛智論師等，也將經中所說的『心』和『意』的意義解釋為阿賴耶識和染污意。五法是名、相、分別、真如和正智。自性是三自性。八識已經闡述過了。人無我是如幻和離戲這兩種。因此，八識聚...

【English Translation】 Some call them 'Prāsaṅgikas who judge the world through fame,' and others call them 'Prāsaṅgikas who do not adhere to appearances.' Similarly, masters like Śāntideva, etc., consider the appearance of the unborn, and those wearing robes as the appearance of emptiness, Maitrīpa considers it the appearance of deities. As it says in the 'Six Treatises on the Middle Way': 'Liberation from the activities of the four extremes, clarity is the nature of the deities, non-dual supreme bliss, merely the nature of dependent origination.' and so on. Therefore, those who consider appearance to be real do not believe in indivisible particles. Regarding the explanation of the basis of mind: Some Yogācāra-Mādhyamikas believe in the eight consciousnesses, others believe in the six consciousnesses, and still others say that consciousness is one. Master Nāgārjuna explained the ālaya-vijñāna (store consciousness), as it says in the 'Commentary on Mind': 'Just as iron is completely moved by being drawn by a magnet, similarly, the ālaya-vijñāna completely moves the dependent body.' And it says: 'Similarly, the ālaya-vijñāna always takes hold of the three realms of existence.' Similarly, Ārya Vimuktisena also said in the 'Twenty Thousand Verse Prajñāpāramitā Sūtra': 'Knowing the object of knowledge and its characteristics, and the causes and effects of entering into it, and distinguishing them in detail, and the three trainings and their resulting abandonment, and wisdom, becoming the supreme Mahāyāna.' As it says in the 'Compendium of the Mahāyāna,' knowing the ten meanings such as the ālaya-vijñāna of beings is the characteristic of omniscience. Master Bhadrapāla's explanation of this characteristic is very excellent. Master Śāntarakṣita also stated in the 'Ornament of the Middle Way' and the 'Laṅkāvatāra Sūtra' that the essence of the Great Vehicle, summarized in two ways, is: 'The five dharmas and svabhāva (nature), and the eight consciousnesses themselves, and the reality of the two selflessnesses, all of the Great Vehicle is contained within this.' These two ways are Madhyamaka and Cittamatra, which is a common view of both. Therefore, masters like Siṃhabhadra and Buddhajñāna also explained the meaning of 'mind' and 'intellect' in the sutras as the ālaya-vijñāna and the kliṣṭa-manas (afflicted mind). The five dharmas are name, hetu (reason), saṃkalpa (conceptualization), tathatā (suchness), and jñāna (wisdom). Svabhāva is the three svabhāvas (three natures). The eight consciousnesses have already been explained. The selflessness of persons is like illusion and free from elaboration. Therefore, the eight consciousnesses...

---

ད་ནི། སེམས་ཙམ་པ་ཁོ་ནའི་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཟེར་བ་དེ་དག་ལ་ནི་དབུ་མ་པའི་འདོད་ཚུལ་རྒྱུས་མེད་པ་ ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་སློབ་དཔོན་འབའ་བྱ་དྲི་མ་མེད་པའི་ཡིད་དང་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དགུར་འདོད་དོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཀུན་གཞི་མི་རྟག་དེ་ འཇུག་པ་ལས་ཀུན་གཞི་ནི་བྱེད་པ་པོ་དབང་ཕྱུག་དང་མཚུངས་ཏེ་གང་དབང་ཕྱུག་རྟག་ལ་ཀུན་གཞི་མི་རྟག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་དོ། །དེས་ ན་དེ་དག་ནི་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་འདོད་ལ་ཁ་ཅིག་ཡིད་ཤེས་ཉིད་འཁྲུལ་པ་ལ་དྲུག་དུ་སྣང་བར་འདོད་པའང་ཡོད་དོ། །བློ་ནི་རྣམ་བཅས་རྣམ་མེད་དང་། །རང་རིག་འདོད་དང་མི་འདོད་གཉིས། ། 1-877 ཡོད་དོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །སློབ་དཔོན་འབའ་བྱ་ལ་སོགས་པ་ནི་བློ་རྣམ་བཅས་ཀྱི་ཡུལ་རིག་པར་འདོད་ལ། གཞན་རྣམས་ནི་བློ་རྣམ་མེད་ཀྱིས་ཡུལ་རིག་པར་འདོད་དོ། །རྣམ་བཅས་ལའང་རྣམ་པའི་ གྲངས་བཞིན་དུ་ཤེས་པའི་གྲངས་ཀྱང་དེ་སྙེད་དུ་སྨྲ་བའི་ལུགས་དང་རྣམ་པ་དང་ཤེས་པ་ཕྱེད་མར་འདོད་པ་ནི་མེད་དོ། །འགའ་ཞིག་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རང་རིག་འདོད་དེ་འཕགས་པའི་ལྷས། གང་ ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་འདི་དག་ན། །བདག་ནི་ཤེས་ལྡན་གླེན་པ་ཞེས། །རང་ལ་ཤེས་པ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། །བདག་ཉིད་ཤེས་པ་འགལ་བ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་དང་། དབུ་མ་རྒྱན་ལས་དེ་བས་ན་གསལ་བར་ བྱེད་པ་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པར་རང་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་རིག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །འགའ་ཞིག་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རང་རིག་མི་འདོད་དེ་བདེན་གཉིས་ ལས་ཤེས་པ་ནི་བདག་གིས་བདག་མི་རིག་སྟེ་རང་སྣང་བས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་ན་ནི་རང་ཉིད་རང་ལས་ཐ་དད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་རང་ རིག་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དགག་པ་བྱེད་པ་རྣམས་ནི་དེ་མི་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པར་ནི་ཤེས་བྱ་ལ་མི་འགོག་པ་ཅིའང་མེད་དོ། །སེམས་ལས་བྱུང་བ་བཤད་པ། སེམས་བྱུང་རྣམས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ། ། 1-878 ཇི་ལྟར་གྲགས་པ་བཞིན་དུ་འདོད། །ཆོས་མངོན་པ་ལས་བཤད་པའི་སེམས་བྱུང་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཅིག་དང་ལུང་ཕྲན་ཚེགས་ལས་འབྱུང་བ་ཟས་མི་འདོད་པ་དང་ཉེ་དུའི་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་བཅུ་ རྩ་བདུན་པོ་རྣམས་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པར་འདོད་དེ་འདི་དག་ནི་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་ན་ཡོད་དོ། ། སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ལྷ་ནི་བདེ་བའི་ཚོར་བ་མི་འདོད་དེ་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས་ ཤེས་པར་བྱའོ། །མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་བཤད་པ། ཐོབ་སོགས་མི་ལྡན་འདུ་བྱེད་ཀྱང་། །མདོ་ལས་གསུངས་བཞིན་འདོད་པ་ཉིད། །མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལྟར་རྫས་ལོགས་སུ་ གྲུབ་པར་མི་འདོད་ཀྱི་གཟུགས་དང་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི་གནས

【現代漢語翻譯】 現在，那些說『這僅僅是唯識宗的觀點』的人，完全不瞭解中觀宗的觀點。有些人說，『導師巴瓦（藏文：འབའ་བྱ་，含義未知）認為有九識，即清凈的意和九種識的集合。』導師月稱（梵文：Candrakīrti）等人從《入中論》中解釋說，阿賴耶識（梵文：Ālaya-vijñāna，梵文羅馬擬音：Ālaya-vijñāna，漢語字面意思：藏識）是無常的，阿賴耶識類似於自在天（梵文：Īśvara），區別在於自在天是常，而阿賴耶識是無常的。因此，他們認為有六識，有些人認為意識本身是迷惑的，顯現為六識。關於『智』，要知道有有相和無相兩種觀點，以及承認和不承認自證兩種觀點。 導師巴瓦等人認為，智是有相的，能夠認知對境，而其他人則認為智是無相的，能夠認知對境。對於有相的觀點，並沒有像相的數量那樣多的識的數量的說法，也沒有認為相和識是部分相同的觀點。有些人認為在世俗諦中存在自證，如聖天（梵文：Āryadeva）所說：『因此，在這個世間，我說自己既有智慧又是愚癡的，因為自證能夠生起，所以自證並不矛盾。』《中觀莊嚴論》中說：『因此，能夠明晰照亮，不依賴於他者，具有自明的體性，這就是識的自證。』有些人認為在世俗諦中不存在自證，如《二諦論》所說：『識不能自己認識自己，因為它空性顯現。如果顯現，那麼自己就會和他者不同。』因此，那些在世俗諦中否定自證的人是不承認它的。但在勝義諦中，對於所知，沒有什麼需要遮破的。關於心所的解釋：心所，在世俗諦中，按照通常所說的那樣承認。如《阿毗達磨》中所說的五十一心所，以及《雜事經》中所說的五十七種，包括不欲食和親屬的分別念等，這些都在世俗諦中存在，這些在《寶鬘論》中都有。 導師聖天不承認樂受，這可以從《四百論》中得知。關於不相應行法的解釋：獲得等不相應行法，也如經中所說的那樣承認。不相應行法，不像分別說部那樣認為是獨立的實有，而是色、心和心所的處所。

【English Translation】 Now, those who say, 'This is solely the view of the Mind-Only school,' are completely ignorant of the Madhyamaka view. Some say, 'Master Bhāviveka (藏文：འབའ་བྱ་) believes in nine consciousnesses, namely, pure mind and a collection of nine consciousnesses.' Master Chandrakirti (梵文：Candrakīrti) and others explain from the Madhyamakāvatāra that the Ālaya-vijñāna (梵文：Ālaya-vijñāna，梵文羅馬擬音：Ālaya-vijñāna，漢語字面意思：storehouse consciousness) is impermanent, and the Ālaya-vijñāna is similar to Īśvara (梵文：Īśvara), the difference being that Īśvara is permanent while the Ālaya-vijñāna is impermanent. Therefore, they believe in six consciousnesses, and some believe that the mind itself is deluded, appearing as six consciousnesses. Regarding 'mind,' know that there are two views: with images and without images, and two views: accepting and not accepting self-awareness. Master Bhāviveka and others believe that the mind is with images and cognizes objects, while others believe that the mind is without images and cognizes objects. For those with images, there is no tradition of saying that the number of cognitions is the same as the number of images, nor is there a view that images and cognitions are partially the same. Some believe in self-awareness in conventional truth, as Āryadeva (梵文：Āryadeva) said: 'Therefore, in this world, I am known as both wise and foolish, because self-awareness arises, so self-awareness is not contradictory.' The Madhyamakālaṃkāra says: 'Therefore, that which clearly illuminates, not relying on others, having the nature of self-luminosity, is the self-awareness of consciousness.' Some do not believe in self-awareness in conventional truth, as the Two Truths says: 'Consciousness does not know itself, because it is empty of self-appearance. If it appears, then oneself would be different from oneself.' Therefore, those who deny self-awareness in conventional truth do not accept it. But in ultimate truth, there is nothing to be refuted regarding objects of knowledge. Explanation of mental factors: Mental factors, in conventional truth, are accepted as they are commonly said. The fifty-one mental factors mentioned in the Abhidharma, and the fifty-seven mentioned in the Miscellaneous Matters Sutra, including not desiring food and thoughts of relatives, etc., are also considered to exist in conventional truth; these are in the Ratnāvalī. Master Āryadeva does not accept the feeling of pleasure, which can be known from the Four Hundred Verses. Explanation of non-associated compositional factors: Non-associated compositional factors such as attainment are also accepted as stated in the sutras. Non-associated compositional factors are not considered to be independently existent substances like the Vaibhāṣikas, but rather as the location of form, mind, and mental factors.

---

་སྐབས་ལ་བཏགས་པ་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འདོད་དེ་གང་ལ་གང་བཏགས་པ་ནི་གཟུགས་དང་ཀུན་གཞི་ཁས་ལེན་མི་ལེན་ལ་ སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཅི་རིགས་སུ་འགྱུར་ཏེ། མདོ་སྡེ་པ་དང་སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ཤེས་པས་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །འདུས་མ་བྱས་བཤད་པ། ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་འདུས་མ་བྱས། །རྣམ་བཞི་མིང་ཙམ་ ཉིད་དུ་འདོད། །ནམ་མཁའ་དང་འགོག་པ་གཉིས་ཏེ་གསུམ་ནི་དགག་བྱ་གཟུགས་དང་སྲོག་དང་སྤང་བྱ་ལ་ལྟོས་ནས་དེ་མེད་ཅེས་བཏགས་པ་དོན་ལ་ཅིའང་མེད་པ་མིང་ཙམ་དུ་འདོད་དེ་དབུ་མ་རྩ་བ་ལས། 1-879 དེ་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་དངོས་པོ་མིན། །དངོས་མེད་མ་ཡིན་མཚན་གཞི་མིན། །མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ཁམས་ལྔ་པོ། །གཞན་གང་དག་དང་ནམ་མཁའ་མཚུངས། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། དབུ་མ་རྒྱན་ལས། ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་ ཤེས་པ་དག །མིང་ཙམ་དུ་ནི་སྣང་བ་རྣམས། །ཡི་གེ་དུ་མ་སྣང་བའི་ཕྱིར། །སྣ་ཚོགས་སྣང་བར་གསལ་བ་ཡིན། །མིང་དང་འབྲེལ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཟུགས་བརྙན་མ་རྟོགས་པར་དེ་དག་ལ་ ཆ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཕྲ་རབ་ཙམ་གང་ཡང་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་ནི་ཡོད་མེད་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པར་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་བརྟགས་འགོག་གཉིས། །ཤིན་ཏུ་དབྱེར་མེད་གྱུར་པ་ལ། །འཕགས་བཞིའི་མྱ་ངན་འདས་པ་ཞེས། །རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ནི་བཞེད་པ་ཡིན། །ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ བདག་མེད་པའི་དོན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ལམ་རྣམས་ཀྱི་བློ་གོམས་པར་བྱས་པས་སེམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སྤང་བྱ་རྣམས་ཟད་པར་འགྱུར་ཏེ་ཚོགས་ལམ་དང་སྦྱོར་ལམ་གཉིས་སུ་ནི་ཉོན་ མོངས་པ་དང་རྟོག་པ་རགས་པ་རྣམས་འཛད་དོ། །མཐོང་ལམ་དུ་ནི་མཐོང་སྤང་གི་སྒྲིབ་པ་རྣམས་འཛད་ལ། སྒོམ་ལམ་དགུར་ནི་སྒོམ་སྤང་གི་སྒྲིབ་པ་རྣམས་འཛད་དོ། །གང་གི་ཚེ་རང་རང་གི་སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་པར་ཟད་པ་དེའི་ཚེ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། ། 1-880 དེ་ལ་དབུ་མ་པ་རྣམས་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱང་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་ཞི་བའི་དབྱིངས་དེ་ནས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བསླངས་སྟེ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་བསྒོམས་ནས་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་ བར་འདོད་དེ་དམ་པའི་པད་མ་དཀར་པོ་ལས། །དྲང་སྲོང་ཆེན་པོས་ཐེག་པ་གསུམ་བསྟན་པ། །རྣམ་འགྲེལ་རྣམས་ཀྱི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་སྟེ། །བསྔོ་བའི་དོན་དུ་ཐེག་པ་གཉིས་བསྟན་ཏོ། །ཞེས་བྱ་བ་ དང་། བདེན་སྨྲས་ཞུས་པ་ལས། རྒྱུད་ཞན་བསམ་པ་ཆུང་བའི་སྐྱེ་བོ་དག །འཕྲལ་དུ་ཐོས་པས་འཇིགས་པར་འགྱུར་སྲིད་ཅེས། །དེ་དག་རྣམས་ལ་ཐེག་པ་གསུམ་བསྟན་གྱི། །ཐེག་པ་གཅིག་ཏེ་ཐེག་པ་གཉིས་ སུ་མེད། །ཅེས་འབྱུང་བའི་དོན་སེམས་འགྲེལ་ལས་ཉན་ཐོས་དེ་དག་ཇི་སྲིད་དུ། །སངས་རྒྱས་རྣ

{ "translations": [ "對於約定俗成的真實，則認為是依賴於場合而安立的，至於在何處安立什麼，則會根據色法和阿賴耶識的承認與否等差別而有所不同，通曉經部宗和唯識宗的觀點便可明白。關於非緣起法的闡述：虛空等為非緣起法，四種皆認為是唯名而已。虛空和止滅二者，以及其餘三者，都是觀待于所破的色法、命根和所捨棄之物，而安立為『無有』，實際上沒有任何意義，僅僅是名稱而已。如《中觀根本慧論》中說：『因此虛空非實物，非非實物非有相，非無相亦非五界，其餘何者與空同？』以及《中觀莊嚴論》中說：『虛空等諸法，于識唯顯現為名，以顯現多種文字之故，顯現為種種。』由於與名稱相關的分別唸的影像未被認識，因此在這些法中，任何微小的、不可分割的自性都無法觀察到。』", "同樣，真如是勝義諦，它既非有也非無，這一點將在後面闡述。真如和斷滅二者，在變得完全不可分割時，被稱為聖者的四種涅槃，諸佛子是這樣認為的。聲聞、緣覺和菩薩們，通過修習無我之義的真如，使道路的智慧得以熟練，從而使心的真如中的所斷之物得以滅盡。在資糧道和加行道中，粗大的煩惱和分別念得以滅盡。在見道中，見道所斷的障礙得以滅盡。在修道九地中，修道所斷的障礙得以滅盡。當各自的障礙完全滅盡之時，便獲得了聲聞、緣覺和佛陀的菩提。", "對此，中觀派認為，聲聞和緣覺也從斷滅的寂滅界中被諸佛喚醒，修習大乘道后成佛。如《妙法蓮華經》中說：『大仙善巧說三乘，諸論釋中善方便，為迴向故說二乘。』以及《如實說經》中說：『劣根小智諸眾生，聞已即便生恐怖，是故為說於三乘，唯一佛乘無二乘。』此經文的意義在《掌中解脫論》中解釋為：『聲聞眾乃至何

