rigral06_大乘續部論莊嚴之花.g2.0f
利佩若吉教言集RR6ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རྒྱུད་བླ་མའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རྒྱན་གྱི་མེ་ཏོག་ཅེས་བྱ་བ། 1-152 ༄༅། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རྒྱུད་བླ་མའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རྒྱན་གྱི་མེ་ཏོག་ཅེས་བྱ་བ། ༄། །ལེའུ་དང་པོ། རིགས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ། ༄༅། །རྒྱུད་བླ་མའི་ཊཱི་ཀ་རྒྱན་གྱི་མེ་ཏོག་བཞུགས་སོ།། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། མ་ཧཱ་ཡཱ་ན་ཨུད་ཏྲ་ར་ཏན་ཏྲ་ཤཱསཏྲ་ཨ་ལཾ་ཀཱ་ར་པུཥྤ་ན་མ། བོད་སྐད་དུ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ རྒྱུད་བླ་མའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རྒྱན་གྱི་མེ་ཏོག་ཅེས་བྱ་བ། འཕགས་པའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སྐྱེ་གཅིག་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་འཚང་རྒྱ་བ། །དགའ་ལྡན་བཞུགས་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས། ། ཐུབ་པའི་དབང་པོའི་ཐེག་ཆེན་གསུང་རབ་ཀྱི། །མཐར་ཐུག་ངེས་པའི་དོན་འདི་བདག་གིས་བཤད། །བསྐལ་པ་བཟང་པོའི་སངས་རྒྱས་ལྔ་པ་འཕགས་པ་བྱམས་པས་མཛད་པ་ངེས་པ་དོན་གྱི་མཐར་ཐུག་འདི་སངས་ རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ཁོ་ན་སྟོན་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དང་། རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ལས། རྒྱུད་ནི་རྒྱུན་ཆགས་ཞེས་བྱ་སྟེ། །འཁོར་བ་རྒྱུད་དུ་འདོད་པ་ཡིན། །མྱ་ངན་འདས་པ་རྒྱུད་ ཕྱི་མ། །ཞེས་འབྱུང་བ་དེ་སྟོན་པས་རྒྱུད་དང་ཨུད་ཏ་ར་ནི་མཆོག་གམ་བླ་མའོ། །འདི་ལ་བརྗོད་བྱ་རྡོ་རྗེའི་གནས་བདུན་མདོར་བསྟན་པ་དང་། དེ་མདོ་ལས་གསུངས་པའི་ཚུལ་དང་། གནས་བདུན་གྱི་ གོ་རིམ་ངེས་པ་དང་། གནས་བདུན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་དང་། གནས་ལ་མོས་པའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པ་ལས། དང་པོ་ནི་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཚོགས་ཅེས་པ་སྟེ་བསྟན་བཅོས་འདིའི་བརྗོད་བྱ་ཀུན་གྱི་ལུས་ནི་ཞེས་སྦྱར་རོ། ། 1-153 བདུན་པོ་དེ་རྡོ་རྗེའི་གནས་ཡིན་པ་ནི་དེ་དག་ཐོས་བསམ་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མ་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ནས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འདིའི་བརྗོད་བྱ་ནི་རྡོ་རྗེའི་ གནས་བདུན་ནོ། །དགོས་པ་ནི་དེ་ཤེས་པའོ། །དགོས་པའི་དགོས་པ་ནི་ཤེས་ནས་རིམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པའོ། །འབྲེལ་བ་ནི་དེ་ཐོབ་པ་དགོས་པ་དང་དགོས་པ་བསྟན་བཅོས་ལས་འབྱུང་བ་ཡིན་ ནོ། །དེས་ན་ཚིག་འདིས་ནི་ལུས་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང་དགོས་འབྲེལ་གཉིས་བསྟན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་བདུན་པོ་འདི་དག་རང་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་སྟེ། མདོ་གཅིག་ལས་བདུན་ཀ་འབྲེལ་བར་ བསྟན་པ་ནི་གཟུངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་རྒྱལ་པོས་ཞུས་པའམ་མིང་གཞན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྟན་པ་ཤླཽ་ཀ་ཉིས་སྟོང་ཆིག་བརྒྱ་བམ་པོ་བདུན་ཡོད་པ་ལས་གསུངས་ཏེ་གོ་རིམ་ཇི་ བཞིན་ནི་ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་རིམ་པའོ། །དེ་ལ་གླེང་གཞི་ལས་གནས་དང་པོ་གསུམ་གསུངས་པ་ནི་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི་སྔོན་རྒྱལ་ བ་བཞུགས་པའི་མཆོད་རྟེན་ཆེན་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱིས
【現代漢語翻譯】 《利佩若吉教言集》RR6——《大乘經莊嚴論》之莊嚴妙花 第一章 種性之分別 《寶性論》之註釋《莊嚴妙花》 梵語：Mahāyāna-uttaratantra-śāstra-alaṃkāra-puṣpa-nāma。 藏語：《大乘經莊嚴論之莊嚴妙花》。 向所有聖眾頂禮！ 向一生圓滿正覺成佛者， 安住于兜率天者頂禮！ 我將宣說導師佛陀大乘經典的， 究竟決定之義。 此乃賢劫第五佛，聖彌勒所造，是究竟決定之義，唯獨闡述佛陀與菩薩之法，故名大乘。《金剛頂經》云：『續即相續不斷之意，輪迴視為續，涅槃為後世之續。』此經闡述了續的含義。Uttara意為至上或無上。此論的所詮是簡要闡述金剛七處，以及經中所述之方式，七處之順序，七處之廣釋，以及信奉此七處之利益。首先，『佛法僧』指的是此論所詮釋的一切之根本。 這七者之所以是金剛處，是因為它們無法被聽聞思辨之智慧所區分，只能被聖者的智慧所瞭解。此論的所詮是金剛七處，目的是爲了瞭解它們，最終目的是通過了解它們，逐漸獲得佛陀的果位。關係是獲得果位是目的，而目的源於此論。因此，這段話表明了根本的建立以及目的和關係。 其次，這七者以自性相互關聯，一部經中關聯地闡述了七者，即《持咒自在王請問經》或其別名《如來大悲經》，共有兩千一百頌，七卷。順序是按照經中所述的順序。其中，開篇講述了前三處，即『如是我聞，一時，世尊在王舍城鷲峰山，往昔諸佛所住之大塔中』，如來之加持...
【English Translation】 The Adornment of the Mahāyāna-uttaratantra-śāstra called 'The Flower of Ornament' RR6 from the teachings of Lipe Rogyi. Chapter One: Differentiation of Lineage The Commentary on the Uttaratantra, 'The Flower of Ornament'. In Sanskrit: Mahāyāna-uttaratantra-śāstra-alaṃkāra-puṣpa-nāma. In Tibetan: The Adornment of the Mahāyāna-uttaratantra-śāstra called 'The Flower of Ornament'. Homage to all the noble assemblies! Homage to the one who attains perfect enlightenment in one lifetime, And abides in Tushita! I shall explain the ultimate definitive meaning, Of the Great Vehicle scriptures of the King of Sages. This ultimate definitive meaning, composed by the noble Maitreya, the fifth Buddha of this Fortunate Aeon, exclusively elucidates the Dharma of the Buddhas and Bodhisattvas, hence it is called the Great Vehicle. The Vajra Peak Sutra states: 'Tantra means continuity; Samsara is regarded as the continuum; Nirvana is the subsequent continuum.' This explains the meaning of Tantra. Uttara means supreme or unsurpassed. The subject matter here is a concise explanation of the seven vajra places, the manner in which they are spoken of in the sutras, the certainty of the order of the seven places, the extensive explanation of the seven places, and the benefits of devotion to these places. First, 'Buddha, Dharma, Sangha' refers to the essence of all the subjects of this treatise. These seven are vajra places because they cannot be distinguished by the wisdom of hearing and contemplation, but are to be known only by the wisdom of the noble ones. The subject matter here is the seven vajra places, the purpose is to know them, and the ultimate purpose is to gradually attain Buddhahood by knowing them. The relationship is that attaining Buddhahood is the purpose, and the purpose arises from this treatise. Thus, this statement indicates the establishment of the basis and the two purposes and relationships. Secondly, these seven are related by their own characteristics. The seven are explained in relation to each other in one sutra, namely the Dhāraṇīśvararāja-paripṛcchā or its other name, the Tathāgata-mahākaruṇā-nirdesa, which consists of two thousand one hundred verses and seven volumes. The order is the order in which they are spoken of in the sutra. Among them, the first three places are explained in the introduction: 'Thus have I heard. Once, the Blessed One was dwelling in the great stupa on Vulture Peak in Rajagriha, the former abode of the Buddhas,' by the blessings of the Tathagata...
་བརླབས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་སའི་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་མངོན་པར་བསྟོད་པ་ཆོས་ཀྱི་གདན་ལྷ་དང་ཀླུ་དང་གནོད་སྦྱིན་དང་དྲི་ཟ་དང་ལྷ་མ་ཡིན་གྱིས་ཕྱག་བྱས་པའི་ས་ཕྱོགས་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡང་དག་པར་བསྐུལ་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འབྱུང་བ་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་མངོན་པར་བརྗོད་པར། 1-154 བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འབྱུང་བ། ཡོན་ཏན་ཚད་མེད་པ་ལས་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ན་ཞེས་གནས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་ནས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དངོས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལེགས་པར་བསྐོར་བ། སློབ་མའི་ཚོགས་ཤིན་ཏུ་དུལ་བ་མཐའ་ཡས་པའི་འཁོར་མངའ་བ་དགེ་སློང་སྟོང་ཕྲག་དྲུག་ཅུ་ དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་ཡང་ཐབས་གཅིག་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། ། གནས་ཕྱི་མ་བཞི་ནི་དེའི་འོག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ཀྱི་ དབྱེ་བ་དྲུག་ཅུ་གསུངས་པས་ཁམས་བསྟན་ལ། དེའི་རྗེས་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བརྒྱད་ཅུ་གསུངས་པས་བྱང་ཆུབ་དང་ཡོན་ཏན་དང་ཕྲིན་ལས་གསུམ་བསྟན་ཏེ་གསལ་བར་ནི་མདོ་ཉིད་དུ་ བལྟའོ། །འདིས་ནི་མདོ་གཅིག་ནས་གསུངས་པའི་ཚུལ་བརྗོད་པ་ཡིན་གྱི་མདོ་དུ་མ་ནས་བཤད་པ་ནི་བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང་སྟེ་འོན་ཀྱང་ཁོ་བོས་འགྲེལ་པར་མ་དྲངས་པའི་མདོ་རྒྱུད་དུ་མ་དྲངས་ཏེ་ བཤད་པར་བྱ་སྟེ་བརྗོད་བྱ་ཐུན་མོང་བ་རྣམས་ལ་གསང་སྒྲོགས་ཀྱི་ཉེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ལས་ཞེས་པ་སྟེ་དེས་ཆོས་གསུངས་པས་གཞན་རྒྱུད་ལ་འགོག་ལམ་གྱི་ཆོས་འབྱུང་སྟེ་སྲོག་ཆགས་སྟོང་ཕྲག་མང་པོས་ལམ་ཐོབ་པ་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་། 1-155 བསྟན་པའི་ཆོས་བསྒྲུབས་པས་རྟོགས་པའི་ཆོས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ལས་ནི་དགེ་འདུན་ཏེ་བསྟན་པའི་ཆོས་བསྒྲུབས་པ་དང་རྟོགས་པའི་ཆོས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་ལས་དགེ་འདུན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཚོགས་ ཏེ་དགེ་འདུན་ལས་ཁམས་ཐོབ་སྟེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་ཀྱང་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་དབྱེར་མེད་དུ་གསལ་བའི་ཁམས་ནི་དེས་ཆོས་བསྒྲུབས་པས་འབྱུང་ངོ་། །ཁམས་དེ་སྦྱངས་པས་ནི་ཡེ་ཤེས་ དེ་མཐར་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་མཆོག་འབྱུང་ལ། སྟོབས་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་དོན་བྱེད་པའི་ཕྲིན་ལས་ནི་དེ་དང་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་གི་རྗེས་སུ་གཅིག་ངེས་པའི་གོ་རིམ་མོ། ། འདིར་དོན་ལ་ནི་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཁམས་ལས་འབྱུང་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་བསྟོད་པ་ལས། །ས་བོན་གྱུར་པའི་ཁམས་དེ་ཉིད། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་རྟེན་དུ་འདོད། །རིམ་གྱིས་སྦྱངས་པར་གྱུར་ པ་ལས། །སངས་རྒྱས་གོ་འཕང་འཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་
【現代漢語翻譯】 文殊師利以加持力加持的大地精華菩薩（Bodhisattva）所讚歎的法座，是天、龍、夜叉、乾闥婆和阿修羅禮拜之處，是善根圓滿增長之地，如來（Tathagata）顯現之處，是開啟佛法之門的地方。 菩薩（Bodhisattva）的出現，源於無量功德。在如來（Tathagata）的境界中，宣說處所的功德，三寶（Triratna）的真實體現是世尊（Bhagavan），他證悟諸法平等性，圓滿成佛，善轉法輪（Dharmacakra），擁有極其調順的無量弟子眷屬，包括六萬比丘（bhiksu）和無量菩薩（Bodhisattva）僧團，並以一種方便法門等方式廣為宣說。接下來的四個處所，緊隨其後宣說了菩薩（Bodhisattva）的六十種法，以此展示了界（Dhatu）。之後宣說了佛陀的八十種法，以此展示了菩提（Bodhi）、功德和事業，詳細內容可在經中查閱。這描述了從一部經中宣說的道理，而從多部經中宣說的道理則無法盡述。然而，我將引用註釋中未引用的眾多經續進行解釋，因為對於共同的主題，沒有保密或公開的過失。第三個是『從佛陀』，因為佛陀宣說佛法，使他人的相續中生起斷除痛苦之道，因此宣說了無數眾生獲得解脫之道。 通過修持教法，證悟之法得以生起。從佛法中產生僧伽（Sangha），因為通過修持教法和在相續中生起證悟之法，才能成為僧伽（Sangha）。從僧團（Sangha）中獲得界（Dhatu），雖然存在於一切眾生的相續中，但通過修持佛法，才能顯現出界（Dhatu），即法界（Dharmadhatu）和智慧（Jnana）無二無別的狀態。通過凈化此界（Dhatu），才能獲得圓滿的智慧（Jnana），從而產生殊勝的菩提（Bodhi），而力量等功德和成辦事業的利他行為與菩提（Bodhi）無二無別。這是一個確定的次第，一個緊隨一個。 在此，從意義上講，輪迴（Samsara）和涅槃（Nirvana）的一切法都源於界（Dhatu）。在法界（Dharmadhatu）的讚頌中說：『成為種子的那個界（Dhatu），被認為是諸法的所依，通過逐漸凈化，將獲得佛果。』這就是所說的。
【English Translation】 The essence of the earth blessed by the blessings of Manjushri, the Dharma seat praised by the Bodhisattva, the place where gods, nagas, yakshas, gandharvas, and asuras prostrate, the place where the roots of virtue are perfectly promoted, the Tathagata appears, and the door of Dharma is revealed. The emergence of the Bodhisattva arises from immeasurable qualities. In the realm of the Tathagata, the qualities of the place are spoken of, and the true embodiment of the Three Jewels (Triratna) is the Bhagavan, who perfectly attained enlightenment in the equality of all dharmas, turned the wheel of Dharma well, and possessed an extremely subdued and infinite retinue of disciples, including sixty thousand bhiksus and immeasurable Bodhisattva sanghas, and extensively taught by means of one skillful means, etc. The latter four places are followed by the sixty kinds of Bodhisattva's dharmas, which show the Dhatu. After that, the eighty kinds of Buddha's dharmas are spoken of, which show the three aspects of Bodhi, qualities, and activities, which can be clearly seen in the sutra itself. This describes the way of speaking from one sutra, but the way of speaking from many sutras cannot be exhausted. However, I will explain by quoting many sutras and tantras that are not quoted in the commentary, because there is no fault of secrecy or publicity for common topics. The third is 'from the Buddha', because the Buddha speaks the Dharma, causing the Dharma of the path of cessation to arise in the minds of others, and therefore it is said that many thousands of creatures have attained the path. By practicing the Dharma, the Dharma of realization arises. From the Dharma comes the Sangha, because by practicing the Dharma and giving birth to the Dharma of realization in the mind, one becomes a Sangha. From the Sangha, the Dhatu is obtained, and although it exists in the minds of all sentient beings, the Dhatu, which is the indivisibility of Dharmadhatu and Jnana, arises by practicing the Dharma. By purifying that Dhatu, the supreme Bodhi is obtained, which is the perfection of that Jnana, and the qualities of strength, etc., and the activities of benefiting others are one with it. It is a definite order, one after the other. Here, in terms of meaning, all the dharmas of Samsara and Nirvana arise from the Dhatu. In the praise of Dharmadhatu, it is said: 'That Dhatu which has become the seed is considered to be the basis of all dharmas, and by gradually purifying it, Buddhahood will be attained.' That is what is said.
ནི་ཆོས་ཉིད་དང་དབྱེར་མེད་པ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་སེམས་ཡིན་ནོ། །མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ནི་ཁམས་དང་རིགས་དང་རྟེན་དང་ ས་བོན་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་དང་ཀུན་གཞི་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་མངོན་པའི་མདོ་ལས་ཐོག་མ་མེད་དུས་ཅན་གྱི་ཁམས། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་གནས་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཡོད་པས་ན་འགྲོ་ཀུན་དང་། ། 1-156 མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ་པ་ཡིན། །ཞེས་འབྱུང་བ་དེ་འདིར་ཁམས་དང་། ཐེག་བསྡུས་སུ་ཀུན་གཞིའི་ལུང་དུ་དྲངས་པའི་ཕྱིར་དང་། སྟུག་པོ་བཀོད་པའི་མདོ་ལས། ས་རྣམས་སྣ་ཚོགས་ཀུན་གཞི་སྟེ། །བདེ་གཤེགས་ སྙིང་པོ་དགེ་བའང་དེ། །སྙིང་པོ་དེ་ལ་ཀུན་གཞིའི་སྒྲས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟོན་པར་མཛད། །སྙིང་པོ་ཀུན་གཞིར་བསྟན་པ་ཡང་། །བློ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཤེས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། །ལང་ཀར་གཤེགས་ པ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི། །རྣམ་ཤེས་བདུན་དང་ལྡན་པར་ཡང་། །འཛིན་པ་གཉིས་ཀྱིས་རབ་འཇུག་སྟེ། །ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་ལྡོག་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་ཆོས་ཉིད་རྐྱང་པ་ནི་ཁམས་ མ་ཡིན་ཏེ་བེམ་པོ་དང་དངོས་མེད་ལའང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རང་ཉིད་ཆོས་ཉིད་དུ་མི་ཤེས་པའི་མ་རིག་པའི་སྦུབ་ལས་ནི་གཟུང་འཛིན་སྣ་ཚོགས་བྱུང་ནས་འཁོར་བར་འཁྱམ་ལ། རང་ཆོས་ ཉིད་དུ་ཤེས་པས་ཁམས་དེ་སྦྱངས་པའི་རིམ་པ་ལ་མྱ་ངན་འདས་རྣམས་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཉིད་དང་དབྱེར་མེད་པའི་རིག་པ་དེ་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་གནས་ནས་རྐྱེན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ ཡུལ་སྣ་ཚོགས་ལ་འཛིན་པར་འགྱུར་ཏེ། ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། ཀུན་གཞི་རྒྱ་མཚོ་རྟག་གནས་པ། །ཡུལ་གྱི་རླུང་གིས་རབ་བསྐྱོད་ནས། །སྣ་ཚོགས་རྣམ་ཤེས་རྦ་རླབས་རྣམས། །གང་ཞིང་རབ་ཏུ་འཇུག་པར་འགྱུར། ། 1-157 རྒྱ་མཚོ་དང་ནི་རྦ་རླབས་རྣམས། །ཇི་ལྟར་བྱེ་བྲག་མེད་པ་བཞིན། །རྣམ་ཤེས་སེམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ། །ཐ་དད་པ་ཡང་མི་དམིགས་སོ། །ཞེས་སོ། ། བཞི་པ་གནས་བདུན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་དང་ པོ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་རྒྱས་པར་འཆད་དེ། དེ་ལ་སཾ་སྐྲྀ་ཏ་ལ། དེ་ཤ། ནིར་དེ་ཤ། པྲ་ཏི་ནིར་དེ་ཤ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་པ། ངེས་པར་བསྟན་པ། སོ་སོར་ངེས་པར་བསྟན་པ་ ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་ཏེ། བསྟན་བཅོས་འདིའི་གཞུང་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གསུམ་པོ་དེར་གནས་སོ། །དེ་ལ་དང་པོ་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་བསྟན་པ་ནི། གང་ཞིག་ཅེས་པ་སྟེ། ཐོག་མ་དབུས་མཐའ་མེད་པ་ནི། ། འདུས་མ་བྱས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ། །སངས་རྒྱས་ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད། །ཅེས་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །ཞི་བ་ནི་གཟུང་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པའོ། །དེ་སྲིད་པ་ཐ་མའི་ཚེ་སློབ་དཔོན་མེད་པར་རང་གིས་རྟོགས་ པས་ན་སངས་རྒྱས་ཉིད་རང་རྣམ་སངས་རྒྱས་པའོ། །རྟག་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་བཞིན་དུ་སླར་མི་ལྡོག་པའོ། །ལྟ་བ་སྣ་ཚོགས་པའི་ནགས་འཐིབས་པ
【現代漢語翻譯】 是與法性無別的，自性光明的心的異名，如界、種姓、所依、種子、佛性、阿賴耶等。《法句經》中說：『無始時來界，是諸法之所依，有此則眾生，得涅槃。』這裡指的就是界。在《攝大乘論》中引用阿賴耶的教證，在《密集經》中說：『諸土種種阿賴耶，如來藏善亦然，于彼藏上立阿賴耶名，如來宣說，藏即阿賴耶，異生不能知。』以及《楞伽經》中說：『如來藏識者，與七識俱，二取入纏，解脫則轉滅。』因此，僅僅是法性還不是界，因為在有色物和無色物中都存在法性。由於不能認識到自身就是法性，從無明的黑暗中產生各種能取所取，從而在輪迴中流轉。認識到自身就是法性，對那個界進行修習，就安立為涅槃。 與法性無別的覺性，遍在於一切身，因緣的力量而執著于各種對境。《楞伽經》中說：『阿賴耶識如大海，恒常安住，境界風所動，種種識浪轉，普起而不住。』『大海與波浪，無有差別，識與心亦爾，種種無差別。』 第四，廣說七處，首先廣說三寶。梵語中，『Deśa, nirddeśa, pratnirddeśa』意為『教、決定教、分別決定教』，此論的所有內容都包含在這三者之中。首先是宣說佛寶，即『何者』，『無始無中亦無終，無為法界，佛無始亦無終』。 寂靜是指能取所取的戲論。因為在有邊之際，無需依止上師而自己證悟，所以是自證的佛陀。恒常是指不像世間道那樣會退轉。各種見解的稠林。
【English Translation】 It is the mind that is inseparable from the nature of reality and is naturally luminous. Its various names include realm (khams), lineage (rigs), support (rten), seed (sa bon), Buddha-nature (sangs rgyas kyi snying po), and ālaya (kun gzhi), among others. The Abhidharma Sutra states: 'The realm that has existed since beginningless time is the basis of all phenomena. Because it exists, all beings attain nirvana.' Here, 'realm' refers to this. In the Compendium of Vehicles (Theg bsdus), the quote from the ālaya is cited, and in the Dense Array Sutra (Stu po bkod pa'i mdo), it says: 'The various grounds are the basis of all. The Sugata-essence is also virtuous. On that essence, the name ālaya is established. The Tathagata teaches that the essence is the ālaya, which other minds do not understand.' And in the Lankavatara Sutra (Lankar gshegs pa), it says: 'The Tathagatagarbha is endowed with the seven consciousnesses, and is deeply involved with the two graspings, but it turns back through complete knowledge.' Therefore, mere suchness is not the realm, because it exists in both material and immaterial things. Because one does not recognize oneself as suchness, various grasping and apprehended arise from the darkness of ignorance, and thus one wanders in samsara. By recognizing oneself as suchness, the stages of training that realm are established as nirvana. The awareness that is inseparable from the nature of reality pervades all bodies and, through the power of conditions, becomes attached to various objects. The Lankavatara Sutra states: 'The ālaya-consciousness is like the ocean, constantly abiding. Agitated by the winds of objects, the waves of various consciousnesses arise and enter everywhere.' 'Just as the ocean and the waves are not different, so too are consciousness and mind; no difference is perceived.' Fourth, the seven abodes are explained in detail, and first, the Three Jewels are explained in detail. In Sanskrit, 'Deśa, nirddeśa, pratnirddeśa' means 'teaching, definitive teaching, and specific definitive teaching,' and all the contents of this treatise abide in these three. First, the Buddha Jewel is taught, which is 'that which,' 'without beginning, middle, or end, the unconditioned realm of reality, the Buddha is without beginning or end.' Peace is the cessation of the elaborations of grasping and apprehended. Because one realizes it oneself at the end of existence without relying on a teacher, it is the self-enlightened Buddha. Constant means that it does not revert like the worldly path. The dense forest of various views.
ོས་བསྐོར་བའི་མ་རིག་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་ལ་ སོགས་པའི་རྩིག་པ་འཇིག་པར་མཛད་པ་ཅེས་སྦྱར་རོ། །དེའི་ངེས་བསྟན་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཤིང་ཅེས་པ་དང་། དེའི་སོ་སོར་བཤད་པ་ནི་ཐོག་མ་དབུས་མཐའ་ཞེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་སྐུ་ནི་དྷརྨ་ཏ་ཀཱ་ཡ་ཅེས་པའི་ཏའི་རྐྱེན་ཡོད་ན་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ཟེར་ལ་དེ་མེད་ན་ཡེ་ཤེས་ལ་ཟེར་ཏེ་འདིར་ནི་གནས་སྐབས་གང་ཡིན་པ་དེ་བཤད་དོ། ། 1-158 དེ་ལ་ཆོས་དབྱིངས་ནི་འགོག་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་མངོན་དུ་བྱས་ན་སྡུག་བསྔལ་འགོག་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡེ་ཤེས་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ཡིན་ཏེ་འོག་མ་དག་ལའང་དེ་བཞིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ གཟུགས་སྐུ་ནི་གདུལ་བྱའི་དབང་གིས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བས་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ལ། ཆོས་སྐུ་དང་ཕྲིན་ལས་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་འདྲ་བས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་དེ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཆོས་ དཀོན་མཆོག་ལ་བསྟན་པ་ནི་གང་ཞིག་ཅེས་པ་སྟེ་མཐའ་བཞི་དང་ངེས་ཚིག་དང་བྲལ་བ་ལས་བློ་སྒྲའི་ཡུལ་ན་མེད་པ་སྟེ་དེ་གཉིས་ནི་དབུ་མའི་རིགས་པས་ཤེས་པར་བྱའོ། །འཕགས་པ་སོ་ སོའི་རང་གི་རིག་པ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་བ་ན་དོན་དམ་པ་འགོག་པའི་ཆོས་ཡིན་ལ། དྲི་མེད་ཡེ་ཤེས་ནི་ལམ་གྱི་ཆོས་ཏེ་དེ་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་ལ་ ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་གཉིས་ཀྱང་འཕགས་པ་རྣམ་གྲོལ་སྡེས་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་དག་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པར་གདགས་པར་མི་ནུས་པ་བཞིན་དུ་ཞེས་བཤད་དོ། ། འོད་ཟེར་སྣང་ལྡན་ནི། འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་རྣམས་འོད་ཟེར་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། ཞལ་གྱི་ལུང་ལས། དཔལ་ལྡན་བདེ་རྫོགས་ཟབ་གསལ་གཉིས་མེད་འོད་ཟེར་ལྡན། །ཞེས་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །རབ་རིབ་ནི་མ་རིག་པའོ། ། 1-159 དེའི་ངེས་བསྟན་ནི་བསམ་མེད་ཅེས་པ་ཡིན་ལ། འགོག་པ་ནི་འདུས་མ་བྱས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡིན་ཏེ། དཔལ་ཕྲེང་སེང་གེའི་ང་རོའི་མདོ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ ལས་འདས་པ་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པའི་བདེན་པ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བོ། །ཞེས་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །ལམ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་ནོ། །སྤྲོས་པ་ཞི་བ་ནི་གཉིས་མེད་དང་རྟོག་ མེད་ཀྱི་དོན་ནོ། །དོན་གྱི་ཆོས་ལས་སྒྲའི་ཆོས་ནི་འདིར་མ་བསྟན་ནོ། །གསུམ་པ་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ནི་རང་གི་སེམས་དེ་ཞེས་དང་གཞན་དག་ཅེས་སྦྱར་རོ། །བདག་མེད་པའི་མཐའ་ཞི་བ་དང་ སངས་རྒྱས་ནི་ཆོས་སྐུ་སྟེ་ཐམས་ཅད་གསང་བའི་རྒྱུད་ལས། རང་སེམས་གསང་བ་དམ་པ་ནི། །སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་བླ་མེད་དེ། །གཉིས་མེད་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་ཅན་ཏེ། །སངས་རྒྱས་རྟག་པར་རབ་ཏུ་འདུད། ། བྱ་བ་དང་། དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལས། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །བྱང་ཆུབ་རྡོ་རྗེའི་གནས་ཐོབ་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ
【現代漢語翻譯】 應將『摧毀無明和疑惑等壁壘』與之相配。其明確指示是『非複合』，其各自解釋是『無始無中無終』。法身（Dharmakāya）中的『達』（དྷརྨ་ཏ་，dharma-ta）表示『法性之身』，指的是法的界限；如果沒有『達』，則指智慧。這裡說明的是暫時狀態。 法界（Dharmadhātu）是滅諦，因為顯現它就能阻止痛苦。智慧是道諦，對下者也是如此。佛的色身因應化眾生的不同而顯現多樣，難以言說。法身和事業與一切佛相同，故而宣說。 第二，關於法寶，即『任何』，遠離四邊和定義，不在思維的範疇內，這兩者應通過中觀理智來理解。聖者各自的覺知平息一切戲論時，勝義諦是滅法。無垢智慧是道法，它的顯現依賴於遠離污垢。這兩者也如聖解脫部所說，複合與非複合之物，本質相同，不能被認為是相互獨立的。 光明照耀：聖者的等持具有光明，如《面授經》所說：『具吉祥圓滿、深邃明晰、無二光明』。昏暗是無明。 其明確指示是『不可思議』。滅諦是非複合的勝義諦，如《吉祥獅吼鬘經》所說：『世尊，超越一切眾生境界的滅苦之諦是不可思議的。』道是智慧，是世俗諦。戲論寂滅是無二和無分別之義。意義之法在此未被闡述。 第三，關於僧寶，應將『自己的心』和『其他』與之相配。無我的寂滅和佛是法身，如《一切秘密續》所說：『自心是殊勝秘密，是無上佛智，無二具有二相，恒時敬禮佛。』以及《吉祥密集》所說：『一切眾生皆得佛之菩提金剛位。』
【English Translation】 It should be associated with 'destroying the walls of ignorance and doubt, etc.' Its definite indication is 'uncompounded,' and its separate explanation is 'without beginning, middle, or end.' Dharmakāya: if there is 'ta' (དྷརྨ་ཏ་，dharma-ta) in Dharmatākāya, it refers to the 'body of suchness,' referring to the realm of dharma; if there is no 'ta,' it refers to wisdom. Here, it explains what the temporary state is. Dharmadhātu is cessation, because manifesting it can prevent suffering. Wisdom is the truth of the path, and the same applies to the lower ones. The form body of the Buddha appears in various ways depending on the beings to be tamed, so it cannot be expressed. The Dharmakāya and activity are the same for all Buddhas, so it is explained. Secondly, the Dharma Jewel is 'whatever,' which is free from the four extremes and definitions, and is not within the scope of thought. These two should be understood through Madhyamaka reasoning. When the individual awareness of the noble ones pacifies all elaborations, the ultimate truth is the Dharma of cessation. Immaculate wisdom is the Dharma of the path, and its manifestation depends on being free from defilements. These two are also explained by the Noble Liberation Sect as being like compounded and uncompounded things, which are of the same essence and cannot be regarded as mutually independent. Radiant with Light: The samadhi of the noble ones is radiant with light, as it says in the Oral Transmission: 'Possessing glorious perfection, profound clarity, non-dual radiance.' Dimness is ignorance. Its definite indication is 'unthinkable.' Cessation is the uncompounded ultimate truth, as it says in the Glorious Lion's Roar Garland Sutra: 'Bhagavan, the truth of the cessation of suffering, which transcends the realm of all sentient beings, is inconceivable.' The path is wisdom, which is the conventional truth. The pacification of elaboration is the meaning of non-duality and non-conceptualization. The Dharma of meaning is not explained here. Thirdly, regarding the Sangha Jewel, 'one's own mind' and 'others' should be associated with it. The pacification of selflessness and the Buddha are the Dharmakāya, as it says in the All Secrets Tantra: 'One's own mind is the supreme secret, it is the unsurpassed Buddha wisdom, non-dual with two aspects, always reverently bowing to the Buddha.' And in the Glorious Guhyasamāja: 'All sentient beings have attained the Vajra position of enlightenment of the Buddha.'