---

མས་ཀྱིས་མ་བསྐུལ་བ། །དེ་སྲིད་ཡེ་ཤེས་ལུས་གཅིག་གིས། །ཏིང་འཛིན་མྱོས་པས་བརྒྱལ་ཏེ་གནས། །བསྐུལ་ནས་སྣ་ ཚོགས་གཟུགས་ཀྱིས་ནི། །སེམས་ཅན་དོན་ལ་དགའ་བྱེད་ཅིང་། །བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་བསགས་ནས། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་དོ། །རྣམ་རིག་པ་རྣམས་ནི་འདི་མི་འདོད་དེ་སློབ་དཔོན་ཤཱནྟི་ བས་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་ལས་མཐུ་དང་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་འདུས་པར་གྱུར་ཀྱང་ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཚང་རྒྱ་བར་བྱ་བའམ་རིགས་མེད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་མི་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བཤད་དོ། ། 1-881 སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་མི་གནས་པའི། །ཆོས་སྐུ་མངོན་དུ་བྱས་པའི་ཚེ། །ཁ་ཅིག་ཡེ་ཤེས་རྒྱུན་ཆད་ཟེར། །ལ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པར་འདོད། །སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པ་དང་ཞི་བའི་ལྷ་ལ་སོགས་ པ་ནི་སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི་འཇུག་པ་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས་དེར་ཞི་བར་འདོད་ལ་སྐུ་དང་གསུང་དང་མཛད་པ་དང་ཞིང་ལ་སོགས་པ་ནི་གདུལ་བྱ་དང་ རང་ཉིད་ཀྱི་སྨོན་ལམ་ལས་འབྱུང་བར་འཆད་དེ་འཇུག་པ་ལས། ཤེས་བྱའི་བུད་ཤིང་སྐམ་པོ་མ་ལུས་པ། །བསྲེགས་པས་ཞི་དེ་རྒྱལ་རྣམས་ཆོས་སྐུ་ཏེ། །དེ་ཚེ་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་པ་མེད། ། སེམས་འགགས་པ་དེ་སྐུ་ཡིས་མངོན་སུམ་མཛད། །ཅེས་བྱ་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ནི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི་འཇུག་པ་ཐམས་ཅད་གཏན་ལོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །སྤྱོད་འཇུག་ལས་ཀྱང་། གང་ཚེ་དངོས་དང་དངོས་མེད་དག །བློའི་མདུན་ན་མི་གནས་པ། །དེ་ཚེ་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པས། །དམིགས་པ་མེད་པར་རབ་ཏུ་ཞི། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་དཔག་བསམ་ཤིང་། །ཇི་ལྟར་རེ་བ་ཡོངས་སྐོང་ བ། །དེ་བཞིན་གདུལ་བྱ་སྨོན་ལམ་གྱི། །དབང་གིས་རྒྱལ་བའི་སྐུར་སྣང་ངོ་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་དོ། །ཡང་འཇུག་པ་ལས་འདིར་ནི་ཚད་མ་གཅིག་ཉིད་དེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྤྱོད་འཇུག་ལས། 1-882 སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དག །ཀུན་དུ་ཐོགས་མེད་གཟིགས་པར་ལྡན། །ཞེས་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པར་བཤད་པའང་སྣང་ངོ་། །དབུ་མ་པ་གཞན་རྣམས་ནི་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པར་འདོད་དེ་སློབ་དཔོན་གྱིས། ཇི་ལྟར་ ནམ་མཁའ་རྟག་ཏུ་ནི། །གཟུགས་དངོས་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཡེ་ཤེས་མཁའ་འདྲ་བས། །ཤེས་བྱ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པར་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་ཕྲེང་བ་ལས། ཡེ་ཤེས་བསམ་མི་ ཁྱབ་པའི་ཡུལ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་འཐོབ། །ཅེས་བཤད་དོ། །དབུ་མ་སྣང་བ་ལས་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྫུན་པར་འདྲ་ཡང་སྒྲིབ་པ་རྣམས་ནི་སྤོང་ལ་ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ནི་རྟེན་ པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཡེ་ཤེས་དེའང་ཟག་མེད་གྱི་སེམས་དང་སེམས་བྱ

{ "translations": [ "不由自主地，只要以一個智慧之身，沉醉於禪定中昏迷不醒地安住。一旦被喚醒，便會以各種形象，歡喜地利益眾生，積累福德和智慧資糧，從而獲得圓滿正覺。』如是宣說。然而，唯識宗並不認同此觀點，因為寂天菩薩在《入菩薩行論》中說，即使具足威力的諸佛聚集一處，也不會爲了使寂靜一味的聲聞眾生證得無上菩提，或者使無種性的眾生從輪迴中解脫而行事。", "當諸佛現證無住的法身時，有些人說智慧之流斷絕，有些人則認為智慧仍然存在。月稱論師和寂天等認為，成佛之時，一切心和心所的活動都融入于真如法界之中，而佛的色身、語、事業和剎土等，則是應所化眾生和自身願力而顯現。如《入中論》云：『 ज्ञानस्येन्धनभूतं ज्ञेयं कृत्स्नं हुताशने । निर्धूमे शान्त एवासौ तस्माद्धर्मकायता ॥ （藏文：ཤེས་བྱའི་བུད་ཤིང་སྐམ་པོ་མ་ལུས་པ།，梵文天城體：ज्ञानस्येन्धनभूतं ज्ञेयं कृत्स्नं हुताशने，梵文羅馬擬音：jñānasya indhanabhūtaṃ jñeyaṃ kṛtsnaṃ hutāśane，漢語字面意思：智慧的燃料是所有所知，在火焰中。』，『焚燒殆盡寂滅已，是故名為法身也。』，彼時無生亦無滅，心滅之時現證身。』意思是說，在佛的境界中，一切心和心所的活動都徹底止息。如《入菩薩行論》中也說：", "『何時實與非實法，皆不住於心識前，爾時無餘 τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρόπος τρό

---

ུང་འདུས་བྱས་སུ་འདོད་དོ། །ཁ་ཅིག་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཤིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་མཐུན་པར་ འདུས་མ་བྱས་སུ་འདོད་དེ། དེ་ལྟ་ན་ནི་འདི་འདུས་མ་བྱས་ལྔ་པར་བཤད་དགོས་སོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པས་དེར་འདུས་པར་ཀྱང་མི་རུང་སྟེ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་འདུས་མ་བྱས་སུ་ འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བ་ཕལ་ཆེར་འོག་མིན་དུ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་སུ་སངས་རྒྱས་པར་འདོད་དེ་དེ་ཉིད་བསྡུས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། 1-883 སྲིད་པ་ཐ་མ་པའི་ཚེ་འཕགས་པ་དང་བྱིས་པར་འདོད་པ་ནི་ཅི་རིགས་པ་ཡོད་དོ། །བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་རང་སངས་རྒྱས་ནི་སྲིད་པ་ཐ་མ་པའི་ཚེ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོར་འདོད་པ་ལ་ ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་ཐམས་ཅད་མཐུན་ནོ། །སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གཞན་མང་པོ་བཤད་དུ་ཡོད་མོད་ཀྱི་མང་པོ་ལ་འཇིགས་པས་བཞག་གོ །ད་ནི་གཞི་ལྔ་པོ་དེ་ དག་བདེན་པ་གཉིས་སུ་བསྡུ་བ་བཤད་པར་བྱ་ཏེ། དབུ་མ་པ་རྣམས་ཤེས་བྱ་ཀུན། །སྣ་ཚོགས་སྣང་བའི་ཀུན་རྫོབ་དང་། །སྣང་མེད་ནམ་མཁའ་འདྲ་བ་ཡི། །དོན་དམ་གཉིས་སུ་འདུས་པར་འདོད། །འཕགས་ པ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པ། བསྟན་པ་ལས་དེ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་གང་ཞེ་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཇི་སྙེད་པ་དང་ཡི་གེ་དང་སྐད་དང་བརྡ་བསྟན་པའོ། །དོན་དམ་པའི་བདེན་ པ་ནི་གང་ལ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ཡང་མེད་ན་ཡི་གེ་རྣམས་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ནི་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ གྱི་སྒྲ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ནི་ཡི་གེ་ལ་སོགས་པས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྒྲ་དང་སྒྲའི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་སྤྲོས་པའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་སྒྲ་དང་། 1-884 བློའི་ཡུལ་ན་མེད་པར་བསྟན་ཏོ། །བདེན་གཉིས་ལས་ཀུན་རྫོབ་དང་ནི་དམ་པའི་དོན། །བདེན་གཉིས་ཐུབ་པས་གསུངས་པ་ལ། །ཇི་ལྟར་སྣང་བ་འདི་ཁོ་ན། །ཀུན་རྫོབ་གཞན་ནི་གཅིག་ཤོས་ཡིན། །ཞེས་བྱ་ བ་དང་། གང་ཕྱིར་ཁོ་ན་དེ་ལ་ནི། །བརྗོད་བྱའི་བག་ཀྱང་ཅིའང་མེད། །ཅེས་བཤད་དོ། །ཀུན་རྫོབ་ནི་ཡང་དག་དང་ལོག་པ་གཉིས་འདོད་དེ་དེ་ཉིད་ལ། སྣང་དུ་འདྲ་ཡང་དོན་བྱེད་དག །ནུས་ པའི་ཕྱིར་དང་མི་ནུས་ཕྱིར། །ཡང་དག་ཡང་དག་མ་ཡིན་པའི། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ནི་དབྱེ་བ་བྱས། །ཞེས་འབྱུང་སྟེ་དངོས་སུ་ན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་འདྲ་ཡང་འཇིག་རྟེན་པས་དེ་ལྟར་གཉིས་སུ་ རྟོགས་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །དེའང་བརྟགས་པས་དབེན། རྒྱུ་ལས་སྐྱེས། དོན་བྱེད་ནུས། མཐུན་པར་སྣང་བ་བཞི་ཡོད་མེད་ལ་འདོད་དོ། །དབུ་མ་རྒྱན་ལས་ཀྱང་། མ་བརྟགས་གཅིག་པུ་ཉམས་དགའ་ཞིང་། །སྐྱེ་ཞིང་འཇིག་ པའི་ཆོས་ཅན

【現代漢語翻譯】 有些人認為它是『有為』（'འདུས་བྱས་'，conditioned），而另一些人則認為它是『無為』（'འདུས་མ་བྱས་'，unconditioned），與『自然成就』（'ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་'，spontaneously established）等概念相符。如果是這樣，那麼它應該被解釋為第五種『無為』。由於『真如』（'དེ་བཞིན་ཉིད་'，tathata）的遍在性，它也不能被包含在『有為』之中，因為那樣一切所知（'ཤེས་བྱ་'，knowable）都將變成『無為』。 大多數大乘佛教徒認為，佛陀在色究竟天（'འོག་མིན་'，Akanistha）的金剛界（'རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་'，Vajradhatu）中顯現成佛，因為他們遵循了《集經》（'བསྡུས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཕྱིར་'，following the condensed teachings）。 關於最後有者（'སྲིད་པ་ཐ་མ་པ་'，the last existence）是聖者（'འཕགས་པ་'，Arya）還是凡夫（'བྱིས་པ་'，childlike being），存在各種不同的觀點。對於像犀角（'བསེ་རུ་'，rhinoceros horn）一樣的獨覺佛（'རང་སངས་རྒྱས་'，Pratyekabuddha），大小乘都一致認為他們在最後有者時是異生（'སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་'，ordinary being）。 關於『擇滅』（'སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་'，Pratisamkhyanirodha）和『真如』（'དེ་བཞིན་ཉིད་'，tathata），還有很多可以討論的，但由於害怕內容過多，就此打住。現在，我們將討論如何將這五種『基』（'གཞི་ལྔ་པོ་'，five bases）歸納為二諦（'བདེན་པ་གཉིས་'，two truths）。 中觀派（'དབུ་མ་པ་'，Madhyamaka）認為：『所知的一切，顯現為種種現象的世俗諦（'ཀུན་རྫོབ་'，Samvriti），以及無有顯現、如虛空般的勝義諦（'དོན་དམ་'，Paramartha），都包含在這二諦之中。』 聖者無盡慧（'འཕགས་པ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པ་'，Arya Akshayamati）在教義中說，什麼是世俗諦？就是世間的一切名言（'ཐ་སྙད་'，conventional terms）、文字（'ཡི་གེ་'，letters）、語言（'སྐད་'，speech）和表達方式（'བརྡ་བསྟན་པ་'，expressions）。什麼是勝義諦？就是心識（'སེམས་'，mind）的活動都無法到達之處，更不用說文字了。 因此，世間的名言是指作為名言對象的色（'གཟུགས་'，rupa）等，而不是聲音（'སྒྲ་'，sound），因為聲音是通過文字等表達的。因此，聲音和聲音的對象都是世俗諦。勝義諦則是遠離一切戲論（'སྤྲོས་པའི་ཚོགས་'，proliferation）的真如，它不在聲音和心識的範圍之內。 經中說：『二諦之中，世俗諦與勝義諦，是佛陀所宣說的。所見之顯現即是世俗諦，另一者即是勝義諦。』 經中還說：『因為在那勝義諦中，沒有任何可言說的範疇。』 世俗諦又分為真實和虛妄兩種，經中說：『雖然顯現相似，但由於能起作用和不能起作用，因此區分了真實和虛妄的世俗諦。』 實際上，雖然在本質上都是無自性（'ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་'，Nihsvabhava），但世間之人卻將它們認知為兩種不同的事物。這兩種世俗諦的區別在於，是否具備以下四種特徵：遠離分別（'བརྟགས་པས་དབེན'，free from conceptualization）、由因產生（'རྒྱུ་ལས་སྐྱེས'，arising from causes）、能起作用（'དོན་བྱེད་ནུས'，capable of performing a function）、顯現一致（'མཐུན་པར་སྣང་བ་'，appearing consistently）。 《中觀莊嚴論》（'དབུ་མ་རྒྱན་'，Madhyamakalankara）中也說：『未經分別，獨自寂靜，具有生滅之法……』

【English Translation】 Some consider it to be 'conditioned' ('འདུས་བྱས་', conditioned), while others consider it to be 'unconditioned' ('འདུས་མ་བྱས་', unconditioned), in accordance with concepts such as 'spontaneously established' ('ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་', spontaneously established). If so, then it should be explained as the fifth type of 'unconditioned'. Due to the pervasiveness of 'suchness' ('དེ་བཞིན་ཉིད་', tathata), it cannot be included in the 'conditioned' either, because then all knowables ('ཤེས་བྱ་', knowable) would become 'unconditioned'. Most Mahayana Buddhists believe that the Buddha manifested enlightenment in the Akanistha heaven ('འོག་མིན་', Akanistha) in the Vajradhatu ('རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་', Vajradhatu), because they follow the condensed teachings (following the condensed teachings). Regarding whether the last existence ('སྲིད་པ་ཐ་མ་པ་', the last existence) is a noble being ('འཕགས་པ་', Arya) or an ordinary being ('བྱིས་པ་', childlike being), there are various views. For solitary Buddhas ('རང་སངས་རྒྱས་', Pratyekabuddha) like rhinoceros horns ('བསེ་རུ་', rhinoceros horn), all Mahayana and Hinayana agree that they are ordinary beings ('སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་', ordinary being) in their last existence. There is much more to discuss regarding 'cessation through discrimination' ('སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་', Pratisamkhyanirodha) and 'suchness' ('དེ་བཞིན་ཉིད་', tathata), but due to fear of excessive content, I will stop here. Now, we will discuss how to summarize these five 'bases' ('གཞི་ལྔ་པོ་', five bases) into the two truths ('བདེན་པ་གཉིས་', two truths). The Madhyamaka school ('དབུ་མ་པ་', Madhyamaka) believes: 'All that is knowable, the conventional truth ('ཀུན་རྫོབ་', Samvriti) that appears as various phenomena, and the ultimate truth ('དོན་དམ་', Paramartha) that is without appearance, like space, are contained within these two truths.' The noble Akshayamati ('འཕགས་པ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པ་', Arya Akshayamati) said in the teachings, what is the conventional truth? It is all the worldly terms ('ཐ་སྙད་', conventional terms), letters ('ཡི་གེ་', letters), language ('སྐད་', speech), and expressions ('བརྡ་བསྟན་པ་', expressions). What is the ultimate truth? It is where the activity of the mind ('སེམས་', mind) cannot reach, let alone letters. Therefore, worldly terms refer to forms ('གཟུགས་', rupa) and so on, which are the objects of terms, not sounds ('སྒྲ་', sound), because sounds are expressed through letters and so on. Therefore, sounds and the objects of sounds are all conventional truths. The ultimate truth is suchness, which is free from all proliferation ('སྤྲོས་པའི་ཚོགས་', proliferation), and it is not within the scope of sounds and mind. The sutra says: 'Among the two truths, the conventional truth and the ultimate truth, are what the Buddha taught. What is seen as appearance is the conventional truth, and the other is the ultimate truth.' The sutra also says: 'Because in that ultimate truth, there is no category that can be spoken of.' The conventional truth is further divided into two types: real and false. The sutra says: 'Although the appearances are similar, they are distinguished as real and false conventional truths because of their ability or inability to perform a function.' In reality, although they are both without inherent existence ('ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་', Nihsvabhava) in essence, worldly people recognize them as two different things. The difference between these two conventional truths lies in whether they possess the following four characteristics: being free from conceptualization ('བརྟགས་པས་དབེན', free from conceptualization), arising from causes ('རྒྱུ་ལས་སྐྱེས', arising from causes), being able to perform a function ('དོན་བྱེད་ནུས', capable of performing a function), and appearing consistently ('མཐུན་པར་སྣང་བ་', appearing consistently). The Madhyamakalankara ('དབུ་མ་རྒྱན་', Madhyamakalankara) also says: 'Without discrimination, solitary and peaceful, having the nature of arising and ceasing...'

---

་པ། །དོན་བྱེད་པ་དག་ནུས་རྣམས་ཀྱི། །རང་བཞིན་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པར་རྟོགས། ། ཞེས་འབྱུང་སྟེ་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འཇུག་པ་ལས། དངོས་ཀུན་ཡང་དག་བརྫུན་པར་ མཐོང་བ་ཡི། །དངོས་རྙེད་ངོ་བོ་གཉིས་ནི་འཛིན་པར་འགྱུར། །ཡང་དག་མཐོང་ཡུལ་གང་ཡིན་དོན་དམ་སྟེ། །མཐོང་བ་བརྫུན་པ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། །གནོད་པ་མེད་པའི་དབང་པོ་དྲུག་རྣམས་ཀྱིས། ། 1-885 གཟུང་བ་གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་གྱིས་རྟོགས་ཏེ། །འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལ་བདེན་ཡིན་ལྷག་མ་ནི། །འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལས་ལོག་པར་རྣམ་པར་བཞག །གཏི་མུག་རང་བཞིན་སྒྲིབ་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། །དེས་གང་བཅོས་མ་ བདེན་པར་སྣང་དེ་ནི། ཀུན་རྫོབ་བདེན་ཞེས་ཐུབ་པ་དེ་གསུང་སྟེ། བཅོས་མར་གྱུར་པའི་དངོས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུའོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེས་ན་སློབ་དཔོན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་ མཐུན་པར་འདོད་ལ་དོན་དམ་སྤྲོས་བྲལ་དུ་མཐུན་པ་ཡིན་ནོ། །ཆུ་ཟླ་ལ་སོགས་པ་བདེན་པར་མི་སྣང་བ་ལ་ནི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཞེས་མི་ཟེར་རོ། །དེས་ན་འཇིག་རྟེན་ཇི་ལྟར་འདོད་ པ་དེ་ལྟར་དབུ་མ་འདོད་པས་དབུ་མ་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དབྱེ་བ་མི་འདོད་ཅེས་ཟེར་བ་དེ་དག་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་འཇུག་པ་ལས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་འདི་འཇིག་རྟེན་ལུགས་ཀྱིས་ཁས་ ལེན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་དེའི་ཊཱི་ཀཱ་ལས་ཁོ་བོ་ནི་ཀུན་རྫོབ་འཇིག་རྟེན་པ་ཁོ་ན་ལ་ཞུགས་པས་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་ལའང་རྣམ་གྲངས་དང་རྣམ་གྲངས་ མ་ཡིན་པ་གཉིས་ལས་དང་པོ་ནི་བདེན་གཉིས་ལས་སྐྱེ་ལ་སོགས་པ་བཀག་པ་ཡང་། དོན་དམ་དུ་ནི་མཐུན་ཕྱིར་འདོད་ཅེས་འབྱུང་བའི་ཐ་སྙད་དུ་བདེན་པ་དང་སྐྱེ་བ་བཀག་པ་དང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་གཉིས་ཡིན་ལ། 1-886 དེའང་ཀུན་རྫོབ་ལ་དོན་དམ་དུ་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་དབུ་མ་རྩ་བ་ལས། །གཞན་ལས་ཤེས་མིན་ཞི་བ་དང་། །སྤྲོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་སྤྲོས་ཤིང་། །རྣམ་རྟོག་མེད་དོན་ཐ་དད་མིན། ། འདི་ནི་དོན་དམ་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་དགོངས་འགྲེལ་ལས། །སོ་སོར་རང་རིག་མཚན་མེད་སྤྱོད་ཡུལ་བ། །བརྗོད་དུ་མེད་ཅིང་ཐ་སྙད་ཡོངས་ཆད་ལ། །དཔྱོད་དང་བྲལ་བ་དོན་དམ་མཚན་ཉིད་ དེ། །འདི་ནི་རྟོག་གེ་ཀུན་ལས་འདས་མཚན་ཡིན། །ཞེས་འབྱུང་བ་དེ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་དོན་ལ་གཅིག་པ་དང་ཐ་དད་ཉིད་དུ་མི་བཞེད་ཀྱི། དོན་ལ་གཅིག་དང་ཐ་དད་མེད། བློའི་ཡུལ་ན་ ཐ་དད་བཞེད། གཅིག་པ་དང་ཐ་དད་གཉི་ག་ལ་དགོངས་འགྲེལ་ལས་སྐྱོན་བཞི་བཞི་བརྗོད་དེ། དོན་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་གྲུབ་པར་ཐལ་བ་དང་དོན་དམ་པ་མཐོང་ཐོས་ལས་གཞན་ན་མེད་པར་ཐལ་ བ་དང་། ཀུན་རྫོབ་མ་གྲུབ་པ་ཙམ་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་དང་། དོན་དམ་མཐོང་བས་ཀུན་རྫོབ་ལ་བདེན་འཛིན་མི་ལ

【現代漢語翻譯】 'Don byed pa dag nus rnams kyi/ rang bzhin kun rdzob yin par rtogs/' (Those who act realize that the nature of abilities is conventional). This means 'valid conventional'. From the 'Entering (the Middle Way)': 'All things are seen as truly false, and one will grasp the two entities of finding things. Whatever is the object of true seeing is ultimate, and false seeing is said to be conventionally true.' And, 'Whatever is apprehended by the six unimpaired faculties is understood by the world; it is true for the world itself, and the rest is distinguished as being different from the world itself. Because ignorance obscures its nature, it is conventional; whatever appears as artificially true is called conventionally true by the Thuba (Buddha); things that have become artificial are conventional.' Therefore, all those teachers agree that the conventional is in accordance with the worldly, and the ultimate is in accordance with being free from elaboration. Water moons and the like, which do not appear to be true, are not called conventionally true. Therefore, those who say that the Madhyamikas do not accept the divisions of the conventional because the Madhyamikas accept things as the world does are wrong, because the 'Entering (the Middle Way)' says that this conventional truth is accepted according to worldly customs. And because its commentary says, 'I only enter into the conventional world.' In the ultimate, there are two types: those with and without classifications. The first is when denying arising from the two truths, etc., but it is also accepted because it agrees with the ultimate. In terminology, there are two: denying truth and arising, and like illusions. And that is imputed to the conventional as ultimate. The second is from the 'Root Verses on the Middle Way': 'Not known from others, peaceful, unelaborated by elaborations, without conceptualization, not different in meaning, this is the characteristic of the ultimate.' And from the 'Exposition of Thought': 'The object of individual self-awareness, without characteristics, beyond expression, where terminology is completely cut off, free from analysis, is the characteristic of the ultimate; this is a sign that transcends all reasoning.' That is it. They do not accept those as being either one or different in meaning, but they accept that in meaning they are neither one nor different; in the realm of the mind, they are different. For both one and different, the 'Exposition of Thought' mentions four faults each: that it would follow that the essence is established in meaning, that it would follow that the ultimate is not different from seeing and hearing, that merely the non-establishment of the conventional would not become the ultimate, and that seeing the ultimate would not diminish the grasping of truth in the conventional. "Don byed pa dag nus rnams kyi/ rang bzhin kun rdzob yin par rtogs/" (Those who act realize that the nature of abilities is conventional). This means 'valid conventional'. From the 'Entering (the Middle Way)': 'All things are seen as truly false, and one will grasp the two entities of finding things. Whatever is the object of true seeing is ultimate, and false seeing is said to be conventionally true.' And, 'Whatever is apprehended by the six unimpaired faculties is understood by the world; it is true for the world itself, and the rest is distinguished as being different from the world itself. Because ignorance obscures its nature, it is conventional; whatever appears as artificially true is called conventionally true by the Thuba (Buddha); things that have become artificial are conventional.' Therefore, all those teachers agree that the conventional is in accordance with the worldly, and the ultimate is in accordance with being free from elaboration. Water moons and the like, which do not appear to be true, are not called conventionally true. Therefore, those who say that the Madhyamikas do not accept the divisions of the conventional because the Madhyamikas accept things as the world does are wrong, because the 'Entering (the Middle Way)' says that this conventional truth is accepted according to worldly customs. And because its commentary says, 'I only enter into the conventional world.' In the ultimate, there are two types: those with and without classifications. The first is when denying arising from the two truths, etc., but it is also accepted because it agrees with the ultimate. In terminology, there are two: denying truth and arising, and like illusions. And that is imputed to the conventional as ultimate. The second is from the 'Root Verses on the Middle Way': 'Not known from others, peaceful, unelaborated by elaborations, without conceptualization, not different in meaning, this is the characteristic of the ultimate.' And from the 'Exposition of Thought': 'The object of individual self-awareness, without characteristics, beyond expression, where terminology is completely cut off, free from analysis, is the characteristic of the ultimate; this is a sign that transcends all reasoning.' That is it. They do not accept those as being either one or different in meaning, but they accept that in meaning they are neither one nor different; in the realm of the mind, they are different. For both one and different, the 'Exposition of Thought' mentions four faults each: that it would follow that the essence is established in meaning, that it would follow that the ultimate is not different from seeing and hearing, that merely the non-establishment of the conventional would not become the ultimate, and that seeing the ultimate would not diminish the grasping of truth in the conventional.

【English Translation】 'Don byed pa dag nus rnams kyi/ rang bzhin kun rdzob yin par rtogs/' (Those who act realize that the nature of abilities is conventional). This means 'valid conventional'. From the 'Entering (the Middle Way)': 'All things are seen as truly false, and one will grasp the two entities of finding things. Whatever is the object of true seeing is ultimate, and false seeing is said to be conventionally true.' And, 'Whatever is apprehended by the six unimpaired faculties is understood by the world; it is true for the world itself, and the rest is distinguished as being different from the world itself. Because ignorance obscures its nature, it is conventional; whatever appears as artificially true is called conventionally true by the Thuba (Buddha); things that have become artificial are conventional.' Therefore, all those teachers agree that the conventional is in accordance with the worldly, and the ultimate is in accordance with being free from elaboration. Water moons and the like, which do not appear to be true, are not called conventionally true. Therefore, those who say that the Madhyamikas do not accept the divisions of the conventional because the Madhyamikas accept things as the world does are wrong, because the 'Entering (the Middle Way)' says that this conventional truth is accepted according to worldly customs. And because its commentary says, 'I only enter into the conventional world.' In the ultimate, there are two types: those with and without classifications. The first is when denying arising from the two truths, etc., but it is also accepted because it agrees with the ultimate. In terminology, there are two: denying truth and arising, and like illusions. And that is imputed to the conventional as ultimate. The second is from the 'Root Verses on the Middle Way': 'Not known from others, peaceful, unelaborated by elaborations, without conceptualization, not different in meaning, this is the characteristic of the ultimate.' And from the 'Exposition of Thought': 'The object of individual self-awareness, without characteristics, beyond expression, where terminology is completely cut off, free from analysis, is the characteristic of the ultimate; this is a sign that transcends all reasoning.' That is it. They do not accept those as being either one or different in meaning, but they accept that in meaning they are neither one nor different; in the realm of the mind, they are different. For both one and different, the 'Exposition of Thought' mentions four faults each: that it would follow that the essence is established in meaning, that it would follow that the ultimate is not different from seeing and hearing, that merely the non-establishment of the conventional would not become the ultimate, and that seeing the ultimate would not diminish the grasping of truth in the conventional. "Don byed pa dag nus rnams kyi/ rang bzhin kun rdzob yin par rtogs/" (Those who act realize that the nature of abilities is conventional). This means 'valid conventional'. From the 'Entering (the Middle Way)': 'All things are seen as truly false, and one will grasp the two entities of finding things. Whatever is the object of true seeing is ultimate, and false seeing is said to be conventionally true.' And, 'Whatever is apprehended by the six unimpaired faculties is understood by the world; it is true for the world itself, and the rest is distinguished as being different from the world itself. Because ignorance obscures its nature, it is conventional; whatever appears as artificially true is called conventionally true by the Thuba (Buddha); things that have become artificial are conventional.' Therefore, all those teachers agree that the conventional is in accordance with the worldly, and the ultimate is in accordance with being free from elaboration. Water moons and the like, which do not appear to be true, are not called conventionally true. Therefore, those who say that the Madhyamikas do not accept the divisions of the conventional because the Madhyamikas accept things as the world does are wrong, because the 'Entering (the Middle Way)' says that this conventional truth is accepted according to worldly customs. And because its commentary says, 'I only enter into the conventional world.' In the ultimate, there are two types: those with and without classifications. The first is when denying arising from the two truths, etc., but it is also accepted because it agrees with the ultimate. In terminology, there are two: denying truth and arising, and like illusions. And that is imputed to the conventional as ultimate. The second is from the 'Root Verses on the Middle Way': 'Not known from others, peaceful, unelaborated by elaborations, without conceptualization, not different in meaning, this is the characteristic of the ultimate.' And from the 'Exposition of Thought': 'The object of individual self-awareness, without characteristics, beyond expression, where terminology is completely cut off, free from analysis, is the characteristic of the ultimate; this is a sign that transcends all reasoning.' That is it. They do not accept those as being either one or different in meaning, but they accept that in meaning they are neither one nor different; in the realm of the mind, they are different. For both one and different, the 'Exposition of Thought' mentions four faults each: that it would follow that the essence is established in meaning, that it would follow that the ultimate is not different from seeing and hearing, that merely the non-establishment of the conventional would not become the ultimate, and that seeing the ultimate would not diminish the grasping of truth in the conventional.

---

ྡོག་པར་ཐལ་བ་དང་ཀུན་རྫོབ་བརྟགས་ཀྱང་ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐར་ གནས་པར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེས་ན་དོན་ལ་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཟུང་འཇུག་ཡིན་ཏེ་བདེན་གཉིས་ལས། །ཀུན་རྫོབ་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན། །དེ་ཉིད་དམ་པའི་དོན་ཕྱིར་བཞེད། ། 1-887 ཐ་དད་མིན་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་དང་། །བྱམས་པས་ཞུས་པ་ལས། འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་མ་ལས་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དབྱིངས་དེ་གཞན་པའང་མ་ཡིན་ལ། གཞན་མ་ཡིན་པའང་མ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། ། ཞེས་བྱ་བ་དང་། དགོངས་འགྲེལ་ལས། འདུ་བྱེད་ཁམས་དང་དོན་དམ་མཚན་ཉིད་དག །གཅིག་དང་ཐ་དད་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་དེ། །གཅིག་དང་ཐ་དད་ཉིད་དུ་གང་རྟོག་པ། །དེ་དག་ཚུལ་མིན་ལོག་པར་ ཞུགས་པ་ཡིན། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །བློ་ཡུལ་ན་ནི་ཐ་དད་ཡིན་ཏེ་བྱིས་པ་ལ་ཀུན་རྫོབ་སྣང་ཀྱང་དོན་དམ་མི་སྣང་ལ་འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་ལ་དོན་དམ་སྣང་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་མི་སྣང་བའི་ ཕྱིར་རོ། །དོན་དེ་ཉིད་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། ཀུན་རྫོབ་དང་ནི་དོན་དམ་སྟེ། །རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པ་གསུམ་པ་མེད། །ཀུན་རྫོབ་རྟོག་པས་བརྟགས་པ་སྟེ། །དེ་ཆད་འཕགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །ཞེས་བྱ་ བ་དང་། །འཇུག་པ་ལས། །རབ་རིབ་མཐུ་ཡིས་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ། །ངོ་བོ་ལོག་པ་གང་ཞིག་རྣམ་བརྟགས་པ། །དེ་ཉིད་བདག་ཉིད་གང་ཞིག་མིག་དག་པས། །མཐོང་བ་དེ་ཉིད་དེ་བཞིན་འདི་ཤེས་ ཀྱིས། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་དུ་ཤེས་ཀྱང་དབྱེར་མེད་དུ་རིག་པ་ནི་ཟུང་འཇུག་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པ་ལས། །ཀུན་རྫོབ་དང་ནི་དོན་དམ་གཉིས། །སོ་སོའི་ཆར་ནི་ཤེས་གྱུར་ཏེ། ། 1-888 གང་དུ་ཡང་དག་འདྲེས་གྱུར་པ། །ཟུང་དུ་འཇུག་པར་དེ་བཤད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཁྱེའུ་སྣང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་ མཐར་ཐུག་དཔྱོད་མི་དཔྱོད། །བློའི་ཡུལ་ལ་གཉིས་སུ་ངེས། །གང་ཡང་དོན་དམ་པ་བློའི་ཡུལ་ན་མེད་པར་བཤད་པ་དེ་ནི་སྒྲུབ་པ་དང་དགག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་དུའང་གཟུང་དུ་མེད་པར་བཤད་ ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་དུ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་དཔྱད་ནས་སྒྲིབ་པ་མི་སྤོང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་མཐར་ཐུག་དཔྱོད་པའི་བློ་ལ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པ་དོན་དམ་དང་མི་ དཔྱོད་པ་ལ་སྣང་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པས་ཤེས་པ་ལ་བློ་གཉིས་ལས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་བྱ་ལ་ཡུལ་གཉིས་སུ་ངེས་སོ། །དེ་ལ་བློ་འཁྲུལ་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ལ་དེའི་ཡུལ་ན་ བདེན་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་སྟེ་བདེན་གཉིས་ལས། གང་ཞིག་གིས་སམ་གང་ཞིག་ལ། །ཡང་དག་སྒྲིབ་བྱེད་ཀུན་རྫོབ་འདོད། །ཅེས་འབྱུང་ངོ་། །རྣམ་གྲངས་ནི་འཁྲུལ་པ་དང་ཐ་སྙད་དང་རྐྱེན་ཉིད་ འདི་པ་ཙམ་དང་བརྟགས་པ་ཙམ་དང་མ་བརྟགས་ན་དགའ་བ་དང་རྟེན་འབ

【現代漢語翻譯】 例如，陷入極端，認為勝義諦是虛無，世俗諦是實有。因此，從究竟意義上講，它是不可言說的、既非此亦非彼的結合，即在二諦中：『何者是如是性，彼即是勝義諦，因其非異故。』 《慈氏請問經》中說：『應了知，從行相中不可言說的法界，既非異，亦非非異。』 《解深密經》中說：『行蘊界與勝義自性，其性離一異，誰若於一異，作如是思惟，是為不如理，邪分別而入。』 在意識層面，二者是不同的，因為凡夫所見是世俗諦，不見勝義諦；而聖者入定時，所見是勝義諦，不見世俗諦。 《楞伽經》中說：『世俗與勝義，從因所生故，無有第三者。世俗由分別而假立，彼滅盡是聖者之行境。』 《入中論》中說：『如患翳者見毛髮，翳力所蔽妄見有，除翳明目所見無， अंधा तें अंधा अंधा तें अंधा。』（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思） 如是，雖知自性各異，然證悟無別，即是證悟雙運。如雙運次第中說：『世俗與勝義，于各自體性，若能善了知，何時得融合，是說為雙運。』 《童子現不思議經》中也如是宣說二諦無別。 這些究竟的道理，不可思議，不可分別。在意識層面，二者是確定的。任何說勝義諦不在意識層面的說法，都是說它不可執取為肯定或否定，而不是說智慧不能分析它，因為如果不能分析，就無法去除障礙。 因此，究竟而言，在分析的意識中一無所成的是勝義諦，而顯現的是世俗諦。因為意識只有兩種，所以所知境也確定為兩種。 其中，錯亂的意識是世俗諦，其境中的真實是世俗諦的真實。如二諦中說：『以何者或於何者，真實遮蔽者，是名世俗諦。』 異名有：錯亂、名言、因緣、僅此而已、假立、不分別更好、緣起。

【English Translation】 For example, falling into extremes, thinking that the ultimate truth is emptiness and the conventional truth is reality. Therefore, in the ultimate sense, it is an inexpressible union that is neither this nor that, that is, in the two truths: 'What is suchness, that is the ultimate truth, because it is not different.' The Mañjuśrīvikrīḍitasūtra says: 'It should be known that the dharmadhātu, which is inexpressible from the characteristics of conditioned phenomena, is neither different nor not different.' The Saṃdhinirmocanasūtra says: 'The element of conditioned phenomena and the nature of ultimate reality, their nature is free from one and different. Whoever thinks of one and different, that is not in accordance with reason, and enters into wrong discrimination.' At the level of consciousness, the two are different, because what ordinary people see is the conventional truth, and they do not see the ultimate truth; while when noble ones are in samadhi, what they see is the ultimate truth, and they do not see the conventional truth. The Laṅkāvatārasūtra says: 'Conventional and ultimate, because they are born from causes, there is no third. Conventional is established by discrimination, its cessation is the realm of the noble ones.' The Madhyamakāvatāra says: 'Like someone with cataracts seeing hairs, falsely seeing them due to the power of the cataracts, when the cataracts are removed and the eyes are clear, what is seen is nothing.' Thus, although knowing that the characteristics are different, realizing that they are inseparable is realizing the union. As it is said in the order of union: 'Conventional and ultimate, if one can understand well in their respective natures, when they are integrated, that is said to be union.' The Adbhutasamādhi-nāma-kumāra-paripṛcchā-sūtra also similarly teaches that the two truths are inseparable. These ultimate principles are inconceivable and cannot be analyzed. At the level of consciousness, the two are definite. Any statement that the ultimate truth is not at the level of consciousness is saying that it cannot be grasped as affirmation or negation, not that wisdom cannot analyze it, because if it cannot be analyzed, one will not be able to remove the obscurations. Therefore, ultimately, what is not established in the analyzing consciousness is the ultimate truth, and what appears is the conventional truth. Because there are only two kinds of consciousness, the objects of knowledge are also determined to be two. Among them, confused consciousness is the conventional truth, and the truth in its object is the truth of the conventional truth. As it is said in the two truths: 'What or in what, what truly obscures, is called the conventional truth.' Synonyms are: confusion, expression, condition, just this, imputation, better not to discriminate, dependent arising.