། །སྒྲིབ་པ་ནི་ཁམས་མཐོང་བའོ། །སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་ པར་དག་པ་ཅེས་སྦྱར་རོ། །ཆོས་སྐུ་དེ་འཆར་དུས་ནི་ཞལ་གྱི་ལུང་ལས། ཆོས་སྐུ་རབ་དགའ་མཁའ་མཉམ་པ། །ཤི་དང་བརྒྱལ་བ་གཉིད་ལོག་དང་། །གླལ་དང་འཁྲིག་དུས་སྐད་ཅིག་ཙམ། །མྱོང་བར་འགྱུར་བས་རབ་བསྒོམས་ན། ། 1-160 ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་ནི་སྦྱང་། །ཞེས་སོ། །བླ་མེད་ཡོན་ཏན་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་རྟོགས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཉན་རང་ལ་སོགས་པ་གཞན་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རམ་དེ་ལས་སྤྱན་དང་མངོན་ཤེས་ལ་ སོགས་པ་མང་པོ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ཇི་ལྟ་བའི་རྟོགས་པ་སྟོན་པ་ན་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་དག་པས་དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ངོ་བོར་ཡོད་པ་གདོད་ནས་ཟད་པར་མཐོང་བའོ། །ཇི་ སྙེད་པའི་རྟོགས་པ་སྟོན་པ་ན་ཤེས་བྱའི་མཐར་ཐུག་ནི། སེམས་རྟོགས་ན་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་གཞན་དུ་མི་བཙལ་བའི་འདུ་ཤེས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས། གསང་བའི་བདག་པོ་བྱང་ཆུབ་ནི་རང་གི་སེམས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་པ་སྟེ་དེ་ལ་ནི་ཆོས་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་ཏེ། དེ་ནི་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་ བྱ་བ་དང་། ཞལ་ལུང་ལས། དངོས་ཀུན་གཙོ་བོ་རང་སེམས་ཀྱི། ངོ་བོ་ཉིད་དེ་དེ་རྟོགས་ན། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་དེ་ཉིད་དོ། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་ཡང་དེ་ཉིད་དོ། །འབྱུང་ཆེན་རྣམས་ཀྱང་དེ་ཉིད་ དོ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཐམས་ཅད་གསང་བའི་རྒྱུད་ལས། །རང་སེམས་རྟོགས་པས་སངས་རྒྱས་ཏེ། །རྟོགས་པར་བྱ་བའང་སེམས་ཉིད་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །འཕགས་པ་སོ་སོ་རང་གིས་ཤེས་པས་མཐོང་བ་དེ་ནི་ཇི་ལྟ་བ་རྟོགས་པས་ཆགས་མེད་དང་ཇི་སྙེད་པ་རྟོགས་པས་ཐོགས་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉན་རང་གི་ཡེ་ཤེས་པས་དག་པ་ཡིན་ནོ། ། 1-161 དེས་ན་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་བླ་མེད་དང་ཉེ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་སྦྱར་རོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་ནི་མཆོད་པར་མི་འོས་ཤིང་སྐྱབས་མ་ཡིན་པས་མ་བཤད་དོ། །གསུམ་པོ་དེ་གང་གི་དབང་དུ་ བྱས་ནས་གསུངས་པ་སྟོན་པ་ནི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་དང་བསྟན་པ་དམ་ཆོས་དང་སློབ་མ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པའི་དོན་དང་ཐེག་པ་གསུམ་ལ་ཞུགས་པ་དང་གསུམ་པོ་དེ་ལ་མཆོད་ པ་ལ་སོགས་པས་བྱ་བ་བྱེད་པར་མོས་པ་གསུམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཞེས་སྦྱར་རོ། །སྐྱབས་དང་སྐྱབས་མ་ཡིན་པ་དབྱེ་བ་ནི་ལུང་གི་ཆོས་ནི་ལམ་མངོན་དུ་གྱུར་ནས་གཟིངས་ལྟར་སྤང་ བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་ལམ་གྱི་ཆོས་ནི་འདུས་བྱས་ཡིན་པས་བརྫུན་པ་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། འགོག་པའི་ཆོས་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལུགས་ཀྱིས་མེད་དགག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དགེ་འདུན་ ནི་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་བསྟན་པ་དང་རྟོགས་པའི་ཆོས་རྣམ་གཉིས་དང་ཞེས་སྦྱར་རོ། །སངས་རྒྱས་ལ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ཀ་ཚ
【現代漢語翻譯】 ། །障礙是見到界（khams mthong ba'o）。應加上『眾生的心性本自清凈』（sems can gyi sems rang bzhin gyis rnam par dag pa ces sbyar ro）。法身（chos sku）顯現之時，如口訣（zhal gyi lung）所說：法身至喜等同虛空（chos sku rab dga' mkha' mnyam pa），死亡、昏厥、睡眠和（shi dang brgyal ba gnyid log dang），噴嚏、性交僅一剎那（glal dang 'khrig dus skad cig tsam），若能精進修習之（myong bar 'gyur bas rab bsgoms na），有情眾生之心得以凈化（lus can rnams kyi yid ni sbyang）。無上功德（bla med yon tan）是自性證悟，聲聞緣覺等其他不具備，或由此生出天眼、神通等眾多功德。如何示現證悟之境，即心之自性完全清凈，煩惱的本體從一開始就已滅盡。如何示現所證悟的一切，即所知之究竟：若能證悟自心即是智慧，應修持不在他處尋覓佛陀之觀念。如《現觀莊嚴論》（rnam snang mngon byang）所說：秘密主（gsang ba'i bdag po），菩提（byang chub）即是如實了知自心，其中無有絲毫法塵，亦不可得，此乃虛空之體性。如口訣所說：萬物之主乃自心（dngos kun gtso bo rang sems kyi），若能證悟其自性（ngo bo nyid de de rtogs na），即是佛陀與菩提（sangs rgyas byang chub de nyid do），三界亦是如此（'jig rten gsum yang de nyid do），四大亦是如此（'byung chen rnams kyang de nyid do）。如《一切秘密續》（thams cad gsang ba'i rgyud）所說：證悟自心即成佛（rang sems rtogs pas sangs rgyas te），所要證悟亦是心性（rtogs par bya ba'ang sems nyid yin）。聖者各自以智慧所見，即是如實了知而無執著，如所有了知而無障礙，因此是聲聞緣覺之智慧所清凈。因此，應加上『佛陀智慧與無上最為接近』（des na sangs rgyas ye shes bla med dang nye ba'i phyir zhes sbyar ro）。聲聞僧眾不值得供養，亦非皈依處，故未述說。說明是依何種情況而宣說這三者，即是依于導師佛陀（ston pa sangs rgyas）和教法正法（bstan pa dam chos）以及弟子聲聞之功德，以及進入三乘（theg pa gsum）和對這三者以供養等行事生起信心的三種情況而說的。區分皈依處與非皈依處，即是經教之法（lung gi chos）在道上顯現后，如筏一般應捨棄，道之法（lam gyi chos）是因緣和合而成，是虛假的欺騙之法，滅法（'gog pa'i chos）是聲聞乘的斷滅，僧眾是具有怖畏的，因此應加上『教法和證法二者』（bstan pa dang rtogs pa'i chos rnam gnyis dang zhes sbyar ro）。佛陀具足三寶（dkon mchog gsum ka tsho）。
【English Translation】 Obstruction is seeing the realm (khams mthong ba'o). It should be added that 'the nature of sentient beings' minds is inherently pure' (sems can gyi sems rang bzhin gyis rnam par dag pa ces sbyar ro). When the Dharmakaya (chos sku) manifests, as the oral instruction (zhal gyi lung) says: The Dharmakaya is supremely joyful, equal to space (chos sku rab dga' mkha' mnyam pa), death, fainting, sleep, and (shi dang brgyal ba gnyid log dang), sneezing, sexual intercourse are only a moment (glal dang 'khrig dus skad cig tsam), if one diligently cultivates this (myong bar 'gyur bas rab bsgoms na), the minds of sentient beings will be purified (lus can rnams kyi yid ni sbyang). The unsurpassed qualities (bla med yon tan) are self-realized, which others such as Shravakas and Pratyekabuddhas do not possess, or from which many qualities such as the divine eye and supernormal powers arise. How to demonstrate the state of realization, that is, the nature of the mind is completely pure, and the essence of afflictions has been exhausted from the beginning. How to demonstrate all that is realized, that is, the ultimate of what is to be known: if one realizes one's own mind, it is wisdom, and one should cultivate the concept of not seeking the Buddha elsewhere. As it is said in the Ornament of Clear Realization (rnam snang mngon byang): Secret Lord (gsang ba'i bdag po), Bodhi (byang chub) is knowing one's own mind exactly as it is, in which there is not even a particle of dharma, nor is it observable, this is the nature of space. As the oral instruction says: The master of all things is one's own mind (dngos kun gtso bo rang sems kyi), if one realizes its essence (ngo bo nyid de de rtogs na), that is the Buddha and Bodhi (sangs rgyas byang chub de nyid do), the three realms are also like that ('jig rten gsum yang de nyid do), the four elements are also like that ('byung chen rnams kyang de nyid do). As it is said in the All Secrets Tantra (thams cad gsang ba'i rgyud): Realizing one's own mind is becoming a Buddha (rang sems rtogs pas sangs rgyas te), what is to be realized is also the mind itself (rtogs par bya ba'ang sems nyid yin). The noble ones see with their own wisdom, that is, realizing as it is without attachment, and realizing all that is without obstruction, therefore it is purified by the wisdom of Shravakas and Pratyekabuddhas. Therefore, it should be added that 'the Buddha's wisdom is closest to the unsurpassed' (des na sangs rgyas ye shes bla med dang nye ba'i phyir zhes sbyar ro). The Shravaka Sangha is not worthy of offering and is not a refuge, so it is not mentioned. Explaining under what circumstances these three are spoken of, that is, based on the qualities of the teacher Buddha (ston pa sangs rgyas) and the teaching Dharma (bstan pa dam chos) and the disciples Shravakas, as well as entering the three vehicles (theg pa gsum) and having faith in performing actions such as offering to these three. Distinguishing between refuge and non-refuge, that is, the Dharma of scripture (lung gi chos) should be abandoned like a raft after it has manifested on the path, the Dharma of the path (lam gyi chos) is compounded, it is a false and deceptive Dharma, the Dharma of cessation ('gog pa'i chos) is the annihilation of the Shravaka school, and the Sangha is fearful, therefore it should be added 'both the Dharma of teaching and the Dharma of realization' (bstan pa dang rtogs pa'i chos rnam gnyis dang zhes sbyar ro). The Buddha possesses all three jewels (dkon mchog gsum ka tsho).
ང་ཞིང་སྔར་བཤད་པའི་སྐྱོན་དེ་དག་མེད་པས་གཏན་གྱི་སྐྱབས་ཡིན་ ནོ། །ཞེས་སྟོན་པ་ནི་དམ་པའི་ཞེས་པ་སྟེ་ཚོགས་ནི་དགེ་འདུན་ནོ། །འདིར་འབྲོག་གནས་ལག་བརྒྱུད་ལ་སོགས་པའི་གཏམ་རྒྱུད་བཤད་དོ། །གསུམ་པ་དེ་དང་རིན་པོ་ཆེ་གཉིས་རཏྣ་ཞེས་སྒྲ་གཅིག་གིས་བསྟན་པའི་སྒྲ་དོན་བསྟན་པ་ནི་འབྱུང་བ་དཀོན་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། ། 1-162 གསུམ་པ་དེ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྒྱུད་ཡིན་ནོ། །གནས་ཕྱི་མ་བཞིའི་དང་པོ་ཁམས་ལ་དོན་བཞིའི་དང་པོ་བཞི་པོ་དེ་སྤྱིར་བསྟན་པ་ནི་དྲི་བཅས་ཞེས་པ་སྟེ། བཟང་སྐྱོང་གིས་ཞུས་ པ་ལས། བདེན་པ་མ་མཐོང་བས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་ཤེས་མི་མཐོང་སྟེ་དེ་ནི་ལག་མཐིལ་དུ་སྐྱུ་རུ་ར་བཞག་པ་བཞིན་དུ་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །རིགས་ནི་འབྱུང་ བ་སྟེ་འདི་དག་འཕགས་པ་དང་མཐར་ཐུག་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཉན་རང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྟེ་རྒྱུ་བཞི་ནི་ཁམས་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་དག་ལ་ཉོན་ མོངས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དང་། བྱང་ཆུབ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་མེད་ཀྱང་ལམ་གྱིས་དག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། ཕལ་ཆེན་ལས་བྱུང་བའི་དར་ཡུག་ཆེན་པོའི་དཔེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་སེམས་ ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་རྣམ་པར་དབྱེར་མེད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྟོག་པ་མེད་བཞིན་དུ་འཕྲིན་ལས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པོ་དེ་ལ་ཁམས་ནི་རྟོགས་བྱ་ཡིན་ལ་བྱང་ཆུབ་ནི་ རྟོགས་པའི་མཐར་ཐུག་ཡིན་ཞིང་ཡོན་ཏན་རྣམས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་སྟེ་ཆ་ཤས་གདུལ་བྱ་གཞན་གྱི་རྟོགས་བྱེད་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གནས་གཅིག་པོ་ཁམས་དེའི་གཞན་དག་རྒྱུ་གསུམ་ནི་དེ་དག་པའི་རྐྱེན་ཡིན་ཏེ་འཕྲིན་ལས་དང་གསུམ་ཀས་གཞན་གྱི་ཁམས་དག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 1-163 ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོས་འགྲོ་ཀུན་ཡོངས་ལ་ཁྱབ། །འདི་ན་སྣོད་མིན་སེམས་ཅན་འགའ་ཡང་མེད། །ཅེས་པ་དང་། ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་དེ་རང་ བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཐོག་མ་ནས་རྣམ་པར་དག་པའི་མཚན་ཉིད་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་དང་ལྡན་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལུས་ཀྱི་ནང་ན་མཆིས་པའོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་སྟོན་པ་ ནི་སྐུ་འཕྲོ་བ་ནི་ཆོས་སྐུས་ཁྱབ་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་སྦྱར་རོ། །རིགས་ནི་ཟག་མེད་ཀྱི་ས་བོན་ཏེ། དཔལ་འཕྲེང་སེང་གེའི་ང་རོའི་མདོ་ལས། ཟག་པ་མེད་པའི་ས་ བོན་ལ་དགོངས་ནས། ངས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་བསྟན་ཏོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ཁམས་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་མདོར་བསྟན་ནི་སྡོམ་ནི། ངོ་བོ་རྒྱུ་འབྲས་ ཅེས་པའོ། །བཅུ་པོ་དེ་རིམ་པ་བཞིན་རྒྱས་པར་འཆད་པ་ན་དང་པོ་ངོ་བོ་ནི་རིན་ཆེན་ལ་སོགས་པའ
【現代漢語翻譯】 我先前所說的那些過失都不存在，因此是永恒的皈依處。 所說的『導師』是指至尊者，『僧』是指僧團。 這裡講述了牧民傳承等故事。 第三，『彼』和『珍寶』兩個詞用同一個詞『རཏྣ་』（藏文，梵文天城體：रत्न，梵文羅馬擬音：ratna，漢語字面意思：珍寶）來表示，解釋其詞義為『因為稀有』等等。 第三，『彼』是指涅槃的傳承。 四種後有狀態中的第一個，界中的四種意義中的第一個，這四個總的來說是指『有垢』。 如善護所問：『因為沒有見到真諦，所以不能知曉、不能見到識，這就像把余甘子放在手掌中一樣，不會被見到。』 『種姓』是指『生』，這些是聖者和最終的佛的境界。 因此，聲聞、緣覺和凡夫是不可思議的，四種因是界，因為自性清凈卻具有煩惱；菩提雖然沒有煩惱，卻因為道而變得清凈；就像從大多數中產生的巨大絲綢，佛的一切功德與眾生的界無二無別地存在；雖然沒有分別念，事業卻自然成就。 這四者中，界是所證悟的，菩提是證悟的究竟，功德是菩提的支分，是調伏其他所化眾生的證悟之因。 因此，唯一的狀態，界的其他三種因是使之清凈的條件，事業和三者都能使其他眾生的界清凈。 《三摩地王經》中說：『如來藏周遍一切眾生，此處沒有非器之眾生。』 《楞伽經》中說：『如來藏是自性光明的，從一開始就具有清凈的體性，具有相好，存在於一切眾生的身體中。』 等等，這些都在說明，身光普照是法身周遍，與佛的真如相結合。 『種姓』是指無漏的種子，《具鬟童子請問經》中說：『考慮到無漏的種子，我說一切眾生都具有如來藏。』 第二，詳細解釋界本身，首先是概括說明，即：『體性、因、果』。 接下來依次詳細解釋這十個，首先是體性，即珍寶等。
【English Translation】 Those faults mentioned earlier do not exist, therefore it is the eternal refuge. The 'teacher' refers to the supreme one, and 'sangha' refers to the monastic community. Here are told the stories of the nomadic lineages, etc. Third, the words 'that' and 'jewel' are indicated by the same word 'རཏྣ་' (Tibetan, Sanskrit Devanagari: रत्न, Sanskrit Roman transliteration: ratna, Chinese literal meaning: jewel), explaining its meaning as 'because it is rare' etc. Third, 'that' refers to the lineage of nirvana. The first of the four subsequent states, the first of the four meanings in the realm, these four generally refer to 'with defilements'. As asked by Bzangskyong: 'Because the truth is not seen, consciousness cannot be known or seen, just as placing an Emblica fruit in the palm of the hand, it will not be seen.' 'Lineage' refers to 'birth', these are the realms of the noble ones and the ultimate Buddha. Therefore, the Shravakas, Pratyekabuddhas, and ordinary beings are inconceivable, the four causes are the realm, because it is naturally pure but has afflictions; although Bodhi has no afflictions, it becomes pure through the path; like the great silk that comes from the majority, all the qualities of the Buddha exist inseparably in the realm of sentient beings; although there is no conceptualization, the activities are spontaneously accomplished. Among these four, the realm is what is to be realized, Bodhi is the ultimate of realization, and the qualities are the limbs of Bodhi, the part that tames the realization of other beings. Therefore, the only state, the other three causes of the realm are the conditions for purifying it, and the activities and the three can purify the realm of other beings. In the Samadhiraja Sutra, it says: 'The Tathagatagarbha pervades all beings, there is no non-vessel being here.' In the Lankavatara Sutra, it says: 'The Tathagatagarbha is naturally luminous, from the beginning it has the nature of purity, it has signs and marks, and it exists in the bodies of all sentient beings.' Etc., these are all explaining that the radiating body is the Dharmakaya pervading, combined with the Suchness of the Buddha. 'Lineage' refers to the uncontaminated seed, in the Sutra of the Lion's Roar of the Glorious Garland, it says: 'Considering the uncontaminated seed, I have shown that all sentient beings have the Tathagatagarbha.' Second, explaining the realm itself in detail, first is the summary explanation, which is: 'Essence, cause, effect'. Next, explaining these ten in detail in order, first is the essence, which is jewels, etc.