---

ྲེལ་དང་གཞན་དབང་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ་དབུ་མ་རྒྱན་ལས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལས་གཞན་གྱི་དབང་ནི་གུད་ན་མེད་དོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ་། ། 1-889 ཡང་དམ་པའི་དོན་ཡེ་ཤེས་དམ་པ་དང་དེའི་ཡུལ་ན་བདེན་པ་སྟེ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། ཡེ་ཤེས་དམ་པ་བདག་མེད་པ། །སྣང་བ་མེད་ལ་མི་གཟིགས་སོ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །རྣམ་གྲངས་ནི་ དེ་བཞིན་ཉིད་དང་མ་ནོར་བ་དང་གཞན་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཆོས་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་ཆོས་ཀྱི་གནས་དང་ཆོས་སྐྱོན་མེད་པ་དང་ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ དང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དབྱིངས་དང་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་དང་མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འགགས་པ་དང་གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་དང་དངོས་མེད་དང་ནམ་མཁའ་དང་རྡོ་རྗེ་དང་བདུད་རྩི་ལ་སོགས་ པས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །དེ་འདྲའི་དབུ་མར་སྨྲ་བ་ལ། །རང་རྒྱུད་པ་དང་ཐལ་འགྱུར་གཉིས། །དེ་ལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་། །རབ་ཏུ་མི་གནས་ཞེས་ཀྱང་ཟེར། །འདི་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་སངས་རྒྱས་པ་ ཡེ་ཤེས་ཡོད་མེད་དུ་འདོད་པའམ་ཀུན་རྫོབ་ལ་བདེན་པ་ཁས་ལེན་མི་ལེན་ནམ་ཁས་ལེན་གྱི་ལྟ་བ་ཡོད་མེད་དམ་ཚད་མའི་གྲངས་མང་ཉུང་ངམ་ཡུལ་ཐམས་ཅད་བརྫུན་པ་དང་བློ་ཐམས་ཅད་ འཁྲུལ་པར་འདོད་མི་འདོད་དམ་ཀུན་རྫོབ་ལ་དབྱེ་བ་འདོད་མི་འདོད་དམ་དོན་དམ་མེད་དགག་དང་སྤྲོས་བྲལ་ལ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་ཁྱད་པར་མི་ཕྱེད་དེ་མ་ཁྱབ་པ་དང་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 1-890 དེ་རྒྱས་པར་བཤད་ན་ནི་ཤིན་དུ་མང་པོར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཀྱང་འདི་གཉིས་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སློབ་དཔོན་ཟླ་གྲགས་ལ་སོགས་པའི་ཐལ་འགྱུར་བ་རྣམས་ནི་རང་རྒྱུད་ ལ་གྲུབ་པའི་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཀྱི་རྟགས་མི་འདོད་དེ་དེ་སྒྲུབ་པའི་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཀྱི་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཚིག་གསལ་ལས་དབུ་མ་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་ རྗེས་སུ་དཔག་པ་བརྗོད་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཕྱོགས་གཞན་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཕྱོགས་གཉིས་ཀྱི་དགག་སྒྲུབ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའི་ཚད་མ་བཞི་དང་ རྟགས་བཞིས་བྱེད་དེ་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་དཔག་དང་ལུང་དང་ཉེ་བར་འཇལ་བའོ། །རྟགས་བཞི་ནི་གཞན་ལ་གྲགས་པའི་རྗེས་དཔག་དང་། །འགལ་བ་བརྗོད་པའི་ཐལ་འགྱུར་དང་། །རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་མགོ་སྙོམས་དང་། ། སྒྲུབ་བྱེད་བསྒྲུབ་བྱ་དང་མཚུངས་པའི་མ་གྲུབ་པའོ། །སློབ་དཔོན་ལེགས་ལྡན་འབྱེད་ལ་སོགས་པ་རང་རྒྱུད་པ་རྣམས་ནི་རང་རྒྱུད་ལ་གྲུབ་པའི་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཀྱི་རྟགས་དང་ཚད་མ་ཁས་ལེན་ཏེ་ བདེན་གཉིས་ལས་རིགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དོན་ལ་ངེས་པ་ནི་སླུ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། དབུ་མ་རྒྱན་ལས་ལུང་དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུགས་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་

【現代漢語翻譯】 依賴和自主等等，正如《中觀莊嚴論》所說：『依賴於緣起，沒有其他的自主。』 此外，勝義諦是勝義智慧，以及它的對境是真如，如《楞伽經》所說：『勝義智慧無我性，無相無見不可得。』 其異名有：真如、無謬、非異、如是性、法性、法界、法處、法無垢、真實邊際、法之自性、不可思議界、三解脫門、無生、無滅、本來寂靜、無實、虛空、金剛、甘露等等。 對於如此宣說中觀者，有自續派和他空派兩種。其中，也稱自續派為『如幻』，他空派為『不住』。這兩者的區別不在於是否認為佛具有智慧，或者是否承認世俗諦為真實，或者是否存在承認的觀點，或者量的大小，或者是否認為一切事物都是虛假的，或者是否認為一切心識都是錯誤的，或者是否承認世俗諦的分類，或者是否對勝義諦進行無遮遣和離戲論等，因為這些都不全面且容易產生誤解。 如果詳細闡述，內容會非常多。然而，這兩者是推理方式上的區別。其中，應成派，如論師月稱等，不承認自續成立的事物具有能立的因，因為沒有能成立該事物的量。如《明句論》所說：『如果是一個中觀派，那麼就不應該陳述自己宗派的推論，因為沒有承認對方的觀點。』 在世俗諦中，雙方的破立是通過世間公認的四量和四相來進行的，即現量、比量、聖教量和比類量。四相是：為他人所知的比量，陳述矛盾的應成，理由相同的均勢，以及立宗與所立相同的不成立。 自續派，如論師靜命等，承認自續成立的事物具有能立的因和量，如《二諦論》所說：『從真理的角度來看，通過推理的力量所確定的事物是不會欺騙的。』以及《中觀莊嚴論》所說：『通過經文和事物本身的力量所產生的比量』

【English Translation】 Dependence and autonomy, etc., as it says in the Madhyamakālaṃkāra (Ornament of the Middle Way): 'Other than dependent arising, there is no other autonomy.' Furthermore, the ultimate truth is the ultimate wisdom, and its object is suchness, as it says in the Laṅkāvatāra Sūtra: 'Ultimate wisdom is without self, without appearance, and cannot be seen.' Its synonyms are: Suchness, non-erroneous, non-other, thusness, dharmatā (nature of reality), dharmadhātu (realm of reality), dharmasthiti (abiding of reality), dharma without fault, the ultimate limit of reality, the nature of dharma, the inconceivable realm, the three doors of liberation, unborn, unceasing, primordially peaceful, non-existent, space, vajra (diamond), amṛta (nectar), etc. Those who speak of such Madhyamaka (Middle Way) have two types: Svātantrika (Autonomist) and Prāsaṅgika (Consequentialist). Among these, the Svātantrika is also called 'like an illusion,' and the Prāsaṅgika is called 'non-abiding.' The difference between these two is not whether they believe that the Buddha has wisdom, or whether they acknowledge conventional truth as real, or whether there is an acknowledging view, or whether the number of valid cognitions is large or small, or whether they believe that all things are false, or whether they believe that all minds are mistaken, or whether they acknowledge the divisions of conventional truth, or whether they act on ultimate truth with non-affirming negation and freedom from elaboration, because these are not comprehensive and can be misleading. If explained in detail, it would become very extensive. However, these two are distinctions in terms of reasoning. Among these, the Prāsaṅgikas, such as the teacher Candrakīrti (Moon Fame), do not accept that things established by their own nature have the force of proof, because there is no valid cognition that establishes that thing. As it says in the Prasannapadā (Clear Words): 'If one is a Madhyamika (Middle Way follower), then it is not reasonable to state an inference of one's own system, because the other party has not accepted the premise.' In conventional truth, the refutation and establishment of both sides are done through the four valid cognitions and four signs known to the world, namely: direct perception, inference, scripture, and analogy. The four signs are: inference known to others, consequentialism stating contradictions, equipoise of equal reasons, and unestablishedness where the proof is the same as what is to be proven. The Svātantrikas, such as the teacher Śāntarakṣita (Protected by Peace), accept that things established by their own nature have the force of proof and valid cognition, as it says in the Two Truths: 'From the perspective of truth, what is determined by the power of reasoning will not be deceptive.' And as it says in the Madhyamakālaṃkāra (Ornament of the Middle Way): 'Inference that arises from the power of scripture and the nature of things'

---

བྲལ་བས་དད་པས་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་རྣམས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་ཚིམ་པར་མི་འགྱུར་བས་རིགས་པ་ཇི་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། 1-891 དབུ་མ་སྣང་བ་ལས་ཁོ་བོ་ཅག་ཐལ་འགྱུར་འགའ་ཞིག་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མི་སྒྲུབ་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ཡང་དག་པའི་ཚད་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྒྲུབ་བོ། །དེ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ རྗེས་སུ་གནང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་ཁོ་བོ་ཅག་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བཤད་དོ། ། ཕྱོགས་གཉིས་ཀྱི་དགག་སྒྲུབ་ཐལ་འགྱུར་དང་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྟགས་གསུམ་དང་ཚད་མ་གཉིས་ཀྱིས་བྱེད་དེ། དེའང་ སློབ་དཔོན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །མཻ་ཏྲི་པའི་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་ཞེས་འབྱུང་བ་དེའང་འདི་ གཉིས་ཡིན་ཏེ་རང་རྒྱུད་པ་རྣམས་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཤས་ཆེར་འཆད་ལ། ཐལ་འགྱུར་བ་རྣམས་ནི་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་མི་གནས་པའི་སྤྲོས་བྲལ་ཤས་ཆེར་འཆད་པས་ཤས་ཆེ་ཆུང་ལ་བརྟགས་པ་ ཡིན་ནོ། །འདི་གཉིས་ཀའང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ནི་རིགས་པས་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ་སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས་དངོས་པོ་རྣམས་རིགས་པས་དཔྱད་ན་གཟུགས་བརྙན་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་འབྱུང་ ངོ་། །དེའི་ཕྱིར་སྣང་བ་ལ་བདེན་པ་འགོག་པའི་ལུང་དང་རིགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལུང་རིགས་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྒྱུ་མ་རིགས་གྲུབ་ངན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་མི་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། ། 1-892 དེ་ལས་གཞན་པ་དབུ་མ་ཡི། །འདོད་ཚུལ་གཞན་དང་གཞན་སྨྲ་བ། །སེམས་ཙམ་ལ་ནི་བཏགས་པ་ཡིན། །ཁ་ཅིག་མུན་སྤྲུལ་སྨྲ་བར་ཟད། །སློབ་དཔོན་ཀླུའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་སྐུ་གསུམ་གྱི་བསྟན་བཅོས་ལས་ དབུ་མའི་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་། རྣམ་རིག་ཙམ་ཉིད་མ་རྟོགས་པ། །རིགས་པས་བརྟགས་ན་འདིར་བཞིན་ནི། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་འཐད་དོ། །ཞེས་བཤད་པ་དང་། །སློབ་དཔོན་ཤཱནྟི་བའི་དབུ་མ་རྒྱན་ལས། བྱམས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་བཤད་ཅིང་། །ཀླུ་སྒྲུབ་ཡང་ནི་བཞེད་པ་ཡི། །ཚད་མ་ལུང་དང་ལྡན་པ་ཡི། །བདེན་པ་གཉིས་འདིར་བཤད་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་ལ་དོན་དམ་པར་ མེད་པའི་དབུ་མ་ནི་བཟང་པོ་མ་ཡིན་པས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་ཅིང་གཉིས་མེད་ཡོད་པ་ནི་དབུ་མ་ཡིན་ཞེས་འབྱུང་སྟེ་དེ་དག་ནི་སེམས་ཙམ་གྱི་ལྟ་བ་ལ་དབུ་མར་འདོད་པ་ཡིན་ ནོ། །དབུས་མཐའ་ནས་བཤད་པའི་དབུ་མའང་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ་འདི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལ་སོགས་པའི་དགོངས་པའི་དབུ་མ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྤྱིར་ནི་སངས་རྒྱས་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་ རང་གི་ལྟ་བ་དབུ་མར་འདོད་དེ་བདེན་གཉིས་ལས། གང་ཕྱིར་རྒྱུ་ལས་བྱུང་དེའི་ཕྱིར། །འདི་ནི་ཅི་ཕྱིར་ཆད་པར་འགྱུར། །དེ་ལོག་ན་ནི་ལྡོག་པ་ལ། །ཇི་ལྟར་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་སྨྲོས། །ཞེས་དེ་ཙམ་ཀྱ

【現代漢語翻譯】 由於斷絕，即使以虔誠之心追隨者也無法完全滿足，那麼又該如何講述道理呢？ 從《中觀光明論》來看，我們這些應成派並非以一些推論來證明一切法皆為空性，而是以正確的量（pramana，量， प्रमाण，pramāṇa，cognition）的力量來證明。這僅僅是世尊（Bhagavan，薄伽梵，भगवान्，bhagavān，幸運者）的認可，所以我們才承認。通過正反兩方面的歸謬論證、自續派的三相推理以及兩種量來實現。正如法稱論師（Dharmakirti，法稱，धर्मकीर्ति，dharmakīrti，法之名聲）等所說的那樣。彌勒巴（Maitripa，彌勒巴，मैत्रीप，maitrīpa，慈氏友）的第四手印等，以及其中所說的『如幻』和『不住』，指的也是這兩種觀點。自續派更多地闡釋『如幻』，而應成派更多地闡釋不住于如幻的離戲論。這取決於側重點的不同。這兩種觀點都以理證來證明『如幻』，如《七十空性論釋》中所說：『如果以理智分析事物，它們就像影像一樣。』因此，所有否定顯現為真實的經文和理證，都是爲了證明如幻的經文和理證。所以，說『如幻』是低劣的理證，是不瞭解情況的說法。 除此之外，中觀派的其他觀點，以及其他宗派的說法，都是建立在唯識宗的基礎上的。有些人甚至說這是無明所致。龍樹（Nagarjuna，龍樹，नागार्जुन，nāgārjuna，龍之守護）論師在《三身論》中說：『所謂的中觀之道，如果不能理解唯識，那麼以理智來分析，在任何方面都是不合理的。』寂天（Shantideva，寂天，शान्तिदेव，śāntideva，寂靜天）論師在《入中觀論》中說：『慈氏（Maitreya，慈氏，मैत्रेय，maitreya，慈愛者）和無著（Asanga，無著，असङ्ग，asaṅga，無著）所說，以及龍樹所贊同的，具有量和經文的，兩種真諦將在此闡述。』如果認為在世俗諦中存在，而在勝義諦中不存在的中觀是好的，那麼執著能取和所取二元對立，而認為存在無二元對立的才是中觀，這些都是將唯識宗的觀點視為中觀。從《中邊分別論》中所說的中觀也是如此，但這並非是《般若經》等經典的密意。一般來說，所有佛教宗派都認為自己的觀點是中觀，如二諦中所說：『因為這是由因產生的，那麼為什麼會斷滅呢？如果斷滅了，又怎麼能說是常恒呢？』僅此而已。

【English Translation】 Since those who follow with faith due to separation will not be completely satisfied, what reason should be given? According to the Madhyamaka Aloka (中觀光明論), we Prasangikas (應成派) do not prove that all phenomena are emptiness with some inferences, but we prove it with the power of valid cognition (pramana). This is only with the approval of the Bhagavan (世尊), so we accept it. The refutation and establishment of both sides are done by reductio ad absurdum, the three characteristics of Svatantrika (自續派), and the two kinds of valid cognition. It is just like what Dharmakirti (法稱) and others have said. Maitripa's (彌勒巴) fourth mudra (手印) and so on, from which it says 'like an illusion' and 'not abiding', these two are also this, the Svatantrikas mostly explain 'like an illusion', while the Prasangikas mostly explain the non-elaboration of not abiding merely as an illusion, so it depends on the emphasis. Both of these prove 'like an illusion' with reasoning, as it says in the commentary on the Seventy Stanzas on Emptiness: 'If things are analyzed with reasoning, they are like reflections.' Therefore, all the scriptures and reasoning that negate truth in appearance are scriptures and reasoning that prove like an illusion. Therefore, saying that 'like an illusion' is a bad reasoning is not understanding. Other than that, other Madhyamaka (中觀) views and other assertions are based on Cittamatra (唯識宗). Some even say it is caused by ignorance. Acharya Nagarjuna (龍樹) says in the Treatise on the Three Bodies: 'The so-called Middle Way, if one does not understand only consciousness, then analyzing with reasoning, it is not reasonable in any way.' Acharya Shantideva (寂天) says in the Madhyamakavatara (入中觀論): 'What Maitreya (慈氏) and Asanga (無著) said, and what Nagarjuna also approved, the two truths with valid cognition and scripture will be explained here.' If one thinks that the Madhyamaka that exists in conventional truth but not in ultimate truth is good, then clinging to the duality of grasper and grasped, and thinking that the one that exists without duality is Madhyamaka, these are taking the view of Cittamatra as Madhyamaka. The Madhyamaka explained in the Madhyantavibhaga (中邊分別論) is also this, but this is not the intention of the Prajnaparamita Sutra (般若經) and other scriptures. In general, all Buddhist schools think that their own view is Madhyamaka, as it says in the Two Truths: 'Because this is produced from causes, then why would it be annihilated? If it is annihilated, then how can it be said to be permanent?' That's all.

---

ང་དབུ་མར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། ། 1-893 ཁ་ཅིག་གིས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པར་འདོད་པའི་དབུ་མ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ནི་འོལ་ཚོད་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་དེ་བརྟགས་པས་འཇིག་ན་དོན་དམ་ཡིན་པ་ཉམས་ལ། མི་འཇིག་ན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉམས་པའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་དབང་དོན་དམ་དུ་འདོད་པ་དངོས་པོ་སྨྲ་བའི་ལུགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞུང་འགའ་ཞིག་ལས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ་དོན་དམ་ཞེས་བཤད་ པ་དེ་ནི་རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དབུ་མ་པ་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་སྤྲོས་བྲལ་ལ་འདོད་པར་མཐུན་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་བཤད། །ཀུན་རྫོབ་རང་རང་ ལུགས་བཞིན་གྲུབ། །དོན་དམ་མཐའ་བྲལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །དཔྱད་པས་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པའམ། །མཐའ་བྲལ་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་ཀྱིས་ངེས། །ཀུན་རྫོབ་སེམས་སུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ནི་སེམས་ཙམ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པས་སྒྲུབ་ བོ། །ཀུན་རྫོབ་རྡུལ་དང་བློ་རྣམ་བཅས་ལ་སོགས་པའང་དེ་དག་གི་རིགས་པས་སྒྲུབ་པོ། །ཀུན་རྫོབ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་བཞིན་སྨྲ་བ་ནི་སྣང་བ་ལ་འཇལ་བའི་ཚད་མས་སྒྲུབ་ཏེ་བདེན་གཉིས་ལས་ ལྟ་བ་པོའི་ཤེས་པ་ལ། །ལས་འབྲས་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དག དེ་ལྟར་དེས་གསུངས་དེའི་ཕྱིར། །ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟར་སྣང་བཞིན་གནས། །ཞེས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དོན་དམ་པ་ནི་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྟགས་མི་འདོད་པ་ལྟར་ན་སྣང་བ་ལ་དཔྱད་པས་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ལ་དོན་དམ་པ་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་བྱེད་ལ། 1-894 རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྟགས་འདོད་པ་ལྟར་ན་ནི་ཡང་དག་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོར་སྣང་བའང་སྟོང་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེས་པར་སྣང་བའང་བུད་མེད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ བྱ་བ་དང་འདྲ་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། ངོ་བོ་ལ་དཔྱད་ནས་སྟོང་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པ་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་གཏན་ཚིགས་བཤད་པ། དོན་དང་ཤེས་པའི་དངོས་པོ་ཀུན། །གཅིག་དང་ དུ་མ་བྲལ་བའི་ཕྱིར། །རང་བཞིན་མེད་དེ་ནམ་མཁའ་དང་། །གཟུགས་བརྙན་སོགས་དང་འདྲ་བ་ཡིན། །ཆ་མེད་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ནི་མི་འཐད་དེ། །འབྱར་བ་དང་ནི་བསྐོར་བའམ། །བར་མེད་རྣམ་པར་གནས་ ཀྱང་རུང་། ། ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་གསུམ་ཆར་ལའང་གཅིག་ལ་བལྟས་པའི་ངོས་ཀྱིས་གཞན་ལ་བལྟས་ན་ནི་ཤར་རྡུལ་ཉིད་དང་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ན་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །མ་བལྟས་ན་ནི་བལྟས་པ་དང་མ་ བལྟས་པ་ཆ་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ། །ཚད་མས་མ་གྲུབ་པ་ནི་ཡོད་པར་ཁས་མི་བླང་སྟེ་དབུ་མ་རྒྱན་ལས། །རྡུལ་ཕྲན་བདག་ཉིད་དཀར་ལ་སོགས། །གཅིག་པུའི་བདག་ཉིད་ཆ་མེད་པ། །ཤེས་པ་གང་ ལའང་སྣང་གྱུར་པ། །བདག་གིས་རབ་ཏུ་ཚོར་བ་མེད། །བདག་གིས་སེམས་བཏུད་ཀྱང་ཆ་ཤས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་རྡུལ་མ་མཐོང་སྟེ། མ་མཐོང་བཞིན་དུ་དེ་ཁས་ལེན་ཞིང་བདག་ལ་ཇི་ལྟར་བསླུ། 1-895 རྟོག་པ་དང་ལ

【現代漢語翻譯】 正如我于中觀中所說的那樣。 有些人說，存在將如幻象般的現象視為勝義諦的中觀，這純粹是猜測，因為如果它經得起分析，那麼勝義的本質就會喪失；如果它經不起分析，那麼如幻象般的本質就會喪失。此外，將他性視為勝義諦是實在論者的觀點。有些經論中將如幻象般的現象稱為勝義諦，這只是名言上的說法。因此，所有的中觀行者都一致認為勝義諦是離戲論的。現在，我將解釋兩種真理的論證：世俗諦在各自的體系中成立，勝義諦是無邊際的法界。通過分析，它什麼也無法成立，或者通過證明無邊際的理由來確定。那些聲稱世俗諦存在於心識中的人，通過唯識宗的推理來證明它。那些聲稱世俗諦包括微塵和意識的各種形態的人，也通過那些（唯識宗）的推理來證明它。那些按照顯現的方式來描述世俗諦的人，通過衡量顯現的量來證明它。兩種真理，對於觀察者的意識來說，業果如何顯現，他（佛陀）就這樣說，因此，一切都如其所顯現的那樣存在。正如所說的那樣。如果像不接受自性推理那樣，通過分析顯現而無法成立的，就被稱為勝義諦。 如果像接受自性推理那樣，那麼就通過正確的邏輯來證明它。如果有人問：『顯現為實有的事物也是空性的，這難道不像顯現為男性的事物也是女性一樣嗎？』（回答是）通過分析事物本身的空性，來解釋一和多分離的理由：一切事物和意識的實有，因為與一和多分離，所以沒有自性，就像虛空和影像等一樣。不可分割的微塵是不合理的，無論是粘合、環繞還是無間隔地排列。對於這三種情況中的任何一種，如果從一個角度觀察，再從另一個角度觀察，那麼這個微塵本身就會存在於所有的方向。如果不觀察，那麼就會變成觀察和不觀察兩個部分。不成立的量不被認為是存在的。正如《中觀莊嚴論》中所說：『微塵的自性是白色等，唯一的自性是不可分割的，對於任何意識來說，都不會顯現，我完全沒有感覺到。』即使我集中注意力，也看不到一個完全沒有部分的微塵。既然沒有看到，又如何接受它，又如何欺騙我？'

【English Translation】 As I have explained in Madhyamaka. Some say that there is a Madhyamaka that considers illusion-like phenomena to be the ultimate truth, but that is purely speculation, because if it withstands analysis, then the essence of the ultimate is lost; and if it does not withstand analysis, then the illusion-like essence is lost. Furthermore, considering other-dependence to be the ultimate truth is the view of the realists. In some scriptures, illusion-like phenomena are called the ultimate truth, but that is merely a nominal designation. Therefore, all Madhyamaka practitioners agree that the ultimate truth is free from elaboration. Now, I will explain the proofs for the two truths: the conventional truth is established according to each system, and the ultimate truth is the boundless realm of phenomena. Through analysis, nothing is established, or it is ascertained by the reason that proves boundlessness. Those who claim that the conventional truth exists in consciousness prove it by the reasoning of the Cittamatra school. Those who claim that the conventional truth includes particles and various forms of consciousness also prove it by those (Cittamatra) reasonings. Those who describe the conventional truth as it appears prove it by the measure of appearance. The two truths, for the consciousness of the observer, how karma and its effects appear, he (the Buddha) said it that way, therefore, everything exists as it appears. As it is said. If, like not accepting self-nature reasoning, what cannot be established by analyzing appearance is called the ultimate truth. If, like accepting self-nature reasoning, then it is proven by valid logic. If someone asks, 'Is it not the case that what appears to be real is also empty, just as what appears to be male is also female?' (The answer is) by analyzing the emptiness of things themselves, to explain the reason for the separation of one and many: all things and the reality of consciousness, because they are separate from one and many, therefore have no self-nature, just like space and images, etc. Indivisible particles are unreasonable, whether they are adhering, encircling, or arranged without intervals. For any of these three cases, if one looks from one angle and then looks from another angle, then that particle itself will exist in all directions. If one does not look, then it will become two parts, looking and not looking. What is not established by valid cognition is not considered to exist. As it says in the Madhyamakalankara: 'The nature of the particle is white, etc., the unique nature is indivisible, for any consciousness, it does not appear, I have not perceived it at all.' Even if I concentrate, I cannot see a particle that is completely without parts. Since I have not seen it, how can I accept it, and how can it deceive me?'

---

ྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་པའི་རྒྱུ་ནི་དམིགས་པ་ཡིན་ན་དེ་ནི་མེད་པས་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །རྡུལ་མེད་ན་དེས་བརྩམས་པའི་རགས་པའང་མེད་དེ་ དེ་ཉིད་ལས། རྡུལ་ཕྲན་རང་བཞིན་མེད་གྲུབ་པ། །དེ་ཕྱིར་མིག་དང་རྫས་ལ་སོགས། །བདག་དང་གཞན་སྨྲས་མང་པོ་དག །རང་བཞིན་མེད་པར་མངོན་པ་ཡིན། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །རང་གི་སྡེ་པ་གཉིས་དང་ གཉིས་མེད་པའི་ཤེལ་སྒོང་དག་པ་ལྟ་བུ་འདོད་པ་དེའང་རྣམ་པའི་སྒྲིབ་གཡོགས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ངེས་པར་འགྱུར་ན་དབུ་མ་རྒྱན་ལས། དེ་མེད་ན་ནི་ཤེས་དེ་ཡང་། །རྣམ་པ་མེད་པ་ཉིད་ ཀྱིས་འགྱུར། །ཤེལ་སྒོང་དག་པ་འདྲ་བ་ཡི། །ཤེས་པ་རབ་ཏུ་ཚོར་བ་མེད། །ཅེས་བཤད་དོ། །གང་ཡང་རང་གི་སྡེ་པ་གཉིས་དང་གཉིས་མེད་པར་སྨྲ་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ཤེས་པ་གཅིག་ ཏུ་འདོད་པ་དེ་ལའང་དབུ་མ་རྒྱན་ལས་བརྗོད་པ། གལ་ཏེ་སྣ་ཚོགས་དེ་གཅིག་ན། །ནམ་མཁའི་གོས་ཅན་ལུགས་སམ་ཅི། །སྣ་ཚོགས་གཅིག་གི་རང་བཞིན་མིན། །རིན་ཆེན་སྣ་ཚོགས་ལ་སོགས་འདྲ། །སྣ་ ཚོགས་གཅིག་པུའི་རང་བཞིན་ན། །སྣ་ཚོགས་ངོ་བོར་སྣང་བ་དང་། །བསྒྲིབས་དང་མ་བསྒྲིབས་ལ་སོགས་པ། །ཐ་དད་འདི་ནི་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །ཞེའོ། །ཡང་རང་གི་སྡེ་པ་གཉིས་དང་གཉིས་མེད་པར་སྨྲ་བ་རྣམ་པའི་གྲངས་བཞིན་དུ་ཤེས་པའི་གྲངས་ཀྱང་དེ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་དེ་ལའང་ཇི་སྟེ་རྣམ་པའི་གྲངས་བཞིན་དུ། ། 1-896 རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཁས་ལེན་ན། །དེ་ཚེ་རྡུལ་ཕྲན་འདྲར་འགྱུར་བའི། །དཔྱད་པ་འདི་ལ་བཟློག་པར་དཀའ། །ཞེས་བཤད་དོ། །གཟུང་འཛིན་གྱི་སྣང་བ་ཀུན་བརྟགས་སུ་འདོད་པ་དེ་ལའང་རིན་པོ་ཆེ་ཕྲེང་ བ་ལས། ཇི་ལྟར་སྐད་ཅིག་མཐའ་ཡོད་ལྟར། །ཐོག་མ་དབུས་ཀྱང་བརྟག་པར་བྱ། །སྐད་ཅིག་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་སྐད་ཅིག་ལ་མི་གནས། །ཞེས་བྱ་བས་བཀག་སྟེ་འོན་ཀྱང་སྐད་ཅིག་ཆ་ མེད་ནི་དགག་དཀའ་བར་སྣང་ངོ་། །དེ་ལྟར་དོན་དང་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་གཅིག་མེད་ལ་དེས་ན་དེས་བསགས་པའི་དུ་མའང་མེད་དོ། །འདི་ནམ་མཁའ་དང་གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡོད་པའི་ ཕྱིར་འགལ་བ་མ་ཡིན་ལ། དགག་བྱ་དངོས་པོ་ལ་ནི་གཅིག་དང་དུ་མས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལས་ལྡོག་པས་མ་ངེས་པའང་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་མ་དཔྱད་པའི་དངོས་པོ་མི་མཐུན་ ཕྱོགས་ཡིན་ལ་དེ་དཔྱད་ན་ནི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་ཏེ་ཆོས་དང་རྟགས་གཉིས་ཀ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ལྡོག་པ་ནི་ཐ་སྙད་པའི་བློས་ཀུན་རྫོབ་ལ་ངེས་པར་བྱེད་ལ། རྗེས་འགྲོ་ནི་དོན་ དམ་དཔྱོད་པའི་བློས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་མེད་དགག་གི་སྟོང་པ་ཉིད་གཉིས་ལ་ངེས་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་མེད་དགག་གི་སྟོང་པ་ཉིད་སྒྲུབ་ན་ནི་ཁྱབ་བྱེད་མ་དམིགས་པ་ཡིན་ལ་མ་ཡིན་དགག་གི་སྟོང་ཉིད་སྒྲུབ་ན་ཐ་སྙད་སྒྲུབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ་དེ

【現代漢語翻譯】 那些堅持認為存在的事物是目標的人說，那是不可能不存在的。如果不存在微塵，那麼由它組成的粗大之物也不存在。 正如經文所說：『微塵的自性不存在，因此，眼睛和物質等，以及自他和許多論者，都顯現為無自性。』 那些認為自宗的二和無二就像清凈的水晶球的人，如果因為遠離了相的遮蔽而必然改變，那麼如《中觀莊嚴論》所說：『如果它不存在，那麼那個知識也會因為沒有相而改變，就像清凈的水晶球一樣，沒有強烈的感受。』 那些聲稱自宗的二和無二，顯現為各種各樣的知識是一個的人，對此，《中觀莊嚴論》中說道：『如果各種各樣的是一個，那麼就像裸體外道一樣嗎？各種各樣不是一個的自性，就像各種珍寶等。如果各種各樣只是一個自性，那麼各種各樣的顯現，以及遮蔽和未遮蔽等，這些差別是如何產生的呢？』 此外，那些聲稱自宗的二和無二，知識的數量也和相的數量一樣的人，對此，如果相的數量，和所認識的數量一樣，那麼就像微塵一樣，這個分析很難反駁。 那些認為所取和能取的顯現都是分別唸的人，對此，《寶鬘論》中說道：『就像剎那有邊際一樣，初始和中間也應該分析。因為是三個剎那的自性，世界不會停留在剎那中。』這樣來遮止，然而，似乎難以否定不可分割的剎那。 因此，對於一切事物和知識來說，不存在一，因此，由它積累的多也不存在。這與虛空和影像等存在並不矛盾，因為可破斥的事物被一和多所遍及，所以從不相似的方面返回也不是不確定的。 對此，未經分析的事物是不相似的方面，如果分析，那麼就是相似的方面，因為法和相 दोनों (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思) 都存在。對此，返回是通過世俗的意識來確定世俗，而隨行是通過勝義諦的意識來確定如幻如化的事物和無遮的空性 दोनों (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思) 。 因此，如果這證明了無遮的空性 दोनों (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思) ，那麼就是沒有見到遍及者，如果證明了非遮的空性 दोनों (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思) ，那麼就是證明了世俗的自性，因為那是

【English Translation】 Those who insist that what exists is the object say that it cannot be that it does not exist. If there is no dust, then the coarse thing composed of it does not exist either. As it says in the scripture: 'The nature of dust particles does not exist, therefore, eyes and objects, etc., and self and other and many debaters, are manifested as without self-nature.' Those who think that the two and non-two of their own school are like a pure crystal ball, if they necessarily change because they are free from the obscuration of appearances, then as it says in the Ornament of the Middle Way: 'If it does not exist, then that knowledge will also change because it has no appearance, like a pure crystal ball, there is no intense sensation.' Those who claim that the two and non-two of their own school, the various kinds of knowledge that appear, are one, to that, it is said in the Ornament of the Middle Way: 'If the various are one, then is it like the naked heretics? The various are not the nature of one, like various jewels, etc. If the various are the nature of one alone, then how do these differences, such as the appearance of the various, and obscured and unobscured, arise?' Also, those who claim that the two and non-two of their own school, the number of knowledges is the same as the number of appearances, to that, if the number of appearances, is admitted to be the same as the number of knowledges, then like dust particles, this analysis is difficult to refute. Those who think that the appearances of grasping and being grasped are all conceptual, to that, it says in the Precious Garland: 'Just as an instant has an end, so the beginning and middle should also be analyzed. Because it is the nature of three instants, the world does not remain in an instant.' Thus it is prevented, however, it seems difficult to deny the indivisible instant. Therefore, for all things and knowledge, there is no one, therefore, there is no many accumulated by it. This is not contradictory because it exists in space and images, etc., because the object to be refuted is pervaded by one and many, so returning from the dissimilar side is also not uncertain. To this, the unanalyzed thing is the dissimilar side, and if analyzed, then it is the similar side, because both dharma and sign exist. To this, returning is to determine the conventional by the conventional mind, and following is to determine the illusory-like things and the non-affirming emptiness by the mind that examines the ultimate truth. Therefore, if this proves the non-obstructing emptiness，那麼就是沒有見到遍及者，如果證明了非遮的空性，那麼就是證明了世俗的自性，因為那是

---

་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ལས། 1-897 རང་བཞིན་མེད་པའི་ཐ་སྙད་དུ། །རུང་བ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་། །བྲལ་བ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད། །ཅེས་འབྱུང་ངོ་། །དོན་དེ་ཉིད་དབུ་མ་རྒྱན་ལས། བདག་དང་ གཞན་སྨྲས་དངོས་འདི་དག །ཡང་དག་ཏུ་ན་གཅིག་པ་དང་། །དུ་མའི་རང་བཞིན་བྲལ་བའི་ཕྱིར། །རང་བཞིན་མེད་དེ་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། །ཞེས་བཤད། །རྒྱུ་ལ་དཔྱོད་པའི་རྡོ་རྗེ་གཟེགས་མ་བཤད་པ། །དངོས་ཀུན་ མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་དང་། །བྲལ་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡིན། །དེ་ལ་རང་ལས་སྐྱེ་བ་གྲངས་ཅན་གྱི་ལུགས་ནི་བཀག་ཟིན་ཏོ། །རང་གི་སྡེ་པ་དང་གཟེགས་ཟན་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ གཞན་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་དེའང་རྒྱུ་ཞིག་པ་ལས་སྐྱེ་ན་དུས་མཉམ་པ་ལ་ཕན་བྱ་ཕན་བྱེད་མེད་པས་སྐྱེ་བ་མི་རུང་ངོ་། །ལྷ་དང་བཅས་པའི་གྲངས་ཅན་རང་དང་གཞན་གཙོ་བོ་དང་ དབང་ཕྱུག་གཉིས་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་དེའང་ཉེས་པ་གཉི་གར་འགྱུར་བས་ཁེགས་སོ། ། རྒྱང་འཕེན་པའི་རྒྱུ་མེད་ལས་སྐྱེ་བའང་བསལ་ཟིན་ཏོ། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྐྱེ་བ་ཙམ་ལ་ནི་མཐའ་བཞི་པོ་དེས་ ཁྱབ་པས་འདི་སྐྱེ་བ་ལས་ལྡོག་སྟེ་ཁྱབ་བྱེད་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བློ་གཉིས་ལ་ལྟོས་ནས་གཅིག་ཉིད་མཐུན་མི་མཐུན་གཉི་གའི་དཔེར་འགྱུར་བ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དོན་འདི་ཉིད་དབུ་མ་རྩ་བ་ལས། 1-898 བདག་ལས་མ་ཡིན་གཞན་ལས་མིན། །གཉིས་ལས་མ་ཡིན་རྒྱུ་མེད་མིན། །དངོས་པོ་གང་དག་གང་ན་ཡང་། །སྐྱེ་བ་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་དོ། །འདི་ནི་དངོས་པོ་སྨྲ་བའི་བྱེ་བྲག་མ་ ལུས་པ་འཇོམས་པ་རྡོ་རྗེའི་གཟེགས་མ་བཞིར་བཤད་དོ། །འབྲས་བུ་ལ་དཔྱོད་པའི་ཡོད་མེད་སྐྱེ་འགོག་བཤད་པ། འབྲས་བུ་ཡོད་ན་སྐྱེ་བས་སྟོང་། །དེ་ཕྱིར་དངོས་ཀུན་སྐྱེ་བ་མེད། འབྲས་བུ་གྲུབ་པ་ ནི་སྐྱེ་མི་དགོས་ཏེ་བུམ་པ་གྲུབ་ཟིན་པའང་རྫ་མཁན་ལས་སྐྱེ་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མ་གྲུབ་པ་སྐྱེ་བའང་མི་རུང་སྟེ་ནམ་མཁའི་པད་མའང་རོལ་པའི་མཚོ་ལས་སྐྱེ་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་ རོ། །གྲངས་ཅན་ལྟར་མི་གསལ་བ་གསལ་བའམ། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལྟར་མ་འོངས་པ་ད་ལྟར་དུ་སྐྱེ་བའང་མི་རུང་སྟེ་གྲུབ་མ་གྲུབ་ལས་མི་འདའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བློ་གྲོས་ཆེན་ པོ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་མ་སྐྱེས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ་བྱ་བ་དང་། །སྟོང་ཉིད་བདུན་བཅུ་པ་ལས། །ཡོད་པ་ཡོད་ཕྱིར་མི་སྐྱེ་སྟེ། །མེད་པ་མེད་ཕྱིར་སྐྱེ་མ་ཡིན། ། ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཀ་ལ་དཔྱོད་པའི་མུ་བཞི་སྐྱེ་བྲལ་བཤད་པ། མུ་བཞི་སྐྱེ་བ་བྲལ་བའི་ཕྱིར། །དངོས་པོ་འདི་དག་སྐྱེ་བ་མེད། །དེ་ལ་དངོས་པོ་ལས་གཅིག་འགོག་པས་གཅིག་ལས་དུ་མ་སྐྱེ་བ་དང་དུ་མ་ལས་གཅིག་སྐྱེ་བ་ཁེགས་སོ། ། 1-899 གཅིག་ལས་གཅིག་སྐྱེ་བ་ནི