ི་དཔེས་མཚོན་པ་སྟེ། གསེར་འོད་དམ་པ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི་མཚན་ མ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ་དཔེར་ན་གསེར་དང་ཆུ་དང་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ཡེ་ནས་དག་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཀྱི་ཡེ་ནས་དག་པའང་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་རླན་པ་ནི་རིགས་དེ་ལས་སྙིང་རྗེའི་རླན་བྱུང་བའོ། ། 1-164 གཉིས་པ་རྒྱུ་ནི་ཆོས་མོས་ཅེས་པ་སྟེ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བ་ཐར་པ་ཡེ་མི་འདོད་པའི་འདོད་ཆེན་པ་རྒྱང་འཕེན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ཐེག་ཆེན་སྤོང་བའི་སེན་ད་བ་ ལ་སོགས་པ་སྟེ་བཞི་པོ་དེའི་གཉེན་པོར་ཐེག་ཆེན་ལ་མོས་པ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ནམ་མཁའ་མཛོད་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྟེ་བཞི་ བསྒོམས་པས་ཉན་ཐོས་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་འཇིགས་པ་དང་རང་རྒྱལ་ལ་སྙིང་རྗེ་མེད་ནས་ཁམས་སྦྱོང་མི་ནུས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲིབ་པ་བཞི་བསལ་ནས་ཁམས་ཆོས་སྐུར་སྒྱུར་བར་བྱེད་དོ། །གཟུངས་ ཀྱི་དབང་ཕྱུག་རྒྱལ་པོས་ཞུས་པ་ལས། ཁམས་སྦྱོང་བྱེད་དྲུག་ཅུ་བསྟན་པའང་བཞི་པོ་འདིས་བསྡུས་པས་ཁམས་དག་བྱེད་རྒྱུ་བཞི་ལྡན་ལ་ཐུབ་པའི་རྗེས་སྐྱེས་སྲས་ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་འབྲས་བུ་ནི་ མོས་པས་སྒྲིབ་པས་གཙང་བ་དང་མི་གནས་པས་གནས་པ་དང་འདྲ་བར་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བདག་མེད་པའི་བདག་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་བདེ་བ་དང་། སྙིང་རྗེས་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་དུ་བཞུགས་པའི་རྟག་ པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་བཞི་འཐོབ་སྟེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། སྙིང་རྗེ་དམན་པ་ཉིད་ཕྱིར་ཡང་། །གནས་པའི་འབད་རྩོལ་ཆེན་པོ་མེད། །གང་དག་བརྩེ་བ་ཆེན་པོ་པ། །གཞན་གྱི་ངོར་ན་བཞུགས་པ་ཡིན། ། 1-165 ཞེས་སོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞི་ནི་ཆོས་སྐུ་ལ་བཞི་པོ་དེ་ལས་བཟློག་པར་འཛིན་པའོ། །ཉན་རང་དང་དབང་ཐོབ་པའི་རྒྱལ་སྲས་ལའང་དེ་དག་མེད་དེ་ཡིད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་སྐྱེ་བ་དང་། མ་རིག་ པའི་བག་ཆགས་དང་འཁོར་འདས་ལ་ཉེ་རིང་ཡོད་ཅིང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་གཉིས་གང་ལ་མི་གནས་པས་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་བདག་སྲེད་ཅེས་གསུངས་སོ། །བཞི་པ་བྱེད་ལས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཡིད་འབྱུང་ རྒྱས་པར་འཆད་པ་ནི། གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཁམས་མེད་ན། །ཅེས་པའི་ཚིགས་བཅད་གཉིས་དཔལ་འཕྲེང་གི་མདོ་བཞིན་དུ་བཀོད་པ་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་ལྡན་པ་ལ་རྒྱ་མཚོ་ཆེ་བཞིན་ཞེས་པ་ནི་འདི་ ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐུའི་སྣོད་དོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རིན་པོ་ཆེ་དང་། སྙིང་རྗེའི་རླན་ལྡན་པའོ། །དབྱེར་མེད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་ནི་མངོན་ཤེས་ལྔ་སྣང་བ་དང་། ཡེ་ཤེས་ནི་ཚ་བ་དང་། དྲི་ མ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི་མདོག་གསལ་བ་བཞིན་ཡོད་པའོ། །དྲུག་པ་ཁམས་དེ་ལ་བློ་འཇུག་པ་ནི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཁམས་དེ་ལ་བློ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་སོགས་པའོ། །བདུན་པ་གནས་སྐབས་ཀྱི་ དབྱེ་བ་ནི་མ་དག་པ
【現代漢語翻譯】 例如，在《金光明經》中說：『如來藏的體性是所有相完全清凈，譬如黃金、水和虛空的自性本來清凈一樣，法的本來清凈也不是沒有的。』這裡所說的『濕潤』，是指從那個種姓中生起慈悲的濕潤。 第二，『因』是指對佛法的信仰。對於大乘佛法，那些憤怒、完全不希望解脫的貪婪者、外道，以及捨棄大乘佛法的僧侶等等，爲了對治這四種情況，要修習對大乘的信仰、般若波羅蜜多、虛空藏等三摩地，以及大慈悲。通過修習這四種，可以消除聲聞害怕輪迴痛苦的恐懼，以及獨覺因為沒有慈悲而無法清凈自性的障礙等四種障礙，從而將自性轉化為法身。在《陀羅尼自在王請問經》中，也提到了六十種清凈自性的方法，這些方法都包含在這四種之中。因此，具備四種清凈自性之因的人，被稱為『佛陀的後裔』。第三，『果』是指通過信仰使障礙清凈，通過不住于輪迴而安住于涅槃，如同通過智慧證悟無我之我，通過三摩地獲得安樂，通過慈悲獲得直至輪迴結束都安住於世的常樂我凈四種功德。正如《釋量論》中所說：『因為慈悲微弱，所以沒有安住的巨大努力。那些具有偉大慈悲的人，爲了他人而安住於世。』 四種顛倒是指對法身執著與這四種功德相反的觀點。聲聞、獨覺和獲得自在的菩薩也沒有這些功德，因為他們有意識蘊的生起、無明的習氣，以及對輪迴和涅槃的親疏之分。因為菩薩不住于輪迴和涅槃，所以沒有這些功德，因此被稱為『我愛』。第四，關於詳細闡述因行為產生的痛苦而生起厭離心，接下來的兩句偈頌是按照《寶鬘經》的體例安排的。第五，『具備』就像大海一樣，指的是這是法性身的容器，具備智慧的珍寶和慈悲的濕潤。具備無分別的功德，指的是具有五種神通的顯現，智慧是溫暖，無垢的法性就像顏色鮮艷一樣存在。第六，對自性產生錯誤的理解，是指凡夫對自性產生顛倒的理解等等。第七，階段性的區分是指不清凈的階段
【English Translation】 For example, in the Sutra of Golden Light, it says: 'The essence of the Tathagata (如來，Tathāgata) is the complete purification of all characteristics, just as the nature of gold, water, and space is inherently pure. Likewise, the inherent purity of Dharma (法，Dharma) is not non-existent.' Here, 'moisture' refers to the moisture of compassion arising from that lineage. Second, 'cause' refers to faith in the Dharma. For those who are angry with the Mahayana (大乘，Mahāyāna) Dharma, those who are greedy and do not wish for liberation, the Tirthikas (外道，Tīrthika), and those who abandon the Mahayana, such as Senda-vas (僧侶，Saṃgha), to counteract these four, one should cultivate faith in the Mahayana, the Prajñāpāramitā (般若波羅蜜多，Prajñāpāramitā), the Samadhi (三摩地，Samādhi) such as the Akashagarbha (虛空藏，Ākāśagarbha), and great compassion. By cultivating these four, one can eliminate the fear of the suffering of Samsara (輪迴，Saṃsāra) for the Shravakas (聲聞，Śrāvaka), and the four obscurations such as the inability of the Pratyekabuddhas (獨覺，Pratyekabuddha) to purify their nature due to the lack of compassion, thereby transforming the nature into Dharmakaya (法身，Dharmakāya). In the Sutra Requested by the King of Dhāraṇīśvararāja (陀羅尼自在王請問經，Dhāraṇīśvararāja), the sixty methods of purifying the nature are also mentioned, which are all contained within these four. Therefore, those who possess the four causes of purifying the nature are called 'the offspring of the Buddha (佛陀，Buddha)'. Third, 'fruit' refers to the purification of obscurations through faith, abiding in Nirvana (涅槃，Nirvāṇa) by not dwelling in Samsara, like realizing the selflessness of self through wisdom, obtaining bliss through Samadhi, and obtaining the four perfections of permanence by abiding in the world until the end of Samsara through compassion. As stated in the Pramāṇavārttika (釋量論，Pramāṇavārttika): 'Because compassion is weak, there is no great effort to abide. Those who have great compassion abide for the sake of others.' The four inversions refer to holding views contrary to these four qualities regarding the Dharmakaya. The Shravakas, Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas (菩薩，Bodhisattva) who have attained freedom also do not have these qualities, because they have the arising of the aggregate of consciousness, the habitual tendencies of ignorance, and the distinction between Samsara and Nirvana. Because the Bodhisattva does not dwell in either Samsara or Nirvana, they do not have these qualities, and therefore are called 'self-love'. Fourth, regarding the detailed explanation of the suffering arising from actions and the arising of aversion, the following two verses are arranged according to the style of the Ratnavali (寶鬘經，Ratnavali). Fifth, 'possessing' is like the great ocean, referring to this being the container of the Dharmata-kaya (法性身，Dharmatā-kāya), possessing the jewel of wisdom and the moisture of compassion. Possessing non-dual qualities refers to having the manifestation of the five Abhijñās (神通，Abhijñā), wisdom is warmth, and the stainless Dharmata is present like a clear color. Sixth, having a mistaken understanding of the nature refers to ordinary beings having inverted understandings of the nature, and so on. Seventh, the distinction of stages refers to the impure stage.
་ལ་སོགས་པའོ། །སྔར་བཤད་པ་ཀུན་བསྡུས་པ་ན་མིང་གསུམ་ནི་མ་དག་པ་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་སོགས་པའོ། །བརྒྱད་པ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་ཞེས་པ་སྟེ་ལྷ་མོ་བཞིས་ཞུས་པ་ལས། 1-166 སྙིང་པོ་ཤིན་ཏུ་སྙིང་པོ་མཆོག །གང་དེ་ཀུན་བདག་ལ་གནས་པ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གསང་ཆེན་ནི། །ལྷ་མོ་ཁྱོད་ལ་བཤད་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། ། དགུ་པ་མི་འགྱུར་བ་ནི་ཉེས་པ་གློ་ བུར་ཏེ་རྩ་བ་མེད་པའི་ཐ་དད་ལྡན་པ་སྤྲིན་ལྟར་དང་ཡོན་ཏན་རང་བཞིན་མེའི་ཚ་བ་ལྟར་གནས་པ་ཅེས་པས་བསྟན་ནས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་དང་པོ་སེམས་ཅན་གྱི་དུས་ན་འགྱུར་ བ་མེད་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་བཅད་བཅུ་གཉིས་ཏེ་གོས་པ་ནི་འགྱུར་བའོ། །སེམས་གྱི་རང་བཞིན་ནི་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་དབྱེར་མེད་དོ། །ཕྱེ་བ་ནི་བསྐྱེད་པའོ། ། རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་ཚོགས་པ་མེད་པ་ནི་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་རྒྱུ་མེད་པ། ཅེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་ནི་དྲང་སྲོང་རྒྱས་པས་ཞུས་པ་དང་ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱི་མདོ་ལས་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་དག་ མ་དག་གཉིས་ཀའི་དུས་ན་འགྱུར་བ་མེད་པ་ནི་སྐྱེ་འཆི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་སེམས་ཉིད་སྐྱེ་འཆི་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་པ་དེ་དག་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སྟོན་ཡང་དེ་དག་གི་ སྡུག་བསྔལ་མེད་པའོ། །དེ་ནི་བདེན་མཐོང་ཡན་ཆད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ལ། བྱ་བ་སྒྲུབ་ལ་རྟག་ཏུ་བློ་མན་ཆད་ནི་དག་པའི་ས་གསུམ་དང་ཅི་རིགས་པར་སྦྱར་རོ། །གསུམ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚེའང་འགྱུར་བ་མེད་པ་ནི་གཞན་འགྱུར་མིན་བདག་ཅེས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་ཅེས་པ་བསྒྲུབས་ནས་དེ་ནི་ཡིད་ཅེས་པའི་རྐང་པ་གཉིས་གཉིས་ཀྱིས་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་བཞི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཆུ་བོ་བཞི་མེད་པར་བསྟན་ནས་མི་བཟད་ཡོན་ཏན་ཅེས་པས་བཞི་པོ་དེའི་དོན་ཡང་རྣམ་པར་གཞན་དུ་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པའི་མདོ་བཞིན་དུ་འཆད་དོ། ། 1-167 བཅུ་པ་ཤིན་ཏུ་དག་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཁམས་དེ་ལ་དབྱེ་བ་མེད་པའི་དོན་ནི་གང་ཕྱིར་དེ་ནི་ཅེས་པས་བསྟན་ནས་ཚིག་རྐང་དང་པོ་གཉིས་ཀྱི་དོན་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་བཞིས་འཆད་པ་ ནི་ཁམས་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་དབྱེར་མེད་པས་ཆོས་སྐུ་དང་ཆོས་དེའི་རིགས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཐོབ་ཅིང་རྟོགས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་། འཕགས་པའི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཅེས་སྦྱར་ རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་ཀུན་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ཅེས་པའི་རྐང་པ་ཕྱི་མ་གཉིས་འཆད་དེ་ཆོས་དེ་དག་ཟག་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་ན་གཉིས་མེད་དུ་ཡོད་པའོ། །ཡོན་ཏན་གྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཅེས་ པས་ནི་དེ་ལས་གཞན་པའི་མྱང་འདས་མེད་པར་སྟོན་ཏོ། །དེ་འདྲ་བའི་མྱང་འདས་དེ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་དང་ལྡན་པའི་ཤེར་ཕྱིན་བསྒོམས་པས་འགྲུབ་པ་རྒྱལ་པོའི་གཟུགས་འབྲི་བའི་དཔེས་སྟོན་ པ་ནི་ཇི་ལ
【現代漢語翻譯】 等。總而言之，前面所說的所有內容可以歸納為三個方面，即不清凈的界等。第八個方面是普遍存在，即如何存在？這是四位天女請問的內容。 世尊開示： 『心要中之最極心要， 存在於一切主宰之中， 諸佛之大秘密， 我將為汝等天女宣說。』 第九個方面是不變性，指的是突發的過失，即沒有根本的、具有差異性的如雲般的客塵煩惱，以及如火的熱性般存在的功德自性。通過這些來闡述，並進一步詳細解釋。首先，在眾生階段如何不變？如『虛空』等十二頌所說，『著衣』即是變化。心的自性是法界與智慧無二無別。『分開』即是生起。沒有因緣的聚合，如『最初的佛沒有原因』一樣。這些是賢者廣說和《虛空藏經》中所說的。其次，在清凈與不清凈兩種狀態下都不變，如『生與死』等所說，領悟到心性無生無死的意義，即使爲了眾生的利益而示現，他們也沒有痛苦。這是證悟真如之前的功德，而對於行事和始終如一的智慧，則應與清凈的三地相應結合。第三，在完全清凈的佛陀狀態下也不變，如『非他所變』的理由，證明了無生，並通過『彼即是意』的兩句經文，揭示了常等四種意義，以及沒有四種痛苦之流，並通過『不可思議之功德』，如經文一樣闡釋了這四種意義，即沒有其他方面的增減。 第十個方面是最極清凈，即佛陀的界與無分別的意義。『因為彼』揭示了這一點，並通過四種名稱來解釋前兩句經文的意義，即由於該界與諸佛的一切法無二無別，因此是法身，並且由於獲得和證悟了該法的體性，因此是如來，並與聖者的勝義諦相結合。解釋『一切法皆現證菩提』的后兩句經文，即這些法在無漏的法界中是無二無別的。『一切功德之相』表明沒有其他涅槃。像這樣的涅槃，通過具備佈施等方便的般若波羅蜜多禪修來成就，就像用國王的形象來比喻一樣，即如何。
【English Translation】 Etc. In summary, all that has been said before can be summarized into three aspects, namely the impure realms, etc. The eighth aspect is being all-pervasive, i.e., how is it? This is what the four goddesses asked. The Lord said: 'The very essence of the heart, dwells in the lord of all, the great secret of all Buddhas, I shall explain to you goddesses.' The ninth aspect is immutability, which refers to sudden faults, i.e., adventitious defilements like clouds that have no root and are characterized by differences, and the inherent nature of qualities that abide like the heat of fire. This is explained through these, and further elaborated in detail. First, how is it immutable in the state of sentient beings? As stated in the twelve verses such as 'space', 'wearing clothes' is change. The nature of mind is the indivisibility of the dharmadhatu and wisdom. 'Separating' is arising. The aggregation of causes and conditions is absent, just as 'the first Buddha has no cause'. These are what the sage extensively explained and what is taught in the Akashagarbha Sutra. Secondly, it is immutable in both pure and impure states, as stated in 'birth and death', etc., realizing the meaning of the mind's nature as unborn and undying, even though it is shown for the benefit of sentient beings, they have no suffering. This is the merit before seeing the truth, and for actions and consistent wisdom, it should be combined appropriately with the three pure grounds. Thirdly, it is immutable even in the state of complete purity, the Buddha, as the reason of 'not being changed by others' proves no birth, and through the two lines of 'that is the mind', it reveals the four meanings of permanence, etc., and the absence of the four rivers of suffering, and through 'inconceivable qualities', it explains these four meanings as in the sutra, i.e., without increase or decrease in other aspects. The tenth aspect is the most pure, i.e., the meaning of the Buddha's realm and non-differentiation. 'Because that' reveals this, and the meaning of the first two lines of the verse is explained through four kinds of names, i.e., because that realm is inseparable from all the dharmas of the Buddhas, it is the Dharmakaya, and because it has attained and realized the nature of that dharma, it is the Tathagata, and it is combined with the ultimate truth of the noble ones. Explaining the latter two lines of 'all dharmas are manifestly awakened to Bodhi', i.e., these dharmas are non-dual in the uncontaminated dharmadhatu. 'All aspects of qualities' shows that there is no other nirvana than that. Such a nirvana is accomplished through the meditation of Prajnaparamita, which possesses the means of generosity, etc., just as the example of drawing the image of a king, i.e., how.
ྟར་རི་མོ་ཅེས་པའོ། །འདི་ནི་གཙུག་ན་རིན་པོ་ཆེའི་མདོ་ལས་གསུངས་སོ། །ཤེས་རབ་དང་ཡེ་ཤེས་ནི་མཉམ་བཞག་དང་རྗེས་ཐོབ་བོ། །དེ་ན་སངས་རྒྱས་ཅེས་པས་ནི་དེ་དག་ གི་དོན་བསྡུས་ནས་དེ་ལྟར་ཅེས་པས་ནི་སྤྱིའི་དོན་སྡུད་དོ། །གསུམ་པ་དེ་དཔེས་མཚོན་པ་ནི་ཉོན་མོངས་སྦུབ་ན་གནས་པ་དེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་སྟོན་ཏེ། དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་ལས། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད། ། 1-168 འོན་ཀྱང་གློ་བུར་དྲི་མས་བསྒྲིབས། །དེ་བསལ་ན་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་མདོ་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པ་སྤྱན་དང་ ལྡན་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལུས་ཀྱི་ནང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མི་གཡོ་བར་བཞུགས་སོ་བྱ་བ་དེ་དང་དྲི་མས་བསྒྲིབས་པའི་དཔེ་དགུ་གསུངས་པ་བསྡུས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་པད་ངན་ཅེས་པའོ། ། དྲི་མའི་དཔེ་དགུ་ནི་དྲི་མ་པདྨ་ཅེས་པའོ། །ཁམས་ཀྱི་དཔེ་དགུ་ནི་སངས་རྒྱས་སྦྲང་རྩི་ཅེས་པའོ། །གསུམ་པོ་དེ་རིམ་པ་བཞིན་རྒྱས་པར་འཆད་པ་ན་དང་པོ་ནི་ཇི་ལྟར་མདོག་ངན་ཅེས་ པ་ལ་སོགས་པ་དང་པདྨ་སྲོག་ཆགས་ཅེས་པའི་དོན་བསྡུ་དང་བཅས་པས་བསྟན་ཏེ་འདིས་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་བསྟན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་ཆགས་སྡང་ རྨོངས་དེའི་ཞེས་པ་སྟེ་དུག་གསུམ་གྱི་བག་ཆགས་ནི་རྩ་བ་ཡིན་པས་གསུམ་དུ་ཕྱེའོ། །ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་ནི་གསུམ་པོ་དེ་ལས་གཞན་པའམ་ཡང་ན་ཉི་ཤུ་པའོ། །བྱིས་པ་ལ་ནི་མངོན་གྱུར་ དང་བཞིའོ། །དགྲ་བཅོམ་ལ་ནི་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་སོ། །སློབ་པ་ལ་ནི་མཐོང་སྒོམ་གྱི་སྤང་བྱ་གཉིས་སོ། །ས་ཐོབ་ལ་ནི་ས་བདུན་དང་ས་གསུམ་ལ་བརྟེན་པ་གཉིས་སོ། །ཉོན་མོངས་དང་དཔེའི་འདྲ་ཆོས་སྟོན་པ་ནི་ཇི་ལྟར་འདམ་སྐྱེས་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། ། 1-169 གསུམ་པ་ནི་རང་བཞིན་གསུམ་གྱིས་ཞེས་པ་སྟེ་ཆོས་སྐུ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་དང་། སྦྲང་རྩི་དང་སྙིང་པོ་གསུམ་དང་། གསེར་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། གཏེར་དང་ཤིང་རིན་པོ་ཆེའི་སྐུ་དང་། འཁོར་ ལོས་བསྒྱུར་བ་དང་། གསེར་ལྔས་རིགས་མཚོན་པའོ། །རྒྱུ་མཐུན་གྱི་ཆོས་སྐུ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རབ་བོ། །དཔེ་དེ་དག་རྒྱས་པར་འཆད་པ་ན་རྟོགས་པ་ཆོས་སྐུ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་དང་ འདྲ་བ་དང་། བསྟན་པ་ཆོས་སྐུའི་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའམ་སྣ་ཚོགས་པ་དཔེ་གཉིས་དང་འདྲ་བར་སྟོན་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་འདས་ཕྱིར་ཅེས་པ་དང་། གསེར་གྱི་དཔེ་རང་བཞིན་ཅེས་པ་དང་རིགས་ ཀྱི་དཔེ་ལྔ་གཏེར་དང་ཅེས་པས་བསྟན་ཏེ་ཡང་དག་བླངས་པ་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་དགེ་བས་ནུས་པ་སད་པའོ། རྔོག་རང་བཞིན་སྟོང་ཉིད་དང་། བསྒྲུབ་བྱུང་དགེ་བའི་བག་ཆགས་ཡིན་ཟེར། རིན་ཆེན་ལ་ སོགས་པ་དཔེ་ཕྱི་མ་གསུམ་ནི་སྐུ་གསུམ་གྱི
【現代漢語翻譯】 名為『如畫』（tar ri mo ches pa'o）。這是在《寶積經》（gtsug na rin po che'i mdo）中說的。智慧（shes rab）和勝觀（ye shes）是止（mnyam bzhag）和觀（rjes thob）的結合。因此，『佛』（sangs rgyas）這個詞概括了這些含義，而『如是』（de ltar）這個詞概括了一般的含義。 第三，用例子來象徵，例如『煩惱存在於花萼中』（nyon mongs sbub na gnas pa de）等來表示。《喜金剛》（dgyes pa'i rdo rje）中說：『眾生即是佛，然為客塵所染污，若除彼垢即是佛。』（sems can rnams ni sangs rgyas nyid，'on kyang glo bur dri mas bsgribs，de bsal na ni sangs rgyas nyid） 《如來藏經》（de bzhin gshegs pa'i snying po'i mdo）中說，所有如來（de bzhin gshegs pa）的身體都具有智慧（ye shes），具有眼睛（spyan），如實地、毫不動搖地存在於所有眾生的身體中。以及九個被污垢遮蔽的例子，概括為『佛在蓮花中』（sangs rgyas pad ngan）。 九個污垢的例子是『污垢如蓮花』（dri ma pad+ma）。九個自性的例子是『佛如蜂蜜』（sangs rgyas sbrang rtsi）。如果依次詳細解釋這三個例子，那麼第一個例子通過『如何顏色不好』（ji ltar mdog ngan）等，以及概括『蓮花中的生物』（pad+ma srog chags）的含義來表示，這表明了俱生輪涅（kun nas nyon mongs pa dang rnam par byang ba lhan cig skyes par）。 第二個例子是『貪嗔癡』（chags sdang rmongs de'i），即三毒（dug gsum）的習氣是根本，所以分為三類。近煩惱（nye ba'i nyon mongs）是這三者之外的，或者是二十種。對於凡夫（byis pa）來說，是現行的和四種。對於阿羅漢（dgra bcom）來說，是無明的習氣。對於有學（slob pa）來說，是見道和修道所斷的兩種。對於登地者（sa thob）來說，是依賴於七地和三地的兩種。 展示煩惱和例子之間的相似之處，例如『如何從泥中生起』（ji ltar 'dam skyes）等。 第三個例子是『通過三種自性』（rang bzhin gsum gyis），即法身（chos sku）是佛的身體，以及蜂蜜和精華三種，以及黃金的真如（de bzhin nyid），以及寶藏和如意樹的身體，以及轉輪王，以及用五種黃金象徵種姓。 因相法身（rgyu mthun gyi chos sku）是佛的經典。詳細解釋這些例子，證悟法身（rtogs pa chos sku）類似於如來的身體，教法法身（bstan pa chos sku）的深奧和廣闊或多樣性類似於兩個例子，即『超越世間』（'jig rten 'das phyir），以及黃金的例子『自性』（rang bzhin），以及五種種姓的例子『寶藏』（gter），正確獲得是指大乘的善根喚醒了力量。有人說，本性是空性，獲得的是善的習氣。後面的三個例子，如珍寶等，是三身（sku gsum）的象徵。
【English Translation】 It is called 'Like a Painting' (tar ri mo ches pa'o). This is stated in the 'Ratnakuta Sutra' (gtsug na rin po che'i mdo). Wisdom (shes rab) and insight (ye shes) are the combination of calm abiding (mnyam bzhag) and special insight (rjes thob). Therefore, the word 'Buddha' (sangs rgyas) summarizes these meanings, and the word 'Thus' (de ltar) summarizes the general meaning. Third, illustrating with examples, such as 'Afflictions reside in the calyx' (nyon mongs sbub na gnas pa de) and so on. In the 'Hevajra Tantra' (dgyes pa'i rdo rje) it says: 'Sentient beings are Buddhas, but are obscured by adventitious stains. If those stains are removed, they are Buddhas.' (sems can rnams ni sangs rgyas nyid, 'on kyang glo bur dri mas bsgribs, de bsal na ni sangs rgyas nyid) The 'Tathagatagarbha Sutra' (de bzhin gshegs pa'i snying po'i mdo) states that the bodies of all Tathagatas (de bzhin gshegs pa) possess wisdom (ye shes) and eyes (spyan), and reside unmoving in the bodies of all sentient beings as they are. And the nine examples of being obscured by stains are summarized as 'Buddha in a lotus' (sangs rgyas pad ngan). The nine examples of stains are 'Stains like a lotus' (dri ma pad+ma). The nine examples of elements are 'Buddha like honey' (sangs rgyas sbrang rtsi). If these three examples are explained in detail in order, the first example is shown by 'How bad the color is' (ji ltar mdog ngan) and so on, and by summarizing the meaning of 'Creatures in a lotus' (pad+ma srog chags), which shows that samsara and nirvana are co-emergent (kun nas nyon mongs pa dang rnam par byang ba lhan cig skyes par). The second example is 'Attachment, hatred, and ignorance' (chags sdang rmongs de'i), that is, the imprints of the three poisons (dug gsum) are the root, so they are divided into three categories. The near afflictions (nye ba'i nyon mongs) are other than these three, or twenty in number. For ordinary people (byis pa), they are manifest and fourfold. For Arhats (dgra bcom), it is the imprint of ignorance. For learners (slob pa), it is the two to be abandoned by the path of seeing and the path of meditation. For those who have attained the bhumis (sa thob), it is the two that depend on the seven bhumis and the three bhumis. Showing the similarities between afflictions and examples, such as 'How it arises from mud' (ji ltar 'dam skyes) and so on. The third example is 'Through the three natures' (rang bzhin gsum gyis), that is, the Dharmakaya (chos sku) is the body of the Buddha, and the three of honey and essence, and the Suchness of gold (de bzhin nyid), and the body of treasure and wish-fulfilling tree, and the Chakravartin, and symbolizing lineage with five golds. The causal Dharmakaya (rgyu mthun gyi chos sku) is the scriptures of the Buddha. Explaining these examples in detail, the realized Dharmakaya (rtogs pa chos sku) is similar to the body of the Tathagata, and the profundity and vastness or diversity of the teaching Dharmakaya (bstan pa chos sku) is similar to the two examples, that is, 'Beyond the world' ('jig rten 'das phyir), and the example of gold 'Nature' (rang bzhin), and the example of the five lineages 'Treasure' (gter), correct attainment means that the merit of the Mahayana awakens the power. It is said that the nature is emptiness, and what is obtained is the imprint of good. The latter three examples, such as jewels, are symbols of the three bodies (sku gsum).
་དཔེར་སྣང་ངོ་། །རྐྱེན་གྱིས་མ་བྱས་པར་ཡེ་ནས་རང་བྱུང་གི་དོན་དམ་ནི་ཁམས་ཏེ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོས་དད་པར་བྱ་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི་ས་ ཐོབ་པས་ནི་མཐོང་བའོ། །ཁམས་དེ་ལ་སྐྱོན་ཡོན་བསལ་བསྣན་བྱ་རྒྱུ་ནི་མེད་ཀྱི་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་གྲོལ་བར་སྟོན་པ་ནི་འདི་ལ་ཞེས་པ་སྟེ། དཀོན་མཆོག་ཟ་མ་ཏོག་གི་མདོ་ལས། ལམ་གྱི་ཆོས་རྣམས་ནི་སྒྲོན་མ་ལྟར་སྔར་ཡོད་གསལ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། ། 1-170 ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་རྣམ་དབྱེར་ཅེས་པ་སྟེ་ཁམས་དང་ཐ་མི་དད་དོ། །བཞི་པ་ཁམས་བསྟན་པའི་དགོས་པ་ནི་སྤྲིན་དང་ཞེས་པ་སྟེ། ཡང་དག་མཐའ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྤྲིན་ལ་ སོགས་པའི་དཔེ་བསྟན་ཏེ་སྔར་ནི་འཁོར་ལོ་གཉིས་པར་རོ། །བླ་མའི་རྒྱུད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་མདོ་རྒྱུད་ཟབ་མོ་རྣམས་སོ། །འདིས་ཁམས་དྲང་དོན་དུ་འཆད་པ་ནི་མ་ཡིན་ གྱི་དེ་བསྟན་པའི་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ་སྙིང་པོའི་དོན་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བ་སྙིང་པོ་མེད་པ་ལ་སྙིང་པོའི་སྒྲས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་འཁོར་འདས་འདྲེས་པའི་རྒྱུད་ ཡིན་ནོ། །གཞུང་འདིས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་རིགས་འཆད་པས་ན་རིགས་རྣམ་པར་དབྱེ་བའོ། །ལེའུ་དང་པོའོ།། །། ༄། །ལེའུ་གཉིས་པ། བྱང་ཆུབ། གནས་ལྔ་པ་བྱང་ཆུབ་ལ་མདོར་བསྟན་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་སྒྲིབ་པས་དག་པ་ནི་ ངོ་བོའོ། །ཡེ་ཤེས་གཉིས་ནི་ཐོབ་པའི་རྒྱུའོ། །སྒྲིབ་པ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་ནི་འབྲས་བུའོ། །རང་བཞིན་གྱི་དོན་བྱེད་ལས་སོ། །ལས་དེའི་རྟེན་དང་ལྡན་པ་ནི་ལྡན་པའོ། །ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་སྐུ་ གསུམ་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་དུ་འཇུག་པ་ནི་འཇུག་པའོ། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཇི་སྲིད་པར་རྟོགས་པ་དང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་སྟེ་དོན་བརྒྱད་དོ། །དང་པོ་ངོ་བོ་ནི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཞེས་པ་སྟེ་སེམས་དེ་དྲི་མ་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་སྟེ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རྒྱུད་ལས། 1-171 བྱང་ཆུབ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་འདི་ནི་གཉིས་སུ་མེད་དེ་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་དོ། །བྱ་བ་དང་། སེམས་ནི་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་དང་། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ་ གསུམ་པོ་དེ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་དེ་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་དོ། །བྱ་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་དེ། །ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས། །གང་ཞིག་དེ་རྟོགས་འདོད་པ་དེ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ནི་མ་གྲུབ་དང་། །ཞེས་སྦྱར་བས་ནི་སྒྲིབ་པ་གཉིས་འཛད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནོ། །གཉིས་པ་རྒྱུ་ནི་དེ་ནི་ཆོས་ལ་ཞེས་པ་སྒྲིབ་ པ་གཉིས་དང་། ཞེས་པས་རྒྱས་པར་བཤད་ནས་སྟོན་ནོ། །གསུམ་པ་འབྲས་བུ་ནི་དྲི་མེད་ཆུ་ལྡན་ཞེས་པས་བསྟན་ནས་ཆུ་མཚོ་ཞེས་
【現代漢語翻譯】 例如顯現。未由因緣所造，而是本自俱生的勝義，即是界，是凡夫所應信仰的，唯有登地者才能證見。此界沒有可去除的過失或可增加的功德，僅憑證見即可解脫，此即所謂的『此』。正如《寶積經》所說：『道之諸法如燈，是先前存在而能顯明的因。』 其原因是『分別』，即與界無別。第四，宣說界的必要性，如『云』，即以云等比喻來說明真實之邊等，這在第二轉法輪中已述。上師之續，即如來藏等甚深經續。這並非將界解釋為不了義，而是爲了說明其必要性，因為心性的意義是，佛法如虛空般無有自性，卻以『心性』之名來表示。這是輪迴與涅槃混合的續。此論典闡述了三寶的種姓，因此名為『種姓分別』。第一品完。 第二品 菩提 第五處 菩提，簡要說明為：心的如是性，由遮蔽而清凈，是本體。二種智慧是獲得的因。遠離二障是果。自性的作用是事業。具有該事業的所依是具有。深廣的三身在輪迴中存在多久，它就存在多久。大自在獲得證悟和不可思議，共有八個意義。第一，本體是『自性光明』，即心成為無垢的佛性，如《毗盧遮那現證菩提經》所說： 『菩提與一切智，此二無別，不可作二。』以及，『心是虛空之自性，心之自性是菩提之自性，此三無別，不可作二。』以及，『菩提是虛空之相，斷除一切分別。誰欲證悟彼，彼即名為菩提薩埵。』這是所說的意義。『在心之自性中未成立』，以此說明斷除二障的原因。第二，因是『彼是法』，由『二障』廣說並闡釋。第三，果由『無垢水具』來表示，並以『水海』來...