【現代漢語翻譯】 唯有進入空性，才能確立無自性的名言。 經中說：『遠離一和多的自性，即是無自性。』 此義在《中觀莊嚴論》中說：『我與他所說的這些事物，若真實而言，因其遠離一和多的自性，故無自性，如影像一般。』 關於以理觀察因的《金剛屑論》中說：『一切事物遠離四邊生，故無生。』 其中，從自性生的觀點，數論派的觀點已被駁斥。 隨順自己宗派和食屑外道等，認為從他性生，若從壞滅的因中生，則同時無有能益所益，故不應生。 與天神一起的數論派，認為從自和他性，即自性和自在天二者而生，此觀點也因二過而被駁斥。 順世外道認為從無因而生，此觀點也被排除。 僅以不相順的生，則被四邊所遍及，因此，此生與周遍相違。 對於兩種智慧而言，同一事物既是順品又是違品的例子，如前所述。 此義在《中觀根本慧論》中說：『非自生，非他生，非共生，亦非無因生。何處何物，皆無生。』 此為摧毀一切事物論者的四種金剛屑。 關於以理觀察果的「有無生滅」的辯論：若果已存在，則無需生；因此，一切事物皆無生。 果若已成立，則無需生，因為成立的瓶子也應從陶師而生。 未成立者也不應生，因為虛空中的蓮花也應從嬉戲之海中生出。 如數論派所說，從不明顯到明顯，或如毗婆沙宗所說，從未來到現在的生也不應理，因為無法超出已成立和未成立的範疇。 因此，具有大智慧者和無有大智慧者，因無生，故一切法皆無生。 《七十空性論》中說：『有者因其有故不生，無者因其無故不生。』 關於以理觀察因果二者的「四句生滅」的辯論：因遠離四句生，故此事物無生。 其中，因遮止一，故遮止從一產生多，以及從多產生一。 從一產生一，

【English Translation】 Only by entering into emptiness can the conventional truth of no self-nature be established. It is said in the scriptures: 'That which is devoid of the nature of one and many is devoid of self-nature.' This meaning is explained in the Ornament of the Middle Way: 'These entities spoken of as 'self' and 'other,' if truly considered, are devoid of the nature of one and many; therefore, they are without self-nature, like reflections.' Regarding the Vajra Splinters which examines causes: 'All entities are without birth because they are devoid of the four extremes of origination.' In this context, the Samkhya (enumerationist) view of arising from oneself has already been refuted. Following their own schools and the Jains, who assert arising from another, if arising occurs from a destroyed cause, there is no benefit or beneficiary at the same time, so arising is not possible. The Samkhyas, along with the gods, who assert arising from self and other, that is, from Prakriti (primordial nature) and Ishvara (lord), are also refuted because of the two faults. The Lokāyata (materialist) view of arising from no cause is also refuted. Merely arising from an opposing factor is encompassed by the four extremes, so this arising contradicts the pervasive factor. Regarding the two minds, the example of one thing being both concordant and discordant is as before. This meaning is explained in the Root Verses on the Middle Way: 'Not from self, not from other, not from both, nor from no cause. Nowhere, no thing, ever arises.' This is explained as the four vajra splinters that destroy all schools that assert entities. Regarding the debate on 'existence and non-existence of arising and ceasing' by examining the result: If the result exists, then there is no need for arising; therefore, all entities are without arising. If the result is established, there is no need for arising, because an already established pot would also have to arise from the potter. What is not established should also not arise, because a lotus in the sky would also have to arise from the ocean of play. As the Samkhyas say, arising from the unmanifest to the manifest, or as the Vaibhashikas say, arising from the future to the present, is also not reasonable, because it cannot go beyond the categories of established and unestablished. Therefore, those with great intelligence and those without great intelligence, because of non-arising, all phenomena are non-arising. The Seventy Stanzas on Emptiness says: 'That which exists does not arise because it exists; that which does not exist does not arise because it does not exist.' Regarding the debate on the 'fourfold arising and ceasing' by examining both cause and result: Because it is devoid of the fourfold arising, this entity is without arising. Among these, because one is negated, the arising of many from one and the arising of one from many are negated. Arising of one from one,

---

་རྒྱུ་འབྲས་གང་རུང་ལ་གཅིག་འགོག་པས་ཁེགས་སོ། །དུ་མ་ལས་དུ་མ་སྐྱེ་བ་ལ་ལུགས་གཉིས་ཏེ་རྒྱུ་རེ་རེ་ལས་འབྲས་བུ་རེ་རེ་སྐྱེ་ན་གཅིག་ལས་གཅིག་ སྐྱེ་ཡིན་ལ། རྒྱུ་རེ་རེ་འདུས་ནས་འབྲས་བུ་དུ་མ་སྐྱེད་པ་ནི་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཀ་ལ་དུ་མ་བཀག་པས་ཁེགས་སོ། །འདིའང་བདེན་གཉིས་ལས། དུ་མས་དངོས་པོ་གཅིག་མི་བྱེད། །དུ་མས་དུ་ མ་བྱེད་མ་ཡིན། །གཅིག་གིས་དུ་མའི་དངོས་མི་བྱེད། །གཅིག་གིས་གཅིག་བྱེད་པའང་མིན། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་ཁྱབ་བྱེད་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་བཞིས་དེ་བཞིན་ཉིད་སྒྲུབ་པ་བཤད་ནས་ ཐ་སྙད་དུ་འགལ་བ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་བཤད་པ། དངོས་ཀུན་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། །རང་བཞིན་མེད་དེ་རྨི་ལམ་བཞིན། །དེ་ལ་འཁོར་བ་ནི་མ་རིག་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་ཏེ། ཡུམ་ལས། སེམས་ ཅན་ཐ་མ་འབྲིང་དང་མཆོག་གྱུར་ཇི་སྙེད་པ། དེ་ཀུན་མ་རིག་ལས་བྱུང་བདེ་བར་གཤེགས་པས་གསུངས། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ ཡིན་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ཚུལ་སྒོ་ཐབས་དང་རྩ་བ་ཇི་སྙེད་པ། །དེ་ཀུན་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་མཆོག་ལས་བྱུང་། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྣང་རིག་གི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་རྐྱེན་ཅུང་ཟད་ཙམ་ལ་མི་ལྟོས་པ་ནི་མེད་དོ། ། 1-900 རྗེས་འགྲོ་ནི་གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པའི་དཔེ་ལ་མཐོང་བ་ཡིན་ལ། ལྡོག་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་གསུམ་ལ་རྟེན་འབྲེལ་བཀག་པས་ཁྱབ་པ་ནམ་མཁའ་ལ་གྲུབ་བོ། །ཡང་ན་རྟེན་འབྱུང་ལ་དགག་ བྱ་བདེན་པའི་རང་བཞིན་ཁེགས་པས་གྲུབ་ལ་དེ་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་པས་ཁྱབ་པའང་ཡིན་ནོ། །དོན་དེ་ཉིད་མ་དྲོས་པས་ཞུས་པ་ལས། གང་ཞིག་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་མ་སྐྱེས། །དེ་ལ་སྐྱེ་ བའི་རང་བཞིན་ཡོད་མ་ཡིན། །རྐྱེན་ལ་རག་ལས་གང་དེ་སྟོང་པར་བཤད། །གང་གིས་སྟོང་ཉིད་ཤེས་དེ་བག་ཡོད་ཡིན། །ཞེས་བཤད་དོ། །དབུ་མ་རྩ་བ་ལས་ཀྱང་། །གང་ཕྱིར་རྟེན་འབྱུང་མ་ཡིན་པའི། ། ཆོས་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ། །དེ་ཕྱིར་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པའི། །ཆོས་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །གལ་ཏེ་སྟོང་པ་ཉིད་དོན་ལ་བདེན་པར་ཡོད་དམ་ཞེ་ན་དེ་ཡང་མེད་ པར་བསྟན་པ། དགག་བྱ་བརྫུན་ཕྱིར་བཀག་པའང་བརྫུན། རྨི་ལམ་གྲོང་ཁྱེར་ཞིག་པ་བཞིན། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དགག་བྱ་བརྫུན་པར་ནི་སྔར་བསྒྲུབས་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལ་བཀག་པ་བརྫུན་པས་ཁྱབ་པ་ནི་རྨི་ ལམ་དུ་གྲོང་ཁྱེར་ཞིག་པ་ལས་གྲུབ་བོ། །ལྡོག་ཁྱབ་ནི་བཀག་པ་ཐ་སྙད་དུ་བདེན་པ་ལ་ཁྱབ་པ་བུམ་མེད་དང་བུམ་པ་ལ་གྲུབ་བོ། །འདིའང་དབུ་མ་རྩ་བ་ལས། མི་སྟོང་ཅུང་ཟད་ཡོད་མིན་ན། ། 1-901 སྟོང་པ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། སྤྱོད་འཇུག་ལས། དེ་ཕྱིར་དངོས་པོ་བརྫུན་པའི་ཕྱིར། །དེའི་དངོས་མེད

【現代漢語翻譯】 無論原因或結果，只要否定其中一個，另一個也會被否定。從多個原因產生多個結果有兩種情況：如果每個原因產生一個結果，那就是『一因一果』；如果多個原因聚集在一起產生多個結果，那麼否定了原因和結果的多數性。這也符合二諦的觀點：『多數不能產生一個事物，多數也不能產生多數。一個不能產生多數的事物，一個也不能產生一個事物。』 如上所述，通過四種遍及性的非觀察推理，闡述瞭如何確立真如。接下來，闡述在世俗層面觀察到矛盾的推理：『因為一切事物都依賴於因緣而生，所以它們沒有自性，就像夢境一樣。』輪迴是無明的緣起。如《勝鬘經》所說：『所有眾生，無論是下等、中等還是上等，都是從無明中產生的，這是如來所說的。』涅槃是智慧到彼岸的緣起。如經文所說：『所有智慧的方便、途徑和根本，都來自於最勝的般若波羅蜜多。』同樣，顯現和覺知的任何事物，沒有不依賴於微小因緣的。 隨行（རྗེས་འགྲོ་）可以在影像等例子中看到。反之，通過否定自性的三種特質的緣起，可以確立虛空（ནམ་མཁའ）。或者，通過否定緣起中真實存在的自性，可以確立其為空性，而這本身也遍及於無自性。 龍樹菩薩在《中論》中引用了《無熱惱請問經》中的話：『凡是因緣所生的，就是不生的。因為在它裡面沒有生的自性。依賴於因緣的事物，我說它是空性的。誰瞭解空性，誰就是謹慎的。』《中論》也說：『如果不存在非緣起的事物，那麼也不存在非空性的事物。』 如果空性在究竟意義上是真實存在的，那麼它也是不存在的。因為所否定的事物是虛假的，所以否定本身也是虛假的，就像夢中的城市消失一樣。因為所否定的事物，如色等，已經被證實是虛假的。否定是虛假的，這可以通過夢中城市的消失來證明。反之，否定遍及於世俗諦中的真實，這可以在『無瓶』和『瓶』中得到證明。《中論》中說：『如果不存在非空性的事物，那麼空性又怎麼會存在呢？』《入菩薩行論》中說：『因此，因為事物是虛假的，所以對它們的否定也是虛假的。』

【English Translation】 Whatever the cause or result, negating one negates the other. There are two ways in which multiple causes produce multiple results: if each cause produces one result, it is 'one cause, one result'; if multiple causes gather together to produce multiple results, then the multiplicity of both cause and result is negated. This also aligns with the view of the two truths: 'Many do not make one thing, nor do many make many. One does not make many things, nor does one make one thing.' As mentioned above, through the four types of pervasive non-observation reasoning, it is explained how to establish Suchness. Next, the reasoning of observing contradictions on the conventional level is explained: 'Because all things arise dependently, they have no inherent existence, like a dream.' Samsara is the dependent origination of ignorance. As stated in the Śrīmālādevī Siṃhanāda Sūtra: 'All beings, whether inferior, intermediate, or superior, arise from ignorance, as stated by the Tathagata.' Nirvana is the dependent origination of the perfection of wisdom. As the text says: 'All the means, paths, and roots of wisdom arise from the supreme Prajñāpāramitā.' Similarly, there is nothing in all phenomena of appearance and awareness that does not depend on even the slightest cause and condition. Following (rjes 'gro) can be seen in examples such as reflections. Conversely, by negating dependent origination of the three qualities of inherent existence, space (nam mkha') can be established. Alternatively, by negating the truly existent inherent existence in dependent origination, its emptiness can be established, and this itself pervades non-inherent existence. Nāgārjuna quoted from the Anavatapta Dragon King Sūtra in the Mūlamadhyamakakārikā: 'Whatever is born from conditions is unborn. Because there is no nature of birth in it. That which depends on conditions, I say is empty. Whoever understands emptiness is cautious.' The Mūlamadhyamakakārikā also says: 'If there is no non-dependently originated thing, then there is also no non-empty thing.' If emptiness is truly existent in the ultimate sense, then it is also non-existent. Because what is negated is false, so the negation itself is also false, just like the disappearance of a city in a dream. Because what is negated, such as form, has already been proven to be false. The negation is false, which can be proven by the disappearance of a city in a dream. Conversely, negation pervades truth in the conventional truth, which can be proven in 'no pot' and 'pot'. The Mūlamadhyamakakārikā says: 'If there is no non-empty thing, then how can emptiness exist?' The Bodhicaryāvatāra says: 'Therefore, because things are false, their negation is also false.'

---

་གསལ་བར་བརྫུན། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། བདེན་གཉིས་ལས། དགག་བྱ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ པས། །ཡང་དག་དུ་ན་བཀག་མེད་གསལ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། དབུ་མ་རྒྱན་ལས། སྐྱེ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །སྐྱེ་བ་མེད་ལ་སོགས་མི་སྲིད། །ཡུལ་མེད་པ་ལ་དགག་པ་ཡི། །སྦྱོར་བ་ལེགས་ པ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པ་ནི་ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐའ་དང་བྲལ་བར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འཕགས་པ་ལྷས། ཡོད་མིན་མེད་མིན་ཡོད་མེད་མིན། །གཉིས་མིན་བདག་ཉིད་ དུ་ཡང་མེད། །མཐའ་བཞི་ལས་ནི་ངེས་གྲོལ་བའི། །དེ་ཉིད་དབུ་མ་པ་ཡིས་རྟོགས། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་འདྲའི་དགག་པ་སྣ་ཚོགས་པ། །རིགས་པའི་ངོར་ནི་བྱས་པ་ཡིན། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་མི་འགོག་ པས། །ཆད་པའི་ལྟ་བར་འགྱུར་མ་ཡིན། །འདི་ལ་འབའ་བྱ་ལ་སོགས་པ་དོན་དམ་པར་འགོག་པར་འདོད་ལ། །སློབ་དཔོན་ཟླ་གྲགས་ལ་སོགས་པ་ཀུན་རྫོབ་དུའང་འགོག་པར་འདོད་དོ། །དེ་ལ་སྤྲོས་པ་ མེད་པའི་དོན་དམ་པ་ནི་དགག་སྒྲུབ་གང་གིའང་གནས་མ་ཡིན་ལ་སྣང་བ་ཙམ་དུ་བཀག་ན་ནི་ཆད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་གཞན་གྱིས་བདེན་པར་བརྟགས་པ་རིགས་པའི་ངོར་དགག་པ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ་བདེན་གཉིས་ལས། ། 1-902 སྣང་བའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་འགོག་པ་མ་ཡིན་ཉིད། །ཉམས་སུ་མྱོང་ལ་འགའ་ཡང་ནི། །དགག་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་གཞན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་འགོག་ཅེས་ བཤད་དོ། །སྤྱོད་འཇུག་ལས་ཀྱང་། ཇི་ལྟར་མཐོང་ཐོས་ཤེས་པ་དག །འདིར་ནི་བཟློག་པར་བྱ་མིན་ཏེ། །འདིར་ནི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུར་གྱུར་པའི། །བདེན་པར་རྟོག་པ་བཟློག་བྱ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་དང་དབུ་མ་ རྒྱན་ལས་ཀྱང་། བདག་ནི་སྣང་བའི་ངང་ཅན་གྱི། །དངོས་པོ་དགག་པར་མི་བྱེད་དེ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བསྒྲུབ་པ་དང་། །སྒྲུབ་པ་གཞག་པ་འཁྲུགས་པ་མེད། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་འདི། །ཀུན་རྫོབ་ ཏུ་ནི་མ་བཟློག་པས། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་རྣམ་བྱང་སོགས། །རྣམ་པར་གཞག་པ་འཁྲུགས་པ་མེད། །དོན་དམ་པའི་ཚུལ་ལ་སྡང་བས་དབང་སྒྱུར་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་ ཉིད་དུ་འདི་ནི་མེད་པ་བར་སྤྱི་བོ་ནས་དབང་བསྐུར་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྨྲ་བ་དང་། དེ་ལྟར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་སྐུར་འདེབས་པ། །ལོག་ལྟས་དཀར་ཕྱོགས་དྲུངས་འབྱིན་དམ་ཆོས་ཀྱི། །ལོ་ཏོག་སེར་ བ་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་འདི། །ལེགས་འདོད་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱང་སྤྲིང་སྤང་བར་བྱ། །ཞེས་སྨྲ་བ་དག་གི་ཕྱིར་འདི་བརྗོད་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ལས་ཀྱང་། ཡང་དག་ལྟ་བ་ཕྲ་རབ་ཀྱི། ། 1-903 ངོ་བོ་ཡང་ནི་མི་དམིགས་སོ། །དེ་ཕྱིར་རང་བཞིན་མེད་སྨྲ་བའི། །སྣང་བ་བསལ་ཕྱིར་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །དོན་དེ་དག་ཀྱང་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཐམས་ཅད་ཡོད། ། དམ་པའི་

དོན་དུ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཆོས་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ། །དམ་པའི་དོན་དུ་ཉེ་བར་བསྟན། །ཞེས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱིས་གསལ་བར་བཤད་དོ། །དེ་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡི། །བཞོན་པ་སེམས་ ཙམ་དབུ་མ་ལ། །ཞོན་ནས་ཐར་པར་གང་འགྲོ་བ། །སངས་རྒྱས་མྱུར་དུ་འཐོབ་ཅེས་གསུངས། །དབུ་མ་རྒྱན་ལས། ཚུལ་གཉིས་ཤིང་རྟ་ཞོན་ནས་སུ། །རིགས་པའི་སྲབ་སྐྱོགས་འཇུག་བྱེད་པ། །དེ་དག་དེས་ཕྱིར་ ཇི་བཞིན་དོན། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ས་ཉིད་འཐོབ། །ཚུལ་གཉིས་བརྗོད་པས་བསྡུས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་གཤེགས་ཤིང་རྗེས་སུ་གཤེགས་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོས་དངོས་པོ་མཐའ་དག་རང་བཞིན་མེད་པར་ཁོང་ དུ་ཆུད་པར་བྱེད་དེ་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་ཞོན་པ་དག་རྟ་ཁ་བསྡམས་པའི་སྲབ་སྐྱོགས་ལེགས་པར་བཟུང་བ་བཞིན་དོན་དང་ལྡན་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡང་དག་པར་མཐོང་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བཤད་ དོ། །སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པས་ཀྱང་། ལྷའི་ཐེག་དང་ཚངས་པའི་ཐེག །ཉི་ཚེ་བའི་ཐེག་པ་གང་། ཐམས་ཅད་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡི། །གནས་ཆེན་འདིར་ནི་འདུ་བར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་འདི་ནི་ཐེག་ཆེན་ནམ། ། 1-904 གང་ཕྱིར་ཆེ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟེན་པའི། །ཡོན་ཏན་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། །ཆེ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་བཟུང་བ་ཡི། །ཡོན་ཏན་ཕུང་པོ་ཆེན་པོར་ནི། །མྱ་ངན་འདས་རྣམས་ཕན་འདོགས་པའམ། །དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ པའི་ཕྱིར། །འདི་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་འདོད། །ཅེས་བཤད་དོ། །གལ་ཏེ་ཚུལ་གཉིས་པོ་འདི་ནི་ཚངས་པ་དང་ཁྱབ་འཇུག་དང་དབང་ཕྱུག་དང་སེར་སྐྱས་ཀྱང་བཤད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་དག་ གིས་ནི་འདི་དང་ཆ་མཐུན་པ་ཙམ་བཤད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་བདག་རྟག་པར་ལྟ་བའི་སེམས་ཙམ་དང་དབུ་མ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་ཚུལ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཐར་པ་མི་འཐོབ་ ཏེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། ཆོས་ཀུན་རྟག་ཏུ་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་། །རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་དངོས་པོ་རྣམ་པར་འཇིག །སྲིད་པ་ཐམས་ཅད་ཡོང་ཡེ་སྟོང་པ་སྟེ། །ཉི་ཚེའི་སྟོང་པ་མུ་སྟེགས་ ཅན་རྣམས་ཀྱི། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཉི་ཚེ་བ་མ་ཡིན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ཏེ། དབུ་མ་རྒྱན་ལས། ཁྱབ་དང་དབང་ལ་སོགས་མ་མྱོང་། །དཔག་ ཏུ་མེད་པ་གནས་པའི་རྒྱུ། །འཇིག་རྟེན་སྤྱི་བོར་གྱུར་པས་ཀྱང་། །ཤིན་དུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་པ། །ཡང་དག་བདུད་རྩི་དག་པ་འདི། །ཐུགས་རྗེ་དག་པའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མ་གཏོགས་པ། ། 1-905 གཞན་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །གལ་ཏེ་ཚུལ་གཉིས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་གང་ཡིན་ཞེ་ན། །གཉིས་མེད་སེམས་ནི་དོན་དམ་དུ། །འདོད་དང་མི་འདོད་ཁྱད་པར་ཡིན། ། དབུ་མ་པ་ནི་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་དོན་དམ་གྱི་ཡོད་པར་མི་འདོད་དེ་འཕགས་པའི་ལྷས་རྣམ་ཤེས་དམ་པའི

【現代漢語翻譯】 實際上並非如此。諸法自性本空，這是爲了勝義諦而特別闡述的。' 這是佛陀親自明確宣說的。因此，凡是乘坐大乘的，以唯識或中觀為乘具，從而獲得解脫的人，佛說他們將迅速成佛。《中觀莊嚴論》中說：'誰乘坐二諦之車，運用理性的韁繩，這些人因此如實地獲得大乘的地位。' 以二諦概括，如來出世和隨如來出世的大乘，使一切事物都理解為無自性，就像乘坐大車的人，緊握韁繩一樣，能夠正確地見到具有意義的大乘。' 月稱論師也說：'天乘和梵天乘，以及其他任何乘，都將彙集於此大乘的偉大之處。因此，這被稱為大乘，因為偉人們所依止的，具有偉大的功德。偉人們所持有的，是偉大的功德聚，爲了利益那些從痛苦中解脫的人們，或者爲了聖人們的供養，因此這被認為是偉大的乘。' 如果有人問，這二諦不是梵天、遍入天、自在天和數論派也宣說的嗎？ 他們的宣說只是與此相似而已，因為他們宣說的是執著于常我的唯識和中觀。因此，他們所說的二諦不能獲得解脫。《三摩地王經》中說：'一切法恒常以自性空，佛子摧毀一切事物，一切存在皆本性空，外道所說的空是片面的。' 因此，非片面的空性是佛陀所獨有的。《中觀莊嚴論》中說：'遍入天和自在天等未曾體驗過，不可思議的安住之因，即使是世界之頂也未曾體驗過，這純凈的甘露，具有清凈的慈悲之因，除了如來之外，不是其他人的享受。' 如果有人問，二諦不共的特點是什麼？ 無二之心是勝義諦，想要和不想要是區別。' 中觀派不認為無二的智慧是勝義諦存在的，聖天論師說，'清凈的識' 實際上並非如此。諸法自性本空，這是爲了勝義諦而特別闡述的。' 這是佛陀親自明確宣說的。因此，凡是乘坐大乘的，以唯識或中觀為乘具，從而獲得解脫的人，佛說他們將迅速成佛。《中觀莊嚴論》中說：'誰乘坐二諦之車，運用理性的韁繩，這些人因此如實地獲得大乘的地位。' 以二諦概括，如來出世和隨如來出世的大乘，使一切事物都理解為無自性，就像乘坐大車的人，緊握韁繩一樣，能夠正確地見到具有意義的大乘。' 月稱論師也說：'天乘和梵天乘，以及其他任何乘，都將彙集於此大乘的偉大之處。因此，這被稱為大乘，因為偉人們所依止的，具有偉大的功德。偉人們所持有的，是偉大的功德聚，爲了利益那些從痛苦中解脫的人們，或者爲了聖人們的供養，因此這被認為是偉大的乘。' 如果有人問，這二諦不是梵天、遍入天、自在天和數論派也宣說的嗎？ 他們的宣說只是與此相似而已，因為他們宣說的是執著于常我的唯識和中觀。因此，他們所說的二諦不能獲得解脫。《三摩地王經》中說：'一切法恒常以自性空，佛子摧毀一切事物，一切存在皆本性空，外道所說的空是片面的。' 因此，非片面的空性是佛陀所獨有的。《中觀莊嚴論》中說：'遍入天和自在天等未曾體驗過，不可思議的安住之因，即使是世界之頂也未曾體驗過，這純凈的甘露，具有清凈的慈悲之因，除了如來之外，不是其他人的享受。' 如果有人問，二諦不共的特點是什麼？ 無二之心是勝義諦，想要和不想要是區別。' 中觀派不認為無二的智慧是勝義諦存在的，聖天論師說，'清凈的識'

【English Translation】 It is not actually so. All dharmas are empty of inherent existence, which is specifically taught for the sake of the ultimate truth.' This was clearly explained by the Buddha himself. Therefore, whoever rides the Great Vehicle, using Mind-Only or Madhyamaka as their vehicle, and thereby attains liberation, the Buddha said that they will quickly attain Buddhahood. The Ornament of Madhyamaka states: 'Whoever rides the chariot of the two truths, applying the reins of reason, those people therefore truly attain the position of the Great Vehicle.' Summarized by the two truths, the Great Vehicle of the Tathagatas' appearance and following the Tathagatas' appearance, causes all things to be understood as without inherent existence, just as a person riding a great chariot, holding the reins tightly, can correctly see the meaningful Great Vehicle. The teacher Chandrakirti also said: 'The vehicle of the gods and the vehicle of Brahma, and any other vehicle, will all gather in this great place of the Great Vehicle. Therefore, this is called the Great Vehicle, because it is relied upon by the great ones, possessing great qualities. What is held by the great ones is a great accumulation of qualities, for the benefit of those who are liberated from suffering, or for the offerings of the holy ones, therefore this is considered the Great Vehicle.' If someone asks, are these two truths not also taught by Brahma, Vishnu, Shiva, and the Samkhya school? Their teachings are only similar to this, because they teach Mind-Only and Madhyamaka that cling to a permanent self. Therefore, the two truths they speak of cannot attain liberation. The Samadhiraja Sutra states: 'All dharmas are always empty of their own nature, the sons of the Buddhas destroy all things, all existence is empty of its own nature, the emptiness spoken of by the heretics is partial.' Therefore, non-partial emptiness is unique to the Buddha. The Ornament of Madhyamaka states: 'Vishnu and Shiva, etc., have not experienced, the cause of immeasurable abiding, even the top of the world has not experienced, this pure nectar, having the cause of pure compassion, is not the enjoyment of others except for the Tathagatas.' If someone asks, what is the uncommon characteristic of the two truths? The non-dual mind is the ultimate truth, wanting and not wanting is the difference.' The Madhyamikas do not consider non-dual wisdom to be existent in the ultimate truth, the noble Deva said, 'Pure consciousness' It is not actually so. All dharmas are empty of inherent existence, which is specifically taught for the sake of the ultimate truth.' This was clearly explained by the Buddha himself. Therefore, whoever rides the Great Vehicle, using Mind-Only or Madhyamaka as their vehicle, and thereby attains liberation, the Buddha said that they will quickly attain Buddhahood. The Ornament of Madhyamaka states: 'Whoever rides the chariot of the two truths, applying the reins of reason, those people therefore truly attain the position of the Great Vehicle.' Summarized by the two truths, the Great Vehicle of the Tathagatas' appearance and following the Tathagatas' appearance, causes all things to be understood as without inherent existence, just as a person riding a great chariot, holding the reins tightly, can correctly see the meaningful Great Vehicle. The teacher Chandrakirti also said: 'The vehicle of the gods and the vehicle of Brahma, and any other vehicle, will all gather in this great place of the Great Vehicle. Therefore, this is called the Great Vehicle, because it is relied upon by the great ones, possessing great qualities. What is held by the great ones is a great accumulation of qualities, for the benefit of those who are liberated from suffering, or for the offerings of the holy ones, therefore this is considered the Great Vehicle.' If someone asks, are these two truths not also taught by Brahma, Vishnu, Shiva, and the Samkhya school? Their teachings are only similar to this, because they teach Mind-Only and Madhyamaka that cling to a permanent self. Therefore, the two truths they speak of cannot attain liberation. The Samadhiraja Sutra states: 'All dharmas are always empty of their own nature, the sons of the Buddhas destroy all things, all existence is empty of its own nature, the emptiness spoken of by the heretics is partial.' Therefore, non-partial emptiness is unique to the Buddha. The Ornament of Madhyamaka states: 'Vishnu and Shiva, etc., have not experienced, the cause of immeasurable abiding, even the top of the world has not experienced, this pure nectar, having the cause of pure compassion, is not the enjoyment of others except for the Tathagatas.' If someone asks, what is the uncommon characteristic of the two truths? The non-dual mind is the ultimate truth, wanting and not wanting is the difference.' The Madhyamikas do not consider non-dual wisdom to be existent in the ultimate truth, the noble Deva said, 'Pure consciousness'

---

་དོན་ལྡན་པ། །དེ་ཡང་བརྟན་རྣམས་མི་འདོད་དེ། །གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་ དང་། །བྲལ་ཕྱིར་ནམ་མཁའི་པད་མ་བཞིན། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཀུན་གཞི་དང་སེམས་ཙམ་འདོད་མི་འདོད་ལ་སོགས་པ་གཞན་དུ་སྨྲ་བ་དེ་དག་གིས་ནི་འདི་གཉིས་ཀྱི་ ལུགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་མ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཀུ་མཱ་ར་རི་ལས། དོན་སྟོང་རྣམ་པར་ཤེས་དེ་ལ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ཡང་དག་བརྟེན། །དབུ་མར་སྨྲ་བ་གང་ཡིན་པ། །དེའི་དངོས་ པོའང་མེད་པར་འདོད། །ཅེས་གང་སྨྲས་པ་དེའང་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་རྒྱས་པ་ནི་དབུ་མ་རྒྱན་གྱི་མེ་ཏོག་ན་ཡོད་དོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་བཤད་པ་ལས་དབུ་མའི་ལུགས་བཤད་པའི་ རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སྟེ་ཉི་ཤུ་པའོ།། །། ༄། །གྲུབ་པའི་མཐའ་བཤད་པ་ལས་གཞན་དུ་འཆད་པའི་ལུགས་བརྟག་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་པ། ད་ནི་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ཀྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་རྣམ་པ་གཞན་དུ་འཆད་པའི་ལུགས་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། ཁ་ཅིག་ཐེག་པ་རིམ་པ་དགུ །སངས་རྒྱས་པའི་གྲུབ་མཐར་འདོད། ། 1-906 ཐེག་པ་རིམ་དགུ་གྲུབ་པའི་མཐའ། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཤད་པ་མེད། །འདི་ལ་ཁ་ཅིག་ནི་སངས་རྒྱས་པའི་གྲུབ་མཐའ་བཞི་དང་རྒྱུད་སྡེ་བཞི་དང་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་སྟེ་དགུ་ལ་འདོད་ལ། གཞན་ དག་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟེ་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་གསུམ་དང་། བྱ་བ་དང་སྤྱོད་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་དང་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་དང་རྗེས་སུ་རྣལ་འབྱོར་དང་ ཤིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་ཏེ་གསང་སྔགས་ལ་དྲུག་འདོད་དོ། །དེ་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ་མདོ་རྒྱུད་ཟབ་མོ་རྣམས་ལས་འདིའི་གསུང་རབ་གཞན་ཐམས་ཅད་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ དེ་ནི་དེ་ཤིན་དུ་བསྔགས་པས་གདུལ་བྱ་རྣམས་དེ་ལ་གུས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་གྱི་དེ་ལ་ཐེག་པའི་རིམ་པ་ཐ་དད་དུ་སྟོན་པས་ཁྱབ་པ་ནི་མེད་དོ། །གང་ཡང་བྱ་བའི་ཀུན་ ཏུ་སྤྱོད་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་གྱི་སྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཅུང་ཟད་ཐ་དད་པས་ནི་ཐེག་པ་ཐ་དད་དུ་བརྟག་པར་མི་བྱ་སྟེ་དེ་འདྲ་བ་ནི་མདོ་དང་རྒྱུད་དང་བསྟན་བཅོས་དང་སྒྲུབ་ ཐབས་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་ནས་མཐའ་ཡས་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དགུར་ཆ་ཤས་ཙམ་ཡང་འདུས་པ་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རྡོ་རྗེ་རྣམ་འཇོམས་དང་ཡི་གེ་དྲུག་པ་ལ་སོགས་པའང་ཐེག་པའི་རིམ་པ་གཞན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། 1-907 རྣམ་འཇོམས་ནི་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བར་བཤད་ལ་ཟ་མ་ཏོག་བཀོད་པ་ལས་རྣལ་འབྱོར་གཞན་རྣམས་ནི་ཕུབ་མ་དང་འདྲ་ལ་ཡི་གེ་དྲུག་པ་ནི་འབྲས་བུ་སྣེའུ་དང་འདྲའོ་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུད་ཀྱི་མཐར་ཐུག་འདུས་པ་སྟེ། མ་བྱུང་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་བདེ་མཆོག་ལ་སོགས་པ་ལས་ཀ

【現代漢語翻譯】 有意義。也就是說，那些堅持常恒的人是不希望的，因為它們與單一和多重的自性相分離，就像虛空中的蓮花一樣。因此，那些將這兩者的區別說成是阿賴耶識（kun gzhi，梵文：ālayavijñāna，梵文羅馬轉寫：ālayavijñāna，漢語字面意思：一切種子識）和唯識（sems tsam，梵文：cittamātra，梵文羅馬轉寫：cittamātra，漢語字面意思：唯心）的接受與不接受等等的人，並沒有完全理解這兩者的體系。 因此，庫瑪拉里（Ku-ma-ra-ri）說：『瑜伽行者正確地依賴於空性的識，那些被稱為中觀者的人，也認為沒有事物。』他所說的就是那樣。這些的詳細解釋在中觀莊嚴之花（dbu ma rgyan gyi me tog）中。 《宗義論述》中關於中觀宗義的論述，第二十品結束。 《宗義論述》中關於其他宗義的考察，第二十一品。 現在，我們將考察佛教徒們以其他方式解釋宗義的方式。有些人認為九乘次第是佛教的宗義。 九乘次第的宗義，智者們並沒有闡述。有些人認為，佛教的宗義是四部（密宗）和喜金剛（dgyes pa'i rdo rje，梵文：Hevajra，梵文羅馬轉寫：Hevajra，漢語字面意思：喜金剛），總共九個。另一些人則認為，聲聞乘、獨覺乘和菩薩乘是三種波羅蜜多乘，以及事部、行部、瑜伽部、大瑜伽部、隨瑜伽部和極瑜伽部是六種密咒乘。 事實並非如此，因為經部和續部深奧，與其他所有經典相比，它是卓越的。這樣說是因為它極大地讚美了它，爲了使受教者對它產生敬意，而不是因為它顯示了乘的不同的次第。任何通過行為的實踐和瑜伽的冥想等等的些微差異來區分乘，都不應該被認為是不同的乘，因為這樣的差異從經、續、論和修法中無盡地涌現，甚至沒有九個部分中的一小部分包含在內。 如果不是這樣，那麼金剛摧壞（rdo rje rnam 'joms，梵文：Vajravidāraṇa，梵文羅馬轉寫：Vajravidāraṇa，漢語字面意思：金剛摧壞）和六字真言（yi ge drug pa，藏文：oṃ maṇi padme hūṃ，梵文：oṃ maṇipadme hūṃ，梵文羅馬轉寫：oṃ maṇipadme hūṃ，漢語字面意思：嗡嘛呢唄咪吽）等也將成為不同的乘的範疇，因為金剛摧壞被認為是所有續部的根本，並且在《寶篋經》（za ma tog bkod pa）中說，其他的瑜伽就像糠秕，而六字真言就像稻穗。 同樣，在續部的究竟中說，『不會有未發生的發生』，以及在勝樂金剛（bde mchog，梵文：Cakrasamvara，梵文羅馬轉寫：Cakrasamvara，漢語字面意思：勝樂金剛）等中……

【English Translation】 Meaningful. That is to say, those who insist on permanence are not desirable, because they are separated from the nature of one and many, like a lotus in the sky. Therefore, those who say that the difference between these two is whether or not to accept the ālaya-vijñāna and citta-mātra, etc., have not fully understood the system of these two. Therefore, Kumārila said, 'Yogis rightly rely on the consciousness of emptiness, and those who are called Madhyamikas also think that there is no thing.' What he said is just like that. The detailed explanation of these is in the Garland of Madhyamaka. The twentieth chapter, which is the discussion of the Madhyamaka system from the Explanation of Philosophical Tenets, is completed. The twenty-first chapter, which is the examination of other systems of explanation from the Explanation of Philosophical Tenets. Now, we will examine the ways in which Buddhists explain philosophical tenets in other ways. Some people think that the nine successive vehicles are the philosophical tenets of Buddhism. The philosophical tenets of the nine successive vehicles are not explained by the wise. Some people think that the philosophical tenets of Buddhism are the four tantras and Hevajra, for a total of nine. Others think that the Śrāvakayāna, Pratyekabuddhayāna, and Bodhisattvayāna are the three pāramitāyānas, and the Kriyā, Caryā, Yoga, Mahāyoga, Anuyoga, and Atiyoga are the six mantrayānas. That is not the case, because the sūtras and tantras are profound, and are superior to all other scriptures. This is said because it greatly praises it, in order to make the trainees respect it, not because it shows the different order of the vehicles. Any distinction between vehicles by the slight differences in the practice of action and the meditation of yoga, etc., should not be considered as different vehicles, because such differences arise endlessly from the sūtras, tantras, treatises, and sādhana, and not even a small part of the nine is included. If that were not the case, then the Vajravidāraṇa and the six-syllable mantra, etc., would also fall into the category of different vehicles, because the Vajravidāraṇa is considered the root of all tantras, and in the Za ma tog bkod pa it is said that other yogas are like chaff, and the six-syllable mantra is like a rice ear. Similarly, in the ultimate of the tantras it is said, 'There will be no occurrence of what has not occurred,' and in the Cakrasamvara, etc...