【English Translation】 For example, it appears. The ultimate truth that is not created by conditions but is naturally arising is the dhātu (界, 界, dhātu, element/realm), which is only to be believed by ordinary beings, but seen by those who have attained the ground. There is nothing to remove or add to that dhātu (界, 界, dhātu, element/realm); it is taught that liberation comes from merely seeing it, which is what is meant by 'this'. As it is said in the Tathāgatagarbha Sūtra (《寶積經》): 'The dharmas of the path are like a lamp, the cause that illuminates what was already there.' The reason for this is 'distinction', which is non-different from the dhātu (界, 界, dhātu, element/realm). Fourth, the need to show the dhātu (界, 界, dhātu, element/realm) is like 'clouds', that is, examples such as clouds are shown to illustrate the ultimate truth, etc., which was already discussed in the second turning of the wheel. The tantra (續) of the lama (上師) refers to profound sūtras (經) and tantras (續) such as the Tathāgatagarbha (如來藏). This does not explain the dhātu (界, 界, dhātu, element/realm) as provisional, but rather shows the need to explain it, because the meaning of the essence is that the Buddha's teachings are like the sky, without essence, but are shown with the word 'essence'. This is a tantra (續) that mixes saṃsāra (輪迴) and nirvāṇa (涅槃). Because this text explains the gotra (種姓) of the Three Jewels, it is called 'Distinguishing the Gotras (種姓分別)'. Chapter One. Chapter Two. Bodhi (菩提) The fifth topic, bodhi (菩提): The concise explanation is that the suchness of mind, purified by obscurations, is the essence. The two jñānas (智慧) are the cause of attainment. Being free from the two obscurations is the result. The function of nature is activity. Having the basis of that activity is having. The profound and vast three kāyas (身) exist as long as saṃsāra (輪迴) exists. The great self attains realization and is inconceivable; these are the eight meanings. First, the essence is 'self-luminous nature', that is, the mind becomes the stainless Buddha nature, as it is said in the Vairocanābhisambodhi Tantra (《毗盧遮那現證菩提經》): 'Bodhi (菩提) and sarvajñāna (一切智) are not two, they cannot be made two.' And, 'The mind is the nature of space, the nature of mind is the nature of bodhi (菩提); these three are not two, they cannot be made two.' And, 'Bodhi (菩提) is the characteristic of space, abandoning all kalpanas (分別). Whoever wishes to realize that, is called a bodhisattva (菩提薩埵).' This is the meaning that is spoken. 'Not established in the nature of mind', this explains the reason for exhausting the two obscurations. Second, the cause is 'that is the dharma (法)', explained and elaborated by 'two obscurations'. Third, the result is indicated by 'stainless water-possessing', and by 'water ocean'...
པ་ལ་སོགས་པས་བྲལ་འབྲས་རྒྱས་པར་འཆད་དོ། །བཞི་པ་ལས་ ནི་ཟག་པ་མེད་ཁྱབ་ཅེས་པ་སྟེ་འབྱུང་བཞིས་མ་བསྐྱེད་པའི་དམ་པའི་དབང་པོ་དྲུག་དོན་ལ་ཡིད་ཡུལ་གྱི་ཆོས་ནི་དེ་ལ་བསམས་ན་དོན་དམ་གྱི་བདེ་བ་བསྐྱེད་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། ། རྒྱུ་མཚན་དང་བྲལ་བར་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། ནམ་མཁའ་འདྲ་ཞིང་རྡུལ་བྲལ་གཟུགས་བཟང་འཆང་། །ཤེས་རབ་སྲས་པོ་ལུས་དང་མཚན་མི་མངའ། །ཞེས་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །ཟག་མེད་ལ་སོགས་པའི་དོན་དེ་དག་རིམ་པ་བཞིན་རྒྱས་པར་འཆད་པ་ན་གྲོལ་བ་ནི་སྤངས་པ་དང་། 1-172 ཆོས་སྐུ་ནི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་གཉིས་སོ་སོར་རྣམ་གཉིས་ནི་རིམ་པ་བཞིན་ཟག་མེད་དང་ཁྱབ་པའོ། །ཐུན་མོང་རྣམས་གཅིག་ནི་འདུས་མ་བྱས་སོ། །ཇི་ལྟར་རྒྱུ་མིན་ནི་མཁའ་བཞིན་རྒྱས་བཤད་དོ། ། ལྔ་པ་ལྡན་པ་ནི་བསམ་མེད་ཅེས་པས་བསྟན་ནས་རིམ་པ་བཞིན་འཆད་པ་ན། ཡེ་ཤེས་ཡུལ་སངས་རྒྱས་ཞེས་སྦྱར་ནས་ཤེས་གསུམ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་མོ། །གཡུང་དྲུང་གི་དོན་ ནི་ཆོས་ཉིད་དུ་གནས་པའོ། །དྲུག་པ་འཇུག་པ་ནི་ཐོག་མ་ཅེས་པས་བསྟན་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ནི་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་དབྱེར་མེད་ཀྱིས་བཤད་ལ། ལོངས་སྐུ་ནི་སྣ་ཚོགས་ཆོས་ལ་ཅེས་ པ་སྟེ་འདི་ནི་དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་ལྟར་ན་འོག་མིན་དང་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དབང་བསྐུར་བ་ལྟར་ན་མེ་ཏོག་གི་རྒྱན་གྱི་རབ་འབྱམས་བར་མ་ན་བཞུགས་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཚོན་ནི་ཅེས་ པས་གཉིས་ཀར་རུང་མོད་ཀྱི། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ནས་སྤྲུལ་སྐུ་ཡིན་ནོ། །བདུན་པ་རྟག་པ་ནི་རྒྱུ་མཐའ་ལ་སོགས་པའི་དོན་རིམ་པ་བཞིན་འཆད་པ་ན་ཐ་མ་ཆོས་སྐུ་རྟག་པའི་རྒྱུ་གསུམ་ གྱི་གཅིག་ནི་འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་ཡིན་ནོ། །བརྒྱད་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ནི་བསམ་མེད་ལ་རྟགས་དྲུག་གི་དཔེ་ལས་འདས་པ་ནི་རྗེས་དཔག་གི་ཡུལ་མིན་པའོ། །ཐ་མ་ནི་མཐར་ཐུག་གོ ། 1-173 དབང་ཐོབ་པ་ནི་དག་པའི་ས་གསུམ་པའོ། །འདི་དཀོན་མཆོག་གི་རིགས་ཡིན་པ་ནི་ཁམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ཡང་འཆད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལེའུ་གཉིས་པའོ།། །། ༄། །ལེའུ་གསུམ་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡོན་ཏན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལ་རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་ བསྟན་པ་ནི་ཆོས་སྐུ་ནི་རང་དོན་དོན་དམ་གྱི་སྐུ་སྟོབས་སོགས་བྲལ་བའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ལ། གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ནི་གཞན་དོན་ཀུན་རྫོབ་བམ་བརྡའི་སྐུ་སྟེ་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་ མཚན་དཔེའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་ནོ། །དེ་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་དཔེ་ནི་སྡོམ་ནི་ཞེས་པ་སྟེ་བསྟན་པ་རྣམ་གཉིས་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་སོ། །དཔེས་མཚོན་པའི་དོན་བཞི་ཆོས་མཐུན་དང་བཅས་པ་ནི་གནས་དང་ཞེས་ པ་ནས་ཆུ་ཟླའི་དཔེ་རྒྱས་བཤད་ཀྱི་བར་རོ། །སྐུ་གཉིས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་བུ་མོ་རིན་པོ་ཆེའི་མདོ་ལས་འབྱུང་བ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མན་ངག་
【現代漢語翻譯】 因此，遠離諸如「巴拉」等，結果得以充分發展。第四個『業』（梵文：karma，行為）指的是無漏遍及，即非由四大所生的聖妙六根。對於意念的對象，如果對此進行思考，就能產生勝義的安樂。 與原因分離，如《三昧王經》所說：『如虛空般，無塵垢，具妙色，智慧之子，無身亦無相。』正如經中所說。無漏等意義，依次詳細解釋，解脫是斷除。 法身是智慧。這兩者各自有兩種，即依次為無漏和遍及。共同的都是唯一的，即非造作。如何不是原因呢？就像虛空一樣詳細解釋。 第五個『具有』，由『無思』所指示，然後依次解釋。將『智慧境，佛』連線起來，三種智慧是指世間的聞、思、修三種智慧。『永恒』的意義是安住於法性之中。第六個『進入』，由『最初』所指示，自性身以法界和智慧無別來解釋。報身是『各種法』，這就像是總結，如在色究竟天和普賢王如來灌頂時，如鮮花裝飾的無量世界中安住。『如何著色』，雖然兩者都適用，但從大悲心來說，是化身。第七個『恒常』，依次解釋原因和結果等意義，最後一個法身是恒常之因的三者之一，即世間怙主。 第八個『不可思議』，『無思』超越了六種推理的例子，不是推理的對象。最後一個是最終的。獲得權力是指第三清凈地。這屬於如來種姓，因為也在佛性之地解釋。第二章結束。 第三章 菩提的功德 從所依的角度展示菩提的功德，法身是自利，是勝義諦的身體，具有遠離力量等的功德。色身是利他，是世俗諦或表相的身體，具有異熟果，具足妙相的功德。表示這些的例子是『總集』，即兩種教法，兩種色身。用例子表示的四種意義，包括法的一致性，從『處所』到『水月』的例子詳細解釋。兩種身體的六十四種功德，出自《寶女經》，是大乘的竅訣。
【English Translation】 Thus, being free from things like 'Pala', the result is fully developed. The fourth 'Karma' (Sanskrit: karma, action) refers to the un-leaking pervading, that is, the six sacred senses not generated by the four elements. For the object of mind, if one contemplates on it, it generates the bliss of ultimate truth. Being separate from causes, as it is said in the 'Samadhiraja Sutra': 'Like the sky, without dust, possessing excellent form, the son of wisdom, without body and without characteristics.' Just as it is said in the sutra. The meanings of un-leaking etc., are explained in detail in sequence, liberation is the abandonment. The Dharmakaya is wisdom. These two each have two aspects, which are in sequence, un-leaking and pervading. The common ones are all unique, that is, unconditioned. How is it not a cause? It is explained in detail like the sky. The fifth 'having', is indicated by 'without thought', and then explained in sequence. Connecting 'wisdom realm, Buddha', the three wisdoms refer to the worldly wisdoms of hearing, thinking, and meditating. The meaning of 'eternal' is abiding in the nature of reality. The sixth 'entering', is indicated by 'the beginning', the Svabhavikakaya is explained by the inseparability of the Dharmadhatu and wisdom. The Sambhogakaya is 'various dharmas', this is like a summary, such as abiding in the Akaniṣṭha heaven and the immeasurable worlds decorated with flowers, like the empowerment of Samantabhadra. 'How to color', although both are applicable, from great compassion, it is the Nirmanakaya. The seventh 'constant', explains the meanings of cause and effect etc. in sequence, the last Dharmakaya is one of the three causes of constancy, that is, the protector of the world. The eighth 'inconceivable', 'without thought' transcends the examples of six reasonings, it is not the object of inference. The last one is the ultimate. Obtaining power refers to the third pure land. This belongs to the Tathagata lineage, because it is also explained in the Buddha-nature ground. Chapter Two ends. Chapter Three: Qualities of Enlightenment Showing the qualities of enlightenment from the perspective of the basis, the Dharmakaya is for one's own benefit, it is the body of ultimate truth, possessing qualities of being free from powers etc. The two Rupakayas are for the benefit of others, they are the conventional truth or apparent body, possessing the qualities of the ripening fruit, complete with excellent marks. The example representing these is 'collection', that is, the two teachings, the two Rupakayas. The four meanings represented by the examples, including the consistency of the Dharma, from 'place' to the detailed explanation of the example of 'moon in water'. The sixty-four qualities of the two bodies, come from the 'Jewel Girl Sutra', which is the essential instruction of the Mahayana.
གོ །དཔེ་དོན་གྱི་ཆོས་ མཐུན་རྒྱས་པར་འཆད་པ་ནི་མི་ཕྱེད་པ་དང་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་སྤྱོད་པ་ནི་རང་རྒྱལ་དང་རང་བྱུང་ནི་སངས་རྒྱས་ཏེ་ལྔའི་བློའི་ཕྲ་རགས་མཚོན་པའི་དོན་དུ་འབྱུང་ བ་ལྔའི་དཔེའོ། །ཁམས་དྲི་མས་དག་པ་ལས་གདུལ་བྱ་ཉེ་བ་ལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པར་སྦྱར་རོ། །ལེའུ་གསུམ་པའོ།། །། ༄། །ལེའུ་བཞི་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྲིན་ལས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ལ་དོན་བདུན་གྱི་དང་པོ་མདོར་བསྟན་པའི་ཁམས་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་རིགས་སོ། ། 1-174 ཐབས་ནི་ཞི་ཁྲོ་དང་ཆོས་སྟོན་ཚུལ་ལ་སོགས་པའོ། །གདུལ་བའི་བྱ་བ་ནི་རིགས་དང་མཐུན་པའི་ངེས་ལེགས་མངོན་མཐོ་ལ་འགོད་པའོ། །ལྷུན་གྲུབ་ནི་འབད་རྩོལ་མེད་པའོ། །ཐེག་པ་མ་ལུས་པའི་སྤངས་ རྟོགས་སམ་མཁྱེན་པ་བསྒྲུབས་པ་སྟེ་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཁྱབ་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་སམ་ཐུགས་རྗེའོ། །གཉིས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་ཚིགས་བཅད་དང་པོ་འཆད་པའི་གང་གིས་ཅེས་པའི་ངེས་བསྟན་ནི་གདུལ་བྱའི་ ཅེས་པ་སྟེ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་རྟོག་མེད་པའོ། །གཉིས་པ་འཆད་པའི་བརྒྱད་ནི་ངེས་འབྱིན་ཞེས་པ་སྟེ་རྟོན་པ་ནི་རྒྱུའོ། །ས་ལ་སོགས་པའི་གནས་དྲུག་པོ་དེ་སྔར་བསྟན་པའི་རྒྱ་མཚོ་ལ་སོགས་ པ་དང་འདྲ་ཆོས་སྦྱོར་བ་ནི་ཤེས་ཆུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །མཛད་པ་མ་རྫོགས་པ་ནི་དེ་འཁོར་བ་དང་མཉམ་པར་སྔོན་སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་ཕྱིར་དེ་སྲིད་དུ་རྒྱུན་མི་ཆད་དེ་རྟག་ ཏུ་ནུས་པ་ཐོགས་མེད་དུ་ཚང་བས་སོ། །གསུམ་པ་འཕྲིན་ལས་ཀྱི་དཔེ་ནི་བརྒྱ་བྱིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དགུས་བསྟན་ནས་ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་རྒྱན་གྱི་མདོ་བཞིན་དུ་རྒྱས་པར་འཆད་པ་ནི་ ཇི་ལྟར་ཅེས་པ་སྟེ་རྟག་པ་མཐའ་བཟུང་གི་དཔེའོ། །དེ་བཞིན་དད་སོགས་ཅེས་པ་ནི་དོན་ཏེ་དཔེ་དོན་གཉིས་ཀར་ཡང་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ལས་དོན་གྲུབ་པར་བསྟན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ས་ཀུན་ཞེས་པ་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་དེ་མདོར་བསྡུས་ན་གོ་བདེ་བར་འགྱུར་བས་བྱས་ཏེ་སེམས་ཀྱི་འཆར་ནུབ་ཡིན་གྱི་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ཡོད་མེད་ལྟར་དོན་ལ་མི་གནས་པར་སྟོན་ནོ། ། 1-175 གཉིས་པ་ལྷའི་རྔའི་དཔེ་ནི་ཁང་བཟངས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་སྟེང་གི་བར་སྣང་གི་རྔ་བོ་ཆེ་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་དབྱངས་ཏེ་ཇི་ལྟར་ཅེས་པའོ། །དེ་བས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ པར་སྟོན་པ་ནི་གང་ཕྱིར་ཅེས་པའོ། །དེ་སྐལ་མེད་ཀྱིས་མི་ཐོས་པར་སྟོན་པ་ནི་ཇི་ལྟར་རྣ་བ་ཅེས་པའོ། །གསུམ་པ་སྤྲིན་གྱི་དཔེ་ལ་དེ་དགེ་བའི་ལོ་ཏོག་གིས་རྒྱུ་ཡིན་པར་སྟོན་ པ་ནི་ཇི་ལྟར་སྤྲིན་ནི་ཞེས་པ་སྟེ་འགྱུར་དང་མི་འགྱུར་ནི་སྲིད་ཞིའོ། །དེས་འབྲས་བུ་སྣ་ཚོགས་སྐྱེད་པ་ནི་ཇི་ལྟར་བསིལ་དང་ཞེས་པའོ། །དེ་གཞན་ལ་ལྟོས་མེད་དུ་འཇུག་པ་ནི་ཐེག་ པ་ཅེས་པ་སྟེ་སྐལ་ལྡན་ཡོད་ན་སྐལ་མེད་མ་དད་པས་མི་ལྡོག་པའོ། །རྡ
【現代漢語翻譯】 གོ །དཔེ་དོན་གྱི་ཆོས་མཐུན་རྒྱས་པར་འཆད་པ་ནི་མི་ཕྱེད་པ་དང་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་སྤྱོད་པ་ནི་རང་རྒྱལ་དང་རང་བྱུང་ནི་སངས་རྒྱས་ཏེ་ལྔའི་བློའི་ཕྲ་རགས་མཚོན་པའི་དོན་དུ་འབྱུང་བ་ལྔའི་དཔེའོ། །(解釋典故的相符之法，如『不退轉』等，完全行持，即是自在和自然，也就是佛陀，是象徵五種智慧的粗細的五種譬喻。) ཁམས་དྲི་མས་དག་པ་ལས་གདུལ་བྱ་ཉེ་བ་ལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པར་སྦྱར་རོ། །(從清凈的界中接近所化眾生等。) ལེའུ་གསུམ་པའོ།། །།(第三章。) ༄། །ལེའུ་བཞི་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྲིན་ལས།(第四章，菩提之事業。) བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ལ་དོན་བདུན་གྱི་དང་པོ་མདོར་བསྟན་པའི་ཁམས་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་རིགས་སོ། །(菩提之事業有七個要點，首先是簡要說明，界是指聲聞等種姓。) 1-174 ཐབས་ནི་ཞི་ཁྲོ་དང་ཆོས་སྟོན་ཚུལ་ལ་སོགས་པའོ། །(方法是寂靜、忿怒和講經說法等。) གདུལ་བའི་བྱ་བ་ནི་རིགས་དང་མཐུན་པའི་ངེས་ལེགས་མངོན་མཐོ་ལ་འགོད་པའོ། །(調伏之事業是將眾生安置於與其種姓相符的決定之善和增上生。) ལྷུན་གྲུབ་ནི་འབད་རྩོལ་མེད་པའོ། །(任運成就是指無需勤作。) ཐེག་པ་མ་ལུས་པའི་སྤངས་རྟོགས་སམ་མཁྱེན་པ་བསྒྲུབས་པ་སྟེ་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཁྱབ་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་སམ་ཐུགས་རྗེའོ། །(成就所有乘的斷證或智慧，如虛空般周遍，即是智慧或大悲。) གཉིས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་ཚིགས་བཅད་དང་པོ་འཆད་པའི་གང་གིས་ཅེས་པའི་ངེས་བསྟན་ནི་གདུལ་བྱའི་ཅེས་པ་སྟེ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་རྟོག་མེད་པའོ། །(第二是廣說，第一頌解釋『以何』的決定指示，即是所化眾生，沒有那樣的分別念。) གཉིས་པ་འཆད་པའི་བརྒྱད་ནི་ངེས་འབྱིན་ཞེས་པ་སྟེ་རྟོན་པ་ནི་རྒྱུའོ། །(第二是解釋的八種，即是『決定生』，所依賴的是因。) ས་ལ་སོགས་པའི་གནས་དྲུག་པོ་དེ་སྔར་བསྟན་པའི་རྒྱ་མཚོ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་ཆོས་སྦྱོར་བ་ནི་ཤེས་ཆུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །(將地等六處與之前所說的海等相似之處聯繫起來，如『智水』等。) མཛད་པ་མ་རྫོགས་པ་ནི་དེ་འཁོར་བ་དང་མཉམ་པར་སྔོན་སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་ཕྱིར་དེ་སྲིད་དུ་རྒྱུན་མི་ཆད་དེ་རྟག་ཏུ་ནུས་པ་ཐོགས་མེད་དུ་ཚང་བས་སོ། །(事業未圓滿是因為之前發願與輪迴相同，因此直到那時都不會中斷，因為恒常具足無礙的能力。) གསུམ་པ་འཕྲིན་ལས་ཀྱི་དཔེ་ནི་བརྒྱ་བྱིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དགུས་བསྟན་ནས་ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་རྒྱན་གྱི་མདོ་བཞིན་དུ་རྒྱས་པར་འཆད་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ཅེས་པ་སྟེ་རྟག་པ་མཐའ་བཟུང་གི་དཔེའོ། །(第三，事業的譬喻以帝釋天等九種來表示，如《智慧光明莊嚴經》般廣說，如『如何』，是執著常邊的譬喻。) དེ་བཞིན་དད་སོགས་ཅེས་པ་ནི་དོན་ཏེ་དཔེ་དོན་གཉིས་ཀར་ཡང་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ལས་དོན་གྲུབ་པར་བསྟན་ནོ། །(同樣，『信』等是意義，在譬喻和意義兩方面都顯示了從錯亂的顯現中成就意義。) ཇི་ལྟར་ས་ཀུན་ཞེས་པ་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་དེ་མདོར་བསྡུས་ན་གོ་བདེ་བར་འགྱུར་བས་བྱས་ཏེ་སེམས་ཀྱི་འཆར་ནུབ་ཡིན་གྱི་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ཡོད་མེད་ལྟར་དོན་ལ་མི་གནས་པར་སྟོན་ནོ། །(如『如何一切地』，是將廣說簡略，使其易於理解，是心的生滅，而不是像外境的色有無一樣，不執著于實義。) 1-175 གཉིས་པ་ལྷའི་རྔའི་དཔེ་ནི་ཁང་བཟངས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་སྟེང་གི་བར་སྣང་གི་རྔ་བོ་ཆེ་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་དབྱངས་ཏེ་ཇི་ལྟར་ཅེས་པའོ། །(第二，天鼓的譬喻是殊勝宮殿之上的虛空中的大鼓發出佛法的聲音，如『如何』。) དེ་བས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་སྟོན་པ་ནི་གང་ཕྱིར་ཅེས་པའོ། །(因此，顯示佛陀的言教更為殊勝，即是『因為何』。) དེ་སྐལ་མེད་ཀྱིས་མི་ཐོས་པར་སྟོན་པ་ནི་ཇི་ལྟར་རྣ་བ་ཅེས་པའོ། །(顯示無緣者聽不到，即是『如何耳』。) གསུམ་པ་སྤྲིན་གྱི་དཔེ་ལ་དེ་དགེ་བའི་ལོ་ཏོག་གིས་རྒྱུ་ཡིན་པར་སྟོན་པ་ནི་ཇི་ལྟར་སྤྲིན་ནི་ཞེས་པ་སྟེ་འགྱུར་དང་མི་འགྱུར་ནི་སྲིད་ཞིའོ། །(第三，云的譬喻，顯示那是善妙莊稼的因，如『如何云』，變化與不變是輪迴和寂滅。) དེས་འབྲས་བུ་སྣ་ཚོགས་སྐྱེད་པ་ནི་ཇི་ལྟར་བསིལ་དང་ཞེས་པའོ། །(它產生各種果實，如『如何清涼』。) དེ་གཞན་ལ་ལྟོས་མེད་དུ་འཇུག་པ་ནི་ཐེག་པ་ཅེས་པ་སྟེ་སྐལ་ལྡན་ཡོད་ན་སྐལ་མེད་མ་དད་པས་མི་ལྡོག་པའོ། །(它不依賴於其他而行持，即是乘，如果有緣者，無緣者不信也不會退轉。) རྡ
【English Translation】 Explanation of the correspondence of examples and meanings, such as 'non-retrogression,' etc., is the complete practice, which is self-mastery and self-arising, which is the Buddha, which is an example of the five elements that represent the subtlety and grossness of the five wisdoms. From the pure realm, approach beings to be tamed, etc. Chapter Three. Chapter Four: Activities of Enlightenment. The activities of enlightenment have seven points. The first, a brief explanation, is that the realm refers to the lineage of the Hearers, etc. 1-174 The methods are peacefulness, wrathfulness, and the way of teaching the Dharma, etc. The activity of taming is to place beings in the definite goodness and higher realms that are in accordance with their lineage. Spontaneous accomplishment means without effort. Accomplishing the abandonment and realization or knowledge of all vehicles, pervading like the sky, is wisdom or compassion. The second is a detailed explanation. The first verse explains the definite indication of 'by what,' which is the beings to be tamed, without such conceptualizations. The second is the eight explanations, which is 'definite arising,' what is relied upon is the cause. Relating the similarities between the six places, such as earth, etc., and the previously mentioned ocean, etc., are 'water of knowledge,' etc. The activity is not complete because of the previous aspiration to be equal to samsara, therefore it will not cease until then, because it is always fully endowed with unobstructed power. Third, the example of activity is shown by nine things such as Indra, and explained in detail like the Sutra of the Adornment of Wisdom Light, such as 'how,' which is an example of clinging to the extreme of permanence. Similarly, 'faith,' etc., is the meaning, showing that in both example and meaning, meaning is accomplished from the appearance of delusion. Like 'how all earth,' is to summarize the detailed explanation to make it easier to understand, it is the arising and ceasing of the mind, and does not abide in the true meaning like the existence or non-existence of external forms. 1-175 Second, the example of the drum of the gods is the great drum in the sky above the excellent palace, which emits the sound of the Dharma, such as 'how'. Therefore, it shows that the Buddha's teachings are particularly superior, which is 'why'. It shows that those without merit do not hear it, which is 'how ear'. Third, in the example of the cloud, it shows that it is the cause of good crops, such as 'how cloud,' change and unchange are samsara and nirvana. It produces various fruits, such as 'how cool'. It engages without relying on others, which is the vehicle, if there are fortunate ones, the unfortunate ones will not turn back due to disbelief. Rock
ོ་ཚན་དང་རྡོའི་མེ་ཀླུས་སྤྲུལ་པའི་སྤྲིན་གྱིས་ཕབ་ཀྱང་སྲོག་ཆགས་ལ་མི་ལྟ་བ་བཞིན་ཆོས་སྟོན་པའང་སྤང་བྱ་ ཟད་པའི་ངོ་མི་བསྲུང་བའོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་མེ་བསད་ནས་ཤེས་རབ་མཆོག་ལ་སྦྱོར་བ་སྟོན་པ་ནི་འཁོར་བ་ཅེས་པ་སྟེ། བདེན་བཞིའི་བླང་དོར་ལ་འགོད་པའོ། །དཔེ་བཞི་པ་ཚངས་པ་ཆེན་པོའི་ རྫུ་འཕྲུལ་ལྟར་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བར་སྟོན་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ཚངས་པ་ཅེས་པའོ། །སྐལ་མེད་ལ་མི་སྣང་བར་སྟོན་པ་ནི་འཕོ་དང་ཞེས་པའོ། །དཔེ་ལྔ་པ་ཉི་མ་ནི་ཇི་ལྟར་ཅེས་པ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་ནི་རྡོ་རྗེ་གདན་ནམ་འོག་མིན་ནོ། ། 1-176 སྐལ་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རིམ་གྱིས་འབབ་པ་དང་ཉི་མ་བས་ཀྱང་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་སྟོན་ནོ། །དཔེ་དྲུག་པ་ནོར་བུ་ནི་ཇི་ལྟར་ཞེས་པ་སྟེ་སྐལ་མེད་ཀྱིས་མི་རྙེད་པ་དང་བཅས་ པར་བསྟན་ནོ། །སྒྲ་སྙན་དང་། ནམ་མཁའ་དང་ས་གཞི་གསུམ་ནི་གསལ་ལོ། ། བཞི་པ་དཔེའི་དགོས་པ་བསྟན་པ་ནི་འབད་རྩོལ་ཞེས་པ་སྟེ་དེ་མེད་པར་བྱ་བ་མི་འཐད་པའི་དོགས་པ་བཅད་པའི་ དོན་ཏེ་མདོའི་མིང་ཡེ་ཤེས་སྣང་བ། རྒྱན་ནི་ཤེས་པའི་སྣང་བ་རྒྱ་ཆེན་ཞེས་པས་སྟོན་ཏེ་དོན་ཤེས་པའི་ཐོས་བྱུང་ངོ་། །བསྡུས་དོན་ནི་སྟོན་དང་ཞེས་པ་སྟེ་སྟོན་པ་རིན་ཆེན་ལྷ་དབང་ ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་སྦྱར་ཏེ་ཐུགས་རྗེས་བཞིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། དེ་འདྲ་བའི་དོན་དགུ་པོ་དེ་ལོངས་སྤྱོད་དེ་དམིགས་པའི་རྒྱུན་ཅེས་དང་། རྟོག་མེད་དགུ་པོའི་རང་བཞིན་དོན་ནི་ཅེས་ བྱ་བ་དང་ལས་དང་ཉོན་མོངས་དང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་འཆི་འཕོ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་འཆིའི་རིགས་དང་། འབད་པ་སྟེ་རྟོག་པ་མེད་པ་ཅེས་སྦྱར་རོ། །ལྔ་པ་དཔེ་བསྡུས་ནས་སྟོན་པ་ ནི་གང་ཞིག་ཅེས་པ་སྟེ་རྣལ་འབྱོར་ནི་ཞི་ལྷག་གོ །དྲུག་པ་དཔེ་དོན་གྱི་འདྲ་བ་སྟོན་པ་ནི་དགེ་བ་བཻ་ཌཱུཪྻ་ཅེས་སྟོན་པས་ཏེ་སྐྱེ་འཇིག་དང་རྣམ་རྟོག་མེད་པ་གཉིས་ཀྱིས་འདྲ་བའོ། ། 1-177 སྟོན་པའི་སོགས་པས་ནི་གསུང་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པ་བརྒྱད་བཟུང་ངོ་། །བདུན་པ་གོ་རིམ་ནི་དཔེ་འདི་ཞེས་པས་མཚམས་སྦྱར་ནས་དཔེ་སྔ་མ་ཕྱི་མས་སྤངས་པ་ནི་དབྱངས་དང་ལྡན་མི་ལྡན་གྱི་ སྒོ་ནས་གཟུགས་བརྙན་དང་མི་འདྲ་བས་དབྱངས་དང་ལྡན་པས་དཔེ་བས་ཀྱང་ལྷག་པར་སྟོན་ཏེ་གཞན་ལའང་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །དེ་ལ་དོན་མེད་པ་ནི་སྒྲིབ་པ་གཉིས་སོ། །ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་རྐྱེན་ ལས་བྱུང་བ་དང་། སངས་རྒྱས་དགེ་བའི་གཞི་དང་། ས་གཞིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཉེར་འཚོ་བྱེད་པ་བཞིན་འདིས་ཀྱང་བྱེད་དེ་ཡུམ་གྱི་མདོ་འཇིག་རྟེན་ཡོད་ན་འཇིག་རྟེན་དང་དེ་ལས་འདས་པའི་ ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པོ་འདི་ནི་མྱང་འདས་བླ་ན་མེད་པའི་རྒྱུད་ཡིན་ནོ། །སྔར་བཤད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། ཁམས་ནི་ཀ
【現代漢語翻譯】 如同雷聲和石火，以及龍所化現的雲朵降下，卻不顧及眾生一般，說法者也不應守護耗盡之物。平息痛苦之火，引導至殊勝智慧，此乃輪迴，即安立於四諦的取捨之中。第四個譬喻，如大梵天（梵天，Brahmā，創造之神）般示現種種景象，即所謂『如何梵天』。向無緣者不顯現，即所謂『轉移和』。第五個譬喻，如太陽一般，即所謂『如何』，菩提心（梵文，Bodhicitta，覺悟之心）的精華即金剛座（梵文，Vajrāsana，佛陀成道之處）或色究竟天（梵文，Akaniṣṭha，最高的天界）。 因根器差別而次第降臨，並顯示比太陽更為殊勝。第六個譬喻，如珍寶一般，即所謂『如何』，顯示了無緣者無法獲得。音聲、虛空和大地三者是清晰的。第四，顯示譬喻的必要性，即所謂『努力』，意為斷除沒有努力則事情不合理的疑慮，即經部的名稱『智慧顯現』。莊嚴則以『智慧的廣大顯現』來顯示，即通達意義的聞所生慧。總而言之，即所謂『顯示和』，與顯示者寶生天（梵文，Ratnasambhava，寶生佛）等相聯繫，以及與慈悲相應等相聯繫。如此這般的九種意義，即受用，即所緣的相續，以及無分別的九種自性意義，即所謂業和煩惱，以及不可思議的死亡和轉生等生死的種類，以及努力，即無分別。第五，總攝譬喻來顯示，即所謂『何者』，瑜伽（梵文，Yoga，結合，相應）即寂止和勝觀。第六，顯示譬喻和意義的相似之處，即所謂『善妙琉璃』，以生滅和無分別二者相似。顯示者的『等』字包括了言說等八種。 第七，次第是，以『此譬喻』來連線，以前後的譬喻捨棄，以具足和不具足音聲的角度，與影像不同，以具足音聲而比譬喻更為殊勝地顯示，對其他也同樣適用。其中無意義的是二障（煩惱障和所知障）。由二資糧（福德資糧和智慧資糧）的因緣所生，以及佛陀是善的基礎，如同大地是所有眾生的資糧一般，此亦如是，如《般若波羅蜜多經》（梵文，Prajñāpāramitā Sūtra，智慧到彼岸經）所說，世間存在，則世間和超越世間的一切圓滿都會產生。這三者是無上涅槃（梵文，Nirvāṇa，寂滅）的命脈。之前所說的一切意義即是如此，界（梵文，Dhātu，界，要素）即是...
【English Translation】 Like thunder and sparks, and the clouds manifested by dragons descending, yet not regarding sentient beings, the one who teaches the Dharma should also not protect what is exhausted. Pacifying the fire of suffering and guiding to supreme wisdom, this is Saṃsāra (梵文，Saṃsāra，輪迴), which is establishing the acceptance and rejection of the Four Noble Truths. The fourth analogy, like the great Brahmā (梵天，Brahmā，the creator god) showing various appearances, is what is called 'How Brahmā'. Not appearing to the unworthy, is what is called 'Transfer and'. The fifth analogy, like the sun, is what is called 'How', the essence of Bodhicitta (梵文，Bodhicitta，the mind of enlightenment) is Vajrāsana (梵文，Vajrāsana，the diamond throne) or Akaniṣṭha (梵文，Akaniṣṭha，the highest pure land). Gradually descending according to the differences in capacity, and showing that it is even more excellent than the sun. The sixth analogy, like a jewel, is what is called 'How', showing that the unworthy cannot obtain it. Sound, space, and earth are clear. Fourth, showing the necessity of the analogy, is what is called 'Effort', meaning to cut off the doubt that things are not reasonable without effort, which is the name of the Sutra, 'Manifestation of Wisdom'. Adornment is shown by 'The vast manifestation of wisdom', which is the wisdom arising from hearing that understands the meaning. In short, it is what is called 'Show and', connected with the shower Ratnasambhava (梵文，Ratnasambhava，the Jewel Born Buddha) and so on, and connected with compassion and so on. These nine meanings, such as enjoyment, are the continuum of the object of focus, and the meaning of the nine natures without discrimination, such as karma and afflictions, and the types of birth and death such as inconceivable death and transmigration, and effort, which is without discrimination. Fifth, summarizing the analogies to show, is what is called 'Which', Yoga (梵文，Yoga，union) is Śamatha (梵文，Śamatha，calm abiding) and Vipaśyanā (梵文，Vipaśyanā，insight). Sixth, showing the similarity of the analogy and the meaning, is what is called 'Excellent lapis lazuli', similar in terms of arising and ceasing and non-discrimination. The 'etc.' of the shower includes the eight such as speech. Seventh, the order is, connecting with 'This analogy', the previous and subsequent analogies are abandoned, from the perspective of having and not having sound, it is different from an image, showing that it is even more excellent than the analogy by having sound, and the same applies to others. Among them, what is meaningless is the two obscurations (afflictive obscuration and cognitive obscuration). Arising from the causes of the two accumulations (accumulation of merit and accumulation of wisdom), and the Buddha is the basis of goodness, just as the earth is the sustenance of all sentient beings, so does this, as the Prajñāpāramitā Sūtra (梵文，Prajñāpāramitā Sūtra，Perfection of Wisdom Sutra) says, if the world exists, then all the perfections of the world and beyond will arise. These three are the lifeblood of unsurpassed Nirvāṇa (梵文，Nirvāṇa，liberation). The meaning of all that has been said before is this, Dhātu (梵文，Dhātu，element) is...