---

ྱང་ཁྱད་པར་སྣ་ཚོགས་པ་ བཤད་པ་ཡོད་དོ། །དེས་ན་ལྟ་དང་སྤྱོད་པ་དང་། །སྒོམ་པ་དང་ནི་དབང་ལ་སོགས། །དབྱེ་བ་ཐ་དད་མེད་པ་ལ། །ཐ་དད་བྱས་པ་འཁྲུལ་པ་ཡིན། །གསང་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་བ་རྣམས་ནི་དབུ་ མ་དང་སེམས་ཙམ་གཉིས་སུ་མ་འདུས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་ཡེ་ཤེས་དེའང་སྟོང་པར་འདོད་ན་ནི་དབུ་མའི་ལྟ་བ་ཡིན་ ལ། གཉིས་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་བདེན་པར་འདོད་ན་ནི་སེམས་ཙམ་གྱི་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ། །གསང་སྔགས་ཀྱི་དོན་རྒྱས་པ་ནི་རྒྱུད་སྡེ་རྒྱན་གྱི་མེ་ཏོག་ན་ཡོད་དོ། །ཡེ་ཤེས་མྱུར་དུ་སྐྱེ་བས་ ནི་ཐེག་པ་ཐ་དད་དུ་བརྟག་པར་མི་བྱ་སྟེ། མདོ་ལས་ཆོས་ཅུང་ཟད་བསྟན་པས་ལྷ་དང་མི་དུ་མ་གྲོལ་བར་བཤད་པ་རྣམས་ཀྱང་ཐེག་པ་ཐ་དད་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཅན་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་སུ་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རིགས་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་ལ་དེའང་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། 1-908 བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་འགྲོ་ཀུན་ཡོངས་ལ་ཁྱབ། །ཅེས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་ལས་བཤད་དོ། །སྤྱོད་པ་གཞན་དང་མི་འདྲ་བ་ནི་དོན་ཡོད་ཞགས་པའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་བཤད་དོ། །སྒོམ་སྤང་དང་ དབང་གི་ཚུལ་ཀྱང་མཐའ་ཡས་པ་ལས་རྒྱུད་སྡེ་མ་ལུས་པ་ལ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་འདི་ལས་མི་འདའ་ཞེས་བསྡུས་པ་རྡོ་རྗེའི་ཕྲེང་བ་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་དགོས་ པ་ཡིན་གྱི་བོད་བླུན་པོ་རང་རིགས་ཀྱི་རྒན་པོའི་ལུགས་ལ་ཆགས་པ་ཅུང་ཟད་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱུད་ཚིག་ཅུང་ཟད་ལ་བརྟེན་ནས་ཐ་དད་སྣ་ཚོགས་བྱས་པ་དེ་ནི་རང་དགའ་ཁོ་ན་ ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་ལུང་སྡེ་བཞི་ནས་འདུལ་བའི་ཆོ་གའི་རིམ་པ་མཐའ་ཡས་པ་བཤད་པ་དེའང་བཙུན་པ་ཡོན་ཏན་འོད་ཀྱིས་ཀར་མ་ཤ་ཏམ་དུ་བསྡུས་པ་ལ་ཐམས་ཅད་བསྟེན་པ་བཞིན་ནོ། ། བསྟན་པ་དགུ་ཞེས་གང་གསུངས་པ། སྡེ་སྣོད་གསུམ་གྱི་དབྱེ་ཚུལ་ཡིན། །དམ་པའི་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོ་ལས། །ང་ཡིས་བསྟན་པ་རྣམ་པ་དགུ་པོ་ཡང་། །སེམས་ཅན་དག་གི་མཐུ་དང་མོས་པས་བཤད། །ཅེས་ བྱ་བ་དང་། ཚིག་གསལ་ལས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་བསྟན་པ་རྣམ་དགུ་ཞེས་འབྱུང་བ་དེ་ནི་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་རྒུ་ནའི་དགུས་འདོད་དོ་ཞེས་བཤད་པའི་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ལ་རྣམ་པ་དགུར་འབྱེད་པའི་ཚུལ་ཡིན་ཏེ་དེའི་འགྲེལ་པ་བསྟན་པ་རྒྱན་གྱི་མེ་ཏོག་ན་ཡོད་དོ། ། 1-909 རྗེས་སུ་རྣལ་འབྱོར་དང་ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་ལ་སོགས་པ་ནི་སྒོམ་པའི་རིམ་པར་སློབ་དཔོན་ཟླ་བའི་ན་བཟའ་ཅན་དང་ཀུན་དགའ་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཤད་དོ། །དེས་ན་ རྒྱུ་ཆོས་རྣམ་གཉིས་ལ། །འབྲས་བུ་ལྷག་བཅས་ལྷག་མེད་གཉིས། །དེར་ནི་ཐར་པའི་ཆོས་ཀུན་འདུས། །ཞེས་ནི་རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས། །མཐོ་རིས་ལའང་ངན་སོང་ལས་ཐར་བས་ཐར་པ་ཞེས་བ

【現代漢語翻譯】 此外，還有各種各樣的差異。 因此，在見解、行為、禪修和灌頂等方面，如果本來沒有區別，卻人為製造區別，那就是錯誤的。密宗的見解無不包含在中觀和唯識之中。如果有人問：難道沒有俱生智嗎？如果認為俱生智是空性，那就是中觀的見解；如果認為二元對立的智慧是真實的，那就是唯識的見解。密宗的詳細內容在《續部莊嚴花》中有記載。不應以迅速生起智慧為理由，就認為乘是不同的，因為經典中說，僅僅開示少許佛法，就有無數天人和人解脫，如果這樣也認為乘是不同的，那就太過分了。宣說眾生本來就是佛等等，是指眾生的佛性，這在《三摩地王經》中也有記載：『如來藏遍一切眾生。』這是在波羅蜜多乘中宣說的。與衆不同的行為也在《不空罥索續》中有所宣說。關於禪修、斷除和灌頂的方式，無邊無際，通達所有續部的大師們認為，這二者的範疇不會超出這些，應該遵循《金剛鬘》等論著，而那些對藏族本土老人的傳統略知一二的愚昧之徒，僅僅依靠少許續部詞句就製造各種差異，那純粹是自作主張。例如，在律藏的四部中，對受戒的儀軌有無盡的闡述，但所有人都遵循僧人功德光在《業 শতকম》（梵文，Karma Shatakam，業百頌）中所歸納的內容。 所謂『九種教法』，是指三藏的分類方式。《妙法蓮華經》中說：『我所說的九種教法，是根據眾生的根性和意樂而說的。』《明句論》中也說，諸佛的九種教法，這是從《經莊嚴論》中總結出來的，即認為九是गुणा（藏文， गुण，梵文天城體，guna，梵文羅馬擬音，guna，功德）的九，這是將三藏分為九類的方式，其註釋在《教法莊嚴花》中。 隨瑜伽和極瑜伽等，是蓮花戒論師、具喜藏等大師們所闡述的禪修次第。因此， 『因法有二，果有餘依和無餘依二種，一切解脫之法都包含于其中。』這是諸佛之子所說的。即使是天界，也因為從惡趣中解脫而稱為解脫。

【English Translation】 Furthermore, there are various kinds of differences. Therefore, in terms of view, conduct, meditation, and empowerment, etc., if there is no difference, to create differences is a mistake. All the views of Secret Mantra are contained within either Madhyamaka or Cittamatra. If one asks, 'Isn't there co-emergent wisdom?' If one considers that wisdom to be emptiness, then it is the view of Madhyamaka; if one considers the non-dual knowledge to be truly existent, then it is the view of Cittamatra. The extensive meaning of Secret Mantra is found in the Garland of Tantras. One should not assume that the vehicles are different simply because wisdom arises quickly, because the sutras state that many gods and humans were liberated by the teaching of a small amount of Dharma, and it would be too extreme to consider those vehicles to be different as well. Declaring that sentient beings are inherently Buddhas, etc., refers to the Buddha-nature, which is also mentioned in the Samadhiraja Sutra: 'The Sugata-garbha pervades all beings.' This is taught in the Paramita Vehicle. The unique conduct is also taught in the Amoghapasha Sutra. Regarding the methods of meditation, abandonment, and empowerment, masters who are skilled in all the tantras believe that these two categories do not go beyond these, and one should follow treatises such as the Vajra Garland. Those ignorant people who know a little about the traditions of the old men of their own Tibetan race, relying on a few tantric words to create various differences, are purely self-gratifying. For example, in the four divisions of the Vinaya, there are endless explanations of the sequence of ordination rituals, but everyone relies on what the monk Yönten Öd compiled in the Karma Shatakam. What is meant by 'nine teachings' is the classification of the Tripitaka. The White Lotus Sutra of the Good Dharma says: 'The nine teachings that I have taught are according to the power and inclination of sentient beings.' The Clear Words also says that the nine teachings of the Buddhas are summarized from the Ornament of the Sutras, which considers nine to be the nine qualities, which is the way to divide the Tripitaka into nine categories, and its commentary is in the Flower Ornament of the Teachings. Following Yoga and Anuyoga, etc., are the stages of meditation explained by masters such as Acharya Chandrakirti and Kunga Nyingpo. Therefore, 'The cause is twofold, and the result is twofold, with remainder and without remainder. All the Dharma of liberation is contained therein.' This is what the Sons of the Conquerors said. Even the heavens are called liberation because they are liberated from the lower realms.

---

རྗོད་དོ། །དེ་ ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སེམས་ཅན་ལ་འཚེ་བ་སྤོང་བ་དང་དོན་དམ་པར་བདག་མེད་གཉིས་ལ་གོམས་པར་བྱེད་པ་ནི་མཐོ་རིས་དང་ཐར་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཐམས་ཅད་འདུས་པ་ཡིན་ཏེ་ འཕགས་པ་ལྷས། མདོར་ན་ཆོས་ནི་མི་འཚེ་སྟེ། །མྱ་ངན་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད། །འདི་ལ་དེ་གཉིས་འབའ་ཞིག་ཞེས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བ་དང་དཔལ་ངག་གི་དབང་ཕྱུག་ གྲགས་པས་ཀྱང་། མི་འཚེ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་པར། །གྲུབ་པའི་མཐའ་ནི་ཀུན་ལ་འདོད། །རྟག་ཏུ་དེ་ཉིད་ལ་བསླབས་ན། །འཆི་བདག་རིམ་གྱིས་ཐག་བསྲིངས་ཡིན། །ཞེས་བཤད་དོ། །འབྲས་བུ་ནི་དགྲ་ བཅོམ་པ་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་སངས་རྒྱས་རྣམས་འཁོར་བའི་འཆིང་བ་ལས་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་དང་ལྷག་མ་མེད་པ་གཉིས་ཡོན་ཏན་སྣ་ཚོགས་པའི་ཁྱད་པར་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་སྤེལ་མར་བསྟོད་པ་ལས། 1-910 བསེ་རུའི་རྭ་དང་འདྲ་གང་དང་། །གང་ཡང་ཁྱོད་ཀྱི་རྗེས་འགྲོ་སློབ། །ཞི་བ་ཙམ་གྱིས་ཁྱོད་དང་མཚུངས། །བསམ་ཡས་ཡོན་ཏན་ཚོགས་ཀྱིས་མིན། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལ་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ལམ་གྱི་ བགྲོད་ཚུལ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་ཆ་མཐུན་པའི་ཕྱིར་དང་། གང་ཟག་འདི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདིའི་གྲུབ་མཐའ་མ་བྱས་སོ། །དེས་ན་ཐེག་པ་ནི་གཉིས་སམ་གསུམ་ ཡིན་ལ་དེ་དག་གི་བྱེ་བྲག་གི་དབྱེ་བ་ཡང་སྔར་བཤད་པ་ཁོ་ན་ལྟར་ཡིན་ནོ་ཞེས་གནས་སོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་བཤད་པ་ལས་གཞན་དུ་འཆད་པའི་ལུགས་བརྟག་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སྟེ་ ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་པའོ།། །། གང་ཞིག་རང་གཞན་འདོད་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་རྣམས། །ལེགས་པར་ཤེས་ནས་ཐར་པའི་ལམ་དུ་འཇུག །དེ་ནི་ལོག་ལྟའི་ཐང་ལ་མི་འཁྱམ་ཞིང་། །མཐོ་རིས་ཐར་པའི་གྲོང་དུ་ཕྱིན་པར་ འགྱུར། །རང་གཞན་གྲུབ་མཐའ་ལེགས་པར་མི་ཤེས་པར། །མཁས་པར་རློམ་ཞིང་མཁས་ཞེས་གང་སྨྲ་བ། །དགའ་བའི་དབྱངས་རྣམས་འགྱིང་ཞིང་སྒྲ་སྒྲོགས་ཀྱང་། །རབ་བརྗིད་སེང་གེའི་ང་རོར་འགྲོ་མི་སྲིད། །ཤེས་བྱའི་གནད་ ཀུན་མཁས་ལ་མ་བསླབས་པར། །བཀླགས་པ་ཙམ་གྱིས་གཞུང་བརྒྱ་ཤེས་ཟེར་བ། །དེས་ནི་གཞུང་བརྒྱ་དེ་ཉིད་མི་ཤེས་ཏེ། །ཕ་ཝང་བྱ་རྒྱལ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་དང་མཚུངས། །མཁས་པའི་གསུང་རབ་རྒྱ་མཚོ་མི་ཤེས་པར། ། 1-911 ཆུ་ཐིགས་ཙམ་ཞིག་ཤེས་པས་སེམས་ཁེངས་པ། །དེ་ཀུན་ཁྲོན་པར་གནས་པའི་རུས་སྦལ་རྣམས། །རྒྱ་མཚོའི་བདག་པོར་རློམ་དང་འདྲ་བ་ཡིན། །རང་གཞན་གཞུང་ལ་སྦྱངས་པའི་གཤོག་པ་ཡིས། །གནས་གསུམ་ཤེས་བྱའི་ ནམ་མཁའ་རབ་ཡངས་པ། །གཞན་གྱིས་མ་བགྲོད་བགྲོད་དཀའི་མཐར་འགྲོ་བ། །དེ་ནི་བྱའི་རྒྱལ་པོ་འདྲ་ཞེས་གསུངས། །དེ་ལྟར་ཤེས་བྱའི་གནས་ལ་རང་གཞན་གྱིས། །ལེགས་བཤད་ཉེས་བཤད་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ལས། ། བྱུང་བའི་

【現代漢語翻譯】 回答：因此，總的來說，在世俗層面，避免傷害眾生；在勝義層面，習慣於兩種無我（人無我和法無我），這是獲得高境界和解脫的所有方法都包含在內。正如聖天（Aryadeva）所說：'簡而言之，佛法是不傷害，涅槃是空性。如來宣說，這二者是唯一的。' 榮·洛扎瓦·確吉杰波（ Rong Lotsawa Chokyi Gyalpo）也說：'不傷害是佛法之精華，這是所有宗派都認可的結論。如果總是學習這個，死神會逐漸被擊退。' 結果是阿羅漢、獨覺佛和佛陀，他們從輪迴的束縛中解脫出來，有餘涅槃和無餘涅槃，具有各種功德的差別。正如論師陳那（Dignaga）在《交替贊》（Samanantarastotra）中所說：'誰像犀牛角一樣？誰又跟隨你的足跡學習？僅僅寂靜與你相似，但無法與你無量的功德相比。' 因此，獨覺佛的道次第與聲聞乘相似，並且由於這個人不是宗派的倡導者，所以智者們沒有建立他的宗派。因此，乘是兩種或三種，它們的差別如前所述。這就是結論。關於宗派的建立，這是第二十一章，考察了不同於已建立宗派的觀點。 任何善於瞭解自他觀點的各種方式，並進入解脫之道的人，都不會在邪見的荒野中徘徊，並且會到達高境界和解脫的城市。如果不善於瞭解自他的宗派，卻自以為是，並聲稱自己是智者，那麼他們快樂的聲音雖然響亮，卻不可能變成雄偉的獅子吼。如果不向智者學習所有知識的要點，僅僅通過閱讀就聲稱自己瞭解數百部論典，那麼他實際上並不瞭解那數百部論典，這就像說蝙蝠是鳥中之王一樣。如果不瞭解智者的經典海洋，僅僅因爲了解一點點水滴就感到滿足，那麼所有那些住在井裡的烏龜，就像自認為是海洋的主人一樣。憑藉研究自他經典的翅膀，進入廣闊的三處知識的天空，到達他人無法到達的難以到達的盡頭，這就像鳥中之王一樣。因此，在知識的領域中，通過區分自他的善說和惡說，所產生的...

【English Translation】 Answer: Therefore, in summary, on the conventional level, abandoning harm to sentient beings; on the ultimate level, familiarizing oneself with the two selflessnesses (selflessness of person and selflessness of phenomena), this is the inclusion of all methods for attaining higher realms and liberation. As Aryadeva said: 'In brief, Dharma is non-harming, Nirvana is emptiness. The Thus-Gone Ones have declared that these two alone.' Rong Lotsawa Chokyi Gyalpo also said: 'Non-harming is the essence of Dharma, this is the conclusion accepted by all schools. If one always trains in this, the Lord of Death will gradually be repelled.' The result is Arhats, Pratyekabuddhas, and Buddhas, who are liberated from the bonds of samsara, with remainder and without remainder, possessing various distinctions of qualities. As Acharya Dignaga said in the Samanantarastotra: 'Who is like the horn of a rhinoceros? And who studies following your footsteps? Mere pacification is similar to you, but not with your immeasurable collection of qualities.' Therefore, the path progression of the Pratyekabuddhas is similar to that of the Shravakas, and because this person is not a proponent of a tenet, the wise ones have not established his tenet. Therefore, the vehicles are two or three, and the distinctions of their divisions are as previously explained. This is the conclusion. On the establishment of tenets, this is the twenty-first, examining views that differ from the established tenets. Anyone who is skilled in understanding the various ways of self and other views, and enters the path of liberation, will not wander in the wilderness of wrong views, and will reach the city of higher realms and liberation. If one is not skilled in understanding the tenets of self and others, but is self-conceited and claims to be wise, then their joyful sounds, although loud, cannot become the majestic roar of a lion. If one does not learn the essential points of all knowledge from the wise, but merely claims to know hundreds of texts by reading, then he does not actually understand those hundreds of texts, just like saying that a bat is the king of birds. If one does not understand the ocean of scriptures of the wise, but is content with knowing only a drop of water, then all those turtles living in the well are like claiming to be the masters of the ocean. With the wings of studying the scriptures of self and others, entering the vast sky of knowledge in the three places, reaching the difficult-to-reach end that others cannot reach, this is said to be like the king of birds. Therefore, in the realm of knowledge, by distinguishing the well-spoken and ill-spoken words of self and others, what arises...

---

བསོད་ནམས་དྲི་མེད་འོད་ཟེར་གྱིས། །འགྲོ་བའི་མ་རིག་མུན་པ་སེལ་བར་ཤོག །ཕྱི་ནང་བསྟན་པའི་པད་མོའི་ཚལ། །དགག་སྒྲུབ་བུང་བའི་ཕྲེང་བས་འཁྲིགས། །ཁོ་བོའི་བློ་གྲོས་ཉི་མས་ཕྱེ། །མཁས་ པ་འདོད་རྣམས་འདི་གཟིགས་མཛོད། །གྲུབ་པའི་མཐའ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་རྒྱན་གྱི་མེ་ཏོག་ཅེས་བྱ་བ་རང་དང་གཞན་གྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་ལ་བློའི་ཉི་མའི་འོད་གསལ་བ་མང་དུ་ ཐོས་པའི་དགེ་སློང་བཅོམ་ལྡན་རལ་གྲིས་སྦྱར་བ་འདི་རྫོགས་སོ། །དགེའོ། །གེ་འདུན་བཟང་པོའི་དཔེ་འདི་ཡིག་མཁན་གུ་རམ་གྱིས་བྲིས་སོ།།

【現代漢語翻譯】 愿功德無垢光芒，遣除眾生無明黑暗。 愿內外教法的蓮花苑，因破立蜂群的行列而繁盛。 愿我的智慧之日開啟，智者們請垂覽此作。 《宗義辨析莊嚴花》——由多聞的比丘降丹饒智所著，他以智慧之日的光芒照亮如海般的自他宗義。此作圓滿。 善哉！此格敦桑波之書由書寫者古讓書寫。

【English Translation】 May the stainless rays of merit eliminate the darkness of ignorance for all beings. May the lotus garden of inner and outer teachings flourish with rows of refuting and establishing bees. May the sun of my intellect dawn, and may all wise ones behold this work. 'A Garland of Ornaments Differentiating Philosophical Tenets'—composed by the greatly learned Bhikshu Jampel Raldri, who illuminates the ocean-like tenets of self and others with the light of the sun of wisdom. This is complete. Virtue! This book of Gendun Sangpo was written by the scribe Guram.

---