ུན་གཞི་ཟག་ མེད་ཀྱི་ས་བོན་ཅན་ཆོས་ཉིད་དང་དབྱེར་མེད་དུ་གནས་ལ། སྒྲིབ་པ་གཉིས་ནི་སྤྲིན་དང་ན་བུན་བཞིན་རྩ་བ་མེད་པར་གནས་སོ། །ཚོགས་གཉིས་ཀྱིས་ཁམས་དེ་སྦྱངས་པས་དང་པོར་ཀུན་གཞི་ཟག་ མེད་དུ་གནས་གྱུར་ནས་མཉམ་བཞག་ན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་སྣང་བར་འགྱུར་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། ས་བོན་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། །གནས་དོན་ལུས་སུ་སྣང་བ་དག །གཞན་དུ་གྱུར་པ་ཟག་མེད་དབྱིངས། ། 1-178 དེ་ནི་རྟེན་ཀུན་འགྲོ་བ་ཅན། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ནི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་མཐོང་བའི་དགེ་འདུན་དང་འགོག་ལམ་དབྱེར་མེད་པའི་ཆོས་དཀོན་མཆོག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གོམས་པས་ས་ལྷག་མ་ རྣམས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་སྦྱངས་པས་ཆོས་སྐུ་མཐར་ཐུག་དེ་སློབ་དཔོན་མེད་པར་རང་གིས་རྟོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་ལ་དེའི་བྱང་ཆུབ་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་གསུམ་ནི་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། དྲི་མེད་དབྱིངས་ ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །མཚན་ཉིད་དང་ནི་གནས་པ་དང་། །འཕྲིན་ལས་ཟབ་པ་འདི་བཤད་པ། །མཁའ་ལ་ཚོན་གྱི་རི་མོ་འབྲི། །ཞེས་འབྱུང་བ་བཞིན་གནས་སོ། །འཕྲིན་ལས་ནི་བྱེད་པ་པོ་ལ་ཡོད་པའི་ ལས་མིན་གྱི་བྱ་བའི་ཡུལ་ཡོད་པ་ནི་འདིར་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདི་ལའང་དཀོན་མཆོག་རིགས་ཞེས་ཁམས་ཀྱི་སྒྲས་གསུངས་སོ། །ལེའུ་བཞི་པའོ།། །། ༄། །ལེའུ་ལྔ་པ། སངས་རྒྱས་ཁམས། ལྔ་པ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་གནས་དེ་དག་ལ་མོས་ པའི་ཕན་ཡོན་ལ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་མོས་པའི་ཕན་ཡོན་མི་སྟོན་པ་ནི་དེ་དག་ཁམས་མ་དག་གི་གནས་སྐབས་ལ་འདོགས་པས་བཞི་པོ་འདིར་འདུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་སྤྱིར་བསྟན་པ་ནི་ སངས་རྒྱས་ཁམས་དང་ཅེས་པའོ། །བསོད་ནམས་བྱ་བའི་གཞི་གསུམ་པས་ཀྱང་ལྷག་པ་ནི་གང་ཞིག་ཅེས་པ་སྟེ། བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོ་ལས་གསུངས་པའོ། །འཕོ་མེད་ཐབས་ནི་ལམ་གྱི་རྟེན་གྱི་བསམ་གཏན་ནོ། ། 1-179 དེ་རིགས་པས་སྒྲུབ་པ་ནི་གང་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །དེ་དག་རྒྱས་པར་འཆད་པ་ན་གནས་དང་ནི་ཁམས་ལྔ་པའོ། །ཡོད་ནུས་ལ་སོགས་པ་རིམ་པ་བཞིན་བཤད་ནས་བསོད་ནམས་དང་ཡོངས་སུ་དག་པའང་ འཁོར་གསུམ་མི་རྟོག་པ་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་གཞི་གསུམ་སྡུད་པ་དང་སྒྲིབ་པ་གཉིས་གནས་དེ་དག་ལ་མོས་ནས་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ པའི་བར་གྱིས་རྒྱས་པར་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་བཤད་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་བྱ་བ་ལ་གང་ལས་དང་གང་གི་ཕྱིར་བཤད་པ་ནི་དེ་ལྟར་ཡིད་ཆེས་ཞེས་དང་བདག་ཉིད་ཅེས་པ་སྟེ་རང་གི་ཚོགས་ རྫོགས་པའོ། །ཇི་ལྟ་བུར་བཤད་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ཞེས་པའོ། །གང་བཤད་པ་ནི་གང་ཞིག་ཅེས་པ་སྟེ་གསུང་སྤོབས་པ་བཞི་ལྡན་ལྷག་བསམ་བསྐུལ་བའི་མདོ་ལས་གསུངས་པའོ། །དེ་དང་མཐུན་པ་སྟོན་པ་ ནི་གང་ཞིག་རྒྱལ་བ་ཅེས་པའོ། །བར་འདིར་ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཁ་ཅིག་ལས་མ་རིག་ལྡོངས་རྣམས
【現代漢語翻譯】 俱生無漏的種子與法性無別而住，二障如雲霧般無根而住。以二資糧凈治彼界，最初俱生轉為無漏，于等持中顯現為法界。如《經莊嚴論》云：『種子異熟故，處義身顯現，異熟無漏界，彼是遍行依。』 這是指見心性光明的僧伽，以及滅道無別的法寶。串習此道，凈除餘地之障，便能無師自證究竟法身佛陀，其菩提功德事業，如《經莊嚴論》云：『于無垢界中，佛之自性及，住處與事業，甚深此宣說，如於虛空中，描繪彩色圖。』 事業並非存在於作者身上的行為對象，此非此處所指。因此，此處也以『界』之名義稱之為『如來藏種性』。第四品完。 第五品 如來藏 第五品之初，于彼等處生信之利益，未示於三寶生信之利益，乃因彼等繫於不凈界之狀態而系屬，故已包含於此四者之中。總說為『如來藏』。何者更勝於三種福業之基？即《不退轉輪經》所說。無變異方便，乃道之所依禪定。 以理成立者，即『何以故』。廣說彼等，即處與五界。依次宣說有能等，福德與完全清凈，即三輪不思議及五度波羅蜜多，總攝三種福業之基，以及二障，以信彼等處，並以聞所生慧而斷除之，如是廣說至此。第二，宣說究竟之事業，何者所為及為何而說，即『如是信』及『自性』，亦即自之圓滿資糧。如何宣說，即『云何』。所宣說者為何，即四無礙辯才具足之《發勝心經》所說。顯示與彼一致者，即『何者勝者』。此處某些克什米爾版本中，無明盲者等
【English Translation】 The Sahajika (俱生，innate) uncontaminated seed abides inseparably with Dharmata (法性，the nature of reality), and the two obscurations abide without root like clouds and mist. By purifying that realm with the two accumulations, initially the Sahajika transforms into uncontaminated, and in Samahita (等持，equanimity) it appears as Dharmadhatu (法界，the realm of reality). As stated in the Ornament of the Sutras: 'Because the seed is transformed, the place, meaning, and body appear. The transformed uncontaminated realm, that is the basis of all-pervading.' This refers to the Sangha (僧伽，community) that sees the clear light of the mind's nature, and the Dharma Jewel (法寶，the jewel of dharma) that is inseparable from the path of cessation. By familiarizing oneself with this, purifying the obscurations of the remaining grounds, one becomes a Buddha (佛陀，Buddha) who realizes the ultimate Dharmakaya (法身，Dharma Body) without a teacher, and their Bodhi (菩提，enlightenment) qualities and activities, as stated in the Ornament of the Sutras: 'In the stainless realm, the nature of the Buddha, and the abode and activities, this profound teaching is like drawing colored pictures in the sky.' Activities are not the object of action that exists in the doer; this is not what is meant here. Therefore, here too, it is spoken of as the 'Tathagatagarbha (如來藏，Buddha-nature) lineage' by the term 'Dhatu (界，realm)'. Chapter Four is complete. Chapter Five: The Tathagatagarbha At the beginning of the fifth chapter, the benefits of having faith in those places do not show the benefits of having faith in the Three Jewels (三寶，Three Jewels), because they are attributed to the state of the impure realm, so they are included in these four. The general statement is 'Tathagatagarbha'. What is superior to the three bases of meritorious action? As stated in the Inexhaustible Intelligence Sutra. The unchanging method is the Samadhi (禪定，meditation) that is the basis of the path. Establishing it with reason is 'Why'. Explaining them in detail, there are the place and the five realms. Explaining the potential, etc., in order, merit and complete purification, that is, the three wheels of non-conceptualization and the five Paramitas (波羅蜜多，perfections), summarizing the three bases of meritorious action, and the two obscurations, by having faith in those places, and by abandoning them with the wisdom born of hearing, thus explaining in detail up to here. Second, the action of completing the explanation, what is done and why it is said, that is, 'Thus believe' and 'Nature', that is, one's own complete accumulation. How is it explained, that is, 'How'. What is explained, that is, what is said in the Inspiration of Excellent Thought Sutra, which possesses the four unobstructed eloquence. Showing what is consistent with that, that is, 'What is the Victorious One'. Here, in some Kashmiri versions, the ignorant blind, etc.
་ཀྱིས་ཀྱང་སྲིན་འབུའི་ཡིག་འདྲའི་མུ་སྟེགས་བསྟན་བཅོས་སུའང་། དོན་ལྡན་ཆོས་ལྡན་ས་གསུམ་ཉོན་མོངས་ཟད་བྱེད་ བརྗོད་གྱུར་གང་ཡིན་དང་། །འཇིག་རྟེན་སོ་སོའི་ལེགས་བཤད་གང་དེའང་བློ་ལྡན་དྲང་སྲོང་བཞིན་འཛིན་ན། །གསུང་གང་ཟག་མེད་བློ་མངའ་རྣམས་ཀྱི་ཞལ་ནས་བྱུང་བ་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཞེས་འདོན་པ་ཡོད་དེ་དེ་ནི་སྡོམ་གྱིས་མ་ཟིན་ཅིང་མི་རང་དགའ་བས་བཅུག་པ་ཡིན་ནོ། ། 1-180 ཞེས་ལོ་ཙ་བ་ཆེན་པོས་དོར་རོ། །བདག་ཉིད་མི་ཉམས་པའི་ཐབས་སྟོན་པ་ནི་གང་ཕྱིར་ཅེས་པ་གཉིས་ཏེ་ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་ལོག་པ་མི་བྱའོ། །ཉམས་པའི་རྒྱུ་ནི་བློ་དམན་ཅེས་པ་ སྟེ་དགྲ་བཅོམ་ནི་སངས་རྒྱས་སོ། །ཆོས་སྤངས་པའི་འབྲས་བུ་སྟོན་པ་ནི་ཇི་ལྟར་དང་གང་ཞིག་ཅེས་པ་གཉིས་སོ། །དཀོན་མཆོག་ཅེས་པ་ནི་ཆོས་འདི་བརྗོད་པའི་སྨོན་ལམ་དང་བསྔོ་བ་སྟེ་སྣང་ བ་མཐའ་ཡས་འཁོར་དང་བཅས་པ་མཐོང་ནས་མཐོང་ལམ་སྐྱེས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་སྟེ་སྨོན་ལམ་ནི་གཞན་ཆེད་དོ། །འབྲས་བུ་གཉིས་ནི་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གིའོ། །ལེའུ་ལྔ་པའོ།། །།གྲོང་ཁྱེར་དཔེ་ མེད་ནི་ཁ་ཆེའོ། །སད་ཛ་ན་ནི་དམ་པའི་སྐྱེ་བོའོ། །ཐེག་ཆེན་མཐར་ཐུག་འཁོར་འདས་དེ་ཉིད་དོན། །རབ་སྟོན་འཕགས་པའི་གསུང་རབ་ལེགས་བཤད་པས། །དགའ་ལྡན་སྐྱེས་ནས་བྱམས་མགོན་མཉེས་བྱས་ཏེ། །བྱང་ ཆུབ་ལུང་བསྟན་མྱུར་དུ་ཐོབ་པར་ཤོག །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རྒྱུད་བླ་མ་རྒྱན་གྱི་མེ་ཏོག་ཅེས་བྱ་བ་མང་དུ་ཐོས་པའི་དགེ་སློང་བཅོམ་ལྡན་རལ་གྲིས་སྦྱར་བ་རྫོགས་སོ།། །།ལང་གཤེགས་ལས་ཡིད་ ཀྱི་ལུས་གསུམ་སྟེ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཞུགས་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དང་། རིས་སུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཡིད་ཀྱི་ལུས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་ས་བརྒྱད་པ་སྣང་མེད་དུ་གནས་གྱུར་ཏེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་མཚན་དང་དབང་དང་མངོན་ཤེས་ཀྱི་མེ་ཏོག་རྒྱས་པ་ཡིད་ཀྱི་མགྱོགས་པ་དང་མཚུངས་པ་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་འདྲ་བ་འབྱུང་བཞི་དང་འབྱུང་གྱུར་དང་འདྲ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་ནུས་ཅེས་སོ།། །། 1-181 མངྒ་ལཾ།།
【現代漢語翻譯】 此外，在昆蟲文字的異端論著中也說：『凡是所說有意義、合乎佛法、能使三界煩惱止息的，以及世間各自的善說，都應像智者一樣接受。』更何況是出自無有造作、智慧廣大者之口呢？』這段話雖然被引用，但並非佛語所攝，而是出於個人喜好而加入的。 大譯師如是說。爲了指出不退失自身功德的方法，提出了『為何』這兩種情況，即不應誹謗佛法和聖者。退失的原因是『智慧低下』，阿羅漢即是佛陀。爲了說明捨棄佛法的後果，提出了『如何』和『什麼』這兩種情況。『聖』指的是念誦此佛法的祈願和迴向，即見到無量光佛及其眷屬后，生起見道，獲得菩提，祈願是爲了利益他人。兩種果報指的是暫時的和究竟的。第五章結束。無與倫比的城市指的是克什米爾。薩扎那指的是聖者。究竟的大乘是輪迴與涅槃的同一性。通過對聖者論著的圓滿闡釋，愿能轉生兜率天，令慈氏怙主歡喜，迅速獲得菩提授記。名為《大乘經莊嚴論釋》的論著，由多聞比丘巴尊拉結撰寫完成。 《楞伽經》中說有三種意生身：入於三摩地者，通達法性者，以及俱生行之意生身。第二種是八地菩薩轉為無相住，三摩地、相、自在和神通之花盛開，其心識之迅速堪比意生身，如幻如化，與四大和四大所造相似，能前往一切佛土。
【English Translation】 Furthermore, even in the heretical treatises of insect writing, it is said: 'Whatever is said that is meaningful, in accordance with the Dharma, and that ceases the afflictions of the three realms, and whatever good sayings there are in each world, one should accept them like a wise person.' What need is there to mention what comes from the mouths of those who are without fabrication and possess great wisdom?' Although this passage is quoted, it is not included in the Vinaya and was added out of personal preference. Thus spoke the great translator. In order to point out the method of not losing one's own qualities, two situations are presented: 'why,' which means one should not slander the Dharma and the noble ones. The cause of loss is 'inferior wisdom,' and an Arhat is a Buddha. In order to explain the consequences of abandoning the Dharma, two situations are presented: 'how' and 'what.' 'Holy' refers to the aspiration and dedication of reciting this Dharma, that is, after seeing Amitabha Buddha and his retinue, the path of seeing arises, and one attains Bodhi; aspiration is for the benefit of others. The two fruits refer to the temporary and the ultimate. The fifth chapter ends. The incomparable city refers to Kashmir. Sadjana refers to a noble person. The ultimate Mahayana is the identity of Samsara and Nirvana. Through the perfect explanation of the scriptures of the Holy Ones, may I be born in Tushita Heaven, please Maitreya, and quickly receive the Bodhi prophecy. The treatise called 'Ornament of the Mahayana Sutra,' written by the learned Bhikshu Bhomden Raldi, is completed. In the Lankavatara Sutra, it is said that there are three kinds of mind-made bodies: those who enter into Samadhi, those who understand the nature of Dharma, and the mind-made body of co-emergent action. The second is that the eighth-ground Bodhisattva turns into a state of no-appearance, the flowers of Samadhi, signs, freedom, and supernormal powers bloom, and the speed of his mind is comparable to that of the mind-made body, like illusion and transformation, similar to the four elements and the four elements created, and able to go to all Buddha lands.